5 θρίλερ με μπόλικο χρόνο ομιλίας!

 

ΑΝΑΠΑΝΤΗΤΕΣ ΚΛΗΣΕΙΣ ΠΑΝΤΟΥ!
Η τεχνολογία έχει κάνει αδιαμφισβήτητα καλύτερη τη ζωή μας, καθώς έχει βελτιώσει σχεδόν κάθε πτυχή της καθημερινότητάς μας: επικοινωνία, ψυχαγωγία, υγεία, διατροφή, μετακίνηση και πάει λέγοντας. Ένας από τους τομείς που έχει πάρει πολύ τα πάνω του χάρη στην τεχνολογική πρόοδο είναι ο κινηματογράφος -όχι μόνο όσον αφορά το τεχνικό κομμάτι, αλλά και την έμπνευση που αντλούν οι σεναριογράφοι από αυτήν. Φυσικά, τα θρίλερ αγαπούσαν ανέκαθεν να παρουσιάζουν κυρίως τις αρνητικές πλευρές κάθε τεχνολογικού επιτεύγματος, διότι διαφορετικά δεν θα ήταν θρίλερ, αλλά ντοκιμαντέρ του History Channel. Αυτό είναι καλό για εμάς τους φαν, ασφαλώς, αλλά από την άλλη δίνει και πάτημα σε όσους έχουν μετατρέψει την τεχνολογία σε αποδιοπομπαίο τράγο για ό,τι τραγικό συμβαίνει στην ανθρωπότητα και αναπολούν τις λαμπρές εποχές που κάναμε την ανάγκη μας σε μεταλλικά δοχεία, κυκλοφορούσαμε με κάρα και πεθαίναμε στα 30 από κοινό κρυολόγημα. (Αλλά βλαμένοι υπήρχαν πάντα –εδώ μπήκαμε στο 2018 κι ακόμα ορισμένοι πιστεύουν ότι η Γη είναι τηγανίτα!) Μια από τις αγαπημένες συσκευές των θρίλερ είναι το τηλέφωνο, το οποίο έχει την τιμητική του σε πάμπολλα θρίλερ, ως κομβικό σημείο της πλοκής. Πέντε από αυτά προτείνω σήμερα και, εντελώς συμπτωματικά, τα τρία έχουν γραφτεί από το ίδιο άτομο! Υποθέτω ότι έχει κάποιο περίεργο φετίχ με τις τηλεφωνικές συσκευές…


PHONE BOOTH (2003)

Σκηνοθεσία: Joel Schumacher
Σενάριο: Larry Cohen
Μουσική: Harry Gregson-Williams
Ηθοποιοί: Colin Farrell, Forest Whitaker, Katie Holmes κ.α.
Είδος: Neo-noir Thriller, Crime Thriller
Αξιολόγηση: ★★★☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Ο Stu είναι ένας Νεοϋορκέζος δημοσιοσχετίστας που έχει περάσει όλη του τη ζωή χειραγωγώντας τους πάντες γύρω του και λέγοντας κάθε είδους ψέμα, προσπαθώντας να αναρριχηθεί στην κοινωνία. Μέχρι τη μέρα που θα απαντήσει μια κλήση σε έναν τηλεφωνικό θάλαμο και θα έρθει αντιμέτωπος με έναν άγνωστο που δείχνει να γνωρίζει όλα του τα μυστικά. Ακόμη χειρότερα, ο άγνωστος δίνει στον Stu μια επιλογή: ή θα ομολογήσει στους πάντες τι είδους άνθρωπος είναι στην πραγματικότητα ή θα πεθάνει από το τουφέκι με το οποίο τον σημαδεύει όλη την ώρα. Παγιδευμένος μέσα στον τηλεφωνικό θάλαμο, χωρίς δυνατότητα να εξηγήσει σε όσους βρίσκονται απ’ έξω τι πραγματικά συμβαίνει, ο Stu θα πρέπει να αποφασίσει αν το image και η αξιοπρέπειά του αξίζουν περισσότερο από την ίδια του τη ζωή…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, πρόκειται για ένα καλογραμμένο και αρκετά αγωνιώδες θρίλερ, με γρήγορο ρυθμό (το σενάριο εκτυλίσσεται σε πραγματικό χρόνο) και πολύ καλή ερμηνεία από τον Farrell. Η ατμόσφαιρα της ταινίας μπορεί να χαρακτηριστεί και χιτσκοκική –άλλωστε, ο σεναριογράφος είχε προτείνει στον ίδιο τον Χίτσκοκ, πίσω στα 60s, την ιδέα μια ταινίας που εκτυλίσσεται σε τηλεφωνικό θάλαμο, αλλά δεν κατάφεραν τότε να σκεφτούν την κατάλληλη πλοκή. Όσο περιοριστική και αν ακούγεται η ιδέα μιας ταινίας που περιστρέφεται γύρω από ένα στενό κουτί στη μέση του δρόμου, έχει αρκετή δράση που θα καταφέρει να σε κρατήσει σε αναμμένα κάρβουνα μέχρι το τέλος. Αν ήταν τηλέφωνο, θα ήταν από τα vintage τα μαύρα, με το καντράν!


CELLULAR (2004)

Σκηνοθεσία: David R. Ellis
Σενάριο: Chris Morgan, Larry Cohen
Μουσική: John Ottman
Ηθοποιοί: Kim Basinger, Chris Evans, Jason Statham κ.α.
Είδος: Action Thriller
Αξιολόγηση: ★★★☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Η Jessica , μια καθηγήτρια Βιολογίας, πέφτει θύμα απαγωγής από μια ομάδα εγκληματιών, οι οποίοι την κρατάνε φυλακισμένη στη σοφίτα του κρησφύγετου τους. Οι απαγωγείς προσπαθούν να μάθουν πληροφορίες για κάτι για το οποίο, όπως φαίνεται, η ίδια δεν έχει ιδέα. Χρησιμοποιώντας τα εξαρτήματα από μια κατεστραμμένη τηλεφωνική συσκευή, η Jessica θα καταφέρει να κάνει μία και μοναδική τυχαία κλήση, η οποία θα την οδηγήσει στον Ryan. Τώρα, πρέπει να τον πείσει ότι δεν πρόκειται για κάποια φάρσα και ότι η ζωή της βρίσκεται σε πραγματικό κίνδυνο και το μόνο που έχει να κάνει εκείνος είναι να κρατήσει το τηλέφωνο ανοιχτό…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, πρόκειται για ένα ακόμη περιπετειώδες και γεμάτο ανατροπές θρίλερ, με εξίσου γρήγορο ρυθμό, μπόλικο σασπένς, αρκετή δράση και σποραδικές στιγμές χιούμορ, για να πάρεις και μια ανάσα! Το πρωταγωνιστικό δίδυμο έχει αρκετή χημεία, ασχέτως αν μοιράζονται απειροελάχιστο χρόνο μαζί στην οθόνη. Το σενάριο είναι, ομολογουμένως, κάπως αφελές εώς εξωφρενικά απίθανο, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι η ταινία δεν πρόκειται να σε ψυχαγωγήσει. Αν ήταν τηλέφωνο, θα ήταν από εκείνες τις funky, ασύρματες συσκευές με τα παρδαλά χρώματα!


MESSAGES DELETED (2009)

Σκηνοθεσία: Rob Cowan
Σενάριο: Larry Cohen
Μουσική: Jim Guttridge
Ηθοποιοί: Matthew Lillard, Gina Holden κ.α.
Είδος: Horror
Αξιολόγηση: ★★☆☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Ο Joel, ένας καθηγητής σεναριογραφίας που πασχίζει να γράψει ένα πετυχημένο σενάριο, αρχίζει να λαμβάνει τηλεφωνικά μηνύματα και κλήσεις από ανθρώπους που δεν γνωρίζει προσωπικά, ασχέτως αν εκείνοι ξέρουν ποιος είναι. Όταν ένα-ένα τα άτομα αυτά καταλήγουν νεκρά, η αστυνομία θα στρέψει προς εκείνον το ενδιαφέρον της, καθώς δείχνει να είναι ο μόνος συνδετικός κρίκος ανάμεσα στους δολοφονημένους. Αποφασισμένος να αποδείξει την αθωότητά του, θα ξεκινήσει έναν αγώνα δρόμου προσπαθώντας να ανακαλύψει την ταυτότητα του πραγματικού δολοφόνου, ο οποίος μοιάζει να έχει άμεση σχέση με ένα μυστικό από το παρελθόν του Joel…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, η ταινία πασχίζει απεγνωσμένα ν’ αντιγράψει τη meta αισθητική του Scream, αλλά πάσχει σε όλους τους τομείς. Το σενάριο είναι τίγκα στα λογικά κενά και τις τρύπες, οι ερμηνείες είναι είτε αδιάφορες είτε απλώς κακές και το μόνο που τη σώζει κάπως είναι 1-2 σκηνές που καταφέρνουν να σε τρομάξουν (ή να σε ξυπνήσουν από τον λήθαργο). Ο Matthew Lillard, αφού πέρασε όλη την καριέρα του παίζοντας βαρεμένους τύπους που κάνουν γκριμάτσες και τσιρίζουν, αποφάσισε να μας πείσει ότι μπορεί να παίξει και σοβαρά, μόνο που το πλοίο έχει σαλπάρει πια οριστικά! Αν ήταν τηλέφωνο, θα ήταν payphone με τηλεκάρτα!


CELL (2016)

Σκηνοθεσία: Tod Williams
Σενάριο: Stephen King, Adam Alleca
Μουσική: Marcelo Zarvos
Ηθοποιοί: John Cusack, Samuel L. Jackson κ.α.
Είδος: Science Fiction Horror
Αξιολόγηση: ★☆☆☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Όταν ένα μυστηριώδες σήμα στέλνεται ταυτόχρονα σε όλες τις τηλεφωνικές συσκευές του πλανήτη, όλοι οι χρήστες που χρησιμοποιούν τα κινητά τους εκείνη τη στιγμή μετατρέπονται ακαριαία σε ψυχωτικούς δολοφόνους που προσπαθούν να σκοτώσουν όποιον βρούνε μπροστά τους. Μέσα στο χάος που θα ακολουθήσει, ο Clay, ο οποίος είναι από τους ελάχιστους τυχερούς που δεν έχουν επηρεαστεί ακόμη από τον ιό, θα ξεκινήσει ένα επικίνδυνο ταξίδι με σκοπό να εντοπίσει την οικογένειά του. Στην πορεία θα συναντήσει και άλλους επιζώντες, που έχουν σκοπό να λύσουν το μυστήριο πίσω από το φονικό σήμα -αν καταφέρουν να μείνουν ζωντανοί ως το τέλος…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, αν και η ταινία είναι βασισμένη σε ιστορία του Stephen King, δυστυχώς ανήκει στο ποσοστό των ταινιών του που δεν βλέπονται ούτε με ένεση ηρωίνης στο μάτι! Ενώ η αρχική σκηνή της ταινίας σου δίνει την ελπίδα ότι θα δεις κάτι καλό, το σενάριο καταρρέει αμέσως κάτω από το βάρος δεκάδων κλισέ και αμέτρητων ψευτοφιλοσοφικών αναζητήσεων που έχουμε φάει στη μάπα εδώ και χρόνια. Τα μεγάλα ονόματα στο καστ δεν σώζουν καθόλου την κατάσταση -αντιθέτως, μοιάζουν να συμμετέχουν στην ταινία υπό την απειλή όπλου! Αν ήταν τηλέφωνο, θα ήταν μπάνιου!


NERVE (2016)

Σκηνοθεσία: Henry Joost, Ariel Schulman
Σενάριο: Jessica Sharzer
Μουσική: Rob Simonsen
Ηθοποιοί: Emma Roberts, Dave Franco, Juliette Lewis
Είδος: Techno-thriller
Αξιολόγηση: ★★★☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Η Vee, μια σχετικά ντροπαλή και συνεσταλμένη τελειόφοιτος του Λυκείου αποφασίζει να δηλώσει συμμετοχή σε ένα δημοφιλές online παιχνίδι ριάλιτι για να αποδείξει στους φίλους της ότι μπορεί να γίνει κι αυτή εξίσου περιπετειώδης. Το Nerve, όπως ονομάζεται το παιχνίδι, αποτελείται από παίκτες, αλλά και παρατηρητές και κάθε διαγωνιζόμενος πρέπει να φέρει σε πέρας διάφορες προκλήσεις με σκοπό να κερδίσει χρήματα, αναλόγως τη δημοτικότητα που θα έχει ανάμεσα στους παρατηρητές. Μόνο που όταν οι προκλήσεις αρχίζουν να γίνονται όλο και επικίνδυνες, η Vee αποφασίζει να παραβιάσει τον πιο σημαντικό, ίσως, κανόνα του παιχνιδιού και να ενημερώσει τις αρχές. Σύντομα θα συνειδητοποιήσει ότι έχει μπλέξει πολύ περισσότερο απ’ όσο νόμιζε…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, πρόκειται για ένα έξυπνο θρίλερ που καυτηριάζει την κουλτούρα των social media και την υπερβολική ευκολία με την οποία μπορούν αυτά ν΄αποκτήσουν τον έλεγχο της ζωής μας. Παρότι η πολυπλοκότητα του σεναρίου οδηγεί αναπόφευκτα σε αρκετά κενά και σφάλματα, αυτό δεν αφαιρεί κάτι από τη συνολική ενέργεια της ταινίας. Είναι γρήγορη, έχει αρκετές σκηνές όπου δράση και αγωνία χτυπάνε κόκκινο, είναι απολύτως διασκεδαστική μέχρι το τέλος και σε βάζει και σε σκέψεις. Εύκολα της συγχωρείς κάθε παράπτωμα, λοιπόν. Αν ήταν τηλέφωνο, θα ήταν smartphone!

Advertisements

The Fall: Όταν η Σκιά πέφτει…

Δημιουργός: Allan Cubitt
Δίκτυο: BBC Two, RTÉ One
Διάρκεια: 3 σεζόν (17 επεισόδια 60’-90’)
Ηθοποιοί: Gillian Anderson, Jamie Dornan, John Lynch κ.α.
Είδος: Crime Thriller
Αξιολόγηση: ★★★★★

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★★☆☆☆
Φρίκη: ★★☆☆☆
Τρόμος: ★★☆☆☆
Αγωνία: ★★★☆☆

THE FALL (2013-2016)
Επιστροφή στη μικρή οθόνη σήμερα, με μια βρετανική σειρά εγκλήματος και μυστηρίου, που απέσπασε διθυραμβικές κριτικές από τους πάντες, με τις δύο πρώτες σεζόν να τσιμπάνε και από ένα κατοστάρι στο Rotten Tomatoes. Βοηθά, ασφαλώς, και η παρουσία της πολυαγαπημένης Gillian Anderson, η οποία δίνει ρεσιτάλ ερμηνείας όπου εμφανίζεται!

TI MAΣ ΛΕΣ;
Η Stella Gibson, επικεφαλής της αστυνομικής δύναμης του Λονδίνου, καλείται στη Νότια Ιρλανδία για να βοηθήσει σε μια υπόθεση δολοφονίας που απασχολεί τις τοπικές αρχές για πάνω από έναν μήνα. Όταν οι έρευνες οδηγούν στα ίχνη ενός πιθανού κατά συρροήν δολοφόνου που βάζει στο στόχαστρό του μοναχικές γυναίκες, η Stella οργανώνει ένα ανθρωποκυνηγητό για τον εντοπισμό του. Την ίδια στιγμή, ο δράστης ζει μια φαινομενικά συνηθισμένη και συμβατική ζωή ως σύζυγος και πατέρας, ενώ παράλληλα παραμονεύει το επόμενο θύμα του χωρίς να προκαλεί υποψίες. Όσο ο κλοιός γύρω του στενεύει, όμως, θα αρχίσει ν’ αποκτά και μια αρρωστημένη εμμονή με τη γυναίκα που τον καταδιώκει…

Ο τίτλος της σειράς είναι εμπνευσμένος από το ποίημα The Hollow Men, του T. S. Eliot. Πρόκειται για μια καλογραμμένη, ρεαλιστική, αστυνομική σειρά μυστηρίου, με αρκετές δόσεις από ψυχολογικό θρίλερ, μπόλικο σασπένς και καλοδουλεμένους χαρακτήρες με βάθος και υπόσταση –πράγμα που σπανίζει, αντιστοίχως, στις φασόν αστυνομικές σειρές των ΗΠΑ. Βοηθά, φυσικά, και το γεγονός ότι η σειρά δεν βιάζεται να τρέξει την ιστορία, αλλά πηγαίνει με το πάσο της, αφήνοντας τα γεγονότα να εκτυλιχθούν ομαλά, εξερευνώντας παράλληλα την πολυπλοκότητα κάθε χαρακτήρα. Η σκηνοθεσία είναι άρτια, ενώ μερικές διάσπαρτες ανατροπές σε διάφορα σημεία λειτουργούν ως τονωτικά για το ενδιαφέρον σου, σε περίπτωση που νομίζεις ότι τα πράγματα κινούνται υπερβολικά αργά!

Οι ερμηνείες είναι πολύ δυνατές, με όλο το καστ να δίνει τον καλύτερο εαυτό του. Την παράσταση κλέβει, αναμφισβήτητα, η εξαιρετική Anderson, σε έναν ρόλο που της δίνει την ευκαιρία να δείξει το φάσμα των υποκριτικών της ικανοτήτων, αφού κάθε φορά που εμφανίζεται στην οθόνη σε καθηλώνει τελείως -ακόμη και αν πρόκειται για μια αργόσυρτη, δεκάλεπτη σκηνή χωρίς μουσική, μόνο με διάλογο! Δεν αποτελεί έκπληξη το ότι η ίδια έχει δηλώσει πως ο ρόλος της Stella Gibson είναι ο αγαπημένος της καριέρας της -πιο πολύ και από αυτόν της Scully στο X-Files!

Στο πλευρό της στέκεται επάξια ο Jamie Dornan, στον ρόλο ενός κοινωνιοπαθή δολοφόνου με διπλή ζωή, ο οποίος έχει μπει ανατριχιαστικά στο πετσί του ρόλου. Ίσως βοηθά και το γεγονός ότι ο ίδιος προετοιμάστηκε για τον ρόλο παρακολουθώντας… Dexter! (Ο Michael C. Hall θα έπρεπε να διδάσκει τον ρόλο του σε σχολές υποκριτικής, φαντάζομαι!) Παίζει, δε, τόσο καλά, που είμαι πρόθυμος να του συγχωρέσω το γεγονός ότι πρωταγωνιστεί και στις ανεκδιήγητες 50 Αποχρώσεις του Γκρι!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, να τη δεις!

GEEKY TRIVIA
Αρκετά από τα επώνυμα των κεντρικών χαρακτήρων παραπέμπουν σε… μοντέλα κιθάρας ή ο,τιδήποτε έχει σχέση με αυτές (Burns, Stagg, Benedetto, Smith, Brawley, Breedlove κ.α.), ενώ οι δύο πρωταγωνιστές έχουν πάρει το πλήρες ονοματεπώνυμό τους από δύο διαφορετικές μάρκες (Stella Gibson και Paul Spector). Μάλλον ο δημιουργός της σειράς έχει κάποιο κόλλημα με το συγκεκριμένο μουσικό όργανο…

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Ο Cubitt έχει δηλώσει ότι έχει ιδέες για αρκετές νέες σεζόν και έχει αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο (και την επιθυμία) να συνεχιστεί η σειρά στο μέλλον –ίσως όχι στο άμεσο.
Για την ώρα, έχει ήδη ξεκινήσει να γυρίζεται το γαλλικό remake της σειράς.

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Η κάρτα τίτλου.

Έτοιμος για το κυνήγι…

Έχει κι αυτή τα μυστικά της…

Το πρωί οικογενειάρχης…

…και το βράδυ δολοφόνος!

5 θρίλερ που παίζουν με την αντίληψή σου!

ΤΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ ΑΠΑΤΟΥΝ…
Ο τρόπος που αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο εξαρτάται κυρίως από το αισθητήριο σύστημά μας. Όραση, ακοή, όσφρηση, γεύση και αφή συνεργάζονται μεταξύ τους για να μας βοηθήσουν να σχηματίσουμε μια σφαιρική εικόνα για το τι συμβαίνει γύρω μας. Έχεις σκεφτεί, όμως, πώς θα ήταν η ζωή σου αν απουσίαζε μία από τις αισθήσεις σου; Ακόμη χειρότερα, τι θα συνέβαινε αν ο εγκέφαλος – ο κεντρικός επεξεργαστής όλων των αισθητήριων ερεθισμάτων, των γνώσεων και των αναμνήσεών σου- λειτουργούσε κάπως… ανορθόδοξα; Υπάρχουν εκατοντάδες άνθρωποι εκεί έξω με παθήσεις που ακούγονται τρομακτικές. Κάποιοι δεν μπορούν να ξεχωρίσουν πρόσωπα, άλλοι δεν έχουν τη δυνατότητα να εντοπίσουν κίνηση ή να δούνε πολλά πράγματα μαζί, άλλοι βλέπουν χρώματα με κάθε ήχο και ορισμένοι δεν μπορούν να διατηρήσουν ούτε μία νέα ανάμνηση ή θυμούνται τα πάντα με κάθε λεπτομέρεια. Οι σημερινές ταινίες έχουν ως κοινό στοιχείο αυτό ακριβώς: παίζουν με την αντίληψη της ηρωίδας –κατ’ επέκταση και τη δική σου. Ναι, και οι πέντε ταινίες έχουν γυναίκα στον πρωταγωνιστικό λόγο, διότι θα έχεις προσέξει πως σε όλες τις ταινίες αυτού του είδους ο κεντρικός χαρακτήρας είναι πάντα γένους θηλυκού. Υποθέτω ότι το Hollywood δεν θα καταφέρει ποτέ να ξεπεράσει το στερεότυπο της αβοήθητης «δεσποσύνης σε κίνδυνο»…


BLINK (1994)

Σκηνοθεσία: Michael Apted
Σενάριο: Dana Stevens
Μουσική: Brad Fiedel
Ηθοποιοί: Madeleine Stowe, Aidan Quinn, James Remar κ.α.
Είδος: Neo-Noir Thriller
Αξιολόγηση: ★★★
☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Η Emma, η οποία έχει χάσει την όρασή της εδώ και 20 χρόνια, υποβάλλεται σε μια νέα χειρουργική τεχνική και με τη βοήθεια μοσχευμάτων καταφέρνει να δει ξανά. Μόνο που μέχρι να επανέλθει πλήρως η όρασή της, βλέπει τα πάντα θολά και μπερδεμένα, ενώ παράλληλα βασανίζεται από αναδρομικές ψευδαισθήσεις, καθώς έχει αναλαμπές από πράγματα που είδε προηγουμένως και ο εγκέφαλός της μόλις τώρα κατάφερε να επεξεργαστεί. Όταν σε μία από αυτές τις αναλαμπές έρχεται πρόσωπο με πρόσωπο με έναν καταζητούμενο κατά συρροήν δολοφόνο, απευθύνεται για βοήθεια στην αστυνομία. Η κατάστασή της, όμως, προκαλεί στους πάντες δυσπιστία…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, η ταινία είναι ενδιαφέρουσα και σχετικά καλή –κυρίως χάρη στην ερμηνεία της Stowe. Το σενάριο μπορεί να θυμίζει αντίστοιχες ταινίες με χαρακτήρες που βλέπουν «οράματα», αλλά έχει αρκετό σασπένς και τις ανάλογες δόσεις χιούμορ για να σε κρατήσει μέχρι το τέλος. Το κυριότερο πρόβλημα είναι ότι η έλλειψη πρωτοτυπίας οδηγεί σε κλασικά, σεναριακά μονοπάτια. Αν και δεν θα υποψιαστείς από την αρχή για ποιον λόγο γίνονται οι φόνοι, η τελική λύση του μυστηρίου έρχεται με τον κλασικό, χολυγουντιανό τρόπο: μια σύμπτωση από δω, ένα ουρανοκατέβατο στοιχείο από κει, κάποιος ενώνει στο τέλος τα κομμάτια του παζλ και οι μπάτσοι φτάνουν την κατάλληλη στιγμή. Τουλάχιστον, ο κεντρικός χαρακτήρας ξεφεύγει κάπως από το κλισέ της αδύναμης γυναικούλας που περιμένει απλώς να τη σώσουν!


AGNOSIA (2010)

Σκηνοθεσία: Eugenio Mira
Σενάριο: Antonio Trashorras
Μουσική: Eugenio Mira
Ηθοποιοί: Eduardo Noriega, Martina Gedeck, Jack Taylor κ.α.
Είδος: Retro-Futuristic Thriller
Αξιολόγηση: ★★☆☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Η ταινία εκτυλίσσεται στην Ισπανία του 19ου αιώνα. Η Joana είναι κληρονόμος της βιομηχανίας όπλων του πατέρα της και η μόνη που γνωρίζει το μυστικό για μια χημική φόρμουλα που μπορεί να δημιουργήσει έναν πολύ ισχυρό φακό για σκόπευτρα όπλων. Ο ίδιος ο πατέρας της αποφάσισε να μην τον κυκλοφορήσει ποτέ στην αγορά, φοβούμενος για το τι θα συνέβαινε αν έπεφτε στα λάθος χέρια. Με την εταιρεία, όμως, να βρίσκεται πλέον στα όρια της χρεοκοπίας, η φόρμουλα είναι η μόνη σωτήρια λύση και αυτοί που την θέλουν αποφασίζουν να αποσπάσουν το μυστικό από τη Joana. Έτσι, τίθεται σε εφαρμογή ένα ύπουλο σχέδιο που βασίζεται στη σπάνια πάθηση από την οποία πάσχει εκείνη, εξαιτίας της οποίας αδυνατεί να επεξεργαστεί σωστά τα οπτικά και ακουστικά ερεθίσματα και να ξεχωρίσει πρόσωπα ή τοποθεσίες.

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, η ταινία ξεκινά με αρκετές προοπτικές και παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον, αλλά κάπου στην πορεία ξεφουσκώνει λίγο. Σε αυτό ευθύνεται ίσως και το γεγονός ότι δεν υπάρχει κάποιος ξεκάθαρος προσανατολισμός όσον αφορά το είδος που ανήκει. Ξεκινά ως ιστορικό θρίλερ, μετατρέπεται σε κατασκοπευτικό θρίλερ, στην πορεία ρίχνει και μερικά στοιχεία τρόμου, το γυρίζει σε ψυχολογικό θρίλερ και στο τέλος αποφασίζει ότι είναι απλώς ιστορία αγάπης. Αν και από εικαστικής πλευράς είναι άρτια και προσεγμένη, το σενάριο είναι σαφώς αδύναμο και χαντακώνει όλη την προσπάθεια.


LOS OJOS DE JULIA aka JULIA’S EYES (2010)

Σκηνοθεσία: Guille Morales
Σενάριο: Guillem Morales, Oriol Paulo
Μουσική: Fernando Velázquez
Ηθοποιοί: Belén Rueda, Lluís Homar, Julia Gutiérrez Caba κ.α.
Είδος: Horror
Αξιολόγηση: ★★★☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Κι άλλο ισπανικό θρίλερ, αλλά αυτό εκτυλίσσεται στη σημερινή εποχή. Η Julia πάσχει από μια εκφυλιστική ασθένεια του νευρικού συστήματος, που την οδηγεί σταδιακά στην τύφλωση. Όταν η δίδυμη αδελφή της –η οποία έχει ήδη τυφλωθεί από την ίδια ασθένεια- αυτοκτονεί, η Julia είναι σίγουρη ότι τα πράγματα δεν είναι όπως φαίνονται (pun not intended). Αποφασισμένη να ανακαλύψει την αλήθεια πίσω από τον θάνατο της αδελφής της, αρχίζει να ερευνά την υπόθεση χωρίς να γνωρίζει τον κίνδυνο που διατρέχει και η ίδια…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, εντάξει, παρά την ψήφο εμπιστοσύνης του Guillermo del Toro -ο οποίος συμμετείχε στην παραγωγή- η ταινία θα μπορούσε να είναι και πιο ικανοποιητική. Ενώ το πρώτο μισό εξελίσσεται ομαλά και διαθέτει αρκετή πρωτοτυπία, στη συνέχεια το σενάριο καταρρέει πλήρως. Από εκεί που είσαι βυθισμένος στο μυστήριο και προσπαθείς να μαντέψεις τι συμβαίνει και αν κρύβεται κάτι το μεταφυσικό από πίσω, αρχίζει ένας καταιγισμός κοινοτοπιών, σεναριακών ευκολιών και πραγμάτων που δεν βγάζουν και τόσο νόημα. Καλή η προσπάθεια, αλλά σε αφήνει με τη γλύκα…


FACES IN THE CROWD (2011)

Σκηνοθεσία: Julien Magnat
Σενάριο: Julien Magnat, Kelly Smith
Μουσική: John McCarthy
Ηθοποιοί: Milla Jovovich, Julian McMahon, David Atrakchi κ.α.
Είδος: Crime Thriller
Αξιολόγηση: ★★☆☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
H Anna γίνεται μάρτυρας μιας δολοφονίας και, καθώς προσπαθεί να ξεφύγει από τον δολοφόνο, έχει ένα ατύχημα και τραυματίζεται στο κεφάλι. Όταν συνέρχεται από το κώμα, συνειδητοποιεί ότι το ατύχημα τής προκάλεσε σοβαρή εγκεφαλική βλάβη, καθώς πλέον πάσχει από προσωπαγνωσία και της είναι αδύνατο να διακρίνει τα ανθρώπινα χαρακτηριστικά όποιου βλέπει και να τον αναγνωρίσει. Αυτό, όμως, σημαίνει ότι τώρα η Anna βρίσκεται στο έλεος του δολοφόνου, ο οποίος την έχει ακόμα στο στόχαστρό του…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, meh… Είναι για να τη δεις μόνο αν δεν έχεις κάτι καλύτερο να κάνεις ή βαριέσαι να δεις κάτι που θέλει περισσότερη αφοσίωση και προσοχή. Η εκτέλεση της ταινίας είναι κάκιστη, ολόκληρο το σενάριο είναι βασισμένο αποκλειστικά σε κλισέ και οι ερμηνείες είναι μέτριες -διότι τι να σου κάνει και η έρμη η Milla αν ο χαρακτήρας της είναι κακογραμμένος; Καλώς κυκλοφόρησε απευθείας σε DVD η ταινία, μια και δεν ήταν για κάτι παραπάνω.


BEFORE I GO TO SLEEP (2014)

Σκηνοθεσία: Rowan Joffé
Σενάριο: Rowan Joffé
Μουσική: Edward Shearmur
Ηθοποιοί: Nicole Kidman, Mark Strong, Colin Firth κ.α.
Είδος: Mystery
Αξιολόγηση: ★★★☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Το παρακάναμε με τις ταινίες που η ηρωίδα δεν βλέπει καλά, δεν βλέπει καθόλου ή δεν ξέρει τι βλέπει, οπότε ας αλλάξουμε θέμα! Μετά από ένα ατύχημα που είχε με το αυτοκίνητο δέκα χρόνια πριν, η Christine δεν έχει πια τη δυνατότητα να δημιουργήσει νέες αναμνήσεις. Κάθε πρωί που ξυπνά νομίζει ότι είναι ακόμα εικοσάχρονη και δεν θυμάται τίποτε από όσα έχει ζήσει την τελευταία δεκαετία, συμπεριλαμβανομένου του ίδιου του συζύγου της. Στο πλευρό της, πέρα από τον άντρα της, βρίσκεται και ένας νευρολόγος, ο οποίος προσπαθεί να τη βοηθήσει, όχι μόνο να εγκλιματιστεί, αλλά και να μάθει όλη την αλήθεια για το τι πραγματικά της συνέβη. Μια αλήθεια που κάθε επόμενη μέρα ξεχνάει ξανά…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι κάτι σαν το 50 First Dates, με τη διαφορά ότι εκείνο ήταν πιο τρομακτικό –αν και κωμωδία- μόνο και μόνο επειδή έπαιζε σ’ αυτό ο Sandler! Η ταινία είναι βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο και -αν και δεν αποφεύγει κι αυτή κάποια κλισέ (ποια ταινία το κάνει πια, άλλωστε;)- έχει πολύ καλή ατμόσφαιρα, άψογες ερμηνείες –ειδικά από την Kidman– και γρήγορο ρυθμό, που αυξάνει την αγωνία περισσότερο. Η ιστορία από μόνη της είναι ό,τι πρέπει για το χτίσιμο σασπένς και, αν και ξέρεις από την αρχή ότι υπάρχουν μπόλικα μυστικά κρυμμένα, δεν μπορείς να τα μαντέψεις όλα, πράγμα που διατηρεί το αίσθημα της έκπληξης ως το τέλος.

Dexter: Ο αγαπημένος σου serial killer!

tvposterΔημιουργός: James Manos. Jr.
Δίκτυο: Showtime
Διάρκεια: 8 σεζόν (96 επεισόδια 45’-60’)
Ηθοποιοί: Michael C. Hall, Jennifer Carpenter, Julie Benz, James Remar κ.α.
Είδος: Crime Thriller, Psychological Thriller
Αξιολόγηση: ★★
★
★

☆

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★
★
★☆☆

Φρίκη: ★
★
★
☆☆
Τρόμος: ★
★
★
☆☆
Αγωνία: ★
★
★
★
★


DEXTER (2006-2013)
Ήταν ανέκαθεν κανόνας σε μια σειρά ότι ο serial killer είναι πάντα ο κακός και στο τέλος θα βρει την τιμωρία που του αξίζει. Λέω «ήταν», διότι όλα αυτά άλλαξαν όταν εμφανίστηκε στη μικρή οθόνη ο Dexter, ένας πραγματικός αντιήρωας που τάραξε τα τηλεοπτικά δεδομένα. Αντιήρωες έχουν υπάρξει πολλοί κατά καιρούς σε τηλεοπτικές σειρές, αλλά πόσοι απο αυτούς έσφαζαν, τεμάχιζαν και πέταγαν τα θύματά τους στον πάτο του ωκεανού; Και όλα αυτά, έχοντας την πλήρη υποστήριξη των τηλεθεατών κιόλας; Η σημερινή σειρά ήταν μία από τις αγαπημένες μου και μου χάρισε κάμποσες στιγμές αγωνίας (και ένα από τα πιο συνταρακτικά και απρόσμενα cliffhanger που έχω δει ποτέ σε season finale σειράς, αλλά δεν θα σου κάνω σπόιλερ!)

TI MAΣ ΛΕΣ;
Σε ηλικία τριών ετών, ο Dexter έγινε μάρτυρας της άγριας δολοφονίας της μητέρας του και υιοθετήθηκε από τον αστυνομικό που ανέλαβε την υπόθεση. Λίγες δεκαετίες αργότερα, ο ίδιος και η θετή αδελφή του εργάζονται επίσης για την Αστυνομία του Μαϊάμι –εκείνη ως αστυνομικός του Τμήματος Ηθών και αυτός ως αναλυτής διασποράς αίματος στο Εγκληματολογικό. Ο Dexter, όμως, έχει και μια πιο ιδιαίτερη ημιαπασχόληση: είναι κατά συρροήν δολοφόνος! Ο μόνος που γνώριζε αυτή την πτυχή του χαρακτήρα του ήταν ο θετός πατέρας του, Harry, ο οποίος τον δίδαξε τρόπους να τιθασεύει τα ένστικτά του και έναν Ηθικό Κώδικα που του επιτρέπει να δολοφονεί μόνο στυγερούς και αμετανόητους εγκληματίες που ξεφεύγουν από τη Δικαιοσύνη. Παλεύοντας να βρει μια ισορροπία ανάμεσα στις δύο ζωές του και πασχίζοντας να βρει τρόπους να γίνει πιο «φυσιολογικός» και να ταιριάξει με τους υπόλοιπους ανθρώπους γύρω του, θα βρεθεί πολλές φορές αντιμέτωπος, όχι μόνο με επικίνδυνους κακοποιούς, αλλά και με το κοντινό του περιβάλλον που κινδυνεύει να ανακαλύψει το μυστικό του…

Η πρώτη σεζόν είναι βασισμένη στο βιβλίο Darkly Dreaming Dexter του Jeff Lindsay, το οποίο αποτελεί και το πρώτο της σειράς βιβλίων με ήρωα τον χαρακτήρα (μέσα στο 2015 κυκλοφόρησε το όγδοο και τελευταίο βιβλίο). Οι επόμενες σεζόν, παρόλα αυτά, δεν βασίζονται στα μυθιστορήματα, αλλά ακολουθούν το δικό τους δρόμο. Όπως και να έχει, είναι η πρώτη φορά που αγαπήθηκε τόσο πολύ ένας serial killer από το τηλεοπτικό κοινό! Ίσως φταίει το γεγονός ότι ο Dexter δεν αποτελεί έναν συνηθισμένο φονιά. Από τη μία, χάρη στον κώδικα τιμής του, στρέφεται μόνο εναντίον των πραγματικών ενόχων και προστατεύει τους αθώους (σίγουρα πολλοί ταυτίστηκαν με την άποψη ότι ουσιαστικά «καθαρίζει» τον τόπο από τους κακούς, οπότε κάνει έμμεσα καλό). Από την άλλη παρουσιάζεται ως ένας βασανισμένος άνθρωπος που παλεύει κάθε μέρα με τη σκοτεινή του φύση και κάνει τα πάντα για να ζήσει μια πιο φυσιολογική ζωή, κάτι που τον κάνει περισσότερο συμπαθή και προσιτό στον κόσμο. Ποιος δεν έχει τους εσωτερικούς του δαίμονες ν’ αντιμετωπίσει; Μόνο που στην περίπτωση του Dexter, οι δαίμονες αυτοί παρουσιάζονται ως μια καταχθόνια, σχεδόν αυτόνομη οντότητα που κατοικεί μέσα του (πράγμα το οποίο γίνεται πιο ξεκάθαρο και, ορισμένες φορές, πιο κυριολεκτικό στα βιβλία), την οποία ο ήρωας αποκαλεί τον «Σκοτεινό Επιβάτη» του.

Η ερμηνεία του Michael C. Hall είναι σαφώς αυτή που κλέβει την παράσταση, καθώς υποδύεται τον Dexter με απόλυτη –και ανατριχιαστική ενίοτε- πειστικότητα και αληθοφάνεια. Οι χαρακτήρες που τον πλαισιώνουν, από την άλλη, δεν αποτελούν απλά υποστηρικτικές παρουσίες που γεμίζουν τον χρόνο, αλλά ο καθένας έχει τη δική του ιστορία που παρουσιάζεται και διαμορφώνεται παράλληλα με αυτή του ήρωα –ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις την επηρεάζει κιόλας. Όσο εξελίσσεται η σειρά τόσο εξελίσσεται ο χαρακτήρας του Dexter, αλλά και ο τρόπος με τον οποίο μαθαίνει να προσαρμόζεται στο περιβάλλον και να αλληλεπιδρά με τους ανθρώπους γύρω του. Και μαζί εξελίσσεται και η σχέση του με τον θεατή, ο οποίος αρχίζει να βλέπει την –πολύ καλά κρυμμένη μεν, υπαρκτή δε- ανθρώπινη πλευρά του ήρωα.

Φυσικά, σειρά με τέτοια θεματολογία και κεντρικό ήρωα έναν συμπαθητικό, κοινωνιοπαθή δολοφόνο δεν ήταν δυνατόν να μη γίνει μήλον της έριδος για γονείς, εκπαιδευτικούς και λοιπούς υποκριτές που θεωρούν ότι η τηλεοπτική βία είναι η μεγαλύτερη απειλή για τους νέους. Δεν βοήθησε και το γεγονός ότι σε ΗΠΑ, Βρετανία, Σουηδία και Νορβηγία έσκασαν και περιστατικά αληθινών δολοφονιών «εμπνευσμένα» από τη σειρά. Παρόλα αυτά, η σειρά κατάφερε να φτάσει τις οχτώ σεζόν, ν’ αποσπάσει θερμότατες κριτικές από παντού –με λίγα σκαμπανεβάσματα ανά σεζόν- και να σπάσει όλα τα ρεκόρ τηλεθέασης του Showtime.

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, σκοτώσου να το δεις!

GEEKY TRIVIA
Η Jennifer Carpenter υποδύεται την Debra Morgan, θετή αδελφή του Dexter, η οποία είναι αρκετά αθυρόστομη. Σύμφωνα με φαν που έκαναν την καταμέτρηση, κατά τη διάρκεια των 8 σεζόν της σειράς, ο χαρακτήρας της χρησιμοποιεί τη λέξη «fuck» 996 φορές! 4 ακόμη ήθελε για να χτυπήσει χιλιάδα!

ΜΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΕΙΜΑΣΤΕ

  • Το 2009 η σειρά απέκτησε και ένα online “αδελφάκι”, το Dexter: Early Cuts. Πρόκειται, ουσιαστικά, για μια animated web σειρά που εξελίσσεται πριν την τηλεοπτική και αφηγείται κάποιους από τους αρχικούς φόνους του Dexter. Διήρκησε δύο σεζόν και τη φωνή του δανείζει ο Michael C. Hall.
  • Το 2013 εκδόθηκε και μια περιορισμένη σειρά κόμικ (5 τεύχη) με ήρωα τον Dexter, βασισμένη στα μυθιστορήματα.
  • Επίσης, το 2011 κυκλοφόρησε ένα βιντεοπαιχνίδι βασισμένο στη σειρά, καθώς και ένα mobile game, τον Αύγουστο του 2015.

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Από τη στιγμή που ολοκληρώθηκε η σειρά υπήρχαν κάμποσες φήμες για ένα spin-off. Τον Ιανουάριο του 2014 επιβεβαιώθηκε ότι το κανάλι συζητούσε για μια νέα σειρά -στην οποία ήθελαν να πρωταγωνιστεί ξανά ο Michael C. Hall- η οποία δεν θ’ αποτελούσε τόσο συνέχεια της αρχικής, όσο ένα νέο concept. Ο ίδιος ο Hall δήλωσε ότι θα ενδιαφερόταν να υποδυθεί ξανά τον ήρωα, αλλά ως τώρα δεν έχει ακουστεί κάτι καινούργιο.

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Η κάρτα τίτλου.

Η κάρτα τίτλου.

Άλλοι συλλέγουν γραμματόσημα. Αυτός συλλέγει αίμα!

Άλλοι συλλέγουν γραμματόσημα. Αυτός συλλέγει αίμα!

Κάποιος έχει ψύχωση με τα 3D παζλ...

Κάποιος έχει ψύχωση με τα 3D παζλ…

5 θρίλερ βασισμένα σε αληθινά γεγονότα!

vinieta_special

mainΔΕΝ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΑΥΤΑ!
Μία είναι η φράση που με κάνει πάντα ν’ ανασηκώνω το φρύδι με μπόλικη δυσπιστία, σε μια ταινία: “Based on true events”! Και αυτό, διότι στις περισσότερες περιπτώσεις οι δημιουργοί έχουν πάρει ένα απλό γεγονός και το έχουν τραβήξει από το μαλλί για να τους βγει το σενάριο, προσπαθώντας να μας πείσουν ότι όσα διαδραματίζονται στην ταινία, συνέβησαν και στην πραγματικότητα! Φυσικά, αυτό είναι και το άλλοθι του εκάστοτε σεναριογράφου: το ότι “βασίζεται” σε κάποιο περιστατικό σημαίνει ότι παίρνει έμπνευση από αυτό και δεν οφείλει να το διηγηθεί σώνει και καλά όπως ακριβώς συνέβη ή δίχως να προσθέσει κάμποσες σάλτσες. Συνεπώς, ενώ το The Conjuring –για παράδειγμα- είναι, θεωρητικά, βασισμένο σε αληθινά πρόσωπα και καταστάσεις, είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο ότι η πραγματικότητα αφορούσε περισσότερο ένα ζευγάρι τσαρλατάνων που έπειθε τους αφελείς ότι τα σπίτια τους είναι στοιχειωμένα και πολύ λιγότερο ανήσυχα πνεύματα και δαιμονισμένες κούκλες! Βέβαια, δεν ασχολούνται όλα τα θρίλερ με το υπερφυσικό που, όπως και να το κάνουμε, είναι λίγο δύσκολο να το καταπιούμε. Υπάρχουν και οι εξαιρέσεις που αφηγούνται, όντως, πραγματικά γεγονότα –πάλι, συνήθως, με κάποια ελευθερία από μέρους των σεναριογράφων- ή που παίρνουν έμπνευση από ένα γεγονός για να διηγηθούν μια παραπλήσια ιστορία. Σήμερα, πάντως, σου έχω πέντε ταινίες από όλες τις προαναφερθείσες περιπτώσεις και για έξτρα μπόνους, θα αναφέρω και τα γεγονότα στα οποία βασίστηκαν!


stepTHE STEPFATHER (2009)

Σκηνοθεσία: Nelson McCormick
Σενάριο: J. S. Cardone
Μουσική: Charlie Clouser
Ηθοποιοί: Penn Badgley, Dylan Walsh, Sela Ward κ.α.
Είδος: Horror
Αξιολόγηση: ★★

☆☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Αφού δολοφονεί την οικογένειά του, ο Grady αλλάζει την εμφάνισή του και εξαφανίζεται από το σπίτι. Κάμποσους μήνες αργότερα, έχει αλλάξει το όνομά του σε David και είναι αρραβωνιασμένος με την Susan, με την οποία γνωρίστηκε σε ένα κατάστημα και η οποία έχει τρία παιδιά από τον προηγούμενο γάμο της. Ο μεγαλύτερος γιος της οικογένειας, όμως, αντιμετωπίζει με δυσπιστία τον μελλοντικό πατριό του και είναι πεπεισμένος ότι κρύβει πολλά σκοτεινά μυστικά…

ΕΙΝΑΙ ΟΠΩΣ ΜΑΣ ΤΑ ΛΕΣ;
Το σενάριο είναι εμπνευσμένο από πολύ αληθινά γεγονότα και, μάλιστα, η ταινία αποτελεί και remake ταινίας του 1987, που βασίστηκε στην ίδια ιστορία: το 1971, ο John List δολοφόνησε εν ψυχρώ τη σύζυγο, τη μητέρα και τα τρία παιδιά του, άλλαξε ταυτότητα και εξαφανίστηκε για 18 ολόκληρα χρόνια! Όταν πλέον συνελήφθη -χάρη στην εκπομπή America’s Most Wanted– είχε ξαναπαντρευτεί. Στην ομολογία του υποστήριξε ότι δολοφόνησε την οικογένειά του για να σώσει τις ψυχές τους, διότι απομακρύνονταν από τον Θεό (οπότε φρόντισε να πάνε κοντά Του γρηγορότερα…) Καταδικάστηκε πεντάκις σε ισόβια και ψόφησε στη φυλακή το 2008, σε ηλικία 82 ετών.

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, η ταινία είναι καλούλα, αν και όχι κάτι το ιδιαίτερο. Μοιάζει περισσότερο σε ύφος με τηλεταινία και, ενώ έχει τις στιγμές της όσον αφορά το σασπένς και τη φρίκη, σε γενικές γραμμές είναι μάλλον προβλέψιμη και γεμάτη κοινοτοπίες. Βλέπεται ευχάριστα, αλλά το αληθινό συμβάν είναι, σαφέστατα, πολύ πιο ενδιαφέρον!


experimentTHE EXPERIMENT (2010)

Σκηνοθεσία: Paul T. Scheuring
Σενάριο: Paul T. Scheuring
Μουσική: Graeme Revell
Ηθοποιοί: Adrien Brody, Forest Whitaker, Cam Gigandet κ.α.
Είδος: Thriller
Αξιολόγηση: ★
★
★
★
☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Μια ομάδα εθελοντών συμμετέχει σε ένα ψυχολογικό πείραμα, κατά τη διάρκεια του οποίου χωρίζονται σε δύο ομάδες, με τη μία να εκτελεί χρέη κρατουμένων και την άλλη δεσμοφυλάκων, για δύο εβδομάδες. Οι κρατούμενοι οφείλουν να ακολουθούν συγκεκριμένες εντολές και οι δεσμοφύλακες οφείλουν να φροντίζουν να τηρούνται αυτές οι εντολές άμεσα. Αν το πείραμα ολοκληρωθεί επιτυχώς, κάθε συμμετέχων θα λάβει 14.000 δολάρια ως αμοιβή. Μόνο που, καθώς περνούν οι μέρες, οι δεσμοφύλακες αρχίζουν να μπαίνουν όλο και πιο βαθιά στο πετσί του ρόλου, ενώ οι φυλακισμένοι δείχνουν όλο και πιο απρόθυμοι να ακολουθήσουν τις εντολές τους και το πείραμα μετατρέπεται σιγά σιγά σε χάος…

ΕΙΝΑΙ ΟΠΩΣ ΜΑΣ ΤΑ ΛΕΣ;
Η ταινία αποτελεί remake του γερμανικού Das Experiment, το οποίο βασίστηκε στο βιβλίο Black Box του Mario Giordano, το οποίο –με τη σειρά του- ήταν βασισμένο σε αληθινό πείραμα που έγινε στο Πανεπιστήμιο Stanford το 1971. Το πείραμα αποτελούσε μια μελέτη πάνω στις ψυχολογικές επιπτώσεις του εγκλεισμού, όχι μόνο στους κρατούμενους, αλλά και στους δεσμοφύλακες. Τα πράγματα στράβωσαν πολύ γρήγορα και σε τέτοιο βαθμό, που το πείραμα διακόπηκε μετά από μόλις έξι μέρες! Οι δεσμοφύλακες άρχισαν να επιδεικνύουν σαδιστική συμπεριφορά, πολλοί κρατούμενοι έγιναν απαθείς και πειθήνιοι, ενώ ακόμη και ο υπεύθυνος του πειράματος, ο οποίος είχε το ρόλο του Διευθυντή της «φυλακής», επέτρεπε τα περιστατικά βίας, αντί να τα εμποδίζει. Αν μη τι άλλο, έβγαλαν κάμποσα χρήσιμα συμπεράσματα για την ανθρώπινη φύση!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, η ταινία είναι για πολύ γερά νεύρα, όπως κάθε θρίλερ που καταπιάνεται με την εύθραυστη, ανθρώπινη ψυχολογία! Το γερμανικό πρωτότυπο θεωρείται καλύτερο, φυσικά, αλλά δεν το έχω δει ποτέ. Οι ερμηνείς είναι πολύ καλές, ειδικά αυτή του Whitaker, ο οποίος κάνει πολύ πειστικά και ομαλά τη μετάβασή του από έναν απλό ανθρωπάκο σε ένα απολυταρχικό κτήνος! Η ένταση κόβεται με το μαχαίρι στις περισσότερες σκηνές, η αδρεναλίνη είναι πάντα σε υψηλά επίπεδα και η ταινία θα σε φέρει πολλές φορές στα όριά σου ή θα σε εξοργίσει. Αν δεν το κάνει, τότε μάλλον θα πρέπει να προβληματιστείς και ν΄αναρωτηθείς ποιον ρόλο θα είχες εσύ σε αυτό το πείραμα!


complianceCOMPLIANCE (2012)

Σκηνοθεσία: Craig Zobel
Σενάριο: Craig Zobel
Μουσική: Heather McIntosh
Ηθοποιοί: Ann Dowd, Dreama Walker, Pat Healy κ.α.
Είδος: Thriller
Αξιολόγηση: ★
★
★
★
★


 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Η υπεύθυνη ενός εστιατορίου fast food δέχεται τηλεφώνημα από έναν άντρα που υποστηρίζει ότι είναι αστυνομικός και ερευνά την καταγγελία μιας πελάτισσας. Σύμφωνα με την πελάτισσα, η Becky, μια από τις υπαλλήλους του εστιατορίου, έκλεψε χρήματα από την τσάντα της. Ο αστυνομικός ζητά από την υπεύθυνη να κρατήσει σε απομόνωση την υπάλληλο και να την ψάξει για να βρει τα κλοπιμαία, μέχρι εκείνος να τελειώσει την έρευνά του και να μεταβεί στο εστιατόριο. Όσο περνά η ώρα, όμως, οι τηλεφωνικές εντολές του αστυνομικού γίνονται όλο και πιο ακραίες και οι υπόλοιποι εργαζόμενοι είναι αναγκασμένοι να τις ακολουθήσουν τυφλά, αδιαφορώντας για τις διαμαρτυρίες της Becky.

ΕΙΝΑΙ ΟΠΩΣ ΜΑΣ ΤΑ ΛΕΣ;
Η ταινία είναι πλήρως βασισμένη σε αληθινό περιστατικό που συνέβη το 2004 στο Kentucky. Για την ακρίβεια, παρόμοιες φάρσες συνέβαιναν επί μία δεκαετία σε διάφορα καταστήματα, χωρίς να μπορεί η αστυνομία να καταλήξει σε κάποιον ύποπτο. Κάποιος άγνωστος καλούσε παριστάνοντας τον αστυνόμο και ανάγκαζε τους υπευθύνους των καταστημάτων να κάνουν σωματικό έλεγχο σε γυναίκες υπαλλήλους τους, με την πρόφαση της κλοπής. (Η κοινή λογική, προφανώς, δεν ευδοκιμεί πολύ στις ΗΠΑ!) Μετά από έρευνες που έγιναν, οι αρχές οδηγήθηκαν στον David Richard Stewart, ο οποίος συνελήφθη. Το τραγικό της υπόθεσης; Δύο χρόνια αργότερα απαλλάχθηκε από τις κατηγορίες, μια και δεν βρέθηκαν αδιάσειστα στοιχεία εναντίον του!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, άλλο ένα ψυχολογικό θρίλερ που θα σε εξοργίσει και θα φέρει στα όρια, κυρίως όταν συνειδητοποιήσεις πόση ευπιστία υπάρχει εκεί έξω, τελικά! Ξεχωρίζει η ερμηνεία της Dowd ως υπεύθυνης του εστιατορίου –όχι ότι οι υπόλοιπες ερμηνείες υστερούν- και η ιστορία είναι καθηλωτική μέχρι το τέλος. Και πολύ πολύ εξωφρενική!


DVL00056INTH_DEVIL'S-KNOT.inddDEVIL’S KNOT (2013)

Σκηνοθεσία: Atom Egoyan
Σενάριο: Scott Derrickson
Μουσική: Mychael Danna
Ηθοποιοί: Colin Firth, Reese Witherspoon, Mireille Enos κ.α.
Είδος: Crime Thriller
Αξιολόγηση: ★
★
☆☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Το 1993, τρία ανήλικα αγόρια εξαφανίζονται στο δυτικό Memphis. Όταν οι έρευνες οδηγούν στα κακοποιημένα, άψυχα σώματά τους, οι υποψίες των έντονα θρησκευόμενων κατοίκων -αλλά και της αστυνομίας- στρέφονται σε κάποια πιθανή σέκτα που λατρεύει τον Σατανά. Σύντομα, τρεις ντόπιοι έφηβοι συλλαμβάνονται ως κεντρικοί ύποπτοι για τους φόνους και ξεκινά μια δικαστική διαμάχη που αρχίζει να μπλέκει όλο και πιο πολύ το κουβάρι του εγκλήματος και να διχάζει την τοπική κοινωνία…

ΕΙΝΑΙ ΟΠΩΣ ΜΑΣ ΤΑ ΛΕΣ;
Η ταινία είναι βιογραφική και αφηγείται το πραγματικό, τριπλό φονικό που συνέβη στην περιοχή τον Μάιο του 1993. Για να μην σου κάνω σπόιλερ, όμως, δεν πρόκειται να αναφέρω περισσότερες λεπτομέρειες από την υπόθεση –θα αναφέρω απλώς ότι η ιστορία έχει και άλλες, ενδιαφέρουσες πτυχές οι οποίες δεν παρουσιάζονται στην ταινία, οπότε μπορείς να την ψάξεις και μόνος σου, αφού τη δεις!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, ενώ ξεκινά καλά, το τελικό αποτέλεσμα είναι μάλλον κάπως μέτριο και άνευρο. Οι κριτικές ήταν αρνητικές, κυρίως διότι η ταινία αφηγείται περιστατικά τα οποία είχαν ήδη εξαντληθεί προηγουμένως σε τέσσερα ντοκιμαντέρ – τα οποία παρουσίασαν και περισσότερες λεπτομέρειες πάνω στο θέμα. Αν και, σε γενικές γραμμές, οι ερμηνείες είναι ικανοποιητικές, δεν αρκούν για να κρατήσουν το ενδιαφέρον αμείωτο ως το τέλος.


DELIVER US FROM EVIL (2014)deliver

Σκηνοθεσία: Scott Derrickson
Σενάριο: Paul Harris Boardman
Μουσική: Christopher Young
Ηθοποιοί: Eric Bana, Olivia Munn, Édgar Ramírez κ.α.
Είδος: Supernatural Horror
Αξιολόγηση: ★
★
★
☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Ο αστυνομικός Ralph Sarchie και ο συνεργάτης του ερευνούν μια σειρά από περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας, στα οποία οι δράστες μοιάζουν είτε να βρίσκονται σε κατάσταση αμόκ είτε να τελούν υπό πλήρη σύγχυση. Σε ένα από αυτά τα περιστατικά γνωρίζονται με τον Mendoza, έναν Ιησουίτη ιερέα, ο οποίος υποστηρίζει ότι, στην πραγματικότητα, οι δράστες είναι κι εκείνοι θύματα, καθώς έχουν καταληφθεί από δαίμονες…

ΕΙΝΑΙ ΟΠΩΣ ΜΑΣ ΤΑ ΛΕΣ;
Ε, είναι προφανές ότι τα γεγονότα της ταινίας παίζει να απέχουν κάμποσα έτη φωτός από την πραγματικότητα! Η ταινία, όμως, είναι βασισμένη στο βιβλίο Beware the Night, το οποίο το έχει γράψει ο ίδιος ο Sarchie –που πλέον έχει πάρει σύνταξη από την αστυνομία και δηλώνει… δαιμονολόγος! Σύμφωνα με τον Sarchie, η ταινία είναι εμπνευσμένη από διάφορες πραγματικές υποθέσεις τις οποίες είχε ερευνήσει ως αστυφύλακας. Εχμ… εντάξει! Κατά πάσα πιθανότητα βρήκε έναν πιασάρικο τρόπο να πουλήσει, διότι αν όντως πιστεύει όσα λέει και γράφει, τότε μάλλον χρειάζεται άμεσο εγκλεισμό!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, παρά τις μέτριες κριτικές, η ταινία ήταν εισπρακτική επιτυχία και το άξιζε κιόλας, καθώς -αν αφήσουμε στην άκρη την απιθανότητα του να συνέβη στα αλήθεια ό,τι εκτυλίσσεται σε αυτήν- είναι καλογυρισμένη, ατμοσφαιρική, σκοτεινή και αρκετά μυστηριώδης. Και, αν και πατάει σε κλασική συνταγή, παρόλα αυτά έχει μια φρεσκάδα στον τρόπο που την εκτελεί, οπότε τα όποια κλισέ δεν θα σε χαλάσουν τόσο πολύ.

5 «σκοτεινά» θρίλερ!

Vinieta_Special
VS5ΜΑΥΡΗ ΜΑΥΡΙΛΑ ΠΛΑΚΩΣΕ!

Τα θρίλερ είναι από την φύση τους σκοτεινά σε ύφος και περιεχόμενο. Λογικό, καθώς τα περισσότερα πραγματεύονται θέματα όπως ο θάνατος, η μαύρη μαγεία, το υπερφυσικό και χίλια δυο ακόμη πραγματάκια που μόνο χαρούμενα και ανεβαστικά δεν τα αποκαλείς! Κάποια θρίλερ, φυσικά, προσπαθούν να μας υπενθυμίσουν τη μαυρίλα τους και με τους ίδιους τους τίτλους τους, διότι είναι πιο εύκολο να κοτσάρεις τη λέξη «dark» πίσω από ένα ουσιαστικό, παρά να κάτσεις να σκεφτείς κάτι πιο ψαγμένο! (Είναι το αντίστοιχο που κάνουν οι δικοί μας μεταφραστές, όταν μας δίνουν τίτλους όπως: «Το πανδοχείο/πλοίο/κάστρο/νησί/περίπτερο κ.ο.κ. του Τρόμου»!) Έτσι, κατά καιρούς ξεφυτρώνουν διάφορες ταινίες τρόμου που πραγματεύονται την «σκοτεινή» εκδοχή κάποιου πράγματος. Και μια και φθινοπώριασε πια και νυχτώνει πιο γρήγορα και θ’ αλλάξει όπου να’ναι και η ώρα, ας δούμε πέντε από αυτές μαζεμένες, να μπούμε στο κλίμα! Είμαι σίγουρος ότι θα έχουμε και δεύτερο μέρος στο σημερινό σπέσιαλ, μια και όσο περνά ο καιρός προστίθενται και άλλοι ανάλογοι τίτλοι στη λίστα!


WATERDARK WATER (2005)

Σκηνοθεσία: Walter Salles
Σενάριο: Rafael Yglesias
Μουσική: Angelo Badalamenti
Ηθοποιοί: Jennifer Connelly, Tim Roth,
John C. Reilly κ.α.

Είδος: Horror
Αξιολόγηση: ★
★
☆☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Η προσφάτως χωρισμένη Dahlia μετακομίζει με την κόρη της, Cecilia, σε διαμέρισμα ενός παλιού και παραμελημένου κτιριακού συγκροτήματος, κάνοντας μια προσπάθεια να ξαναβάλει τη ζωή της σε μια σειρά και ν’ αποδείξει ότι είναι σε θέση να κρατήσει την επιμέλεια της κόρης της. Αμέσως μετά τη μετακόμιση, όμως, το διαμέρισμα αρχίζει να εμφανίζει διάφορα προβλήματα, με κυριότερη τη διαρροή νερού από το επάνω διαμέρισμα. Προσπαθώντας να βρει μια λύση, θα συνειδητοποιήσει ότι όσα συμβαίνουν δεν είναι καθόλου τυχαία…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, καλό είναι για να περάσεις την ώρα σου, αλλά μην περιμένεις να δεις κάτι το πρωτότυπο ή διαφορετικό. Η ταινία είναι remake της ομώνυμης ιαπωνικής ταινίας και, όπως συμβαίνει στις περισσότερες περιπτώσεις ανάλογων remake, δείχνει να έχει χάσει κάτι από την αρχική ατμόσφαιρά της, ενώ έχουμε βαρεθεί προ πολλού το στόρυ με την προβληματική μάνα που κανείς δεν πιστεύει επειδή χαπακώνεται. Η τελική κλιμάκωση δε, είναι κάτι παραπάνω από απογοητευτική και άνευρη.


FLOORSDARK FLOORS (2008)

Σκηνοθεσία: Pete Riski
Σενάριο: Lordi, Pete Riski
Μουσική: Ville Riippa
Ηθοποιοί: William Hope, Skye Bennett, Lordi κ.α.
Είδος: Horror
Αξιολόγηση: ★
★
★
☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Η Sarah είναι ένα αυτιστικό κορίτσι που νοσηλεύεται στο νοσοκομείο St. Mary, ένα παλιό νοσηλευτικό ίδρυμα με αρκετά λειτουργικά προβλήματα. Όταν ο τομογράφος στον οποίο βρίσκεται η Sarah παθαίνει βλάβη και παίρνει φωτιά, ο πατέρας της αποφασίζει να πάρει την κόρη του από το συγκεκριμένο νοσοκομείο. Όταν, όμως, αυτός, η κόρη του και μερικοί ακόμη επιβαίνοντες βγαίνουν από το ασανσέρ, συνειδητοποιούν ότι κάτι δεν πηγαίνει καλά, καθώς στο νοσοκομείο δεν υπάρχει πλέον ούτε ψυχή. Ή για την ακρίβεια, υπάρχει κάτι, το οποίο δείχνει να κυνηγά τη μικρή Sarah…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, αν και η ταινία ήταν κυρίως μια ευκαιρία για το φινλανδικό ροκ συγκρότημα Lordi  να μείνει λίγο ακόμη στην επικαιρότητα, μετά τη νίκη στον τελικό της Eurovision του 2006, πρόκειται για αρκετά καλοδουλεμένη παραγωγή που δεν έχει πολλά να ζηλέψει από αντίστοιχες του Hollywood. Για την ακρίβεια, η συγκεκριμένη ταινία ήταν μια ιδέα που είχε στο μυαλό του ο frontman του συγκροτήματος Mr Lordi και την οποία αποφάσισε να υλοποιήσει όταν απέκτησαν λίγη φήμη παραπάνω –με όλα τα τότε μέλη του συγκροτήματος να συμμετέχουν ως τα «τέρατα»του σεναρίου. Σαφώς, το σενάριο έχει μπόλικες τρύπες που δεν καλύπτονται επαρκώς, αλλά η όλη ατμόσφαιρα δουλεύει, ενώ το budget έπεσε κυρίως στα εφέ.


COUNTRYDARK COUNTRY (2009)

Σκηνοθεσία: Thomas Jane
Σενάριο: Tab Murphy
Μουσική: Eric Lewis
Ηθοποιοί: Thomas Jane, Lauren German, Ron Perlman
Είδος: Psychological Thriller, Crime Thriller
Αξιολόγηση: ★
☆☆☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Ένα νιόπαντρο ζευγάρι ξεκινά το ταξίδι του μέλιτος διασχίζοντας νύχτα την έρημο της Nevada. Στον δρόμο, όμως, θα συναντήσουν έναν βαριά τραυματισμένο άντρα που είχε ατύχημα με το αυτοκίνητό του, τον οποίο θ’ αποφασίσουν να οδηγήσουν στο πλησιέστερο νοσοκομείο. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, όμως, ο τραυματισμένος άντρας θα συνέλθει και θ’ αρχίσει να φέρεται παρανοϊκά, οδηγώντας σιγά σιγά στην παράνοια και τους σωτήρες του…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, με το ζόρι βλέπεται. Και το πρόβλημα δεν είναι το σενάριο, το οποίο πατάει σε ενδιαφέρουσα ιδέα, έχει αρκετό μυστήριο και μια καλή ανατροπή στο τέλος. Το πρόβλημα είναι ότι η ταινία ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ με το ζόρι βλέπεται, μια και η προσπάθεια να την κάνουν υπερστυλιζαρισμένη στο στυλ των κλασικών film noir, είχε άθλια οπτικά αποτελέσματα. Είναι θεοσκότεινη (δίνοντας κυριολεκτικό ύφος και στο “Dark” του τίτλου), έχει άθλια εφέ, ενώ οι περισσότερες σκηνές μοιάζουν να γυρίστηκαν μπροστά σε green screen τη δεκαετία του ΄80. Από την άλλη, κάνει απίστευτη κοιλιά, μια και το σενάριο είναι ιδανικό για να αποδοθεί σε ένα επεισόδιο του Twilight Zone, αλλά όχι σε ταινία μεγάλου μήκους.


CIRCLESDARK CIRCLES (2013)

Σκηνοθεσία: Paul Soter
Σενάριο: Paul Soter
Μουσική: Bobby Tahouri
Ηθοποιοί: Johnathon Schaech, Pell James
Είδος: Horror
Αξιολόγηση: ★
★
☆☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Ο Alex και η Penny αποφασίζουν ν’ αφήσουν τη φασαριόζικη ζωή στην πόλη και να μετακομίσουν στην εξοχή, ώστε να μεγαλώσουν το νεογέννητο μωρό τους σε πιο ήσυχο περιβάλλον. Η ζωή στην εξοχή, όμως, δεν είναι τόσο ιδανική όσο την φαντάζονταν, αφού από τις πρώτες μέρες εμφανίζονται διάφορα προβλήματα που διαταράσσουν την οικογενειακή τους γαλήνη και τους στερούν τον τόσο πολύτιμο ύπνο τους. Τα πράγματα θα χειροτερέψουν, όμως, όταν η στέρηση ύπνου θα τους οδηγήσει σε οράματα μιας μυστηριώδους γυναίκας μέσα στο σπίτι τους…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, κάτι λέει η ταινία, τουλάχιστον από άποψη αγωνίας, καθώς πιάνεις τον εαυτό σου να συμπάσχει με τους ταλαίπωρους γονείς. Το σενάριο, όμως, ενώ ξεκινά καλά, κάπου χάνει τη δυναμική του και αρχίζει να κατρακυλά στα γνώριμα, κατηφορικά μονοπάτια των κλισέ. Το τέλος, από την άλλη, προσπαθεί να κάνει ανατροπή και τελικά το μόνο που καταφέρνει να κάνει είναι να σου δημιουργήσει ξαφνικά δεκάδες αναπάντητα ερωτηματικά! Όταν τη δεις, θα καταλάβεις τι εννοώ!


TOUCHDARK TOUCH (2013)

Σκηνοθεσία: Marina de Van
Σενάριο: Marina de Van
Μουσική: Christophe Chassol
Ηθοποιοί: Missy Keating, Marcella Plunkett, Pádraic Delaney κ.α.
Είδος: Supernatural Horror
Αξιολόγηση: ★
★
★
☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Η μικρή Niamh ζει με την οικογένειά της σε μια μικρή, απομονωμένη κοινότητα της Ιρλανδίας, αλλά η ζωή της είναι γεμάτη τρόμο, καθώς υποστηρίζει ότι το σπίτι τους ζωντανεύει. Όταν μετά από ένα ανεξήγητο και βίαιο περιστατικό ολόκληρη η οικογένειά της σκοτώνεται, η Niamh πηγαίνει να ζήσει προσωρινά με την οικογένεια των γειτόνων της. Όσο, όμως, εκείνοι προσπαθούν να την παρηγορήσουν και να την κάνουν να ξεχάσει, τόσο αρχίζουν διάφορα περίεργα περιστατικά να συμβαίνουν και στο δικό τους σπίτι, ενώ σιγά σιγά αρχίζει ν’ αποκαλύπτεται και το σκοτεινό μυστικό που κρύβει το μικρό κορίτσι…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, η ταινία έχει σίγουρα την κατάλληλη ατμόσφαιρα, το ιδανικό περιβάλλον και μια συνταρακτική ιστορία για να σε καθηλώσει. Το ίδιο το σενάριο θυμίζει ένα πάντρεμα Carrie και Poltergeist και ενώ, ουσιαστικά, δεν κρατάει τα χαρτιά του κρυφά και αποκαλύπτει σχεδόν από την αρχή τι συμβαίνει, καταφέρνει να κρατήσει το ενδιαφέρον σου. Προσωπικά, δεν με ικανοποίησε καθόλου το τέλος της ταινίας (όπως και πολλούς ακόμη που την είδαν), αλλά δεν μπορώ να επεκταθώ στο θέμα χωρίς να κάνω σπόιλερ! Σε γενικές γραμμές, είναι αξιοπρεπέστατη παραγωγή που αξίζει τον χρόνο σου.