Grimm: Μια φορά κι έναν καιρό…

Δημιουργός: Stephen Carpenter, Jim Kouf
Δίκτυο: NBC
Διάρκεια: 6 σεζόν (123 επεισόδια 43’)
Ηθοποιοί: David Giuntoli, Bitsie Tulloch, Russell Hornsby κ.α.
Είδος: Supernatural Drama, Dark Fantasy
Αξιολόγηση: ★★★★☆

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★★★☆☆
Φρίκη: ★★★☆☆
Τρόμος: ★★☆☆☆
Αγωνία: ★★★★☆

GRIMM (2011-2017)
Η σημερινή σειρά ολοκληρώθηκε πολύ πρόσφατα και ήταν μια από τις μεγάλες μου αγάπες τα τελευταία 5 χρόνια. Ο πόνος του χωρισμού έγινε ακόμη πιο δυσβάσταχτος από το γεγονός ότι κόπηκε άδοξα κι ενώ είχε πολλά να δώσει ακόμη, αλλά έτσι είναι η ζωή στο Χόλιγουντ: άλλες σειρές τελειώνουν πριν την ώρα τους κι άλλες κοντεύουν να κλείσουν είκοσι χρόνια κι έχουν γίνει τόσο σούπα που όσο τις παρακολουθείς, χύνεται ρύζι καρολίνα από την οθόνη –ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΜΙΛΑΩ, ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΟ SUPERNATURAL, ΠΟΤΕ ΘΑ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙΣ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ;;;

TI MAΣ ΛΕΣ;
Ο Nick Burkhardt δουλεύει στο Τμήμα Ανθρωποκτονιών του αστυνομικού τμήματος του Portland και μαζί με τον συνεργάτη του αναλαμβάνουν τις πιο περίεργες και επικίνδυνες υποθέσεις. Μόνο που η ζωή του θα αλλάξει ριζικά όταν ανακαλύψει το μεγάλο μυστικό που κρύβει το γενεαλογικό του δέντρο: ο Nick είναι ένας Grimm -απόγονος αρχαίων κυνηγών που αποστολή τους ήταν να καταδιώκουν και να εξοντώνουν τα τερατώδη πλάσματα, στα οποία έχουν βασιστεί όλα τα παραμύθια και οι θρύλοι. Ως Grimm, θα συνειδητοποιήσει ότι ο κόσμος γύρω του είναι πολύ πιο διαφορετικός απ’ ό,τι νόμιζε, καθώς είναι ο μοναδικός που μπορεί να δει την αληθινή μορφή των Wesen, των μυθικών πλασμάτων, τα οποία ζούνε φυσιολογικές ζωές, κρυμμένα ανάμεσα στους ανθρώπους. Προσπαθώντας απεγνωσμένα να διατηρήσει τη λεπτή ισορροπία ανάμεσα στην καριέρα του, την ερωτική του ζωή και την κρυφή του ιδιότητα ως Grimm, θα αποκτήσει θανάσιμους εχθρούς αλλά και πολύτιμους συμμάχους και θα βυθιστεί σε έναν κόσμο γεμάτο μαγεία, μυστικισμό και παγκόσμιες συνομωσίες πέρα από κάθε φαντασία…

Το Grimm έσκασε μύτη την ίδια περίοδο που εμφανίστηκε και το Once Upon A Time -το οποίο, επίσης, έχει ως κεντρικό θέμα του ήρωες παραμυθιών- αλλά ξεχώρισε από την αρχή με τον πολύ πιο σκοτεινό τόνο του. Και μπορεί οι δύο σειρές να μην κονταροχτυπήθηκαν ποτέ τηλεοπτικά η μία απέναντι στην άλλη, αλλά το Grimm σίγουρα ανέβαζε σταδιακά τον πήχυ όσον αφορά την ποιότητα, την πλοκή και το ενδιαφέρον, σε αντίθεση με το Once που -όσο περνούσε ο καιρός- τόσο πιο μαύρο χάλι γινόταν, με αποκορύφωμα το φετινό του… reboot, αφού δεν τραβούσε άλλο!

Η κεντρική ιδέα πίσω από την πλοκή είναι σχετικά απλή -αλλά με κάμποσα έξυπνα τουίστ που την κάνουν αρκετά ενδιαφέρουσα- και συνδυάζει όλα τα στοιχεία: δράμα, μυστήριο, φαντασία, χιούμορ, δράση και τρόμο, καταφέρνοντας να διατηρήσει άψογα τις ισορροπίες, χωρίς να καταντά ανυπόφορη. Είναι, στον πυρήνα της, μια αστυνομική σειρά, αλλά με διάφορες υποϊστορίες να τρέχουν παράλληλα, οι οποίες θέτουν τις βάσεις για τις σεζόν που πρόκειται να ακολουθήσουν. Και, πραγματικά, όσο προχωρούν οι σεζόν, τόσο πιο ενδιαφέρουσα γίνεται και η εξέλιξη, καθώς αποκαλύπτονται όλο και περισσότερα για τον μυστηριώδη, κρυφό κόσμο των Wesen, τα έθιμα και την ιεραρχία τους.

Το μεγαλύτερο ατού του Grimm, όμως, είναι οι ίδιοι οι ήρωες, καθώς η σειρά ανήκει στις σπανιότατες περιπτώσεις που όλοι οι κεντρικοί χαρακτήρες είναι εξαιρετικά συμπαθείς και έχουν απίστευτη χημεία μεταξύ τους (οι καλοί, τουλάχιστον, διότι μερικούς από τους υπόλοιπους, μια χαρά θα τους στραγγάλιζα με τα γυμνά μου χέρια!) Αυτό, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι διαθέτει ένα έξυπνα γραμμένο και καλά δομημένο σενάριο με πολλές προοπτικές, βοήθησε τη σειρά να γίνει αρκετά δημοφιλής σχετικά γρήγορα, παρά τις αρχικές, μέτριες κριτικές. Το μόνο αρνητικό στοιχείο της σειράς είναι ότι σε αρκετά επεισόδια ακολουθεί την λεγόμενη «procedural» μορφή που ακολουθούν οι αστυνομικές σειρές, πράγμα που την κάνει κάπως προβλέψιμη κατά καιρούς, αφού εντοπίζεις εύκολα τους ενόχους και τις διάφορες ανατροπές. Αλλά και πάλι, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν διασκεδάζεις το ίδιο!

Και φτάνουμε στο απογοητευτικό, άδοξο τέλος… Μετά από μια εξαιρετική 4η σεζόν, με το καλύτερο season finale όλης της σειράς, η τηλεθέαση άρχισε να πέφτει απότομα. Ίσως συνέβαλε σε αυτό και το προαναφερθέν φινάλε, το οποίο προκάλεσε σοκ σε όλους τους φαν (δεν θα πω περισσότερα, μην ανησυχείς!) Μετά από μια φουλ 5η σεζόν, λοιπόν, οι παραγωγοί αποφάσισαν να λήξουν τη σειρά με μια ακόμα, κουτσουρεμένη αυτή τη φορά: μόνο 13 επεισόδια. Ενώ, λοιπόν, ήταν προφανές ότι οι δημιουργοί είχαν εισαγάγει στην πλοκή κάμποσα story arcs με σκοπό να εξερευνηθούν παραπάνω σε μελλοντικές σεζόν και τα οποία θα ανέπτυσσαν κι άλλο το μύθο του Grimm, η απότομη ακύρωση οδήγησε στο βιαστικό κλείσιμο –σχεδόν ξεπέταγμα- όλων των ιστοριών κι εμάς στο απόλυτο ξενέρωμα…

Μείναμε, όμως, με τις ευχάριστες αναμνήσεις μιας πολύ καλής σειράς -κι αυτές δεν μπορεί να μας τις στερήσει κανείς. Εκτός, ίσως, από καμιά άνοια

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, θα τη δεις και θα σου αρέσει τόσο που θα την ξεπετάξεις σε κάνα μήνα!

GEEKY TRIVIA
Ο τίτλος της σειράς, φυσικά, είναι παραπομπή στους πασίγνωστους αδελφούς Γκριμ του 18ου αιώνα, οι οποίοι ήταν ακαδημαϊκοί, φιλόλογοι και συγγραφείς και υπεύθυνοι για τη συγγραφή, συλλογή και διάσωση δεκάδων παραμυθιών και θρύλων από διάφορες χώρες. Πολλές από τις ιστορίες αυτές, μάλιστα, ήταν πολύ πιο βίαιες και φρικιαστικές στην αρχική τους μορφή και με το πέρασμα του χρόνου εξομαλύνθηκαν από τους ίδιους τους αδελφούς.

ΜΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΕΙΜΑΣΤΕ
Δεν είχαμε κάνα περίεργο spinoff, αλλά εκδόθηκε μια μηνιαία σειρά κόμικ 12 τευχών που έδενε με τη σειρά, καθώς και τρία μυθιστορήματα βασισμένα σε αυτήν.

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Κανένα, αλλά ελπίζω σε κάνα mini series event σε δέκα χρόνια, μια που είναι η τελευταία μόδα στην τηλεόραση πια!

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Η κάρτα τίτλου.

Ο Γκριμ…

Το Βέσεν…

Χρήσιμα αξεσουάρ για κάθε Γκριμ!

Δεν κερδίζει και βραβείο ομορφιάς…

5 (ακόμη) θρίλερ που θα κάψουν τον εγκέφαλό σου!

DAFUQ DID I JUST WATCH, AGAIN?
Σου έχω ήδη παρουσιάσει πέντε καμμένες ταινίες και τώρα επιστρέφω με ακόμη πέντε, ώστε ν’ αποτελειώσω όσα εγκεφαλικά κύτταρά σου γλίτωσαν την πρώτη φορά! Τα τελευταία χρόνια έχουν αρχίσει να εμφανίζονται όλο και περισσότερες αλλόκοτες, περίεργες και σχεδόν ασυνάρτητες παραγωγές, λες και οι σκηνοθέτες/σεναριογράφοι έχουν ξεκινήσει κάποιον άτυπο διαγωνισμό για το ποιος θα καταφέρει να κάνει περισσότερους θεατές να βγούνε από τις κινηματογραφικές αίθουσες με γουρλωμένα μάτια, ανοιχτό στόμα και το τηλέφωνο ενός ψυχιάτρου στο speed dial. Παρόλα αυτά, κάθε ταινία καταφέρνει να βρει εν τέλει το κοινό της, αν κρίνω από το γεγονός ότι πολλές από τις εντελώς φευγάτες αποκτούν και cult status και πιστούς ακόλουθους που παρακαλάνε για σίκουελ! Βρες, λοιπόν, το θάρρος, το κουράγιο και την όρεξη να δεις και τις σημερικές προτάσεις –σου υπόσχομαι ότι δεν έχει πάλι λάστιχα που ανατινάζουν κεφάλια ή κόλπους με δόντια, αυτή τη φορά τα πράγματα είναι πιο προσγειωμ… εντάξει, ψέματα λέω, η μία ταινία έχει τεράστιες σφήκες και η άλλη έναν μεταλλαγμένο τύπο σε βόθρο, οπότε δες με δική σου ευθύνη!


AUDITION (1999)

Σκηνοθεσία: Takashi Miike
Σενάριο: Daisuke Tengan
Μουσική: Kōji Endō
Ηθοποιοί: Ryo Ishibashi, Eihi Shiina
Είδος: Horror
Αξιολόγηση: ★★★★☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Ο Shigeharu έχει μείνει χήρος και μεγαλώνει τον γιο του μόνος του τα τελευταία εφτά χρόνια. Μετά από παρότρυνση εκείνου, αποφασίζει να αρχίσει πάλι να βγαίνει με γυναίκες, με απώτερο σκοπό να βρει μια νέα σύζυγο. ‘Ενας φίλος του, όμως, ο οποίος είναι κινηματογραφικός παραγωγός, τον πείθει να οργανώσουν μια ψεύτικη οντισιόν, μέσα από την οποία ο Shigeharu θα μπορέσει να διαλέξει τη γυναίκα με την οποία ταιριάζει περισσότερο. Πριν την ακρόαση, όμως, τραβάει την προσοχή του το βιογραφικό σημείωμα της Asami, μιας αινιγματικής, νεαρής γυναίκας, με την οποία αποφασίζει να γνωριστεί καλύτερα, αγνοώντας τις προτροπές του φίλου του να την αποφύγει, καθώς θεωρεί ότι είναι αρκετά αλλόκοτη και κρύβει πολλά μυστικά.

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, η ταινία –που είναι βασισμένη στο ομότιτλο βιβλίο του Ryu Murakami– ξεκινά πολύ ομαλά, εκτυλίσσεται φυσιολογικά και ξαφνικά αρχίζει μια ταχύτατη κατάβαση προς την παράνοια! Και, αν και οι σκηνές τρόμου είναι μετρημένες στα δάχτυλα, είναι τόσο φρικαλέες ή αηδιαστικές, που ανάγκασαν πολλούς θεατές κατά την προβολή της να φύγουν σοκαρισμένοι -στην Ιαπωνία τώρα αυτό, που δεν τους λες και άβγαλτους σε ταινίες τρόμου! Πρόκειται για μια εξαιρετικά δυνατή παραγωγή που χτίζει το σασπένς σταδιακά και σταθερά, μέχρι που νιώθεις ότι κάθεσαι σε αναμμένα κάρβουνα. Αν μη τι άλλο, ταινία που ο Eli Roth έχει δηλώσει ότι είδε με δυσκολία, αξίζει σίγουρα να τη δεις! Τώρα τελευταία αποφάσισαν να τη μεταφέρουν κι αυτή στον αμερικανικό κινηματογράφο, πατώντας ακόμη περισσότερο στο βιβλίο.


HORNS (2013)

Σκηνοθεσία: Alexandre Aja
Σενάριο: Keith Bunin
Μουσική: Robin Coudert
Ηθοποιοί: Daniel Radcliffe, Max Minghella, Joe Anderson, Juno Temple κ.α.
Είδος: Dark Fantasy
Αξιολόγηση: ★★★☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Όταν το κακοποιημένο πτώμα της Merrin ανακαλύπτεται σε ένα δάσος, όλες οι υποψίες πέφτουν αμέσως στον σύντροφό της, Ignatius. Παρότι δεν υπάρχουν ακλόνητα αποδεικτικά στοιχεία εναντίον του και παρά το γεγονός ότι ο ίδιος δηλώνει αθώος, ολόκληρη η τοπική κοινωνία –εκτός από τον παιδικό φίλο και δικηγόρο του- τον αντιμετωπίζει με περιφρόνηση, δυσπιστία ή μίσος, πράγμα που τον οδηγεί στο ποτό. Τα πράγματα, όμως, παίρνουν ακόμη χειρότερη τροπή, όταν ο Ignatius ξυπνά ένα πρωί και ανακαλύπτει ότι δύο μεγάλα κέρατα έχουν αρχίσει να φυτρώνουν στο μέτωπό του! Ανήμπορος να τα ξεφορτωθεί, αφήνεται σιγά σιγά σε μια αλλόκοτη μετάλλαξη που δεν θα αλλάξει μόνο τη δική του ζωή, αλλά και όλων όσοι έρχονται σε επαφή μαζί του…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, άλλη μια ταινία βασισμένη σε βιβλίο –αυτό του Joe Hill– η οποία επίσης γίνεται όλο και πιο παρανοϊκή όσο εκτυλίσσεται! Η σκοτεινή, υποβλητική ατμόσφαιρα της ταινίας και η εξαιρετική ερμηνεία του Radclliffe είναι τα μεγαλύτερα ατού της ταινίας, η οποία παντρεύει με πετυχημένο τρόπο τον τρόμο και την κωμωδία. Το σενάριο είναι σίγουρα αρκετά πρωτότυπο και σε κρατά ως το φινάλε, ειδικά με κάθε νέα αποκάλυψη. Παρόλα αυτά, προς το τέλος το χάνει λίγο και η γενική αίσθηση που σου αφήνει είναι ότι είδες κάτι καλό, που θα μπορούσε να είναι, όμως, πολύ καλύτερο. Δεν ξέρω τι είναι αυτό που της λείπει, αλλά δεν με ενθουσίασε όσο θα περίμενα.


SEPTIC MAN (2013)

Σκηνοθεσία: Jesse Thomas Cook
Σενάριο: Tony Burgess
Μουσική: Nate Kreiswirth
Ηθοποιοί: Jason David Brown, Molly Dunsworth, Robert Maillet
Είδος: Horror
Αξιολόγηση: ★★☆☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Ο Joe εργάζεται ως υπάλληλος καθαρισμού λυμάτων σε μια μικρή, βρετανική κωμόπολη. Όταν τα αποθέματα νερού της πόλης μολύνονται, οι κάτοικοι αναγκάζονται να την εκκενώσουν μέχρι να βρεθεί η αιτία της μόλυνσης. Ο Joe αναλαμβάνει να ερευνήσει το τοπικό εργοστάσιο διαχείρησης λυμάτων, αλλά καταλήγει παγιδευμένος από δύο μυστηριώδεις άντρες, μέσα σε μια δεξαμενή με απόβλητα. Καθώς κάθε προσπάθειά του να δραπευτεύσει στέφεται με αποτυχία, τα τοξικά απόβλητα αρχίζουν σιγά σιγά να τον μετατρέπουν σε ένα φρικαλεό, μεταλλαγμένο πλάσμα.

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, αν ο τίτλος σε έκανε να φαντάζεσαι κάποια ταινία με τον πιο σιχαμένο υπερήρωα του κόσμου, σε στυλ The Toxic Avenger, θ΄απογοητευτείς όπως απογοητεύτηκα κι εγώ! Η ταινία δίχασε, με κάποιους να τη θεωρούν πολύ περίεργη και εφευρετική και άλλους να τη θεωρούν το ίδιο σκατά με τα κυριολεκτικά σκατά που δείχνει σε όλη τη διάρκειά της! Ταυτίζομαι περισσότερο με τους δεύτερους. Δεν έχω πρόβλημα με περίεργες ταινίες, αλλά η συγκεκριμένη είναι σχεδόν ασυνάρτητη, αφού πολλά πράγματα στο σενάριο είτε δεν βγάζουν νόημα είτε δεν εξηγούνται καν! Επίσης, αν αηδιάζεις εύκολα, θα σε δυσκολέψει μάλλον!


COOTIES (2014)

Σκηνοθεσία: Jonathan Milott
Σενάριο: Leigh Whannell, Ian Brennan
Μουσική: Kreng
Ηθοποιοί: Elijah Wood, Alison Pill, Rainn Wilson, Jack McBryer κ.α.
Είδος: Horror Comedy
Αξιολόγηση: ★★★☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Ο Clint, ένας εκκολαπτόμενος συγγραφέας τρόμου που ακόμη δεν έχει καταφέρει να εκδώσει βιβλίο, επιστρέφει στη γενέτειρά του για να καλύψει τη θέση ενός δασκάλου στο τοπικό δημοτικό σχολείο. Εκεί θα συναντηθεί ξανά με την παιδική του φίλη και κρυφό του έρωτα, Lucy, η οποία εργάζεται στο ίδιο σχολείο. Από την πρώτη μέρα, όμως, τα πράγματα πάνε στραβά, κυρίως όταν ένα κοριτσάκι, το οποίο έχει καταναλώσει μολυσμένες κοτομπουκιές κι έχει αρχίσει να έχει αλλόκοτα συμπτώματα, επιτίθεται σε έναν συμμαθητή της και τον δαγκώνει. Πολύ σύντομα, όλα τα παιδιά του σχολείου μετατρέπονται σε αιμοβόρα, επιθέτικα κτήνη και ένα μακελειό άνευ προηγουμένου αρχίζει να εκτυλίσσεται!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, αν μισείς τα παιδιά, με αυτή την ταινία θα τα μισήσεις ακόμη περισσότερο! Πρόκειται για μια ενδιαφέρουσα παραλλαγή στο genre των ζόμπι –που θυμίζει λίγο μια πιο light, κωμική εκδοχή του 28 Days Later. Παρόλα αυτά, οι συγκεκριμένες ταινίες, όσες παραλλαγές και αν δοκιμάσουν, έχουν αρχίσει λίγο να κουράζουν και να αναμασούν τα ίδια κλισέ. Έχει κάμποσες σκηνές φρίκης –οι οποίες, μάλιστα, μοιάζουν πιο αλλόκοτες, αφού υπαίτιοι γι’ αυτές είναι ένα μάτσο ανήλικα– αλλά οι σκηνές αγωνίας και δράσης δεν έχουν τίποτα το καινούργιο να προσφέρουν. Καλούτσικη για να περάσεις την ώρα σου, αλλά αν ψάχνεις για κωμωδία τρόμου με ζόμπι, τότε το Zombieland έκανε καλύτερη δουλειά!


STUNG (2015)

Σκηνοθεσία: Benni Diez
Σενάριο: Adam Aresty
Μουσική: Mica Levi
Ηθοποιοί: Matt O’Leary, Jessica Cook, Lance Henriksen, Clifton Collins Jr. κ.α.
Είδος: Horror Comedy
Αξιολόγηση: ★★★☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Μια πλούσια ηλικιωμένη οργανώνει garden party στην απομονωμένη βίλα της, την οργάνωση του οποίου αναλαμβάνουν η Julia και ο Paul, οι οποίοι έχουν μια μικρή εταιρεία catering και προσπαθούν να αποκτήσουν επαφές με την αριστοκρατία. Το πάρτυ, όμως, θα διακοπεί απότομα όταν εμφανιστούν κάποιοι απρόσκλητοι επισκέπτες: ένα σμήνος από τεράστιες, δολοφονικές σφήκες που αρχίζουν να πετάγονται από το χώμα και να τρώνε τους καλεσμένους!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, η ταινία είναι από τις καλές «κακές» ταινίες, που είναι τόσο εξωφρενικές, που καταφέρνουν να σε ψυχαγωγήσουν μέχρι το τέλος! Διαθέτει καλοδουλεμένα ψηφιακά και πρακτικά εφέ, συμπαθητικούς χαρακτήρες (ως επί το πλείστον) και κάμποσες σκηνές φρίκης που θα ικανοποιήσουν τη δίψα σου για αίμα! Η πλοκή είναι σχετικά απλή, όπως συμβαίνει σε ανάλογες ταινίες, αλλά η δράση μπόλικη. Και έχει ΤΕΡΑΣΤΙΕΣ ΣΦΗΚΕΣ! Τι άλλο θέλεις πια;

5 θρίλερ που πάτωσαν!


ΜΕΓΑΛΕΣ ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ
Το κινηματογραφικό κοινό είναι τελείως αψυχολόγητο και κανείς δεν μπορεί να μαντέψει τα γούστα του και το πώς θα αντιδράσει σε κάποια ταινία -πράγμα που προκαλεί συχνά πονοκέφαλο σε παραγωγούς, δημιουργούς και στούντιο, οι οποίοι σταυρώνουν τα δάχτυλά τους σε κάθε πρεμιέρα και παρακαλάνε τον καλό Θεούλη να μην πάνε τα λεφτά τους χαμένα. Μπορεί μια ταινία που λανσάρεται ως αριστούργημα ν’ αποτύχει παταγωδώς στις εισπράξεις και να τη φάει το μαύρο σκοτάδι και μια κακόγουστη μπούρδα που όλοι θεωρούν σιγουράκι για τον πάτο να σπάσει ταμεία και να αποκτήσει τεράστια φήμη. Σήμερα, λοιπόν, σου έχω πέντε ταινίες για τις οποίες οι δημιουργοί τους είχαν μεγάλες βλέψεις και ακόμη μεγαλύτερες προσδοκίες και οι οποίες, τελικά, πάτωσαν οικτρά και -σε ορισμένες περιπτώσεις- δεν έβγαλαν ούτε το ένα τρίτο του προϋπολογισμού! Εννοείται πως η σημερινή λίστα αφορά κυρίως πιο mainstream θρίλερ με γνωστά ονόματα του Χόλυγουντ και όχι b-movies του συρμού, ταινίες που κυκλοφόρησαν απευθείας σε DVD ή κακορίζικες low budget παραγωγές σαν αυτές της εταιρείας Asylum! Και αυτό διότι οι κακές κριτικές και οι τραγικές πωλήσεις είναι σχεδόν αναμενόμενες όταν πρόκειται για παραγωγή της πλάκας και δεν θα ήξερα και ποια να πρωτοδιαλέξω, ενώ όταν το χαστούκι του κοινού πέφτει ηχηρά σε μια ταινία για την οποία έχουν ξοδευτεί απίστευτα εκατομμύρια, τότε ο πόνος είναι ακόμη μεγαλύτερος!


BLOOD AND CHOCOLATE (2007)

Σκηνοθεσία: Katja von Garnier
Σενάριο: Ehren Kruger, Christopher Landon
Μουσική: Reinhold Heil
Ηθοποιοί: Agnes Bruckner, Hugh Dancy, Olivier Martinez κ.α.
Είδος: Dark Fantasy
Αξιολόγηση: ★★
☆☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Η Vivian είναι μια δεκαεννιάχρονη λυκάνθρωπος που ζει στη Ρουμανία με τη θεία της, από τότε που δύο κυνηγοί δολοφόνησαν την οικογένειά της. Η θεία της είναι το ταίρι του Gabriel, ο οποίος είναι και ο αρχηγός της αγέλης. Σύμφωνα με τους νόμους της αγέλης, όμως, με το πέρασμα επτά ετών ο Gabriel θα πρέπει να διαλέξει νέο ταίρι και όλα δείχνουν ότι έχει βάλει στο μάτι την απρόθυμη Vivian. Τα πράγματα περιπλέκονται όταν εκείνη ερωτεύεται τον Aiden, έναν θνητό που δείχνει να γνωρίζει πολλά για το είδος της Vivian. Τώρα, πού ακριβώς κολλάει η σοκολάτα με όλα αυτά, δεν θυμάμαι καν…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, η ταινία είναι τόσο αδιάφορη και βαρετή που πραγματικά δεν θυμάμαι την παραμικρή λεπτομέρεια από το σενάριο. Ούτως ή άλλως οι ταινίες με λυκανθρώπους έχουν καταντήσει πια μονότονες κλισεδιές και η συγκεκριμένη δεν είχε και τίποτε παραπάνω να προσθέσει στον μύθο, πέρα από ένα γλυκανάλατο ρομάντσο –μας τα είπε και το True Blood αυτά, και πολύ καλύτερα!

Budget: 15 εκ.
Box office: 6,3 εκ.


I KNOW WHO KILLED ME (2007)

Σκηνοθεσία: Chris Silvertson
Σενάριο: Jeff Hammond
Μουσική: Joel McNeely
Ηθοποιοί: Lindsay Lohan, Julia Ormond, Neal McDonough κ.α.
Είδος: Psychological Horror
Αξιολόγηση: ☆☆☆☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Ένας serial killer απαγάγει νεαρές γυναίκες και τις βασανίζει για εβδομάδες πριν τις δολοφονήσει. Το τελευταίο του θύμα είναι η Aubrey, η οποία εξαφανίζεται μυστηριωδώς μια νύχτα, αλλά λίγες μέρες αργότερα την ανακαλύπτουν ζωντανή και βαριά τραυματισμένη στην άκρη ενός δρόμου. Όταν συνέρχεται, όμως, δείχνει να μην αναγνωρίζει κανέναν και υποστηρίζει ότι το όνομά της είναι Dakota. Όλοι είναι σίγουροι ότι η Aubrey πάσχει από μετατραυματικό στρες και κάποια στιγμή θα θυμηθεί τα πάντα, αλλά όσο περνά ο καιρός, τόσο δείχνει να εμμένει στην ιστορία της…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, η ταινία είναι τόσο μπλεγμένη, άνευρη και βαρετή που τη σταμάτησα πολύ πριν τη μέση κι απλώς διάβασα την πλοκή στη Wikipedia. Το χειρότερο δεν είναι η παρουσία της –παρηκμασμένης πια από τις καταχρήσεις- Lohan, αλλά το γεγονός ότι παίζει και διπλό ρόλο –όπως είχε κάνει ως παιδί στο The Parent Trap, με τη διαφορά ότι εκεί δεν χρειαζόσουν ενδοφλέβια με καφέ για να την αντέξεις! Δικαίως πήρε υποψηφιότητες για εννέα (!) Χρυσά Βατόμουρα και ακόμη πιο δικαίως κέρδισε τα οχτώ από αυτά!

Budget: 12 εκ.
Box office: 9,7 εκ.


SHELTER aka 6 SOULS (2010)

Σκηνοθεσία: Måns Mårlind
Σενάριο: Michael Cooney
Μουσική: John Frizzell
Ηθοποιοί: Julianne Moore, Jonathan Rhys Meyers, Frances Conroy κ.α.
Είδος: Supernatural Horror
Αξιολόγηση: ★★☆☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Μετά τον θάνατο του συζύγου της, η ψυχολόγος Cara Harding νιώθει την πίστη της στο Θεό να κλονίζεται και στρέφεται ακόμη περισσότερο στην επιστήμη. Ο πατέρας της προσπαθεί να τη βοηθήσει να κρατήσει το μυαλό της ανοιχτό και της προτείνει διάφορες υποθέσεις που αφορούν ασθενείς με διαταραχές που δεν μπορούν να εξηγηθούν με καμία ψυχιατρική θεωρία. Ένας από αυτούς είναι ο Adam, ο οποίος δείχνει να έχει πολλαπλές προσωπικότητες και τη δυνατότητα να αποκτά και φυσικά χαρακτηριστικά των διαφορετικών προσωπικοτήτων του. Καθώς η Cara προσπαθεί να βρει μια λογική εξήγηση για όσα του συμβαίνουν, θα ανακαλύψει ότι ο πατέρας της είχε δίκιο και η επιστήμη δεν μπορεί να εξηγήσει τα πάντα…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, ενώ το σενάριο παρουσιάζει αρκετό μυστήριο και ενδιαφέρον, όσο προχωρά η ταινία, τόσο ξεφουσκώνει και καταρρέει σαν παραψημένο σουφλέ σοκολάτας. Έχει δυο-τρεις καλές στιγμές, αλλά όσο εξελίσσεται η πλοκή τόσο σου δίνεται η εντύπωση ότι η ταινία έχει χρηματοδοτηθεί από κάποιον Χριστιανικό Σύλλογο με μόνο σκοπό να κάνει ξεδιάντροπη προπαγάνδα υπέρ της θρησκείας. Πάτωσε τόσο πολύ, που στο τέλος βρήκε πετρέλαιο!

Budget: 22 εκ.
Box office: 3,2 εκ.


DYLAN DOG: DEAD OF NIGHT (2011)

Σκηνοθεσία: Kevin Munroe
Σενάριο: Thomas Dean Donnelly, Joshua Oppenheimer
Μουσική: Klaus Badelt
Ηθοποιοί: Brandon Routh, Sam Huntington, Anita Briem κ.α.
Είδος: Horror Comedy
Αξιολόγηση: ★★☆☆☆

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Ο Dylan Dog είναι ένας ερευνητής του υπερφυσικού που βοηθά όποιον έχει προβλήματα με κάθε είδους ανεξήγητα φαινόμενα, μέχρι που η γυναίκα του δολοφονείται από βαμπίρ –γεγονός το οποίο τον αναγκάζει να τα παρατήσει και να ασχολείται μόνο με φυσιολογικές υποθέσεις. Μέχρι που στο δρόμο του θα βρεθεί η νεαρή Elizabeth, ο πατέρας της οποίας έχει δολοφονηθεί από ένα μυστηριώδες πλάσμα, το οποίο μοιάζει να την καταδιώκει.

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, η ταινία είναι φριχτή και για τους φαν του ιταλικού κόμικ Dylan Dog -που την περιμέναμε πώς και πώς- αποτελεί μια οικτρή και τραγική απογοήτευση! Το γεγονός και μόνο ότι η ταινία αμερικανοποιήθηκε στο έπακρο και αφαιρέθηκε και ο χαρακτήρας του εξωφρενικού και αξιαγάπητου Γκράουτσο για να μπει στη θέση του ένα… ζόμπι ήταν αρκετό για να φάει το θάψιμο της αρκούδας, αλλά βοήθησε αρκετά και το ότι η ταινία ήταν τίγκα στις κλισεδιές που έχουμε βαρεθεί να βλέπουμε εδώ και είκοσι χρόνια περίπου.

Budget: 20 εκ.
Box office: 4,6 εκ.


DREAM HOUSE (2011)

Σκηνοθεσία: Jim Sheridan
Σενάριο: David Loucka
Μουσική: John Debney
Ηθοποιοί: Daniel Craig, Rachel Weisz, Naomi Watts, Marton Csokas
Είδος: Psychological Thriller
Αξιολόγηση: ★★☆☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Ο Will παρατάει την πολλά υποσχόμενη καριέρα του στη Νέα Υόρκη και μετακομίζει με τη σύζυγο και τις δύο κόρες του σε μια μικρή, ήσυχη πόλη. Σύντομα, όμως, μαθαίνουν ότι στο νέο τους σπίτι είχαν δολοφονηθεί πριν καιρό μια γυναίκα και τα παιδιά της και ότι ο μοναδικός ύποπτος για το έγκλημα ήταν ο πατέρας της οικογένειας. Ο Will θα έρθει επαφή με μια γειτόνισσα που γνώριζε καλά την οικογένεια και με τη βοήθειά της θα μάθει τη μεγάλη ανατροπή, την οποία όλοι οι υπόλοιποι είχαμε ήδη μάθει πριν κυκλοφορήσει η ταινία, αφού την είχαν δείξει στο %#$^@ trailer της!!!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, το ονειρεμένο σπίτι αποδεικνύεται σκέτος εφιάλτης. Τα μεγάλα ονόματα δεν στάθηκαν ικανά να σώσουν αυτή την ταινία, διότι όταν δεν έχεις ένα σενάριο της προκοπής δεν σε σώζει ούτε το πνεύμα του ίδιου του Λόρενς Ολίβιε. Έφαγε θάψιμο από τους πάντες, κυρίως μια και το μοναδικό της χαρτί που άξιζε το έκαψε, όπως προανέφερα, από το trailer κιόλας, μετατρέποντάς την σε κάτι απολύτως προβλέψιμο, αδιάφορο, αργόσυρτο και ολίγον τι μπερδεμένο.

Budget: 50 εκ.
Box office: 38,5 εκ.

Hansel and Gretel: Witch Hunters: Μάγισσες, φέρτε μου απόψε μάγισσες!

10sHG-PosterΣκηνοθεσία: Tommy Wirkola
Σενάριο: Tommy Wirkola
Μουσική: Atli Örvarsson
Ηθοποιοί: Jeremy Renner, Gemma Arterton, Famke Janssen
Είδος: Action Horror, Dark Fantasy
Αξιολόγηση:

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★★★★☆
Φρίκη: ★★★★☆
Τρόμος: ★★☆☆☆
Αγωνία: ★★★☆☆

HANSEL AND GRETEL: WITCH HUNTERS (2013)
Νάτα και τα φρέσκα τα blockbuster! Ε, μόνο με indy μιζεροπαραγωγούλες θα τη βγάζαμε; H νέα μόδα θέλει τα παραμύθια να επιστρέφουν στη μεγάλη οθόνη σε live action μορφή και πολύ πιο σκοτεινή εκδοχή απ’ ό,τι τα έχουμε συνηθίσει. Μόνο τα τελευταία τρία χρόνια είδαμε την επιστροφή της Χιονάτης (εις τριπλούν!), της Κοκκινοσκουφίτσας και του Τζακ με τη μαγική φασολιά του, ενώ μέσα στο 2014 στην παρέα θα προστεθεί και η Κακιοτάτη. Δεν γινόταν να λείψουν, λοιπόν, από το πανηγύρι οι Χάνσελ και Γκρέτελ! Το παραμύθι είναι πάνω-κάτω γνωστό σε όλους –η ταινία το πηγαίνει μερικά βήματα παραπέρα!

TI MAΣ ΛΕΣ;
Η ταινία ακολουθεί τις περιπέτειες των δύο αδελφιών, του Χάνσελ και της Γκρέτελ, αρκετά χρόνια μετά την αναμέτρησή τους με την κανιβαλομάγισσα που τα φυλάκισε σε ένα σπιτάκι από μελόψωμο (gingerbread). Ενήλικες πλέον, και με μεγάλη εμπειρία στο κυνήγι και την εξολόθρευση μαγισσών, δέχονται να βοηθήσουν τον δήμαρχο μιας μικρής πόλης να λύσει το μυστήριο πίσω από τις απαγωγές αρκετών παιδιών. Στην πορεία θα έρθουν αντιμέτωποι, όχι μόνο με τις μάγισσες, ένα τρολλ και τον σερίφη της πόλης που στέκεται εμπόδιο στην αποστολή τους, αλλά ακόμη και με τα σκοτεινά μυστικά του παρελθόντος τους που έρχονται ξαφνικά στο φως…

Εντάξει, ξέρω τι θα μου πεις: «Πάααλι μάγισσες; Πάααλι παραμύθι;» Όχι, όχι, άκουσέ με! Κι εγώ ξεκίνησα να τη βλέπω με δυσπιστία –ειδικά επειδή μόλις μια βδομάδα πιο πριν είχα δει και το Jack, the Giant Slayer και κόντεψα να ξεράσω μαγικά φασόλια. Αλλά στην πορεία συνειδητοποίησα ότι περνούσα καλά με αυτό που έβλεπα –αυτό δεν είναι το ζητούμενο; Σαφέστατα και δεν είναι η τρομακτικότερη ταινία που θα μπορούσες να δεις, ούτε έχει και κάτι το εξαιρετικά πρωτότυπο να προσφέρει στο είδος. Έχει λίγο από Van Helsing, λίγο από The Brothers Grimm, λίγο από Season of the Witch και λίγο από Wild Wild West, αλλά στις ιδανικές δόσεις για να είναι το αποτέλεσμα άρτιο και ικανοποιητικό! Και, φυσικά, έχει και σχετικά γνωστά ονόματα. Ο Jeremy Renner είδε το κασέ του να ανεβαίνει μετά τη συμμετοχή του στους Avengers και το Bourne Legacy, η Arterton καθιερώθηκε με τη συμμετοχή της σε ταινίες όπως το Quantum of Solace και το Clash of the Titans, ενώ η Famke Janssen θα μείνει για πάντα στις καρδιές μας ως η Jean Grey/Dark Phoenix των Χ-Men!

Κι ερχόμαστε στα παράδοξα τώρα: το φιλμ έφαγε τρελό θάψιμο από τους κριτικούς. Τόσο θάψιμο, που από πάνω του σχηματίστηκε οροσειρά! Σε αρκετούς από αυτούς το σενάριο φάνηκε πολύ απλοϊκό εώς ανόητο. Δεν αντιλέγω σε αυτό: υπερφυσικό κακό που απαγάγει συγκεκριμένο αριθμό ανθρώπων για να τους χρησιμοποιήσει σε σκοτεινή τελετή κατά την πανσέληνο; Μeh, μέχρι και στα Στρουμφάκια το είδαμε αυτό το στόρυ, πρωτοτυπήστε πια! Άλλοι ενοχλήθηκαν από την υπερβολική βία, τις σκηνές φρίκης και το αίμα –σιγά, ρε υπερευαίσθητοι! ΝΑ ΒΛΕΠΕΤΕ ΤΑΙΝΙΕΣ ΤΟΥ ΣΑΝΤΛΕΡ, ΑΜΑ ΔΕΝ ΤΟ ΑΝΤΕΧΕΤΕ ΤΟ ΑΙΜΑ!

Παρόλα αυτά, η ταινία δεν απευθυνόταν σε κριτικούς –και γι’ αυτόν τον λόγο και δεν έγινε ειδική προβολή σε αυτούς πριν βγει στους κινηματογράφους (χμ, μήπως γι’ αυτό σπάστηκαν;) Στόχευε αποκλειστικά στους φαν του είδους, που ξέρουν τι πάνε να δούνε και δεν περιμένουν βαθιά νοήματα και συναισθηματισμούς στο φεγγαρόφωτο. Οπότε, παρά τις καταποντιστικές κριτικές, πήγε σχετικά καλά στις ΗΠΑ, καλύπτοντας το budget της, και σάρωσε στο εξωτερικό, δίνοντας τα τριπλάσια έσοδα!

Η ταινία είναι κατάμεστη από αναχρονισμούς και ρετρο-φουτουριστικά gadgets, τα οποία σου δίνουν την εντύπωση ότι παρακολουθείς κάτι που διαδραματίζεται σε ένα σύμπαν όπου μαγεία, επιστήμη, παρελθόν και μέλλον είναι μπλεγμένα μεταξύ τους σε ένα πολύ περίεργο και διασκεδαστικό κουβάρι!
Οι χαρακτήρες είναι συμπαθητικοί, τα σκηνικά καθηλωτικά (μεγάλο μέρος του φιλμ γυρίστηκε σε δάσος κοντά στο Βερολίνο –σκάσε πια με τη Μέρκελ, είσαι εκτός θέματος!), η δράση καταιγιστική, τα εφέ καλοδουλεμένα και το αίμα ρέει μπόλικο! Με λίγα λόγια: είναι μια ταινία που θα σε κάνει να περάσεις καλά, έστω και αν δεν μπορείς να καταλάβεις ακριβώς γιατί. Μαγεία, ίσως;

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, στο προτείνω ανεπιφύλακτα. Μπορεί να μην έχει κάτι καινούργιο να προσφέρει στην όλη μυθολογία, αλλά όλα τα υλικά στο καζάνι της μάγισσας έδεσαν περίφημα και θα περάσεις ένα απολαυστικό 90λεπτο! Εκτός αν βρεις την extended version που περιέχει μπόλικες κομμένες σκηνές (και πιθανότατα μια post-ending σκηνή που δεν κατάφερα να εντοπίσω ακόμα…)


GEEKY TRIVIA
Η ταινία είναι η πρώτη αγγλόφωνη του νορβηγού σκηνοθέτη Tommy Wirkola. Η πιο γνωστή του ταινία ως τώρα; Το σπλάτερ “Dead Snow” –το σίκουελ του οποίου ανακοίνωσε ο ίδιος ο Wirkola μετά την διανομή του Hansel and Gretel στις κινηματογραφικές αίθουσες!


ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Ε, ήταν αναμενόμενο! Οι εισπράξεις (κυρίως εκτός ΗΠΑ) ήταν τόσο ανέλπιστα καλές που ξεκίνησαν ήδη οι πυρετώδεις προετοιμασίες για το σίκουελ, ενώ ακούγεται ότι η ταινία μπορεί να ήταν και η πρώτη ενός ολόκληρου franchise. Hollywood, παιδί μου: μην πάει κάτι καλά, αμέσως να το ξεχειλώσουν!

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:
HG2 HG3 HG4