5 (ακόμη) θρίλερ για να δεις στην καραντίνα!


ΜΑΚΡΙΑ ΚΙ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΙ
PART TWO!
Η πρώτη εβδομάδα του επίσημου lockdown πλησιάζει στο τέλος της και δεν ξέρουμε πόσο ακόμη θα τραβήξει η απομόνωση. Βρίσκουμε, παρόλα αυτά, μια κάποια παρηγοριά στο γεγονός ότι ολόκληρος ο πλανήτης βιώνει αυτή την πρωτοφανή ιστορία και δεν είμαστε μόνοι μας –διότι είμαστε και κακοί άνθρωποι και θέλουμε να υποφέρουν κι άλλοι μαζί μας! Τα πράγματα θα μπορούσαν να είναι και χειρότερα, σαφώς. Καταρχάς, σκέψου πόσο πιο άθλια θα ήταν η καραντίνα αν ζούσες έναν αιώνα πριν, χωρίς κινητό, Netflix, Facebook, Viber, Skype και βίντεο με γάτες στο YouTube! Και χωρίς εμένα, να σου προτείνω κάθε Παρασκευή και μερικές ταινιούλες ακόμη, ώστε να γίνουν τα βράδια της απομόνωσης λίγο πιο υποφερτά. Νέα πεντάδα και σήμερα, λοιπόν. Όχι πάλι ταινίες με πανδημίες –τις φάγαμε στη μάπα– αλλά ένα ποτ πουρί από διάφορα είδη, έτσι για ποικιλία. Αυτή τη φορά, μάλιστα, έβαλα από το καλό πράμα -όχι τίποτε κακοφτιαγμένα b-movies. Διότι οι καιροί απαιτούν ποιοτικό αιματοκύλισμα!


TRIANGLE (2009)

Σκηνοθεσία: Christopher Smith
Σενάριο: Christopher Smith
Μουσική: Christian Henson
Ηθοποιοί: Melissa George, Michael Dorman,
Rachael Carpani κ.α.
Είδος: Psychological Thriller
Αξιολόγηση: ★★★★★

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Η Jess, μια μόνη μητέρα που προσπαθεί με κόπο να μεγαλώσει τον αυτιστικό γιο της, αποφασίζει να πάει σε μια εκδρομή με το σκάφος ενός φίλου, μαζί με την παρέα του. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, όμως, το σκάφος πέφτει σε ξαφνική καταιγίδα και αναποδογυρίζει. Για καλή τους τύχη βρίσκονται στην πορεία ενός υπερωκεάνιου, στο οποίο ανεβαίνουν για να σωθούν. Με μια πρόχειρη εξερεύνηση συνειδητοποιούν ότι δεν υπάρχει κανένας άλλος πάνω στο πλοίο, όμως πολύ σύντομα τα πράγματα αρχίζουν να εξελίσσονται όπως σε μια συνηθισμένη ταινία slasher…. ή μήπως όχι;

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε,πρόκειται για μια από τις πιο mindfuck ταινίες που θα δεις στη ζωή σου! Ενώ νομίζεις πως θα δεις κάτι συνηθισμένο, οι απανωτές ανατροπές και ο απροσδόκητος τρόπος με τον οποίο εξελίσσεται το σενάριο, κάνουν το σαγόνι σου να πέφτει σταδιακά! Αυτό συνέβη σε μένα, τουλάχιστον, καθώς ο παραπλανητικός  τίτλος με προϊδέασε για κάποια φτηνή χαζοταινιούλα με το τρίγωνο των Βερμούδων ή κάτι ανάλογο. Όμως όχι! Το σενάριο είναι καλογραμμένο και πανέξυπνο, οι ερμηνείες πολύ καλές και το production value ανεβασμένο. Να την δεις οπωσδήποτε!


THE SACRAMENT (2013)

Σκηνοθεσία: Ti West
Σενάριο:Ti West
Μουσική: Tyler Bates
Ηθοποιοί: AJ Bowen, Joe Swanberg,
Amy Seimetz κ.α.

Είδος: Found Footage, Horror
Αξιολόγηση: ★★★★☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Ο Patrick λαμβάνει γράμμα από την τοξικομανή αδελφή του που τον ενημερώνει πως έχει γίνει μέλος της ουτοπικής κοινότητας του Eden Parish, όπου προσπαθεί να ξεπεράσει τον εθισμό της. Θέλοντας να μάθει περισσότερα, αποφασίζει να δεχτεί την πρόσκλησή της και να επισκεφτεί το καταφύγιο, μαζί με έναν δημοσιογράφο του Vice και έναν κάμεραμαν, με σκοπό να γυρίσουν ένα αφιέρωμα. Εκεί ανακαλύπτουν πως η κοινότητα έχει ιδρυθεί από έναν μυστηριώδη άντρα, τον οποίο τα μέλη αποκαλούν Πατέρα και πως τα έσοδα έχουν προέλθει όλα από δωρεές των μελών. Αποφασισμένοι να ανακαλύψουν αν όλα είναι τόσο ρόδινα όσο δείχνουν, αρχίζουν να καταγράφουν διάφορες μαρτυρίες, με απώτερο σκοπό να μιλήσουν με τον ίδιο τον Πατέρα. Σιγά σιγά, η ανατριχιαστική πραγματικότητα αποκαλύπτεται μπροστά στα μάτια τους…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, πρόκειται για ένα ατμοσφαιρικό, ψυχολογικό θρίλερ, γυρισμένο σαν ντοκιμαντέρ. Η ιστορία, η οποία είναι βασισμένη στα πραγματικά γεγονότα της σφαγής του Jonestown, εκτυλίσσεται αργά –αλλά όχι βαρετά. Με αυτόν τον τρόπο, σου δίνει την ευκαιρία να βυθιστείς κι εσύ σιγά σιγά στην ατμόσφαιρα και να νιώσεις την ολοένα αυξανόμενη αίσθηση κινδύνου και απειλής που πλανάται στον αέρα. Θετικό είναι και το γεγονός ότι, ενώ ανήκει στο genre του found footage, δεν υιοθετεί, ευτυχώς, την τεχνική των ανάλογων ταινιών, με τα κουνημένα, θολά πλάνα. Η ταινία είναι καλογυρισμένη και όσο πιο σωστά καδραρισμένη γίνεται, ώστε να θυμίζει αληθινό ρεπορτάζ.


CLOWN (2014)

Σκηνοθεσία: Jon Watts
Σενάριο: Christopher Ford, Jon Watts
Μουσική: Matt Veligdan
Ηθοποιοί: Laura Allen, Christian Distefano,
Andy Powers κ.α.

Είδος: Horror
Αξιολόγηση: ★★★☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Ο Kent διοργανώνει ένα πάρτι γενεθλίων για τον γιο του, αλλά ο κλόουν που είχε κανονίσει να εμφανιστεί, ακυρώνει την τελευταία στιγμή. Για καλή του τύχη, ανακαλύπτει μια παλιά στολή κλόουν στο υπόγειο ενός σπιτιού που πουλάει και αποφασίζει να υποδυθεί εκείνος τον ρόλο. Μετά το πάρτι, κοιμάται χωρίς να βγάλει τη στολή και το επόμενο πρωί ανακαλύπτει με φρίκη ότι είναι αδύνατο να τη βγάλει. Τα χειρότερα δεν έχουν αρχίσει καν, όμως, αφού σιγά σιγά ο Kent αρχίζει να μεταλλάσσεται και να νιώθει μια ακατανίκητη πείνα. Τρομοκρατημένος, αναζητά τον προηγούμενο ιδιοκτήτη της στολής, ελπίζοντας να δώσει κάποια λύση στον εφιάλτη…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε,δεν είναι και ο Pennywise από το It, αλλά και ο κλόουν της συγκεκριμένης ταινίας μια χαρά τα πηγαίνει στον τομέα της φρίκης. Η κεντρική ιδέα είναι κάπως πρωτότυπη και ξεχωρίζει, ακόμη και αν πλαισιώνεται από αρκετά κλισέ του είδους. Θα μπορούσε, ίσως, να έχει και πιο γρήγορο ρυθμό, αλλά σε γενικές γραμμές θα κρατήσει το ενδιαφέρον σου.


RAW (2016)

Σκηνοθεσία: Julia Ducournau
Σενάριο: Julia Ducournau
Μουσική: Jim Williams
Ηθοποιοί: Garance Marillier, Ella Rumpf,
Laurent Lucas
Είδος: Horror
Αξιολόγηση: ★★★★★

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Η Justine ξεκινά το πρώτο της εξάμηνο στην κτηνιατρική σχολή στην οποία φοιτά και η αδελφή της. Πριν από τα μαθήματα αναγκάζεται να συμμετάσχει στην τελετή μύησης, την οποία περνούν όλοι οι νέοι σπουδαστές. Όταν συνειδητοποιεί πως αυτή περιλαμβάνει μια σειρά από καψόνια, με αποκορύφωμα την κατανάλωση ωμών νεφρών κουνελιού, αρνείται κατηγορηματικά, μια και είναι χορτοφάγος. Η αδελφή της την εξαναγκάζει να φάει ένα και το ίδιο βράδυ η Justine ανακαλύπτει ένα περίεργο εξάνθημα στο πόδι της, το οποίο ο γιατρός αποδίδει σε τροφική δηλητηρίαση. Η κατάστασή της χειροτερεύει, όμως, φτάνοντας στο σημείο να έχει περίεργες ορέξεις… 

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, πρόκειται για μια προσεγμένη, καλοδουλεμένη παραγωγή που απέσπασε επαίνους παντού και, επίσης, οδήγησε κάμποσους θεατές στην έξοδο, από την αηδία! Το ότι είναι γεμάτη σκηνές φρίκης, δεν σημαίνει πως πρόκειται για ένα ακόμη άμυαλο splatter. Αντιθέτως, η ταινία είναι ατμοσφαιρική, διεστραμμένη κατά διαστήματα και γεμάτη συμβολισμούς, κυρίως για το πόσο απρόβλεπτη είναι η ανθρώπινη φύση. Απλώς φρόντισε να μην τη δεις τρώγοντας!


CRAWL (2019)

Σκηνοθεσία: Alexandre Aja
Σενάριο: Michael Rasmussen
Μουσική: Max Aruj, Steffen Thum
Ηθοποιοί: Kaya Scodelario, Barry Pepper
Είδος: Disaster Horror
Αξιολόγηση: ★★★★☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Όταν ένας τυφώνας Κατηγορίας 5 χτυπάει τη Φλόριδα, οι αρχές διατάζουν την εκκένωση των περιοχών που πρόκειται να πληγούν περισσότερο. Η Haley, όμως, αποφασίζει να παραβλέψει τις οδηγίες και να αναζητήσει τον πατέρα της, ο οποίος δεν έχει δώσει σημεία ζωής. Όταν καταφέρνει να τον εντοπίσει είναι ήδη αργά, καθώς οι δρόμοι έχουν αρχίσει να πλημμυρίζουν και οι δυο τους καταλήγουν εγκλωβισμένοι στο υπόγειο του πατρικού τους. Το χειρότερο είναι πως δεν είναι μόνοι τους. Όσο η πόλη γεμίζει νερό, όλο και περισσότεροι αλιγάτορες κάνουν την εμφάνισή τους και ένας από αυτούς βρίσκεται στο υπόγειο μαζί τους. Η Haley πρέπει τώρα να παλέψει με ένα αδηφάγο κτήνος αν θέλει να σώσει τον εαυτό της, αλλά και τον τραυματισμένο πατέρα της, από βέβαιο πνιγμό…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, η ταινία ήταν μια από τις μεγαλύτερες και πιο απροσδόκητες επιτυχίες της χρονιάς που πέρασε, σε σημείο να την ανακηρύσσει και ο Quentin Tarantino ως αγαπημένη του για το 2019. Παρότι, εκ πρώτης όψεως, φαίνεται σαν «μια ακόμη ταινία με αρπακτικό ζώο», καταφέρνει να είναι κάτι παραπάνω. Αυτό οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην ερμηνεία της Scodelario, αλλά και στο γεγονός ότι το Crawl συνδυάζει στοιχεία τρόμου και ταινίας καταστροφής, σε ένα μίγμα γεμάτο δράση και συνεχή αγωνία. Μοιάζει σαν τον ιδανικό φόρο τιμής σε ταινίες με ζώα-κυνηγούς, όπως το Lake Placid, αλλά με πιο προσγειωμένη και ρεαλιστική προσέγγιση. Να το δεις, ειδικά με βροχερό καιρό!

Cloverfield: Κάτι ήρθε για επίσκεψη…

Σκηνοθεσία: Matt Reeves
Σενάριο: Drew Goddard
Μουσική: –
Ηθοποιοί: Lizzy Caplan, Jessica Lucas, Michael Stahl-David κ.α.
Είδος: Monster, Found Footage
Αξιολόγηση: ★★★★☆

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★☆☆☆☆
Φρίκη: ★☆☆☆☆
Τρόμος: ★★★☆☆
Αγωνία: ★★★★★

CLOVERFIELD (2008)
Καλή χρονιά είπαμε; Ας πούμε με μια ταινία που μπορεί να χαρακτηριστεί και επετειακή, καθώς η σημερινή πρόταση προβλήθηκε ακριβώς μια δεκαετία πριν (εντάξει, όχι ακριβώς, σε 6 μέρες θα την κλείσει!) Μη σε πιάνουν τα υπαρξιακά σου και τα «πώς πέρασαν έτσι δέκα χρόνια, πού πήγαν τα νιάτα μου, τι έκανα στη ζωή μου», διότι θα με αναγκάσεις να σου θυμίσω ότι υπάρχουν και χειρότερα: το Jurassic Park, για παράδειγμα, προβλήθηκε 25 χρόνια πριν -και αυτή τη στιγμή ψάχνεις σκοινί και πολύφωτο που να αντέχει το βάρος σου! Ας μπούμε στο ψητό, λοιπόν.

TI MAΣ ΛΕΣ;
Ο Rob πηγαίνει στο αποχαιρετιστήριο πάρτι προς τιμήν του, καθώς πρόκειται να μετακομίσει στην Ιαπωνία για μια νέα δουλειά. Η βραδιά κυλάει όλο κέφι, μέχρι που εμφανίζεται η Beth, η πρώην του, με την οποία τα πράγματα δεν έληξαν πολύ καλά. Ένας καυγάς μεταξύ τους αναγκάζει την Beth να φύγει και ξύνει στον Rob παλιές πληγές. Αλλά το αισθηματικό δράμα σταματά εκεί, ευτυχώς, αφού ένας ισχυρός σεισμός και μια σειρά από εκρήξεις θα στείλει τους πάντες αλλόφρονες στον δρόμο, να αναρωτιούνται τι συμβαίνει. Πολύ σύντομα, ολόκληρη η πόλη θα ανακαλύψει ότι αιτία των καταστροφών είναι ένα γιγαντιαίο πλάσμα σε κατάσταση αμόκ, το οποίο σπέρνει παντού τον τρόμο…

Η ταινία παρουσιάζεται ως καταγεγραμμένο υλικό που βρέθηκε σε κάμερα (found footage) και αναζωογόνησε το είδος, καθώς η τελευταία ταινία που κατάφερε να σπάσει τα ταμεία με αυτή τη φόρμουλα ήταν το Blair Witch Project του 1999. Παράλληλα, έδωσε νέα πνοή και στα monster movies, μια και ακολούθησαν αρκετές αντίστοιχες ταινίες μέσα στην επόμενη δεκαετία, με κάμποσες ακόμη να ετοιμάζονται. Ο ίδιος ο J. J. Abrams -η εταιρεία του οποίου ανέλαβε την παραγωγή- δήλωσε ότι ήθελε να δημιουργήσει ένα «αμερικάνικο» τέρας (πέρα από τον King Kong) που θα έμενε στην ιστορία, με τον ίδιο τρόπο που έκανε ο ιαπωνικός Godzilla.

Η παραγωγή φρόντισε να κρατήσει τις λεπτομέρειες της ταινίας απολύτως μυστικές από τους πάντες. Τα γυρίσματα έγιναν με διάφορους ψεύτικους τίτλους, τα πρώτα trailer δεν αποκάλυπταν καν τον τίτλο, κοινό και κριτικοί δεν είχαν ιδέα για τη θεματολογία του σεναρίου κι ακόμη και οι ίδιοι οι ηθοποιοί δεν είχαν την παραμικρή ιδέα σε τι ταινία θα έπαιζαν, αφού οι audition τους έγιναν με κείμενα από σειρές του Abrams και το αληθινό σενάριο πήγε στα χέρια τους μόνο αφού υπέγραψαν συμβόλαιο! Χμ… αναρωτιέμαι τι θα έκαναν αν τους προέκυπτε πορνό!

Το Cloverfield σάρωσε στα ταμεία και πήρε πολύ καλές κριτικές, με αρκετούς κριτικούς να εξαίρουν την πρωτοτυπία του τέρατος, τη σκηνοθεσία, αλλά και τον έμμεσο παραλληλισμό με την τρομοφοβία και την παράνοια που μάστιζε την αμερικανική κοινωνία μετά την πτώση των Δίδυμων Πύργων. Ο τρόπος που βλέπουμε τα πάντα να εκτυλίσσονται μέσα από μια κάμερα χειρός κάνει την ιστορία πιο αληθοφανή –και σε αυτό βοηθάνε και τα σχετικά απλά εφέ που δένουν αρμονικά με την εικόνα.

Παρόλα αυτά, το μεγαλύτερο αρνητικό της ταινίας είναι ακριβώς αυτή η χρήση του handicam, που δίχασε αρκετά το κοινό, το οποίο θεώρησε ότι το συνεχές κούνημα κάνει πολύ δύσκολη τη θέαση, αλλά και την κατανόηση όσων βλέπεις. Όχι μόνο αυτό, αλλά πολλοί θεατές άρχισαν να παρουσιάζουν συμπτώματα ναυτίας και ημικρανίες (πόσο φλώροι πια;) και άρχισαν να πέφτουν σαν τις μύγες, σε σημείο ορισμένοι κινηματογράφοι να προειδοποιούν το κοινό είτε με αφίσες είτε με ανακοινώσεις στο γκισέ! Έτσι, να αραιώνουμε λιγάκι!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, πάρε μια δραμαμίνη αν ζαλίζεσαι εύκολα, και δες την οπωσδήποτε!

GEEKY TRIVIA
Η ταινία είναι γεμάτη από easter eggs, αλλά το πιο καλά κρυμμένο είναι η ύπαρξη τριών καρέ από κλασικά monster movies, τα οποία είναι ορατά για ένα κλάσμα του δευτερολέπτου μόνο κατά τη διάρκειά της. Μια εικόνα από το King Kong του 1933 εμφανίζεται στο 1.06.55, μια εικόνα από το The Beast from 20.000 Fathoms του 1953 στο 00.45.27 και μια από το Them! του 1954 στο 00.24.06. Δες αν μπορείς να παγώσεις την ταινία στα συγκεκριμένα στιγμιότυπα!

MIA ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΕΙΜΑΣΤΕ
Η ταινία ανήκει στο δικό της… ιδιόρρυθμο σύμπαν!

  • 10 Cloverfield Lane (2016) ★★★★☆
    Η Michelle έχει ένα ατύχημα με το αυτοκίνητό της και συνέρχεται αλυσοδεμένη σε ένα τσιμεντένιο δωμάτιο. Ο απαγωγέας της είναι ο Howard, ένας περίεργος και οξύθυμος άντρας που επιμένει ότι της έσωσε τη ζωή μεταφέροντάς την στο υπόγειο καταφύγιό του, καθώς ο κόσμος καταστράφηκε από κάποια πυρηνική έκρηξη. Σύντομα ανακαλύπτει ότι δεν είναι η μόνη κρατούμενη στο καταφύγιο και αποφασίζει να πάει με τα νερά του απαγωγέα της, μέχρι να καταστρώσει ένα σχέδιο απόδρασης…
    Η ταινία κράτησε επίσης κρυφά τα χαρτιά της μέχρι λίγες εβδομάδες πριν την προβολή της, όπου έγινε γνωστός ο τίτλος, καθώς και το γεγονός ότι αποτελεί «αδελφή ταινία» του Cloverfield. Φυσικά, σάρωσε και αυτή σε κριτικές και εισπράξεις!
  • The Cloverfield Paradox (2018) ★★★★☆
    Ομάδα αστροναυτών βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τη Γη και εκτελεί μια σειρά πειραμάτων με έναν επιταχυντή σωματιδίων, προσπαθώντας να λύσει το ενεργειακό πρόβλημα του πλανήτη. Μόνο που το πείραμά τους θα οδηγήσει σε μια σειρά από αλλόκοτα, ανεξήγητα περιστατικά.
    Η ταινία ήταν προορισμένη να προβληθεί στον κινηματογράφο με το όνομα God Particle. Τελικά το στούντιο επέλεξε να την πουλήσει στο Netflix, αφού υπήρχε φόβος ότι δεν θα κατάφερνε να καλύψει το φουσκωμένο budget της με τις εισπράξεις.

Επίσης, μια και μίλησα για ιδιορρυθμία, το Cloverfield δείχνει να εκτυλίσσεται στο ίδιο σύμπαν με… τις σειρές Lost και Alias, καθώς και τις νέες ταινίες Star Trek! Όλες, φυσικά, έχουν κοινό παρανομαστή τον Abrams. Τα easter eggs που κάνουν αυτές τις συνδέσεις θα σε αφήσω να τα αναζητήσεις μόνος σου στο ίντερνετ –μην τα θες κι όλα στο πιάτο, πια!

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Η επόμενη προσθήκη στο franchise έχει ήδη αρχίσει να γυρίζεται, έχει (για την ώρα) το όνομα Overlord, προορίζεται να προβληθεί  (για την ώρα) τον Οκτώβριο του 2018 και θα διαδραματίζεται (για την ώρα) στο 1944, όπου μια ομάδα στρατιωτών θα έρθει αντιμέτωπη με Ναζί που πειραματίζονται με το υπερφυσικό… Από την περιγραφή αυτή καταλαβαίνουμε για ποιον λόγο ο Abrams δήλωσε ότι θα είναι η πιο παλαβή ταινία της σειράς!

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Μήπως είναι τρομοκρατική επίθεση;

Μήπως είναι εισβολή ξένου στρατού;

Μήπως είν ΤΙ ΔΙΑΟΛΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥΤΟ;;;

Apollo 18: Ταξίδι στην πολύ σκοτεινή πλευρά της Σελήνης…

10sposterΣκηνοθεσία: Gonzalo López-Gallego
Σενάριο: Brian Miller
Μουσική: –
Ηθοποιοί: Warren Christie, Lloyd Owen, Ryan Robbins
Είδος: Science Fiction Horror, Found Footage
Αξιολόγηση: ★★★
☆☆

ΤΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★★☆☆☆
Φρίκη: ★★☆☆☆
Τρόμος: ★★★☆☆
Αγωνία: ★★★☆☆

APOLLO 18 (2011)
Σήμερα έχουμε ταξίδι στο φεγγάρι, αλλά μη σε πιάνουν τα ρομαντικά σου, αν και θα χρειαστείς πιθανότατα κάποιο να σου κρατάει το χέρι σε μερικές σκηνές της ταινίας –έστω για να ελέγχει το σφυγμό σου! Διαστημικό θρίλερ, λοιπόν, που αν κι έφαγε ένα σχετικό σκυλοθάψιμο από τους κριτικούς, εμένα μου άρεσε αρκετά. Πράγμα που αποδεικνύει για ακόμη μία φορά το χάσμα που χωρίζει κριτικούς από κοινό –όχι ότι εγώ θεωρούμαι φυσιολογικό δείγμα του κοινού, φυσικά! Φόρα την κάσκα σου και πάμε για εξερεύνηση!

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Η ταινία εξελίσσεται το 1974 και αφηγείται το χρονικό της μυστικής, διαστημικής αποστολής Apollo 18 -η οποία ήταν και η τελευταία επανδρωμένη αποστολή που επισκέφθηκε τη Σελήνη. Ένα πλήρωμα τριών αστροναυτών αναλαμβάνει να στήσει αισθητήρες στο φεγγάρι και να φέρει πίσω στη Γη πετρώματα για μελέτη. Πολύ γρήγορα θα ανακαλύψουν, όμως, ότι δεν είναι οι πρώτοι που είχαν την ιδέα αυτή, καθώς οι Ρώσοι τους έχουν προλάβει. Το μεγαλύτερο πρόβλημα, όμως, είναι ότι κάτι άλλο δείχνει να πρόλαβε τους Ρώσους και από εκείνη τη στιγμή η σκέψη ότι είμαστε τελείως μόνοι στο γαλαξία μας θ’ αρχίσει να φαντάζει όλο και πιο μακρινή…

Η ταινία θα μπορούσε κάλλιστα να είναι το διαστημικό Paranormal Activity, μια και θυμίζει αρκετά σε ύφος και σκηνοθεσία τη συγκεκριμένη ταινία και, κατά πάσα πιθανότητα, παίζει να πήρε και έμπνευση από αυτήν. Είναι γυρισμένη σαν κάτι ανάμεσα σε mockumentary και ταινία found footage, με ολίγον τι από θεωρίες συνομωσίας και συγκάλυψης για πασπάλισμα.

Σε γενικές γραμμές, αν εξαιρέσουμε την έλλειψη πρωτοτυπίας του σεναρίου και τη σκηνοθετική ματιά που θυμίζει άλλες ταινίες, το Apollo 18 δεν έχει κάτι να ζηλέψει από άλλα, πιο mainstream θρίλερ του είδους. Δίνει μια αίσθηση απομόνωσης και κλειστοφοβίας -διότι τι πιο κλειστοφοβικό από το κενό του διαστήματος;- κι έχει αρκετή αγωνία, που αυξάνεται σταδιακά. Το μεγάλο σκηνοθετικό της ατού είναι ότι γυρίστηκε αποκλειστικά με παλιούς φακούς κάμερας της δεκαετίας του ’70, πράγμα που βοηθάει σε μια αρκετά ρεαλιστική απόδοση της «παλαιότητας» της ταινίας.

Στον αντίποδα, έχουμε ένα σενάριο που αποτυγχάνει στο να παρουσιάσει κάτι καινούργιο και με διαφορετικό τρόπο. Η εξέλιξη της ταινίας είναι λίγο-πολύ αναμενόμενη και προβλέψιμη, ενώ χάριν του ρεαλισμού, τα στοιχεία sci-fi είναι όσο το δυνατόν πιο υποτονικά γίνονταν –για να μην πω σχεδόν αόρατα! Χαζή κίνηση, φυσικά, διότι, εμ… ξέρουμε ήδη ότι αυτό που βλέπουμε ΔΕΝ συνέβη στ΄αλήθεια και δεν υπάρχει περίπτωση να μας πείσετε για το αντίθετο, οπότε μη μας στερείτε και τις λιγοστές ευκαιρίες για εφέ που θα μπορούσαν να σώσουν κάπως την κατάσταση!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, δεν αποτελεί και κάνα μεγάλο βήμα για την Ανθρωπότητα, αλλά βλέπεται!

GEEKY TRIVIA
Η τελευταία επανδρωμένη αποστολή των ΗΠΑ στη Σελήνη ήταν η Apollo 17. Η αποστολή Apollo 18 ήταν στα άμεσα σχέδια, με ακόμη δύο προγραμματισμένες αποστολές να ακολουθούν αυτή, αλλά τελικά ακυρώθηκαν όλες. Όχι λόγω επίθεσης από εξωγήινες οντότητες, φυσικά, αλλά λόγω πολύ γήινων περικοπών στον προϋπολογισμό της NASA. Φαίνεται πως από τη στιγμή που καταφέραμε και πατήσαμε το ποδάρι μας στο φεγγάρι, το ενδιαφέρον χάθηκε και κόπηκαν οι μελλοντικές βόλτες σε αυτό. Ευτυχώς για το φεγγάρι!

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Δεν το βλέπω για Apollo 19…

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Το πλήρωμα.

Το πλήρωμα.

Το φεγγάρι.

Το φεγγάρι.

Το... τι διάολο είναι αυτό;

Το… τι διάολο είναι αυτό;

The Borderlands: Ο Θεός δεν μένει πια εδώ…

10sposter copyΣκηνοθεσία: Elliot Goldner
Σενάριο: Elliot Goldner
Μουσική: –
Ηθοποιοί: Gordon Kennedy, Robin Hill, Aidan McArdle
Είδος: Horror, Found Footage
Αξιολόγηση:★
★★★☆

ΤΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα ★
☆☆☆☆
Φρίκη: ★
★☆☆☆
Τρόμος: ★
★★★☆
Αγωνία: ★
★★★☆

THE BORDERLANDS aka FINAL PRAYER (2013)
Τη σημερινή ταινία μού την πρότεινε πριν λίγο καιρό φίλος στο Facebook, λέγοντάς μου ότι θα με ενθουσιάσει καθώς είναι αρκετά τρομακτική και το ύφος της θυμίζει πολύ Lovecraft. Γενικά είμαι καλόβολος άνθρωπος και δεν θέλω πολύ για να με ψήσεις. Γνωρίζοντας κιόλας ότι πολλές low budget ταινίες που δεν σου γεμίζουν το μάτι αρχικά, τελικά αποδεικνύονται αριστουργήματα, αποφάσισα να της δώσω μια ευκαιρία. Και τελικά ήταν φόλα(lol, πλάκα κάνω, Γιάννη, η ταινία τα σπάει!)

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Δύο ιερείς και ένας ειδικός στις οπτικοακουστικές τεχνολογίες αποτελούν ερευνητική ομάδα που έχει συσταθεί από το Βατικανό, με σκοπό να ερευνά υποτιθέμενα παραφυσικά φαινομένα στο χώρο της Εκκλησίας και να αποφασίζει αν πρόκειται για αυθεντικές εκδηλώσεις του παραφυσικού ή καλοστημένες απάτες. Η τελευταία τους αποστολή τους οδηγεί σε ένα απομονωμένο βρετανικό χωριό και σε έναν αρχαίο ναό, ο εφημέριος του οποίου ισχυρίζεται πως αποτελεί τόπο θαυμαστών γεγονότων. Υποψιαζόμενοι ότι ο ιερέας έχει σκηνοθετήσει τα πάντα, ώστε να προσελκύσει περισσότερο κόσμο στην εκκλησία, τοποθετούν στο ναό κάμερες και μικρόφωνα. Θα βρούνε κάτι ή κάτι θα βρει αυτούς;

Εντάξει, δεν είσαι πρωτάρης πια, ξέρεις την απάντηση στο ερώτημα: κάτι θα βρει αυτούς και δεν πρόκειται να είναι καλό! Η ταινία παίρνει σίγουρα άριστα για την ανατριχιαστική ατμόσφαιρά της. Δεν ξέρω τι παίζει με τη βρετανική εξοχή, αλλά όποια θρίλερ έχουν γυριστεί εκεί, βγάζουν πάντα κάτι απόκοσμο και δυσοίωνο. Ίσως ο συνδυασμός της μόνιμης μουντάδας του βρετανικού καιρού με τη συννεφιά, την ομίχλη και τις αγέλαστες, άσπρες φάτσες των ντόπιων προκαλεί αυτά τα ρίγη στην ραχοκοκαλιά. Το ίδιο συμβαίνει και στο Borderlands, λοιπόν, καθώς μπαίνεις στο κλίμα από την αρχή, ασχέτως αν η ταινία αργεί να μπει λίγο στο ψητό -καθώς χρειάζεται και η απαραίτητη εισαγωγή για να γνωρίσεις τους χαρακτήρες.

Θεωρητικά, η ταινία ανήκει στο genre του found footage, αλλά ευτυχώς δεν ακολουθεί τόσο πιστά την πεπατημένη. Μην περιμένεις συνεχόμενες σκηνές με άδεια δωμάτια, όπου θα κοιτάζεις πέρα δώθε προσπαθώντας να εντοπίσεις τι θα κουνηθεί μόνο του, στο στυλ του Paranormal Activity (υπομονή, θα μιλήσουμε και γι’ αυτό σύντομα!), ούτε κάμερες που κουνιούνται πανικόβλητα, μέχρι να ζαλιστείς και να βγάλεις το πρωινό σου. Σίγουρα, υπάρχουν και αυτά τα στοιχεία εδώ κι εκεί, αλλά δεν χρησιμοποιούνται ως τεχνάσματα για να γεμίσει ο χρόνος. Το βάρος, αντιθέτως, έχει πέσει στην ομαλή ανάπτυξη του σεναρίου και τη σκηνοθεσία, ενώ έχει δοθεί έμφαση στους χαρακτήρες, οι οποίοι δεν αποτελούν τις τυπικές καρικατούρες των ταινιών τρόμου, αλλά είναι πιο προσγειωμένοι και αληθοφανείς.

Αν και δεν πρόκειται για την πιο τρομακτική ή πρωτότυπη ταινία που έχεις δει ποτέ, θα τρομάξεις σε αρκετές σκηνές και θα πιάσεις τον εαυτό σου να κουνάει τα πόδια του νευρικά σε ακόμη περισσότερες. Η σκηνοθετική της αρτιότητα και το υποβλητικό σκηνικό θα κρατήσουν το ενδιαφέρον σου αμείωτο. Το τέλος της ταινίας δε, είναι αρκετά αναπάντεχο, εώς εξωφρενικά σοκαριστικό και θα σε αφήσει μουδιασμένο –με καλό τρόπο, δεν θα πάθεις κάνα εγκεφαλικό!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, για ταινία low budget τα πάει περίφημα και δεν πρέπει να τη χάσεις!

GEEKY TRIVIA
Ο ναός στον οποίο εκτυλίσσεται η ταινία είναι πραγματικός, είναι όντως παμπάλαιος και παίζει να είναι και το ίδιο (ή χειρότερα) ανατριχιαστικός από κοντά. Πρόκειται για την εκκλησία του West Ogwell, βρίσκεται στο Devon της Αγγλίας και χτίστηκε τον 13ο αιώνα. Έχει πάψει να λειτουργεί από το 1981 –φαντάζομαι επειδή όλοι οι πιστοί πέθαναν φριχτά την ώρα του Εσπερινού ή κάτι τέτοιο- και θεωρείται πλέον διατηρητέο μνημείο.

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Έχεις δει πολλά σίκουελ σε ανεξάρτητες, φεστιβαλικές παραγωγές;

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Ούτε καν τρεις κι ο κούκος...

Ούτε καν τρεις κι ο κούκος…

Λογικό να μην πατάει κανείς το πόδι του σε τόσο creepy ναό...

Λογικό να μην πατάει κανείς το πόδι του σε τόσο creepy ναό…

Αναρωτιέται κι αυτός πού στο καλό είναι ο ήλιος...

Αναρωτιέται κι αυτός πού στο καλό είναι ο ήλιος…

Unfriended: Ετοιμάσου να πετάξεις το ρούτερ από το παράθυρο!

10sposterΣκηνοθεσία: Leo Gabriadze
Σενάριο: Nelson Greaves
Μουσική: –
Ηθοποιοί: Shelley Hennig, Moses Storm, Renee Olstead, Will Peltz κ.α.
Είδος: Found Footage, Supernatural Horror
Αξιολόγηση: ★
★★★☆

ΤΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα ★★☆☆☆
Φρίκη: ★★☆☆☆
Τρόμος: ★★★☆☆
Αγωνία: ★★★★★

UNFRIENDED aka CYBERNATURAL (2014)
Τη σημερινή ταινία τη λάτρεψα. Παραδέχομαι ξεδιάντροπα ότι την είδα κρατώντας το μαξιλάρι αγκαλιά, διότι είναι από τις ελάχιστες φορές που μια ταινία με κρατά αλαφιασμένο από την αρχή ως το τέλος, χωρίς να έχει πολλές ή ιδιαιτέρως έντονες σκηνές τρόμου. Ίσως φταίει ο περίεργος και, ομολογουμένως, πρωτότυπος τρόπος με τον οποίο είναι γυρισμένη, που την κάνει να φαίνεται πιο αληθινή!

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Μια παρέα συμμαθητών που συμμετέχει σε κοινή συνομιλία στο Skype παρενοχλείται από έναν άγνωστο που έχει εισβάλει στη συζήτηση. Όταν ο άγνωστος αρχίζει να χρησιμοποιεί την ταυτότητα της Laura, μιας νεκρής φίλης τους -η οποία είχε αυτοκτονήσει ακριβώς έναν χρόνο πριν, εξαιτίας ενός ντροπιαστικού βίντεο που είχε δημοσιευτεί στο YouTube- το πράγμα αρχίζει να γίνεται όλο και πιο ανατριχιαστικό. Πιστεύοντας ότι κάποιος ανάμεσά τους κάνει κάποιο κακόγουστο αστείο, αρχίζουν να στρέφονται ο ένας εναντίον του άλλου. Όταν ο stalker τους, όμως, αρχίζει να αποκαλύπτει τον ρόλο που έπαιξε ο καθένας τους στην αυτοκτονία της Laura, συνειδητοποιούν ότι δεν πρόκειται για κάποιο αστείο, αλλά για στυγνή εκδίκηση…

Το Unfriended είναι περίεργη περίπτωση, καθώς πρόκειται, ουσιαστικά, για ανεξάρτητη παραγωγή, που κατάφερε να τραβήξει την προσοχή ενός μεγάλου στούντιο. Η ταινία προβλήθηκε πρώτα στο φεστιβάλ Fantasia με τον τίτλο Cybernatural. Πήγε τόσο καλά και πήρε τόσο εξαιρετικές κριτικές από το κοινό, που η Universal αγόρασε στο καπάκι τα δικαιώματα και τη διένειμε στους κινηματογράφους τον επόμενο χρόνο –με το νέο της τίτλο. Ακόμα κι εκεί τα έσπασε, αφού έκανε το καλύτερο ντεμπούτο για πρωτότυπη ταινία τρόμου, μετά το The Conjuring.

Το Unfriended είναι περίεργη περίπτωση και όσον αφορά τη σκηνοθεσία. Η ταινία εκτυλίσσεται ολόκληρη στο περιβάλλον μιας οθόνης υπολογιστή! Παρακολουθείς τα βίντεο που βλέπει η ηρωίδα, διαβάζεις τα mail και τα μηνύματα που λαμβάνει, βλέπεις τις συνομιλίες της και τα site που επισκέπτεται και γνωρίζεις κι εκείνην και όλους τους υπόλοιπους χαρακτήρες μέσα από την οθόνη του Skype! Γιατί τόση τρέλα, λοιπόν, με μια ταινία που εξελίσσεται ολόκληρη σε μια οθόνη υπολογιστή; Ίσως το μυστικό της βρίσκεται ακριβώς σε αυτή την απλότητά της. Δεν χρειάστηκε ούτε ακριβά εφέ, ούτε πασίγνωστο καστ, ούτε εντυπωσιακά σκηνικά για να είναι τρομακτική, διότι είχε τα κυριότερα στοιχεία: αληθοφάνεια και πιστευτούς, καθημερινούς χαρακτήρες!

Αν είσαι εξοικειωμένος με τους υπολογιστές, το Skype, τα social media και το ίντερνετ γενικότερα, δεν θα σου είναι ιδιαιτέρως δύσκολο να παρακολουθήσεις ό,τι συμβαίνει στην οθόνη. Αν, από την άλλη, απέχεις κάπως από αυτή την κουλτούρα, ίσως κάποια σημεία να σε μπερδέψουν ή να σε κουράσουν –η ταινία μοιάζει σαν να στέκεσαι πίσω από τον ώμο κάποιου και να τον παρακολουθείς να σερφάρει στο διαδίκτυο! Παρόλα αυτά, όσο και αν μοιάζει μπερδεμένο αυτό το πέρα-δώθε στα ανοιχτά παράθυρα και τα προγράμματα, δεν θα δυσκολευτείς να καταλάβεις τι συμβαίνει. Κερδίζεις έξτρα πόντους παράνοιας αν είσαι κάτοχος iMac και παρακολουθήσεις την ταινία εκεί, καθώς κάθε φορά που θα σκάει notification στην οθόνη θα νομίζεις ότι είναι δικό σου!

Η ταινία μπορεί να θεωρηθεί μια εξονυχιστική ματιά πάνω στην ηλεκτρονική εξέλιξη της ανθρώπινης επικοινωνίας, την αμεσότητα της σύγχρονης τεχνολογίας, αλλά και τον ολοκληρωτικό εθισμό που προκαλεί πλέον αυτή στους νέους. Παράλληλα, αποτελεί και μιας πρώτης τάξεως κριτική πάνω στη σύγχρονη ιντερνετική κουλτούρα και τον βάναυσο τρόπο με τον οποίο το ίντερνετ μπορεί πλέον να εισβάλει στην ιδιωτικότητα κάποιου, ενώ τα μηνύματα που περνά όσον αφορά τις καταστροφικές συνέπειες του cyberbullying και του trolling είναι εμφανή.

Οι ερμηνείες είναι πολύ καλές και πειστικές και ίσως ευθύνεται το γεγονός ότι σε πολλά σημεία οι ηθοποιοί αυτοσχεδίαζαν, αφού σε κάθε γύρισμα το σενάριο είχε επίτηδες αλλαγές, προσθήκες και ανατροπές της τελευταίας στιγμής, στις οποίες έπρεπε ν’ αντιδράσουν εντός χαρακτήρα. Είναι, πραγματικά, μια από τις πιο πρωτότυπες και διαφορετικές ταινίες τρόμου που έχουν γυριστεί ποτέ -κυρίως όσον αφορά το σκηνοθετικό κομμάτι- και καταφέρνει να δώσει νέα πνοή στο είδος του found footage. Η πλοκή μπορεί να μην αποτελεί κάτι το τόσο καινούργιο -μια και ταινίες με εκδικητικά πνεύματα έχουμε δει πάμπολλες- αλλά ακόμη κι αυτή έχει αποδοθεί με πιο φρέσκο τρόπο, καθώς η χρήση των social media, των υπολογιστών και όλων αυτών των στοιχείων με τα οποία ερχόμαστε πλέον σε πολύωρη, καθημερινή επαφή δίνει διαφορετική χροιά και υπόσταση στην απειλή που αντιμετωπίζουν οι ήρωες. Αυτό που σε τρομάζει περισσότερο είναι η ίδια η ιστορία και όχι οι τρομακτικές σκηνές.

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, θα τη λατρέψεις! Εκτός αν σου αρέσει αν τρολλάρεις κόσμο στο ίντερνετ και φοβάσαι να τη δεις!

GEEKY TRIVIA
Η ταινία γυρίστηκε σε ένα μόνο σπίτι με όλα τα μέλη του καστ να βρίσκονται σε διαφορετικό δωμάτιο το καθένα. Όλοι οι λογαριασμοί Facebook και Skype που παρουσιάζονται στην ταινία είναι πραγματικοί και υπάρχουν ακόμα. Δεν ξέρω τι είναι πιο ανατριχιαστικό, πάντως: το ότι κάποιος εξακολουθεί να δημοσιεύει στο προφίλ και τη σελίδα της νεκρής Laura Barns, παριστάνοντας τη μητέρα που θρηνεί ή ότι υπάρχουν πάμπολλα ζώα που αφήνουν σχόλια συμπαράστασης πιστεύοντας ότι η ταινία αφορά αληθινό πρόσωπο;

ΜΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΕΙΜΑΣΤΕ
Πρόσφατα η ταινία απέκτησε και ένα σίκουελ

  • Unfriended: Dark Web (2018) ★★★☆☆
    Μια παρέα φίλων μαζεύεται μέσω Skype για την καθιερωμένη τους βραδιά παιχνιδιού. Ένα από αυτούς έχει αγοράσει ένα νέο λάπτοπ, το οποίο όμως έχει ακόμη περασμένα μέσα τα στοιχεία του παλιότερου ιδιοκτήτη. Όσο εξελίσσεται η βραδιά, αρχίζει να λαμβάνει όλο και περισσότερα μηνύματα τα οποία απευθύνονται στον προηγούμενο χρήστη, μέχρι που κάποια από αυτά τον οδηγούν στην ανακάλυψη ενός σκοτεινού μυστικού που βρίσκεται καλά κρυμμένο μέσα στη συσκευή.
    Η ταινία είναι γυρισμένη με τον ίδιο τρόπο που ήταν και αρχική, αφού παρακολουθούμε όλη τη δράση μέσα από την οθόνη του πρωταγωνιστή, αλλά αυτή τη φορά το παραφυσικό στοιχείο έχει δώσει τη θέση του σε μια πιο ρεαλιστική ιστορία.

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Οι κακές κριτικές του σίκουελ δεν είναι καλό σημάδι για το μέλλον του franchise. Παρόλα αυτά, το γεγονός ότι οι ταινίες κοστίζουν ελάχιστα (1 εκατομμύριο έκαστη) και βγάζουν το budget τους με το παραπάνω (90 φορές και βάλε η πρώτη, αλλά μόλλις 9 φορές η επόμενη) είναι ένα καλό κίνητρο.

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Όχι, σε αντίθεση με την αληθινή ζωή, εδώ το Skype δεν το έχουν μόνο για cybersex!

Όχι, σε αντίθεση με την αληθινή ζωή, εδώ το Skype δεν το έχουν μόνο για cybersex!

Ποιος είναι τώρα αυτός ο ενοχλητικός;

Ποιος είναι τώρα αυτός ο ενοχλητικός;

Online ξεφτίλισμα: η νέα μόδα στις ΗΠΑ!

Online ξεφτίλισμα: η νέα μόδα στις ΗΠΑ!

 

As Above So Below: Θα έρθουν τα πάνω κάτω…

10sASB_31_5_Promo_4C_6F.inddΣκηνοθεσία: John Erick Dowdle
Σενάριο: Drew Dowdle, John Erick Dowdle
Μουσική: Max Richter
Ηθοποιοί: Perdita Weeks, Ben Feldman, Edwin Hodge κ.α.
Είδος: Horror, Found Footage
Αξιολόγηση: ★
★
★
☆☆

ΤΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★
★
☆
☆☆
Φρίκη: ★
★
★
☆☆
Τρόμος: ★
★
★
☆☆
Αγωνία: ★
★
★
★
☆

AS ABOVE SO BELOW (2014)
Αν δεν σου αρέσουν οι στενοί χώροι, το σκοτάδι, η υγρασία και η στενή επαφή με κόκαλα και αρουραίους, τότε η σημερινή ταινία θα δοκιμάσει τις αντοχές σου! Πάρε βαθιά ανάσα, πάρε και τον φακό σου αγκαλιά κι ετοιμάσου για κάθοδο στα έγκατα της Γης. Στα πολύ έγκατα, όμως! Το ταινιάκι που θα σου σερβίρω είναι φρεσκότατο, αλλά δεν ενδείκνυται για κλειστοφοβικούς –και κότες γενικότερα!

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Η Scarlett συνεχίζει την έρευνα του πατέρα της για τη μυθική φιλοσοφική λίθο του αλχημιστή Nicolas Flamel. Τα στοιχεία την οδηγούν στις κατακόμβες του Παρισιού, αλλά – για να καταφέρει να ερευνήσει τις δαιδαλώδεις στοές κάτω από τη γαλλική πρωτεύουσα – θα χρειαστεί να επιστρατεύσει τη βοήθεια δύο φίλων της και μιας ομάδας περιθωριακών σπηλαιολόγων που κάνουν παράνομες ξεναγήσεις στις κατακόμβες, έναντι αμοιβής. Η περιπλάνησή τους, όμως, θα τους οδηγήσει σε μια απαγορευμένη στοά που κανείς δεν έχει τολμήσει ποτέ να εξερευνήσει και από κει και πέρα τα πράγματα θ’ αρχίσουν να γίνονται όλο και πιο αλλόκοτα…

Η κλειστοφοβική, σχεδόν αποπνικτική ατμόσφαιρα της ταινίας είναι το μεγάλο ατού της και ο λόγος που είναι τόσο ρεαλιστική είναι επειδή τα γυρίσματα έγιναν όντως μέσα στις πραγματικές κατακόμβες του Παρισιού και όχι σε κάποιο στούντιο. Για την ακρίβεια, το As Above So Below είναι η πρώτη ταινία που κατάφερε να πάρει άδεια από τη γαλλική κυβέρνηση και να κάνει γυρίσματα μέσα σε αυτές. Βέβαια, αυτό έκανε τη δουλειά της παραγωγής ακόμη πιο δύσκολη, καθώς δεν υπήρχε ούτε ηλεκτρισμός ούτε σήμα στα κινητά εκεί κάτω. Αυτό που υπήρχε, από την άλλη, ήταν μπόλικοι αληθινοί σκελετοί!

Δυστυχώς, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες ηθοποιών και τεχνικών, η ταινία δεν κατάφερε να εντυπωσιάσει και πήρε άσχημες κριτικές. Κρίμα, διότι η ιστορία είναι σχετικά πρωτότυπη και συνδυάζει στοιχεία μυστηρίου και τρόμου, με γρίφους που αναζητούν επίλυση κι έναν θησαυρό που περιμένει κάποιον να τον ανακαλύψει –κάτι σαν ένα Indiana Jones, αλλά στο πιο τρομακτικό του. Η εκτέλεση, όμως, τα χάλασε όλα.

Ενώ το ξεκίνημα της ταινίας είναι δυναμικό και σε ιντριγκάρει γι’ αυτό που πρόκειται ν’ ακολουθήσει, στην πορεία δεν καταφέρνει τελικά να ξεχωρίσει τόσο πολύ από τις υπόλοιπες found footage ταινίες και καταφεύγει στα ίδια κλισέ. Από την άλλη, κάπου χάνεται και η μπάλα στο ίδιο το σενάριο, το οποίο όσο εξελίσσεται η ιστορία, τόσο περιπλέκεται. Σίγουρα έχει μπόλικες τρομάρες στη διάρκειά της, αλλά ενώ είχε τα φόντα να ξεχωρίσει, κατέληξε να είναι απλώς μέτρια. Σιγά μην ξαναδώσει άδεια η γαλλική κυβέρνηση για γύρισμα σε κατακόμβες μετά από αυτό! Επίσης: αν ξαναδώ σε ταινία να μεταφράζουν αρχαίο γρίφο από τα αραμαϊκά/λατινικά/ιερογλυφικά/κλίνγκον στα αγγλικά και η μετάφραση να βγαίνει με… ομοιοκαταληξία, θα ψάξω να βρω τον σεναριογράφο και θα τον κοπανήσω μέχρι θανάτου με τα άπαντα του Ρίτσου!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, καλή η προσπάθεια, αλλά το μόνο που έχει βάθος στην ταινία, είναι οι κατακόμβες!

GEEKY TRIVIA
Ο John Erick Dowdle έχει στο ενεργητικό του κι άλλες ταινίες τρόμου, μεταξύ τους το Quarantine (το οποίο αποτελεί κάκιστο remake του ισπανικού REC), αλλά και το Devil, το οποίο είναι βασισμένο σε μικρή ιστορία του M. Night Shyamalan. (Αμφότερα θα τα αναλύσουμε στο μέλλον!)

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Χλωμό, ειδικά μετά τις κριτικές…

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Μην αγγίζετε τα εκθέματα, ρε αγροίκοι!

Μην αγγίζετε τα εκθέματα, ρε αγροίκοι!

Ο οδηγός δεν δείχνει και τόσο αξιόπιστος...

Ο οδηγός δεν δείχνει και τόσο αξιόπιστος…

Αρχίσανε οι πρώτες απώλειες...

Αρχίσανε οι πρώτες απώλειες…