The Cabin in the Woods: Τώρα εξηγούνται όλα!

Σκηνοθεσία: Drew Goddard
Σενάριο: Joss Whedon, Drew Goddard
Μουσική: David Julyan
Ηθοποιοί: Kristen Connolly, Chris Hemsworth, Fran Kranz, Jesse Williams κ.α.
Είδος: Horror Comedy
Αξιολόγηση: ★★★★★

ΤΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα ★★★☆☆
Φρίκη: ★★★☆☆
Τρόμος: ★★★☆☆
Αγωνία: ★★★★★

THE CABIN IN THE WOODS (2012)
Ετοιμάζεσαι να πας κάπου για το τριήμερο; Αν όχι, έχω να σου προτείνω μια απόμερη καλύβα στο δάσος! Τη σημερινή ταινία τη λάτρεψα όσο έχω λατρέψει λίγες ταινίες τρόμου. Σε μια εποχή όπου οι φρέσκες ιδέες σπανίζουν και ξέρεις πια τι να περιμένεις πάνω κάτω από ένα θρίλερ, το Cabin in the Woods κατάφερε, όχι μόνο να πρωτοτυπήσει με το καινοτόμο σενάριό του, αλλά και να χρησιμοποιήσει έξυπνα όλα τα κλισέ του είδους, προς όφελός του –κάτι που ως τότε είχε καταφέρει να πετύχει, ως ένα βαθμό, μόνο το Scream.

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Πέντε φοιτητές αποφασίζουν να περάσουν το σαββατοκύριακό τους σε μια απομονωμένη καλύβα στο δάσος, αγνοώντας ότι βρίσκονται υπό συνεχή παρακολούθηση από μια ομάδα επιστημόνων που εργάζονται στις μυστικές εγκαταστάσεις μιας μυστηριώδους οργάνωσης. Η ανυποψίαστη παρέα των φοιτητών δεν γνωρίζει ότι όλες οι κινήσεις και αποφάσεις τους υποκινούνται έμμεσα από τους επιστήμονες και ότι αποτελούν απλώς τα αθώα πιόνια σε ένα πανάρχαιο τελετουργικό που δεν θα αποφασίσει μόνο το δικό τους μέλλον…

Άλλο ένα κλασικό θρίλερ με καλύβες στο δάσος και μανιακούς δολοφόνους, λοιπόν; Και ναι και όχι! Διότι, όπως έλεγε και το trailer: «νομίζεις ότι ξέρεις την ιστορία» και, σίγουρα, ξεκινάει σαν κάτι πολύ γνώριμο, αλλά η εξέλιξή της σε διαψεύδει πλήρως. Το μεγαλύτερο ατού της ταινίας, είναι ότι κρατά καλά κρυμμένα τα χαρτιά της ως το τέλος. Μπορείς άνετα να κάνεις κάμποσες εικασίες για το τι πραγματικά συμβαίνει, αλλά δεν είναι σίγουρο ότι θα πέσεις τελείως μέσα. Μοιάζει με ένα παζλ που καλείται να λύσει ο θεατής, ενώ έχει και τόσες έμμεσες αναφορές σε άλλες ταινίες τρόμου, που αποτελεί την παιδική χαρά κάθε horror geek!

Πρόκειται, στην ουσία, για ένα meta-thriller που καταφέρνει με πανέξυπνο τρόπο να επαναπροσδιορίσει όλες, σχεδόν, τις μεταφυσικές ταινίες τρόμου –δανειζόμενο, έμμεσα, στοιχεία από αυτές- και ταυτόχρονα να αυτο-οριστεί ξεδιάντροπα ως το origin story όλων τους! (Θα καταλάβεις περισσότερο τι εννοώ όταν δεις την ταινία, δεν μπορώ να γράψω περισσότερα χωρίς να κάνω spoiler!) Ταυτόχρονα, το Cabin in the Woods δεν φοβάται καθόλου τα κλισέ. Αντιθέτως, τα χρησιμοποιεί άφοβα, αλλά μέσα σε ένα διαφορετικό και πρωτότυπο πλαίσιο, το οποίο τα μετατρέπει σε κάτι καινούργιο. Σίγουρα, έχει δυο-τρεις στιγμές που θα σε κάνουν να γυρίσεις τα μάτια σου χαμογελώντας σαρκαστικά και το τέλος είναι λίιιιιγο over the top! Αλλά αυτά δεν θα σε ενοχλήσουν και τόσο –άλλωστε, όλοι μας έχουμε συγχωρήσει πολύ μεγαλύτερα παραπτώματα σε ταινίες!

Η ταινία, φυσικά, χώρισε τους θεατές σε δύο στρατόπεδα (όπως συμβαίνει συχνά με όλα τα αριστουργήματα, άλλωστε –ναι, ναι, ξέρω, δεν είμαι και ο πιο αντικειμενικός κριτής!). Το ένα στρατόπεδο, στο οποίο ανήκουν και οι περισσότεροι κριτικοί, λάτρεψε την ταινία και τη θεωρεί ένα από τα καλύτερα και πιο πρωτότυπα θρίλερ. Το άλλο στρατόπεδο δεν μπορεί να καταλάβει για ποιον λόγο ενθουσιάστηκαν όλοι τόσο μαζί της και τη θεωρεί σκουπίδι. Γι’ αυτό, όμως, ευθύνεται σε πολύ μεγάλο βαθμό το γεγονός ότι οι περισσότεροι δυσαρεστημένοι θεατές δεν γνώριζαν ότι η ταινία που πήγαν να παρακολουθήσουν δεν αποτελούσε καθαρόαιμη ταινία splatter, αλλά ΚΩΜΩΔΙΑ τρόμου, και ξενέρωσαν.

Αλλά πώς είναι δυνατόν μια ταινία που παρωδεί, ουσιαστικά, το horror genre στην πληρότητά του, να μην διαθέτει και ίχνη χιούμορ ή σάτιρας; Η φρίκη, το δράμα, το μυστήριο, ο τρόμος και το κωμικό στοιχείο ισορροπούν απολύτως μεταξύ τους, σε ένα σενάριο γεμάτο έξυπνους διαλόγους και κάμποσες ανατροπές που διατηρούν το ενδιαφέρον σου ζωντανό μέχρι το τέλος.

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, το ρωτάς; ΝΑΙ! Και όταν τη δεις, έλα να μου πεις αν την αγάπησες ή τη μίσησες –ενδιάμεσο στάδιο δεν έχει!

GEEKY TRIVIA
Το ξεκίνημα της ταινίας είναι αρκετά περίεργο, σε σημείο να φαίνεται σαν να βλέπεις κάποια τελείως άσχετη ταινία. Αυτός ήταν και ο σκοπός πίσω από την εναρκτήρια σκηνή, καθώς ο Whedon και ο Goddard ήθελαν να μπερδέψουν τους θεατές και να τους κάνουν να νομίζουν ότι μπήκαν σε λάθος αίθουσα στον κινηματογράφο. Ταιριαστό, μια και τίποτε στην ταινία δεν είναι αυτό που φαίνεται!

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Δεν υπάρχει περίπτωση (και λόγος) να υπάρξει συνέχεια! Κανένα σίκουελ δεν μπορεί να επαναλάβει αυτή την επιτυχία.

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Μοιάζει τετριμμένο, αλλά δεν είναι!

Πάντα υπάρχει ένα creepy ιαπωνικό φάντασμα!

Δεν δείχνουν καλά τα πράγματα…

Advertisements

5 θρίλερ που πάτωσαν!


ΜΕΓΑΛΕΣ ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ
Το κινηματογραφικό κοινό είναι τελείως αψυχολόγητο και κανείς δεν μπορεί να μαντέψει τα γούστα του και το πώς θα αντιδράσει σε κάποια ταινία -πράγμα που προκαλεί συχνά πονοκέφαλο σε παραγωγούς, δημιουργούς και στούντιο, οι οποίοι σταυρώνουν τα δάχτυλά τους σε κάθε πρεμιέρα και παρακαλάνε τον καλό Θεούλη να μην πάνε τα λεφτά τους χαμένα. Μπορεί μια ταινία που λανσάρεται ως αριστούργημα ν’ αποτύχει παταγωδώς στις εισπράξεις και να τη φάει το μαύρο σκοτάδι και μια κακόγουστη μπούρδα που όλοι θεωρούν σιγουράκι για τον πάτο να σπάσει ταμεία και να αποκτήσει τεράστια φήμη. Σήμερα, λοιπόν, σου έχω πέντε ταινίες για τις οποίες οι δημιουργοί τους είχαν μεγάλες βλέψεις και ακόμη μεγαλύτερες προσδοκίες και οι οποίες, τελικά, πάτωσαν οικτρά και -σε ορισμένες περιπτώσεις- δεν έβγαλαν ούτε το ένα τρίτο του προϋπολογισμού! Εννοείται πως η σημερινή λίστα αφορά κυρίως πιο mainstream θρίλερ με γνωστά ονόματα του Χόλυγουντ και όχι b-movies του συρμού, ταινίες που κυκλοφόρησαν απευθείας σε DVD ή κακορίζικες low budget παραγωγές σαν αυτές της εταιρείας Asylum! Και αυτό διότι οι κακές κριτικές και οι τραγικές πωλήσεις είναι σχεδόν αναμενόμενες όταν πρόκειται για παραγωγή της πλάκας και δεν θα ήξερα και ποια να πρωτοδιαλέξω, ενώ όταν το χαστούκι του κοινού πέφτει ηχηρά σε μια ταινία για την οποία έχουν ξοδευτεί απίστευτα εκατομμύρια, τότε ο πόνος είναι ακόμη μεγαλύτερος!


BLOOD AND CHOCOLATE (2007)

Σκηνοθεσία: Katja von Garnier
Σενάριο: Ehren Kruger, Christopher Landon
Μουσική: Reinhold Heil
Ηθοποιοί: Agnes Bruckner, Hugh Dancy, Olivier Martinez κ.α.
Είδος: Dark Fantasy
Αξιολόγηση: ★★
☆☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Η Vivian είναι μια δεκαεννιάχρονη λυκάνθρωπος που ζει στη Ρουμανία με τη θεία της, από τότε που δύο κυνηγοί δολοφόνησαν την οικογένειά της. Η θεία της είναι το ταίρι του Gabriel, ο οποίος είναι και ο αρχηγός της αγέλης. Σύμφωνα με τους νόμους της αγέλης, όμως, με το πέρασμα επτά ετών ο Gabriel θα πρέπει να διαλέξει νέο ταίρι και όλα δείχνουν ότι έχει βάλει στο μάτι την απρόθυμη Vivian. Τα πράγματα περιπλέκονται όταν εκείνη ερωτεύεται τον Aiden, έναν θνητό που δείχνει να γνωρίζει πολλά για το είδος της Vivian. Τώρα, πού ακριβώς κολλάει η σοκολάτα με όλα αυτά, δεν θυμάμαι καν…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, η ταινία είναι τόσο αδιάφορη και βαρετή που πραγματικά δεν θυμάμαι την παραμικρή λεπτομέρεια από το σενάριο. Ούτως ή άλλως οι ταινίες με λυκανθρώπους έχουν καταντήσει πια μονότονες κλισεδιές και η συγκεκριμένη δεν είχε και τίποτε παραπάνω να προσθέσει στον μύθο, πέρα από ένα γλυκανάλατο ρομάντσο –μας τα είπε και το True Blood αυτά, και πολύ καλύτερα!

Budget: 15 εκ.
Box office: 6,3 εκ.


I KNOW WHO KILLED ME (2007)

Σκηνοθεσία: Chris Silvertson
Σενάριο: Jeff Hammond
Μουσική: Joel McNeely
Ηθοποιοί: Lindsay Lohan, Julia Ormond, Neal McDonough κ.α.
Είδος: Psychological Horror
Αξιολόγηση: ☆☆☆☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Ένας serial killer απαγάγει νεαρές γυναίκες και τις βασανίζει για εβδομάδες πριν τις δολοφονήσει. Το τελευταίο του θύμα είναι η Aubrey, η οποία εξαφανίζεται μυστηριωδώς μια νύχτα, αλλά λίγες μέρες αργότερα την ανακαλύπτουν ζωντανή και βαριά τραυματισμένη στην άκρη ενός δρόμου. Όταν συνέρχεται, όμως, δείχνει να μην αναγνωρίζει κανέναν και υποστηρίζει ότι το όνομά της είναι Dakota. Όλοι είναι σίγουροι ότι η Aubrey πάσχει από μετατραυματικό στρες και κάποια στιγμή θα θυμηθεί τα πάντα, αλλά όσο περνά ο καιρός, τόσο δείχνει να εμμένει στην ιστορία της…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, η ταινία είναι τόσο μπλεγμένη, άνευρη και βαρετή που τη σταμάτησα πολύ πριν τη μέση κι απλώς διάβασα την πλοκή στη Wikipedia. Το χειρότερο δεν είναι η παρουσία της –παρηκμασμένης πια από τις καταχρήσεις- Lohan, αλλά το γεγονός ότι παίζει και διπλό ρόλο –όπως είχε κάνει ως παιδί στο The Parent Trap, με τη διαφορά ότι εκεί δεν χρειαζόσουν ενδοφλέβια με καφέ για να την αντέξεις! Δικαίως πήρε υποψηφιότητες για εννέα (!) Χρυσά Βατόμουρα και ακόμη πιο δικαίως κέρδισε τα οχτώ από αυτά!

Budget: 12 εκ.
Box office: 9,7 εκ.


SHELTER aka 6 SOULS (2010)

Σκηνοθεσία: Måns Mårlind
Σενάριο: Michael Cooney
Μουσική: John Frizzell
Ηθοποιοί: Julianne Moore, Jonathan Rhys Meyers, Frances Conroy κ.α.
Είδος: Supernatural Horror
Αξιολόγηση: ★★☆☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Μετά τον θάνατο του συζύγου της, η ψυχολόγος Cara Harding νιώθει την πίστη της στο Θεό να κλονίζεται και στρέφεται ακόμη περισσότερο στην επιστήμη. Ο πατέρας της προσπαθεί να τη βοηθήσει να κρατήσει το μυαλό της ανοιχτό και της προτείνει διάφορες υποθέσεις που αφορούν ασθενείς με διαταραχές που δεν μπορούν να εξηγηθούν με καμία ψυχιατρική θεωρία. Ένας από αυτούς είναι ο Adam, ο οποίος δείχνει να έχει πολλαπλές προσωπικότητες και τη δυνατότητα να αποκτά και φυσικά χαρακτηριστικά των διαφορετικών προσωπικοτήτων του. Καθώς η Cara προσπαθεί να βρει μια λογική εξήγηση για όσα του συμβαίνουν, θα ανακαλύψει ότι ο πατέρας της είχε δίκιο και η επιστήμη δεν μπορεί να εξηγήσει τα πάντα…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, ενώ το σενάριο παρουσιάζει αρκετό μυστήριο και ενδιαφέρον, όσο προχωρά η ταινία, τόσο ξεφουσκώνει και καταρρέει σαν παραψημένο σουφλέ σοκολάτας. Έχει δυο-τρεις καλές στιγμές, αλλά όσο εξελίσσεται η πλοκή τόσο σου δίνεται η εντύπωση ότι η ταινία έχει χρηματοδοτηθεί από κάποιον Χριστιανικό Σύλλογο με μόνο σκοπό να κάνει ξεδιάντροπη προπαγάνδα υπέρ της θρησκείας. Πάτωσε τόσο πολύ, που στο τέλος βρήκε πετρέλαιο!

Budget: 22 εκ.
Box office: 3,2 εκ.


DYLAN DOG: DEAD OF NIGHT (2011)

Σκηνοθεσία: Kevin Munroe
Σενάριο: Thomas Dean Donnelly, Joshua Oppenheimer
Μουσική: Klaus Badelt
Ηθοποιοί: Brandon Routh, Sam Huntington, Anita Briem κ.α.
Είδος: Horror Comedy
Αξιολόγηση: ★★☆☆☆

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Ο Dylan Dog είναι ένας ερευνητής του υπερφυσικού που βοηθά όποιον έχει προβλήματα με κάθε είδους ανεξήγητα φαινόμενα, μέχρι που η γυναίκα του δολοφονείται από βαμπίρ –γεγονός το οποίο τον αναγκάζει να τα παρατήσει και να ασχολείται μόνο με φυσιολογικές υποθέσεις. Μέχρι που στο δρόμο του θα βρεθεί η νεαρή Elizabeth, ο πατέρας της οποίας έχει δολοφονηθεί από ένα μυστηριώδες πλάσμα, το οποίο μοιάζει να την καταδιώκει.

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, η ταινία είναι φριχτή και για τους φαν του ιταλικού κόμικ Dylan Dog -που την περιμέναμε πώς και πώς- αποτελεί μια οικτρή και τραγική απογοήτευση! Το γεγονός και μόνο ότι η ταινία αμερικανοποιήθηκε στο έπακρο και αφαιρέθηκε και ο χαρακτήρας του εξωφρενικού και αξιαγάπητου Γκράουτσο για να μπει στη θέση του ένα… ζόμπι ήταν αρκετό για να φάει το θάψιμο της αρκούδας, αλλά βοήθησε αρκετά και το ότι η ταινία ήταν τίγκα στις κλισεδιές που έχουμε βαρεθεί να βλέπουμε εδώ και είκοσι χρόνια περίπου.

Budget: 20 εκ.
Box office: 4,6 εκ.


DREAM HOUSE (2011)

Σκηνοθεσία: Jim Sheridan
Σενάριο: David Loucka
Μουσική: John Debney
Ηθοποιοί: Daniel Craig, Rachel Weisz, Naomi Watts, Marton Csokas
Είδος: Psychological Thriller
Αξιολόγηση: ★★☆☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Ο Will παρατάει την πολλά υποσχόμενη καριέρα του στη Νέα Υόρκη και μετακομίζει με τη σύζυγο και τις δύο κόρες του σε μια μικρή, ήσυχη πόλη. Σύντομα, όμως, μαθαίνουν ότι στο νέο τους σπίτι είχαν δολοφονηθεί πριν καιρό μια γυναίκα και τα παιδιά της και ότι ο μοναδικός ύποπτος για το έγκλημα ήταν ο πατέρας της οικογένειας. Ο Will θα έρθει επαφή με μια γειτόνισσα που γνώριζε καλά την οικογένεια και με τη βοήθειά της θα μάθει τη μεγάλη ανατροπή, την οποία όλοι οι υπόλοιποι είχαμε ήδη μάθει πριν κυκλοφορήσει η ταινία, αφού την είχαν δείξει στο %#$^@ trailer της!!!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, το ονειρεμένο σπίτι αποδεικνύεται σκέτος εφιάλτης. Τα μεγάλα ονόματα δεν στάθηκαν ικανά να σώσουν αυτή την ταινία, διότι όταν δεν έχεις ένα σενάριο της προκοπής δεν σε σώζει ούτε το πνεύμα του ίδιου του Λόρενς Ολίβιε. Έφαγε θάψιμο από τους πάντες, κυρίως μια και το μοναδικό της χαρτί που άξιζε το έκαψε, όπως προανέφερα, από το trailer κιόλας, μετατρέποντάς την σε κάτι απολύτως προβλέψιμο, αδιάφορο, αργόσυρτο και ολίγον τι μπερδεμένο.

Budget: 50 εκ.
Box office: 38,5 εκ.

Penny Dreadful: Βικτωριανός τρόμος…

tv

posterΔημιουργός: John Logan
Δίκτυο: Showtime
Διάρκεια: 3 σεζόν (27 επεισόδια 47’-60’)
Ηθοποιοί: Timothy Dalton, Eva Green, Josh Hartnett, Rory Kinnear κ.α.
Είδος: Horror Drama
Αξιολόγηση: ★
★
★
★
★


TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★★★★☆
Φρίκη: ★★★★☆
Τρόμος: ★★★☆☆
Αγωνία: ★★★★☆

PENNY DREADFUL (2014-2016)
Σήμερα έχω μια από τις πιο εξαιρετικά καλογυρισμένες σειρές τρόμου της τελευταίας πενταετίας. Δυστυχώς, μας άφησε νωρίς, μια και ολοκλήρωσε τον κύκλο της. Ή ευτυχώς, διότι τέλειωσε πάνω στην ακμή της και δεν ακολούθησε την πεπατημένη των αμερικάνικων στούντιο που θέλουν να τραβάνε τις δημοφιλείς σειρές τους από το μαλλί, μέχρι να γεμίσουν 20 σεζόν ή να πεθάνουν οι πρωταγωνιστές από γεράματα on camera!

TI MAΣ ΛΕΣ;
Η σειρά διαδραματίζεται στη Μεγάλη Βρετανία του 19ου αιώνα και περιστρέφεται γύρω από τις ζωές χαρακτήρων που γνωρίζουμε κυρίως από τη λογοτεχνία τρόμου της εποχής εκείνης, ανάμεσά του ο Dorian Gray, ο Victor Frankenstein και το τέρας του και διάφοροι άλλοι. Κεντρική ηρωίδα είναι η μυστηριώδης Vanessa Ives, η οποία συνεργάζεται με τον εξερευνητή Sir Malcolm, με σκοπό να εντοπίσουν την παιδική της φίλη και κόρη του, Mina, που έχει απαχθεί από επικίνδυνα πλάσματα της νύχτας. Στην αναζήτησή τους αυτή, επιστρατεύουν και τη βοήθεια ενός αμερικάνου πιστολέρο και showman, του Ethan Chandler, ο οποίος έχει τα δικά του μυστικά να κρύψει. Καθώς εξελίσσεται η αποστολή τους, όμως, συνειδητοποιούν ότι το μυστήριο γύρω από την απαγωγή της Mina είναι πολύ πιο πυκνό απ’ ό,τι νόμιζαν και ότι επίκεντρο της ιστορίας είναι η ίδια η Vanessa. Στην πορεία, θα έρθουν όλοι τους σε επαφή με διάφορους άλλους ήρωες –καθένας αντιμέτωπος με τους δικούς του δαίμονες (μερικές φορές, κυριολεκτικά!)- που θα επηρεάσουν και θα διαμορφώσουν την εξέλιξη των γεγονότων με τον δικό τους τρόπο.

“Penny dreadful” ήταν ο ελαφρώς υποτιμητικός όρος με τον οποίο αποκαλούσαν ένα είδος εβδομαδιαίων περιοδικών λογοτεχνίας τρόμου ή μυστηρίου στη Βρετανία του 19ου αιώνα, τα οποία κόστιζαν μια πέννα (ή σεντ) το τεύχος. Δεν υπάρχει τίποτε το υποτιμητικό, όμως, στην ομότιτλη σειρά. Μπορεί το ύφος της να είναι επηρεασμένο ή βασισμένο στο περιεχομένο των εντύπων εκείνων, αλλά παίρνει κάτι ευτελές και φτηνό και το ανυψώνει με μοναδικό τρόπο!

Πρόκειται για μια σειρά –γοτθικού θα μπορούσε να πει κανείς- τρόμου με γνώριμους χαρακτήρες, που ξεφεύγουν, όμως, από τις αντίστοιχες καρικατούρες τους, όπως παρουσιάζονται στα θρίλερ, και αποδίδονται πιο ρεαλιστικά. Διαθέτει πολύ καλή -εώς εξαιρετική σε κάποια επεισόδια- σκηνοθεσία, καθηλωτική μουσική, αυθεντικά κοστούμια και σκηνικά και ένα άψογο καστ, με την Eva Green να δίνει πιθανότατα την καλύτερη ερμηνεία όλης της καριέρας της ως τώρα, ως Vanessa Ives, και τον Rory Kinnear να συγκλονίζει και να συγκινεί με την ερμηνεία του ως το Τέρας, δίνοντας μια τελείως διαφορετική και ανθρώπινη εκδοχή του χαρακτήρα, που δεν έχουμε ξαναδεί.

Η σειρά ξεκινά με μια ενδιαφέρουσα πρώτη σεζόν, που θέτει τις βάσεις της ιστορίας, συνεχίζει με μια εξαιρετική, δεύτερη σεζόν που εμβαθύνει ακόμη περισσότερο στο σκοτάδι των χαρακτήρων και ολοκληρώνεται με την τρίτη σεζόν, που συνεχίζει με την ίδια ποιότητα και κλείνει την ιστορία, αφήνοντάς σε να θέλεις περισσότερο. Μπορεί το σενάριο να πατάει σε γνώριμα θεματικά μονοπάτια, παρόλα αυτά, το κοινό πλαίσιο με το οποίο δένουν μεταξύ τους όλες οι ιστορίες, το κάνουν να φαίνεται φρέσκο και ξεχωριστό. Το σημαντικό είναι πως όσο αιματηρή, φρικαλέα και τρομακτική αν είναι σε διάφορες περιστάσεις η σειρά, δεν χάνει σε καμία περίπτωση το σημείο εστίασής της: οι χαρακτήρες, το παρελθόν τους, οι μεταξύ τους σχέσεις και πώς οι φιλοσοφικές και υπαρξιακές τους αναζητήσεις, άλλοτε τους οδηγούν σε κοινά μονοπάτια και άλλοτε τους σπρώχνουν σε αντίθετες πορείες.

Πρόκειται για μια από τις καλύτερες σειρές τρόμου –για να μην πω μια από τις καλύτερες σειρές γενικότερα- που έχουν προβληθεί ποτέ στην τηλεόραση. Σαγηνευτική, μυστηριώδης, σκληρή και βαθιά ανθρώπινη ταυτόχρονα, που θα σε βάλει σε πολλές σκέψεις όσον αφορά την πολύπλοκη φύση και τον εύθραυστο ψυχισμό του ζώου που ονομάζεται «άνθρωπος». Ένα οπτικοακουστικό διαμάντι που πολύ δύσκολα θα καταφέρει κάποιος δημιουργός να ξεπεράσει.

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, δες την οπωσδήποτε. Αξίζει απείρως περισσότερο από μια πεντάρα!

GEEKY TRIVIA
Έξι από τους ηθοποιούς έχουν εμφανιστεί στην αναβίωση της σειράς Doctor Who, με την Billie Piper να κατέχει το ρεκόρ εμφανίσεων, αφού υποδύθηκε την πρώτη σύντροφο του Doctor σε πάνω από τριάντα επεισόδια.
Επίσης, τέσσερα μέλη του καστ έχουν εμφανιστεί και σε ταινίες του James Bond, με τον Timothy Dalton, φυσικά, να είναι ο πιο αναγνωρίσιμος, αφού υποδύθηκε τον διάσημο κατάσκοπο σε δύο ταινίες.

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Κανένα τηλεοπτικό μέλλον, αλλά έχει ανακοινωθεί ήδη μια νέα σειρά graphic novels που θα κυκλοφορήσει μέσα στο 2017. (Η πρώτη κυκλοφόρησε ήδη από τον Μάιο του 2016.)

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Η κάρτα τίτλου.

Η κάρτα τίτλου.

Δείχνει λίγο τσαντισμένη...

Δείχνει λίγο τσαντισμένη…

Το πρωταγωνιστικό δίδυμο.

Το πρωταγωνιστικό δίδυμο.

Ανάποδος σταυρός και ζωύφια. Ανησυχητικός συνδυασμός!

Ανάποδος σταυρός και ζωύφια. Ανησυχητικός συνδυασμός!

Όλοι ξέρουμε πόσο καλά θα εξελιχθεί αυτό...

Όλοι ξέρουμε πόσο καλά θα εξελιχθεί αυτό…

Being Human: Η δυσκολία του να (μην) είσαι άνθρωπος…

tvposterΔημιουργός: Toby Whithouse
Δίκτυο: BBC Three
Διάρκεια: 5 σεζόν (36 επεισόδια 58’)
Ηθοποιοί: Lenora Crichlow, Russell Tovey, Aidan Turner κ.α.
Είδος: Supernatural Drama
Αξιολόγηση: ★
★★☆☆

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★★★☆☆
Φρίκη: ★★★☆☆
Τρόμος: ★★☆☆☆
Αγωνία: ★★★☆☆

BEING HUMAN (2009-2013)
Βρετανική σειρά με έντονο το υπερφυσικό στοιχείο (και ολίγον τι από φρίκη) σου έχω σήμερα! Αν είσαι φαν των βρετανικών σειρών, θα γνωρίζεις ήδη από πρώτο χέρι ότι οι τύποι το έχουν αρκετά στις σειρές, καθώς επίσης και ότι διαθέτουν έναν κάπως πιο… ζαμάν φου τρόπο αντιμετώπισής τους! Για τους βρετανούς, μια σεζόν (ή series, όπως τις αποκαλούν) μπορεί κάλλιστα να αποτελείται μόνο από 3 εώς 8 επεισόδια το πολύ και κάθε σεζόν μπορεί να προβάλλεται και με κάνα δυο χρόνια απόσταση η μία από την άλλη -καμιά βιασύνη και κανένα άγχος! Οι αμερικάνοι, από την άλλη, τις περισσότερες σειρές τις τραβάνε από το μαλλί για να γεμίσουν 10 και 12 σεζόν από 23 επεισόδια η κάθε μία, ώσπου στο τέλος η σειρά γίνεται σούπα! Ποιότητα και ποσότητα δεν πάνε πάντα μαζί!

TI MAΣ ΛΕΣ;
Ο George, ο Mitchell και η Annie μοιράζονται ένα μικρό, διώροφο σπίτι στο Bristol και προσπαθούν να κάνουν τη συγκατοίκησή τους όσο πιο φυσιολογική γίνεται, παρά τις μεγάλες διαφορές που έχουν μεταξύ τους. Ο George είναι περισσότερο τακτικός και αγχώδης, ο Mitchell είναι ο αυθόρμητος και παρορμητικός της παρέας και η Annie αναζητά ακόμη ένα νόημα στην ύπαρξή της. Επίσης, ο George είναι λυκάνθρωπος, ο Mitchell βαμπίρ και η Annie… ένα φάντασμα, που μόνο οι δυο τους μπορούν να δούνε! Τα τρία υπερφυσικά όντα έχουν επιλέξει να ζήσουν ανάμεσα στους ανθρώπους και παλεύουν να κάνουν τη ζωή τους όσο το δυνατόν πιο φυσιολογική γίνεται. Μόνο που οι περιστάσεις, η φύση τους, αλλά και το άμεσο περιβάλλον τους, δημιουργούν συνεχώς απροσπέλαστα εμπόδια που καλούνται να ξεπεράσουν, βοηθώντας ο έναν τον άλλο…

Η κεντρική ιδέα της σειράς είναι σίγουρα πρωτότυπη και αρκετά ελκυστική, αν και αρχικά δεν προοριζόταν για υπερφυσικό θρίλερ. Η εταιρεία παραγωγής ανέθεσε στον Whithouse να γράψει μια δραματική σειρά με τρεις συγκατοίκους, καθένας από τους οποίους θα είχε τους δικούς του δαίμονες ν’ αντιμετωπίσει: ο ένας θα ήταν σεξομανής, ο άλλος θα είχε πρόβλημα διαχείρισης θυμού και η γυναίκα της παρέας θα ήταν αγοραφοβική. Όταν διαπίστωσαν ότι δυσκολεύονταν να σκεφτούν κάποια κεντρική ιστορία, ο Whithouse σκέφτηκε να προσθέσει το υπερφυσικό στοιχείο και οι χαρακτήρες διαμορφώθηκαν αναλόγως.

Σοφή επιλογή, μια και η ιδέα αυτή ήταν μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για να προστεθούν και τα στοιχεία του τρόμου και της φρίκης στη σειρά –καθώς και αρκετό χιούμορ στα κατάλληλα σημεία, για να σπάει η μαυρίλα! Παράλληλα προσφερόταν και για μπόλικο δράμα, όπως και για αξιοπρεπέστατη εμβάθυνση των χαρακτήρων. Μέσα από όλες τις περιπέτειές τους, οι τρεις ήρωες προσπαθούν συνεχώς ν’ ανακαλύψουν ποιοι πραγματικά είναι και τι υπερισχύει μέσα τους: ο άνθρωπος ή το τέρας; Και όσο παλεύουν να διατηρήσουν επαφή με την ανθρώπινη πλευρά τους, τόσο ο κόσμος τους υπενθυμίζει πόσο αταίριαστοι και ξένοι είναι. Στην ουσία της, μάλιστα, η σειρά μπορεί να θεωρηθεί περισσότερο δραματική, παρά υπερφυσική.

Δυστυχώς, όσο περνούν οι σεζόν, τόσο χαλάει η συνταγή, με την τρίτη σεζόν να είναι -κατά τη γνώμη μου- η τελευταία αξιοπρεπής. Από εκεί και πέρα οι ιστορίες γίνονται όλο και πιο παράλογες ή χαζές και μοιάζουν σαν γραμμένες στο πόδι ή την τελευταία στιγμή, ενώ οι κεντρικοί χαρακτήρες γίνονται όλο και πιο ανυπόφοροι. Στην τελευταία σεζόν, δε, τα πράγματα έχουν αλλάξει τόσο πολύ που νιώθεις σαν να παρακολουθείς κάποιο spin-off της αρχικής σειράς –δεν θα γράψω περισσότερες λεπτομέρειες γιατί θα σου κάνω χοντρά σπόιλερ!

Αυτή η έλλειψη συνοχής -και λογικής, πολλές φορές- με ξενέρωσε και είναι κάτι που το έχω συναντήσει και σε άλλες βρετανικές σειρές, Φταίει, μάλλον, το ζαμάν φου που έλεγα στην εισαγωγή: οι δημιουργοί δεν χαλάνε τη ζαχαρένια τους -αν χρειαστεί π.χ. να εισαγάγουν νέο χαρακτήρα στα τελευταία επεισόδια ή να σκεφτούν ένα τελείως κουφό storyline για να τους βγει η ιστορία, θα το κάνουν χωρίς δεύτερη σκέψη! Αυτό, όμως, δεν έχει σημασία, προφανώς! Παρά τα όποια ελαττώματά της, οι κριτικοί επαίνεσαν, κατά κύριο λόγο, τη σειρά και το κοινό απλώς τη λάτρεψε μέχρι αηδίας!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, θα σου αρέσει στα σίγουρα –ειδικά τα πρώτα επεισόδια. Και όταν αρχίζει να χαλάει, θα είσαι ήδη εθισμένος και δεν θα σε νοιάζει, οπότε θα είναι ευκαιρία να ξεκινήσεις και το remake (βλ. παρακάτω)!

GEEKY TRIVIA
Τα μάτια της Annie αλλάζουν αναλόγως την κατάσταση στην οποία βρίσκεται. Στην καθημερινότητά της είναι καστανά, όταν γίνεται ορατή σε θνητούς γίνονται γαλάζια και όταν στοιχειώνει κάποιον, μετατρέπονται σε μωβ!

ΜΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΕΙΜΑΣΤΕ
Το 2011 η σειρά απέκτησε ένα online spin-off, καθώς και το αμερικανικό remake της -για λογαριασμό του Syfy.

  • Becoming Human (2011)
    Σειρά από οχτώ webisodes, συνολικής διάρκειας 50 λεπτών, που ακολουθεί τις περιπέτειες άλλης τριάδας βαμπίρ-λυκανθρώπου-πνεύματος, καθώς προσπαθούν να εξιχνιάσουν το φόνο του τελευταίου.
  • Being Human US (2011-2014) ★
★★☆☆
    Βορειοαμερικάνικο remake της βρετανικής σειράς. Αν και είναι βασισμένο στην ίδια κεντρική ιδέα, τράβηξε το δικό του δρόμο, με διαφορετική πλοκή και υπο-ιστορίες (κυρίως επειδή κάθε σεζόν είχε περισσότερα επεισόδια από τη βρετανική σειρά). Οι ηθοποιοί δεν είδαν καν το πρωτότυπο, ώστε να καταφέρουν να διαμορφώσουν τον χαρακτήρα τους οι ίδιοι, χωρίς καμιά επιρροή. Η σειρά κράτησε 4 σεζόν (52 επεισόδια συνολικά) και πρωταγωνιστούσαν ο Sam Witwer στο ρόλο του βαμπίρ Aidan, ο Sam Huntington στο ρόλο του λυκάνθρωπου Josh και η Meaghan Rath στο ρόλο του φαντάσματος Sally. Προσωπικά, μου άρεσε περισσότερο από το πρωτότυπο, καθώς είχε μεγαλύτερη συνοχή και πήρε πιο ενδιαφέρουσα τροπή.

Τέλος, το 2010 εκδόθηκαν από το BBC Books και τρία βιβλία βασισμένα στη σειρά. (Αυτό το BBC, τελικά, το έχουν αντιγράψει πολύ εκεί στον Σκάι!)

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Ε, το είχε και το remake της η σειρά, οπότε τον έκανε τον κύκλο της! Το πολύ πολύ να τη δούμε και σε μεταφορά στον κινηματογράφο στο μέλλον, μια και είναι η νέα μόδα αυτή!

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Η κάρτα τίτλου

Η κάρτα τίτλου

Αυτό πρέπει να πονάει λίγο...

Αυτό πρέπει να πονάει λίγο…

Αυτό πρέπει να πονάει περισσότερο!

Αυτό πρέπει να πονάει περισσότερο!