Grave Encounters: Όταν ψάχνεις για απόδειξη… να εύχεσαι να μην τη βρεις!

10sGrave-posterΣκηνοθεσία: The Vicious Brothers
Σενάριο: The Vicious Brothers
Μουσική: Quynne Craddock
Ηθοποιοί: Sean Rogerson, Mackenzie Gray, Ashleigh Gryzko, Juan Riendinger
Είδος: Supernatural Horror
Αξιολόγηση: ★
★
★
☆☆

ΤΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα 
★
★
☆☆
Φρίκη: 
★
★
☆☆
Τρόμος: ★
★
★
★☆
Αγωνία: ★★★★★

GRAVE ENCOUNTERS (2011)
Ξέρω τι θα πεις –το ίδιο που είπα κι εγώ όταν πρωτάκουσα για την ταινία αυτή και το ίδιο που λέω κάθε φορά που ακούω για παρόμοιες ταινίες: «Κι άαααλλη αντιγραφή του Paranormal Activity;» Κοίτα, καλέ μου τρομολάγνε, δεν είμαστε πια χθεσινοί στο θέμα του Χόλυγουντ και έχουμε μάθει πια καλά πως κάθε φορά που κάτι κάνει επιτυχία, τότε πέφτουν με τα μούτρα όλοι να το αντιγράψουν μέχρι να στερέψει πλήρως το θέμα, να το σιχαθεί ο κόσμος και να περάσουν στην επόμενη επιτυχία, σαν σμήνος από ακρίδες που στο πέρασμά του αφήνει πίσω μόνο πτώματα και φαγωμένα σπαρτά! Γι’ αυτό είναι της μόδας τώρα οι ταινίες με παραμύθια, οι ταινίες με βαμπίρια και λυκάνθρωπους και οι ταινίες με φαντάσματα που καταγράφονται σε κάμερες! Όσο γίνεται σωστή και προσεγμένη δουλειά, πάντως, εμένα δεν με ενοχλεί το αναμάσημα ιδεών –το σινεμά έχει χώρο για όλους και, αποδεδειγμένα, όσοι δεν έχουν τα προσόντα, τελικά καταλήγουν στα αζήτητα… (Ενός λεπτού σιγή για την καριέρα του Macaulay Culkin…)

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Το συνεργείο ενός ριάλιτι σώου κυνηγών φαντασμάτων κλειδώνεται για μια νύχτα μέσα σε εγκαταλελειμένο νοσοκομείο για ψυχικά διαταραγμένους, στο οποίο ένας γιατρός, τη δεκαετία του ‘30, εκτελούσε παράνομα πειράματα πάνω στους ασθενείς του. Καθώς εικάζεται ότι το κτίριο είναι στοιχειωμένο και περίεργα πράγματα συμβαίνουν σε αυτό, σκοπός του συνεργείου είναι να τοποθετήσει κάμερες στο ίδρυμα και να συλλέξει αποδείξεις για την ύπαρξη πνευμάτων. Η επιθυμία τους θα γίνει πραγματικότητα, αφού σύντομα θα παγιδευτούν μέσα στο κτίριο, με τα φαντάσματα να τους καταδιώκουν…

Η σημερινή «αντιγραφή», λοιπόν, μπορεί να είναι τόσο φρέσκια, όσο μια τηγανητή πατάτα που βρήκες κάτω από το μαξιλάρι του καναπέ (η οποία με τη σειρά της είναι σίγουρα πιο φρέσκια από οποιαδήποτε τηγανητή πατάτα βρεις στα McDonalds), αλλά καταφέρνει να σε καθηλώσει και να σε τρομάξει. Αργεί λίγο να το κάνει αυτό, μια και πρέπει να περάσεις το εκνευριστικό εκείνο στάδιο, όπου πρέπει να γνωρίσεις πρώτα τους χαρακτήρες, την τοποθεσία και την ιστορία της και να δεις και 3-4 σκηνές αδιάφορες, αναγνωριστικές ή επεξηγηματικές σκηνές ακόμα, καθώς προσπαθεί να σε βάλει αργά και σταθερά στο κλίμα. (Άλλο ένα στοιχείο που μοιάζει να έχει δανειστεί από το Paranormal Acitvity, το οποίο ακολουθεί την ίδια τακτική σε κάθε φιλμ). Όταν όμως έρθει η ώρα να μπει στο ψητό, του δίνει και καταλαβαίνει!

Θα μου πεις, πόσο δύσκολο είναι να το πετύχεις αυτό; Έχεις ένα άδειο, παρατημένο, σκοτεινό κτίριο που από μόνο του μοιάζει τρομακτικό κι έχεις και κάμερες που τραβάνε το κενό, χωρίς να ξέρεις αν και τι θα πεταχτεί ξαφνικά μπροστά σου! Κλασική, πετυχημένη συνταγή! Κι όμως, πιστεύω ότι είναι αρκετά δύσκολο. Και αυτό αποδεικνύεται από την ύπαρξη ταινιών όπως το Boo, οι οποίες έχουν τα ίδια ακριβώς συστατικά στη διάθεσή τους και καταφέρνουν να κάνουν απλώς μια τρύπα στο νερό! Το θέμα είναι να μπορείς να χειριστείς σωστά όσα έχεις στα χέρια σου και οι σκηνοθέτες του Grave Encounters αποδεικνύονται επαρκείς και ικανότατοι. Η ατμόσφαιρα της ταινίας είναι κλειστοφοβική, η αίσθηση του κινδύνου είναι διάχυτη και οι σκηνές αγωνίας σε παρασύρουν, έστω και χωρίς την ύπαρξη ιδιαίτερων εφέ. Μια δυο σκηνές είναι αναπόφευκτα προβλέψιμες, αλλά αυτό είναι κάτι που καμιά ταινία δεν μπορεί πλέον να αποφύγει, ειδικά όταν τη βλέπει ένας εξυπνάκιας σαν εμένα που έχει πάρει σβάρνα όλα τα θρίλερ και κάνει συγκρίσεις!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, το Grave Encounters μπορεί να είναι μια επανάληψη, αλλά τουλάχιστον δεν είναι και κακό συναπάντημα!

GEEKY TRIVIA
Η ταινία έχει γυριστεί στο Riverview Hospital του Καναδά, το οποίο ήταν αληθινό ίδρυμα για ψυχικά ασθενείς κι έκλεισε οριστικά το 2012. Πρόκειται για την πιο κινηματογραφημένη τοποθεσία της χώρας, καθώς σε αυτό γυρίζονται εδώ και δεκαετίες σκηνές από διάφορες ταινίες και σειρές, ανάμεσά τους οι: McGyver, The X-files, Smallville, Stargate SG-1, Battlestar Galactica, Psych, Supernatural, Fringe, Halloween: Ressurection, Jennifer’s Body, Case 39, The Possession και δεκάδες άλλες!

ΜΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΕΙΜΑΣΤΕ
Η μεγάλη αποδοχή της ταινίας από το κοινό, οδήγησε παρά τις χλιαρές κριτικές, σε ένα σίκουελ, το οποίο έχει τη μορφή metafilm.

  • Grave Encounters 2 (2012) ★
★
☆☆
    Ο Alex, φοιτητής σκηνοθεσίας και φαν του “Grave Encounters”, ανακαλύπτει ότι η ταινία είναι πέρα για πέρα αληθινή και κάθε απόσπασμά της συνέβη στην πραγματικότητα και απλώς παρουσιάστηκε σαν ταινία, από τον παραγωγό της εκπομπής. Διεξάγοντας έρευνα μαθαίνει ότι όλα τα μέλη του καστ έχουν είτε δηλωθεί εξαφανισμένα είτε επισήμως νεκρά. Με τη βοήθεια των φίλων του κι ενός μυστηριώδους ατόμου στο ίντερνετ, που του υπόσχεται να τον βοηθήσει στην έρευνα, καταλήγει στο νοσοκομείο όπου εκτυλίχθηκαν τα γεγονότα, αποφασισμένος να αποκαλύψει την αλήθεια σε όλους.
    Η ταινία έχει περισσότερες σκηνές βίας και τρόμου και αίμα από την πρώτη, αρκεί να καταφέρεις να αντέξεις το πρώτο, βαρετό μισάωρο που είναι μόνο μπλα μπλα.

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Δεν έχει ανακοινωθεί κάτι. Αλλά αν γυριστεί και Νο3 και αφορά το πώς η δεύτερη ταινία -που αποδεικνύει ότι η πρώτη ταινία δεν ήταν ταινία, αλλά πραγματικότητα -δεν είναι ούτε αυτή ταινία, αλλά πραγματικότητα, θα πάω και θα κάψω το καταραμένο νοσοκομείο και μη σώσει και ξαναγυριστεί τίποτε εκεί!

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Το crew του μουφο-ριάλιτι εν δράσει!

Το crew του μουφο-ριάλιτι εν δράσει!

Ωραίο και καθόλου ανατριχιαστικό κτίριο για να κλειστείς μια νύχτα!

Ωραίο και καθόλου ανατριχιαστικό κτίριο για να κλειστείς μια νύχτα!

Το παράκανες λίγο με τη μάσκαρα!

Eντάξει, με ρέγουλο η μάσκαρα, κοπελιά!

The River: Υπάρχει μαγεία. Αλλά θες πράγματι να την ανακαλύψεις;

tvriver-posterΔημιουργός: Oren Peli, Michael R. Perry
Δίκτυο: ABC
Διάρκεια: 8 επεισόδια, 43’
Ηθοποιοί: Bruce Greenwood, Joe Anderson, Leslie Hope, Eloise Mumford κ.α.
Είδος: Horror, Supernatural drama
Αξιολόγηση: ★
★
★
☆☆

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★
★
★
☆☆
Φρίκη: ★
★
☆☆
Τρόμος: ★
★
★
★☆
Αγωνία: ★
★
★
★★

THE RIVER (2012)
Τηλεοπτική σειρά έχει το μενού σήμερα. Αν και, ουσιαστικά, μίνι σειρά τη λες και αυτή –και με το ζόρι, μια και αριθμεί μόλις 8 επεισόδια! Ανήκει στη νέα μόδα της αμερικανικής και καναδικής τηλεόρασης που ακούει στο όνομα “midseason replacement” και αφορά σειρές με τα μισά ή λιγότερα επεισόδια που προβάλλονται στη μέση της τηλεοπτικής σεζόν για να καλύψουν το κενό που αφήνουν άλλες. Ορίστε, έμαθες και κάτι καινούργιο σήμερα! Και η σημερινή σειρούλα έχει κάτι το πρωτότυπο και το φρέσκο που δεν έχεις ξαναδεί και ελπίζω να σε ενθουσιάσει, ασχέτως αν έληξε άδοξα! (Υπόσχομαι στο μέλλον να παρουσιάσω και σειρές που να κατάφεραν να περάσουν τη δεύτερη σεζόν!)

TI MAΣ ΛΕΣ;
Ο Emmet Cole, εξερευνητής και παρουσιαστής φυσιολατρικής εκπομπής, εξαφανίζεται μυστηριωδώς στο ταξίδι που κάνει στην αχαρτογράφητη περιοχή του Αμαζονίου, με σκοπό να ανακαλύψει τη «μαγεία». Έξι μήνες μετά την εξαφάνισή του, ο φάρος εκτάκτου ανάγκης που είχε μαζί του αρχίζει να εκπέμπει σήμα. Η γυναίκα του αποφασίζει να το ακολουθήσει και να ανακαλύψει τη συνέβη στον άντρα της, με τη βοήθεια του γιου τους και ενός έμπειρου πληρώματος. Για να καταφέρουν να χρηματοδοτήσουν την αποστολή διάσωσης, ζητάνε βοήθεια από τον πρώην τηλεοπτικό παραγωγό του εξερευνητή, ο οποίος σε αντάλλαγμα καταγράφει το ταξίδι τους υπό μορφή ντοκιμαντέρ. Από τη στιγμή που θα βρεθούν στον Αμαζόνιο, όμως, ακολουθώντας τα ίχνη που έχει αφήσει ο Emet πίσω του, θα συνειδητοποιήσουν ότι η «μαγεία» που αναζητούσε ο ίδιος είναι αληθινή και ότι δεκάδες υπερφυσικές απειλές καραδοκούν σε κάθε τους βήμα…

Το River αποτελεί, ουσιαστικά, κάτι πρωτοποριακό στην ιστορία των τηλεοπτικών σήριαλ, καθώς έχει γυριστεί αποκλειστικά με κάμερες χειρός και ασφαλείας, ακολουθώντας το format θρίλερ με τη μορφή found footage –στη συγκεκριμένη περίπτωση θυμίζει αρκετά τις ταινίες Paranormal Activity. Ξεδιάντροπη αντιγραφή και καταφανής κλοπή; Όχι ιδιαίτερα, μια και δημιουργός της σειράς είναι ο Oren Peli. Αν είσαι όντως μανιακός φαν των θρίλερ, το όνομα αυτό σου είναι γνωστό. Αν όχι, να σου δώσω τα φώτα μου: είναι ο ίδιος ο δημιουργός των Paranormal Activity, οπότε οποιαδήποτε ομοιότητα είναι ηθελημένη!

Το κεντρικό story arc της σειράς είναι η αναζήτηση του εξερευνητή και το κάθε επεισόδιο έχει χτιστεί πάνω σε αυτό, διατηρώντας, παράλληλα, σχεδόν αυτοτελή χαρακτήρα, αφού κάθε φορά οι ήρωες καλούνται να αντιμετωπίσουν και μια νέα υπερφυσική απειλή. Αυτό είναι καλό, καθώς ο θεατής δεν κουράζεται με το να λαμβάνει συνεχώς νέες πληροφορίες και ερωτήματα πάνω στην κεντρική ιστορία, όπως γίνεται συνήθως σε σειρές του είδους, όπου στο τέλος χάνουμε όλοι τα αυγά και τα πασχάλια. (Μου λείπει το Lost! Με κάθε επεισόδιο ένιωθα σαν να είχα Αλτσχάιμερ!) Παράλληλα, η εναλλαγή των πλάνων ανάμεσα σε φορητές κάμερες και σταθερές κάμερες ασφαλείας σπάει το συνηθισμένο μοτίβο του μονοκάμερου και σε κάνει να νιώθεις σαν να παρακολουθείς κάτι πολύ αληθινό. Επίσης, βοηθάει πολύ στις σκηνές τρόμου, καθώς δεν ξέρεις τι να περιμένεις και από που θα σου έρθει –δοκιμασμένη η συνταγή από τον Peli, άλλωστε!

Το River προοριζόταν στην αρχή για ταινία low budget, αλλά μετά μπήκε στη μέση ο Steven Spielberg (ναι, ο γνωστός, ξέρεις κι άλλον;), ο οποίος καιγόταν να κάνει μια τηλεοπτική σειρά με τον Peli, και έπεσε η ιδέα: γιατί να κάψεις αυτό το σενάριο για μια απλή ταινία, ενώ μπορείς να το κάνεις σειρά και σε κάθε σεζόν να επισκέπτεσαι και άλλο σημείο; Καλά, το όνομα του Spielberg δεν αποτελεί και σφραγίδα εγγύησης στην τηλεόραση, μια και ήδη έχει στο ενεργητικό του άλλη μια σειρά sci-fi που κόπηκε κακήν-κακώς! Ευτυχώς ξελάσπωσε με το φετινό Extant!

Τελικώς, αποδείχτηκε ότι και σαν ταινία καλό θα ήταν, μια και δυστυχώς –παρά τις θερμές κριτικές- δεν κατάφερε να αγγίξει τα απαραίτητα ratings για να συνεχιστεί, οπότε το κανάλι αποφάσισε να την κόψει μετά το πέρας της πρώτης σεζόν. Βέβαια, είχε και την ατυχία να προβάλλεται στο μεγαλύτερο τσεκούρι της αμερικανικής τηλεόρασης, το ABC, το οποίο κόβει τις μισές από τις σειρές που προβάλλει κάθε έτος, αφήνοντας στα κρύα του λουτρού πολλές φορές τους φαν! Μην ανησυχείς, όμως, η σειρά δεν τελειώνει με δεκάδες αναπάντητα ερωτήματα και τραγικά cliffhangers. Η κεντρική ιστορία ολοκληρώνεται πλήρως στο όγδοο επεισόδιο, αλλά το τέλος της σειράς είναι σχεδιασμένο με τέτοιο τρόπο που να οδηγεί σε επόμενες σεζόν. Δυστυχώς, αυτό δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, αξίζει τον κόπο, έστω και αν δεν κατάφερε να συγκινήσει πολλούς. Ειδικά αν είσαι φαν των Paranormal Activity και αντίστοιχων ταινιών, θα το αγαπήσεις. Οχτώ επεισόδια είναι μόνο, οργάνωσε βραδιά τρόμου με την παρέα και απολαύστε το!


GEEKY TRIVIA
Αν και η σειρά εκτυλίσσεται στον Αμαζόνιο, τα γυρίσματα έγιναν στο Πουέρτο Ρίκο και τη Χαβάη. Ε, ο αληθινός Αμαζόνιος παραήταν τρομακτικός μάλλον!


ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Χλωμό. Με την ακύρωση της σειράς έγιναν συζητήσεις με το Netflix, ώστε να το συνεχίσει μέσω της υπηρεσίας video on-demand που παρέχει, αλλά ναυάγησαν.

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Η κάρτα τίτλου.

Η κάρτα τίτλου.

Αρκετά πλάνα θα σου θυμίσουν το Paranormal Activity.

Αρκετά πλάνα θα σου θυμίσουν το Paranormal Activity.

Θάνατος on camera –καλά θα κάνεις να τους συνηθίσεις!

Θάνατος on camera –καλά θα κάνεις να τους συνηθίσεις!

 

V/H/S: Πάτα το Play αν τολμάς!

10sVHS_PosterΣκηνοθεσία: Διάφοροι σκηνοθέτες
Σενάριο: Διάφοροι σεναριογράφοι
Μουσική: –
Ηθοποιοί: Διάφοροι
Είδος: Anthology Horror, Found Footage
Αξιολόγηση: ★
★
★
★
★

ΤΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα ★
★
★
★
★

Φρίκη: ★
★
★
★
★

Τρόμος: ★
★
★
★
★

Αγωνία: ★
★
★
★
★


V/H/S (2012)
Ο χώρος του κινηματογράφου έχει πια κορεστεί –κυρίως όσον αφορά το κομμάτι των θρίλερ. Σπάνια θα δεις κάτι που να ξεχωρίζει και να αφήνει το δικό του στίγμα, ειδικά όταν ο σεναριογράφος πραγματεύεται ένα θέμα που σχεδόν έχει γίνει λάστιχο σε προηγούμενες ταινίες. Η σημερινή ταινία, όμως, ήταν μια από τις ευχάριστες εκπλήξεις και χαίρομαι που την είδα και στο σινεμά, σε όλη της τη δόξα! Με τρόμαξε, με κράτησε τσιτωμένο μέχρι το τέλος, με δυνατό καρδιοχτύπι και κομμένη ανάσα και με άφησε με ένα συναίσθημα ικανοποίησης! Κάτι σαν καλό σεξ, δηλαδή!

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Μια ομάδα νεαρών μικροκακοποιών που βιντεοσκοπεί τα διάφορα εγκλήματα που διαπράττει, πληρώνεται αδρά για να διαρρήξει ένα σπίτι και να κλέψει μια συγκεκριμένη βιντεοκασέτα για λογαριασμό κάποιου ανώνυμου. Στο σπίτι ανακαλύπτουν εκατοντάδες βιντεοκασέτες και αποφασίζουν να τις πάρουν όλες, ώστε να είναι σίγουροι ότι ανάμεσά τους βρίσκεται και αυτή που αναζητούν. Στο μεταξύ, ένας από αυτούς επιλέγει και παρακολουθεί τυχαία κάποιες από αυτές. Η ιστορία αποτελεί και τον κεντρικό αφηγηματικό κορμό αυτής της ανθολογίας τρόμου και συνδέει μεταξύ τους ακόμη πέντε αυτόνομες και διαφορετικές σε ύφος και περιεχόμενο ιστορίες, τις οποίες παρακολουθούμε μέσα από τις βιντεοκασέτες:
1. “Amateur Night”
Τρεις φίλοι νοικιάζουν ένα δωμάτιο μοτέλ και αρχίζουν το clubbing με την ελπίδα να βρούνε γυναίκες να φέρουν στο δωμάτιο για σεξ. Το σχέδιό τους είναι να γυρίσουν μια ερασιτεχνική ταινία πορνό χρησιμοποιώντας ένα ζευγάρι γυαλιά με κρυφή κάμερα. Τελικά θα καταφέρουν να γυρίσουν κάτι περισσότερο…
2. “Second Honeymoon”
Ένα παντρεμένο ζευγάρι ξεκινάει road trip για να γιορτάσει τον δεύτερο μήνα του μέλιτος, αλλά απ’ ό,τι φαίνεται δεν είναι μόνοι τους στο ταξίδι αυτό…
3. “Tuesday the 17th
Μια παρέα φίλων περιηγείται στο δάσος με σκοπό να κατασκηνώσει εκεί. Μια από τις κοπέλες διηγείται τον τρόπο με τον οποίο οι προηγούμενοι φίλοι της δολοφονήθηκαν στο ίδιο δάσος από έναν μυστηριώδη φονιά. Αν λέει την αλήθεια ή όχι, θα το ανακαλύψουν σύντομα…
4. “The Sick Thing That Happened to Emily When She Was Younger”
Η Emily και ο φίλος της, φοιτητής Ιατρικής, συνομιλούν μέσω video chat για όλα τα περίεργα πράγματα που συμβαίνουν στην ίδια και στο σπίτι της, το οποίο πιστεύει ότι είναι στοιχειωμένο, όταν γίνεται και ο ίδιος μάρτυρας των περιστατικών αυτών…
5. “10/31/98”
Μια παρέα από φίλους μεταμφιέζεται και ξεκινά για ένα αποκριατικό πάρτυ στο σπίτι φίλου, αλλά χάνεται και καταλήγει στο λάθος σπίτι. Μπαίνοντας μέσα, αρχίζουν να βιώνουν διάφορα παραφυσικά φαινομένα και είναι σίγουροι ότι όλα αποτελούν κομμάτι κάποιας αποκριάτικης φάρσας…

Μπορείς να δεις αναλυτικά όλους τους σκηνοθέτες, συγγραφείς και ηθοποιούς της ταινίας εδώ.

Το V/H/S μπήκε αμέσως στην καρδιά μου και βρήκε θέση δίπλα σε όλα τα θρίλερ που έχω λατρέψει με την πρώτη θέαση! Κάποιοι θεωρούν ότι η μεγάλη του διάρκεια ίσως είναι λίγο κουραστική, αλλά εγώ τη θεωρώ απλώς χορταστική και είναι από τις ταινίες που δεν θα με ένοιαζε όσο κι αν κρατούσαν (ε, άλλοι τη βρίσκουν με τον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών, εγώ τη βρίσκω με ξεκοιλιάσματα!)

Πρόκειται για μια ταινία γεμάτη στιγμές ατόφιου τρόμου σε διάφορες μορφές και θυμίζει τις παλιές, καλές ανθολογίες τρόμου, όπως το Tales from the Crypt, ή το Creepshow. Για μένα τις ξεπερνά, κιόλας, σε φρίκη και τρόμο. Σε αυτό συνέβαλε σίγουρα και η επιλογή να γυριστεί σε μορφή found footage, καθώς όλες οι ταινίες αυτού του είδους έχουν κάτι το πιο ανατριχιαστικό και τρομακτικό από τις υπόλοιπες. Ίσως ευθύνεται το γεγονός ότι η χρήση handycam κάνει αυτό που βλέπεις να φαντάζει πολύ πιο αληθοφανές, πραγματικό και «απείραχτο».

Σίγουρα, δεν έχουν όλες οι ιστορίες την ίδια δυναμική και μια-δυο από αυτές μοιάζουν λίγο πιο υποτονικές, αλλά οι περισσότερες καταφέρνουν να διαφοροποιηθούν με τον τρόπο τους και να σου δείξουν κάτι που δεν έχεις ξαναδεί. Επίσης, το γεγονός ότι πρόκειται για ανθολογία σημαίνει ότι δεν περιορίζεται από τους ίδιους κανόνες, οπότε δεν χρειάζεται να γίνει τόσο μεγάλη εμβάθυνση στους εκάστοτε χαρακτήρες ή να σου εξηγηθούν τα πάντα –και δεν σε νοιάζει κιόλας! Ξέρεις ότι παρακολουθείς μικρά, φρικιαστικά αποσπάσματα από ανεξήγητες ιστορίες που ανήκουν όλες σε ένα γενικότερο πλαίσιο: «αληθινές» ιστορίες τρόμου που έχουν απαθανατιστεί σε φιλμ. Σαν να βλέπεις κάτι τραγικό που έχει καταγράψει τυχαία ένας τουρίστας ή που «έπιασε» φευγαλέα μια κάμερα ασφαλείας. Περίπου σαν το Faces of Death (αν κι εκείνο περιείχε και -ελάχιστα- αληθινά αποσπάσματα θανάτων). Η φύση της ταινίας είναι τέτοια που παραλείπονται όλα τα περιττά πλατιάσματα και οι κοιλιές και σου μένουν μόνο οι απανωτές τρομάρες και μια διαρκής αίσθηση αβεβαιότητας και ανησυχίας που κρατά ως το τέλος!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, σβήσε τα φώτα και απόλαυσέ το! Και μετά απόλαυσε και το δεύτερο -και τρομακτικότερο! (Και μετά μείνε απλώς ξάγρυπνος!)


GEEKY TRIVIA
Πόσο φρικιαστική είναι η ταινία; Προφανώς αρκετά για ορισμένους, μια και στην επίσημη προβολή της στο φεστιβάλ Sundance αναφέρθηκαν λιποθυμίες, ενώ ένας θεατής έκανε και εμετό (χαρά που θα έκανε όποιος καθόταν μπροστά του!) Λιποθυμίες, όμως, αναφέρθηκαν και σε άλλους κινηματογράφους και όπως δείχνουν όλα, γι’ αυτό το κακό ευθύνεται μία πολύ συγκεκριμένη σκηνή της ταινίας! Δεν θα κάνω σπόιλερ, αλλά θα σου πω ότι η σκηνή ανήκει στην ιστορία “Amateur Night”, ώστε να είσαι προετοιμασμένος και να έχεις δίπλα σου κομπρέσες και αιθέρα! Όσο γι’ αυτούς που τους φάνηκε πολύ σκληρή η ταινία… ελπίζω να μην κάνουν ποτέ το λάθος να δούνε οποιοδήποτε από τα SAW! Φλώροι!


ΜΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΕΙΜΑΣΤΕ
Παρά τις σχετικά ανάμικτες κριτικές, η ταινία αγαπήθηκε από το μεγαλύτερο μέρος του κοινού και πολύ γρήγορα μπήκε στα σκαριά και το σίκουελ.

  • V/H/S/2 (2013) ★
★
★
★
★

    Δυο ιδιωτικοί ερευνητές ερευνούν την εξαφάνιση ενός φοιτητή, για λογαριασμό της μητέρας του. Μπαίνοντας κρυφά στο σπίτι του για να ψάξουν για στοιχεία, ανακαλύπτουν ένα δωμάτιο γεμάτο οθόνες και βιντεοκασέτες. Ο ένας ντετέκτιβ ερευνά το σπίτι, ενώ η συνεργάτιδά του κάθεται στο δωμάτιο και αρχίζει να βλέπει τις κασέτες. Όπως και στην πρώτη ταινία, αυτός είναι ο κορμός, ο οποίος διακόπτεται από μικρότερες, ανεξάρτητες ιστορίες –τέσσερις αυτή τη φορά.
    Ανήκει στις σπάνιες περιπτώσεις που το σίκουελ καταφέρνει να ξεπεράσει σε ποιότητα την πρώτη ταινία, πράγμα που φάνηκε και από τις κριτικές!
  • V/H/S: Viral (2014) ★
★
☆☆☆
    Τρεις μικρότερες ιστορίες αυτή τη φορά, οι οποίες συνδέονται με μια διαφορετική -και αρκετά πιο πολύπλοκη- συνδετική ιστορία! Μια τέταρτη ιστορία αφαιρέθηκε ώστε να ελαττωθεί ο χρόνος της ταινίας και συμπεριλήφθηκε μόνο στα σπέσιαλ του DVD. Δυστυχώς, από άποψη ποιότητας και συνοχής, το franchise έκανε κάθετη πτώση, καθώς οι ιστορίες που παρουσιάζονται είναι μέτριες στην καλύτερη και κακογραμμένες και ακαταλαβίστικες στη χειρότερη περίπτωση.

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Σίγουρα είναι νωρίς για ν’ ακουστούν σχέδια για το μέλλον, αλλά οι κάκιστες κριτικές -από κριτικούς και φαν- της τρίτης ταινίας παίζει να ήταν και το καίριο χτύπημα στο franchise.

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:
VH1 VH2 VH3

Amber Alert: Τα μάτια σου δεκατέσσερα!

10samber_posterΣκηνοθεσία: Kerry Bellessa
Σενάριο: Kerry Bellessa, Joshua Oram
Μουσική: –
Ηθοποιοί: Summer Bellessa, Chris Hill, Jasen Wade
Είδος: Thriller, Found Footage
Αξιολόγηση: ★★

☆☆☆

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ☆☆☆☆☆
Φρίκη: ☆☆☆☆☆
Τρόμος: ★
☆☆☆☆
Αγωνία: ★
★
★
☆☆

AMBER ALERT (2012)
Ταινία found footage έχουμε σήμερα, τρομολάγνε μου! Βασικά, έχουν γυριστεί τόσο πολλές από δαύτες τα τελευταία χρόνια, που θα έλεγε κανείς ότι όποια πέτρα κι αν σηκώσεις στις ΗΠΑ, θα βρεις από κάτω και μια βιντεοκασέτα με καμιά δεκαριά φόνους καταγεγραμμένους. Μα τι στο καλό; Όσοι αγοράζουν handycam στο Αμέρικα πρέπει οπωσδήποτε να γυρίσουν και μια ταινία τρόμου; Γάμοι και βαφτίσια δεν γίνονται σε αυτή τη χώρα ποτέ; Τέλος πάντων, ως λάτρης κάθε είδους θρίλερ, τρόμου και τρομάρας, εγώ δεν είμαι αντίθετος στο είδος, οπότε ας προχωρήσουμε στο παρασύνθημα!

TI MAΣ ΛΕΣ;
Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι η Samantha και ο Nate, δύο παιδικοί φίλοι που αποφασίζουν να λάβουν μέρος σε ένα κουλό ριάλιτι σώου –από τα 250 που γυρίζονται κάθε χρόνο στις ΗΠΑ. Για τις ανάγκες του σώου ετοιμάζουν τη βιντεοκασέτα της οντισιόν τους, με τη βοήθεια του αδελφού της Samantha, ο οποίος μας είναι απολύτως αδιάφορος –απλώς χρειαζόταν κάποιος να χειρίζεται την κάμερα! Όλα κυλούν φυσιολογικά, ώσπου ο δρόμος τους διασταυρώνεται με αυτόν ενός ύποπτου οχήματος, για το οποίο έχει δοθεί σήμα μέσω Amber Alert, για την αρπαγή ενός κοριτσιού. Συνειδητοποιώντας ότι οι αστυνομικοί θα φτάσουν πολύ αργά στο σημείο και ότι υπάρχει πιθανότητα να ξεφύγει ο ύποπτος, αποφασίζουν να παρακολουθήσουν οι ίδιοι το αυτοκίνητο και να βεβαιωθούν ότι το απαχθέν κοριτσάκι βρίσκεται σε αυτό.

Εντάξει, η ιδέα του Amber Alert είχε μια κάποια πρωτοτυπία, δεν λέω. Καθημερινά βλέπουμε αφίσσες και ενημερωτικά σποτάκια με αρπαγές ή εξαφανίσεις ανηλίκων. Έχει περάσει, όμως, ποτέ από το μυαλό μας τι θα γινόταν αν ερχόμασταν πρόσωπο με πρόσωπο με κάποιον απαγωγέα και το θύμα του; Και πόσο μακριά θα ήμασταν διατεθειμένοι να φτάσουμε αν γνωρίζαμε ότι είμαστε, πιθανότατα, η τελευταία ελπίδα του θύματος; Με αυτά τα ερωτήματα παίζει η ταινία. Αλλά, δυστυχώς, παίζει και με τα νεύρα μας, μια και η ιδέα από μόνη της δεν αρκεί, αλλά χρειάζεται και η σωστή εκτέλεση. Και στην περίπτωση του Amber Alert, δεν μιλάμε για εκτέλεση, αλλά για κανονικό μακελειό! Λογικό, ίσως -πόση δράση μπορείς να χωρέσεις σε μια ταινία που διαδραματίζεται σχεδόν εξ’ ολοκλήρου σε μια λεωφόρο και κατά την οποία οι πρωταγωνιστές απλώς παρακολουθούν από απόσταση ασφαλείας τον κακό; Εκ των πραγμάτων, λοιπόν, για το μεγαλύτερο κομμάτι της ταινίας παρακολουθούμε κάποιους τύπους να παρακολουθούν έναν άλλο τύπο.

Το χειρότερο, όμως, δεν είναι απλώς ότι τον παρακολουθούν, αλλά και ότι όλη την ώρα τρώγονται μεταξύ τους! Μα το Θεό, έχω πετύχει αρκετούς εκνευριστικούς χαρακτήρες σε διάφορες ταινίες, αλλά το πρωταγωνιστικό δίδυμο του Amber Alert κάνει fatality σε όλους. Είναι τόσες και τόσο βασανιστικά μεγάλες και αργόσυρτες οι σκηνές που το δίδυμο απλώς ουρλιάζει, τσιρίζει και βαράει υστερίες που μέχρι τη μέση της ταινίας παρακαλάς τον Θεό να εμφανιστεί από το πουθενά μια νταλίκα και να τους κάνει αλοιφή! Σκάστε πια, σκάστε!!!

Κάποια σεναριακά «τρικ» που χρησιμοποιούνται για να δώσουν το αβαντάζ στους πρωταγωνιστές είναι, ουσιαστικά, τραβηγμένα από το μαλλί –σε σημείο να έχει γίνει η κουπ σαν του Ευχούλη. Οι σκηνές αγωνίας, από την άλλη, είναι μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού, με εντονότερη την τελική σκηνή μάχης, με τα ιπτάμενα αυτοκίνητα και τον δράκο. Εντάξει, δεν έχει ιπτάμενα αυτοκίνητα και δράκο, αλλά το τέλος είναι όντως αρκετά αγωνιώδες κι από μόνο του!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, δες το, αλλά να ξέρεις ότι υπάρχει μεγάλη πιθανότητα μετά να βγάλεις Amber Alert για τον χαμένο σου χρόνο…


GEEKY TRIVIA
Ο σκηνοθέτης εμπνεύστηκε την ταινία όταν οδηγώντας στο δρόμο με τη γυναίκα του, πρόσεξε μια πινακίδα με ένα σήμα Amber Alert. Πρωτότυπο, ε; Η επόμενη ταινία του θα αφορά πατημένα αρμαντίλο, μάλλον!


ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Δεν το βλέπω να συμβαίνει, αλλά αν γυριστεί ποτέ σίκουελ, εγώ ποντάρω σε Silver Alert!

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:
AM1 AM3 AM4

Skew: Η κάμερα δεν ψεύδεται ποτέ!

Σκηνοθεσία: Sevé Schelenz
Σενάριο: Sevé Schelenz
Μουσική: Peter Allen
Ηθοποιοί: Rob Scattergood, Amber Lewis, Richard Olak, Taneal Cutting
Είδος: Horror
Αξιολόγηση: ★★★

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα:
Φρίκη:
Τρόμος:
Αγωνία:

SKEW (2011)
Ανεξάρτητο, καναδικό κινηματογράφο σου έχω σήμερα, τρομολάγνε μου! Τα τελευταία χρόνια, οι indie παραγωγές –κυρίως από χώρες εκτός των Η.Π.Α.- έχουν αυξηθεί κατακόρυφα. Αυτό είναι αρκετά καλό, μια και σε πολλές περιπτώσεις μιλάμε για «διαμαντάκια» από ανθρώπους που δεν έχουν ξεζουμιστεί από τη βιομηχανία του Hollywοod κι έτσι διαθέτουν μια πιο φρέσκια ματιά στο είδος. Το κακό, φυσικά, είναι ότι μια και μιλάμε για low budget παραγωγές, οι δημιουργοί τους δεν μπορούν να μας παρουσιάσουν το όραμά τους σε όλο του το μεγαλείο, μια και το στόρυ πρέπει να κοπεί στα μέτρα της άδειας τσέπης των συντελεστών. Ή ίσως και αυτό να είναι καλό πάλι, αφού χωρίς την ευκολία των θεαματικών εφέ, ρίχνουν το βάρος στην αφήγηση, την πλοκή και τους χαρακτήρες. (Αλλά και κανένα τεράστιο ρομπότ πού και πού, δεν θα μας χάλαγε!)

TI MAΣ ΛΕΣ;
Παρέα τριών κολεγιόπαιδων, λοιπόν, ξεκινάει roadtrip, με σκοπό να παραστεί στον γάμο ενός φίλου. Ο ένας από αυτούς (πάντα υπάρχει ένας από αυτούς) καταγράφει το ταξίδι τους με την κάμερα που αγόρασε προσφάτως, ώσπου τα πράγματα αρχίζουν να γίνονται κάπως περίεργα έως ανησυχητικά creepy, καθώς απ’ όπου περνούν, οι μορφές όσων καταγράφονται στην κάμερα εμφανίζονται στρεβλωμένες. Αυτά είναι τα μόνα που θα γράψω από την πλοκή, για να μην σου χαλάσω την ενδιαφέρουσα συνέχεια!

Δηλαδή, έχουμε ακόμη μία ταινία «found footage», όπου μια βιντεοκασέτα ή κάμερα ανακαλύπτεται σε κάποια ερημιά και εμείς πρόκειται να παρακολουθήσουμε όλα τα φρικιαστικά –και εντελώς «πραγματικά» γεγονότα που συνέβησαν; Για την ακρίβεια… όχι! Ο δημιουργός το αρνείται κατηγορηματικά και, μεταξύ μας, έχει και απόλυτο δίκιο, καθώς πουθενά στην ταινία δεν αναφέρεται ή δεν δίνεται η εντύπωση ότι παρακολουθούμε κάτι που συνέβη παλιότερα και όχι κάτι που συμβαίνει real time. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα φας πάλι στη μάπα το κλασικό ταρακούνημα της κάμερας, οπότε τι Γιάννης, τι Γιαννάκης!

Η αλήθεια είναι ότι ήθελα πολύ να μου αρέσει η ταινία. Χωρίς να είναι κάτι το εξαιρετικά πρωτότυπο, θεωρώ ότι πατάει σε πολύ στέρεο έδαφος, όσον αφορά την κεντρική ιδέα. Δυστυχώς, όσο και αν ήθελα το αντίθετο, η ταινία στο τέλος με άφησε με μια περίεργη, αδιευκρίνιστη γεύση στο στόμα –«Χμ. Τώρα τι έφαγα; Μαλλί της γριάς ή το περουκίνι του Μικρούτσικου
Η ταινιούλα είχε δυνατότητες να είναι πολύ καλύτερη, καθώς το σενάριο είχε προοπτικές. Δυστυχώς, μου φάνηκε πως κάτι στράβωσε στην πορεία. Ενώ όλα ξεκινούν ομαλά και βυθίζεσαι αμέσως στην ατμόσφαιρα, κάπου λίγο μετά τη μέση νιώθεις συχνά πυκνά σαν να παρακολουθείς αμερικανική reality tv, από εκείνα τα σώου όπου δυο τύποι τσακώνονται για μια γκόμενα και κάποιος τους τραβάει για να μη χάσει πλάνο το κατινοκοινό.

Το τέλος, από την άλλη, μου φάνηκε αντικλιμακτικό και ορθάνοιχτο σε ερμηνείες. Αλλά αυτή είναι η δική μου γνώμη, ίσως για σένα αυτό να είναι ακόμη ένα ατού της ταινίας, μια και στην αρχή ανέφερα ότι το καλό του indie κινηματογράφου είναι η πιο φρέσκια ματιά των δημιουργών και η αποχή από τα κλισέ του χώρου. Άρα ένα τέλος «διαφορετικό» από τα συνηθισμένα χολυγουντιανά, όπου στο τελευταίο λεπτό τα πάντα γίνονται ξεκάθαρα και το κακό νικιέται (ή όχι) σε μια μεγάλη μάχη, μπορεί κάποιους να τους ενθουσιάσει –εμένα όχι, διότι είμαι από εκείνους που βαριούνται να το πολυσκεφτούν και θέλουν όλες τις εξηγήσεις στο πιάτο!

Το μεγαλύτερο ελαφρυντικό της, ασφαλώς, είναι ότι πρόκειται για ανεξάρτητη παραγωγή, οπότε αν λάβουμε υπόψη ότι δεν υπήρχε καμιά ιδιαίτερη χρηματοδότηση από πίσω, τα κατάφεραν αξιοπρεπέστατα! Μην ξεχνάμε ότι κάπως έτσι ξεκίνησε ένα από τα γνωστότερα, πρόσφατα franchises, το Paranormal Activity και τώρα αριθμεί ήδη 4 ταινίες, ένα spin-off κι έχει ένα ακόμη σίκουελ στα σκαριά –είναι μέχρι να το κάνουν κι αυτό σούπα μινεστρόνε!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, δες την γιατί σίγουρα θα σε καθηλώσει και -για το μεγαλύτερο μέρος της- θα σε κάνει σε πολλές σκηνές να χτυπάς το πόδι νευρικά περιμένοντας κάτι κακό να συμβεί! Και αν σου μείνουν απορίες, κυκλοφορεί κάπου στο ίντερνετ μια συνέντευξη του σκηνοθέτη, που εξηγεί τα πάντα! Να ψάξεις να τη βρεις μόνος σου, δεν είμαι η δουλάρα σου!


GEEKY TRIVIA
Κατά τη διάρκεια της ταινίας δεν ακούμε ποτέ από ποια πόλη ξεκίνησαν και προς ποια πόλη ταξιδεύουν οι πρωταγωνιστές. Κάθε φορά που αναφέρεται το όνομα οποιασδήποτε πόλης, καλύπτεται επίτηδες από κορνάρισμα ή κάποιον άλλο δυνατό ήχο στο παρασκήνιο!


ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Ε, χλωμό! Εκτός αν η ιδέα τραβήξει την προσοχή κάποιου παραγωγού και γίνει το κλασικό, χολυγουντιανό remake. Στο οποίο θα χάσει όλη την αυθεντικότητα και τη μαγεία της, όπως συμβαίνει συνήθως με παρόμοιες μεταφορές–βλέπε το ισπανικό REC, το σουηδικό Låt Den Rätte Komma In και σχεδόν όλα τα ιαπωνικά θρίλερ!

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:
SK2 SK3 SK4