5 θρίλερ μόνο για μέλη!


NETFLIX AND CHILL!
Τριημεράκι έφτασε κι αυτό σημαίνει μπόλικος χρόνος για να αράξεις σπίτι και να λιώσεις στις ταινίες και τις σειρές (εκτός αν έχεις ανήλικα παιδιά, οπότε τα θερμά μου συλληπητήρια…) Μια και την προηγούμενη φορά παρουσίασα παραγωγή του Netflix, είπα να συνεχίσω στο ίδιο μοτίβο, με πέντε ταινίες τρόμου της συγκεκριμένης πλατφόρμας. Κάποιες από τις σημερινές προτάσεις χρηματοδοτήθηκαν από το ίδιο το Netflix, με σκοπό να προβληθούν αποκλειστικά από αυτό, ενώ κάποιες άλλες είχαν πρώτα προβολή σε περιορισμένες κινηματογραφικές αίθουσες ή φεστιβάλ. Είναι γεγονός ότι το Netflix –αφού άλλαξε τα δεδομένα στο τηλεοπτικό τοπίο – έχει μπει με φόρα και στην κινηματογραφική αρένα, κοντράροντας στα ίσα τα μεγάλα στούντιο. Δεν είναι τυχαίο ότι όλο και πιο γνωστά ονόματα συνεργάζονται με αυτό, αφού οι καλογυρισμένες και ακριβές παραγωγές του έχουν τραβήξει την προσοχή του κοινού. Και αν δεν έχεις δική σου συνδρομή, μην ανησυχείς: όλο και κάποιος φίλος σου θα έχει για να πας να κάνεις τράκα καμιά ταινία, αλλιώς μπορείς κάλλιστα να το ενεργοποιήσεις δωρεάν για έναν μήνα και να πέσεις με τα μούτρα! (Ούτε ποσοστά να έπαιρνα, με τόση διαφήμιση…)


THE RITUAL (2017)

Σκηνοθεσία: David Bruckner
Σενάριο: Joe Burton (βασισμένο στο βιβλίο του Adam Nevill)
Μουσική: Ben Lovett
Ηθοποιοί: Rafe Spall, Arsher Ali κ.α.
Είδος: Supernatural Horror
Αξιολόγηση: ★★★★☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Έξι μήνες μετά τη δολοφονία ενός φίλου τους, τα υπόλοιπα τέσσερα μέλη της παρέας οργανώνουν προς τιμήν του ένα ταξίδι για πεζοπορία στην Σουηδία. Κατά τη διάρκεια της πεζοπορίας, όμως, ένας από τους φίλους τραυματίζεται και αποφασίζουν να αλλάξουν τη διαδρομή τους και να περάσουν μέσα από ένα δάσος, ώστε να μειώσουν στο μισό την απόσταση. Η απόφαση αυτή, όμως, συνοδεύεται από μια σειρά ανεξήγητων και τρομακτικών συμβάντων, καθώς και περίεργους εφιάλτες που δείχνουν να επηρεάζουν κάθε μέλος της παρέας με διαφορετικό τρόπο. Όταν συνειδητοποιούν ότι δεν έπρεπε να είχαν μπει ποτέ μέσα στο δάσος αυτό, είναι πια πολύ αργά για να γυρίσουν πίσω…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, πρόκειται για ένα αρκετά υποβλητικό και τρομακτικό θρίλερ. Μπορεί η ιστορία να είναι κάπως γνώριμη, αλλά το σκανδιναβικό σκηνικό προσθέτει αρκετούς πόντους στην ήδη ανατριχιαστική ατμόσφαιρα και στην αίσθηση ενός επερχόμενου κακού, το οποίο δεν κάνει φανερή την παρουσία του από την αρχή, αφήνοντας πρώτα τους χαρακτήρες, το τοπίο και τους ήχους να θέσουν τα θεμέλια του τρόμου που θα ακολουθήσει. Όσο εξελίσσεται η ιστορία, τόσο πιο αλλόκοτη γίνεται, οπότε να είσαι προετοιμασμένος για όλα!


GERALD’S GAME (2017)

Σκηνοθεσία: Mike Flanagan
Σενάριο: Jeff Howard, Mike Flanagan (βασισμένο στο βιβλίο του Stephen King)
Μουσική: The Newton Brothers
Ηθοποιοί: Carla Gugino, Bruce Greenwood
Είδος: Psychological Horror
Αξιολόγηση: ★★★☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Η Jessie και ο Gerald πηγαίνουν στο απομονωμένο, παραλίμνιο εξοχικό τους για ένα ρομαντικό τριήμερο, με σκοπό να αναθερμάνουν τη σχέση τους. Ο Gerald παίρνει δύο χάπια Viagra και στη συνέχεια δένει την έκπληκτη γυναίκα του με χειροπέδες στο κρεβάτι, προτείνοντάς της να πραγματοποιήσουν μια φαντασίωσή του. Όταν η Jessie αρχίζει να νιώθει άβολα με τον τρόπο που εξελίσσεται το παιχνίδι, του ζητά να σταματήσουν –γεγονός που οδηγεί σε καυγά μεταξύ τους. Τα πράγματα περιπλέκονται ακόμη περισσότερο όταν ο Gerald παθαίνει καρδιακή προσβολή και καταρρέει, αφήνοντας τη γυναίκα του δεμένη και αβοήθητη στο κρεβάτι…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, πρόκειται για ένα ψυχολογικό θρίλερ –με μεγάλη έμφαση στο «ψυχολογικό»! Το τονίζω, καθώς βλέποντας το trailer σου δίνεται η εντύπωση ότι τα στοιχεία του τρόμου και της αγωνίας είναι πολύ πιο έντονα και ότι πρόκειται για τις απεγνωσμένες προσπάθειες της ηρωίδας να απελευθερωθεί και να σωθεί από βέβαιο, φριχτό θάνατο. Σίγουρα, αυτή είναι η βασική πλοκή, όμως το ψυχολογικό κομμάτι της ταινίας είναι αυτό που παίζει πρωταρχικό ρόλο στην ιστορία –γεγονός που δεν είναι απαραιτήτως κακό, απλώς όταν ξεκινάς να δεις κάτι έχοντας την εντύπωση ότι θα εξελιχθεί διαφορετικά, ξενερώνεις κάπως! Η ταινία, σε γενικές γραμμές, δεν απογοητεύει, όμως είναι εμφανές ότι προσπαθεί απεγνωσμένα να γεμίσει τον χρόνο, καθώς το σενάριο είναι βασισμένο σε μια μικρή νουβέλα του King και δεν έχει πολύ υλικό στο οποίο μπορεί να στηριχτεί. Θα δούλευε καλύτερα ως επεισόδιο κάποιας σειράς ή ανθολογίας θρίλερ.


1922 (2017)

Σκηνοθεσία: Zak Hilditch
Σενάριο: Zak Hilditch (βασισμένο στη νουβέλα του Stephen King)
Μουσική: Mike Patton
Ηθοποιοί: Thomas Jane, Molly Parker, Neal McDonough
Είδος: Horror
Αξιολόγηση: ★★★☆☆

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Ο Will είναι αγρότης σε μια μικρή κωμόπολη της Nebraska και ζει σε μια μικρή φάρμα, μαζί με τη σύζυγο και τον γιο τους. Όταν η Arlette κληρονομεί ένα μεγάλο κομμάτι γης, ξεσπά μια αψιμαχία ανάμεσα στο ζευγάρι, με τον Will να την πιέζει να κρατήσει τη γη, ώστε να την αξιοποιήσουν, και εκείνη να θέλει να πουλήσει τα πάντα και να μετακομίσουν στην Omaha για να ανοίξει μια δική της βιοτεχνία ρούχων. Στο μέσο αυτού του καυγά βρίσκεται ο γιος τους, ο Henry, τον οποίο ο κάθε γονιός θέλει να τραβήξει με το μέρος του. Όταν η Arlette αναφέρει ότι θα προχωρήσει σε διαζύγιο και θα πάρει μαζί της και τον Henry, ο Will συνειδητοποιεί ότι πρόκειται να χάσει τα πάντα και καταστρώνει ένα σχέδιο δολοφονίας της συζύγου του…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, πρόκειται για ακόμη μια μεταφορά νουβέλας του King. Η ταινία αποφεύγει τα έντονα στοιχεία τρόμου και φρίκης και τα jump scares και στα οποία στηρίζονται τα περισσότερα θρίλερ (ειδικά αυτά του King). Αντ’ αυτών, στηρίζεται περισσότερο στη διάχυτη ατμόσφαιρα μυστηρίου που εδραιώνει από το ξεκίνημά της, η οποία ενισχύεται από μερικές διακριτικές, υπερφυσικές πινελιές. Όλα αυτά, φυσικά, ενισχύονται από την αξιέπαινη ερμηνεία του Jane, ο οποίος στηρίζει, ουσιαστικά, το μεγαλύτερο μέρος της ταινίας στις πλάτες του.


APOSTLE (2018)

Σκηνοθεσία: Gareth Evans
Σενάριο: Gareth Evans
Μουσική: Fajar Yusekemal, Aria Prayogi
Ηθοποιοί: Dan Stevens, Lucy Boynton, Bill Milner κ.α.
Είδος: Horror
Αξιολόγηση: ★★★★☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Στις αρχές του 1900, ένας πρώην ιεραπόστολος ταξιδεύει σε ένα απομονωμένο νησί της Ουαλίας, με σκοπό να βρει και να ελευθερώσει την αδελφή του, η οποία έχει απαχθεί από μέλη μιας αίρεσης. Παριστάνοντας έναν από τους νέους προσήλυτους της αίρεσης, παρεισφρύει σε αυτήν και αρχίζει να διεξάγει κρυφή έρευνα με σκοπό να ανακαλύψει ποιοι είναι αυτοί που απήγαγαν την αδελφή του και σε ποιο σημείο την κρατάνε. Η έρευνά του, όμως, αρχίζει να αποκαλύπτει πολύ πιο αλλόκοτα πράγματα από όσα φανταζόταν πως θα έβρισκε, καθώς και ένα καλά κρυμμένο μυστικό από τους ιδρυτές της σέκτας…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, πρόκειται για μια αρκετά περίεργη, μυστηριώδη και αναπάντεχη ταινία τρόμου, που δεν εξελίσσεται όπως θα φανταζόσουν! Το σενάριο αποφεύγει τις κλισέ τρομάρες και επιλέγει να χτίσει αργά και σταθερά το σασπένς –αφήνοντας κάποιες αναλαμπές φρίκης πού και πού ώστε να σου δώσει μια γεύση από αυτό που πρόκειται να επακολουθήσει! Η φρίκη, η βία και το υπερφυσικό στοιχείο δένουν μεταξύ τους αρμονικά, χωρίς αχρείαστες υπερβολές, ενώ η ερμηνεία του Stevens αποδεικνύει ακόμη μια φορά ότι πρόκειται για ένα από τα πιο αναξιοποίητα ταλέντα του Hollywood…


BIRD BOX (2018)

Σκηνοθεσία: Susanne Bier
Σενάριο: Eric Heisserer (βασισμένο στο βιβλίο του Josh Malerman)
Μουσική: Trent Reznor, Atticus Ross
Ηθοποιοί: Sandra Bullock, Trevante Rhodes, John Malkovich κ.α.
Είδος: Post-Apocalyptic Horror
Αξιολόγηση: ★★★★☆

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Ένα μυστηριώδες, τρομακτικό φαινόμενο αποδεκατίζει το μεγαλύτερο ποσοστό του πληθυσμού της Γης. Οι άνθρωποι αρχίζουν να βλέπουν οράματα, τα οποία τους παρακινούν να δώσουν τέλος στη ζωή τους με διάφορους τρόπους. Στο μέσο όλης αυτής της φρίκης βρίσκεται η Malorie, μια ασυμβίβαστη ζωγράφος, της οποίας η μόνη ανησυχία λίγες ώρες νωρίτερα ήταν αν θα έδινε το αγέννητο παιδί της προς υιοθεσία ή θα το μεγάλωνε η ίδια. Τώρα, εγκλωβισμένη σε ένα σπίτι μαζί με μια ομάδα άλλων επιζώντων, προσπαθεί να καταλάβει τι ακριβώς συμβαίνει γύρω της. Η μόνη ελπίδα επιβίωσης είναι να μείνουν όλοι κρυμμένοι, με τα παράθυρα καλυμμένα και αν χρειαστεί να κυκλοφορήσουν έξω, να το κάνουν με τα μάτια δεμένα. Πόσο μπορείς, όμως, να ζήσεις έτσι;

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, πρόκειται για το θρίλερ που έκανε τον μεγαλύτερο ντόρο πέρσι και έσπασε ρεκόρ προβολής στο Netflix, με 80 εκατομμύρια προβολές μέσα σε έναν μήνα. Η παρουσία της Bullock στον κεντρικό ρόλο ήταν, σίγουρα, μεγάλος κράχτης, αλλά συνέβαλε σε αυτό και η ίδια η ιστορία, η οποία είναι από τις πιο πρωτότυπες και παράξενες που έχουμε δει ποτέ σε ταινία τρόμου. Η ταινία δεν εξηγεί ίσως και πάρα πολλά, αλλά αυτό δεν σε ενοχλεί καθόλου (το έχουμε συνηθίσει, άλλωστε, στα θρίλερ τα τελευταία χρόνια), καθώς οι ερμηνείες, η ατμόσφαιρα, η αγωνία και οι σκηνές τρόμου αρκούν για να σε κρατήσουν ικανοποιημένο.
Το Bird Box, φυσικά, έγινε γνωστό και για άλλον λόγο: για το περιβόητο “blinfold challenge”, όπου ένα μάτσο κρετίνοι άρχισαν να κάνουν διάφορες επικίνδυνες προκλήσεις με τα μάτια δεμένα –με αποκορύφωμα μια 17χρονη ηλίθια στη Γιούτα, που κατάφερε να τρακάρει οδηγώντας έτσι!

Better Watch Out: Κάποιος δεν θα πάρει δώρο φέτος!

Σκηνοθεσία: Chris Peckover
Σενάριο: Zack Kahn, Chris Peckover
Μουσική: Brian Cachia
Ηθοποιοί: Olivia DeJonge, Levi Miller, Ed Oxenbould, Virginia Madsen κ.α.
Είδος: Psychological Horror
Αξιολόγηση: ★★★★☆

ΤΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα ★★☆☆☆
Φρίκη: ★★☆☆☆
Τρόμος: ★★★☆☆
Αγωνία: ★★★★☆

BETTER WATCH OUT (2016)
Σήμερα σου έχω γιορτινό θριλεράκι, για να ταιριάζει με το κλίμα των ημερών! Αν δεν κάνεις τίποτα ιδιαίτερο την ημέρα των Χριστουγέννων, μπορείς πάντα να το δεις, διότι τίποτε δεν σου φτιάχνει καλύτερα γιορτινή διάθεση, από ένα καλό αιματοκύλισμα υπό τους ήχους καλάντων! Η σημερινή ταινία, μάλιστα, αποτελεί μια πολύ ιδιαίτερη περίπτωση, καθώς καταφέρνει με πολύ έξυπνο τρόπο να καμουφλάρει το πόσο μεγαλοφυής είναι στην πραγματικότητα! Αλλά περισσότερα γι’ αυτό στη συνέχεια…

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Είναι Χριστούγεννα και η Ashley αναλαμβάνει να κάνει baby sitting στον δωδεκάχρονο Luke, ο οποίος είναι τσιμπημένος μαζί της από καιρό. Προσπαθώντας να την εντυπωσιάσει και να της αποδείξει ότι είναι πιο ώριμος από την ηλικία του, ο Luke αρχίζει να συμπεριφέρεται αλλοπρόσαλλα. Αυτό, όμως, είναι το μικρότερο από τα προβλήματα της Ashley, αφού σύντομα συνειδητοποιεί ότι και κάποιος άλλος βρίσκεται μέσα στο σπίτι μαζί τους. Αλλά τίποτε δεν είναι ικανό να την προετοιμάσει γι’ αυτό που θα συμβεί στη συνέχεια –και μαζί με αυτή, ούτε κι εσένα!

Είπα πως η ταινία είναι μια πολύ ειδική περίπτωση και ισχύει. Και αυτό διότι ο σεναριογράφος και ο σκηνοθέτης πήραν ένα πολύ μεγάλο ρίσκο: έκαναν το παν για να σε πείσουν από το ξεκίνημα ότι η ταινία τους θα είναι κακή! Και, όντως, έτσι δείχνει, όσο περνά η ώρα! Για το πρώτο μισάωρο –ακριβώς- της ταινίας, είσαι σίγουρος ότι θα παρακολουθείς άλλο ένα κοινότοπο θρίλερ, κατάμεστο από όλα τα κλισέ που μαστίζουν το είδος. Και, ξαφνικά, πάνω στο σημείο που έχεις αρχίσει να κράζεις το σενάριο και να αναρωτιέσαι μήπως θα ήταν καλύτερο να δεις κάνα εορταστικό με κλαρίνα στην τηλεόραση, έρχεται η ανατροπή που φέρνει τα πάνω κάτω και εξηγεί με τόσο αφοπλιστικό τρόπο όλη αυτή την παρέλαση κλισέ και σεναριακών ευκολιών, δίνοντάς σου ένα ηχηρό χαστούκι στα μούτρα! Και κάπου εκεί συνειδητοποιείς κι εσύ –όπως κι εγώ και η παρέα με την οποία πρωτοείδα την ταινία- ότι, όντως, το σενάριο είναι μεγαλοφυές! Και πολύ πολύ ριψοκίνδυνο, αφού αφιερώνει το ένα τρίτο της διάρκειάς του στο να σε κάνει να πιστεύεις ότι βλέπεις κάτι χαζό και κακογυρισμένο!

Τα κλισέ, οι σεναριακές τρύπες και κάμποσες παραπλανητικές σκηνές που έχουν φυτευτεί στην ταινία έχουν ως κύριο σκοπό να δημιουργήσουν ένα προπέτασμα καπνού, ώστε να μην καταλάβεις πού το πηγαίνει η ιστορία –και το επιτυγχάνουν θαυμάσια! Ξέρω, είναι λίγο spoiler αυτό που σου έκανα, αλλά αρκετές από τις κακές κριτικές κοινού που έχει λάβει η ταινία ήταν, προφανώς, από θεατές που τη σταμάτησαν πριν φτάσουν στο κρίσιμο σημείο και δεν θα ήθελα να σου συμβεί το ίδιο!

Όταν η ταινία παίρνει μπρος, λοιπόν, και σου αποκαλύπτει το πραγματικό της πρόσωπο, τα πάντα μπαίνουν στη θέση τους και η αμέριστη προσοχή σου είναι πλέον δεδομένη! Και κάπου εκεί συνειδητοποιείς ότι -για γιορτινή ταινία- είναι αρκετά πιο σκοτεινή απ’ ό,τι φανταζόσουν! Οι ερμηνείες αποδεικνύονται αρκετά καλές -ειδικά αυτή του νεαρού πρωταγωνιστή- και το σασπένς ανεβαίνει στα ύψη σταδιακά, ενώ το σενάριο διατηρεί τον ανατρεπτικό του χαρακτήρα ως το τέλος. Ίσως το κυριότερο αρνητικό για μένα, είναι ότι το μεγαλύτερο ποσοστό της βίας συμβαίνει εκτός οθόνης –ίσως για να αποφευχθεί ο χαρακτηρισμός της ως ακατάλληλης. Το Better Watch Out δεν αποτελεί κάτι το τόσο διαφορετικό στον πυρήνα του. Είναι μια ιστορία που την έχουμε ξαναδεί λίγο-πολύ -με τις αδυναμίες και τις υπερβολές της. Αλλά η ευφυής εκτέλεση είναι αυτή που το κάνει να ξεχωρίζει, πραγματικά!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, γέμισε ένα πιάτο μελομακάρονα και κουραμπιέδες και κάτσε να την απολαύσεις!

GEEKY TRIVIA
Το πρωταγωνιστικό δίδυμο είχε πρωταγωνιστήσει και σε προηγούμενο θρίλερ έναν χρόνο πριν –το συμπαθέστατο The Visit του Shyamalan, που για πολλούς αποτέλεσε το πολυπόθητο comeback του. Ίσως από εκεί απέκτησαν την χημεία που έχουν και σε αυτή την ταινία!

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Δεν νομίζω να έχει, δεν είναι από τις ταινίες που εύκολα μπορούν να αποκτήσουν συνέχεια.

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Ο κρυφός του καημός!

Δεν νομίζω να πάτε πουθενά…

Αρχίσαμε!

Bates Motel: Μάνα, μητέρα, μαμά…

Δημιουργός: Carlton Cuse, Kerry Ehrin, Anthony Cipriano
Δίκτυο: A&E
Διάρκεια: 5 σεζόν (50 επεισόδια 40’-47’)
Ηθοποιοί: Vera Farmiga, Freddie Highmore, Olivia Cooke, Max Thieriot κ.α.
Είδος: Psychological Horror, Mystery
Αξιολόγηση: ★★★★★

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★★☆☆☆
Φρίκη: ★★★☆☆
Τρόμος: ★★★☆☆
Αγωνία: ★★★★☆

BATES MOTEL (2013-2017)
Πλησιάζουν οι γιορτές και μια και θα έχεις λίγο χρόνο παραπάνω για άραγμα, είπα να σου προτείνω μια ωραία σειρούλα για binge watching! Βασισμένο σε ένα από τα εμβληματικότερα θρίλερ όλων των εποχών, αλλά δοσμένο με πιο σύγχρονες πινελιές, το Bates Motel σάρωσε στο πέρασμά του και έφερε ξανά στην επικαιρότητα τον όρο «οιδιπόδειο σύμπλεγμα»!

TI MAΣ ΛΕΣ;
Μετά τον –υπό μυστηριώδεις συνθήκες- θάνατο του συζύγου της, η Norma Bates αγοράζει ένα παλιό μοτέλ και μετακομίζει εκεί μαζί με τον γιο της, Norman. Προσπαθώντας να κάνουν και οι δύο ένα καινούργιο ξεκίνημα, αντιμετωπίζουν από πολύ νωρίς την καχυποψία και την εχθρότητα τον ντόπιων, αλλά και μια σειρά από εμπόδια που απειλούν την ευημερία της νέας τους επιχείρησης. Όσο ο Norman πασχίζει να κάνει νέους φίλους και να ανοιχτεί στον έξω κόσμο, τόσο η μητέρα του δείχνει να του κλείνει τον δρόμο με την υπερπροστατευτικότητά της, γεγονός που οδηγεί σε μια ολοένα αυξανόμενη ένταση ανάμεσά τους. Αυτό που δεν γνωρίζει ο Norman, όμως, είναι ότι η μητέρα του κρύβει μια πλειάδα σκοτεινών μυστικών, τα οποία αν αποκαλυφθούν θα αλλάξουν οριστικά τη σχέση τους. Τα πράγματα περιπλέκονται ακόμη περισσότερο μετά από ένα τραγικό περιστατικό που μητέρα και γιος πρέπει να κρατήσουν κρυφό, αλλά και από ένα μυστήριο που αφορά το παρελθόν το μοτέλ, το οποίο ο Normal αποφασίζει να ερευνήσει…

Η μόδα των τελευταίων χρόνων, που θέλει γνωστές ταινίες να μεταφέρονται στη μικρή οθόνη, έδωσε και στο νεότερο κοινό την ευκαιρία να γνωρίσει –έστω έμμεσα- το Psycho, το μεγαλύτερο, ίσως, αριστούργημα του Χίτσκοκ. Αν και, ουσιαστικά, η σειρά αποτελεί κυρίως prequel της ταινίας, που εμβαθύνει περισσότερο στη σχέση του Norman Bates με τη μητέρα του και πώς αυτή διαμορφώθηκε στο πέρασμα των χρόνων, η τελευταία σεζόν καλύπτει και τα γεγονότα της ταινίας. Με ένα μικρό, αλλά καλοδεχούμενο ρετουσάρισμα, φυσικά, διότι κανείς δεν συμπαθεί τις ξεπατικωτούρες –ακούς, Gus Van Sant;;;

Το ίδιο το Psycho βασίστηκε στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Robert Bloch, του 1959, κάνοντας, φυσικά, διάφορες αλλαγές –προς το καλύτερο, ευτυχώς! Αλλά και το Bates Motel δεν στέκεται μόνο στα στοιχεία της αρχικής ταινίας. Δημιουργεί σιγά σιγά τη δική του μυθολογία, με story arcs που επεκτείνουν το σύμπαν της και σου γνωρίζουν ακόμη καλύτερα τους υπόλοιπους χαρακτήρες που πλαισιώνουν τα δύο κεντρικά πρόσωπα, καθώς και το περιβάλλον στο οποίο εκτυλίσσεται η ιστορία. Λογικό, καθώς μιλάμε για τηλεοπτική σειρά και είναι αναγκαίο να υπάρχει μια ιστορία που να μπορεί να σπρώξει την πλοκή σε κάθε σεζόν.

Το σενάριο σε μαγνητίζει από την αρχή, με όλα τα επιμέρους στοιχεία της πλοκής να δένουν απόλυτα και αρμονικά μεταξύ τους, χτίζοντας με το πέρασμα των σεζόν μια ιστορία με αρχή, μέση και τέλος –ασχέτως αν αυτό δεν συμβαίνει απαραιτήτως με χρονολογική σειρά! Όλα οδηγούν σταθερά στο θρυλικό φινάλε -και μπορεί οι φαν της ταινίας να γνωρίζουν από πριν ποιο είναι αυτό, αλλά υπάρχουν κάμποσες ανατροπές που δεν τις περιμένει κανείς! Και είναι αυτή η αδημονία που κάνει την ιστορία ακόμη πιο ελκυστική και καθηλωτική, καθώς η σειρά γεμίζει ικανοποιητικά όλα τα κενά που σκόπιμα άφησε η ταινία στην ιστορία των δύο ηρώων.

Το μεγαλύτερο ατού της σειράς, ασφαλώς, είναι οι ερμηνείες, με αυτή της Farmiga να αποτελεί, ίσως, την πιο εξαιρετική της καριέρας της. Ο αριστοτεχνικός τρόπος με τον οποίο ερμηνεύει την πολυσχιδή προσωπικότητα της Norma Bates και η μαεστρία με την οποία τη μετατρέπει από θύτη σε θύμα και από ανταγωνίστρια σε ηρωίδα από τη μία σκηνή στην άλλη, της χάρισε μια υποψηφιότητα για Emmy, την οποία, δυστυχώς, έχασε.
Και ο Highmore, όμως -ο οποίος από πολύ μικρή ηλικία είχε αποδείξει ότι το έχει με την υποκριτική- δίνει ρεσιτάλ ερμηνείας στον ρόλο του προβληματικού Norman, καθώς τον υποδύεται με ανατριχιαστική αληθοφάνεια και υπάρχουν αρκετές σκηνές που μόνο το βλέμμα του αρκεί για να κάνει τις τρίχες σου να σηκωθούν όρθιες μονομιάς! Κι εδώ τα εύσημα ανήκουν, κατά κάποιο τρόπο, στην Farmiga, αφού ήταν αυτή που τον πρότεινε για τον συγκεκρμένο ρόλο.

Παρότι, λοιπόν, η σειρά ξεκίνησε κάπως χλιαρά, στη συνέχεια κατάφερε να κερδίσει πλήρως το κοινό και –πέρα από αυτές των Emmy- έλαβε δεκάδες ακόμη υποψηφιότητες για διάφορα βραβεία, κερδίζοντας κάποια από αυτά. Πρόκειται για μια από τις πιο καλογυρισμένες, προσεγμένες και σοκαριστικές, κατά διαστήματα, σειρές των τελευταίων ετών που θα τη ρουφήξεις μέσα σε λίγες μέρες και θα θες κι άλλο!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, ξεκίνα το! Μαζί με τη μαμά σου, κατά προτίμηση!

GEEKY TRIVIA
Το σπίτι των Bates (το εξωτερικό σετ, τουλάχιστον) αποτελεί πιστή αντιγραφή του σπιτιού που χτίστηκε για τα γυρίσματα του Psycho. Το οποίο, με τη σειρά του, αποτελούσε μοντέλο του σπιτιού που απεικονίζεται στον πίνακα The House by the Railroad, του Edward Hopper και είχε επιλεχθεί από τον ίδιο τον Χίτσκοκ.

MIA ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΕΙΜΑΣΤΕ
Η σειρά δεν είναι η πρώτη απόπειρα μεταφοράς του Psycho στην μικρή οθόνη. Η αρχική ταινία είχε τόσο ανέλπιστη επιτυχία, που ήταν αναμενόμενο να προσπαθήσουν πολλοί να την επαναλάβουν –ανεπιτυχώς, φυσικά!

  • Psycho (1960) ★★★★★
    Η Marion Crane κλέβει από τη δουλειά της ένα μεγάλο χρηματικό ποσό και αποφασίζει να το σκάσει και να οδηγήσει μέχρι την Καλιφόρνια για να συναντηθεί εκεί με τον μνηστήρα της. Στη διαδρομή σταματά να ξεκουραστεί σε ένα μοτέλ, όπου γνωρίζεται με τον ιδιοκτήτη της επιχείρησης, Norman Bates, ο οποίος ζει με την έγκλειστη μητέρα του σε ένα παλιό, γοτθικού τύπου σπίτι στην κορυφή του λόφου, δίπλα από το μοτέλ. Και η ιστορία ξεκινά εκεί!
  • Psycho II (1983) ★★☆☆☆
    Δεν θα αναφερθώ στην πλοκή για να μην σου κάνω σπόιλερ για την αρχική, αν δεν την έχεις δει ακόμα (τι περιμένεις;)
  • Psycho III (1986)
    Meh, ούτε καν την έχω δει και δεν πρόκειται!
  • Bates Motel (1987)
    Spin-off τηλεταινία της αρχικής ταινίας, η οποία προοριζόταν ως πιλότος για μια τηλεοπτική σειρά που θα εκτυλισσόταν στο μοτέλ, αλλά με διαφορετικούς χαρακτήρες. Την έφαγε το μαύρο σκοτάδι, φυσικά!
  • Psycho IV: The Beginning (1990)
    Διότι πάντα πρέπει να υπάρχει και ένα prequel με τον τίτλο αυτό!
  • Psycho (1998) ★☆☆☆☆
    Πιστό remake της αρχικής ταινίας. Και όταν λέω πιστό, εννοώ ΠΙΣΤΟ, σκηνή προς σκηνή! Γι’ αυτό και πάτωσε, ασφαλώς!

Επίσης, το 1992 κυκλοφόρησε και μια σειρά graphic novels βασισμένη στην αρχική ταινία, τα οποία πλέον είναι απολύτως συλλεκτικά.

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Δεν νομίζω πως θα ασχοληθεί κανείς άλλος με το franchise για πολύ καιρό, καθώς έδωσε όσα είχε να δώσει και το Bates Motel αποτελεί το ιδανικότερο κλείσιμο για αυτόν τον κύκλο!

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Η κάρτα τίτλου.

Ποιος δεν ξέρει αυτό το σπίτι;

Μάνα και γιος. Δεν θες να μπεις ανάμεσά τους!

Ο αντίπαλος;

Η εύθραυστη σύμμαχος.

Incident in a Ghostland: Από κάποια μέρη δεν φεύγεις ποτέ…

Σκηνοθεσία: Pascal Laugier
Σενάριο: Pascal Laugier
Μουσική: Todd Bryanton
Ηθοποιοί: Crystal Reed, Anastasia Phillips, Emilia Jones, Mylène Farmer
Είδος: Psychological Horror
Αξιολόγηση: ★★★★☆

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★★★☆☆
Φρίκη: ★★★★☆
Τρόμος: ★★★★☆
Αγωνία: ★★★★★

INCIDENT IN A GHOSTLAND aka GHOSTLAND (2018)
Αμφιλεγόμενη η ταινία που σου προτείνω απόψε. Από τη μία κέρδισε κάμποσα βραβεία σε διάφορα φεστιβάλ, καθώς και την εύνοια του κοινού και από την άλλη ξένισε τους κριτικούς, οι οποίοι δεν την είδαν με καλό μάτι, ενώ παράλληλα τσάντισε και την LGBTQ+ κοινότητα. Εγώ όμως την λάτρεψα και στο ιστολόγιο αυτό γράφω μόνο τη δική μου άποψη, οπότε οι κριτικοί να πάνε να πιούνε ξιδάκι –λες και δεν έχουν δει και χειρότερα θρίλερ!

TI MAΣ ΛΕΣ;
Η Pauline κληρονομεί το παλιό σπίτι της μακαρίτισσας της θείας της και αποφασίζει να μετακομίσει εκεί μαζί με τις δύο ανήλικες κόρες της, την εσωστρεφή και ντροπαλή Beth και την ατίθαση Vera, που μπλέκει συνεχώς σε μπελάδες. Οι ζωές τους, όμως, αλλάζουν οριστικά όταν από το πρώτο βράδυ κιόλας δέχονται την επίθεση δύο βίαιων και σαδιστικών εισβολέων. Δεκαέξι χρόνια αργότερα, η μόνη που δεν έχει καταφέρει να ξεπεράσει ακόμη το περιστατικό είναι η Vera, της οποίας το μυαλό έχει μείνει παγιδευμένο για πάντα στη νύχτα εκείνη. Μαζί με τη μητέρα της μένουν ακόμη στο ίδιο σπίτι, στο οποίο αναγκάζεται να επιστρέψει και η Beth –η οποία έρχεται πάλι αντιμέτωπη με τις φριχτές αναμνήσεις που είχε απωθήσει τόσο καιρό…

Πρόκειται για ένα αρκετά αγωνιώδες και σκληρό θρίλερ, που από πολύ νωρίς ανοίγει τα χαρτιά του και φροντίζει να σε προετοιμάσει για όσα θα ακολουθήσουν. Αυτή ακριβώς η σκληρότητα ήταν που δίχασε και τους κριτικούς, με αρκετούς να θεωρούν ότι η η βία ήταν υπερβολικά έντονη και ενοχλητική, καθώς δεν είχε κάποιον λόγο ύπαρξης (σε αντίθεση με όλα τα άλλα θρίλερ με δολοφόνους, ας πούμε, που το αιματοκύλισμα και τα άντερα που πετάγονται είναι δικαιολογημένα, ξερωγώ!). Εδώ ίσως ευθύνεται και το γεγονός ότι ο Laugier είχε ήδη στο ενεργητικό του ακόμη μια (πολύ πιο) βίαιη και σοκαριστική ταινία, το Martyrs –το οποίο είναι πραγματικά από τις πιο φρικιαστικές ταινίες που έχω δει και στο μέλλον σκοπεύω να παρουσιάσω και ένα review της. Οπότε, διέκριναν, ίσως, κάποιο μοτίβο.

Παράλληλα, το γεγονός ότι ένας από τους κακούς εμφανίζεται μεταμφιεσμένος σε γυναίκα (ή είναι διεμφυλικός –αυτό δεν γίνεται ξεκάθαρο) θεωρήθηκε από την LGBTQ+ κοινότητα ως ακόμη μια προσπάθεια δαιμονοποίησης και στοχοποίησης των τρανς ατόμων. Δεν τους κατηγορώ καθόλου. Να θυμήσω ότι ήδη τρεις «κακοί» σε πολύ γνωστά franchise έχουν παρουσιαστεί ως παρενδυτικοί: ο Norman Bates, ο Leatherface, ο Buffalo Bill από τη Σιωπή των Αμνών –και δεκάδες ακόμη σε διάφορες άλλες ταινίες τρόμου. Εντάξει, ίσως κάποιοι σεναριογράφοι θεωρούν ότι ένας «απροσδιόριστου φύλου» δολοφόνος προσφέρει μεγαλύτερο μυστήριο στην ιστορία τους, αλλά κάποια στιγμή θα πρέπει να επιβιβαστούν και αυτοί στο τρένο που ονομάζεται: «Εικοστός Πρώτος Αιώνας»!

Παρόλα αυτά, η ταινία αγαπήθηκε από το μεγαλύτερο ποσοστό του κοινού, το οποίο δεν κάθεται να αναλύσει σε τόσο βάθος τα θρίλερ που βλέπει. Θα έπρεπε; Ίσως! Όμως, αυτό που έχει σημασία είναι πως όταν υπεραναλύεις κάτι, τότε χάνεις όλη την πλάκα. Το Ghostland είναι μια αρκετά δυνατή ταινία, με πολύ έντονες και τρομακτικές σκηνές και με μια δυνατή ανατροπή που σε πιάνει απροετοίμαστο και φέρνει τα πάντα πάνω κάτω! Οι ερμηνείες των κεντρικών πρωταγωνιστριών (και στις δύο ηλικίες) είναι δυνατές, ενώ το πιο αδύναμο σημείο της ταινίας θεωρήθηκε από πολλούς πως ήταν οι διάλογοι. Λογικό, αν σκεφτούμε ότι η ταινία είναι αγγλόφωνη και ο σεναριογράφος/σκηνοθέτης Γάλλος –αλλά θα μπορούσε κι αυτός να προσλάβει κάποιον να του το σουλουπώσει λίγο!

Οι κακοί (αν κάνουμε τα στραβά μάτια στο διεμφυλικό θέμα) είναι πράγματι τρομακτικοί και το γεγονός ότι δεν παρουσιάζεται κανένα στοιχείο για το υπόβαθρο και τα κίνητρά τους, τους κάνει ακόμη τρομακτικότερους –ασχέτως αν και αυτό παρουσιάστηκε ως αρνητικό από κάποιους κριτικούς. Βλακείες! Μην ξεχνάμε ότι εκατοντάδες ταινίες τρόμου δεν μας δίνουν ποτέ το παραμικρό στοιχείο για τους κακούς τους, χωρίς αυτό να μειώνει στο ελάχιστο τη δυναμική του σεναρίου. Άλλωστε, αυτό το άγνωστο σε φοβίζει ακόμη πιο πολύ!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, να τη δεις και να κρίνεις από μόνος σου!

GEEKY TRIVIA
Η Mylène Farmer, η οποία υποδύεται τη μητέρα, ξεκίνησε (και συνεχίζει, βασικά) την καριέρα της ως τραγουδίστρια. Έχει πουλήσει πάνω από 30 εκατομμύρια δίσκους στη Γαλλία και διατηρεί το ρεκόρ για τα περισσότερες πρώτες θέσεις στα γαλλικά τσαρτ (18 μέχρι σήμερα!) Από την αρχή της καριέρας της προκάλεσε μέσω των σκανδαλιστικών -για την εποχή εκείνη- βίντεο κλιπ της, ενώ μεσουράνησε στα 90s. Μάλιστα, έχει συνεργαστεί ξανά με τον Laugier στο παρελθόν, στο βίντεο του τραγουδιού της City of Love.

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Τίποτε στον ορίζοντα!

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Ακόμα δεν έχει αρχίσει η φρίκη…

Ακίνητη σαν κούκλα…

Άναμπελ, εσύ;

Hannibal: Κάτι ψήνεται…

Δημιουργός: Bryan Fuller
Δίκτυο: NBC
Διάρκεια: 3 σεζόν (39 επεισόδια 43’)
Ηθοποιοί: Hugh Dancy, Mads Mikkelsen, Laurence Fishburne κ.α.
Είδος: Psychological Horror
Αξιολόγηση: ★★★★☆

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★★★★★
Φρίκη: ★★★★★
Τρόμος: ★★★☆☆
Αγωνία: ★★★★★

HANNIBAL (2013-2015)
Σήμερα θα σου προτείνω μια από τις πιο καλογυρισμένες και φρικιαστικές, ταυτόχρονα, σειρές που προβλήθηκαν ποτέ στην τηλεόραση. Πήρε εξαιρετικές κριτικές σε όλους σχεδόν τους τομείς, ανέβασε στα ύψη τον πήχυ στα τηλεοπτικά θρίλερ και στο τέλος -με την υπερβολική σιγουριά ενός φαβορί- πέταξε πολύ κοντά στον ήλιο, έκαψε τα φτερά της και σαν άλλος Ίκαρος καταποντίστηκε στα απύθμενα βάθη της τηλεθέασης, αφήνοντας τους φαν περίλυπους!

TI MAΣ ΛΕΣ;
Ο Will Graham είναι ένας profiler του FBI με τη μοναδική ικανότητα να μπαίνει στο μυαλό του εκάστοτε ψυχοπαθούς και να ανακαλύπτει τα κίνητρα αλλά και τις μεθόδους που χρησιμοποιεί. Όταν ζητείται η βοήθειά του στις έρευνες για έναν κατά συρροήν δολοφόνο που σκοτώνει τα θύματά του με φρικαλέους τρόπους, η δύσκολη υπόθεση αρχίζει να τον επηρεάζει ψυχολογικά. Έτσι, αποφασίζεται να τεθεί παράλληλα υπό την επίβλεψη του ψυχιάτρου Hannibal Lecter, ο οποίος θα αναλάβει χρέη συμβούλου, αλλά και μέντορα. Κανείς δεν υποψιάζεται, όμως, ότι και ο ίδιος ο Lecter έχει μια φρικιαστική έξη: την κατανάλωση ανθρώπινου κρέατος! Εντυπωσιασμένος από την εμπαθική ικανότητα του Will, ο Hannibal θα αποκτήσει έναν ιδιαίτερο δεσμό μαζί του, τον οποίο, όμως, θα εκμεταλλευτεί στο έπακρο, προσπαθώντας να μετατρέψει τον προστατευόμενό του σε κάτι διαφορετικό…

Σίγουρα δεν χρειάζεται να επεκταθώ περισσότερο στην πλοκή, όλοι γνωρίζουμε τη διάσημη ταινία που έφερε τον χαρακτήρα του Lecter στο προσκήνιο. Η σειρά ξεκινά, ουσιαστικά, πριν το αρχικό βιβλίο και εξερευνά τα πρώτα βήματα στην περίεργη φιλία ανάμεσα στους δύο ήρωες. Κατά τη διάρκειά της δανείζεται χαρακτήρες (κάποιοι εμφανίζονται αρκετά διαφοροποιημένοι) και ιστορίες από τα βιβλία Red Dragon, Hannibal και Hannibal Rising. Κάθε αναφορά σε πρόσωπα από τη Σιωπή των Αμνών, όμως, απουσιάζει, καθώς ο Fuller δεν κατάφερε να εξασφαλίσει τα πνευματικά δικαιώματα από την MGM.

Δεν έχει και μεγάλη σημασία αυτό, όμως. Η σειρά κατάφερε μια χαρά να σταθεί και να χτίσει τον μύθο από την αρχή, ενώ το γεγονός ότι είχαμε την ευκαιρία να δούμε την περίεργη φιλία του Γουίλ και του Χάνιμπαλ από τα θεμέλιά της, βοήθησε στο να εμβαθύνουμε περισσότερο στους δυο ήρωες και τα κίνητρά τους. Στο σύνολό της πρόκειται για μια ποιοτική, κομψή και αρκετά σοφιστικέ παραγωγή –από αυτές που έχουν αρχίσει να εμφανίζονται τα τελευταία χρόνια στην τηλεόραση, αποδεικνύοντας ότι οι παραγωγές υψηλής αισθητικής δεν είναι πλέον μονοπώλιο του κινηματογράφου.
Οι ερμηνείες είναι εξαιρετικές από το σύνολο, σχεδόν, του καστ και όσον αφορά το εικαστικό κομμάτι, η σειρά είναι απλώς αριστουργηματική και πολλές σκηνές σου κόβουν την ανάσα. Δικαίως χαρακτηρίστηκε ως ένα από τα πιο καλόγουστα δράματα που έχουν προβληθεί ποτέ στη μικρή οθόνη. Με πολύ απλά λόγια: τα σπάει!

Τι μπορεί να πήγε στραβά, λοιπόν, με μια σειρά που είχε αγγίξει το τηλεοπτικό μεγαλείο; Προφανώς, οι δημιουργοί ξέχασαν ότι η σειρά τους δεν απευθύνεται μόνο σε κατόχους διπλωμάτων Ψυχολογίας. Η τρίτη (και τελευταία) σεζόν ήταν και η πιο βαριά και ακατανόητη της σειράς. Το βάρος είχε πέσει υπερβολικά στις αλληγορίες, τα απανωτά ψυχολογικά παιχνίδια και τις ατέλειωτες φιλοσοφικές και κοινωνιολογικές συζητήσεις, ενώ η δράση είχε έρθει σε δεύτερη μοίρα. Έτσι, ενώ η σειρά ξεκίνησε έχοντας ως βασικό σκελετό το φορμάτ μιας αστυνομικής σειράς, στο τέλος μεταμορφώθηκε σε μια βαριά μελέτη χαρακτήρα που κούρασε το κοινό. Είναι ωραίο να έχει βάθος και υπόσταση μια τηλεοπτική σειρά, αλλά μην ξεχνάμε ότι ο πρωταρχικός της σκοπός είναι να σε ψυχαγωγήσει και όχι να σου προκαλέσει πονοκέφαλο.

Έτσι, παρά το γεγονός ότι οι κριτικοί είχαν δώσει τις καλύτερες βαθμολογίες τους στην τρίτη σεζόν, οι θεατές είχαν ήδη αρχίσει να την κάνουν με ελαφρά βήματα σε εξίσου πιο ελαφρά θεάματα, οδηγώντας σε ένα άδοξο φινάλε, το οποίο ολοκλήρωσε, μεν, τη σειρά, αλλά ήταν εμφανές πως το έκανε βιαστικά και άτσαλα, αφού ο ίδιος ο Fuller είχε δηλώσει πως είχε σχέδια και πλάνα για εφτά σεζόν.

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, αξίζει σίγουρα τον κόπο. Δες το με τη συνοδεία συκωτιού με φάβα και ενός καλού κρασιού Chianti!

GEEKY TRIVIA
Το τέταρτο επεισόδιο της πρώτης σεζόν δεν προβλήθηκε ποτέ στην αμερικανική τηλεόραση, μετά από απόφαση του ίδιου του Fuller. Το επεισόδιο πραγματευόταν παιδιά που είχαν πέσει θύματα απαγωγής από μικρά και είχαν υποστεί πλύση εγκεφάλου για να δολοφονήσουν τις πραγματικές οικογένειές τους. Πολύ πρόσφατα είχε προηγηθεί στο Κονέκτικατ το μακελειό στο Δημοτικό Σχολείο Sandy Hook, όπου ένας εικοσάχρονος είχε πυροβολήσει θανάσιμα 20 παιδιά και 6 ενήλικες και ο δημιουργός θεώρησε ότι η ιστορία θα δημιουργούσε άσχημους συνειρμούς. Το επεισόδιο χωρίστηκε σε webisodes και προβλήθηκε online, ενώ στη συνέχεια εμφανίστηκε κανονικά στο DVD της σειράς.

MIA ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΕΙΜΑΣΤΕ
Πριν τη σειρά προηγήθηκαν κάμποσες ταινίες, βασισμένες καθεμιά στα αντίστοιχα, ομώνυμα βιβλία του Harris, με ήρωα τον Hannibal Lecter. Μια και το franchise στηρίζεται ουσιαστικά στον χαρακτήρα αυτό, παραθέτω ο,τιδήποτε τον περιλαμβάνει, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι αποτελούν όλα κομμάτι του ίδιου continuity.

    • Manhunter (1986)
      Η ταινία είναι βασισμένη στο βιβλίο Red Dragon, το οποίο είναι το πρώτο της σειράς. Επικεντρώνεται στις προσπάθειες του πράκτορα Graham να εντοπίσει έναν κατά συρροήν δολοφόνο με τη βοήθεια του προσφάτως φυλακισμένου Χάνιμπαλ Λέκτερ.
    • The Silence of the Lambs (1991)
      Η πράκτορας Clarice Starling καλείται να εντοπίσει έναν κατά συρροήν δολοφόνο με το ψευδώνυμο Buffalo Bill, ο οποίος σκοτώνει και γδέρνει γυναίκες (γιατί σχεδόν σε κάθε θρίλερ οι γυναίκες την πληρώνουν τη νύφη;) Για να το καταφέρει αυτό πρέπει να ζητήσει τη βοήθεια του πρώην ψυχιάτρου Hannibal Lecter, ενός δολοφόνου με κανιβαλιστικές τάσεις που βρίσκεται ήδη φυλακισμένος σε άσυλο. Οποιαδήποτε βοήθεια από τον Lecter, όμως, έρχεται με κάποιο τίμημα, καθώς η Starling πρέπει για κάθε πληροφορία που της δίνει να μοιράζεται μαζί του κάτι από την προσωπική της ζωή, αγνοώντας πόσο μεγάλη επιρροή θα έχει πάνω της ο μυστηριώδης άντρας με τον οποίο συνομιλεί…
    • Hannibal (2001)
      Δέκα χρόνια μετά τα γεγονότα του Silence of the Lambs, η πράκτορας Starling προσπαθεί ακόμη να εντοπίσει τον Χάνιμπαλ Λέκτερ, ο οποίος κρύβεται με νέα ταυτότητα στην Ιταλία. Ταυτόχρονα, όμως, προσπαθεί να τον εντοπίσει και ο Mason Verger, το μοναδικό από τα θύματα του Λέκτερ που επέζησε μεν –τραγικά παραμορφωμένο δε.
    • Red Dragon (2002)
      Prequel των δύο αρχικών ταινιών, βασισμένο και αυτό στο ομώνυμο βιβλίο, χωρίς όμως να θεωρείται remake του Manhunter.
    • Hannibal Rising (2007)
      Prequel όλων των ταινιών, το οποίο αφηγείται τα παιδικά και νεανικά χρόνια του Χάνιμπαλ Λέκτερ και τα πρώτα, δειλά του βήματα στον υπέροχο κόσμο του κανιβαλισμού! Η μοναδική ταινία της οποίας το σενάριο έγραψε ο ίδιος ο συγγραφέας.

    ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
    Μετά την ακύρωση της σειράς έγιναν συζητήσεις για τη μεταφορά της στην Amazon ή το Netflix, οι οποίες τελικά ναυάγησαν. Το 2016, o Fuller ανακοίνωσε ότι σχεδιάζει μια μίνι σειρά βασισμένη στη Σιωπή των Αμνών, πιθανότατα με το ίδιο καστ, ενώ το 2017 ξεκίνησαν και επίσημες συζητήσεις για την αναβιώση. Για να δούμε…

    ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

    Η κάρτα τίτλου.

    Έχει το ταλέντο να μπαίνει στο μυαλό του δολοφόνου.

    Έχει το ταλέντο να μπαίνει στο μυαλό σου.

    Είναι το αφεντικό.

    Είναι, μάλλον, νεκρή!

5 θρίλερ με αριθμούς στον τίτλο!

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΒΕΒΑΙΗ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ!
Για σήμερα σου έχω πέντε ταινιούλες που δεν έχουν και πολλά κοινά μεταξύ τους, πέρα από το ότι όλες τους έχουν ένα νούμερο στον τίτλο τους. (Κάποιες έχουν και νούμερα για πρωταγωνιστές, αλλά αυτή είναι διαφορετική ιστορία!) Μην αρχίσεις τις πράξεις και τις εξισώσεις, ψάχνοντας για κάποια μαθηματική σχέση μεταξύ τους, ούτε να το ρίξεις στην αριθμολογία μπας και εντοπίσεις κάποια κρυφή σύνδεση -τα μαθηματικά δεν ήταν ποτέ το φόρτε μου και το μόνο που γνωρίζω από αριθμολογία είναι ότι υπάρχουν πολλοί βλαμμένοι εκεί έξω που πιστεύουν σε αυτή. Ο μόνος λόγος που επέλεξα τις συγκεκριμένες ταινίες είναι όντως επειδή έχουν έναν αριθμό στον τίτλο τους και είναι αρκετά διαφορετικές μεταξύ τους, ώστε να σου χαρίσω ένα ωραίο μπουκετάκι από θρίλερ για να περάσεις την εβδομάδα σου. Μερικές φορές έχει πλάκα να κάνεις πράγματα που δεν βγάζουν κανένα νόημα!


HOUSE OF 1000 CORPSES (2003)

Σκηνοθεσία: Rob Zombie
Σενάριο: Rob Zombie
Μουσική: Rob Zombie, Scott Humphrey
Ηθοποιοί: Sid Haig, Bill Moseley, Karen Black κ.α.
Είδος: Horror
Αξιολόγηση: ★★☆☆☆

 

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Δύο ζευγάρια περιοδεύουν στην αμερικανική επαρχία μαζεύοντας υλικό για ένα βιβλίο που ετοιμάζουν, με θέμα τις διάφορες τουριστικές ατραξιόν που βρίσκονται στις μικρές πόλεις των ΗΠΑ. Σε ένα βενζινάδικο γνωρίζονται με τον Captain Spaulding, τον γραφικό ιδιοκτήτη του καταστήματος, που παράλληλα διευθύνει και ένα Μουσείο Τεράτων και Ψυχασθενών. Όταν τους ενημερώνει για ένα τοπικό μύθο που ονομάζεται Dr. Satan αποφασίζουν να ερευνήσουν την ιστορία για το βιβλίο τους. Στην διαδρομή, όμως, θα έρθουν σε επαφή με μια πολύ περίεργη οικογένεια –και όλοι ξέρουμε πώς καταλήγουν αυτές οι συναντήσεις στα θρίλερ!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, αν έχεις δει άλλες ταινίες του Rob Zombie ξέρεις πολύ καλά τι να περιμένεις. Ο τύπος παίζει να γράφει και να σκηνοθετεί μόνο μαστουρωμένος, καθώς οι περισσότερες ταινίες του είναι ένας χαοτικός αχταρμάς από μπλεγμένα πλάνα και βαβούρα. Αν και η ταινία αποτελεί, ουσιαστικά, exploitation παραγωγή και δανείζεται αρκετά στοιχεία από το ύφος του είδους, παρόλα αυτά καταλήγει ένα φασαριόζικο, δυσνόητο, κλισεδιάρικο κακέκτυπο. Παρά το θάψιμο, κατάφερε να βγάλει λεφτά και να οδηγήσει και σε ένα σίκουελ, το The Devil’s Rejects του 2005.


APARTMENT 1303 (2007)

Σκηνοθεσία: Ataru Oikawa
Σενάριο: Ataru Oikawa, Kei Oishi, Takamasa Sato
Μουσική: John Lissauer, Masako Miyoshi
Ηθοποιοί: Noriko Nakagoshi, Arata Furuta, Yuka Itaya κ.α.
Είδος: Horror
Αξιολόγηση: ★★☆☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Μια νεαρή γυναίκα αυτοκτονεί πηδώντας από το μπαλκόνι του νέου της διαμερίσματος, κατά τη διάρκεια ενός πάρτι. Η αδελφή της, η Mariko, επισκέπτεται το διαμέρισμα προσπαθώντας να βρει απαντήσεις γύρω από την ανεξήγητη αυτοκτονία, ενώ παράλληλα αναλαμβάνει και τη φροντίδα της μητέρας τους, η οποία δείχνει να έχει πληγεί από το θλιβερό αυτό γεγονός. Σύντομα, όμως, μαθαίνει ότι το διαμέρισμα έχει πολύ άσχημο και βίαιο παρελθόν και ότι η αυτοκτονία της αδελφής της είναι απλώς ένα κομμάτι στο παζλ…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, αν και η ταινία είναι ιαπωνική –και ξέρουμε ότι οι Ιάπωνες το έχουν με τον τρόμο- δεν κατορθώνει παρόλα αυτά να περάσει τη μετριότητα, καθώς μοιάζει περισσότερο με μια πιο low budget εκδοχή του The Grudge. Η ιστορία είναι συνηθισμένη, το σενάριο χλιαρό από άποψη αγωνίας και τρόμου και τα εφέ δεν αποτελούν κάτι το αξιοσημείωτο. Έχει σίγουρα 2-3 δυνατές σκηνές που θα κάνουν την καρδιά σου να χτυπήσει δυνατά, αλλά το συνολικό αποτέλεσμα είναι αδύναμο. Η ταινία απέκτησε και αγγλόφωνο remake το 2012, το οποίο (ως συνήθως) πάτωσε και έφαγε θάψιμο.


1408 (2007)

Σκηνοθεσία: Mikael Håfström
Σενάριο: Matt Greenberg, Scott Alexander
Μουσική: Gabriel Yared
Ηθοποιοί: John Cusack, Samuel L. Jackson, Mary McCormack κ.α.
Είδος: Psychological Horror
Αξιολόγηση: ★★★★☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Ο Mike Enslin είναι ένας σκεπτικιστής συγγραφέας τρόμου, ο οποίος επισκέπτεται τοποθεσίες που εικάζεται ότι είναι στοιχειωμένες, με κύριο σκοπό να τις απομυθοποιήσει. Όταν λαμβάνει μια ανώνυμη καρτ ποστάλ του ξενοδοχείου Dolphin της Νέας Υόρκης, η οποία τον προειδοποιεί να αποφύγει το δωμάτιο 1408, το θεωρεί ως κάποιο είδος πρόκλησης και αποφασίζει να ερευνήσει τον θρύλο που λέει ότι κανείς δεν αντέχει να μείνει στο 1408 πάνω από μία ώρα. Ο υπεύθυνος του ξενοδοχείου τον ενημερώνει για το άσχημο παρελθόν του κλειστού, πλέον, δωματίου και τους δεκάδες θανάτους που έχουν σημειωθεί σε αυτό και προσπαθεί να τον πείσει να μείνει κάπου αλλού. Ο Mike, όμως, είναι σίγουρος ότι όλα αποτελούν κάποιο διαφημιστικό κόλπο ή φάρσα και δεν κρύβεται τίποτε το παραφυσικό πίσω από την ιστορία. Μόνο που θα διαπιστώσει ότι κάθε θρύλος έχει μια δόση αλήθειας…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, αν σου αρέσει ο King, τότε η ταινία θα σε ενθουσιάσει, καθώς είναι βασισμένη σε μια μικρή ιστορία του. Και όχι από τις μέτριες, κακές ή χαζές ιστορίες του, προφανώς, αν κρίνουμε από το γεγονός ότι η ταινία έσπασε τα ταμεία και σάρωσε στις κριτικές. Ο Cusack, εξαιρετικός στην ερμηνεία του, σηκώνει όλη την ταινία στους ώμους του –αφού την περισσότερη ώρα είναι ο μόνος που εμφανίζεται. Το σενάριο είναι τρομακτικό, γεμάτο μυστήριο, αγωνία και ανατροπές και η ένταση κλιμακώνεται σταδιακά μέχρι που πιάνεις τον εαυτό σου να παρακολουθεί με κομμένη ανάσα. Η ταινία γυρίστηκε με τέσσερα διαφορετικά τέλη (και όλα διαφορετικά από αυτό της αρχικής ιστορίας) –άλλα πιο αισιόδοξα και άλλα τελείως σκοτεινά- ώστε να επιλεχθεί αυτό που αντιπροσώπευε περισσότερο το κοινό.


7 NIGHTS OF DARKNESS (2007)

Σκηνοθεσία: Allen Kellogg
Σενάριο: Allen Kellogg
Μουσική: –
Ηθοποιοί: Jennifer Hoffman, Allen Kellogg, Meredith Kochan κ.α.
Είδος: Horror
Αξιολόγηση: ★★☆☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Έξι παίκτες ενός ριάλιτι σώου πρέπει να περάσουν εφτά βραδιές μέσα σε ένα παλιό, εγκαταλελειμένο άσυλο που εικάζεται ότι είναι στοιχειωμένο. Το βραβείο για όσους καταφέρουν να φέρουν σε πέρας την αποστολή και δεν εγκαταλείψουν το οίκημα θα είναι ένα εκατομμύριο δολάρια. Φυσικά, μια και η ταινία είναι βασισμένη -και καλά- σε found footage, ξέρουμε από πριν ότι διάφορα φρικαλέα πράγματα θα συμβούν και κανείς δεν θα τη βγάλει ζωντανός!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε δεν είναι κάτι που δεν έχουμε ξαναδεί σε κάμποσες παραλλαγές. Για την ακρίβεια, η ταινία παίζει να πάτησε ακριβώς στην τρέλα της περιόδου εκείνης με ανάλογες ταινίες με «στοιχειωμένα κτίρια» και ντοκιμαντερίστικο found footage, αφού ακολουθεί την ίδια συνταγή κατά γράμμα. Σίγουρα αποτελεί μια αξιόλογη προσπάθεια -αν εξαιρέσουμε το πρώτο μισάωρο, κατά το οποίο κάνεις απλώς υπομονή περιμένοντας να μπει η ταινία στο ψητό. Για low budget παραγωγή, είναι καλή η προσπάθεια. Αλλά δεν αρκεί για να ξεχωρίσει από τον σωρό!


11-11-11 (2011)

Σκηνοθεσία: Darren Lynn Bousman
Σενάριο: Darren Lynn Bousman
Μουσική: Joseph Bishara
Ηθοποιοί: Timothy Gibbs, Michael Landes, Wendy Glenn κ.α.
Είδος: Supernatural Horror
Αξιολόγηση: ★★☆☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Ο Joseph, ένας επιτυχημένος και διάσημος συγγραφέας που βασανίζεται συχνά από εφιάλτες μετά τον φριχτό θάνατο της οικογένειάς του, έχει χάσει πλήρως την πίστη του στον Θεό και θεωρεί ότι δεν έχει πλέον κανέναν σκοπό στη ζωή. Όταν αναγκαστεί να ταξιδέψει στην Ισπανία για να επισκεφτεί τον ετοιμοθάνατο πατέρα του, με τον οποίο έχει διακόψει κάθε επαφή, αλλά και τον πάστορα αδελφό του, θα ξυπνήσουν ξανά μέσα του άσχημες μνήμες από το παρελθόν. Μόλις, όμως, ο αδελφός του του δείξει κάποιες ανεξήγητες εικόνες που καταγράφονται στις κάμερες του σπιτιού κάθε βράδυ στις 11.11, ο Joseph θα συνειδητοποιήσει ότι ο ίδιος αριθμός σχετίζεται με κάποιο τρόπο με όλα τα άσχημα γεγονότα στη ζωή του…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, μέτριο το αποτέλεσμα και ολίγον τι μπερδεμένο αφού το σενάριο μπλέκει διάφορα στοιχεία μεταξύ τους και από τη μία στιγμή στην άλλη αλλάζει πορεία και κατεύθυνση, μέχρι την ανατροπή -την οποία έχεις δει να έρχεται χτυπώντας την κόρνα, από τη μέση της ταινίας περίπου! Αυτό είναι και το μεγαλύτερο ελάττωμα της: αδυνατεί να σε πιάσει απροετοίμαστο ή να σε ξαφνιάσει. Μια δυο σκηνές τρόμου δεν αρκούν για να σώσουν την κατάσταση, ειδικά αν βασίζονται στα κλασικά τεχνάσματα που χρησιμοποιούν όλα τα θρίλερ από το 1970 κι έπειτα. Σε γενικές γραμμές είναι αδύναμη, συνηθισμένη και απογοητευτική.