Europa Report: Για μια παγωμένη Ευρώπη!

Σκηνοθεσία: Sebastián Cordero
Σενάριο: Philip Gelatt
Μουσική: Bear McCreary
Ηθοποιοί: Christian Camargo, Anamaria Marinca, Michael Nyqvist κ.α.
Είδος: Science Fiction Thriller, Found Footage
Αξιολόγηση: ★★★★☆

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ☆☆☆☆☆
Φρίκη: ☆☆☆☆☆
Τρόμος: ★★☆☆☆
Αγωνία: ★★★★☆

EUROPA REPORT (2013)
Ευρωεκλογές διεξάγονται μεθαύριο, οπότε για να είμαστε στο κλίμα των ημερών, αποφάσισα να προτείνω μια ταινία επιστημονικής φαντασίας –αφ’ ενός επειδή αποτελεί επιστημονική φαντασία το ότι ακόμη θεωρούμε ότι αυτοί που ψηφίζουμε είχαν καμιά καΐλα για το πώς θα εκπροσωπήσουν τη χώρα μας στο Ευρωκοινοβούλιο και αφ΄ετέρου επειδή η ταινία έχει σχέση με την Ευρώπη! Το ότι δεν αφορά τη δική μας Ευρώπη, αλλά εκείνη του Δία είναι απλώς ασήμαντη λεπτομέρεια! Άλλωστε, τα τελευταία χρόνια ο δορυφόρος του Δία μοιάζει πολύ πιο φιλόξενος και ικανός να συντηρήσει ζωή, απ’ ό,τι η Ευρωπαϊκή Ένωση…

TI MAΣ ΛΕΣ;
Μια ομάδα έξι αστροναυτών συμμετέχει στη διαστημική αποστολή Europa One που έχει ως σκοπό της να ερευνήσει την Ευρώπη –ένα από τα φεγγάρια του Δία- για την πιθανότητα ύπαρξης ζωής. Η αποστολή θα αντιμετωπίσει αρκετές αντιξοότητες μέχρι να φτάσει στον τελικό προορισμό της, αλλά ακόμη κι όταν ολοκληρωθεί το ταξίδι, θα κληθεί να ξεπεράσει πολύ μεγαλύτερες προκλήσεις στο αφιλόξενο και επικίνδυνο περιβάλλον του παγωμένου φεγγαριού…

Πρόκειται για ένα ανεξάρτητο θρίλερ επιστημονικής φαντασίας που εξελίσσεται αργά, αλλά χωρίς να γίνεται βαρετό ή κουραστικό. Αντιθέτως, θέλεις να φτάσεις μέχρι το τέλος της ταινίας, ώστε να δεις ποια είναι η τελική μοίρα των ηρώων και τι ανακάλυψαν. Και ενώ, ομολογουμένως, η ταινία δεν δείχνει και πάρα πολλά από άποψη αποκαλύψεων ή εφέ (είπαμε: ανεξάρτητη παραγωγή και περιορισμένο budget), παρόλα αυτά θα σε αφήσει πλήρως ικανοποιημένο.

Το Europa Report έχει γυριστεί με τη μορφή ντοκιμαντέρ, με μονταρισμένα πλάνα καταγεγραμμένα από τις κάμερες του σκάφους και των αστροναυτών και σκηνές από τις «συνεντεύξεις» των μελών της αποστολής, ενώ τα γεγονότα παρουσιάζονται με μη γραμμική αφήγηση. Το ντοκυμαντερίστικο ύφος, αλλά και η όσο το δυνατόν πιο σωστή απεικόνιση των επιστημονικών στοιχείων της ταινίας (τα εντυπωσιακά πλάνα της Ευρώπης, για παράδειγμα, είναι βασισμένα σε πραγματικά στοιχεία από τη NASA), δίνουν περισσότερη αληθοφάνεια στην παραγωγή, με πολλούς να τη χαρακτηρίζουν ως μια αξιοπρεπέστατη και αρκετά ρεαλιστική διαστημική ταινία.

Σε γενικές γραμμές, πρόκειται για μια μετρημένη, προσγειωμένη παραγωγή με αρκετό σασπένς, η οποία δεν βασίζεται στην αλόγιστη χρήση ψηφιακών εφέ για να τραβήξει την προσοχή και σίγουρα της άξιζε μεγαλύτερη αναγνώριση από το κοινό.

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, ρίξε ψήφο και μετά κάτσε να τη δεις!

GEEKY TRIVIA
Ο Δίας έχει 79 γνωστά φεγγάρια σε τροχιά γύρω του (παίζει να έχει κάμποσα ακόμα που δεν έχουμε ανακαλύψει). Η Ευρώπη είναι το πιο μικρό από τα τέσσερα μεγαλύτερα (τα οποία είναι και τα πρώτα που ανακαλύφθηκαν, από τον Γαλιλαίο) και είναι και το έκτο πιο κοντινό στον Δία. Η επιφάνειά της είναι η πιο λεία που έχει παρατηρηθεί ποτέ σε στέρεο σώμα στο ηλιακό μας σύστημα και οι επιστήμονες εικάζουν ότι υπάρχει ένας ολόκληρος ωκεανός κάτω από αυτήν, στον οποίο μπορεί, μάλιστα, να υπάρχει και ζωή!

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Θα μπορούσε να έχει, αλλά δεν είναι και αναγκαίο!

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Πετώντας δίπλα από τον γίγαντα…

Κάθοδος…

Η θέα κόβει την ανάσα!

Advertisements

A Cure for Wellness: Διά πάσαν νόσον…

Σκηνοθεσία: Gore Verbinski
Σενάριο: Justin Haythe
Μουσική: Benjamin Wallfisch
Ηθοποιοί: Dane DeHaan, Jason Isaacs, Mia Goth
Είδος: Science Fiction Thriller, Psychological Horror
Αξιολόγηση: ★★★☆☆

ΤΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★★☆☆☆
Φρίκη: ★★★☆☆
Τρόμος: ★★★☆☆
Αγωνία: ★★★★☆

A CURE FOR WELLNESS (2016)
Για σήμερα σου έχω φρέσκια ταινία –και μάλιστα μια παραγωγή που είναι τόσο εξαιρετικά καλογυρισμένη, που –πραγματικά- σου ραγίζει την καρδιά το γεγονός ότι πάτωσε στα ταμεία! Έχω αναφερθεί ξανά στο παρελθόν στο ότι ένα σενάριο μπορεί είτε να σώσει μια κακή παραγωγή είτε να χαντακώσει μια καλή. Δυστυχώς, στη σημερινή περίπτωση, το σενάριο ήταν κάπως προβληματικό και το κοινό δεν το συγχωρεί εύκολα αυτό, όση δουλειά και αν έχεις ρίξει στο τεχνικό κομμάτι της ταινίας! Αλλά, περισσότερα πάνω στο θέμα θα πω παρακάτω…

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Ο Lockhart, ένα νεαρό και φιλόδοξο στέλεχος χρηματοπιστωτικής εταιρείας, λαμβάνει εντολή από το διοικητικό συμβούλιο να ταξιδέψει μέχρι τις Ελβετικές Άλπεις και να εντοπίσει τον Roland Pembroke, Διευθύνοντα Σύμβουλο της εταιρείας, ο οποίος έχει αποσυρθεί σε ένα ειδυλλιακό και απόμερο κέντρο ευεξίας. Απώτερος σκοπός του διοικητικού συμβουλίου είναι να αποσπάσουν την υπογραφή του Pemrboke για μια μεγάλη συγχώνευση, αλλά και να του φορτώσουν μια σειρά από παράνομες συναλλαγές, για τις οποίες ερευνάται η εταιρεία. Ο Lockhart, όμως, θα έρθει αντιμέτωπος με τη σθεναρή αντίσταση του Pembroke, ο οποίος δεν δείχνει τόσο πρόθυμος να επιστρέψει στη Νέα Υόρκη. Όταν ένα ατύχημα κρατήσει και τον ίδιο προσωρινά εγκλωβισμένο στο σανατόριο, το ενδιαφέρον του για την ιστορία του μυστηριώδους ιδρύματος θα τον φέρει αντιμέτωπο με την αλήθεια πίσω από τις θεραπείες ευεξίας…

Η ταινία αποτελεί Αμερικανο-γερμανική παραγωγή και οι κριτικές ήταν αρκετά διχασμένες, πράγμα που οδήγησε τελικά στην απόσυρση της ταινίας από το 98% περίπου των κινηματογράφων στην τρίτη, μόλις, εβδομάδα προβολής της και σε τεράστια χασούρα, αφού με το ζόρι έβγαλε το μισό budget της. Και είναι μεγάλο κρίμα και άδικο το ότι δεν τα πήγε καθόλου καλά, διότι, πραγματικά –αν αφήσουμε τελείως στην άκρη την πλοκή- αποτελεί μια οπτικοακουστική πανδαισία. Σκηνοθεσία, φωτογραφία, μουσική και ερμηνείες είναι σχεδόν εξαιρετικές και είναι και τα στοιχεία που απέσπασαν όλους τους επαίνους, ενώ η συνολική ατμόσφαιρα θυμίζει και κάτι από ιστορίες του Lovecraft.

Τι πήγε στραβά, λοιπόν; Όπως έγραψα και στην αρχή, το μεγαλύτερο κομμάτι της ευθύνης πέφτει στο σενάριο. Ενώ η ιστορία ξεκινά ομαλά και σε βάζει αμέσως στο κλίμα, στη συνέχεια τα πράγματα γίνονται τόσο πολύπλοκα και ανοίγουν τόσο πολλά μέτωπα, που κουράζεσαι προσπαθώντας να καταλάβεις πού θέλει να καταλήξει τελικά. Συμβαίνουν τόσα γεγονότα, που πραγματικά αποπροσανατολίζεσαι και μπερδεύεσαι. Και ενώ, γενικότερα, είναι καλό να μην ξέρεις πού θέλει να καταλήξει το σενάριο, το χειρότερο εδώ είναι πως όλες τις κεντρικές ανατροπές, που αποτελούν και τον κορμό της ιστορίας, τις έχεις ήδη μαντέψει μόνος σου, αφού δεν αποτελούν και κάτι που δεν έχεις ξανασυναντήσει σε ταινίες θρίλερ.

Σε γενικές γραμμές, η δομή του σεναρίου πάσχει αρκετά και αυτό ίσως οφείλεται και στο γεγονός ότι η ταινία έχει μεγάλη διάρκεια –τουλάχιστον αρκετά μεγαλύτερη από όσο χρειαζόταν για να αφηγηθεί την ιστορία. Εκ των πραγμάτων, σε κάποια σημεία πλατειάζει χωρίς λόγο, ενώ υπάρχουν και πολλές σκηνές που θα μπορούσαν να αφαιρεθούν άνετα, μια και δεν είχαν κάτι το ουσιαστικό να προσφέρουν (ναι, αναφέρομαι κυρίως σε όλες τις κλασικές, κοινότοπες, ονειρικές σκηνές!) Με λίγα λόγια: πρόκειται για μια πολύ διαφορετική ταινία, αριστουργηματική στο εικαστικό κομμάτι, αλλά αρκετά προβληματική στο διεκπεραιωτικό.

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, παρά τα προβλήματα του σεναρίου, αξίζει σίγουρα να τη δεις για όλα τα υπόλοιπα κομμάτια της!

GEEKY TRIVIA
Αν και η ταινία διαδραματίζεται στην Ελβετία, τα γυρίσματα έγιναν ως επί το πλείστον στη Γερμανία. Οι τοποθεσίες είναι στο μεγαλύτερο ποσοστό τους πραγματικές. Οι εξωτερικοί χώροι και κάποια από τα δωμάτια του επιβλητικού «σανατορίου», ανήκουν στο κάστρο Hohenzoller, το οποίο έμεινε κλειστό για το κοινό κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων, ενώ τα περισσότερα εσωτερικά γυρίσματα έγιναν στους διαδρόμους και τα υπόγεια ενός παλιού νοσοκομείου του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, στο οποίο, μάλιστα, είχε νοσηλευτεί και ο Αδόλφος Χίτλερ! Ιδανικό σκηνικό για ταινία τρόμου…

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Όχι ότι σηκώνει σίκουελ η ιστορία, αλλά και να το σήκωνε, οι κριτικές και τα απογοητευτικά έσοδα θα το απαγόρευαν διά ροπάλου!

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Δεν εμπνέει και πολλή εμπιστοσύνη αυτό το οικόσημο!

Η νεότερη ασθενής του σανατόριου…

Νομίζω ότι το παρατράβηξαν με την υδροθεραπεία!

Coherence: Είσαι ο μεγαλύτερος εχθρός σου…

10scoherence-posterΣκηνοθεσία: James Ward Byrkit
Σενάριο: James Ward Byrkit
Μουσική: Kristin Øhrn Dyrud
Ηθοποιοί: Emily Baldoni, Maury Sterling, Nicholas Brendon κ.α.
Είδος: Science Fiction Thriller
Αξιολόγηση: ★★★★★

ΤΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★
☆☆☆☆
Φρίκη: ☆☆☆☆☆
Τρόμος: ★★☆☆☆
Αγωνία: ★★★★☆

COHERENCE (2013)
Πριν σχεδόν δυο χρόνια μίλησα για το θρίλερ +1, του Ντένη Ηλιάδη και δήλωσα ενθουσιασμένος για την κεντρική ιδέα. Σήμερα έχω μια ταινία που βαδίζει στα ίδια μονοπάτια –με τη διαφορά ότι αυτή το κάνει πολύ καλύτερα, ασχέτως αν είναι low budget! Σόρρυ, Ντένη μου, αλλά οφείλω να είμαι αντικειμενικός κι ας είσαι και πατριωτάκι! Τώρα, αν οι ομοιότητες του σεναρίου είναι αποτέλεσμα αντιγραφής, δεν το ξέρω, αλλά έτσι κι αλλιώς εκεί στο Αμέρικα έχουν μια τάση να βγάζουν ταινίες με ίδια θεματολογία ταυτόχρονα και να τις βλέπουν να κονταροχτυπιούνται (βλ. Armageddon vs Deep Impact και Volcano vs Dante’s Peak μεταξύ άλλων…)

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Μια παρέα οχτώ φίλων συναντιέται για δείπνο και χαλαρή κουβέντα. Τη συζήτηση μονοπωλεί ένα φυσικό φαινόμενο το οποίο απασχολεί ολόκληρο τον κόσμο τη βραδιά εκείνη: η εμφάνιση ενός κομήτη κοντά στη Γη και οι συνέπειες που θα μπορούσε να έχει το πέρασμά του στον πλανήτη. Η βραδιά εξελίσσεται ομαλά μέχρι τη στιγμή που μια διακοπή ρεύματος θα διακόψει το δείπνο. Στην προσπάθειά τους να μάθουν τι συμβαίνει, οι καλεσμένοι θα έρθουν αντιμέτωποι με περίεργα και ανεξήγητα συμβάντα τα οποία σιγά σιγά θα σπείρουν τον πανικό και την αμφιβολία ανάμεσά τους…

Δεν θα πω ούτε εδώ περισσότερα, για να μη χαλάσω τις εκπλήξεις του σεναρίου. Φυσικά, αν έχεις ήδη δει το +1, ξέρεις πάνω κάτω τι να περιμένεις, αν και τα πράγματα είναι πιο πολύπλοκα και βαθιά στην περίπτωση του Coherence. Θα έλεγε κανείς ότι πρόκειται για το μεγαλύτερο και (πολύ) πιο ώριμο αδελφάκι του –ασχέτως αν προβλήθηκε στο σινεμά λίγους μήνες αργότερα από εκείνο.

Το εντυπωσιακότερο –κι αυτό που έκλεψε την παράσταση- με το Coherence είναι οι ερμηνείες. Μην περιμένεις σαιξπηρικούς μονολόγους ή σπαρακτικές σκηνές, αλλά να είσαι σίγουρος ότι και χωρίς αυτά, ο τρόπος που ερμηνεύει ο κάθε ηθοποιός τον ρόλο του βγάζει μια απίστευτη αυθεντικότητα και φυσικότητα. Υπάρχει, ασφαλώς, λόγος γι’ αυτό: ο κάθε ηθοποιός αυτοσχεδιάζει!
Ο Byrkit ήθελε να πειραματιστεί και να δει πώς θα ήταν αν γύριζε μια ταινία χωρίς συνεργείο και χωρίς σενάριο -αρκετά τολμηρό για κάποιον που κάνει, ουσιαστικά, τα πρώτα του βήματα στον χώρο. Έτσι, οι ηθοποιοί γνώριζαν την κεντρική ιδέα του σεναρίου, τα κομβικά σημεία της πλοκής και το ιστορικό και τα κίνητρα του χαρακτήρα τους, αλλά από κει κι έπειτα είχαν το ελεύθερο ν’ αυτοσχεδιάσουν και να κινηθούν ελεύθερα στους διαλόγους. Το πείραμα, φυσικά, στέφθηκε με επιτυχία και η ταινία απέσπασε θερμότατες κριτικές κι επαίνους.

Το ότι εκτυλίσσεται, ουσιαστικά, μέσα σε μια τραπεζαρία (αυτή του ίδιου του σκηνοθέτη, για την ακρίβεια!) με ελάχιστα εξωτερικά πλάνα δεν πρόκειται να σε ενοχλήσει καθόλου, μια και το σενάριο είναι τόσο καθηλωτικό που δεν θα σε ένοιαζε ακόμη κι αν όλη η ταινία ήταν γυρισμένη στον καμπινέ! Άλλωστε, αυτό συμβάλλει περισσότερο και στο να εγκλωβιστεί ο θεατής στην όλη, κλειστοφοβική ατμόσφαιρα της ταινίας.

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, μην κάνεις τη χαζομάρα να την αποφύγεις!

GEEKY TRIVIA
Η ταινία αποτελεί μεν την πρώτη σκηνοθετική δουλειά του James Ward Byrkit για κινηματογραφική ταινία, αλλά ο τύπος δεν είναι χθεσινός στα blockbuster, καθώς έχει γράψει το σενάριο της animated ταινίας Rango κι έχει εργαστεί και ως storyboard artist σε 3 από τις ταινίες των Πειρατών της Καραϊβικής.

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Δυσκολάκι, η μία ήταν αρκετή (και καλή)…

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Ένα απλό σουαρέ μεταξύ φίλων...

Ένα απλό σουαρέ μεταξύ φίλων…

Το σκοτάδι είναι πάντα κακό σημάδι...

Το σκοτάδι είναι πάντα κακό σημάδι…

Κάποιοι υπολογισμοί μπορεί να σου σώσουν τη ζωή...

Κάποιοι υπολογισμοί μπορεί να σου σώσουν τη ζωή…

Wayward Pines: Ποτέ δεν μιλάμε για το παρελθόν εδώ…

tvposterΔημιουργός: Chad Hodge
Δίκτυο: Fox
Διάρκεια: 1 σεζόν (10 επεισόδια 42’-44’)
Ηθοποιοί: Matt Dillon, Carla Gugino, Toby Jones, Juliette Lewis κ.α.
Είδος: Science Fiction Thriller
Αξιολόγηση: ★★
★
★

☆

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★
★

☆☆☆
Φρίκη: ★
★

☆☆☆
Τρόμος: ★
★

☆☆☆
Αγωνία: ★★
★
★

☆

WAYWARD PINES (2015)
Μίνι σειρά έχω για σήμερα (όχι τόσο μίνι, τελικά, όπως θα διαπιστώσεις στο τέλος του άρθρου) –και πολύ πολύ πρόσφατη κιόλας, δεν έχει περάσει ούτε τρίμηνο απ’ όταν ολοκληρώθηκε! Έτσι, για να μη λες ότι δεν σου δίνω και φρέσκο υλικό! Το σημερινό διαμαντάκι έχει μπόλικο μυστήριο, αρκετή αγωνία και καταφέρνει σε αρκετά σημεία να σε αφήσει με το στόμα ανοιχτό, πράγμα καλό για μια σειρά θρίλερ και επιστημονικής φαντασίας.

TI MAΣ ΛΕΣ;
Ο Ethan Burke είναι πράκτορας του FBI που έχει αναλάβει να εξιχνιάσει τη μυστηριώδη εξαφάνιση δύο συναδέλφων του, κάπου στο Idaho. Μετά από ένα δυστύχημα με το αυτοκίνητό του, όμως, ξυπνά τραυματισμένος και αποπροσανατολισμένος στο νοσοκομείο της μικρής, γραφικής κωμόπολης Wayward Pines. Καθώς οι προσπάθειές του να έρθει σε επικοινωνία με τα κεντρικά του FBI και την οικογένειά του στέφονται με αποτυχία, αποφασίζει να παραμείνει για λίγο στην πόλη, συνεχίζοντας παράλληλα την έρευνά του. Στην πορεία, όμως, θα ανακαλύψει ότι το ειδυλλιακό Wayward Pines δεν είναι αυτό που φαίνεται, καθώς η συμπεριφορά των κατοίκων του μοιάζει αλλόκοτη και οι υποψίες του ότι κάτι περίεργο συμβαίνει θα επιβεβαιωθούν όταν συνειδητοποιήσει ότι όποιος βρίσκεται στην πόλη αυτή, δεν μπορεί να φύγει ποτέ!

Η σειρά αποτελεί σχεδόν πιστή μεταφορά της επιτυχημένης τριλογίας μυθιστορημάτων του Blake Crouch. Το συνολικό ύφος θυμίζει έντονα το Twin Peaks των Frost και Lynch, με λίγες δόσεις από Twilight Zone και Lost. Ο ίδιος ο συγγραφέας, άλλωστε, έχει δηλώσει τον θαυμασμό του για το Twin Peaks, αλλά σε τελική ανάλυση, το σενάριο και η κεντρική ιδέα του Wayward Pines διαφέρουν πλήρως.

Η φωτογραφία και τα σκηνικά είναι υποβλητικά και καθηλωτικά, η ατμόσφαιρα απόκοσμη και ανατριχιαστική, η σκηνοθεσία άρτια -ειδικά στον πιλότο της σειράς, όπου την έχει αναλάβει ο μετρ του είδους, M. Night Shyamalan– και το σενάριο είναι γεμάτο μυστήριο και ερωτηματικά, τα οποία θα σε κρατήσουν σε αναμμένα κάρβουνα, ενώ στο τέλος κάθε επεισοδίου θα πιάνεις τον εαυτό σου να προσπαθεί να μαντέψει τι συμβαίνει τελικά. Αυτό για τα πρώτα μισά επεισόδια, τουλάχιστον, καθώς αργότερα αρχίζουν να έρχονται οι απαντήσεις και οι αποκαλύψεις –αν και πάλι ο τρόπος που εκτυλίσσεται η ιστορία θα σε κάνει να αναρωτιέσαι αν όντως οι απαντήσεις αυτές ισχύουν!

Σίγουρα υπάρχουν κάποιες μικρές τρύπες στην πλοκή που θα σε βάλουν σε σκέψεις και θα σου γεννήσουν ερωτηματικά, αλλά το σημαντικό στη σειρά αυτή είναι να βάλεις στον πάγο τη λογική σου και να μην προσπαθήσεις να υπεραναλύσεις ό,τι πρόκειται να δεις! Το κυριότερο αρνητικό σημείο για μένα ήταν ότι το δεύτερο μισό της σειράς (όπου τα πράγματα έχουν αρχίσει να εξηγούνται σιγά σιγά) δεν έχει την ίδια δυναμική με το πρώτο, ενώ και το ύφος μοιάζει να διαφοροποιείται κάπως. Επιπροσθέτως, το τέλος της σειράς μου φάνηκε κάπως απότομο και βεβιασμένο. Γι΄αυτό, φυσικά, ευθύνεται κυρίως το ότι δεν ήξερα ότι η σειρά θα ολοκληρωθεί σε 10 επεισόδια και δεν θα υπάρξει άλλη σεζόν, οπότε μόλις συνειδητοποίησα ότι είδα ΤΟ τέλος, μου ήρθε κεραμίδα! Εσύ θα γλιτώσεις το ξενέρωμα και θα είσαι προετοιμασμένος από πριν!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, αν είσαι λάτρης του μυστηρίου και –ακόμα περισσότερο- αν ήσουν λάτρης του Twin Peaks, θα τη λατρέψεις! Αν δεν ξέρεις καν τι είναι το Twin Peaks, μάλλον είσαι πολύ νέος και σε μισώ.

GEEKY TRIVIA
Ο τίτλος κάθε επεισοδίου της σειράς είναι μια ατάκα που ακούγεται στο συγκεκριμένο επεισόδιο.

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Μετά τις εξαιρετικές κριτικές και τα πολύ καλά ratings, υπήρξε συζήτηση για μια δεύτερη σεζόν –η οποία, φυσικά, θα βασιζόταν σε πρωτότυπο σενάριο, αφού το υλικό των βιβλίων εξαντλήθηκε στην πρώτη. Παρόλα αυτά, το τελευταίο επεισόδιο καταχωρήθηκε ως series finale, οπότε μάλλον είπαν να μην το ρισκάρουν, τελικά, το ξεχείλωμα!

Update 19-4-2016: Τελικά, μας την έσκασαν από τη Fox και αποφάσισαν τελευταία στιγμή να δώσουν δεύτερη σεζόν στη σειρά, η οποία θα ξεκινήσει 25 Μαΐου του 2016, με αρκετές προσθήκες στο καστ, φυσικά. Το γεγονός ότι τα υπάρχοντα storylines των βιβλίων καλύφθηκαν ήδη σημαίνει ότι οι σεναριογράφοι θ’ αυτοσχεδιάσουν, οπότε κανείς δεν ξέρει ποιο θα είναι το τελικό αποτέλεσμα!

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Η κάρτα τίτλου.

Η κάρτα τίτλου.

Έκανε βαβά...

Έκανε βαβά…

Γραφική, όμορφη, creepy πόλη.

Γραφική, όμορφη, creepy πόλη.

5 θρίλερ που θα κάψουν τον εγκέφαλό σου!

Vinieta_Special
VS6DAFUQ DID I JUST WATCH?

Υπάρχουν ταινίες για όλα τα γούστα και όλες τις ορέξεις εκεί έξω (αναφέρομαι στον κινηματογράφο και την τηλεόραση, φυσικά, αν βάλουμε και τις τσόντες μέσα, τότε θα καούμε τελείως!) Θες να δεις ψυχολογικό; Θες να δεις σπλάτερ; Θες να δεις μαύρη κωμωδία; Ό,τι τραβάει η ψυχή σου, μπορείς να το βρεις με μια απλή αναζήτηση στο διαδίκτυο ή το DVD club της γειτονιάς (αν υπάρχουν ακόμα αυτά). Υπάρχουν, όμως, και κάποιες ταινίες που πρέπει να απευθύνονται σε κάποιο πολύ περιορισμένο, ειδικό κοινό. Κυρίως αυτό που βρίσκεται έγκλειστο σε ψυχιατρικά ιδρύματα και κλινικές! Δεν ξέρω τι σκέφτονται κάποιοι δημιουργοί, αλλά μερικές φορές σκαρφίζονται κάποια σενάρια τόσο φευγάτα, τρελά, ακαταλαβίστικα και αλλόκοτα, που αναρωτιέσαι αν την ώρα που τα έγραφαν ήταν βυθισμένοι μέσα σε μια μπανιέρα γεμάτη LSD, με τεράστιους βιομηχανικούς ανεμιστήρες να φυσάνε κοκαΐνη γύρω τους! Αν τύχει και πέσεις σε κάποια ταινία αυτής της συνομοταξίας, υπάρχουν δύο περιπτώσεις: α) θα μείνεις με το στόμα ανοιχτό και θ΄αναρωτιέσαι αν αυτό που βλέπεις στην οθόνη σου εκτυλίσσεται πραγματικά ή βρίσκεσαι αναίσθητος στο πάτωμα και βλέπεις κάποιο αλλοπρόσαλλο όνειρο και β) δεν θα καταλάβεις την τύφλα σου και αφού πέσουν οι τίτλοι τέλους θα κάτσεις στην καρέκλα σου αμίλητος για κάνα πεντάλεπτο προσπαθώντας να βρεις νόημα στην ύπαρξή σου! Πέντε από αυτές τις ταινίες σου έχω σήμερα! Καλή τύχη!


SHEEPBLACK SHEEP (2006)

Σκηνοθεσία: Jonathan King
Σενάριο: Jonathan King
Μουσική: Victoria Kelly
Ηθοποιοί: Nathan Meister, Danielle Mason, Peter Feeney κ.α.
Είδος: Horror Comedy
Αξιολόγηση: ★
★☆☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Ο Henry πάσχει από… προβατοφοβία, η οποία προκλήθηκε από μια φάρσα που του έκανε ο αδελφός του όταν ήταν μικρότερος. Μετά από χρόνια επιστρέφει στη φάρμα της οικογένειάς του στη Νέα Ζηλανδία, με σκοπό να πουλήσει το μερίδιό του στον αδελφό του. Δεν γνωρίζει, όμως, ότι εκείνος συνεργάζεται με μια ομάδα επιστημόνων που εκτελεί γενετικά πειράματα στα πρόβατα, μετατρέποντάς τα σε επιθετικά, σαρκοβόρα πλάσματα, το δάγκωμα των οποίων μπορεί να μετατρέψει τους ανθρώπους σε ένα είδος… αιμοδιψούς προβατάνθρωπου (κατά το «λυκάνθρωπος»)!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε το σενάριο θυμίζει παλιές σπλατεροκωμωδίες, όπως το Braindead του Peter Jackson (από το οποίο πήρε έμπνευση ο σεναριογράφος) και διαθέτει μπόλικο αίμα, εφέ και φρίκη. Και πρόβατα. Πολλά πρόβατα! Η ταινία, φυσικά, προοριζόταν εξ’ αρχής για εξωφρενική κωμωδία τρόμου, οπότε εννοείται ότι δεν σκόπευε να πάρει σοβαρά τον εαυτό της, ούτε περιμένει από το κοινό τέτοια αντιμετώπιση. Παρόλα αυτά, κάπου το παρακάνει με την τρέλα και καταντάει σαν παρωδία στο τέλος. Παρά τις καλές κριτικές, δεν μπορώ να πω ότι με ενθουσίασε και τόσο…


TEETHTEETH (2007)

Σκηνοθεσία: Mitchell Lichtenstein
Σενάριο: Mitchell Lichtenstein
Μουσική: Robert Miller
Ηθοποιοί: Jess Weixler, Hale Appleman, John Hensley
Είδος: Horror Comedy
Αξιολόγηση: ★★★☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Η Dawn είναι μια έφηβη που ανήκει σε μια χριστιανική ομάδα που κηρύττει την αποχή από το σεξ, μέχρι τον γάμο. Μετά από την απόπειρα βιασμού από ένα αγόρι που γνωρίζει σε μια ομιλία της, ανακαλύπτει ότι πάσχει από μια πάθηση που ονομάζεται “vagina dentata” και που μέχρι τότε ακουγόταν μόνο σαν θρύλος. Δυστυχώς για τον επίδοξο βιαστή της, η πάθηση αυτή σημαίνει ότι ο κόλπος της Dawn διαθέτει… δόντια, τα οποία δεν διστάζουν να επιτεθούν σε ο,τιδήποτε τον απειλήσει!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, ετοιμάσου για μερικές πολύ φρικιαστικές σκηνές που περιλαμβάνουν κομμένα μέλη (και με το «μέλη» εννοώ ΟΛΩΝ των ειδών τα μέλη!), σε μια περίεργη ταινία που σπάει το φρικόμετρο! Τώρα, αν ο σκηνοθέτης προσπαθεί να κάνει προπαγάνδα υπέρ της σεξουαλικής αποχής, σατιρίζει δίχως έλεος τη σεξοφοβία των θρησκευτικά φανατισμένων ή προσπαθεί να περάσει κάποιο σκληρό φεμινιστικό μήνυμα, θα σε αφήσω να το αποφασίσεις μόνος σου! Αν είσαι άντρας, ετοιμάσου για γερή γυμναστική στους μηριαίους, καθώς θα πιάσεις τον εαυτό σου να σφίγγεται ακούσια στην περιοχή εκείνη πάρα πολλές φορές!


RUBBERRUBBER (2010)

Σκηνοθεσία: Quentin Dupieux
Σενάριο: Quentin Dupieux
Μουσική: Gaspard Augé
Ηθοποιοί: Stephen Spinella, Roxane Mesquida, Jack Plotnick κ.α.
Είδος: Comedy
Αξιολόγηση: ★★☆☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Μια ομάδα ανθρώπων συγκεντρώνεται κάπου στην έρημο της Καλιφόρνια για να παρακολουθήσει από ασφαλή απόσταση ένα περίεργο φαινόμενο: ένα λάστιχο αυτοκινήτου αποκτά ζωή και αρχίζει να κινείται τριγύρω καταστρέφοντας αντικείμενα ή σκοτώνοντας μικρά ζώα. Παράλληλα, το λάστιχο διαθέτει ψυχοκινητικές ικανότητες και με αυτές αρχίζει να ανατινάζει τα κεφάλια ανθρώπων. Το δικό σου κεφάλι θ’ ανατιναχτεί μόνο του, όσο συνεχίζεις να παρακολουθείς αυτή την ανεκδιήγητα εξωφρενική ιστορία!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, είναι ό,τι πιο ξεκάρφωτο και ασυνάρτητο θα δεις ποτέ στη ζωή σου, με τον ίδιο τον πρωταγωνιστή να σε ενημερώνει εξ’ αρχής ότι αυτό που θα παρακολουθήσεις συμβαίνει «χωρίς λόγο»! Η ταινία, ουσιαστικά, θεωρείται κωμωδία, αλλά τη συμπεριλαμβάνω στη λίστα με τα θρίλερ καθώς διαθέτει μπόλικες σπλατεροσκηνές και αιματάκι. Κατά τ’ άλλα, αν αποφασίσεις να τη δεις, να είσαι προετοιμασμένος να βυθιστείς σε έναν παρανοϊκό κόσμο όπου τίποτε δεν βγάζει νόημα και αν βγάζει νόημα, τότε αυτό σημαίνει ότι είσαι απλώς τρελός!


JUGJUG FACE (2013)

Σκηνοθεσία: Chad Crawford Kinkle
Σενάριο: Chad Crawford Kinkle
Μουσική: Sean Spillane
Ηθοποιοί: Sean Bridgers, Lauren Ashley Carter, Larry Fessenden κ.α.
Είδος: Horror
Αξιολόγηση: ☆☆☆☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Μια απομονωμένη κοινότητα ανθρώπων ζει σε ένα δάσος και λατρεύει έναν λάκκο με νερό, ο οποίος έχει θεραπευτικές ιδιότητες. Ένα από τα μέλη της κοινότητας έχει κάποιο είδος τηλεπαθητικής σύνδεσης με τον λάκκο και ανά τακτά διαστήματα φτιάχνει πήλινες κανάτες με πρόσωπα. Όποιο μέλος της κοινότητας απεικονίζεται κάθε φορά στην κανάτα, πρέπει να θυσιαστεί τελετουργικά στον λάκκο, ώστε η κοινότητα να συνεχίσει να έχει την εύνοιά του. Μια μέρα, όμως, η έφηβη Ada ανακαλύπτει ότι η επόμενη κανάτα έχει το δικό της πρόσωπο και αποφασίζει να την κρύψει για να σωθεί, αγνοώντας τις συνέπειες που θα έχει η πράξη της. Αιμορραγείς από τα μάτια ή όχι ακόμα;

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, αν αποφασίσεις να τη δεις, πάρε χάπια. Αντικαταθλιπτικά, βαρβιτουρικά, ό,τι βρεις μπροστά σου. Μόνο έτσι θ΄αντέξεις τον σουρεαλισμό που πρόκειται να βιώσεις! Μα… δεν μας έφτανε το λάστιχο προηγουμένως; Τώρα έχουμε και λάκκο που επικοινωνεί τηλεπαθητικά με έναν τύπο που ψήνει πρόσωπα από πηλό για να επιλέξουν τον επόμενο που θα θυσιαστεί μέσα στον λάκκο, ώστε να συνεχίσει να τους γιατρεύει;;; ΤΙ ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ ΠΙΝΕΤΕ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΤΟ ΜΟΙΡΑΖΕΣΤΕ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΥΠΟΛΟΙΠΟΥΣ;;; Εννοείται ότι η ταινία είναι τόσο βαρετή που από τα απανωτά χασμουρητά παραλίγο να εξαρθρωθεί η κάτω σιαγόνα μου…


SKINUNDER THE SKIN (2013)

Σκηνοθεσία: Jonathan Glazer
Σενάριο: Walter Campbell, Jonathan Glazer
Μουσική: Mica Levi
Ηθοποιοί: Scarlett Johansson
Είδος: Science Fiction Thriller
Αξιολόγηση: ★★☆☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Κάπου στη Σκωτία, μια νεαρή γυναίκα οδηγάει τριγύρω με το βανάκι της, ψωνίζοντας άντρες, τους οποίους οδηγεί στο σπίτι της για να κάνουν σεξ. Εκεί… εμ… εκεί συμβαίνει κάτι που δεν περιγράφεται με λέξεις, οπότε θα σε αφήσω να το δεις και να το ανακαλύψεις μόνος σου!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, εδώ σήκωσα απλώς τα χέρια ψηλά και αποδέχτηκα το γεγονός ότι κάποιες ταινίες απλώς υπάρχουν. Δεν έχει σημασία για ποιο λόγο υπάρχουν, απλώς είναι εκεί και εκτυλίσσονται μπροστά στα μάτια σου, αδιαφορώντας αν τις καταλαβαίνεις ή όχι! Το ότι η ταινία λανσάρεται ως “art film” ίσως ήταν ένα σημάδι για το τι θα επακολουθούσε. Ετοιμάσου, λοιπόν, για μια σαγηνευτικά αλλόκοτη ταινία, κατά τη διάρκεια της οποία θα προσπαθείς να βγάλεις νόημα και να καταλάβεις τι βλέπεις, μόνο και μόνο για να το συνειδητοποιήσεις (περίπου) στην τελευταία σκηνή! Όπου απλώς θα έχεις ήδη κλείσει καμιά ώρα με το στόμα ανοιχτό και λίγο σάλιο να κυλάει στο σαγόνι. Αντέχεται κυρίως λόγω της Σκάρλετ! Κι επειδή σε τρώει η αγωνία να μάθεις τι στο διάτανο συμβαίνει!