Poltergeist: Είναι εδώ! Και δεν έχουν έρθει για καλό…

Σκηνοθεσία: Tobe Hooper
Σενάριο: Steven Spielberg, Michael Grais, Mark Victor
Μουσική: Jerry Goldsmith
Ηθοποιοί: JoBeth Williams, Graig T. Nelson, Beatrice Straight κ.α.
Είδος: Supernatural Horror
Αξιολόγηση: ★★★★★

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★★☆☆☆
Φρίκη: ★★★☆☆
Τρόμος: ★★★★★
Αγωνία: ★★★★★

POLTERGEIST (1982)
Επιστροφή στα κλασικά, με ένα πετυχημένο θρίλερ που έγραψε ιστορία, έδωσε -πιθανότατα- έμπνευση σε κάμποσες μελλοντικές ταινίες και απέκτησε πρόσφατα και αυτό το remake του, μια και έχουν στερέψει οι ιδέες κι έχουν βαλθεί να κανιβαλίσουν όλα τα παλιά, εκεί στο Hollywood…

TI MAΣ ΛΕΣ;
Το ζεύγος Freeling και τα τρία παιδιά τους ζούνε μια ήσυχη ζωή στην Cuesta Verde, μια νεόδμητη κοινότητα στα προάστια, όπου ο πατέρας εργάζεται ως εργολάβος. Όταν η μικρότερη κόρη της οικογένειας, η Carol Anne, αρχίζει να μιλάει με την τηλεόραση της οικογένειας, όλοι νομίζουν ότι έχει αποκτήσει απλώς έναν φανταστικό φίλο, μέχρι που διάφορα παραφυσικά φαινόμενα μέσα στο σπίτι τραβούν την προσοχή των υπολοίπων. Όταν, όμως, τα φαινόμενα μετατρέπονται από άκακα περιστατικά σε επικίνδυνες επιθέσεις με αποκορύφωμα την εξαφάνιση της Carol Anne, τότε η οικογένεια θα αναζητήσει τη βοήθεια ειδικών…

Η ταινία από σπόντα δεν είναι του Spielberg, ο οποίος εκτελεί μόνο χρέη παραγωγού-σεναριογράφου, διότι εκείνη την περίοδο γύριζε το E.T. ο Εξωγήινος και ένας από τους όρους του συμβολαίου του ήταν να μη γυρίσει άλλη ταινία στο ενδιάμεσο. Φυσικά, οι κακές γλώσσες λένε ότι ο Hooper είχε μόνο τυπικά τον σκηνοθετικό ρόλο, καθώς ήταν απλώς ένα ανδρείκελο που έκανε, ουσιαστικά, ό,τι του έλεγε ο Spielberg. Σημασία έχει ότι η ταινία είναι μια από τις καλύτερες ταινίες τρόμου που έχουν γυριστεί ποτέ, οπότε σκασίλα μας ποιος τη γύρισε τελικά! Το Poltergeist υλοποιήθηκε σε μια εποχή που το είδος δεν είχε κορεστεί τελείως από πανομοιότυπες ταινίες με στοιχειωμένα σπίτια, αλλά αυτό δεν παίζει ρόλο, αφού καταφέρνει ούτως ή άλλως να διαχωρίσει σεναριακώς τη θέση του, γλιτώνοντας από αρκετά κλισέ.

Δεν έχουμε το τυπικό στόρυ όπου το σπίτι είναι στοιχειωμένο και ο μόνος που το ξέρει είναι το παιδί ή η μάνα, που κανένας δεν πιστεύει, μέχρι το μεγάλο μπαμ στο τέλος, όπου οι τοίχοι αρχίζουν να ματώνουν και τα λοιπά τετριμμένα. Γλιτώνουμε όλο αυτό το δράμα, αφού ολόκληρη η οικογένεια μαθαίνει και αποδέχεται από αρκετά νωρίς στην ταινία την ύπαρξη του μεταφυσικού στοιχείου και έτσι μας μένει χρόνος για να μπούμε στο ψητό. Εντάξει, μερικά κλισεδάκια δεν τα γλιτώνεις ποτέ, αλλά στην ουσία του το Poltergeist είναι μια… οικογενειακή ταινία τρόμου, αφού το κεντρικό μήνυμα που περνά είναι ότι στα δύσκολα οι οικογένειες έρχονται πάντα πιο κοντά και κάνουν ό,τι περνά από το χέρι τους για να βοηθήσουν ένα μέλος που έχει την ανάγκη τους. Θα δάκρυζα, αν στο ενδιάμεσο δεν μου έκοβαν τη χολή κάμποσες τρομακτικές σκηνές που μετριάζουν το μελόδραμα!

Η ταινία έχει αρκετά καλά εφέ για την εποχή στην οποία γυρίστηκε (εκτός από μια δυο σκηνές που κάνουν μπαμ ότι είναι ψεύτικες, αλλά μιλάμε για τα 80s –αν δεν δεις και λίγη μαριονέτα και ψεύτικο αίμα, δεν λέει!) Έχει αρκετή αγωνία από την αρχή ως το τέλος, καθώς και μπόλικες σκηνές τρόμου που θα σε κάνουν να χώσεις τα νύχια σου στο κάθισμα ή στο μπούτι του άτυχου που κάθεται δίπλα σου, αν τη δεις με παρέα! Οι ερμηνείες είναι εξαιρετικές, η μουσική που επενδύει την ταινία απόκοσμα μαγευτική και η πλοκή σε κρατά καθηλωμένο. Τι άλλο θες; Εκτός από έναν εξορκιστή

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, αν δεν το έχεις δει, δες το πριν το remake! Δεν είναι τυχαίο ότι η αρχική ταινία εξακολουθεί να μαζεύει επαίνους τόσες δεκαετίες μετά τη διανομή της.

GEEKY TRIVIA
Το Poltergeist είναι ένα από τα ελάχιστα τυχερά franchise που έχουν την ολόδική τους κατάρα, καθώς διάφορα ατυχή γεγονότα έχουν συνδεθεί με αυτό! Έχουμε και λέμε:
α) η Dominique Dunne, που υποδύεται τη μεγάλη αδελφή, στραγγαλίστηκε από τον πρώην της λίγο μετά την κυκλοφορία της ταινίας. Αυτός είναι ο λόγος που ο χαρακτήρας της δεν αναφέρεται καν στα σίκουελ.
β) ο 60χρονος Julian Beck, που υποδυόταν τον κακό στη δεύτερη ταινία, πέθανε από καρκίνο του στομάχου (τον οποίο τον είχε πριν δεχτεί τον ρόλο, φυσικά!)
γ) ο Will Sampson, επίσης από τη δεύτερη ταινία, πέθανε από νεφρική ανεπάρκεια μετά από επέμβαση και
δ) η Heather O’Rourke, που υποδυόταν την Carol Anne πέθανε σε ηλικία 12 ετών, μετά την ολοκλήρωση και της τρίτης ταινίας, κατά τη διάρκεια επέμβασης.
Πολλοί πιστεύουν ότι για την κακοτυχία ευθύνεται η χρήση… αληθινών σκελετών στα γυρίσματα! Ε, γυρεύοντας πήγαιναν!

MIA ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΕΙΜΑΣΤΕ
Η ταινία έδωσε δύο σίκουελ και πολύ πρόσφατα απέκτησε και ένα αρκετά αξιοπρεπές remake.

  • Poltergeist II: The Other Side (1986) ★★★☆☆
    Ένα χρόνο μετά τα περιστατικά της πρώτης ταινίας, η οικογένεια Freeling έρχεται ξανά αντιμέτωπη με μια υπερφυσική απειλή που κυνηγά την Carol Anne. Το σίκουελ έχει άμεση σύνδεση με την ιστορία της αρχικής ταινίας, την οποία εξελίσσει περισσότερο.
  • Poltergeist III (1988) ★★☆☆☆
    Τελική ταινία της αρχικής τριλογίας, με την Carol Anne να μένει αυτή τη φορά στο Σικάγο με τη θεία της, σε έναν ουρανοξύστη. Όμως, τα πνεύματα την έχουν ακολουθήσει κι εκεί, διότι αν μη τι άλλο, οι νεκροί είναι επίμονοι και έχουν και αρκετό χρόνο για σκότωμα. Αν έχεις κι εσύ, δες το κι αυτό.
  • Poltergeist (2015) ★★★★☆
    Καλογυρισμένο και εξίσου ατμοσφαιρικό remake της αρχικής ταινίας, το οποίο έχει μείνει ως επί το πλείστον πιστό στο πρωτότυπο.

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Δεν έχει γίνει ακόμη γνωστό αν η Fox θα προχωρήσει και σε σίκουελ, στοχεύοντας σε μια νέα τριλογία. Ίσως ευθύνεται και το γεγονός ότι οι κριτικές του remake ήταν αρκετά χλιαρές. Αλλά μια και τα έβγαλε τα λεφτά του, ποτέ μην λες ποτέ!

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Η αθωότητα προσωποποιημένη…

Φάντασμα με αρχιτεκτονικές ανησυχίες…

Εντάξει, τέρμα η κρεατοφαγία για κάνα εξάμηνο…

The Autopsy of Jane Doe: Αιτία θανάτου.

Σκηνοθεσία: André Øvredal
Σενάριο: Ian Goldberg, Richard Naing
Μουσική: Danny Bensi, Saunder Jurriaans
Ηθοποιοί: Emile Hirsch, Brian Cox, Olwen Kelly
Είδος: Supernatural Horror
Αξιολόγηση: ★★★★★

ΤΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα ★★★★☆
Φρίκη: ★★★★★
Τρόμος: ★★★★☆
Αγωνία: ★★★★★

THE AUTOPSY OF JANE DOE (2012)
Σε διαδικτυακή κουβέντα που είχα προσφάτως για το remake του It (το οποίο θα εκθειάσω και γραπτώς στο μέλλον), κάποιος μου υπενθύμισε το σημερινό διαμάντι -το οποίο αποτελεί μια από εκείνες τις ευχάριστες εκπλήξεις που πρωτοεμφανίζονται, συνήθως, σε φεστιβάλ και βάζουν τα γυαλιά σε πολυδιαφημισμένες χολυγουντιανές υπερπαραγωγές. Και πρόκειται, εντελώς συμπτωματικά, για μια ταινία που έχει επαινέσει και ο ίδιος ο Stephen King, οπότε μάλλον ήταν θέμα κάρμα να στην προτείνω σήμερα!

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Ο Tommy και ο Austin είναι πατέρας και γιος και εργάζονται ως ιατροδικαστές στην κωμόπολή τους. Ο τοπικός σερίφης τούς παραδίδει το πτώμα μιας γυναίκας αγνώστων στοιχείων, το οποίο βρέθηκε σε μια ανεξήγητη σκηνή εγκλήματος, και τους αναθέτει να εντοπίσουν την αιτία θανάτου μέχρι το επόμενο πρωί. Από το ξεκίνημα της, όμως, η νεκροτομή αποδεικνύεται γεμάτη εκπλήξεις για τους δύο άντρες, ενώ όσο προχωρά, τόσο πυκνώνει και το μυστήριο γύρω από τον θάνατο της αινιγματικής γυναίκας. Σύντομα θα πρέπει να αποδεχτούν το γεγονός ότι κάποια πράγματα είναι απλώς ανεξήγητα…

Εντάξει, θα μου πεις, πόσο ενδιαφέρον να έχει ένα θρίλερ που περιστρέφεται γύρω από μια νεκροψία; Σίγουρα, θα έχει μπόλικη φρίκη και αίμα, αλλά δεν θα βαρεθούμε τη ζωή μας; Στο σημείο αυτό, λοιπόν, θα σου τραβήξω δυο χαστούκια, επειδή βιάζεσαι! Ναι μεν η ταινία περιστρέφεται γύρω από μια νεκροψία, αλλά μη νομίζεις ότι θα βλέπεις επί 80 λεπτά δύο τύπους να πετσοκόβουν ένα πτώμα και να ζυγίζουν όργανα. Για την ακρίβεια, συμβαίνουν πάρα πολλά πράγματα στην ταινία και το ενδιαφέρον σου θα παραμείνει εγγυημένα ζωντανό (pun not intended), μέχρι το τέλος!

Η ταινία καταφέρνει να κρατήσει τα χαρτιά της καλά κρυμμένα για μεγάλο διάστημα. Κάποια πράγματα ίσως τα μαντέψεις στην πορεία, αλλά σε γενικές γραμμές η ιστορία είναι αρκετά πρωτότυπη και καλογραμμένη, με κλειστοφοβική διάθεση και καλή μίξη στοιχείων ψυχολογικού τρόμου και φρίκης. Το σασπένς χτίζεται αργά αργά, ενώ το παιχνίδι με τον φωτισμό, τους ήχους και τις σκιές βοηθά στο να διατηρηθεί η ένταση και το αίσθημα ενός επερχόμενου κακού σε υψηλά επίπεδα καθ’ όλη τη διάρκεια της ταινίας. Και σε όλα αυτά έρχεται να προστεθεί και η ανατριχιαστική ερμηνεία της Kelly, ή, καλύτερα, η έλλειψη ερμηνείας, αφού… υποδύεται το πτώμα! Αρκετά δύσκολος ρόλος, όμως, αφού στα περισσότερα πλάνα εμφανίζεται η ίδια η ηθοποιός και όχι κούκλα.

Ο ίδιος ο Øvredal είχε ήδη τραβήξει -ως σκηνοθέτης και σεναριογράφος- την προσοχή του κοινού, από την ταινία του, Trollhunter. Tο Autopsy αποτελεί την πρώτη του αγγλόφωνη σκηνοθετική προσπάθεια κα αν κρίνουμε από την υποδοχή που της επιφύλαξαν κριτικοί και θεατές, τότε ήταν πολύ πετυχημένη! Ο ίδιος παραδέχτηκε πως ήθελε να αποδείξει ότι μπορεί να κάνει κάτι παραπάνω από μια ταινία «found footage» και ότι αποτέλεσε μεγάλη έμπνευση γι’ αυτόν το The Conjuring.

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε να τη δεις, φρόντισε μόνο να μην το κάνεις τρώγοντας!

GEEKY TRIVIA
Το όνομα John/Jane Doe (Johnny/Janie Doe για αγόρια και κορίτσια αντιστοίχως) χρησιμοποιείται στις ΗΠΑ για αγνώστων στοιχείων πτώματα και ασθενείς ή για οποιοδήποτε πρόσωπο, η ταυτότητα του οποίου δεν είναι γνωστή. Αν και ο όρος προήλθε από την Αγγλία και η χρήση του έχει εντοπιστεί ακόμη και σε κείμενα του 14ου αιώνα, πλέον στο Ηνωμένο Βασίλειο, καθώς και την Αυστραλία, χρησιμοποιείται είτε το Joe Bloggs είτε το John Smith.

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Δεν χρειάζεται, η ταινία είναι αυτάρκης και οποιαδήποτε συνέχεια απλώς θα αναμασούσε τα ίδια. Ο σκηνοθέτης, από την άλλη, έχει σίγουρα μέλλον στο χώρο!

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Αρχίζει το κόψιμο…

…και το άδειασμα!

Όχι αυτό που περίμεναν;

The Omen: Κάνε παιδί, να δεις κακό!

Σκηνοθεσία: Richard Donner
Σενάριο: David Seltzer
Μουσική: Jerry Goldsmith
Ηθοποιοί: Gregory Peck, Lee Remick, David Warner, Billie Whitelaw κ.α.
Είδος: Supernatural Horror
Αξιολόγηση: ★★★★★

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★★★☆☆
Φρίκη: ★★★☆☆
Τρόμος: ★★★★☆
Αγωνία: ★★★★★

THE OMEN (1976)
Αν ρωτήσεις 100 αγνώστους ποια είναι η πιο τρομακτική ταινία με θέμα τον Διάβολο, οι περισσότεροι θα αναφέρουν τον Εξορκιστή. Και μετά θα φύγουν τρέχοντας μακριά σου, διότι όταν κάποιος σε ρωτάει ποια είναι η αγαπημένη σου ταινία με θέμα τον Οξαποδώ, δεν θες να κάτσεις και πολύ δίπλα του! Αν και ο Εξορκιστής είναι, χωρίς αμφιβολία, θρίλερ για γερά νεύρα, παρόλα αυτά η ταινία που χαράχθηκε πιο βαθιά στη δική μου μνήμη είναι η Προφητεία. Μπορεί ο μικρός Damien να μην έχει κεφάλι που κάνει πλήρη περιστροφή ή τη δυνατότητα να ξερνοβολάει μπιζελόσουπα, αλλά σε μια μάχη σώμα με σώμα θα κλωτσούσε μια χαρά το δαιμονισμένο κωλαράκι της Regan!

TI MAΣ ΛΕΣ;
Ο Robert Thorn -αμερικανός διπλωμάτης που κατοικεί στη Ρώμη- και η γυναίκα του αποκτούν το πρώτο τους παιδί, το οποίο, όμως, πεθαίνει στη γέννα. Μη βρίσκοντας το κουράγιο να πει την αλήθεια στη σύζυγό του, ο Robert αποφασίζει μετά από προτροπή του εφημέριου του νοσοκομείου να υιοθετήσει κρυφά ένα βρέφος -του οποίου η μητέρα πέθανε γεννώντας την ίδια στιγμή με τη γυναίκα του- και να της το παρουσιάσει ως δικό τους. Μετά τη μετακόμιση του ζεύγους στη Μεγάλη Βρετανία, όμως, ξεκινά μια σειρά από ανεξήγητα και φρικιαστικά γεγονότα, τα οποία έχουν όλα ως επίκεντρο τον μικρό Damien. Ο Robert θα αρχίσει ν’ αναζητά απαντήσεις, μόνο που αυτά που πρόκειται ν’ ανακαλύψει θα τον φέρουν αντιμέτωπο με μια καλοστημένη πλεκτάνη…

Το Omen είναι μια από τις πιο τρομακτικές ταινίες που έχουν γυριστεί ποτέ. Δεν είναι μόνο το ότι ασχολείται με το παραφυσικό και το δαιμονικό στοιχείο, αλλά και το ότι το κάνει με έναν τρόπο που σε κρατά συνεχώς σε εγρήγορση. Αυτή η διαρκής αίσθηση του κακού και της απειλής που πλανάται στην ατμόσφαιρα, αλλά και η αναμονή για όλα τα κακά που είσαι σίγουρος ότι πρόκειται να συμβούν, χωρίς να ξέρεις ακριβώς το πότε, σε κρατάνε καθηλωμένο στο κάθισμά σου. Ή πολύ κουκουλωμένο στο κρεβάτι σου –εξαρτάται πώς βλέπεις την ταινία!

Και ενώ όλες οι ερμηνείες είναι αψεγάδιαστες, ξεχωρίζει περισσότερη αυτή του μικρού (τότε) Harvey Spencer Stephens, ο οποίος κερδίζει σίγουρα το βραβείο του πιο creepy παιδιού που έχει εμφανιστεί ποτέ σε θρίλερ! Είναι απλώς ένα αθώο παιδί που βρίσκεται στο επίκεντρο μιας επικίνδυνης συνομωσίας και αγνοεί όλο το κακό που το περιβάλλει, ή είναι μια σατανική οντότητα που έχει πλήρη επίγνωση της δύναμης που κατέχει;

To Omen σάρωσε στα ταμεία, πήρε πολύ καλές κριτικές και μας χάρισε αρκετές σκηνές που όχι μόνο σόκαραν, αλλά έγραψαν ιστορία στον κινηματογράφο. Τσίμπησε αρκετά βραβεία, ανάμεσά τους και ένα Oscar για το soundtrack του –το μοναδικό στην καριέρα του Goldsmith!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, αν ψάχνεις τρομακτική ταινία, βρήκες αυτό που έψαχνες!

GEEKY TRIVIA
Ήταν αναμενόμενο ταινία με τέτοια θεματολογία να κολλήσει τη ρετσινιά της «καταραμένης». Σε αυτό συνέβαλαν και διάφορα δυσάρεστα γεγονότα που συνέβησαν κατά την παραγωγή. Ξεκίνα το μέτρημα: α) στο ξενοδοχείο που έμενε ο Donner έγινε βομβιστική επίθεση από τον IRA, β) τα αεροπλάνα με τα οποία ταξίδευαν ο Peck και ο Seltzer προς Μεγάλη Βρετανία χτυπήθηκαν από κεραυνό την ίδια μέρα, γ) ένας άλλος κεραυνός λίγο έλειψε να ψήσει τον παραγωγό στη Ρώμη, δ) το ιδιωτικό τζετ που θα πήγαινε τον Peck από το Ισραήλ στις ΗΠΑ–το οποίο αποφάσισε να μην πάρει τελευταία στιγμή- έπεσε, σκοτώνοντας όλους τους επιβαίνοντες, ε) την πρώτη μέρα των γυρισμάτων ένα μέλος της παραγωγής επέζησε από μετωπική σύγκρουση ενώ ο παραγωγός που γλίτωσε από τον κεραυνό στη Ρώμη τράκαρε με αυτοκίνητο που πήγαινε ανάποδα στο δρόμο, στ) ένας από τους φύλακες του ζωολογικού κήπου στον οποίο έγιναν γυρίσματα σκοτώθηκε από λιοντάρι, ζ) ένας κασκαντέρ τραυματίστηκε άσχημα από τα εκπαιδευμένα σκυλιά που χρησιμοποιήθηκαν σε μια σκηνή. Πόσα ακόμα θες για να σου βγει το όνομα;

MIA ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΕΙΜΑΣΤΕ
Η ταινία έδωσε αρκετά σίκουελ -το ένα χειρότερο από το άλλο- και ένα εντελώς αχρείαστο remake.

  • Damien: Omen II (1978) ★★★☆☆
    O Damien είναι πια έφηβος και φοιτά σε στρατιωτική σχολή. Μετά τα γεγονότα της πρώτης ταινίας, μένει πλέον με τον θείο του, τη γυναίκα του και τον γιο τους. Παράλληλα, διάφορα μέλη από τη σατανική σέκτα που τον ακολουθεί, προσπαθούν να τον ενημερώσουν για την αληθινή του ταυτότητα και την αποστολή που έχει…
  • Omen III: The Final Conflict (1981) ★☆☆☆☆
    Στο δεύτερο σίκουελ, ο Damien είναι πλέον ενήλικας, επικεφαλής της βιομηχανίας του θείου του και έτοιμος να δεχτεί τη θέση του πρέσβη στη Μεγάλη Βρετανία, με σκοπό να ξεκινήσει από θέση ισχύος να θέτει το σχέδιό του για παγκόσμια κυριαρχία σε εφαρμογή.
  • Omen IV: The Awakening (1991) ★☆☆☆☆
    Η τελευταία ταινία της σειράς γυρίστηκε για την τηλεόραση και περιστρέφεται γύρω από την Delia, τη βιολογική κόρη του Damien, η οποία έχει τις ίδιες σατανικές δυνάμεις με τον πατέρα της και βαδίζει στα ίχνη του…
  • The Omen (1995)
    Άλλη μια τηλεταινία, η οποία ουσιαστικά δεν έχει ιδιαίτερη σχέση με τις ταινίες και γυρίστηκε για να λειτουργήσει ως πιλότος για μια ανάλογου περιεχομένου τηλεοπτική σειρά. Ψιλοαπέτυχε και την έφαγε το μαύρο σκοτάδι!
  • The Omen (2006) ★★★☆☆
    Πρόκειται για remake της αρχικής ταινίας, το οποίο βαδίζει πάνω-κάτω στα χνάρια του αρχικού σεναρίου, με κάποιες μικρές αλλαγές. Αν και τα πήγε καλά εισπρακτικώς, οι κριτικές ήταν πιο πολύ αρνητικές.
  • 666: The Omen – Revealed (2000) – / The Omen: Legacy (2001) –
    Δυο ντοκιμαντέρ για την ταινία, τα οποία πλέον μπορεί να βρει κανείς στην επίσημη συλλογή των DVD.
  • Damien (2015)
    Πρόκειται για τηλεοπτική σειρά που προβλήθηκε στο κανάλι Α&Ε και κόπηκε κακήν κακώς μετά από μια σεζόν 10 επεισοδίων, αφού έφαγε το θάψιμο της αρκούδας από κριτικούς και κοινό. Η κατάρα φταίει!

Πέρα από τις ταινίες και τα ντοκιμαντέρ, έχουν κυκλοφορήσει και πέντε βιβλία βασισμένα στη σειρά, με τα τρία πρώτα ν’ αποτελούν λογοτεχνική απόδοση των αντίστοιχων ταινιών.

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Μετά τα χάλια της σειράς, μάλλον θα περάσει καιρός πριν ξαναπιάσει κάποιος αυτό το franchise!

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Ναι, όταν είναι μωρά είναι όλα χαριτωμένα και γλυκούλικα…

Η δουλειά της νταντάς έχει γίνει πολύ απαιτητική…

Αν το βλέμμα μπορούσε να σκοτώσει…

Oculus: Καθρέφτη, καθρεφτάκι μου…

Σκηνοθεσία: Mike Flanagan
Σενάριο: Mike Flanagan, Jeff Howard
Μουσική: The Newton Brothers
Ηθοποιοί: Karen Gillan, Brenton Thwaites, Rory Cochrane κ.α.
Είδος: Psychological Horror, Supernatural Horror
Αξιολόγηση: ★★
★
★

☆

ΤΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★
★
☆☆☆
Φρίκη: ★
★
★
☆☆
Τρόμος: ★
★
★
★
☆
Αγωνία: ★
★
★
★
★


OCULUS (2013)
Τη σημερινή ταινία την είχα λατρέψει πριν καν προβληθεί, για έναν και μόνο λόγο, ο οποίος ακούει στο όνομα Karen Gillan. Αν είσαι κι εσύ φαν του Doctor Who, θα την γνωρίζεις ήδη ως την πολυαγαπημένη Amelia Pond, μία από τους συντρόφους του Ενδέκατου Γιατρού. Αν δεν είσαι φαν, τότε θα τη γνωρίζεις πιθανότατα ως Nebula από το Guardians of the Galaxy. Αν δεν την ξέρεις ούτε από εκεί, τότε είσαι πιθανότατα ένας πολύ βαρετός άνθρωπος που παρακολουθεί μόνο κοινωνικά δράματα εποχής και καουμπόικα…

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Η Kaylie εντοπίζει έναν καθρέφτη-αντίκα που ανήκε κάποτε στην οικογένειά της, με σκοπό να αποδείξει ότι μέσα του κρύβεται μια σατανική, υπερφυσική δύναμη η οποία οδηγεί τους ανθρώπους στην παράνοια. Πεπεισμένη ότι ο καθρέφτης ευθύνεται για την τραγωδία που βρήκε και τη δική της οικογένεια πριν από αρκετά χρόνια, πειραματίζεται μαζί του στο παλιό σπίτι τους, καταγράφοντας σε κάμερα τις εμπειρίες της. Μαζί της βρίσκεται ο αδελφός της, ο οποίος, όμως, είναι πεπεισμένος ότι τα πράγματα δεν συνέβησαν όπως υποστηρίζει η Kaylie και ότι όλες οι αναμνήσεις της είναι μια προσπάθεια του μυαλού της να εκλογικεύσει τα τραυματικά περιστατικά που βίωσε. Ποιος από τους δύο έχει δίκιο, τελικά;

Το Oculus είναι μια αρκετά προσεγμένη παραγωγή, με έξυπνο και καλογραμμένο σενάριο που σε απορροφά και δυνατές ερμηνείες από τους πρωταγωνιστές (μεγάλους και μικρούς). Δικαίως απέσπασε θερμότατες κριτικές από κοινό και κριτικούς. Είναι βασισμένο στην ιστορία τρόμου μικρού μήκους Oculus: Chapter 3 – The Man with the Plan, του ίδιου σκηνοθέτη, η επιτυχία της οποίας τράβηξε την προσοχή διάφορων στούντιο. Και ενώ οι αρχικές βλέψεις των παραγωγών ήταν να γυριστεί με τη μορφή found footage, ο Flanagan αντιστάθηκε σθεναρά σε αυτή την προοπτική –και πολύ καλά έκανε!

Η πλοκή είναι μοιρασμένη σε δύο διαφορετικές χρονικές περιόδους -το παρελθόν και το παρόν- αλλά καθώς εξελίσσεται η ιστορία, οι δυο περίοδοι όλο και συγκλίνουν. Παράλληλα, καταφέρνει να παίξει σε μεγάλο βαθμό με την αντίληψή σου, αφού η πραγματικότητα και το φανταστικό μπλέκονται περίτεχνα μεταξύ τους, σε σημείο να είσαι καχύποπτος για το κάθε τι που βλέπεις να εκτυλίσσεται. Και ενώ η κεντρική ιστορία ακούγεται σαν κάτι το γνώριμο και κλασικό, παρόλα αυτά καταφέρνει να ξεχωρίσει και να διαφοροποιηθεί, κυρίως χάρη στην ευρηματικότητα της αφήγησης και μερικές σκόρπιες ανατροπές. Δεν προσθέτει κάτι το καινούριο στο genre, αλλά σαφώς του κάνει ένα μικρό λίφτινγκ και του δίνει μια αίσθηση φρεσκάδας!

Η ταινία δίνει μεγαλύτερη έμφαση στο σασπένς και τον ψυχολογικό, κυρίως, τρόμο, παρά τη φρίκη –χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν έχει 2-3 σκηνές που θα σε κάνουν να ανατριχιάσεις ή να αηδιάσεις! Το σενάριο εκτυλίσσεται αργά και σταθερά, χωρίς περιττές βιασύνες, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι γίνεται βαρετό. Το μόνο αρνητικό σημείο της είναι ότι προς το τέλος το παρακάνει κάπως με τις συνεχείς ενάλλαγες ανάμεσα στο τώρα και το τότε και ίσως κουράζει ή μπερδεύει λίγο, οπότε θέλει καθαρό μυαλό πριν κάτσεις να τη δεις! Σε γενικές γραμμές, όμως, πρόκειται για κάτι ατμοσφαιρικό, έξυπνο και τρομακτικό που θα σε καθηλώσει!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, σκέπασε όλους τους καθρέφτες στο σπίτι και κάτσε να την απολαύσεις!

GEEKY TRIVIA
Η λέξη «oculus» έχει τρεις ερμηνείες: α) ένα κυκλικό ή οβάλ παράθυρο, β) το κυκλικό άνοιγμα στην κορυφή ενός θόλου και γ) μάτι.

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Αν και το σενάριο αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο για κάμποσα sequel (και prequel, μη σου πω), δεν έχει ακουστεί κάτι για συνέχεια –παρά την εισπρακτική και κριτική επιτυχία της. Παρόλα αυτά, η ταινία θα αποκτήσει τέλη αυτού του Μαΐου το remake της στο… Bollywood, υπό τον τίτλο Dobaara: See Your Evil! Τώρα, αν θα έχει και χορευτικό στο τέλος, θα σε γελάσω!

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Εγώ πάντως θα τον αγόραζα!

Δεν θα πλησίαζα, όμως, τόσο καλού κακού!

Καλή όρεξη!

5 θρίλερ που πάτωσαν!


ΜΕΓΑΛΕΣ ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ
Το κινηματογραφικό κοινό είναι τελείως αψυχολόγητο και κανείς δεν μπορεί να μαντέψει τα γούστα του και το πώς θα αντιδράσει σε κάποια ταινία -πράγμα που προκαλεί συχνά πονοκέφαλο σε παραγωγούς, δημιουργούς και στούντιο, οι οποίοι σταυρώνουν τα δάχτυλά τους σε κάθε πρεμιέρα και παρακαλάνε τον καλό Θεούλη να μην πάνε τα λεφτά τους χαμένα. Μπορεί μια ταινία που λανσάρεται ως αριστούργημα ν’ αποτύχει παταγωδώς στις εισπράξεις και να τη φάει το μαύρο σκοτάδι και μια κακόγουστη μπούρδα που όλοι θεωρούν σιγουράκι για τον πάτο να σπάσει ταμεία και να αποκτήσει τεράστια φήμη. Σήμερα, λοιπόν, σου έχω πέντε ταινίες για τις οποίες οι δημιουργοί τους είχαν μεγάλες βλέψεις και ακόμη μεγαλύτερες προσδοκίες και οι οποίες, τελικά, πάτωσαν οικτρά και -σε ορισμένες περιπτώσεις- δεν έβγαλαν ούτε το ένα τρίτο του προϋπολογισμού! Εννοείται πως η σημερινή λίστα αφορά κυρίως πιο mainstream θρίλερ με γνωστά ονόματα του Χόλυγουντ και όχι b-movies του συρμού, ταινίες που κυκλοφόρησαν απευθείας σε DVD ή κακορίζικες low budget παραγωγές σαν αυτές της εταιρείας Asylum! Και αυτό διότι οι κακές κριτικές και οι τραγικές πωλήσεις είναι σχεδόν αναμενόμενες όταν πρόκειται για παραγωγή της πλάκας και δεν θα ήξερα και ποια να πρωτοδιαλέξω, ενώ όταν το χαστούκι του κοινού πέφτει ηχηρά σε μια ταινία για την οποία έχουν ξοδευτεί απίστευτα εκατομμύρια, τότε ο πόνος είναι ακόμη μεγαλύτερος!


BLOOD AND CHOCOLATE (2007)

Σκηνοθεσία: Katja von Garnier
Σενάριο: Ehren Kruger, Christopher Landon
Μουσική: Reinhold Heil
Ηθοποιοί: Agnes Bruckner, Hugh Dancy, Olivier Martinez κ.α.
Είδος: Dark Fantasy
Αξιολόγηση: ★★
☆☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Η Vivian είναι μια δεκαεννιάχρονη λυκάνθρωπος που ζει στη Ρουμανία με τη θεία της, από τότε που δύο κυνηγοί δολοφόνησαν την οικογένειά της. Η θεία της είναι το ταίρι του Gabriel, ο οποίος είναι και ο αρχηγός της αγέλης. Σύμφωνα με τους νόμους της αγέλης, όμως, με το πέρασμα επτά ετών ο Gabriel θα πρέπει να διαλέξει νέο ταίρι και όλα δείχνουν ότι έχει βάλει στο μάτι την απρόθυμη Vivian. Τα πράγματα περιπλέκονται όταν εκείνη ερωτεύεται τον Aiden, έναν θνητό που δείχνει να γνωρίζει πολλά για το είδος της Vivian. Τώρα, πού ακριβώς κολλάει η σοκολάτα με όλα αυτά, δεν θυμάμαι καν…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, η ταινία είναι τόσο αδιάφορη και βαρετή που πραγματικά δεν θυμάμαι την παραμικρή λεπτομέρεια από το σενάριο. Ούτως ή άλλως οι ταινίες με λυκανθρώπους έχουν καταντήσει πια μονότονες κλισεδιές και η συγκεκριμένη δεν είχε και τίποτε παραπάνω να προσθέσει στον μύθο, πέρα από ένα γλυκανάλατο ρομάντσο –μας τα είπε και το True Blood αυτά, και πολύ καλύτερα!

Budget: 15 εκ.
Box office: 6,3 εκ.


I KNOW WHO KILLED ME (2007)

Σκηνοθεσία: Chris Silvertson
Σενάριο: Jeff Hammond
Μουσική: Joel McNeely
Ηθοποιοί: Lindsay Lohan, Julia Ormond, Neal McDonough κ.α.
Είδος: Psychological Horror
Αξιολόγηση: ☆☆☆☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Ένας serial killer απαγάγει νεαρές γυναίκες και τις βασανίζει για εβδομάδες πριν τις δολοφονήσει. Το τελευταίο του θύμα είναι η Aubrey, η οποία εξαφανίζεται μυστηριωδώς μια νύχτα, αλλά λίγες μέρες αργότερα την ανακαλύπτουν ζωντανή και βαριά τραυματισμένη στην άκρη ενός δρόμου. Όταν συνέρχεται, όμως, δείχνει να μην αναγνωρίζει κανέναν και υποστηρίζει ότι το όνομά της είναι Dakota. Όλοι είναι σίγουροι ότι η Aubrey πάσχει από μετατραυματικό στρες και κάποια στιγμή θα θυμηθεί τα πάντα, αλλά όσο περνά ο καιρός, τόσο δείχνει να εμμένει στην ιστορία της…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, η ταινία είναι τόσο μπλεγμένη, άνευρη και βαρετή που τη σταμάτησα πολύ πριν τη μέση κι απλώς διάβασα την πλοκή στη Wikipedia. Το χειρότερο δεν είναι η παρουσία της –παρηκμασμένης πια από τις καταχρήσεις- Lohan, αλλά το γεγονός ότι παίζει και διπλό ρόλο –όπως είχε κάνει ως παιδί στο The Parent Trap, με τη διαφορά ότι εκεί δεν χρειαζόσουν ενδοφλέβια με καφέ για να την αντέξεις! Δικαίως πήρε υποψηφιότητες για εννέα (!) Χρυσά Βατόμουρα και ακόμη πιο δικαίως κέρδισε τα οχτώ από αυτά!

Budget: 12 εκ.
Box office: 9,7 εκ.


SHELTER aka 6 SOULS (2010)

Σκηνοθεσία: Måns Mårlind
Σενάριο: Michael Cooney
Μουσική: John Frizzell
Ηθοποιοί: Julianne Moore, Jonathan Rhys Meyers, Frances Conroy κ.α.
Είδος: Supernatural Horror
Αξιολόγηση: ★★☆☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Μετά τον θάνατο του συζύγου της, η ψυχολόγος Cara Harding νιώθει την πίστη της στο Θεό να κλονίζεται και στρέφεται ακόμη περισσότερο στην επιστήμη. Ο πατέρας της προσπαθεί να τη βοηθήσει να κρατήσει το μυαλό της ανοιχτό και της προτείνει διάφορες υποθέσεις που αφορούν ασθενείς με διαταραχές που δεν μπορούν να εξηγηθούν με καμία ψυχιατρική θεωρία. Ένας από αυτούς είναι ο Adam, ο οποίος δείχνει να έχει πολλαπλές προσωπικότητες και τη δυνατότητα να αποκτά και φυσικά χαρακτηριστικά των διαφορετικών προσωπικοτήτων του. Καθώς η Cara προσπαθεί να βρει μια λογική εξήγηση για όσα του συμβαίνουν, θα ανακαλύψει ότι ο πατέρας της είχε δίκιο και η επιστήμη δεν μπορεί να εξηγήσει τα πάντα…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, ενώ το σενάριο παρουσιάζει αρκετό μυστήριο και ενδιαφέρον, όσο προχωρά η ταινία, τόσο ξεφουσκώνει και καταρρέει σαν παραψημένο σουφλέ σοκολάτας. Έχει δυο-τρεις καλές στιγμές, αλλά όσο εξελίσσεται η πλοκή τόσο σου δίνεται η εντύπωση ότι η ταινία έχει χρηματοδοτηθεί από κάποιον Χριστιανικό Σύλλογο με μόνο σκοπό να κάνει ξεδιάντροπη προπαγάνδα υπέρ της θρησκείας. Πάτωσε τόσο πολύ, που στο τέλος βρήκε πετρέλαιο!

Budget: 22 εκ.
Box office: 3,2 εκ.


DYLAN DOG: DEAD OF NIGHT (2011)

Σκηνοθεσία: Kevin Munroe
Σενάριο: Thomas Dean Donnelly, Joshua Oppenheimer
Μουσική: Klaus Badelt
Ηθοποιοί: Brandon Routh, Sam Huntington, Anita Briem κ.α.
Είδος: Horror Comedy
Αξιολόγηση: ★★☆☆☆

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Ο Dylan Dog είναι ένας ερευνητής του υπερφυσικού που βοηθά όποιον έχει προβλήματα με κάθε είδους ανεξήγητα φαινόμενα, μέχρι που η γυναίκα του δολοφονείται από βαμπίρ –γεγονός το οποίο τον αναγκάζει να τα παρατήσει και να ασχολείται μόνο με φυσιολογικές υποθέσεις. Μέχρι που στο δρόμο του θα βρεθεί η νεαρή Elizabeth, ο πατέρας της οποίας έχει δολοφονηθεί από ένα μυστηριώδες πλάσμα, το οποίο μοιάζει να την καταδιώκει.

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, η ταινία είναι φριχτή και για τους φαν του ιταλικού κόμικ Dylan Dog -που την περιμέναμε πώς και πώς- αποτελεί μια οικτρή και τραγική απογοήτευση! Το γεγονός και μόνο ότι η ταινία αμερικανοποιήθηκε στο έπακρο και αφαιρέθηκε και ο χαρακτήρας του εξωφρενικού και αξιαγάπητου Γκράουτσο για να μπει στη θέση του ένα… ζόμπι ήταν αρκετό για να φάει το θάψιμο της αρκούδας, αλλά βοήθησε αρκετά και το ότι η ταινία ήταν τίγκα στις κλισεδιές που έχουμε βαρεθεί να βλέπουμε εδώ και είκοσι χρόνια περίπου.

Budget: 20 εκ.
Box office: 4,6 εκ.


DREAM HOUSE (2011)

Σκηνοθεσία: Jim Sheridan
Σενάριο: David Loucka
Μουσική: John Debney
Ηθοποιοί: Daniel Craig, Rachel Weisz, Naomi Watts, Marton Csokas
Είδος: Psychological Thriller
Αξιολόγηση: ★★☆☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Ο Will παρατάει την πολλά υποσχόμενη καριέρα του στη Νέα Υόρκη και μετακομίζει με τη σύζυγο και τις δύο κόρες του σε μια μικρή, ήσυχη πόλη. Σύντομα, όμως, μαθαίνουν ότι στο νέο τους σπίτι είχαν δολοφονηθεί πριν καιρό μια γυναίκα και τα παιδιά της και ότι ο μοναδικός ύποπτος για το έγκλημα ήταν ο πατέρας της οικογένειας. Ο Will θα έρθει επαφή με μια γειτόνισσα που γνώριζε καλά την οικογένεια και με τη βοήθειά της θα μάθει τη μεγάλη ανατροπή, την οποία όλοι οι υπόλοιποι είχαμε ήδη μάθει πριν κυκλοφορήσει η ταινία, αφού την είχαν δείξει στο %#$^@ trailer της!!!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, το ονειρεμένο σπίτι αποδεικνύεται σκέτος εφιάλτης. Τα μεγάλα ονόματα δεν στάθηκαν ικανά να σώσουν αυτή την ταινία, διότι όταν δεν έχεις ένα σενάριο της προκοπής δεν σε σώζει ούτε το πνεύμα του ίδιου του Λόρενς Ολίβιε. Έφαγε θάψιμο από τους πάντες, κυρίως μια και το μοναδικό της χαρτί που άξιζε το έκαψε, όπως προανέφερα, από το trailer κιόλας, μετατρέποντάς την σε κάτι απολύτως προβλέψιμο, αδιάφορο, αργόσυρτο και ολίγον τι μπερδεμένο.

Budget: 50 εκ.
Box office: 38,5 εκ.

The Amityville Horror: Ήρθε η ώρα για μετακόμιση…

classicsamityville-posterΣκηνοθεσία: Stuart Rosenberg
Σενάριο: Sandor Stern
Μουσική: Lalo Schifrin
Ηθοποιοί: James Brolin, Margot Kidder, Rod Steiger
Είδος: Supernatural Horror
Αξιολόγηση: ★★☆☆☆

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★
☆☆☆☆
Φρίκη: ★★☆☆☆
Τρόμος: ★★☆☆☆
Αγωνία: ★★★☆☆

THE AMITYVILLE HORROR (1979)
Σήμερα θ’ ασχοληθώ με ένα από τα πιο επίμονα franchise. Και, πλέον, αυτό που βρίσκεται στην κορυφή με τα περισσότερα σίκουελ, αφού αριθμεί 18 ταινίες, ενώ η δέκατη ένατη προορίζεται για προβολή το καλοκαίρι! Φυσικά, οι περισσότερες από τις ταινίες είναι για κάψιμο σε πυρά όσον αφορά σενάριο και ποιότητα, ενώ κάποιες από αυτές δεν έχουν καν την παραμικρή σχέση με την αρχική ταινία και τα γεγονότα που την ενέπνευσαν –απλώς κοτσάρουν εντελώς αυθαίρετα τη λέξη “Amityville” στον τίτλο!

TI MAΣ ΛΕΣ;
Ένα χρόνο μετά την άγρια δολοφονία μιας ολόκληρης οικογένειας από ένα από τα μέλη της, ένα νιόπαντρο ζευγάρι αγοράζει το σπίτι. Αγνοώντας το παρελθόν της νέας τους ιδιοκτησίας, προσπαθούν να προσαρμοστούν στο νέο τους περιβάλλον, αλλά μια σειρά από ανεξήγητα περισταστικά, μυστηριώδεις ασθένειες και μικροατυχήματα θα τους βάλει πολύ σύντομα σε υποψίες. Παράλληλα, ο ιερέας της ενορίας θα προσπαθήσει να τους προειδοποιήσει για το κακό που αντιμετωπίζουν, αλλά το ίδιο το σπίτι θα τον εμποδίσει με όποιον τρόπο μπορεί…

Το Amityville είναι ιδιάζουσα περίπτωση ταινίας, καθώς είναι βασισμένη στο ομότιτλο best seller του Jay Anson, το οποίο με τη σειρά του είναι βασισμένο στους αληθινούς φόνους που συνέβησαν στο σπίτι και στην ιστορία της οικογένειας Lutz που μετακόμισε σε αυτό έναν χρόνο αργότερα. Οπότε, όχι μόνο υπάρχει στην πραγματικότητα το σπίτι, αλλά έχει και μεγάλο σουξέ, καθώς στην ιστορία του έχουν βασιστεί πάμπολλες ταινίες, εξίσου πάμπολλα μυθιστορήματα, ενώ την υπόθεση είχε ερευνήσει και το ζεύγος Warren –στους οποίους βασίστηκε μετέπειτα η ταινία The Conjuring! Παραφυσικός χαμός!

Πέρα από τα όποια αληθινά περιστατικά στα οποία βασίστηκε το Amityville Horror, η ίδια η ταινία ακολουθεί την κλασική συνταγή που ακολουθούν όλες οι ταινίες με στοιχειωμένα σπίτια. Ή καλύτερα, ήταν μία από τις ταινίες που έγραψαν τη συγκεκριμένη συνταγή, αφού θεωρείται μια από τις πρώτες πηγές έμπνευσης για όλο το genre. Όχι η πρώτη, όμως, μια και το είχε προλάβει κατά τρία χρόνια το Burnt Offerings, για το οποίο σου μίλησα παλιότερα.

Η ταινία βασίζεται αρκετά στη σκοτεινή ατμόσφαιρα που δημιουργεί, στους ξαφνικούς ήχους και στις κλασικές, απότομες «τρομάρες» του είδους για να σου προκαλέσει μια αίσθηση ανησυχίας και ανατριχίλας. Οι ερμηνείες είναι έτσι κι έτσι, αλλά ούτως ή άλλως, ο αληθινός σταρ της ταινίας είναι το ίδιο το σπίτι, το οποίο κλέβει την παράσταση και έχει μείνει στην Ιστορία ως ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα σκηνικά ταινίας τρόμου (μαζί με το σπίτι από το Psycho, ίσως!)

Δυστυχώς, δεν έπεισε καθόλου τους κριτικούς, οι οποίοι δεν το είδαν και με πολύ καλό μάτι. Παρά τις αρνητικές κριτικές, φυσικά, ήταν εμπορική επιτυχία. Αυτό εξηγεί και την πληθώρα σίκουελ –δεν είναι δα και το πρώτο franchise που έχει δώσει αμέτρητες συνέχειες παρά το θάψιμο!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, δες το, αλλά αν αποφασίσεις να δεις και τα υπόλοιπα, θα χρειαστείς χάπια και αλκοόλ…

GEEKY TRIVIA
Λόγω της τεράστιας φήμης που απέκτησε το σπίτι μετά το βιβλίο και την ταινία, πλήθη τουριστών άρχισαν να συρρέουν στη διεύθυνση της αληθινής κατοικίας, αναγκάζοντας τους τότε ιδιοκτήτες –ανάμεσα σε όλες τις αλλαγές που έκαναν- ν’ αντικαταστήσουν και τα δύο παράθυρα-σήμα κατατεθέν του σπιτιο,  με κανονικά, ορθογώνια παράθυρα. Από τότε το σπίτι έχει αλλάξει διάφορους ιδικοτήτες. Κανείς δεν έφυγε επειδή προσπάθησε να τον σκοτώσει το ίδιο το σπίτι, φυσικά!

MIA ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΕΙΜΑΣΤΕ
Και πολύτεκνη οικογένεια, κιόλας, αφού οι ταινίες κυκλοφορούν κατά ριπάς! Αρκετές από τις τελευταίες δεν τις έχω δει (εδώ δεν είχα πάρει χαμπάρι ότι βγήκαν καν!) Βαθιά ανάσα και πάμε να γνωρίσουμε τα μέλη:

  • Amityville II: The Possession (1982) ★
☆☆☆☆
    Η ταινία είναι prequel και αφηγείται (και καλά!) τα τραγικά γεγονότα που συνέβησαν στο σπίτι του Amityville, τα οποία ενέπνευσαν ολόκληρο το franchise. Επίσης, είναι τελείως φόλα.
  • Amityville 3-D (1983) ★
☆☆☆☆
    Ένας δημοσιογράφος που ειδικεύεται στο να ξεσκεπάζει μέντιουμ και άλλους τσαρλατάνους, πείθεται να αγοράσει το σπίτι του Amityville, παρά το υποτιθέμενο παρελθόν του. Το μόνο ενδιαφέρον στην ταινία είναι ότι εμφανίζεται η Meg Ryan, στον δεύτερο κινηματογραφικό της ρόλο.
  • Amityville 4: The Evil Escapes (1989) ★☆☆☆☆
    Μια κτηματομεσίτρια αποφασίζει να οργανώσει παζάρι για να πουλήσει όλα τα αντικείμενα που βρίσκονται στο σπίτι, στο οποίο έχει προηγηθεί εξορκισμός από μια ομάδα ιερέων. Αυτό που δεν γνωρίζει είναι ότι τα σατανικά πνεύματα έχουν κρυφτεί μέσα σε μια… λάμπα, η οποία καταλήγει ως δώρο σε άλλο σπίτι!
  • The Amityville Curse (1990) ★☆☆☆☆
    Στοιχειωμένο σπίτι, ζευγάρι το αγοράζει, πνεύματα, φόνοι μπλα μπλα μπλα… Ίδιο στόρυ, μόνο που αυτή η ταινία δεν δεν διαδραματίζεται καν στο ίδιο σπίτι, ούτε καν συνδέεται η πλοκή της με την αρχική ταινία. Μάλλον ήταν το σημείο που είχαν πλέον σταματήσει όλοι οι συντελεστές την προσπάθεια…
  • Amityville 1992: It’s About Time (1992) ★☆☆☆☆
    Ένας αρχιτέκτονας επιστρέφει στο σπίτι του από επαγγελματικό ταξίδι στο Amityville, απ’ όπου φέρνει μαζί του και ένα επιτραπέζιο ρολόι που βρήκε εκεί, στα ερείπια ενός παλιού σπιτιού. Μόνο που το ρολόι δεν είναι τόσο συνηθισμένο όσο νομίζουν. Μάλλον είναι ξάδελφος της καταραμένης λάμπας που σκαρφίστηκαν δυο ταινίες πιο πριν…
  • Amityville: A New Generation (1993) ★☆☆☆☆
    Ένας φωτογράφος λαμβάνει ως δώρο έναν καθρέφτη, χωρίς να γνωρίζει ότι –ναι, το μάντεψες!- είναι καταραμένος, διότι προέρχεται από το αρχικό σπίτι στο Amityville και πνεύματα, φόνοι, οράματα, μπλα μπλα… Πρώτα λάμπα, μετά ρολόι, στη συνέχεια καθρέφτης, μόνο για τη μπανιέρα και τα σοβατεπί του σπιτιού δεν έβγαλαν σίκουελ!
  • Amityville Dollhouse (1996) ★☆☆☆☆
    Μια οικογένεια μετακομίζει στο νέο της σπίτι, στην αποθήκη του οποίου ανακαλύπτουν ένα κουκλόσπιτο, το οποίο αποτελεί μοντέλο του καταραμένου σπίτιού του Amityville. Και όπως ήταν αναμενόμενο, το κουκλόσπιτο είναι επίσης καταραμένο, σχεδόν όσο και ολόκληρο το franchise, που πάει από το κακό στο χειρότερο…
  • The Amityville Horror (2005) ★★☆☆☆
    Remake της αρχικής ταινίας, με κάποιες μικρές αλλαγές, σε μια προσπάθεια να δώσουν νέα πνοή στο franchise. Δυστυχώς, η ταινία ήταν αποτυχία και το franchise συνέχισε να μυρίζει σαν υπόνομος
  • The Amityville Haunting (2011) ☆☆☆☆☆
    Άλλη μια ανέμπνευστη προσθήκη που αναμασάει τα ίδια και τα ίδια, αυτή τη φορά με ακόμα χειρότερα εφέ και πιο άθλιες ερμηνείες.
  • The Amityville Asylum (2013) ☆☆☆☆☆
    Εδώ οι παραγωγοί σήκωσαν τα χέρια ψηλά, αφού αυτή η ταινία δεν έχει καν σχέση με το σπίτι, αλλά εκτυλίσσεται σε ένα ψυχιατρικό ίδρυμα στην ομώνυμη πόλη. Την είδα σε fast forward και πολύ της ήταν!
  • Amityville Death House (2015)
    Δεν την έχω δει καν, αλλά έχει σχέση με το πνεύμα μιας μάγισσας που έχει καταλάβει το παλιό σπίτι και σκοτώνει τους απόγονους αυτών που την καταδίκασαν σε θάνατο πριν 300 χρόνια. Το γεγονός και μόνο ότι παίζει ο Eric Roberts σημαίνει ότι μάλλον δεν θα κάνω καν τον κόπο να τη δω ποτέ!
  • The Amityville Playhouse (2015)
    Αυτή τη φορά αφορά ένα στοιχειωμένο θέατρο στο Amytiville. Αυτή η πόλη, προφανώς, δεν έχει καν νεκροταφείο κι όσοι πεθαίνουν διαλέγουν ένα κτίριο να στοιχειώσουν για την αιωνιότητα! Ας της ρίξουν μια ατομική βόμβα να ησυχάσουμε, επιτέλους!
  • Amityville: Vanishing Point (2016)
    Δεν έχω ιδέα για την πλοκή, καθώς η Wikipedia δεν την αναφέρει καν, αλλά με χίλια δολάρια budget, την κόβω και αυτή να είναι οδυνηρά τραγική!
  • The Amityville Legacy (2016)
    Η ταινία εκτυλίσσεται 40 χρόνια μετά τους αρχικούς φόνους και ακολουθεί τη λογική κάποιων από τα αρχικά σίκουελ, αφού επικεντρώνεται γύρω από ένα στοιχειωμένο παιχνίδι που προήλθε από το δαιμονικό σπίτι.
  • The Amityville Terror (2016)
    Οικογένεια μετακομίζει στο σπίτι, δαίμονες, φαντάσματα μπλα μπλα μπλα, ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΚΑΡΒΟΥΝΟ!!!
  • Amityville: No Escape (2016)
    Καμιά απόδραση δεν έχουμε από το franchise αυτό, μέχρι και τα τρισέγγονά μας θα βλέπουν νέα σίκουελ! Το γεγονός ότι είναι η ΤΕΤΑΡΤΗ ταινία που κυκλοφόρησε μέσα στο 2016, με κάνει να πιστεύω ότι πλέον κάνουν ειδικές προσφορές στους σεναριογράφους που επιλέγουν το Amityville για θέμα!
  • Amityville: The Awakening (2017) ★★☆☆☆
    Στο σημείο αυτό, έγινε μια προσπάθεια το franchise να βρει ξανά την παλιά του αίγλη, με πιο προσεγμένη παραγωγή, γνωστούς συντελεστές και καστ και τελείως meta σενάριο, αφού η ταινία αναγνωρίζει την ύπαρξη της αρχικής ταινίας, αλλά και του remake της! Αλλά, όπως ήταν αναμενόμενο, έφαγε σκυλοθάψιμο και αυτή, μια και η σειρά έχει καταντήσει πια φεστιβάλ προβλέψιμων κλισέ.

Εκτός από τις ταινίες, πάνω στο θέμα έχουν κυκλοφορήσει συνολικά και 11 βιβλία. Νομίζω, δηλαδή, διότι έχω χάσει κι εκεί το μέτρημα!

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Ψόφο δεν έχει η σειρά, φυσικά! Παρά το ότι και το The Awakening πάτωσε, βρίσκεται ήδη στα σκαριά το επόμενο σίκουελ, το οποίο προορίζεται για το 2020. Αν και πιστεύω ότι μέχρι τότε είναι αρκετά πιθανό να έχουν γυριστεί γύρω στα εξηντατρία σίκουελ ενδιάμεσα!

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Σπίτι με προσωπικότητα!

Σπίτι με προσωπικότητα!

Άνοιξε το παράθυρο να μπει, δροσιά να μπει του Μάη!

Άνοιξε το παράθυρο να μπει, δροσιά να μπει του Μάη!

Το σπίτι δεν τα έχει καλά με τους παπάδες!

Το σπίτι δεν τα έχει καλά με τους παπάδες!