Of Unknown Origin: Ακούς κάτι;

Σκηνοθεσία: George P. Cosmatos
Σενάριο: Brian Taggert
Μουσική: Kenneth Wannberg
Ηθοποιοί: Peter Weller, Jennifer Dale, Lawrence Dane
Είδος: Horror
Αξιολόγηση: ★★★☆☆

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★☆☆☆☆
Φρίκη: ★★☆☆☆
Τρόμος: ★☆☆☆☆
Αγωνία: ★★☆☆☆

OF UNKNOWN ORIGIN (1983)
Ταξίδι πίσω στον χρόνο σήμερα με ένα απλό θριλεράκι, χωρίς πολλά εφέ και φρικιαστικές σκηνές τρόμου και αίματα. Εκτός αν έχεις πρόβλημα με τα ποντίκια και παρόμοια τριχωτά τρωκτικά, οπότε ετοιμάσου να περάσεις πολλές νύχτες ξάγρυπνος, κάθιδρος και προσπαθώντας να καταλάβεις αν το ξύσιμο που ακούς μέσα από τους τοίχους είναι πραγματικό ή αποκύημα της φαντασίας σου!

TI MAΣ ΛΕΣ;
Ο Bart Hughes τα έχει όλα: ένα όμορφο σπίτι στη Νέα Υόρκη, μια χαρούμενη σύζυγο κι ένα γλυκύτατο παιδί και μια πολλά υποσχόμενη καριέρα στη Wall Street. Αλλά έχει κι ένα πρόβλημα: αρουραίους. Όταν ανακαλύπτει ότι κάπου στο σπίτι του υπάρχει ένα τρωκτικό το οποίο δημιουργεί συνεχώς ζημιές, ζητά τη βοήθεια ενός ειδικού για να το ξεπαστρέψει. Όσο η οικογένειά του λείπει σε ταξίδι, εκείνος μένει πίσω για να ασχοληθεί με ένα σημαντικό project που μπορεί να οδηγήσει στην προαγωγή του. Καθώς περνά ο καιρός, όμως, η εμμονή του με το επίμονο και φαινομενικά ανίκητο τρωκτικό αρχίζει να του τρώει όλο και περισσότερο από τον χρόνο του…

Η ταινία είναι βασισμένη στο μυθιστόρημα The Visitor, του Chauncey G. Parker III και αποτελεί τον πρώτο πρωταγωνιστικό ρόλο του Weller (πριν μείνει για πάντα γνωστός ως Robocop), για τον οποίο, μάλιστα, εισέπραξε και αρκετούς επαίνους. Λογικό, καθώς η ερμηνεία του είναι αυτό που ξεχωρίζει περισσότερο σε όλο το εγχείρημα και του χάρισε και το πρώτο βραβείο στο φεστιβάλ του Παρισίου. Όχι ότι η ταινία είναι ιδιαιτέρως κακή, απλώς για ένα φιλμ που αυτοχαρακτηρίζεται ως «τρόμου», δεν μπορώ να πω ότι είχε και πάρα πολύ τρόμο –εκτός αν έχεις κάποια φοβία με τα ποντίκια και τους αρουραίους!

Για την ακρίβεια, μια και δεν γνώριζα την ταινία πριν την πρωτοδώ πρόσφατα, ο τίτλος της με παρέπεμψε σε κάτι πιο εξωπραγματικό ή υπερφυσικό, οπότε ο ενθουσιασμός μου ξεφούσκωσε πολύ γρήγορα. Ίσως, όμως, φταίει το ότι είχα προετοιμαστεί για κάτι πιο εξωφρενικό –υποθέτω ότι αν παρακολουθήσεις την ταινία γνωρίζοντας από πριν την υπόθεση, τότε δεν σε χαλάει καθόλου. Άλλωστε, ο ίδιος ο Stephen King έχει δηλώσει ότι αποτελεί την αγαπημένη του ταινία, οπότε κάτι παραπάνω ξέρει ο Δάσκαλος!

Από τεχνικής πλευράς, η ταινία δεν υστερεί πουθενά. Άρτια σκηνοθεσία και κινηματογράφηση, με αρκετά καλογυρισμένα πλάνα, 2-3 σκηνές αγωνίας που θα σε πιάσουν απροετοίμαστο και κάποιες απροσδόκητα έντονες σκηνές δράσης –ασχέτως αν το μεγαλύτερο ποσοστό της ταινίας είναι γυρισμένο μέσα σε ένα σπίτι. Το Of Unknown Origin θα μπορούσε να χαρακτηριστεί περισσότερο ως ψυχολογικό θρίλερ, αφού αυτό που πραγματεύεται, ουσιαστικά, είναι η αργή κάθοδος ενός ανθρώπου στην παράνοια, εξαιτίας της προσκόλλησής του σε μια εμμονή. Και αυτή η σταδιακή κατάρρευση του ήρωα είναι που προκαλεί και όλο το σασπένς –η ύπαρξη του τρωκτικού είναι απλώς το κερασάκι στην τούρτα.

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, θα το δεις ευχάριστα, ειδικά αν είσαι περιτριγυρισμένος από φάκες!

GEEKY TRIVIA
Ο δικός μας (κατά το ήμισυ) George P. Cosmatos αποτελεί σίγουρα κάποιο όνομα που έχεις ξανακούσει. Και δεν θυμάσαι από πού, επίτρεψέ μου να σου φρεσκάρω τη μνήμη: Rambo: First Blood Part II, Cobra, Leviathan, Tombstone και The Cassandra Crossing είναι οι πιο γνωστές από τις ταινίες του. Είχε μόλις δέκα φιλμ στο ενεργητικό του πριν πεθάνει από καρκίνο του πνεύμονα το 2005, αλλά δεν τη λες και άσχημη λίστα.

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Ταινίες με ποντίκια έχουν βγει αρκετές, οπότε δεν νομίζω να υπάρχει λόγος για κάποιο remake. Αλλά ποτέ δεν ξέρεις!

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Δεν θες να μάθεις πού βρισκόταν αυτή η τρίχα…

Αρχίζει να γυρίζει το μάτι του ανάποδα…

Όχι και πολύ διακριτική αντιμετώπιση!

Advertisements

Incident in a Ghostland: Από κάποια μέρη δεν φεύγεις ποτέ…

Σκηνοθεσία: Pascal Laugier
Σενάριο: Pascal Laugier
Μουσική: Todd Bryanton
Ηθοποιοί: Crystal Reed, Anastasia Phillips, Emilia Jones, Mylène Farmer
Είδος: Psychological Horror
Αξιολόγηση: ★★★★☆

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★★★☆☆
Φρίκη: ★★★★☆
Τρόμος: ★★★★☆
Αγωνία: ★★★★★

INCIDENT IN A GHOSTLAND aka GHOSTLAND (2018)
Αμφιλεγόμενη η ταινία που σου προτείνω απόψε. Από τη μία κέρδισε κάμποσα βραβεία σε διάφορα φεστιβάλ, καθώς και την εύνοια του κοινού και από την άλλη ξένισε τους κριτικούς, οι οποίοι δεν την είδαν με καλό μάτι, ενώ παράλληλα τσάντισε και την LGBTQ+ κοινότητα. Εγώ όμως την λάτρεψα και στο ιστολόγιο αυτό γράφω μόνο τη δική μου άποψη, οπότε οι κριτικοί να πάνε να πιούνε ξιδάκι –λες και δεν έχουν δει και χειρότερα θρίλερ!

TI MAΣ ΛΕΣ;
Η Pauline κληρονομεί το παλιό σπίτι της μακαρίτισσας της θείας της και αποφασίζει να μετακομίσει εκεί μαζί με τις δύο ανήλικες κόρες της, την εσωστρεφή και ντροπαλή Beth και την ατίθαση Vera, που μπλέκει συνεχώς σε μπελάδες. Οι ζωές τους, όμως, αλλάζουν οριστικά όταν από το πρώτο βράδυ κιόλας δέχονται την επίθεση δύο βίαιων και σαδιστικών εισβολέων. Δεκαέξι χρόνια αργότερα, η μόνη που δεν έχει καταφέρει να ξεπεράσει ακόμη το περιστατικό είναι η Vera, της οποίας το μυαλό έχει μείνει παγιδευμένο για πάντα στη νύχτα εκείνη. Μαζί με τη μητέρα της μένουν ακόμη στο ίδιο σπίτι, στο οποίο αναγκάζεται να επιστρέψει και η Beth –η οποία έρχεται πάλι αντιμέτωπη με τις φριχτές αναμνήσεις που είχε απωθήσει τόσο καιρό…

Πρόκειται για ένα αρκετά αγωνιώδες και σκληρό θρίλερ, που από πολύ νωρίς ανοίγει τα χαρτιά του και φροντίζει να σε προετοιμάσει για όσα θα ακολουθήσουν. Αυτή ακριβώς η σκληρότητα ήταν που δίχασε και τους κριτικούς, με αρκετούς να θεωρούν ότι η η βία ήταν υπερβολικά έντονη και ενοχλητική, καθώς δεν είχε κάποιον λόγο ύπαρξης (σε αντίθεση με όλα τα άλλα θρίλερ με δολοφόνους, ας πούμε, που το αιματοκύλισμα και τα άντερα που πετάγονται είναι δικαιολογημένα, ξερωγώ!). Εδώ ίσως ευθύνεται και το γεγονός ότι ο Laugier είχε ήδη στο ενεργητικό του ακόμη μια (πολύ πιο) βίαιη και σοκαριστική ταινία, το Martyrs –το οποίο είναι πραγματικά από τις πιο φρικιαστικές ταινίες που έχω δει και στο μέλλον σκοπεύω να παρουσιάσω και ένα review της. Οπότε, διέκριναν, ίσως, κάποιο μοτίβο.

Παράλληλα, το γεγονός ότι ένας από τους κακούς εμφανίζεται μεταμφιεσμένος σε γυναίκα (ή είναι διεμφυλικός –αυτό δεν γίνεται ξεκάθαρο) θεωρήθηκε από την LGBTQ+ κοινότητα ως ακόμη μια προσπάθεια δαιμονοποίησης και στοχοποίησης των τρανς ατόμων. Δεν τους κατηγορώ καθόλου. Να θυμήσω ότι ήδη τρεις «κακοί» σε πολύ γνωστά franchise έχουν παρουσιαστεί ως παρενδυτικοί: ο Norman Bates, ο Leatherface, ο Buffalo Bill από τη Σιωπή των Αμνών –και δεκάδες ακόμη σε διάφορες άλλες ταινίες τρόμου. Εντάξει, ίσως κάποιοι σεναριογράφοι θεωρούν ότι ένας «απροσδιόριστου φύλου» δολοφόνος προσφέρει μεγαλύτερο μυστήριο στην ιστορία τους, αλλά κάποια στιγμή θα πρέπει να επιβιβαστούν και αυτοί στο τρένο που ονομάζεται: «Εικοστός Πρώτος Αιώνας»!

Παρόλα αυτά, η ταινία αγαπήθηκε από το μεγαλύτερο ποσοστό του κοινού, το οποίο δεν κάθεται να αναλύσει σε τόσο βάθος τα θρίλερ που βλέπει. Θα έπρεπε; Ίσως! Όμως, αυτό που έχει σημασία είναι πως όταν υπεραναλύεις κάτι, τότε χάνεις όλη την πλάκα. Το Ghostland είναι μια αρκετά δυνατή ταινία, με πολύ έντονες και τρομακτικές σκηνές και με μια δυνατή ανατροπή που σε πιάνει απροετοίμαστο και φέρνει τα πάντα πάνω κάτω! Οι ερμηνείες των κεντρικών πρωταγωνιστριών (και στις δύο ηλικίες) είναι δυνατές, ενώ το πιο αδύναμο σημείο της ταινίας θεωρήθηκε από πολλούς πως ήταν οι διάλογοι. Λογικό, αν σκεφτούμε ότι η ταινία είναι αγγλόφωνη και ο σεναριογράφος/σκηνοθέτης Γάλλος –αλλά θα μπορούσε κι αυτός να προσλάβει κάποιον να του το σουλουπώσει λίγο!

Οι κακοί (αν κάνουμε τα στραβά μάτια στο διεμφυλικό θέμα) είναι πράγματι τρομακτικοί και το γεγονός ότι δεν παρουσιάζεται κανένα στοιχείο για το υπόβαθρο και τα κίνητρά τους, τους κάνει ακόμη τρομακτικότερους –ασχέτως αν και αυτό παρουσιάστηκε ως αρνητικό από κάποιους κριτικούς. Βλακείες! Μην ξεχνάμε ότι εκατοντάδες ταινίες τρόμου δεν μας δίνουν ποτέ το παραμικρό στοιχείο για τους κακούς τους, χωρίς αυτό να μειώνει στο ελάχιστο τη δυναμική του σεναρίου. Άλλωστε, αυτό το άγνωστο σε φοβίζει ακόμη πιο πολύ!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, να τη δεις και να κρίνεις από μόνος σου!

GEEKY TRIVIA
Η Mylène Farmer, η οποία υποδύεται τη μητέρα, ξεκίνησε (και συνεχίζει, βασικά) την καριέρα της ως τραγουδίστρια. Έχει πουλήσει πάνω από 30 εκατομμύρια δίσκους στη Γαλλία και διατηρεί το ρεκόρ για τα περισσότερες πρώτες θέσεις στα γαλλικά τσαρτ (18 μέχρι σήμερα!) Από την αρχή της καριέρας της προκάλεσε μέσω των σκανδαλιστικών -για την εποχή εκείνη- βίντεο κλιπ της, ενώ μεσουράνησε στα 90s. Μάλιστα, έχει συνεργαστεί ξανά με τον Laugier στο παρελθόν, στο βίντεο του τραγουδιού της City of Love.

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Τίποτε στον ορίζοντα!

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Ακόμα δεν έχει αρχίσει η φρίκη…

Ακίνητη σαν κούκλα…

Άναμπελ, εσύ;