Feast: Είσαι το κυρίως πιάτο!

Σκηνοθεσία: John Gulager
Σενάριο: Marcus Dunstan, Patrick Melton
Μουσική: Stephen Edwards
Ηθοποιοί: Balthazar Getty, Henry Rollins, Navi Rawat
Είδος: Action Horror
Αξιολόγηση: ★★★☆☆

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★★★★☆
Φρίκη: ★★★★☆
Τρόμος: ★★☆☆☆
Αγωνία: ★★★☆☆

FEAST (2005)
Η σημερινή πρόταση είναι σπλατεριά. Έχει αίματα, εντόσθια, κομμένα μέλη, σιχαμένους, τοξικούς εμετούς και γλοιώδη πλάσματα. Ο,τιδήποτε χρειάζεται, δηλαδή, μια ταινία φρίκης για να εξυπηρετήσει τον σκοπό της! Η σημερινή ταινία, όμως, δεν είναι τυχαία, αλλά προέκυψε μετά από τηλεοπτικό διαγωνισμό και το χεράκι τους έβαλαν –ως παραγωγοί- κάμποσα μεγάλα ονόματα του χώρου, όπως ο Matt Damon, ο Ben Affleck και ο Wes Craven! Αλλά θα επανέλθω σε αυτό παρακάτω!

TI MAΣ ΛΕΣ;
Ένας τύπος καλυμμένος με αίματα εισβάλλει σε ένα μπαρ της κακιάς ώρας, κάπου στην έρημο, προειδοποιώντας τους θαμώνες ότι βρίσκονται σε μεγάλο κίνδυνο, καθώς μια ομάδα από αποκρουστικά, αδηφάγα τέρατα κατευθύνεται προς το μέρος τους. Οι αμφιβολίες όλων εξανεμίζονται γρήγορα, όχι μόνο επειδή ο τύπος κρατάει το κομμένο κεφάλι ενός από τα τέρατα ως απόδειξη, αλλά κυρίως επειδή πολύ σύντομα δέχονται την πρώτη επίθεση και μαθαίνουν από πρώτο χέρι πόσο άσχημα έχουν μπλέξει. Παγιδευμένοι, πλέον, μέσα στο μπαρ, πρέπει να βρούνε έναν τρόπο να συνεργαστούν ώστε ν’ απωθήσουν τις επιθέσεις των τεράτων και να ξεφύγουν ζωντανοί…

Το Feast, λοιπόν, γεννήθηκε στην τρίτη σεζόν του Project Greenlight –μιας περίεργης μίξης ντοκιμαντέρ/ριάλιτι/διαγωνισμού που δίνει την ευκαιρία σε νέους σεναριογράφους και σκηνοθέτες να κάνουν τα πρώτα τους βήματα στη βιομηχανία του θεάματος. Το σενάριο του Feast ήταν αυτό που ξεχώρισε ανάμεσα σε όσα υποβλήθηκαν για τη σεζόν εκείνη και ο Gulager επιλέχθηκε να σκηνοθετήσει την ταινία. Εκ των πραγμάτων, το budget της ταινίας ήταν αρκετά περιορισμένο, οπότε έπρεπε να αφαιρεθούν κάποιες σκηνές δράσης που είχαν στο μυαλό τους οι δημιουργοί και το σύνολο της ταινίας επικεντρώθηκε στο εσωτερικό του μπαρ. Αυτό δεν δημιουργεί κανένα ιδιαίτερο πρόβλημα στο σενάριο, φυσικά, αφού η κεντρική ιδέα ήθελε τους πρωταγωνιστές ούτως ή άλλως καθηλωμένους. Αν και πρόκειται για low budget παραγωγή, σίγουρα δεν φαίνεται για τέτοια και αυτό είναι θετικό.

Οι περισσότερες σκηνές τρόμου είναι σχεδόν αναμενόμενες, καθώς δεν αποτελούν και κάτι το πρωτότυπο. Κάθε φορά που κάποιος στέκεται μπροστά σε ένα παράθυρο ή κοιτάζει από μια τρύπα, είσαι ήδη υποψιασμένος ότι κάτι θα πεταχτεί. Λίγες φορές τρομάζεις ή ξαφνιάζεσαι από κάτι αναπάντεχο. Παρόλα αυτά, το βάρος έχει πέσει στα πρακτικά εφέ, οπότε, τουλάχιστον, οι σκηνές φρίκης είναι αρκετά ικανοποιητικές και χορταστικές –υπέρ το δέον σε κάποια σημεία! Ίσως το πιο πρωτότυπο στοιχείο της ταινίας είναι ότι δεν κάνει ξεκάθαρο από την αρχή ποιοι είναι οι ήρωες. Ναι μεν οι χαρακτήρες βασίζονται στα κλασικά στερεότυπα των ταινιών τρόμου, αλλά οι δημιουργοί παίζουν πολύ έξυπνα με αυτές τις συμβάσεις, πετώντας το μπαλάκι του «κεντρικού ήρωα» σε διαφορετικούς χαρακτήρες. Αυτό κάνει τα πράγματα πιο ενδιαφέροντα, καθώς αναρωτιέσαι συνεχώς ποιος θα τα καταφέρει, τελικά, ως το τέλος!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, δεν είναι και κακή, αλλά θα σου αρέσει περισσότερο αν είσαι φαν των σπλάτερ.

GEEKY TRIVIA
Το ότι ο Gulager κέρδισε τον διαγωνισμό και έβγαλε μια σχετικά καλή ταινία δεν αποτελούσε και βεβαίωση ότι το σκηνοθετικό μέλλον του θα ήταν οπωσδήποτε λαμπρό. Από τότε έχει σκηνοθετήσει μόνο τα απείρως κατώτερα σίκουελ του Feast, το κατάπτυστο σίκουελ του Piranha 3D και μια κάκιστη ταινία με ζόμπι για την εταιρεία παραγωγής The Asylum –γνωστής κυρίως για τις low budget (και quality) b-movies της, που αποτελούν κακέκτυπα γνωστών παραγωγών. Είναι κάτι παρόμοιο με τα ελληνικά talent shows, όπου τους εννέα από τους δέκα νικητές δεν τους θυμάται πλέον ούτε η μάνα τους -με τη διαφορά ότι αυτός, τουλάχιστον, δουλεύει ακόμα!

MIA ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΕΙΜΑΣΤΕ
Η ταινία έδωσε δύο σίκουελ, τα οποία δεν εξέλιξαν καθόλου την αρχική ιστορία, αλλά βασίστηκαν περισσότερο στη φρίκη και σε φτηνά gag που μόνο σκοπό είχαν να σοκάρουν.

  • Feast 2: Sloppy Seconds (2008) ★☆☆☆
    Η δράση μεταφέρεται σε μια μικρή πόλη, η οποία έχει ήδη δεχτεί την επίθεση των τεράτων πριν τα γεγονότα της αρχικής ταινίας. Μια ομάδα από επιζώντες, στους οποίους προστίθενται και ορισμένοι από τους επιζήσαντες του μπαρ, προσπαθούν να απωθήσουν τα τέρατα και να βρούνε έναν τρόπο να δραπετεύσουν. Μετριότητα που γυρίστηκε μόνο για το τζέρτζελο.
  • Feast 3: The Happy Finish (2009) ★☆☆☆☆
    Η ταινία συνεχίζει από εκεί που τελείωσε η προηγούμενη. Οι επιζώντες προσπαθούν ακόμη να ξεφύγουν ζωντανοί όσο διάφορα κωμικοτραγικά ευτράπελα συμβαίνουν γύρω τους, εκτινάσσοντας την ταινία σε ακόμη πιο δυσθεώρητα ύψη γελοιότητας.

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Ε, όχι δα! Χάρη τους έκαναν που τους άφησαν να γυρίσουν και τα δύο σίκουελ!

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Ένα μπάνιο το χρειάζεται…

Δεν το λες και χαριτωμένο!

Να πέφτουν στοιχήματα: ζει ή πεθαίνει;

Train to Busan: Προσδοκώ ανάστασιν νεκρών…

Σκηνοθεσία: Yeon Sang-ho
Σενάριο: Park Joo-suk
Μουσική: Jang Young-gyu
Ηθοποιοί: Gong Yoo, Ma Dog-seok, Jung Yu-mi κ.α
Είδος: Action Horror
Αξιολόγηση: ★★★★★

ΤΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα ★★★
☆☆
Φρίκη: ★★★☆☆
Τρόμος: ★★★★☆
Αγωνία: ★★★★★

BUSANHAENG (TRAIN TO BUSAN) (2016)
Σάββατο του Λαζάρου ξημερώνει αύριο και σε μια βδομάδα θα γιορτάσουμε και την Ανάσταση του Κυρίου, οπότε το κλίμα είναι απολύτως ευνοϊκό για μια ταινία με νεκροζώντανους (στην Κόλαση θα πάω…) Το διαμαντάκι που σου προτείνω σήμερα είναι, χαλαρά, η καλύτερη σύγχρονη ταινία με ζόμπι και το καλύτερο κορεάτικο θρίλερ που έχω δει προσωπικά ως τώρα (αλλά δεν παίρνω και όρκο, μια και δεν έχω δει και τόσο πολλά!)

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Ο εργασιομανής και διαζευγμένος Seok-woo υπόσχεται ως δώρο γενεθλίων στην κόρη του, να την πάει με το τρένο από τη Σεούλ στο Μπουσάν για να δει τη μητέρα της. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, όμως, ξεσπά μια επιδημία που μετατρέπει τους επιβάτες σε επιθετικά, αιμοδιψή ζόμπι. Η επιδημία επεκτείνεται ραγδαία από βαγόνι σε βαγόνι, καθώς όποιος μολύνεται από τον ιό αλλάζει μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα. Ο Seok-woo και μερικοί επιζώντες ακόμη, κάνουν ό,τι μπορούν για να αποκόψουν τους μολυσμένους, ελπίζοντας να καταφέρουν να παραμείνουν ζωντανοί, μέχρι το τρένο να φτάσει στον προορισμό του…

Άλλη μια ταινία με ζόμπι, λοιπόν; Και ναι και όχι! Μπορεί η θεματολογία να είναι τετριμμένη και η ιστορία να εξελίσσεται όπως περιμένεις, αλλά το παν είναι στις λεπτομέρειες! Το Train to Busan ποντάρει αρκετά στο συναίσθημα και φροντίζει να δώσει χρόνο στους χαρακτήρες να δείξουν το βάθος τους. Δεν προσπαθεί, απλώς, να αντιγράψει τις τυπικές αμερικανιές που επικεντρώνονται στο splatter στοιχείο και στον macho ηρωισμό των ηρώων. Αντ’ αυτού, ρίχνει το βάρος πιο πολύ στους ίδιους τους χαρακτήρες και τις δυνάμεις ή τις αδυναμίες τους, σε σημείο να δένεσαι γρήγορα με κάποιους από αυτούς και να αντιπαθείς όσο δεν πάει κάποιους άλλους. Γι’ αυτό, άλλωστε, και θα πιάσεις τον εαυτό σου να χάνει τον έλεγχο των ματιών του σε κάποιες από τις πιο συναισθηματικά φορτισμένες σκηνές (ναι, θα κλάψεις σαν παιδί, εννοώ!). Αυτό που το The Walking Dead κατάφερε να κάνει μετά από κάμποσες σεζόν, η συγκεκριμένη ταινία το πετυχαίνει άνετα σε δυο ωρίτσες.

Το ίδιο το σενάριο μοιάζει σαν μια μίξη του 28 Days Later και του Snowpiercer, με λίγο από World War Z, όσον αφορά τον τρόπο που παρουσιάζονται τα ζόμπι –τα οποία είναι αρκούντως τρομακτικά! Οι ερμηνείες είναι εξαιρετικές και έχει αρκετές σκηνές έντονης δράσης για ταινία που εκτυλίσσεται ως επί το πλείστον μέσα σε ένα τρένο (αλλά, ευτυχώς, όχι μόνο μέσα σε αυτό). Η ιστορία κυλά ομαλά, χωρίς να κάνει κοιλιές, με τα απαραίτητα διαλείμματα για ανάσα, ανάμεσα στις καταιγιστικές σεκάνς καταδίωξης. Το δραματικό στοιχείο είναι έντονο, χωρίς όμως να μετατρέπεται σε φτηνό μελόδραμα σαπουνόπερας. Οι χαρακτήρες μοιάζουν όλοι αρκετά αληθινοί και προσγειωμένοι.

Σε γενικές γραμμές, αποτελεί μια πολύ ευχάριστη έκπληξη που σε κερδίζει πολύ γρήγορα και σε κρατά σε εγρήγορση μέχρι το τέλος. Δικαίως έσπασε κάμποσα ρεκόρ εισιτηρίων στην Ασία και έχει εκθειαστεί από τους περισσότερους θεατές.

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, χτύπα εισιτήριο, ανέβα στο τρένο κι ετοιμάσου για το πιο συναρπαστικό ταξίδι της ζωής σου!

GEEKY TRIVIA
Το Busan είναι η δεύτερη σε πληθυσμό πόλη της Νότιας Κορέας (πρώτη είναι η Σεούλ), διαθέτει το μεγαλύτερο λιμάνι, τη μεγαλύτερη παραλία και το μεγαλύτερο ποτάμι της χώρας, καθώς και το μεγαλύτερο εμπορικό κέντρο σε ολόκληρο τον κόσμο.

ΜΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΕΙΜΑΣΤΕ
Ο ίδιος ο σκηνοθέτης ανέλαβε και το animated prequel της ταινίας, το οποίο κυκλοφόρησε ένα μήνα αργότερα.

  • Seoul Station (2016)
    Η ταινία διαδραματίζεται στον σιδηροδρομικό σταθμό της Σεούλ. Ένας πατέρας αναζητά την κόρη του, η οποία το έχει σκάσει εδώ και καιρό από το σπίτι, αλλά πριν την επανένωσή τους, θα βρεθούν εν μέσω της επιδημίας που μετατρέπει τους ανθρώπους σε ζόμπι.

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Δεν έχει ακουστεί κάτι για κάποια συνέχεια –όχι ότι δεν θα μπορούσε να υπάρξει- αλλά για την ώρα έχει ήδη ανακοινωθεί ότι η ταινία θα αποκτήσει και αγγλόφωνο remake. Αναμενόμενο!

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

«Οχάι! Εισιτήριο έχετε κόψει;»

Δεν ήταν καλή ιδέα να βγούνε έξω…

«Νομίζω ότι βλέπω μια κενή θέση στο βάθος, τρέξτε!»

Deep Rising: Κρουαζιέρα θα σε πάω…

90sposterΣκηνοθεσία: Stephen Sommers
Σενάριο: Stephen Sommers
Μουσική: Jerry Goldsmith
Ηθοποιοί: Treat Williams, Famke Janssen, Anthony Heald κ.α.
Είδος: Action Horror
Αξιολόγηση: ★★
★

☆☆

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★
★
★
☆☆
Φρίκη: ★
★
★
☆☆
Τρόμος: ★
★
★
☆☆
Αγωνία: ★
★
★
★
☆

DEEP RISING (1998)
Επιστροφή στα 90s και στις κλασικές ταινίες δράσης με τέρατα, που ήταν της μόδας τότε. Δεν παραπονιέμαι -όσο κιτς, προβλέψιμες ή κακογυρισμένες και αν είναι οι περισσότερες από τις ταινίες αυτού του είδους, πάντα μου άρεσαν και τις θεωρούσα ψυχαγωγικές και απολαυστικές. Τουλάχιστον είναι πιστές στο είδος τους και δεν έχουν γυριστεί με σκοπό να περάσουν για αριστουργήματα ή ψαγμένες ιστορίες με κρυφά μηνύματα. Είναι ταινίες με εξωφρενικά τέρατα, αίμα, δράση και εξυπνακίστικες ατάκες και το γουστάρουν κιόλας!

TI MAΣ ΛΕΣ;
Ο John Finnegan και το πλήρωμά του ταξιδεύουν εν μέσω κακοκαιρίας κάπου στη Νότια Σινική Θάλασσα, μεταφέροντας μια ομάδα από μισθοφόρους που δεν έχει δώσει καμία πληροφορία για τον σκοπό του ταξιδιού. Την ίδια στιγμή, το πολυτελές υπερωκεάνιο Argonautica κάνει το παρθενικό του ταξίδι στην ίδια περιοχή, μέχρι που συναντά κάτι μυστηριώδες από τα βάθη του ωκεανού, το οποίο αποφασίζει να τερματίσει απότομα το ταξίδι. Όταν το πλοιάριο του Finnegan έρθει σε επαφή με το ακινητοποιημένο πλοίο, θα έρθει στο φως μια καλοστημένη πλεκτάνη, η οποία θα περάσει σε δεύτερη μοίρα, καθώς πρωταρχικό μέλημα όλων θα γίνει η ίδια η επιβίωσή τους…

Ταινία δράσης με μπόλικη φρίκη, λοιπόν, η σημερινή πρόταση. Δυστυχώς, όσο κι αν μου αρέσουν εμένα παραγωγές που φλερτάρουν στενά με το b-movie ύφος, οι κριτικοί δεν την είδαν με τόσο καλό μάτι και την έθαψαν, με αρκετούς να υποστηρίζουν ότι αποτελεί απλώς ένα κακέκτυπο του Alien. Σε αυτό το κομμάτι δεν συμφωνώ και τόσο, βέβαια, καθώς η ταινία δεν έχει και τόσα κοινά σημεία με το θρίλερ του Scott, ούτε διαθέτει καν το ίδιο, σκοτεινό ύφος. Το μόνο κοινό σημείο τους είναι ότι οι χαρακτήρες είναι παγιδευμένοι σε ένα σκάφος, όσο τους κυνηγάνε τέρατα. Χαίρω πολύ! Το 80% των θρίλερ πατάει στο ίδιο ακριβώς κόνσεπτ!

Πρόκειται ως επί το πλείστον για μια πιο ανάλαφρη –χαβαλεδιάρικη, ίσως, σε κάποια σημεία- ταινία, με γρήγορη δράση, αρκετά καλοφτιαγμένα εφέ και τις ιδανικές δόσεις gore για να ξεφύγει από τον χαρακτηρισμό του αμιγώς action film. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι μεγάλη μερίδα του κοινού δεν συμφώνησε καθόλου με τις επίσημες κριτικές (όπως συμβαίνει αρκετά συχνά), θεωρώντας την αρκετά πετυχημένη στο είδος της. Φυσικά, όταν γνωρίζεις από πριν τι πρόκειται να παρακολουθήσεις, είσαι πιο ανοιχτόμυαλος και επιεικής. Σίγουρα, δεν πρόκειται για αριστούργημα, πατάει σε ένα αφελές σενάριο και οι ερμηνείες είναι ό,τι περιμένεις από ένα θρίλερ των 90s, αλλά καταφέρνει το σημαντικότερο: περνάς ένα διασκεδαστικό δίωρο μαζί της!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, είναι πολύ καλύτερη απ’ ό,τι φαντάζεσαι!

GEEKY TRIVIA
Ο κεντρικός ρόλος της ταινίας είχε προταθεί αρχικώς στον Harrison Ford, ο οποίος (ευτυχώς για την καριέρα του) τον αρνήθηκε. Ο ρόλος πήγε στον Treat Williams και το budget της ταινίας έπεσε αυτομάτως κάμποσα εκατομμύρια δολάρια, γεγονός που πρέπει να τον έκανε να νιώσει υπέροχα για την καριέρα του και τις ερμηνευτικές του ικανότητες! Όπως και να το κάνουμε, άλλο κασέ έχει ο Indiana Jones/Han Solo και άλλο ο τύπος που «κάπου τον έχω δει, αλλά δεν θυμάμαι πού»!

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Στον πάτο του ωκεανού, μαζί με τις κριτικές!

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Κλειδωμένη στην αποθήκη με τα τρόφιμα. Τι καλύτερο;

Κλειδωμένη στην αποθήκη με τα τρόφιμα. Τι καλύτερο;

Αποτυχημένο μακροβούτι;

Αποτυχημένο μακροβούτι;

Πρέπει να είσαι πάντα προετοιμασμένος.

Πρέπει να είσαι πάντα προετοιμασμένος.

Anaconda: Μας ζώσανε τα φίδια!

b-movieposterΣκηνοθεσία: Luis Llosa
Σενάριο: Hans Bauer, Jim Cash, Jack Epps Jr.
Μουσική: Randy Edelman
Ηθοποιοί: Jennifer Lopez, Jon Voight, Ice Cube, Eric Stoltz κ.α.
Είδος: Action Horror
Αξιολόγηση: ★
★
☆☆☆

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★
★
☆☆☆
Φρίκη: ★
★
★
☆☆
Τρόμος: ★
☆☆☆☆
Αγωνία: ★
★
☆☆☆

ANACONDA (1997)
Ξέρω ότι η σημερινή ταινία, θεωρητικά, δεν ανήκει στα b-movies. Δεν είναι low budget, έχει γνωστά ονόματα στο καστ, ανεκτά εφέ και πλασάρεται περισσότερο ως mainstream. Αλλά στο δικό μου λεξιλόγιο, το «b» στο «b-movie» σημαίνει «bad»! Και το Anaconda είναι κακή ταινία. ΠΟΛΥ κακή ταινία! Τόσο κακή που αναρωτιέμαι πώς διάολο κατάφερε κι έσπασε τα ταμεία, εκτός αν ο κόσμος τη θεώρησε κωμωδία και άρχισε να διαδίδεται παντού η φήμη ότι «έχει βγει μια εξωφρενικά αστεία ταινία με τεράστια φίδια που δεν πρέπει να χάσει κανείς»! Κάτι σαν το Snakes on a Plane, αλλά με βάρκα!

TI MAΣ ΛΕΣ;
Ένα κινηματογραφικό συνεργείο πλέει στον Αμαζόνιο γυρίζοντας ένα ντοκιμαντέρ για μια καλά κρυμμένη φυλή ιθαγενών, τα ίχνη της οποίας έχουν χαθεί από χρόνια. Στη διαδρομή θα συναντήσουν τον Paul Serone -έναν κυνηγό φιδιών, η βάρκα του οποίου έχει εξοκείλει-και θα τον βοηθήσουν με αντάλλαγμα να τους δώσει πληροφορίες για τη φυλή των ιθαγενών, την οποία γνωρίζει πώς να εντοπίσει. Τα κίνητρα του Serone, όμως, είναι τελείως διαφορετικά και η μόνη αποστολή που έχει είναι να εντοπίσει και να παγιδεύσει ένα γιγαντιαίο και άκρως θανατηφόρο ανακόντα…

Από πού να ξεκινήσεις το θάψιμο τώρα; Κατ’ αρχάς, από τη στιγμή που συνειδητοποιείς ότι πρόκειται να δεις ταινία με την Lopez, ένα σφίξιμο αρχίζεις να το νιώθεις! Το καστ αποτελείται από σχετικά μεγάλα ονόματα, κάποια από τα οποία, ασφαλώς, δεν ήταν τόσο μεγάλα στα 90s και απορώ και πώς κατάφεραν να γίνουν, μετά από αυτή την ταινία. Το σενάριο –όταν δεν είναι εξωφρενικό- είναι απλώς κλισέ και προβλέψιμο. Οι διάλογοι είναι τόσο σουρεαλιστικά γελοίοι σε κάποιες σκηνές, που αναρωτιέσαι αν όντως τους έγραψε άνθρωπος ή βγήκαν από κάποιο πρόγραμμα στο ίντερνετ –από εκείνα που συλλέγουν άσχετες φράσεις και τις κολλάνε μεταξύ τους. Είναι απορίας άξιο το ότι χρειάστηκαν τρία άτομα για να γράψουν αυτό το σενάριο, εκτός αν ο ένας ήταν εγκεφαλικά νεκρός και οι άλλοι δύο απλώς μπαμπουίνοι με πληκτρολόγια.

Οι ερμηνείες, από την άλλη, είναι οδυνηρά κακές. Τόσο, που σχεδόν εύχεσαι να βγει το ανακόντα από την οθόνη και να σε καταπιεί μαζί με τον καναπέ για να σταματήσεις να τους βλέπεις! Ειδικά ο Voight ερμηνεύει τον ρόλο του σαν να είναι μονίμως ντίρλα ή να σνιφάρει κρυφά κόλλα στα διαλείμματα. Α, περίμενε! Περίπου αυτό έκανε, αφού κάθε τόσο εξαφανιζόταν και τον έβρισκαν στο trailer του Ice Cube, όπου έσκαγαν μπάφους παρέα! Σε ορισμένες σκηνές ήταν τόσο κουδούνι που δεν μπορούσε να πει καν τις ατάκες του και τις έδιναν σε άλλους! Νομίζω ότι αν μου έδιναν να παίξω σε τέτοιο σενάριο, κι εγώ στα ναρκωτικά ή το ποτό θα κατέφευγα για να το αντέξω!

Τα εφέ, για τα οποία κάποιοι (προφανώς τυφλοί) έγραψαν καλά λόγια είναι στην καλύτερη των περιπτώσεων μέτρια και ψεύτικα –πράγμα το οποίο συγχωρείται λόγω της εποχής που γυρίστηκε η ταινία- αν και σε αρκετές σκηνές το φίδι μοιάζει αρκετά αληθοφανές. Κυρίως σε αυτές που είναι μόνο του και δεν σφίγγει κάποιον κακομοίρη, όπου το CGI βγάζει πιο πολύ μάτι κι από το λίφτινγκ της Αγγελοπούλου-Δασκαλάκη.

Το ενδιαφέρον είναι ότι η αρχική επιλογή για τον κεντρικό γυναικείο ρόλο ήταν η Gillian Anderson, η οποία λόγω φόρτου εργασίας στo The X-Files αρνήθηκε. Μετά την προβολή της ταινίας παίζει να άναψε λαμπάδα στο μπόι της και να ευχαρίστησε τον Μεγαλοδύναμο που έσωσε την καριέρα της!

Το πιο υστερικό γεγονός είναι ότι ο Roger Ebert, ο μακαρίτης, badass κριτικός ταινιών που όλοι οι σκηνοθέτες έτρεμαν, έδωσε στην ταινία 3,5 αστέρια! Φυσικά, όταν διαβάσει κανείς την πλήρη κριτική του, καταλαβαίνει ότι πέφτει το τρολάρισμα σύννεφο! Από την άλλη, τον καταλαβαίνω, καθώς το Anaconda ανήκει στις ταινίες εκείνες που είναι τόσο κακές, που γίνονται καλές. Αν το δεις γνωρίζοντας ότι πρόκειται να παρακολουθήσεις κάτι πραγματικά άθλιο για να σπάσεις πλάκα, τότε τα αξίζει τα λεφτά του!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, η ταινία είναι μαύρο φίδι που σε έφαγε, αλλά βλέπεται πολύ ευχάριστα ως κωμωδία!

GEEKY TRIVIA
Η ταινία είναι τόσο τραγική που μάζεψε έξι υποψηφιότητες για Χρυσά Βατόμουρα. Ανάμεσα σε αυτές ήταν και η υποψηφιότητα για το χειρότερο ζευγάρι στην οθόνη, με υποψήφιους τον Jon Voight και το… ανακόντα! Δυστυχώς έχασαν σε όλες, ενώ αυτό του ντουέτου το κέρδισαν ο Dennis Rodman και ο Van Damme στην ταινία Double Team –κάποια από αυτές όπου ο Van Damme παίζει και τον δίδυμο αδελφό του, φαντάζομαι!

ΜΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΕΙΜΑΣΤΕ
Τόσο άθλια ταινία με τόσο καλές εισπράξεις δεν γινόταν να μην ξεσκιστεί στα σίκουελ, τα οποία πάνε απλώς από το κακό στο χειρότερο!

  • Anacondas: The Hunt for the Blood Orchid (2004) ★
☆☆☆☆
    Ομάδα ερευνητών φαρμακευτικής εταιρείας ξεκινά για μια αποστολή στη Βόρνεο, με σκοπό να εντοπίσει ένα είδος σπάνιας ορχιδέας που μπορεί να κρύβει αντιγηραντικές ιδιότητες. Φυσικά, θα χαθούν στη ζούγκλα και θα τους πάρουν στο κυνήγι τα ανακόντα. Πράγμα αξιοθαύμαστο, καθώς δεν υπάρχουν ανακόντα στη Βόρνεο, αλλά αυτό είναι το μικρότερο από τα προβλήματα της ταινίας. Το μεγαλύτερο είναι ότι γυρίστηκε.
  • Anaconda 3: Offspring (2008) ☆☆☆☆☆
    Θες και περίληψη της πλοκής; Αρκεί να σου πω μόνο ότι παίζει και ο Χάσελχοφ.
  • Anacondas: Trail of Blood (2009) ☆☆☆☆☆
    Μεγάλα φίδια, πυροβολισμοί, εφέ από το καλάθι μπλα μπλα μπλα. Χαρά στο κουράγιο των ηθοποιών…
  • Lake Placid vs. Anaconda (2015) ☆☆☆☆☆
    Crossover τηλεοπτική ταινία με άλλο καμμένο franchise, όπου τα ανακόντα πλακώνονται με τους κροκόδειλους. Έχω σηκώσει πλέον τα χέρια ψηλά…

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Αν κρίνω από το πολύ πρόσφατο crossover, θα περάσει πολύς καιρός μέχρι να ψοφήσει οριστικά το franchise και να ησυχάσουμε…

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Συνήθισέ τον αυτόν τον μορφασμό. Έτσι παίζει σε όλη την ταινία!

Συνήθισέ τον αυτόν τον μορφασμό. Έτσι παίζει σε όλη την ταινία!

Τόσο αληθοφανές, όσο τα βυζιά πορνοστάρ.

Τόσο αληθοφανές, όσο τα βυζιά πορνοστάρ.

Σσσς! Μην αντιστέκεσαι! Όσο πιο γρήγορα πεθάνεις, τόσο πιο γρήγορα θα γλιτώσεις από αυτή την ταινία!

Σσσς! Μην αντιστέκεσαι! Όσο πιο γρήγορα πεθάνεις, τόσο πιο γρήγορα θα γλιτώσεις από αυτή την ταινία!

Hansel and Gretel: Witch Hunters: Μάγισσες, φέρτε μου απόψε μάγισσες!

10sHG-PosterΣκηνοθεσία: Tommy Wirkola
Σενάριο: Tommy Wirkola
Μουσική: Atli Örvarsson
Ηθοποιοί: Jeremy Renner, Gemma Arterton, Famke Janssen
Είδος: Action Horror, Dark Fantasy
Αξιολόγηση:

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★★★★☆
Φρίκη: ★★★★☆
Τρόμος: ★★☆☆☆
Αγωνία: ★★★☆☆

HANSEL AND GRETEL: WITCH HUNTERS (2013)
Νάτα και τα φρέσκα τα blockbuster! Ε, μόνο με indy μιζεροπαραγωγούλες θα τη βγάζαμε; H νέα μόδα θέλει τα παραμύθια να επιστρέφουν στη μεγάλη οθόνη σε live action μορφή και πολύ πιο σκοτεινή εκδοχή απ’ ό,τι τα έχουμε συνηθίσει. Μόνο τα τελευταία τρία χρόνια είδαμε την επιστροφή της Χιονάτης (εις τριπλούν!), της Κοκκινοσκουφίτσας και του Τζακ με τη μαγική φασολιά του, ενώ μέσα στο 2014 στην παρέα θα προστεθεί και η Κακιοτάτη. Δεν γινόταν να λείψουν, λοιπόν, από το πανηγύρι οι Χάνσελ και Γκρέτελ! Το παραμύθι είναι πάνω-κάτω γνωστό σε όλους –η ταινία το πηγαίνει μερικά βήματα παραπέρα!

TI MAΣ ΛΕΣ;
Η ταινία ακολουθεί τις περιπέτειες των δύο αδελφιών, του Χάνσελ και της Γκρέτελ, αρκετά χρόνια μετά την αναμέτρησή τους με την κανιβαλομάγισσα που τα φυλάκισε σε ένα σπιτάκι από μελόψωμο (gingerbread). Ενήλικες πλέον, και με μεγάλη εμπειρία στο κυνήγι και την εξολόθρευση μαγισσών, δέχονται να βοηθήσουν τον δήμαρχο μιας μικρής πόλης να λύσει το μυστήριο πίσω από τις απαγωγές αρκετών παιδιών. Στην πορεία θα έρθουν αντιμέτωποι, όχι μόνο με τις μάγισσες, ένα τρολλ και τον σερίφη της πόλης που στέκεται εμπόδιο στην αποστολή τους, αλλά ακόμη και με τα σκοτεινά μυστικά του παρελθόντος τους που έρχονται ξαφνικά στο φως…

Εντάξει, ξέρω τι θα μου πεις: «Πάααλι μάγισσες; Πάααλι παραμύθι;» Όχι, όχι, άκουσέ με! Κι εγώ ξεκίνησα να τη βλέπω με δυσπιστία –ειδικά επειδή μόλις μια βδομάδα πιο πριν είχα δει και το Jack, the Giant Slayer και κόντεψα να ξεράσω μαγικά φασόλια. Αλλά στην πορεία συνειδητοποίησα ότι περνούσα καλά με αυτό που έβλεπα –αυτό δεν είναι το ζητούμενο; Σαφέστατα και δεν είναι η τρομακτικότερη ταινία που θα μπορούσες να δεις, ούτε έχει και κάτι το εξαιρετικά πρωτότυπο να προσφέρει στο είδος. Έχει λίγο από Van Helsing, λίγο από The Brothers Grimm, λίγο από Season of the Witch και λίγο από Wild Wild West, αλλά στις ιδανικές δόσεις για να είναι το αποτέλεσμα άρτιο και ικανοποιητικό! Και, φυσικά, έχει και σχετικά γνωστά ονόματα. Ο Jeremy Renner είδε το κασέ του να ανεβαίνει μετά τη συμμετοχή του στους Avengers και το Bourne Legacy, η Arterton καθιερώθηκε με τη συμμετοχή της σε ταινίες όπως το Quantum of Solace και το Clash of the Titans, ενώ η Famke Janssen θα μείνει για πάντα στις καρδιές μας ως η Jean Grey/Dark Phoenix των Χ-Men!

Κι ερχόμαστε στα παράδοξα τώρα: το φιλμ έφαγε τρελό θάψιμο από τους κριτικούς. Τόσο θάψιμο, που από πάνω του σχηματίστηκε οροσειρά! Σε αρκετούς από αυτούς το σενάριο φάνηκε πολύ απλοϊκό εώς ανόητο. Δεν αντιλέγω σε αυτό: υπερφυσικό κακό που απαγάγει συγκεκριμένο αριθμό ανθρώπων για να τους χρησιμοποιήσει σε σκοτεινή τελετή κατά την πανσέληνο; Μeh, μέχρι και στα Στρουμφάκια το είδαμε αυτό το στόρυ, πρωτοτυπήστε πια! Άλλοι ενοχλήθηκαν από την υπερβολική βία, τις σκηνές φρίκης και το αίμα –σιγά, ρε υπερευαίσθητοι! ΝΑ ΒΛΕΠΕΤΕ ΤΑΙΝΙΕΣ ΤΟΥ ΣΑΝΤΛΕΡ, ΑΜΑ ΔΕΝ ΤΟ ΑΝΤΕΧΕΤΕ ΤΟ ΑΙΜΑ!

Παρόλα αυτά, η ταινία δεν απευθυνόταν σε κριτικούς –και γι’ αυτόν τον λόγο και δεν έγινε ειδική προβολή σε αυτούς πριν βγει στους κινηματογράφους (χμ, μήπως γι’ αυτό σπάστηκαν;) Στόχευε αποκλειστικά στους φαν του είδους, που ξέρουν τι πάνε να δούνε και δεν περιμένουν βαθιά νοήματα και συναισθηματισμούς στο φεγγαρόφωτο. Οπότε, παρά τις καταποντιστικές κριτικές, πήγε σχετικά καλά στις ΗΠΑ, καλύπτοντας το budget της, και σάρωσε στο εξωτερικό, δίνοντας τα τριπλάσια έσοδα!

Η ταινία είναι κατάμεστη από αναχρονισμούς και ρετρο-φουτουριστικά gadgets, τα οποία σου δίνουν την εντύπωση ότι παρακολουθείς κάτι που διαδραματίζεται σε ένα σύμπαν όπου μαγεία, επιστήμη, παρελθόν και μέλλον είναι μπλεγμένα μεταξύ τους σε ένα πολύ περίεργο και διασκεδαστικό κουβάρι!
Οι χαρακτήρες είναι συμπαθητικοί, τα σκηνικά καθηλωτικά (μεγάλο μέρος του φιλμ γυρίστηκε σε δάσος κοντά στο Βερολίνο –σκάσε πια με τη Μέρκελ, είσαι εκτός θέματος!), η δράση καταιγιστική, τα εφέ καλοδουλεμένα και το αίμα ρέει μπόλικο! Με λίγα λόγια: είναι μια ταινία που θα σε κάνει να περάσεις καλά, έστω και αν δεν μπορείς να καταλάβεις ακριβώς γιατί. Μαγεία, ίσως;

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, στο προτείνω ανεπιφύλακτα. Μπορεί να μην έχει κάτι καινούργιο να προσφέρει στην όλη μυθολογία, αλλά όλα τα υλικά στο καζάνι της μάγισσας έδεσαν περίφημα και θα περάσεις ένα απολαυστικό 90λεπτο! Εκτός αν βρεις την extended version που περιέχει μπόλικες κομμένες σκηνές (και πιθανότατα μια post-ending σκηνή που δεν κατάφερα να εντοπίσω ακόμα…)


GEEKY TRIVIA
Η ταινία είναι η πρώτη αγγλόφωνη του νορβηγού σκηνοθέτη Tommy Wirkola. Η πιο γνωστή του ταινία ως τώρα; Το σπλάτερ “Dead Snow” –το σίκουελ του οποίου ανακοίνωσε ο ίδιος ο Wirkola μετά την διανομή του Hansel and Gretel στις κινηματογραφικές αίθουσες!


ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Ε, ήταν αναμενόμενο! Οι εισπράξεις (κυρίως εκτός ΗΠΑ) ήταν τόσο ανέλπιστα καλές που ξεκίνησαν ήδη οι πυρετώδεις προετοιμασίες για το σίκουελ, ενώ ακούγεται ότι η ταινία μπορεί να ήταν και η πρώτη ενός ολόκληρου franchise. Hollywood, παιδί μου: μην πάει κάτι καλά, αμέσως να το ξεχειλώσουν!

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:
HG2 HG3 HG4