The Amityville Horror: Ήρθε η ώρα για μετακόμιση…

classicsamityville-posterΣκηνοθεσία: Stuart Rosenberg
Σενάριο: Sandor Stern
Μουσική: Lalo Schifrin
Ηθοποιοί: James Brolin, Margot Kidder, Rod Steiger
Είδος: Supernatural Horror
Αξιολόγηση: ★★☆☆☆

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★
☆☆☆☆
Φρίκη: ★★☆☆☆
Τρόμος: ★★☆☆☆
Αγωνία: ★★★☆☆

THE AMITYVILLE HORROR (1979)
Σήμερα θ’ ασχοληθώ με ένα από τα πιο επίμονα franchise. Και, πλέον, αυτό που βρίσκεται στην κορυφή με τα περισσότερα σίκουελ, αφού αριθμεί 18 ταινίες, ενώ η δέκατη ένατη προορίζεται για προβολή το καλοκαίρι! Φυσικά, οι περισσότερες από τις ταινίες είναι για κάψιμο σε πυρά όσον αφορά σενάριο και ποιότητα, ενώ κάποιες από αυτές δεν έχουν καν την παραμικρή σχέση με την αρχική ταινία και τα γεγονότα που την ενέπνευσαν –απλώς κοτσάρουν εντελώς αυθαίρετα τη λέξη “Amityville” στον τίτλο!

TI MAΣ ΛΕΣ;
Ένα χρόνο μετά την άγρια δολοφονία μιας ολόκληρης οικογένειας από ένα από τα μέλη της, ένα νιόπαντρο ζευγάρι αγοράζει το σπίτι. Αγνοώντας το παρελθόν της νέας τους ιδιοκτησίας, προσπαθούν να προσαρμοστούν στο νέο τους περιβάλλον, αλλά μια σειρά από ανεξήγητα περισταστικά, μυστηριώδεις ασθένειες και μικροατυχήματα θα τους βάλει πολύ σύντομα σε υποψίες. Παράλληλα, ο ιερέας της ενορίας θα προσπαθήσει να τους προειδοποιήσει για το κακό που αντιμετωπίζουν, αλλά το ίδιο το σπίτι θα τον εμποδίσει με όποιον τρόπο μπορεί…

Το Amityville είναι ιδιάζουσα περίπτωση ταινίας, καθώς είναι βασισμένη στο ομότιτλο best seller του Jay Anson, το οποίο με τη σειρά του είναι βασισμένο στους αληθινούς φόνους που συνέβησαν στο σπίτι και στην ιστορία της οικογένειας Lutz που μετακόμισε σε αυτό έναν χρόνο αργότερα. Οπότε, όχι μόνο υπάρχει στην πραγματικότητα το σπίτι, αλλά έχει και μεγάλο σουξέ, καθώς στην ιστορία του έχουν βασιστεί πάμπολλες ταινίες, εξίσου πάμπολλα μυθιστορήματα, ενώ την υπόθεση είχε ερευνήσει και το ζεύγος Warren –στους οποίους βασίστηκε μετέπειτα η ταινία The Conjuring! Παραφυσικός χαμός!

Πέρα από τα όποια αληθινά περιστατικά στα οποία βασίστηκε το Amityville Horror, η ίδια η ταινία ακολουθεί την κλασική συνταγή που ακολουθούν όλες οι ταινίες με στοιχειωμένα σπίτια. Ή καλύτερα, ήταν μία από τις ταινίες που έγραψαν τη συγκεκριμένη συνταγή, αφού θεωρείται μια από τις πρώτες πηγές έμπνευσης για όλο το genre. Όχι η πρώτη, όμως, μια και το είχε προλάβει κατά τρία χρόνια το Burnt Offerings, για το οποίο σου μίλησα παλιότερα.

Η ταινία βασίζεται αρκετά στη σκοτεινή ατμόσφαιρα που δημιουργεί, στους ξαφνικούς ήχους και στις κλασικές, απότομες «τρομάρες» του είδους για να σου προκαλέσει μια αίσθηση ανησυχίας και ανατριχίλας. Οι ερμηνείες είναι έτσι κι έτσι, αλλά ούτως ή άλλως, ο αληθινός σταρ της ταινίας είναι το ίδιο το σπίτι, το οποίο κλέβει την παράσταση και έχει μείνει στην Ιστορία ως ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα σκηνικά ταινίας τρόμου (μαζί με το σπίτι από το Psycho, ίσως!)

Δυστυχώς, δεν έπεισε καθόλου τους κριτικούς, οι οποίοι δεν το είδαν και με πολύ καλό μάτι. Παρά τις αρνητικές κριτικές, φυσικά, ήταν εμπορική επιτυχία. Αυτό εξηγεί και την πληθώρα σίκουελ –δεν είναι δα και το πρώτο franchise που έχει δώσει αμέτρητες συνέχειες παρά το θάψιμο!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, δες το, αλλά αν αποφασίσεις να δεις και τα υπόλοιπα, θα χρειαστείς χάπια και αλκοόλ…

GEEKY TRIVIA
Λόγω της τεράστιας φήμης που απέκτησε το σπίτι μετά το βιβλίο και την ταινία, πλήθη τουριστών άρχισαν να συρρέουν στη διεύθυνση της αληθινής κατοικίας, αναγκάζοντας τους τότε ιδιοκτήτες –ανάμεσα σε όλες τις αλλαγές που έκαναν- ν’ αντικαταστήσουν και τα δύο παράθυρα-σήμα κατατεθέν του σπιτιο,  με κανονικά, ορθογώνια παράθυρα. Από τότε το σπίτι έχει αλλάξει διάφορους ιδικοτήτες. Κανείς δεν έφυγε επειδή προσπάθησε να τον σκοτώσει το ίδιο το σπίτι, φυσικά!

MIA ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΕΙΜΑΣΤΕ
Και πολύτεκνη οικογένεια, κιόλας, αφού οι ταινίες κυκλοφορούν κατά ριπάς! Αρκετές από τις τελευταίες δεν τις έχω δει (εδώ δεν είχα πάρει χαμπάρι ότι βγήκαν καν!) Βαθιά ανάσα και πάμε να γνωρίσουμε τα μέλη:

  • Amityville II: The Possession (1982) ★
☆☆☆☆
    Η ταινία είναι prequel και αφηγείται (και καλά!) τα τραγικά γεγονότα που συνέβησαν στο σπίτι του Amityville, τα οποία ενέπνευσαν ολόκληρο το franchise. Επίσης, είναι τελείως φόλα.
  • Amityville 3-D (1983) ★
☆☆☆☆
    Ένας δημοσιογράφος που ειδικεύεται στο να ξεσκεπάζει μέντιουμ και άλλους τσαρλατάνους, πείθεται να αγοράσει το σπίτι του Amityville, παρά το υποτιθέμενο παρελθόν του. Το μόνο ενδιαφέρον στην ταινία είναι ότι εμφανίζεται η Meg Ryan, στον δεύτερο κινηματογραφικό της ρόλο.
  • Amityville 4: The Evil Escapes (1989) ★☆☆☆☆
    Μια κτηματομεσίτρια αποφασίζει να οργανώσει παζάρι για να πουλήσει όλα τα αντικείμενα που βρίσκονται στο σπίτι, στο οποίο έχει προηγηθεί εξορκισμός από μια ομάδα ιερέων. Αυτό που δεν γνωρίζει είναι ότι τα σατανικά πνεύματα έχουν κρυφτεί μέσα σε μια… λάμπα, η οποία καταλήγει ως δώρο σε άλλο σπίτι!
  • The Amityville Curse (1990) ★☆☆☆☆
    Στοιχειωμένο σπίτι, ζευγάρι το αγοράζει, πνεύματα, φόνοι μπλα μπλα μπλα… Ίδιο στόρυ, μόνο που αυτή η ταινία δεν δεν διαδραματίζεται καν στο ίδιο σπίτι, ούτε καν συνδέεται η πλοκή της με την αρχική ταινία. Μάλλον ήταν το σημείο που είχαν πλέον σταματήσει όλοι οι συντελεστές την προσπάθεια…
  • Amityville 1992: It’s About Time (1992) ★☆☆☆☆
    Ένας αρχιτέκτονας επιστρέφει στο σπίτι του από επαγγελματικό ταξίδι στο Amityville, απ’ όπου φέρνει μαζί του και ένα επιτραπέζιο ρολόι που βρήκε εκεί, στα ερείπια ενός παλιού σπιτιού. Μόνο που το ρολόι δεν είναι τόσο συνηθισμένο όσο νομίζουν. Μάλλον είναι ξάδελφος της καταραμένης λάμπας που σκαρφίστηκαν δυο ταινίες πιο πριν…
  • Amityville: A New Generation (1993) ★☆☆☆☆
    Ένας φωτογράφος λαμβάνει ως δώρο έναν καθρέφτη, χωρίς να γνωρίζει ότι –ναι, το μάντεψες!- είναι καταραμένος, διότι προέρχεται από το αρχικό σπίτι στο Amityville και πνεύματα, φόνοι, οράματα, μπλα μπλα… Πρώτα λάμπα, μετά ρολόι, στη συνέχεια καθρέφτης, μόνο για τη μπανιέρα και τα σοβατεπί του σπιτιού δεν έβγαλαν σίκουελ!
  • Amityville Dollhouse (1996) ★☆☆☆☆
    Μια οικογένεια μετακομίζει στο νέο της σπίτι, στην αποθήκη του οποίου ανακαλύπτουν ένα κουκλόσπιτο, το οποίο αποτελεί μοντέλο του καταραμένου σπίτιού του Amityville. Και όπως ήταν αναμενόμενο, το κουκλόσπιτο είναι επίσης καταραμένο, σχεδόν όσο και ολόκληρο το franchise, που πάει από το κακό στο χειρότερο…
  • The Amityville Horror (2005) ★★☆☆☆
    Remake της αρχικής ταινίας, με κάποιες μικρές αλλαγές, σε μια προσπάθεια να δώσουν νέα πνοή στο franchise. Δυστυχώς, η ταινία ήταν αποτυχία και το franchise συνέχισε να μυρίζει σαν υπόνομος
  • The Amityville Haunting (2011) ☆☆☆☆☆
    Άλλη μια ανέμπνευστη προσθήκη που αναμασάει τα ίδια και τα ίδια, αυτή τη φορά με ακόμα χειρότερα εφέ και πιο άθλιες ερμηνείες.
  • The Amityville Asylum (2013) ☆☆☆☆☆
    Εδώ οι παραγωγοί σήκωσαν τα χέρια ψηλά, αφού αυτή η ταινία δεν έχει καν σχέση με το σπίτι, αλλά εκτυλίσσεται σε ένα ψυχιατρικό ίδρυμα στην ομώνυμη πόλη. Την είδα σε fast forward και πολύ της ήταν!
  • Amityville Death House (2015)
    Δεν την έχω δει καν, αλλά έχει σχέση με το πνεύμα μιας μάγισσας που έχει καταλάβει το παλιό σπίτι και σκοτώνει τους απόγονους αυτών που την καταδίκασαν σε θάνατο πριν 300 χρόνια. Το γεγονός και μόνο ότι παίζει ο Eric Roberts σημαίνει ότι μάλλον δεν θα κάνω καν τον κόπο να τη δω ποτέ!
  • The Amityville Playhouse (2015)
    Αυτή τη φορά αφορά ένα στοιχειωμένο θέατρο στο Amytiville. Αυτή η πόλη, προφανώς, δεν έχει καν νεκροταφείο κι όσοι πεθαίνουν διαλέγουν ένα κτίριο να στοιχειώσουν για την αιωνιότητα! Ας της ρίξουν μια ατομική βόμβα να ησυχάσουμε, επιτέλους!
  • Amityville: Vanishing Point (2016)
    Δεν έχω ιδέα για την πλοκή, καθώς η Wikipedia δεν την αναφέρει καν, αλλά με χίλια δολάρια budget, την κόβω και αυτή να είναι οδυνηρά τραγική!
  • The Amityville Legacy (2016)
    Η ταινία εκτυλίσσεται 40 χρόνια μετά τους αρχικούς φόνους και ακολουθεί τη λογική κάποιων από τα αρχικά σίκουελ, αφού επικεντρώνεται γύρω από ένα στοιχειωμένο παιχνίδι που προήλθε από το δαιμονικό σπίτι.
  • The Amityville Terror (2016)
    Οικογένεια μετακομίζει στο σπίτι, δαίμονες, φαντάσματα μπλα μπλα μπλα, ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΚΑΡΒΟΥΝΟ!!!
  • Amityville: No Escape (2016)
    Καμιά απόδραση δεν έχουμε από το franchise αυτό, μέχρι και τα τρισέγγονά μας θα βλέπουν νέα σίκουελ! Το γεγονός ότι είναι η ΤΕΤΑΡΤΗ ταινία που κυκλοφόρησε μέσα στο 2016, με κάνει να πιστεύω ότι πλέον κάνουν ειδικές προσφορές στους σεναριογράφους που επιλέγουν το Amityville για θέμα!
  • Amityville: The Awakening (2017) ★★☆☆☆
    Στο σημείο αυτό, έγινε μια προσπάθεια το franchise να βρει ξανά την παλιά του αίγλη, με πιο προσεγμένη παραγωγή, γνωστούς συντελεστές και καστ και τελείως meta σενάριο, αφού η ταινία αναγνωρίζει την ύπαρξη της αρχικής ταινίας, αλλά και του remake της! Αλλά, όπως ήταν αναμενόμενο, έφαγε σκυλοθάψιμο και αυτή, μια και η σειρά έχει καταντήσει πια φεστιβάλ προβλέψιμων κλισέ.

Εκτός από τις ταινίες, πάνω στο θέμα έχουν κυκλοφορήσει συνολικά και 11 βιβλία. Νομίζω, δηλαδή, διότι έχω χάσει κι εκεί το μέτρημα!

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Ψόφο δεν έχει η σειρά, φυσικά! Παρά το ότι και το The Awakening πάτωσε, βρίσκεται ήδη στα σκαριά το επόμενο σίκουελ, το οποίο προορίζεται για το 2020. Αν και πιστεύω ότι μέχρι τότε είναι αρκετά πιθανό να έχουν γυριστεί γύρω στα εξηντατρία σίκουελ ενδιάμεσα!

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Σπίτι με προσωπικότητα!

Σπίτι με προσωπικότητα!

Άνοιξε το παράθυρο να μπει, δροσιά να μπει του Μάη!

Άνοιξε το παράθυρο να μπει, δροσιά να μπει του Μάη!

Το σπίτι δεν τα έχει καλά με τους παπάδες!

Το σπίτι δεν τα έχει καλά με τους παπάδες!

Burnt Offerings: Πριν το σπίτι στο Amityville, υπήρξε το σπίτι στην California…

classicsBurnt-posterΣκηνοθεσία: Dan Curtis
Σενάριο: Dan Curtis, William F. Nolan
Μουσική: Bob Cobert
Ηθοποιοί: Karen Black, Oliver Reed, Bette Davis, Lee Montgomery κ.α.
Είδος: Mystery Horror
Αξιολόγηση: ★★
☆☆☆

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★☆☆
Φρίκη: ☆☆
Τρόμος: ★☆☆
Αγωνία:

BURNT OFFERINGS (1976)
Μπήκε το καλοκαιράκι, οπότε ας δούμε και κάτι σχετικό με τους κινδύνους που κρύβουν οι καλοκαιρινές διακοπές! Αν και η σημερινή ταινία θεωρείται κλασική, εγώ ούτε που την είχα ακούσει ποτέ στη ζωή μου! Τυχαία έμαθα την ύπαρξή της, γράφοντας για κάποιο άλλο θρίλερ. Διόλου τυχαίο που δεν την γνώριζα μια και –παρά το διάσημο καστ της- δεν έγινε ποτέ ιδιαίτερη επιτυχία, ώστε να ταράξει τα νερά και οι κριτικές που έλαβε στην εποχή της ήταν κατά κύριο λόγο αρνητικές. Παράλληλα, όπως θα πρόσεξες από τον τίτλο του άρθρου, η ταινία ίσως σου φέρνει στο νου το «δαιμονισμένο» σπίτι του Amityville, το οποίο βγήκε στον κινηματογράφο τρία χρόνια αργότερα και κατάφερε να τα πάει κάπως καλύτερα, αφού γέννησε ένα ολόκληρο franchise που ανανεώνεται ως τις μέρες μας (υπόσχομαι να αναφερθώ και σε αυτό κάποια μέρα!)

TI MAΣ ΛΕΣ;
Ένα ζευγάρι αποφασίζει να νοικιάσει μια εξοχική κατοικία –η οποία δείχνει σε άσχημη κατάσταση, καθώς είναι αρκετά παλιά- ώστε να περάσει εκεί το καλοκαίρι μαζί με τον γιο και τη θεία του συζύγου. Τα ηλικιωμένα αδέλφια που ζούνε εκεί κάθε χειμώνα, θέτουν ως μοναδικούς όρους το ζευγάρι να φροντίζει το σπίτι και να πηγαίνει φαγητό στην υπερήλικη μητέρα τους, που ζει απομονωμένη σε ένα δωμάτιο του πάνω ορόφου, από το οποίο δεν βγαίνει ποτέ. Σύντομα, όμως, διάφορα περίεργα περιστατικά συμβαίνουν στην οικογένεια, ενώ το περιβάλλον δείχνει να έχει περίεργη επίδραση πάνω στη Marian, τη σύζυγο. Παράλληλα, το σπίτι μοιάζει να αυτοανανεώνεται με ανεξήγητο τρόπο με το πέρασμα του χρόνου, αλλά το τίμημα γι’ αυτό είναι πολύ μεγάλο…

Η ταινία αποτελεί δραματοποίηση του ομώνυμου βιβλίου του Robert Marasco, με κάποιες διαφοροποιήσεις, κυρίως στο τέλος, το οποίο ο σκηνοθέτης το άλλαξε εντελώς, μια και αυτό του βιβλίου δεν του άρεσε. Εντάξει, καφρίλα αυτό, αλλά υπάρχουν και βιβλία ή κόμικς που έχουν υποστεί πολύ χειρότερη κακομεταχείρισή κατά τη μεταφορά τους στον κινηματογράφο! Παρά τις προαναφερθείσες αρνητικές κριτικές, κατάφερε να κερδίσει έξι βραβεία, αποδεικνύοντας για μια ακόμη φορά ότι κανένας μας δεν παίρνει στα σοβαρά τους κριτικούς κινηματογράφου (μην παραπονιέσαι, Κουτσογιαννόπουλε, άμα θες να σε πάρουμε στα σοβαρά, σταμάτα να ακολουθείς τη Μενεγάκη σε κάθε εκπομπή της!)

Παρόλα αυτά, η ταινία πάσχει βαρέως. Δεν μπορώ να διευκρινίσω ακριβώς τι είναι αυτό που με ενόχλησε, αλλά μου έδωσε την αίσθηση ότι παρακολούθησα κάτι που φτιάχτηκε χωρίς αρχικό πλάνο και προετοιμασία και σε στυλ: «ας ξεκινήσουμε το γύρισμα και κολλάμε ό,τι μας έρθει στην πορεία». Κατ’ αρχάς, κάνει κοιλιά σε αρκετά σημεία. Η πλοκή είναι τόσο βασανιστικά αργή, που μέχρι να μπει στο ψητό αναρωτιέσαι αν βλέπεις απλώς κάποιο οικογενειακό δράμα και όχι θρίλερ. Ίσως φταίει και το γεγονός ότι ο Dan Curtis είχε ήδη στο ενεργητικό του αρκετές τηλεοπτικές σειρές (η πιο γνωστή του ήταν το Dark Shadows, που μεταφέρθηκε προσφάτως –και αθλίως- στον κινηματογράφο από τον Tim Burton) και τηλεταινίες, οπότε του είχε μείνει το κουσούρι της τηλεοπτικής σκηνοθεσίας, με όλα τα επακόλουθά του.

Οι χαρακτήρες φέρονται αρκετά αλλοπρόσαλλα. Και δεν αναφέρομαι στα σημεία που ΠΡΕΠΕΙ να φέρονται αλλοπρόσαλλα, επειδή έτσι επιτάσσει το σενάριο, αλλά στις περίεργες μεταπτώσεις που παρουσιάζουν από σκηνή σε σκηνή και στην απόκοσμη ικανότητά τους να αντιδρούν παντελώς αφύσικα σε διάφορα βαρυσήμαντα περιστατικά που συμβαίνουν κατά τη διάρκεια της ταινίας. Επίσης, υπάρχουν και κάποιες σκηνές που είτε δεν εξηγούνται επαρκώς είτε δεν βγάζουν και ιδιαίτερο νόημα (θυμήσου, αν τη δεις, τη σκηνή με τον σοφέρ και το φέρετρο και θα καταλάβεις τι εννοώ)…
Τέλος, τη μεγάλη ανατροπή του φινάλε, την έχουμε ήδη καταλάβει όλοι σχεδόν από τη μέση της ταινίας –μια και το σενάριο δεν κάνει και καμιά ιδιαίτερη προσπάθεια να την πολυκρύψει, οπότε τζάμπα μας βγάζουν την πίστη μέχρι να φτάσουν ως εκεί!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, εντάξει, δεν τη λες και αριστούργημα –εγώ στο σπίτι εκείνο δεν θα έμπαινα, πάντως! Χίλιες φορές ενοικιαζόμενα δωμάτια!


GEEKY TRIVIA
Ο περίεργος τίτλος της ταινίας (και του βιβλίου) είναι βιβλικός όρος και παραπέμπει στις θυσίες που γίνονταν προς το Θεό, στα χρόνια της Παλαιάς Διαθήκης, κατά τις οποίες ένα σφάγιο καιγόταν στον βωμό. Για ποιο λόγο ονομάστηκε έτσι, θα το καταλάβεις μόνος σου!


ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Ε, μιλάμε για ταινία του 1976 –αφού δεν την έχουν ήδη κάνει remake ως τώρα, μάλλον δεν θα την κάνουν ποτέ!

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:
BU1 BU3 BU5