The Caller: Άστο να χτυπάει…

10sposterΣκηνοθεσία: Matthew Parkhill
Σενάριο: Sergio Casci
Μουσική: Pablo Clements
Ηθοποιοί: Rachelle Lefevre, Stephen Moyer, Luis Guzmán
Είδος: Supernatural Thriller
Αξιολόγηση: ★★★★
☆

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★☆☆☆☆
Φρίκη: ★★☆☆☆
Τρόμος: ★★★☆☆
Αγωνία: ★★★★☆

THE CALLER (2011)
Σήμερα έχω μια ταινιούλα την οποία δεν γνώριζα καθόλου και μου την πρότεινε πριν καιρό η αδελφή μου -διότι δεν είμαι ο μόνος βαρεμένος στο σόι που τη βρίσκει με θρίλερ όλη την ώρα! Την είδα, λοιπόν, και ενθουσιάστηκα μαζί της, καθώς ανήκει στην κατηγορία εκείνων των ταινιών που με πολύ λίγα μέσα καταφέρνουν να σε ιντριγκάρουν και να κρατήσουν το ενδιαφέρον σου αμείωτο ως το τέλος.

TI MAΣ ΛΕΣ;
Η προσφάτως χωρισμένη Mary μετακομίζει στο νέο της διαμέρισμα, όπου βρίσκει μια παλιά τηλεφωνική συσκευή την οποία επιλέγει να κρατήσει. Πολύ σύντομα, αρχίζει να δέχεται κλήσεις από μια μυστηριώδη γυναίκα που δείχνει να γνωρίζει αρκετά για το παρελθόν του διαμερίσματος. Όσο περνά ο καιρός, όμως, οι κλήσεις γίνονται πιο συχνές, πιο ανησυχητικές και αρκετά πιο τρομακτικές και όταν η άγνωστη προσπαθεί να πείσει την Mary ότι ο λόγος που γνωρίζει τόσα είναι επειδή την καλεί… από το παρελθόν, εκείνη αποφασίζει να κόψει κάθε επαφή μαζί της. Αλλά πώς ξεφεύγεις από κάποιον που γνωρίζει τα πάντα για σένα, πριν καν συμβούν;

Από την περίληψη μόνο καταλαβαίνεις ότι η ατμόσφαιρα της ταινίας έχει κάτι από Twilight Zone (πάντα μου άρεσαν τέτοιες ιστορίες). Η αλήθεια είναι ότι το The Caller βασίστηκε σε ένα 25λεπτο επεισόδιο παρόμοιας σειράς του BBC Scotland. Δεν είναι λίγες οι φορές, άλλωστε, που από ένα μικρό επεισόδιο κάποιας σειράς μυστηρίου ή από μια ταινία μικρού μήκους, προκύπτουν ωραιότατες ταινίες τρόμου!

Το The Caller είναι από τις ταινίες που δεν βασίζονται ούτε στα εφέ, ούτε στο αίμα, ούτε στα κλισέ jump scares για να σε τρομάξουν, αλλά σε μια έξυπνη ιδέα – η οποία αναπτύσσεται ομαλά και σταθερά – και στους διαλόγους. Και μπορεί το παιχνίδι με τον χρόνο να έχει χρησιμοποιηθεί κάμποσες φορές και σε αρκετά θρίλερ, αλλά σε αυτή την περίπτωση το σασπένς είναι απολύτως εγγυημένο –χωρίς καν να χρειάζονται «κλασικές» σεκάνς τρόμου για να επιτευχθεί αυτό! Και αυτό είναι το μεγαλύτερο προτέρημα της ταινίας: βυθίζεσαι αμέσως στο σενάριο, βιώνεις τις ανατροπές του με τους ήρωες και πιάνεις τον εαυτό σου να προσπαθεί να ανακαλύψει πιθανές εξόδους από τον λαβύρινθο στον οποίο έχεις παγιδευτεί μαζί τους…

Και αν σκέφτεσαι πως μια ταινία στην οποία τη μισή ώρα θα βλέπεις την πρωταγωνίστρια να μιλάει στο τηλέφωνο θα είναι βαρετή του θανατά, τότε σε διαβεβαιώνω ότι δεν πρόκειται να βαρεθείς ούτε στιγμή! Κατ’ αρχάς, η ταινία δεν είναι τόσο στατική όσο αφήνει η περίληψη να φανεί. Δεν αναλώνεται σε σκηνές όπου η ηρωίδα έχει αγκαζέ το ακουστικό και παρλάρει και ακόμη και οι σκηνές αυτές είναι πάντα σκηνοθετημένες με τέτοιο τρόπο που να μην γίνονται μονότονες ή επαναλαμβανόμενες. Για την ακρίβεια, ο ίδιος ο διευθυντής φωτογραφίας έκανε το παν ώστε τα πλάνα τα οποία αφορούν τηλεφωνικούς διαλόγους να είναι πάντα τραβηγμένα από περίεργες γωνίες και χωρίς να κεντράρουν στο πρόσωπο της ηθοποιού, ώστε να μην είναι ούτε ανιαρά ούτε τόσο στατικά.

Οι ερμηνείες -ειδικά της Lefevre– είναι πολύ καλές, η ατμόσφαιρα ανατριχιαστική και σκοτεινή, η σκηνοθεσία αριστοτεχνική και οι στιγμές που θα σου κοπεί η ανάσα ή θα ανοίξεις διάπλατα το στόμα αρκετές!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, τόσοι ενθουσιασμένοι θεατές που το εκθειάζουν (μαζί κι εγώ) δεν μπορεί να έχουν άδικο! Δες το!

GEEKY TRIVIA
Και οι δύο πρωταγωνιστές της ταινίας έγιναν γνωστοί παίζοντας τα βαμπίρ! Ο Moyer υποδύθηκε τον Bill Compton στο True Blood, ενώ η Lefevre τη Victoria στο τραγικότατο Twilight, το οποίο είχα διαγράψει τελείως από τη μνήμη μου, οπότε τη θυμόμουν μόνο από το πιο πρόσφατο, τηλεοπτικό Under the Dome.

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Δεν είναι σενάριο που έχει πολλά περιθώρια για σίκουελ, οπότε μία (και καλή!) ταινία αρκεί.

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

"Όχι, δεν με ενδιαφέρει ν' αποκτήσω δωρεάν ένα βαζάκι σπιρουλίνα..."

«Όχι, δεν με ενδιαφέρει ν’ αποκτήσω δωρεάν ένα βαζάκι σπιρουλίνα…»

"Σούκι;" (Λάθος, από αλλού είναι αυτό...)

«Σούκι;» (Λάθος, από αλλού είναι αυτό…)

Επίσκεψη σε νεκροταφείο δεν είναι ποτέ για καλό στα θρίλερ...

Επίσκεψη σε νεκροταφείο δεν είναι ποτέ για καλό στα θρίλερ…

Advertisements

7500: Αυτή την πτήση θες να τη χάσεις…

10sposterΣκηνοθεσία: Takashi Shimizu
Σενάριο: Craig Rosenberg
Μουσική: Tyler Bates
Ηθοποιοί: Ryan Kwanten, Jamie Chung, Amy Smart, Nicky Whelan κ.α.
Είδος: Supernatural Thriller
Αξιολόγηση: ★★
☆☆☆

ΤΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★☆☆☆☆
Φρίκη: ★★☆☆☆
Τρόμος: ★★☆☆☆
Αγωνία: ★★★☆☆

7500 (2014)
Η σημερινή ταινία τράβηξε του λιναριού τα βάσανα μέχρι να προβληθεί, αφού καθυστέρηση στην καθυστέρηση, κατάφερε να βγει στους κινηματογράφους δύο χρόνια αργότερα από την αρχική της ημερομηνία! Το κακό είναι ότι την είχα σταμπάρει από νωρίς –κυρίως επειδή ο σκηνοθέτης της είναι και ο δημιουργός του The Grudge– και όλο έψαχνα να τη βρω, αφού ανά εξάμηνο μεταπηδούσε και σε άλλη ημερομηνία. Όταν τελικά κατάφερε να προβληθεί και κατάφερα κι εγώ να τη βρω, συνειδητοποίησα ότι τζάμπα σκιζόμουν τόσο καιρό, αφού προφανώς υπήρχε λόγος που την καθυστέρησαν τόσο: άνθρακες ο θησαυρός!

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Η πτήση 7500 από το Λος Άντζελες στο Τόκυο διαθέτει λίγους επιβάτες, καθώς πρόκειται για ολονύκτιο ταξίδι, το οποίο εξελίσσεται φυσιολογικά, μέχρι τη στιγμή που ένας από τους επιβάτες παθαίνει κρίση πανικού και τελικά πεθαίνει. Ο πιλότος αποφασίζει να συνεχίσει το ταξίδι και να μην κάνει αναγκαστική προσγείωση, οπότε η μόνη λύση είναι να αφήσουν το πτώμα του άντρα μόνο του στην πρώτη θέση, μεταφέροντας όλους τους επιβάτες. Από τη στιγμή εκείνη, όμως, τα πράγματα στραβώνουν όλο και περισσότερο, ενώ κάποιοι από τους επιβάτες είναι σίγουροι ότι κάποια σκοτεινή παρουσία βρίσκεται μαζί τους μέσα στο αεροπλάνο και έχει άμεση σύνδεση με το νεκρό επιβάτη…

Το trailer της ταινίας έδειχνε πολλά υποσχόμενο και η σύνοψη είχε ενδιαφέρον. Δυστυχώς, από τη θεωρία στην πράξη, πολλά μπορούν να πάνε στραβά, οπότε η ταινία αποτυγχάνει να αξιοποιήσει το σενάριο και καταλήγει μια από τα ίδια –και χειρότερα. Οι στιγμές τρόμου είναι πολύ λίγες και αναλώνονται όλες στα τετριμμένα, αναμενόμενα κλισέ, ενώ υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να ψυλλιαστείς από πολύ νωρίς το τέλος της ταινίας, όπως συνέβη και σε μένα.

Οι ερμηνείες είναι χλιαρές εώς επιπέδου τηλεταινίας και η παρουσία του Kwanten, ο οποίος έμεινε γνωστός ως ο αγαθοβιόλης Jason Stackhouse του True Blood, δεν καταφέρνει να σώσει την κατάσταση. Η ιστορία, από την άλλη, έχει αγωνία μόνο στην αρχή, ενώ στη συνέχεια μοιάζει κάπως βαρετή και αδύναμη –είναι προφανές ότι ο σεναριογράφος πάσχιζε να γεμίσει κάπως τις σελίδες, οπότε πόνταρε στην ανάπτυξη των χαρακτήρων, η οποία πάσχει εξίσου, αφού αναλώνεται σε καρικατούρες που έχουμε βαρεθεί να βλέπουμε και φτηνά δράματα βεληνεκούς σαπουνόπερας.

Με λίγα λόγια, η ταινία δεν έχει απολύτως τίποτε που να τη διαφοροποιεί από οποιαδήποτε ταινία θρίλερ που εκτυλίσσεται σε αεροπλάνο –ασχέτως είδους. Σου υπόσχεται πολλά και σε αφήνει με τη λαχτάρα. Απογοητευτικό για τον άνθρωπο που κατάφερε να μας παγώσει το αίμα με την Κατάρα –από την άλλη, το σενάριο δεν ήταν δικό του, οπότε δεν μπορούσε να κάνει και θαύματα ο καημένος!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, κάπως απογοητευτικό το αποτέλεσμα, δες την αν δεν έχεις καλύτερη εναλλακτική.

GEEKY TRIVIA
Ο αρχικός τίτλος της ταινίας ήταν Flight 75. Το νούμερο 7500, κανονικά, χρησιμοποιείται ως κωδικός από τους πιλότους στον αναμεταδότη, όταν θέλουν να δηλώσουν ότι το αεροπλάνο τελεί υπό αεροπειρατεία. Το οποίο, επίσης, μοιάζει και εντελώς ξεκάρφωτο με την πλοκή της ταινίας, αφού μόνο αεροπειρατεία δεν βλέπουμε.

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Πλάκα κάνεις;

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Ηρεμία, τάξη και ασφάλεια...

Ηρεμία, τάξη και ασφάλεια…

...μέχρι που κάποιος τα κακαρώνει στα καλά καθούμενα!

…μέχρι που κάποιος τα κακαρώνει στα καλά καθούμενα!

Εγώ δεν θα κατέβαινα πάντως...

Εγώ δεν θα κατέβαινα πάντως…

The Happening: Η φύση πάντα βρίσκει τον τρόπο!

00shappening_posterΣκηνοθεσία: M. Night Shyamalan
Σενάριο: M. Night Shyamalan
Μουσική: James Newton Howard
Ηθοποιοί: Mark Wahlberg, Zooey Deschanel, John Leguizamo κ.α.
Είδος: Supernatural Thriller
Αξιολόγηση: ★
★☆☆☆

ΤΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★
★★☆☆
Φρίκη: ★
★★☆☆
Τρόμος: ★
★★☆☆
Αγωνία: ★
★★★☆

THE HAPPENING (2008)
Καλή Πρωτομαγιά! Μπήκε για τα καλά πλέον η άνοιξη και σίγουρα ετοιμάζεσαι να τρέξεις στην εξοχή και να πιάσεις τον Μάη –ειδικά τώρα που η αργία έπεσε και σε τριήμερο. Είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρία, λοιπόν, να μιλήσουμε για μια ταινία γεμάτη φύση, δέντρα, λουλουδάκια και ύπαιθρο! Και μπόλικους, τραγικούς, εξοχικούς θανάτους! Έτσι, για να σου μαγαρίσω την εξόρμηση και να σε κάνω να βλέπεις κάθε φορά με μισό μάτι τη φύση! Άλλωστε, το ότι τα δέντρα δεν μπορούν να μετακινηθούν, δεν σημαίνει ότι δεν εξακολουθούν να περιμένουν την κατάλληλη στιγμή να μας εξοντώσουν!

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Οι κάτοικοι της Νέας Υόρκης αρχίζουν ξαφνικά ν’ αυτοκτονούν με διάφορους τρόπους, σαν κάποιος να ελέγχει το μυαλό τους. Η αρχική εκτίμηση είναι ότι πρόκειται για τρομοκρατική επίθεση και ότι υπαίτιος είναι κάποια μυστηριώδης νευροτοξίνη που μεταδίδεται με τον αέρα. Όταν τα κρούσματα, όμως, αρχίζουν να εμφανίζονται ταυτόχρονα και σε άλλες μεγαλουπόλεις των ΗΠΑ, ο κόσμος πανικοβάλλεται και αναζητά καταφύγιο σε αγροτικές περιοχές και την εξοχή. Ανάμεσά τους είναι και ο Elliot, ένας καθηγητής λυκείου, ο οποίος μαζί με τη γυναίκα του και τον καλυτερό του φίλο θα προσπαθήσουν να παραμείνουν ζωντανοί και να βρούνε μια απάντηση στη μυστηριώδη μάστιγα…

Η ταινία ξεκινά αρκετά καλά και σε προετοιμάζει από την πρώτη σκηνή κιόλας για την απειλή που πρόκειται να αντιμετωπίσουν οι ήρωες. Δυστυχώς, αυτό για το οποίο δεν σε προετοιμάζει είναι ο απότομος κατήφορος που πρόκειται να πάρει με το που θα εμφανιστούν αυτοί! Αν υπάρχει ένα γεγονός το οποίο έχει γίνει παγκοσμίως αποδεκτό όσον αφορά το The Happening, είναι ότι σχεδόν όλες οι ερμηνείες είναι κακές εώς κάκιστες. Σε αυτό, φυσικά, δεν φταίνε τόσο οι ηθοποιοί -οι οποίοι, ούτως ή άλλως, έχουν αποδείξει το υποκριτικό τους ταλέντο σε άλλες παραγωγές- όσο το ίδιο το σενάριο. Οι διάλογοι είναι απλοί και αφελείς στην καλύτερη περίπτωση και τελείως χαζοί στη χειρότερη. Όσο καλός ηθοποιός και αν είσαι, όταν το σενάριο που σου παραδίδουν είναι κακογραμμένο και δεν δίνει κανένα βάθος στους χαρακτήρες, δεν μπορείς να κάνεις και θαύματα!

Εκ των πραγμάτων, λοιπόν, οι πρωταγωνιστές δεν πείθουν τόσο για τη χημεία μεταξύ τους, κάθε διάλογός τους μοιάζει ανούσιος κι εκτός της πραγματικότητας της ταινίας, οι αντιδράσεις τους σε ό,τι συμβαίνει γύρω τους δεν βγάζουν κανέναν νόημα, ενώ ο χαρακτήρας του Wahlberg κάνει το ένα λογικό άλμα μετά το άλλο ώστε να μαντέψει τελείως αυθαίρετα (και βολικά) όλες τις απαντήσεις στο μυστήριο –όταν δεν του τις δίνουν στην ψύχρα ξεκάρφωτοι χαρακτήρες, δηλαδή… Και αυτό είναι κρίμα, διότι το ίδιο το σενάριο είχε τις προοπτικές να δώσει μια εξαιρετική πλοκή.

Η ταινία έχει αρκετές σκηνές θανάτου –πολλές από αυτές για γερά νεύρα- και αν εξαιρέσουμε το γελοίο των διαλόγων και των ερμηνειών, είναι αρκετά αγωνιώδης και φρικιαστική. Ο Shyamalan δήλωσε ότι σκοπός τους ήταν να δημιουργήσουν ένα b-movie, οπότε η αφέλεια του σεναρίου και των διαλόγων ήταν σκόπιμη, αλλά κανείς δεν τον παίρνει στα σοβαρά πια αυτόν, μια και όλες οι πρόσφατες ταινίες του έχουν την τάση να καταλήγουν b-movies… Δικαίως έφαγε σκυλοθάψιμο από τους πάντες και φιγουράρει και στις πρώτες θέσεις κάθε λίστας με τις χειρότερες ταινίες όλων των εποχών.

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, το happening καταλήγει να μοιάζει περισσότερο με πάρτυ γυμνασιόπαιδου –από εκείνα που παίζει κακή ποπ μουσική και σκάει μύτη και κλόουν να κάνει ταχυδακτυλουργικά! Αλλά αξίζει μόνο για τις σκηνές θανάτου!

GEEKY TRIVIA
Ο M. Night Shyamalan έχει τη συνήθεια να κάνει cameos σε όλες τις ταινίες του –περίπου όπως έκανε ο Χίτσκοκ στις δικές του, αλλά με τη διαφορά ότι αυτός έχει και ατάκες. Αυτή είναι η πρώτη ταινία στην οποία δεν βλέπουμε ποτέ το πρόσωπό του, αλλά ακούμε μόνο τη φωνή του, αφού υποδύεται τον Joey, τον συνάδελφο της πρωταγωνίστριας, με τον οποίο μιλάει στο κινητό.

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Το τέλος της ταινίας αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο ενός σίκουελ. Η ίδια η ταινία, όχι!

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

It's raining men!

It’s raining men!

Δεν σου έμαθε η μάνα σου να μη μαζεύεις ό,τι βρίσκεις κάτω;

Δεν σου έμαθε η μάνα σου να μη μαζεύεις ό,τι βρίσκεις κάτω;

Αναρωτιούνται όλοι τι συμβαίνει. Και πώς βρέθηκαν σ' αυτή την ταινία...

Αναρωτιούνται όλοι τι συμβαίνει. Και πώς βρέθηκαν σ’ αυτή την ταινία…