Being Human: Η δυσκολία του να (μην) είσαι άνθρωπος…

tvposterΔημιουργός: Toby Whithouse
Δίκτυο: BBC Three
Διάρκεια: 5 σεζόν (36 επεισόδια 58’)
Ηθοποιοί: Lenora Crichlow, Russell Tovey, Aidan Turner κ.α.
Είδος: Supernatural Drama
Αξιολόγηση: ★
★★☆☆

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★★★☆☆
Φρίκη: ★★★☆☆
Τρόμος: ★★☆☆☆
Αγωνία: ★★★☆☆

BEING HUMAN (2009-2013)
Βρετανική σειρά με έντονο το υπερφυσικό στοιχείο (και ολίγον τι από φρίκη) σου έχω σήμερα! Αν είσαι φαν των βρετανικών σειρών, θα γνωρίζεις ήδη από πρώτο χέρι ότι οι τύποι το έχουν αρκετά στις σειρές, καθώς επίσης και ότι διαθέτουν έναν κάπως πιο… ζαμάν φου τρόπο αντιμετώπισής τους! Για τους βρετανούς, μια σεζόν (ή series, όπως τις αποκαλούν) μπορεί κάλλιστα να αποτελείται μόνο από 3 εώς 8 επεισόδια το πολύ και κάθε σεζόν μπορεί να προβάλλεται και με κάνα δυο χρόνια απόσταση η μία από την άλλη -καμιά βιασύνη και κανένα άγχος! Οι αμερικάνοι, από την άλλη, τις περισσότερες σειρές τις τραβάνε από το μαλλί για να γεμίσουν 10 και 12 σεζόν από 23 επεισόδια η κάθε μία, ώσπου στο τέλος η σειρά γίνεται σούπα! Ποιότητα και ποσότητα δεν πάνε πάντα μαζί!

TI MAΣ ΛΕΣ;
Ο George, ο Mitchell και η Annie μοιράζονται ένα μικρό, διώροφο σπίτι στο Bristol και προσπαθούν να κάνουν τη συγκατοίκησή τους όσο πιο φυσιολογική γίνεται, παρά τις μεγάλες διαφορές που έχουν μεταξύ τους. Ο George είναι περισσότερο τακτικός και αγχώδης, ο Mitchell είναι ο αυθόρμητος και παρορμητικός της παρέας και η Annie αναζητά ακόμη ένα νόημα στην ύπαρξή της. Επίσης, ο George είναι λυκάνθρωπος, ο Mitchell βαμπίρ και η Annie… ένα φάντασμα, που μόνο οι δυο τους μπορούν να δούνε! Τα τρία υπερφυσικά όντα έχουν επιλέξει να ζήσουν ανάμεσα στους ανθρώπους και παλεύουν να κάνουν τη ζωή τους όσο το δυνατόν πιο φυσιολογική γίνεται. Μόνο που οι περιστάσεις, η φύση τους, αλλά και το άμεσο περιβάλλον τους, δημιουργούν συνεχώς απροσπέλαστα εμπόδια που καλούνται να ξεπεράσουν, βοηθώντας ο έναν τον άλλο…

Η κεντρική ιδέα της σειράς είναι σίγουρα πρωτότυπη και αρκετά ελκυστική, αν και αρχικά δεν προοριζόταν για υπερφυσικό θρίλερ. Η εταιρεία παραγωγής ανέθεσε στον Whithouse να γράψει μια δραματική σειρά με τρεις συγκατοίκους, καθένας από τους οποίους θα είχε τους δικούς του δαίμονες ν’ αντιμετωπίσει: ο ένας θα ήταν σεξομανής, ο άλλος θα είχε πρόβλημα διαχείρισης θυμού και η γυναίκα της παρέας θα ήταν αγοραφοβική. Όταν διαπίστωσαν ότι δυσκολεύονταν να σκεφτούν κάποια κεντρική ιστορία, ο Whithouse σκέφτηκε να προσθέσει το υπερφυσικό στοιχείο και οι χαρακτήρες διαμορφώθηκαν αναλόγως.

Σοφή επιλογή, μια και η ιδέα αυτή ήταν μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για να προστεθούν και τα στοιχεία του τρόμου και της φρίκης στη σειρά –καθώς και αρκετό χιούμορ στα κατάλληλα σημεία, για να σπάει η μαυρίλα! Παράλληλα προσφερόταν και για μπόλικο δράμα, όπως και για αξιοπρεπέστατη εμβάθυνση των χαρακτήρων. Μέσα από όλες τις περιπέτειές τους, οι τρεις ήρωες προσπαθούν συνεχώς ν’ ανακαλύψουν ποιοι πραγματικά είναι και τι υπερισχύει μέσα τους: ο άνθρωπος ή το τέρας; Και όσο παλεύουν να διατηρήσουν επαφή με την ανθρώπινη πλευρά τους, τόσο ο κόσμος τους υπενθυμίζει πόσο αταίριαστοι και ξένοι είναι. Στην ουσία της, μάλιστα, η σειρά μπορεί να θεωρηθεί περισσότερο δραματική, παρά υπερφυσική.

Δυστυχώς, όσο περνούν οι σεζόν, τόσο χαλάει η συνταγή, με την τρίτη σεζόν να είναι -κατά τη γνώμη μου- η τελευταία αξιοπρεπής. Από εκεί και πέρα οι ιστορίες γίνονται όλο και πιο παράλογες ή χαζές και μοιάζουν σαν γραμμένες στο πόδι ή την τελευταία στιγμή, ενώ οι κεντρικοί χαρακτήρες γίνονται όλο και πιο ανυπόφοροι. Στην τελευταία σεζόν, δε, τα πράγματα έχουν αλλάξει τόσο πολύ που νιώθεις σαν να παρακολουθείς κάποιο spin-off της αρχικής σειράς –δεν θα γράψω περισσότερες λεπτομέρειες γιατί θα σου κάνω χοντρά σπόιλερ!

Αυτή η έλλειψη συνοχής -και λογικής, πολλές φορές- με ξενέρωσε και είναι κάτι που το έχω συναντήσει και σε άλλες βρετανικές σειρές, Φταίει, μάλλον, το ζαμάν φου που έλεγα στην εισαγωγή: οι δημιουργοί δεν χαλάνε τη ζαχαρένια τους -αν χρειαστεί π.χ. να εισαγάγουν νέο χαρακτήρα στα τελευταία επεισόδια ή να σκεφτούν ένα τελείως κουφό storyline για να τους βγει η ιστορία, θα το κάνουν χωρίς δεύτερη σκέψη! Αυτό, όμως, δεν έχει σημασία, προφανώς! Παρά τα όποια ελαττώματά της, οι κριτικοί επαίνεσαν, κατά κύριο λόγο, τη σειρά και το κοινό απλώς τη λάτρεψε μέχρι αηδίας!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, θα σου αρέσει στα σίγουρα –ειδικά τα πρώτα επεισόδια. Και όταν αρχίζει να χαλάει, θα είσαι ήδη εθισμένος και δεν θα σε νοιάζει, οπότε θα είναι ευκαιρία να ξεκινήσεις και το remake (βλ. παρακάτω)!

GEEKY TRIVIA
Τα μάτια της Annie αλλάζουν αναλόγως την κατάσταση στην οποία βρίσκεται. Στην καθημερινότητά της είναι καστανά, όταν γίνεται ορατή σε θνητούς γίνονται γαλάζια και όταν στοιχειώνει κάποιον, μετατρέπονται σε μωβ!

ΜΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΕΙΜΑΣΤΕ
Το 2011 η σειρά απέκτησε ένα online spin-off, καθώς και το αμερικανικό remake της -για λογαριασμό του Syfy.

  • Becoming Human (2011)
    Σειρά από οχτώ webisodes, συνολικής διάρκειας 50 λεπτών, που ακολουθεί τις περιπέτειες άλλης τριάδας βαμπίρ-λυκανθρώπου-πνεύματος, καθώς προσπαθούν να εξιχνιάσουν το φόνο του τελευταίου.
  • Being Human US (2011-2014) ★
★★☆☆
    Βορειοαμερικάνικο remake της βρετανικής σειράς. Αν και είναι βασισμένο στην ίδια κεντρική ιδέα, τράβηξε το δικό του δρόμο, με διαφορετική πλοκή και υπο-ιστορίες (κυρίως επειδή κάθε σεζόν είχε περισσότερα επεισόδια από τη βρετανική σειρά). Οι ηθοποιοί δεν είδαν καν το πρωτότυπο, ώστε να καταφέρουν να διαμορφώσουν τον χαρακτήρα τους οι ίδιοι, χωρίς καμιά επιρροή. Η σειρά κράτησε 4 σεζόν (52 επεισόδια συνολικά) και πρωταγωνιστούσαν ο Sam Witwer στο ρόλο του βαμπίρ Aidan, ο Sam Huntington στο ρόλο του λυκάνθρωπου Josh και η Meaghan Rath στο ρόλο του φαντάσματος Sally. Προσωπικά, μου άρεσε περισσότερο από το πρωτότυπο, καθώς είχε μεγαλύτερη συνοχή και πήρε πιο ενδιαφέρουσα τροπή.

Τέλος, το 2010 εκδόθηκαν από το BBC Books και τρία βιβλία βασισμένα στη σειρά. (Αυτό το BBC, τελικά, το έχουν αντιγράψει πολύ εκεί στον Σκάι!)

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Ε, το είχε και το remake της η σειρά, οπότε τον έκανε τον κύκλο της! Το πολύ πολύ να τη δούμε και σε μεταφορά στον κινηματογράφο στο μέλλον, μια και είναι η νέα μόδα αυτή!

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Η κάρτα τίτλου

Η κάρτα τίτλου

Αυτό πρέπει να πονάει λίγο...

Αυτό πρέπει να πονάει λίγο…

Αυτό πρέπει να πονάει περισσότερο!

Αυτό πρέπει να πονάει περισσότερο!

True Blood: Καλώς ήλθατε στο αλλόκοτο Bon Temps…

tvtrueblood_posterΔημιουργός: Alan Ball
Δίκτυο: HBO
Διάρκεια: 7 σεζόν (80 επεισόδια 45’-60’)
Ηθοποιοί: Anna Paquin, Stephen Moyer, Alexander Skarsgård, Rutina Wesley κ.α.
Είδος: Supernatural Drama, Horror
Αξιολόγηση: ★★
★
★

☆

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★
★
★
★
☆
Φρίκη: ★
★
★
★
☆
Τρόμος: ★
★
★
★
☆
Αγωνία: ★
★
★
★
★


TRUE BLOOD (2008-2014)
Έφτασε το τριήμερο της Καθαράς Δευτέρας κι επιτέλους έχεις χρόνο να λιώσεις μπροστά σε μια οθόνη! Αν δεν έχεις τι να δεις, είναι μια καλή ευκαιρία να ξεκινήσεις τη σημερινή σειρά τρόμου -αν δεν την έχει δει ήδη! Και σε περίπτωση που δεν την έχεις καν ακουστά, τότε μάλλον ήσουν στην έρημο για διαλογισμό τα τελευταία οχτώ χρόνια, καθώς δεν πρόκειται απλώς για μια από τις πιο πετυχημένες και πολυσυζητημένες σειρές της καλωδιακής τηλεόρασης, αλλά και γι’ αυτήν που έφερε ξανά τα βαμπίρ στη μόδα. Τα οποία, προσωπικά, δεν μου είχαν λείψει ιδιαιτέρως, αλλά τουλάχιστον ο τρόπος που παρουσιάζονται εδώ είναι αρκούντως σκοτεινός και τρομακτικός.

TI MAΣ ΛΕΣ;
Η σειρά μάς μεταφέρει σε μια παράλληλη πραγματικότητα, όπου τα βαμπίρ (και όχι μόνο) είναι υπαρκτά. Όταν μια ιαπωνική εταιρεία συνθέτει το Tru Blood, ένα σκεύασμα που –ουσιαστικά- κάνει περιττή την ανάγκη για ανθρώπινο αίμα, τα βαμπίρ αποφασίζουν να κάνουν γνωστή την παρουσία τους στον κόσμο και να αναζητήσουν τη δική τους θέση στην κοινωνία. Από τη μία προσπαθούν να κερδίσουν την εμπιστοσύνη των ανθρώπων (διότι, όπως και να το κάνουμε, όταν ο άλλος μπορεί να σε στραγγίξει, μια δυσπιστία απέναντί του την έχεις) και από την άλλη αντιμετωπίζουν και εσωτερικές διαμάχες, καθώς έχουν χωριστεί σε δύο μέτωπα: αυτά που θέλουν μια ειρηνική συμβίωση με την ανθρωπότητα και αυτά που θεωρούν ότι είναι ανώτερα των ανθρώπων και αρνούνται να σταματήσουν να τρέφονται από αυτούς. Κεντρική ηρωίδα είναι η Sookie Stackhouse, σερβιτόρα σε ένα μικρό εστιατόριο της Λουιζιάνα. Η Sookie, όμως, δεν είναι μια συνηθισμένη σερβιτόρα, καθώς διαθέτει την ικανότητα να διαβάζει τις σκέψεις των άλλων, πράγμα που κάνει τους πάντες στην πόλη να την αντιμετωπίζουν με φόβο και καχυποψία. Μέχρι το βράδυ που θα γνωριστεί με τον Bill Compton, ένα μυστηριώδες, σαγηνευτικό βαμπίρ με το οποίο θα αποκτήσει αμέσως έναν ιδιαίτερο δεσμό…

Αυτός είναι ο κεντρικός κορμός της σειράς, φυσικά, καθώς κάθε σεζόν έχει το δικό της κεντρικό story arc, ενώ παράλληλα βλέπουμε και αρκετές υπο-ιστορίες που αφορούν τους υπόλοιπους χαρακτήρες. Το σήριαλ είναι ελαφρώς βασισμένο στη 13τομη σειρά βιβλίων The Southern Vampire Mysteries της Charlaine Harris, η οποία με τη σειρά της μετονομάστηκε σε True Blood μετά την τρελή επιτυχία που έκανε η τηλεοπτική μεταφορά.

Το True Blood έχει, αν μη τι άλλο, την ιδανική ατμόσφαιρα για μια σειρά με βαμπίρ -σκοτεινή, ανατριχιαστική και μυστηριώδης. Ατμόσφαιρα στην οποία φροντίζουν να σε βάλουν από την αρχή οι εξαιρετικοί τίτλοι έναρξης, οι οποίοι, μάλιστα, έχουν τσιμπήσει και μια πρόταση για Emmy, αλλά δεν τους έκατσε! Παράλληλα, οι περισσότεροι χαρακτήρες μένουν βαθιά χαραγμένοι στη μνήμη, καθώς ο καθένας κουβαλάει τα δικά του μυστικά και κουσούρια και οι ερμηνείες σε ορισμένες περιπτώσεις είναι κάτι παραπάνω από άριστες. Τέλος, οι πιο αιμοβόροι θεατές θα μείνουν απολύτως ικανοποιημένοι, αφού η σειρά έχει μπόλικο αίμα, ωμή βία και στοιχεία φρίκης, καθώς και πολύ, πολύ, ΠΟΛΥ σεξ –για όλα τα γούστα, μάλιστα! Αυτά είναι τα καλά του να προβάλλεσαι στην καλωδιακή τηλεόραση, υποθέτω!

Το ενδιαφέρον με τη σειρά είναι ότι, χρησιμοποιώντας τα βαμπίρ και τον αγώνα τους για αποδοχή, λειτουργεί ως μιας πρώτης τάξεως αλληγορία για διάφορα θέματα που μαστίζουν τη σύγχρονη κοινωνία, όπως οι διακρίσεις και η βία ενάντια στις μειονότητες, οι αγώνες για ίσα δικαιώματα και η επιρροή που ασκούν η θρησκεία και τα μέσα ενημέρωσης στις μάζες. Εντάξει, λίγο χοντροκομμένη και εξόφθαλμη η αλληγορία, αλλά τη δουλειά της την κάνει!

Οι πρώτες σεζόν απέσπασαν θερμότατες κριτικές, προτάθηκαν για κάμποσα βραβεία και κέρδισαν μερικά από αυτά, αλλά -όπως ήταν αναμενόμενο- στην πορεία η ποιότητα και το σενάριο άρχισαν σιγά σιγά να φθίνουν, με κάποιες ελάχιστες αναλαμπές που και που, φυσικά!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, True Blood δαγκωτό!

GEEKY TRIVIA
Μπορεί η σειρά να εκτυλίσσεται στη Λουιζιάνα και οι χαρακτήρες να μιλάνε με προφορά αμερικανικού νότου, παρόλα αυτά το κεντρικό καστ απαρτίζεται κυρίως από ηθοποιούς με καταγωγή εκτός των ΗΠΑ. Η Paquin κατάγεται από τη Νέα Ζηλανδία, ο Moyer είναι Βρετανός, ο Kwanten Αυστραλός ενώ ο Skarsgård είναι Σουηδός (αν και αυτός δεν μετράει αφού, ουσιαστικά, στη σειρά υποδύεται τον πρώην Βίκινγκ!)

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Κανένα, τέλειωσαν και τα βιβλία, οπότε ο κύκλος ολοκληρώθηκε οριστικά.

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Η κάρτα τίτλου.

Η κάρτα τίτλου.

Άχου το!

Άχου το!

Μπιλ και Σούκι. Θα κρατήσει χρόνια αυτό το ρομάντσο!

Μπιλ και Σούκι. Θα κρατήσει χρόνια αυτό το ρομάντσο!