4/20 Massacre: Πες όχι στα ναρκωτικά!

Σκηνοθεσία: Dylan Reynolds
Σενάριο: Dylan Reynolds
Μουσική: Angela Winter Defoe
Ηθοποιοί: Jamie Bernadette, Vanessa Rose Parker, Stacey Danger κ.α.
Είδος: Slasher
Αξιολόγηση: ★★☆☆☆

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★★★☆☆
Φρίκη: ★★★★☆
Τρόμος: ★★☆☆☆
Αγωνία: ★★★☆☆

4/20 MASSACRE (2018)
Τι κοινό έχουν τα Χριστούγεννα, το Πάσχα, η μέρα του Αγίου Βαλεντίνου, η Πρωταπριλιά, το Χάλοουιν και κάμποσες ακόμα γιορτές, εθνικές ημέρες, αργίες και επέτειοι; Όλες έχουν αποκτήσει τις δικές τους ταινίες τρόμου με ανάλογη θεματολογία! Υπήρχε, όμως, μια πολύ ειδική Παγκόσμια Ημέρα που δεν είχε αυτή την τιμή –μέχρι πέρσι, τουλάχιστον: η 20η Απριλίου! Τι ακριβώς γιορτάζει ο πλανήτης την αυριανή μέρα, θα αναρωτιέσαι! Η απάντηση είναι ότι δεν γιορτάζει ολόκληρος ο πλανήτης ακριβώς, αλλά… κάποιοι πιο μυημένοι!

TI MAΣ ΛΕΣ;
Πέντε φίλες οργανώνουν μια πεζοπορία στο δάσος –ως είθισται στα θρίλερ- για να γιορτάσουν τα γενέθλια μίας από αυτές, τα οποία συμπίπτουν με το διήμερο της 20ης Απριλίου. Χωρίς να το γνωρίζουν, όμως, το σημείο που επιλέγουν να κατασκηνώσουν βρίσκεται πολύ κοντά σε μια παράνομη φυτεία κάνναβης. Ενώ εκείνες είναι προετοιμασμένες για ένα διήμερο γεμάτο ποτό, τσιγαριλίκια και διασκέδαση, ο μυστηριώδης και αιμοδιψής φύλακας της φυτείας είναι αποφασισμένος να εξαλείψει κάθε απειλή που μπαίνει στην περιοχή του με κάθε μέσο…

Τι είναι αυτό το 420, λοιπόν, στο οποίο βασίζεται η ταινία; Ξεκίνησε ως μια κωδική λέξη πίσω στο 1971, όταν μια ομάδα φοιτητών αποφάσισε να ανακαλύψει την τοποθεσία μια εγκαταλειμμένης φυτείας κάνναβης και ως ώρα συνάντησης επέλεξε τις 4.20 το πρωί. Από τότε, εξελίχθηκε σε αργκό για τη χρήση μαριχουάνας και πλέον αποτελεί ένα ολόκληρο κίνημα της κουλτούρας της κάνναβης και έχει γεννήσει ολόκληρα φεστιβάλ και εορτασμούς ως «αντι-γιορτή» των ενθουσιαστών αυτής. Η 20η Απριλίου (για ευνόητους λόγους) έχει οριστεί ως εθνική ημέρα, κατά την οποία οι φαν ανά τον πλανήτη μαζεύονται και οργανώνουν διάφορα happening, από ομαδικό κάπνισμα στις 4.20 το πρωί ή το απόγευμα μέχρι ειρηνικές διαδηλώσεις υπέρ της αποποινικοποίησης.

Ήταν θέμα χρόνου, λοιπόν, να γυριστεί ένα φιλμ που να στοχεύει και σε αυτό το κοινό! Η ταινία ισορροπεί ανάμεσα στο σοβαρό και το αστείο, προσπαθώντας απεγνωσμένα να μας πείσει ότι δεν είναι Β’ διαλογής. Δεν τα καταφέρνει και πολύ καλά, όμως. Αν και από άποψη production value είναι αρκετά προσεγμένη και καλοδουλεμένη, η σοβαροφάνεια που δείχνει έχει το αντίθετο αποτέλεσμα και καταλήγει να δείχνει πιο γελοία, αφού οι σοβαροί διάλογοι που προσπαθούν να δώσουν βάθος στους χαρακτήρες είναι εκ διαμέτρου αντίθετοι με τα όσα εξωφρενικά διαδραματίζονται, καθώς και με την ίδια την παρουσία του δολοφόνου, ο οποίος μοιάζει να πετάχτηκε από καρτούν!

Οι ερμηνείες δεν είναι τόσο κακές όσο θα περίμενε κανείς σε μια ανάλογη ταινία, αλλά δεν μπορώ να πω το ίδιο και για ορισμένους από τους διαλόγους, οι οποίοι είναι είτε απελπιστικοί κακοί είτε βαρετοί και αδιάφοροι (ειδικά οι σοβαροί!) και κάνουν περιττή κοιλιά. Αν είσαι φαν των slasher, παρόλα αυτά, θα περάσεις ευχάριστα την ώρα σου (όσο ευχάριστα μπορείς να την περάσεις βλέποντας αποκεφαλισμούς και ξεκοιλιάσματα!) μια και τα επίπεδα φρίκης είναι υψηλά για low budget παραγωγή –αν εξαιρέσουμε μερικά εφέ που βγάζουν μάτι ότι είναι ψεύτικα (συμπτωματικά, ένα από αυτά είναι σε σκηνή που όντως βγαίνουν μάτια!)

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, αν τη δεις κι εσύ μαστουρωμένος θα σου αρέσει περισσότερο!

GEEKY TRIVIA
Στους τίτλους τέλους, ο δολοφόνος αποκαλείται «The Shape». Αυτό αποτελεί άμεση αναφορά στον εικονικό χαρακτήρα του Michael Myers στο Halloween, ο οποίος είχε την ίδια ονομασία στους τίτλους της αρχικής ταινίας.

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Σοβαρά τώρα;

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Δεν δείχνουν χαρούμενες, επειδή δεν έχουν καπνίσει ακόμα…

Stealth mode…

Το αίμα ρέει άφθονο!

Advertisements

Happy Death Day: Ξυπνήστε, ψοφήστε, επαναλάβετε!

Σκηνοθεσία: Christopher B. Landon
Σενάριο: Scott Lobdell
Μουσική: Bear McCreary
Ηθοποιοί: Jessica Rothe, Israel Broussard κ.α.
Είδος: Slasher
Αξιολόγηση: ★★★★☆

ΤΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα ★★☆☆☆
Φρίκη: ★☆☆☆☆
Τρόμος: ★★☆☆☆
Αγωνία: ★★★☆☆

HAPPY DEATH DAY (2017)
Η σημερινή ταινία θα μπορούσε άνετα να είναι παιδί του Groundhog Day και του Scream! Η σημερινή ταινία θα μπορούσε άνετα να είναι παιδί του Groundhog Day και του Scream! Η σημερινή ταινία θα μπορούσε άνετα να είναι παιδί του Groundhog Day και του Scream! Η σημερινή ταινία θα μπορούσε άνετα να είναι παιδί του Groundhog Day και του Scream! (Και με αυτή την εισαγωγή σε έβαλα, νομίζω, λίγο στο κλίμα του σεναρίου!)

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Η Theresa, μια εγωκεντρική και κακομαθημένη φοιτήτρια κολλεγίου, ξυπνά το πρωί των γενεθλίων της –και μετά από μια νύχτα με μπόλικο αλκοόλ- στο δωμάτιο ενός συμφοιτητή που ούτε καν θυμάται. Ξεκόβοντας από την αρχή κάθε ελπίδα περαιτέρω γνωριμίας, φεύγει και συνεχίζει την μέρα της, όπως κάθε μέρα: με το να φέρεται σαν σκύλα στους πάντες γύρω της. Το ίδιο βράδυ, όμως και καθώς πηγαίνει σε ένα ακόμη πάρτι, δολοφονείται από έναν μασκοφόρο που της στήνει καρτέρι. Μόνο που το επόμενο πρωί ξυπνά ξανά ζωντανή, στο ίδιο δωμάτιο και τη μέρα των γενεθλίων της, καταδικασμένη να επαναλάβει την τελευταία μέρα της ζωής της!

Όπως ανέφερα και στην αρχή, η κεντρική ιδέα της ταινίας είναι, ουσιαστικά, η ίδια με αυτή του Groundhog Day, με τη διαφορά ότι πλέον υπάρχει και ένας μανιακός δολοφόνος στη συνταγή! Οι ίδιοι οι δημιουργοί της ταινίας αναγνωρίζουν το γεγονός ότι το σενάριό τους έχει ως σημείο αναφοράς αυτό του Harold Ramis και δεν διστάζουν να το αναφέρουν ακόμη και μέσα στη δική τους ταινία, χάρην αστεϊσμού! Βέβαια, ακόμη και αν δεν έχεις δει ποτέ τη Μέρα της Μαρμότας (είναι δυνατόν;) η κεντρική ιδέα θα σου είναι γνώριμη, καθώς μετά την ταινία με τον Murrey, το τέχνασμα αυτό χρησιμοποιήθηκε σε δεκάδες ακόμη ταινίες και τηλεοπτικές σειρές.

Αυτό, λογικά, θα έπρεπε να είναι αρνητικό για την ταινία, διότι σημαίνει ότι πατάει σε μια πολύ συγκεκριμένη φόρμουλα και είσαι σίγουρος για το τι θα ακολουθήσει και πώς θα εξελιχθεί πάνω-κάτω. Παρόλα αυτά, δεν ισχύει κάτι τέτοιο, καθώς η ιστορία σε πιάνει στον ιστό της από την αρχή και το γεγονός ότι καταπιάνεται με τον χρόνο και με διαφορετικά timelines, σημαίνει ότι μπορείς να είσαι σίγουρος ότι θα υπάρχουν κάμποσες ανατροπές και εκπλήξεις για να διατηρήσουν το ενδιαφέρον σου αμείωτο μέχρι το τέλος! Επίσης, το σενάριο συνδυάζει με μεγάλη επιτυχία στοιχεία κωμωδίας, επιστημονικής φαντασίας και τρόμου, διατηρώντας μεν τα δομικά στοιχεία ενός slasher film, αλλά διανθίζοντάς τα με μαύρο χιούμορ.

Με πολύ απλά λόγια, το Happy Death Day είναι απολύτως διασκεδαστικό, έχει αρκετή αγωνία και –όπως συμβαίνει σε όλες τις ταινίες slasher- θα προσπαθείς ως το τέλος να ανακαλύψεις ποιος (ποιοι;) είναι ο δολοφόνος (δολοφόνοι;) και τα κίνητρά του (τους;)! Σίγουρα, δεν πρόκειται για μια παραγωγή που άλλαξε ριζικά το είδος που εκπροσωπεί ή άφησε ανεξίτηλο το στίγμα της, αλλά με το μπρίο και την ανέμελη προσέγγισή της κατάφερε να κερδίσει την καρδιά του μεγαλύτερου μέρους του κοινού –και αυτό είναι το σημαντικότερο στον κινηματογράφο! Διόλου περίεργο, λοιπόν, που αποτέλεσε μια από τις εισπρακτικές εκπλήξεις του έτους που πέρασε, καθώς κατάφερε να βγάλει ακριβώς το 24πλάσιο από όσο κόστισε!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, να το δεις! Και μετά να το ξαναδείς! Και μετά να το ξαναδείς!

GEEKY TRIVIA
Αφού δεις την ταινία, ψάξε να βρεις και το εναλλακτικό τέλος το οποίο κυκλοφορεί στο YouTube και το οποίο, μάλιστα, προοριζόταν να είναι το αρχικό φινάλε. Στις δοκιμαστικές προβολές, όμως, το κοινό έδειξε να δυσανασχετεί με τον τρόπο που έκλεινε η ιστορία, γεγονός που ανάγκασε σκηνοθέτη και σεναριογράφο να αλλάξουν την τελική σκηνή τελείως!

ΜΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΕΙΜΑΣΤΕ
Η επιτυχία της αρχικής ταινίας έκανε αναπόφευκτη τη δημιουργία ενός σίκουελ -το οποίο, όμως, ήταν ήδη στα σκαριά, αφού υπήρχε έτοιμη ιδέα.

  • Happy Death Day 2U (2019) ★★★☆☆
    Η ταινία διαδραματίζεται την ίδια ημέρα, ένας νέος δολοφόνος κάνει την εμφάνισή του και τα πράγματα περιπλέκονται ακόμη περισσότερο.Το σενάριο αποκτά ένα πιο sci-fi ύφος και φροντίζει να εξηγήσει τα πάντα!

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Ο Landon δήλωσε ότι θέλει και μπορεί να προσθέσει και ένα ακόμη σίκουελ στη σειρά, καθώς έχει ήδη έτοιμη και την επόμενη ιδέα και το ίδιο ανοιχτή στο ενδεχόμενο είναι και η εταιρεία παραγωγής. Παρόλα αυτά, τα έσοδα της δεύτερης ταινίας δεν ήταν τόσο υψηλά όσο ήλπιζαν (βέβαια, κόστισε μόλις 9 εκατομμύρια και έβγαλε 64, οπότε πόσο παραπάνω ήθελαν;) και τα σχέδια έχουν μπει προσωρινά στον πάγο.

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Συνδυασμός hangover και ντεζαβού!

Όποιος φορά μάσκα μωρού δεν μπορει να είναι και τόσο ισοροοπημένος…

Surprise!

Silent Night, Deadly Night: Άγριος Βασίλης έρχεται…

Σκηνοθεσία: Charles E. Sellier Jr.
Σενάριο: Michael Hickey
Μουσική: Perry Botkin
Ηθοποιοί: Robert Brian Wilson, Lilyan Chauvin κ.α.
Είδος: Slasher
Αξιολόγηση: ★★☆☆☆

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★★☆☆☆
Φρίκη: ★★★☆☆
Τρόμος: ★☆☆☆☆
Αγωνία: ★★☆☆☆

SILENT NIGHT, DEADLY NIGHT (1984)
Συνεχίζω τις εορταστικές εκδηλώσεις με ένα ακόμη επίκαιρο θρίλερ, το οποίο στις μέρες του προκάλεσε τεράστιες αντιδράσεις με τη θεματολογία του και θεωρείται ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα θρίλερ των 80s. Φυσικά, για το ότι πάτωσε δεν ευθύνονται τόσο οι αντιδράσεις, όσο το γεγονός ότι η ταινία ήταν και ολίγον τι πατάτα! Παρόλα αυτά, οι κακές κριτικές δεν εμπόδισαν τη δημιουργία κάμποσων σίκουελ –δεν ήταν κι η πρώτη φορά άλλωστε που λαομίσητη ταινία δημιούργησε ολόκληρο franchise!

TI MAΣ ΛΕΣ;
Ο μικρός Billy γίνεται μάρτυρας της άγριας δολοφονίας των γονιών του από έναν κακοποιό ντυμένο με αγιοβασιλιάτικη στολή, γεγονός που του προκαλεί φοβία προς τη μορφή του Άη Βασίλη. Τα πράγματα χειροτερεύουν κατά τη διαμονή του σε ένα ορφανοτροφείο που διοικείται από μια αυστηρή ηγουμένη, η οποία τιμωρεί συνεχώς τον Billy με κάθε ευκαιρία, θεωρώντας ότι η κακή συμπεριφορά του είναι απλώς θέμα καπρίτσιου. Όταν πλέον ενηλικιώνεται και είναι ελεύθερος να ζήσει μόνος του, βρίσκει δουλειά σε ένα κατάστημα παιχνιδιών και η ζωή του μοιάζει να μπαίνει σε έναν φυσιολογικό ρυθμό. Μέχρι μια Παραμονή Χριστουγέννων, που το αφεντικό του θα του ζητήσει να ντυθεί Άγιος Βασίλης…

Όπως ανέφερα προηγουμένως, η ταινία εξόργισε πολύ κοσμάκη, όχι μόνο επειδή παρουσίαζε τον Άη Βασίλη ως κατά συρροήν δολοφόνο (όλοι ξέρουμε πόσο ευαίσθητοι είναι οι αμερικάνοι με τα πατριωτικοθρησκευτικά τους σύμβολα), αλλά κυρίως επειδή διαφημίστηκε κάμποσο στην τηλεόραση σε ώρες που έβλεπαν παιδιά, τα οποία απέκτησαν ψυχικά τραύματα ανάλογα με του πρωταγωνιστή, βλέποντας τον Santa να αφαλοκόβει κόσμο με ένα τσεκούρι.
Έγιναν κάμποσες διαμαρτυρίες, πλήθη εξαγριωμένων οικογενειαρχών συγκεντρώθηκαν σε σινεμά κι εμπορικά κέντρα, κριτικοί διάβαζαν τα ονόματα των συντελεστών στην τηλεόραση και τους έκραζαν –μόνο γυμνούς δεν τους έβγαλαν στους δρόμους βαρώντας καμπανάκια και φωνάζοντας «shame»! Με λίγα λόγια: ο κακός χαμός!

Το αποτέλεσμα ήταν να αποσυρθούν όλες οι διαφημίσεις, ενώ και η ίδια η ταινία δεν έμεινε για πολύ στους κινηματογράφους. Όχι ότι θα τα κατάφερνε να μείνει παραπάνω και χωρίς τη φασαρία, δηλαδή, καθώς δεν ήταν και κάνα αριστούργημα της έβδομης τέχνης! Σε γενικές γραμμές, η ταινία αποτελεί απλώς ακόμη μια προσπάθεια εκμετάλλευσης της μόδας των slasher films που μεσουράνησαν την περίοδο εκείνη. Σε πιο ειδικές γραμμές, αν και προσπαθεί σκληρά να σε τρομάξει, δεν τα καταφέρνει και τόσο –εκτός αν είσαι 5χρονο που φοβάται ήδη τον Άη Βασίλη. Το σενάριο είναι τελείως χαζό και γεμάτο τρύπες και ο κακός έχει παντελώς ηλίθιο κίνητρο –ή, για την ακρίβεια, δεν έχει: απλώς φοράει μια στολή και αποφασίζει ότι πρέπει πλέον να σκοτώνει στα καλά καθούμενα. Τέλος, οι πιο πολλές ερμηνείες είναι για τα μπάζα (ως συνήθως) με τους περισσότερους ηθοποιούς να έχουν κάνει το overracting λάστιχο –ειδικά ο πρωταγωνιστής, ο οποίος δεν έχει καν λήμμα στη Wikipedia, καθώς μετά από αυτή την ταινία παίζει να παράτησε τελείως την ηθοποιία και να άνοιξε μανάβικο.

Με απλά λόγια, αν το Silent Night ήταν χριστουγεννιάτικο δώρο, θα ήταν πουλόβερ! Το πιο εξοργιστικό απ’ όλα, όμως, είναι ότι με το πέρασμα του χρόνου απέκτησε κι αυτή η μπαλαφάρα φανατικό κοινό! Προσφέρεται περισσότερο για να τη δεις με παρέα κολλητών και κάμποση χαβαλεδιάρικη διάθεση –και γι’ αυτό στην προτείνω κιόλας! Για ακόμα μεγαλύτερη διασκέδαση, μπορείτε να τη μετατρέψετε σε drinking game και να πίνετε πχ ένα σφηνάκι κάθε φορά που ακούγεται η λέξη: «punishment» ή «naughty», ή όποτε εμφανίζονται… βυζιά στην ταινία! (Πίστεψέ με, θα χρειαστείτε πολλά ποτά…)

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, στείλε μήνυμα στην παρέα κι ετοιμαστείτε για αξέχαστο χριστουγεννιάτικο ρεβεγιόν!

GEEKY TRIVIA
Η ταινία κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους το ίδιο Σαββατοκύριακο με το A Nightmare on Elm Street και για κάποιο διάστημα, μάλιστα, κατάφερε να την ξεπεράσει σε εισπράξεις. Φυσικά, έπαιξε καθοριστικό ρόλο και το γεγονός ότι το Silent Night προβαλλόταν σε πάνω από διπλάσιες αίθουσες. Παρόλα αυτά, τη δεύτερη μόλις εβδομάδα, οι εισπράξεις της έπεσαν κατά 45% κι έφαγε τη σκόνη του Εφιάλτη…

MIA ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΕΙΜΑΣΤΕ
Παρά τις αρνητικές κριτικές και τον χαμό που προκάλεσε, η ταινία κατάφερε ν΄αποκτήσει κάμποσες συνέχειες (η μία χειρότερη από την άλλη). Ευτυχώς, δεν τις είδα όλες!

  • Silent Night, Deadly Night Part 2 (1987) ★☆☆☆☆
    Πρωταγωνιστής της ταινίας είναι ο μικρός αδερφός του Billy, ο οποίος βλέποντας τον θάνατο του αδελφού του, αποκτά κι εκείνος μετατραυματικό στρες, το οποίο τον οδηγεί σε αμόκ. Η μισή ταινία ακριβώς είναι, ουσιαστικά, flash back της αρχικής, οπότε το κακό είναι διπλό!
  • Silent Night, Deadly Night 3: Better Watch Out! (1989)
    Ο δολοφόνος της προηγούμενης ταινίας ξυπνά από κώμα και αρχίζει πάλι να πετσοκόβει, ενώ παράλληλα καταδιώκει και μια τυφλή κοπέλα με παραψυχικές δυνάμ ΜΑΣ ΔΟΥΛΕΥΕΤΕ, ΕΤΣΙ;;;
  • Silent Night, Deadly Night 4: Initiation (1990)
    Μπορεί να περνιέται για σίκουελ, αλλά η συγκεκριμένη προσθήκη δεν έχει καμιά σχέση με τις αρχικές ταινίας και αφορά μια δημοσιογράφο που ερευνά κάτι μάγισσες –μπέρδεψαν τις γιορτές μάλλον…
  • Silent Night, Deadly Night 5: The Toy Maker (1991)
    Δεύτερη ταινία που δεν έχει καμιά σχέση με τις αρχικές και έχει να κάνει με διάφορα παιχνίδια που σκοτώνουν κόσμο –ΜΑ ΓΙΑΤΙ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΚΑΙ ΒΓΑΖΟΥΝ ΚΙ ΑΛΛΕΣ;;;
  • Silent Night (2012) ★★★☆☆
    Remake της αρχικής ταινίας με πολύ πιο σκοτεινό ύφος και αρκετά διαφοροποιημένο σενάριο, αλλά ίδιο κεντρικό κορμό. Πιθανότατα η μόνη προσθήκη που βλέπεται κάπως πιο ευχάριστα σε ολόκληρο το franchise!

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Αχ, όχι, σας παρακαλώ!

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Εγώ, πάντως, δεν θα σταματούσα!

Σιγά, κι εγώ μικρός μόνο θανατικά ζωγράφιζα και τώρα είμαι μια χαρά!

Αυτό είναι που λένε «και δεν μας καταδέχεται»;

ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!

Dr. Giggles: Όταν τον ακούσεις να χαχανίζει, θα είναι ήδη αργά!

90sGiggles-posterΣκηνοθεσία: Manny Coto
Σενάριο: Manny Coto, Graeme Whifler
Μουσική: Brian May
Ηθοποιοί: Larry Drake, Holly Marie Combs, Cliff De Young κ.α.
Είδος: Slasher, Medical Horror
Αξιολόγηση: ★
★
☆☆☆

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★
★
★
☆
☆
Φρίκη: ★
★
★
★
☆
Τρόμος: ★
★
☆☆☆
Αγωνία: ★
★
☆☆☆

DR. GIGGLES (1992)
Αν φοβάσαι τους γιατρούς και τα νοσοκομεία, σήμερα πέτυχες το τζακ ποτ, καθώς σου έχω ιατρικό τρόμο! Ή έστω ψευδο-ιατρικό, μια και το κεντρικό πρόσωπο του σημερινού b-movie που θ’ απολαύσεις έχει μόνο το όνομα, αλλά όχι και τη χάρη! Φυσικά, υπάρχουν και κανονικοί γιατροί εκεί έξω που έχουν μακελέψει κοσμάκη, ασχέτως αν το έχουν το πτυχίο ιατρικής, και παίζει να έχουν στείλει στα θυμαράκια περισσότερο κόσμο από τον σημερινό μας ψύχη. Αλλά ας μείνουμε στην ταινία, καλύτερα –τουλάχιστον εκεί ξέρουμε πως ό,τι θα δούμε ανήκει στη σφαίρα της φαντασίας και όχι στο ελληνικό σύστημα υγείας!

TI MAΣ ΛΕΣ;
Ένας παρανοϊκός με το ψευδώνυμο Dr. Giggles -εξαιτίας της ψευδαίσθησής του ότι είναι γιατρός και του ανατριχιαστικού γέλιου του- δραπετεύει από το άσυλο στο οποίο ήταν έγκλειστος κι επιστρέφει στη γενέτειρά του. Σκοπός του είναι να τιμωρήσει ολόκληρη την πόλη, την οποία θεωρεί υπεύθυνη για τον θάνατο του γιατρού πατέρα του, 35 χρόνια πριν. Εξοπλισμένος με μια παλιά ιατρική τσάντα γεμάτη μπόλικα φρικαλέα μαραφέτια, αρχίζει να εξολοθρεύει οποιονδήποτε βρίσκεται μπροστά του. Μέχρι τη στιγμή που ο δρόμος του θα συναντηθεί με αυτόν της νεαρής Jennifer, η οποία πάσχει από μια καρδιακή πάθηση που θα δώσει νέο σκοπό στον Dr. Giggles…

Χαζοταινιούλα του συρμού, λοιπόν, η σημερινή, από εκείνες που γυρίζονταν στα 90s με μοναδικό σκοπό να δείξουν αίμα κι άντερα, αδιαφορώντας αν το σενάριο έμοιαζε γραμμένο στο πόδι με ιδέες που πετούσαν διάφοροι περαστικοί! Άλλωστε, σε τέτοιες περιπτώσεις, σχεδόν πάντα το σενάριο είναι γεμάτο τρύπες, απιθανότητες και πράγματα που δεν βγάζουν νόημα, όπως «πού στο διάολο βρήκε ο τύπος ένα κωμικά τεράστιο τσιρότο για να χρησιμοποιήσει στο θύμα του;»

Φυσικά το ξέρεις από πριν αυτό (ότι το σενάριο μπάζει, όχι ότι θα εμφανιστεί ένα τεράστιο τσιρότο) και δεν σε ενοχλεί, διότι ο μόνος λόγος που θες να δεις μια τέτοια ταινία, είναι ακριβώς το ότι ακούγεται απολύτως εξωφρενική και ακραία! Βέβαια, ενώ άλλες b-movies έχουν καταφέρει να μαγέψουν το κοινό και να μετατρέψουν τον κακό τους σε pop icon, το Dr. Giggles δεν κατάφερε τίποτα τέτοιο, ασχέτως αν το προσπάθησαν οι δημιουργοί, δίνοντας ακόμη κι ένα αναγνωρίσιμο χαρακτηριστικό στον ήρωα της ταινίας –δηλαδή το αλλόκοτο γέλιο του. Υποθέτω ότι δεν βοήθησε το δήθεν ψαγμένο χιούμορ της ταινίας, το οποίο βασίζεται κυρίως σε ιατρικές στιχομυθίες και ατάκες, οι οποίες όμως ήταν ήδη κλισέ εδώ και χρόνια και από ένα σημείο κι έπειτα καταντάνε πιο εκνευριστικές κι από εκείνες του Σβαρτζενέγκερ στο Batman and Robin, όπου έπαιζε τον Mr. Freeze και οι εννέα στις δέκα ατάκες του ήταν του στυλ «chill out»!

Για ερμηνείες, δεν το συζητάμε καν –αν και για κάποιον παράδοξο λόγο, η πιο εκνευριστική είναι αυτή της ηρωίδας, η οποία είναι η μοναδική που παίζει καλά. Και γι’ αυτό ακριβώς είναι εκνευριστική, επειδή δείχνει να παίρνει τον ρόλο της πολύ στα σοβαρά, λες και παίζει σε βικτωριανό δράμα κι όχι σε ταινία όπου ο κακός σκοτώνει με πελώρια τσιρότα! Τα εφέ παλεύονται για την εποχή τους και σίγουρα έχει μερικούς ευφάνταστους θανάτους, αρκετό αίμα και κάμποσες σκηνές που θα σου προκαλέσουν αηδία και ανατριχίλες διότι, όπως είπαμε: οι γιατροί προκαλούν φόβο σε πολλούς, ακόμα κι όταν κάνουν σωστά τη δουλειά τους –πόσο μάλλον όταν σακατεύουν κοσμάκη γελώντας σπαστικά!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε δες την για να «σκοτώσεις» την ώρα σου. Κι επειδή πλέον έχεις την περιέργεια να δεις πόσο μεγάλο ήταν πια εκείνο το αναθεματισμένο το τσιρότο!

GEEKY TRIVIA
Ο Manny Coto, ο οποίος ακούγεται σαν κάτι ανάμεσα σε τραγουδιστή των 50s και χαβανέζικο κοκτέιλ, δεν πρέπει να σου είναι καθόλου γνωστός ως σκηνοθέτης. Δικαίως, διότι έχει σκηνοθετήσει κάτι ελάχιστες μπαλαφάρες, κάποιες από τις οποίες για το κανάλι της Disney (εμετός…) Αν υπάρχει κάτι για το οποίο θα έπρεπε να είναι γνωστός, αυτό είναι το γεγονός ότι ήταν executive producer για τέσσερις σεζόν στο σήριαλ 24, αλλά και executive producer και σεναριογράφος για τρεις σεζόν του Dexter (καμία από τις καλές σεζόν, δυστυχώς!)

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Κανένα μέλλον –πράγμα περίεργο διότι υπάρχουν πολύ πιο καμμένες ταινίες εκεί έξω που απέκτησαν και άπειρα σίκουελ, αλλά και remakes!

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

"Άνοιξε το στόμα καλά. Για να ακουστεί η τσιρίδα."

«Άνοιξε το στόμα καλά. Για να ακουστεί η τσιρίδα.»

Πριν γίνει γνωστή ως Piper από το Charmed ήταν γνωστή ως... εμ, δεν ήταν, μάλλον.

Πριν γίνει γνωστή ως Piper από το Charmed ήταν γνωστή ως… εμ, δεν ήταν, μάλλον.

Αυτοεγχείριση. Εκεί που λες ότι δεν γίνεται πιο φρικιαστική η ταινία...

Αυτοεγχείριση. Εκεί που λες ότι δεν γίνεται πιο φρικιαστική η ταινία…

Sleepaway Camp: Οι νταήδες δεν χωράνε σε αυτή την κατασκήνωση!

classicsposterΣκηνοθεσία: Robert Hiltzik
Σενάριο: Robert Hiltzik
Μουσική: Edward Bilous
Ηθοποιοί: Felissa Rose, Mike Kellin, Katherine Kamhi, Jonathan Tiersten κ.α.
Είδος: Slasher
Αξιολόγηση: ★★
★
★

☆

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★
★☆☆☆

Φρίκη: ★
★
★
☆☆
Τρόμος: ★
★
☆☆☆
Αγωνία: ★
★
★
★
☆

SLEEPAWAY CAMP aka NIGHTMARE VACATION (1983)
Καλοκαίριασε για τα καλά, οπότε ας δούμε μια ταινία για τις χαρές της κατασκήνωσης! Αν και θεωρείται απολύτως καλτ στις ΗΠΑ, εγώ δεν την είχα καν ακουστά και υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να μην γνώριζες ούτε εσύ την ύπαρξή της. Κυκλοφόρησε την περίοδο που οι ταινίες με λίμνες, κατασκηνώσεις και ψυχάκηδες που σφάζουν teenagers ήταν στην ακμή τους, χάρη στο Friday the 13th! Το Sleepaway Camp, όμως -αν και πατάει στο ίδιο σκεπτικό- διαφέρει αρκετά και, παρά τα κάμποσα ελαττώματά του, καταφέρνει να κλέψει την παράσταση για έναν πολύ συγκεκριμένο λόγο (που θα αναφέρω στη συνέχεια). Προειδοποίηση: μην κάνεις το λάθος να διαβάσεις την υπόθεση στη Wikipedia, διότι θα φας γερό σπόιλερ και θα κλαις!

TI MAΣ ΛΕΣ;
Οχτώ χρόνια μετά από ένα ατύχημα στη λίμνη, το οποίο κόστισε τη ζωή στον πατέρα και τον αδελφό της, η Angela –που πλέον μεγαλώνει υπό την επίβλεψη της θείας της- πηγαίνει για το καλοκαίρι στην κατασκήνωση Arawak, με τον ξάδελφό της, τον Ricky. Εσωστρεφής και απόμακρη από τη φύση της, αρχίζει να δέχεται αμέσως πειράγματα από τους υπόλοιπους κατασκηνωτές, κυρίως την Judy, η οποία ανήκει στον θάλαμό της. Όσο περνούν οι μέρες, όμως, αρκετοί από αυτούς που χλευάζουν την Angela ή κάνουν τη ζωή της δύσκολη, εμπλέκονται ένας-ένας σε μυστηριώδη και θανατηφόρα ατυχήματα, κάνοντας τις υποψίες να πέσουν στον υπερπροστατευτικό και ευέξαπτο Ricky, ο οποίος ξεκινά συνεχώς καυγάδες προσπαθώντας να βοηθήσει την ξαδέλφη του.

Η ταινία, λοιπόν, έχει όλα τα χαρακτηριστικά ενός slasher της εποχής: το ανάλογο, εξοχικό σκηνικό, τους νέους πρωταγωνιστές και τον μυστηριώδη δολοφόνο που χτυπά στις σκιές. Ή μάλλον, αυτό το τελευταίο δεν ισχύει και τόσο, αφού μερικοί ψοφάνε και στο καταμεσήμερο! Στα θετικά στοιχεία ανήκει, σαφώς, η ερμηνεία της νεαρής Felissa Rose, η οποία τα σπάει χωρίς να χρειάζεται να μιλήσει και πολύ -μια και το μόνο που κάνει στη μισή ταινία είναι να κοιτάζει με ένα κενό, ανατριχιαστικό βλέμμα, το οποίο είναι υπεραρκετό για να σου σηκωθεί η τρίχα κάγκελο!

Επίσης, σε αντίθεση με τα περισσότερα κακέκτυπα του Παρασκευή και 13, το Sleepaway Camp καταφέρνει να διαφοροποιηθεί αρκετά. Σίγουρα, δεν γλιτώνει τα κλισέ, αλλά το σενάριο –αν και όχι κάτι το ιδιαίτερο- αποκτά λίγο μεγαλύτερο βάθος όσο εξελίσσεται, ενώ η πληθώρα των περίεργων χαρακτήρων που διαθέτει, προσφέρει μια ποικιλία που ξεφεύγει από τα στερεότυπα ανάλογων ταινιών που αρκούνται στον παίδαρο, την ξανθιά τσούλα, τον φύτουλα με τα γυαλιά και το σεμνό πρωταγωνιστικό δίδυμο. Επίσης, χωρίς να είναι τίγκα στο αίμα και τη φρίκη (με εξαίρεση μια-δυο σκηνές), ή χωρίς να στηρίζεται σε ευφάνταστους θανάτους, καταφέρνει μια χαρά να σε τρομάξει και να σε αηδιάσει.

Φυσικά, έχει και πολλά αρνητικά… Το χειρότερο είναι ότι οι περισσότερες από τις ερμηνείες είναι κακές. Κάποιες, μάλιστα, δεν είναι απλώς κακές, αλλά επικά ανυπόφορες! Οι διάλογοι, από την άλλη, είναι ως επί το πλείστον χαζοί και τετριμμένοι. Αλλά αυτά ίσως να μη σε ενοχλήσουν τόσο –άλλωστε, τα περισσότερα slasher films είναι το ίδιο και χειρότερα αφελή. Γιατί έβαλα τόσο μεγάλη βαθμολογία, λοιπόν, αφού προφανώς δεν την αξίζει;

Διότι υπάρχει ένα στοιχείο που έκανε την ταινία να ξεχωρίσει και να αποτυπωθεί στη μνήμη όσων την είδαν: το σοκαριστικά απροσδόκητο τέλος, το οποίο είναι και αυτό που οδήγησε στο cult status που απολαμβάνει η ταινία στις μέρες μας, και το οποίο για πολλούς συγκαταλέγεται ανάμεσα στα πιο ανατρεπτικά φινάλε ταινιών τρόμου –και την εποχή που γυρίστηκε η ταινία ήταν σίγουρα το πιο απρόσμενο που είχαν δει ποτέ θεατές ως τότε στον κινηματογράφο!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, δώσε της μια ευκαιρία –άλλωστε, τώρα σε έχει φάει η περιέργεια για το τέλος, έτσι δεν είναι;

GEEKY TRIVIA
Η Felissa Rose έχει συμμετάσχει σε πάνω από 50 ταινίες μέχρι σήμερα –οι περισσότερες από αυτές ταινίες τρόμου. Και αν και έχει εμφανιστεί ως επί το πλείστον σε παραγωγές Β’ διαλογής ή ταινίες που κυκλοφόρησαν απευθείας σε DVD, έχει κερδίσει και αυτή επάξια τον τίτλο της Scream Queen!

MIA ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΕΙΜΑΣΤΕ
Το franchise έχει περάσει του λιναριού τα πάθη. Η τέταρτη ταινία ξεκίνησε να γυρίζεται το 1992, ώσπου φαλίρισε η εταιρεία παραγωγής, μετά από μόλις 32 λεπτά νέου υλικού. Το 2012, στο υλικό αυτό προστέθηκαν σκηνές από τις προηγούμενες ταινίες για γέμισμα, οπότε η ταινία μοιάζει με ένα αδιάφορο recap, σαν αυτά που βλέπεις στις τηλεοπτικές σειρές. Η τελευταία ταινία δε, ολοκληρώθηκε το 2003, αλλά τα εφέ ήταν άθλια, ενώ ταυτόχρονα δεν μπορούσε να βρει εταιρεία διανομής. Μέχρι το 2008 τα εφέ είχαν βελτιωθεί, έγιναν και πρόσθετα γυρίσματα και η ταινία βρήκε, επιτέλους, τον δρόμο προς τα σινεμά.
Κανένα σίκουελ, ασφαλώς, δεν είχε τον αντίκτυπο της αρχικής ταινίας –λογικό, αφού κι εκείνη ξεχώρισε χάρη στο φινάλε της.

  • Sleepaway Camp II : Unhappy Campers (1988) ★★

☆☆☆
    Η ταινία διαδραματίζεται στην κατασκήνωση Rolling Hills, όπου τα γεγονότα της κατασκήνωσης Arawak έχουν πλέον γίνει ιστορία τρόμου που διηγούνται οι κατασκηνωτές γύρω από τη φωτιά. Μέχρι που παρόμοιοι φόνοι και μυστηριώδεις εξαφανίσεις αρχίζουν να συμβαίνουν κι εκεί…
  • Sleepaway Camp III: Teenage Wasteland (1989) ★☆☆☆☆
    Έναν χρόνο μετά τα γεγονότα της δεύτερης ταινίας, η κατασκήνωση έχει μετονομαστεί και φιλοξενεί εφήβους από κάθε κοινωνικό στρώμα, ως ένα κοινωνιολογικό πείραμα. Και μετά αρχίζουν και ψοφάνε όλοι.
  • Sleepaway Camp IV: The Survivor (1992/2012)
    Βλέπε παραπάνω για την περιγραφή. Αδιάφορη προσθήκη με ελάχιστο νέο υλικό.
  • Return to Sleepaway Camp (2008) ★☆☆☆
    Η ταινία αγνοεί τα γεγονότα των προηγούμενων σίκουελ (τα οποία γυρίστηκαν από άλλο σκηνοθέτη, οπότε ο Hiltzik πήρε την εκδίκησή του) και διαδραματίζεται μετά την αρχική ταινία, στην κατασκήνωση Manabe, όπου ο Alan δέχεται τα πειράγματα και την καζούρα της υπόλοιπης κατασκήνωσης. Μέχρι που οι βασανιστές του αρχίζουν να βρίσκουν φριχτό θάνατο ένας-ένας.
    Ο σκηνοθέτης έκανε την προσπάθεια να σκεφτεί ένα εξίσου ανατρεπτικό τέλος, το οποίο εγώ, τουλάχιστον, το κατάλαβα από την αρχή και μάλλον θα το καταλάβεις κι εσύ!

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Δύο προγραμματισμένα σίκουελ που είχαν γραφτεί τα έφαγε το μαύρο σκοτάδι. Παρόλα αυτά, τα δικαιώματα της σειράς ανήκουν πλέον στον αρχικό σκηνοθέτη, ο οποίος έχει ανακοινώσει τα σχέδιά του για ένα reboot του franchise (τι πρωτότυπο!)

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Τα ξαδελφάκια.

Τα ξαδελφάκια.

Ένας τύπος που έκανε το λάθος να τα βάλει με τα ξαδελφάκια.

Ένας τύπος που έκανε το λάθος να τα βάλει με τα ξαδελφάκια.

Οι χαζοβιόλες που εξακολουθούν να τα βάζουν με τα ξαδελφάκια και θα φάνε το κεφάλι τους.

Οι χαζοβιόλες που εξακολουθούν να τα βάζουν με τα ξαδελφάκια και θα φάνε το κεφάλι τους.

Urban Legend: Συνέβη στον φίλο ενός φίλου…

90sposterΣκηνοθεσία: Jamie Blanks
Σενάριο: Silvio Horta
Μουσική: Christopher Young
Ηθοποιοί: Jared Leto, Alicia Witt, Joshua Jackson, Michael Rosenbaum κ.α.
Είδος: Slasher
Αξιολόγηση: ★
★★☆☆

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★★☆☆☆
Φρίκη: ★★☆☆☆
Τρόμος: ★★☆☆☆
Αγωνία: ★★★☆☆

URBAN LEGEND (1998)
Επιστροφή στα 90s και στο κινηματογραφικό είδος που άνθισε τη δεκαετία εκείνη. Ξέρεις: νέοι, όμορφοι φοιτητές, ψυχάκιας που τους ξεκληρίζει έναν έναν και η τελική αναμέτρηση όπου αποκαλύπτεται ο κακός και το ηλίθιο –συνήθως- κίνητρο το οποίο τον σπρώχνει να σκοτώνει! Η σημερινή ταινία ακολουθεί πιστά και επιτυχημένα τη συνταγή και διαθέτει και μια πλειάδα γνωστών προσώπων, μερικά από τα οποία τότε δεν είχαν γίνει και τόσο γνωστά ακόμη –ανάμεσά τους και ο Jared Leto, αρκετά χρόνια πριν αποκτήσει ένα ωραιότατο Oscar υποδυόμενος την τρανς γυναίκα ή προκαλέσει απανωτούς οργασμούς στους απανταχού nerds ως Joker!

TI MAΣ ΛΕΣ;
Ένα πανεπιστήμιο στις ΗΠΑ γίνεται στόχος ενός κατά συρροήν δολοφόνου, ο οποίος σκοτώνει τα θύματά του με τρόπους εμπνευσμένους από γνωστούς αστικούς μύθους. Καθώς, όμως, όλα τα θύματα προέρχονται από το άμεσο περιβάλλον μιας συγκεκριμένης σπουδάστριας -της Natalie- εκείνη αρχίζει να υποψιάζεται ότι ίσως τα πάντα να σχετίζονται με ένα τραγικό περιστατικό από το παρελθόν της.

Πιστό στη φόρμουλα του είδους του, το Urban Legend δεν έχει κάτι το καινούργιο να προσφέρει στο είδος. Το μόνο φρέσκο και έξυπνο στοιχείο, ίσως, είναι η χρήση των αστικών μύθων, οι οποίοι χρησιμοποιούνται από τον δολοφόνο ως σκηνικά των φόνων του. Μύθοι γνωστοί ως επί το πλείστον -με ορισμένους από αυτούς να έχουν αρχίσει να διαδίδονται και στη χώρα μας- που αποκτούν μια πιο meta υπόσταση, αφού από μύθοι μετατρέπονται σε πραγματικότητα –η οποία με τη σειρά της θ’ αποτελέσει νέα πηγή μύθων.

Όλα τα υπόλοιπα στοιχεία, όμως, είναι απλώς μια από τα ίδια, από το σκηνικό, τους χαρακτήρες και τις μεταξύ τους σχέσεις, μέχρι τον τρόπο που ξεδιπλώνεται σταδιακά η πλοκή και το μεγάλο φινάλε στο οποίο γίνεται η αποκάλυψη του δολοφόνου. Στο ενδιάμεσο έχουμε για γαρνιτούρα τις τυπικές σκηνές αγωνίας που ξέρουμε από πριν πού θα οδηγήσουν και πώς θα εξελιχθούν, το κλασικό κυνήγι γάτας και ποντικού ανάμεσα στον δολοφόνο και τα θύματα, καθώς και τα εξόφθαλμα, πια, παραπλανητικά στοιχεία που προσπαθούν να σε πείσουν ότι ο δολοφόνος είναι κάποιος άλλος. Με λίγα λόγια, γι’ ακόμη μια φορά βλέπουμε όσα είχαμε ήδη δει στο Scream -το οποίο μοιάζει ν’ αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για όλα τα slasher films που το ακολούθησαν.

Προσωπικά, πάντως, τη θεωρώ πολύ πιο διασκεδαστική και σαφώς καλύτερη από πολλές του είδους (βλ. I Know What You Did Last Summer) και τη βλέπω πάντα ευχάριστα (διότι είμαι και κολλημένος και έχω δει τα μισά θρίλερ πάνω από έξι φορές το καθένα!) Σίγουρα σε κρατάει μέχρι το τέλος, παρά την όποια προβλεψιμότητά της.

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε δες την, διότι άκουσα για εκείνον τον τύπο που αποφάσισε τελευταία στιγμή να μην τη δει και τον βρήκαν σφαγμένο στο κρεβάτι του. Αλήθεια συνέβη, μου το είπε η αδελφή μου, που της το είπε μια φίλη που ήταν γνωστή με την ξαδέλφη της κομμώτριας εκείνου του τύπου!

GEEKY TRIVIA
Ο Robert Englund (που όλοι γνωρίζουμε -και θα γνωρίζουμε μέχρι να πεθάνει κι ακόμα παραπέρα- ως Freddy Krueger) υποδύεται έναν από τους καθηγητές του πανεπιστημίου. Στη σκηνή που οι δύο πρωταγωνιστές ψαχουλεύουν το κρυφό δωμάτιο στο γραφείο του, ανάμεσα στα υπόλοιπα αντικείμενα διακρίνεται για λίγες στιγμές και μια μαριονέτα ντυμένη σαν τον Freddy!

MIA ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΕΙΜΑΣΤΕ
Η ταινία έδωσε δύο σίκουελ, το πρώτο επανέλαβε χλιαρά τη συνταγή και το δεύτερο… ξέφυγε τελείως!

  • Urban legends: Final Cut (2000) ★★
☆☆☆
    Οι σπουδαστές μια σχολής κινηματογράφου πρέπει να ετοιμάσουν μια ταινία για την πτυχιακή τους. Η Amy αποφασίζει να γυρίσει μια ταινία με θέμα έναν δολοφόνο που χρησιμοποιεί αστικούς μύθους για να σκοτώσει τα θύματά του. Αγνοεί, όμως, ότι αυτό συμβαίνει γύρω της και στην πραγματικότητα, καθώς κάποιος έχει αρχίσει και ξεκάνει τους συμφοιτητές της..
  • Urban Legends: Bloody Mary (2005) ★
☆☆☆☆
    Η τρίτη ταινία σταματά κάθε προσπάθεια, αφού από slasher το γυρίζει σε… supernatural και αφορά το φάντασμα μιας δολοφονημένης κοπέλας που στοιχειώνει μια παρέα φίλων και σκοτώνει κοσμάκη χρησιμοποιώντας –ναι, το μάντεψες: αστικούς μύθους! Meh πια!

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Δεν ακούγεται κάτι (για την ώρα, αλλά πόσο να τη γλιτώσει κι αυτό από τη λαίλαπα των remake;) Η Sony ετοιμαζόταν να βγάλει και ένα τρίτο σίκουελ, αλλά τελικά χρησιμοποίησε το σενάριο σε μια standalone ταινία με τον τίτλο Ghosts of Goldfield.

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Κοινωνικά πειράματα στην αίθουσα διδασκαλίας...

Κοινωνικά πειράματα στην αίθουσα διδασκαλίας…

Να κάτι που δεν θες να δεις στον τοίχο σου το πρωί...

Να κάτι που δεν θες να δεις στον τοίχο σου το πρωί…

Θα πέσει τσεκούρι!

Θα πέσει τσεκούρι!