5 (ακόμη) ταινίες που θα σου χαλάσουν τις διακοπές!

ΜΗ ΜΟΥ (ΞΑΝΑ)ΜΙΛΑΣ ΓΙΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΑ!
Ήρθε πάλι το καλοκαιράκι, ήρθε πάλι και η ώρα να κάνω ένα διαλειμματάκι από τα reviews (που κανείς δεν διαβάζει ούτως ή άλλως!) Και πάλι, όμως, δεν θα σε αφήσω έτσι, αφού έχω να σου προτείνω μαζεμένες πέντε ταινιούλες με καλοκαιρινό mood. Εντάξει, μεταξύ μας, σχεδόν καμιά από τις σημερινές ταινίες δεν έχει άμεση σχέση με καλοκαίρι, αλλά επειδή όλες έχουν να κάνουν με εξορμήσεις, road trips και εκδρομούλες –πράγματα τα οποία όλοι απολαμβάνουμε συνήθως στις διακοπές μας- ταιριάζουν μια χαρά με το concept!
Αν, λοιπόν, σκοπεύεις και φέτος να πας κάπου μόνος ή με παρέα, δες πρώτα τις ταινίες αυτές, ώστε να είσαι προετοιμασμένος για κάθε πιθανότητα!
Καλές διακοπούλες λοιπόν, είτε πας τώρα, είτε πας αργότερα, είτε δεν πας καθόλου και ξεμείνεις πίσω στην Αθήνα έτοιμος να κάνεις βουντού σε όποιον φίλο ανεβάσει καλοκαιρινές φωτογραφίες στο Facebook!


TUCKER & DALE VS EVIL (2010)

Σκηνοθεσία: Eli Craig
Σενάριο: Eli Craig, Morgan Jurgenson
Μουσική: Michael Shields
Ηθοποιοί: Tyler Labine, Alan Tudyk, Katrina Bowden κ.α.
Είδος: Horror Comedy
Αξιολόγηση: ★★★★☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Μια ομάδα εφήβων αποφασίζει να πάει για κάμπινγκ σε ένα δάσος στη Δυτική Βιρτζίνια. Στον δρόμο θα συναντηθούν με δυο καλοκάγαθους και ολίγον άξεστους ντόπιους, που άθελά τους θα τρομοκρατήσουν την παρέα. Λίγο αργότερα και μετά από μια σειρά παρεξηγήσεων και αστείων συμπτώσεων, η παρέα των φίλων θα πειστεί ότι οι δυο ντόπιοι είναι κατά συρροήν δολοφόνοι, όπως στις ταινίες, και ότι τους καταδιώκουν με σκοπό να τους σκοτώσουν!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε πρόκειται για μια έξυπνη κωμωδία τρόμου -και παρωδία των άπειρων slasher ταινιών θρίλερ που έχουν γυριστεί από την απαρχή του κινηματογράφου- που ανατρέπει το δίπολο κακού-ηρώων με ευφάνταστο και διασκεδαστικό τρόπο! Το ότι είναι κωμωδία, φυσικά, δεν σημαίνει ότι δεν έχει κάμποσες σκηνές φρίκης. Το ότι θα σου προκαλέσουν ταυτόχρονα τρόμο και γέλιο είναι κάτι που δίνει ακόμη πιο μακάβριο ύφος στην ιστορία!


PRIMAL (2010)

Σκηνοθεσία: Josh Reed
Σενάριο: Nigel Christensen, Josh Reed
Μουσική: Rob Gibson
Ηθοποιοί: Zoe Tuckwell-Smith, Lindsay Farris, Krew Boylan κ.α.
Είδος: Horror
Αξιολόγηση: ★★★☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Μια ομάδα φίλων ταξιδεύει στην αυστραλιανή ύπαιθρο (αυτό από μόνο του είναι σκηνικό τρόμου), με προορισμό μια σπηλιά με αρχαίες ζωγραφιές, τις οποίες θέλει να μελετήσει η ανθρωπολόγος της παρέας. Μόνο που κατά τη διαμονή τους εκεί, ένα μέλος της παρέας θα μολυνθεί από έναν μυστηριώδη ιό και θα μετατραπεί σε αιμοδιψές, άβουλο κτήνος, θέτοντας τους πάντες σε θανάσιμο κίνδυνο…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, πρόκειται για ένα low budget θρίλερ με ενδιαφέρον και αλλόκοτο σενάριο -και πολύ αίμα, φυσικά! Έχει αρκετές σκηνές τρόμου και μπόλικη αγωνία και οι χαρακτήρες, ευτυχώς, δεν είναι οι μονοδιάστατες καρικατούρες που θα περίμενε κανείς σε μια τέτοια ταινία. Το κύριο αρνητικό της είναι ότι κάπου μετά τη μέση τα πράγματα αρχίζουν να γίνονται όλο και πιο περίεργα και να μοιάζουν ασύνδετα με το σενάριο –ή, έστω, ξεφεύγουν από αυτό που θα φανταζόσουν ως λογική συνέχεια. Αυτό, βέβαια, δεν είναι απαραιτήτως κακό – όπως το πάρει κανείς!


HUSK (2011)

Σκηνοθεσία: Brett Simmons
Σενάριο: Brett Simmons
Μουσική: Bobby Tahouri
Ηθοποιοί: Devon Graye, Wes Chantam, CJ Thomason κ.α.
Είδος: Horror
Αξιολόγηση: ★★★☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Πέντε φίλοι ταξιδεύουν για το σαββατοκύριακο όταν ένα ατύχημα τους βγάζει εκτός δρόμου και αχρηστεύει το αυτοκίνητό τους. Όταν ο ένας από αυτούς εξαφανίζεται μυστηριωδώς, οι υπόλοιποι τον αναζητούν σε ένα παλιό, εγκαταλελειμμένο σπίτι, το οποίο βρίσκεται στο μέσον ενός αγρού με καλαμπόκια. Το σπίτι δείχνει τελείως ερειπωμένο και ετοιμόρροπο, αλλά η αλήθεια είναι ότι ένας τελευταίος ένοικος έχει μείνει πίσω και μόνη του αποστολή είναι να μην βγει κανείς ζωντανός από τον αγρό…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, αν σου άρεσε το Jeepers Creepers και το Children of the Corn, αυτή η ταινία μοιάζει σαν το ιδανικό πάντρεμά τους! Η ταινία έχει μυστηριώδη ατμόσφαιρα και εκτυλίσσεται σε ένα ανατριχιαστικό, υποβλητικό σκηνικό. Το μεγαλύτερο ατού της είναι πως καταφέρνει να παντρέψει δύο είδη ταινιών (slasher και haunted house) και να αφηγηθεί μια κοινότοπη -στη βάση της- ιστορία με έναν πιο φρέσκο τρόπο, αποφεύγοντας όσο το δυνατόν περισσότερο τα τυπικά κλισέ των δύο ειδών. Σίγουρα, οι χαρακτήρες δεν έχουν καθόλου βάθος και οι διάλογοι είναι από πανέρι, αλλά το γενικό σύνολο θα σε αφήσει ικανοποιημένο.


ANIMAL (2014)

Σκηνοθεσία: Brett Simmons
Σενάριο: Thommy Hutson, Catherine Trillo
Μουσική: tomandandy
Ηθοποιοί: Elizabeth Gillies, Keke Palmer, Jeremy Sumpter κ.α.
Είδος: Horror, Monster
Αξιολόγηση: ★★☆☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Πέντε κολλεγιόπαιδα πηγαίνουν στο δάσος για πεζοπορία, αλλά τους πιάνει η νύχτα. Κατά την επιστροφή τους στο αυτοκίνητο, ανακαλύπτουν τα απομεινάρια μιας γυναίκας και στη συνέχεια, για κακή τους τύχη, πέφτουν πάνω στο πλάσμα που τη σκότωσε. Προσπαθώντας να του ξεφύγουν, θα φτάσουν σε ένα ερειπωμένο σπίτι, στο οποίο θα αναζητήσουν καταφύγιο…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, την βλέπεις για να περάσεις την ώρα σου και τίποτε παραπάνω. Το τέρας της ταινίας είναι και το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της, καθώς όλα τα υπόλοιπα είναι μάλλον μέτρια εώς κακά. Παρά τον γρήγορο (έως πολύ γρήγορο, ίσως) ρυθμό της και το άφθονο αίμα που ρέει στην οθόνη, το προβληματικό σενάριο, οι κλισέ χαρακτήρες και οι μέτριες ερμηνείες δίνουν στην ταινία ένα ύφος b-movie. Οι ανατροπές δεν σώζουν την κατάσταση, καθώς έρχονται πολύ αργά για να σε κάνουν να δείξεις περισσότερο ενδιαφέρον.


WRECKER (2015)

Σκηνοθεσία: Micheal Bafaro
Σενάριο: Micheal Bafaro
Μουσική: Vince Mai
Ηθοποιοί: Anna Hutchison, Drea Whitburn, Jennifer Koenig κ.α.
Είδος: Horror
Αξιολόγηση: ★★★☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Η Emily και η Leslie ξεκινούν για ταξιδάκι αναψυχής με το αυτοκίνητο. Όταν αποφασίζουν να επιλέξουν μια διαδρομή με κακή φήμη, έρχονται αντιμέτωπες με τον οδηγό ενός ρυμουλκού φορτηγού, ο οποίος αρχίζει να τις ακολουθεί όπου πηγαίνουν και να τις τρομοκρατεί με διάφορους τρόπους. Οι δυο φίλες αποφασίζουν να περάσουν στην αντεπίθεση, κάτι το οποίο κλιμακώνει την κατάσταση ακόμη περισσότερο…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, αν έχεις δει το Joy Ride, το σενάριο του Wrecker έχει αρκετές ομοιότητες. Τόσες, που με μια απλή αλλαγή στον τίτλο, η ταινία θα μπορούσε κάλλιστα να περάσει για ένα ακόμη σίκουελ –πολύ κατώτερης ποιότητας, όμως. Σίγουρα, η αγωνία χτυπάει κόκκινο σε αρκετά σημεία, αλλά δεν υπάρχει κάτι το καινούργιο στη συνταγή και τα πράγματα καταντούν πολύ γρήγορα αρκετά προβλέψιμα, ενώ είναι αισθητή και η απουσία στοιχείων φρίκης, διότι με δύο άτομα μόνο στο καστ δεν σε παίρνει να σκοτώσεις και κανέναν! Βλέπεται ευχάριστα, αλλά ως εκεί.

Advertisements

Feast: Είσαι το κυρίως πιάτο!

Σκηνοθεσία: John Gulager
Σενάριο: Marcus Dunstan, Patrick Melton
Μουσική: Stephen Edwards
Ηθοποιοί: Balthazar Getty, Henry Rollins, Navi Rawat
Είδος: Action Horror
Αξιολόγηση: ★★★☆☆

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★★★★☆
Φρίκη: ★★★★☆
Τρόμος: ★★☆☆☆
Αγωνία: ★★★☆☆

FEAST (2005)
Η σημερινή πρόταση είναι σπλατεριά. Έχει αίματα, εντόσθια, κομμένα μέλη, σιχαμένους, τοξικούς εμετούς και γλοιώδη πλάσματα. Ο,τιδήποτε χρειάζεται, δηλαδή, μια ταινία φρίκης για να εξυπηρετήσει τον σκοπό της! Η σημερινή ταινία, όμως, δεν είναι τυχαία, αλλά προέκυψε μετά από τηλεοπτικό διαγωνισμό και το χεράκι τους έβαλαν –ως παραγωγοί- κάμποσα μεγάλα ονόματα του χώρου, όπως ο Matt Damon, ο Ben Affleck και ο Wes Craven! Αλλά θα επανέλθω σε αυτό παρακάτω!

TI MAΣ ΛΕΣ;
Ένας τύπος καλυμμένος με αίματα εισβάλλει σε ένα μπαρ της κακιάς ώρας, κάπου στην έρημο, προειδοποιώντας τους θαμώνες ότι βρίσκονται σε μεγάλο κίνδυνο, καθώς μια ομάδα από αποκρουστικά, αδηφάγα τέρατα κατευθύνεται προς το μέρος τους. Οι αμφιβολίες όλων εξανεμίζονται γρήγορα, όχι μόνο επειδή ο τύπος κρατάει το κομμένο κεφάλι ενός από τα τέρατα ως απόδειξη, αλλά κυρίως επειδή πολύ σύντομα δέχονται την πρώτη επίθεση και μαθαίνουν από πρώτο χέρι πόσο άσχημα έχουν μπλέξει. Παγιδευμένοι, πλέον, μέσα στο μπαρ, πρέπει να βρούνε έναν τρόπο να συνεργαστούν ώστε ν’ απωθήσουν τις επιθέσεις των τεράτων και να ξεφύγουν ζωντανοί…

Το Feast, λοιπόν, γεννήθηκε στην τρίτη σεζόν του Project Greenlight –μιας περίεργης μίξης ντοκιμαντέρ/ριάλιτι/διαγωνισμού που δίνει την ευκαιρία σε νέους σεναριογράφους και σκηνοθέτες να κάνουν τα πρώτα τους βήματα στη βιομηχανία του θεάματος. Το σενάριο του Feast ήταν αυτό που ξεχώρισε ανάμεσα σε όσα υποβλήθηκαν για τη σεζόν εκείνη και ο Gulager επιλέχθηκε να σκηνοθετήσει την ταινία. Εκ των πραγμάτων, το budget της ταινίας ήταν αρκετά περιορισμένο, οπότε έπρεπε να αφαιρεθούν κάποιες σκηνές δράσης που είχαν στο μυαλό τους οι δημιουργοί και το σύνολο της ταινίας επικεντρώθηκε στο εσωτερικό του μπαρ. Αυτό δεν δημιουργεί κανένα ιδιαίτερο πρόβλημα στο σενάριο, φυσικά, αφού η κεντρική ιδέα ήθελε τους πρωταγωνιστές ούτως ή άλλως καθηλωμένους. Αν και πρόκειται για low budget παραγωγή, σίγουρα δεν φαίνεται για τέτοια και αυτό είναι θετικό.

Οι περισσότερες σκηνές τρόμου είναι σχεδόν αναμενόμενες, καθώς δεν αποτελούν και κάτι το πρωτότυπο. Κάθε φορά που κάποιος στέκεται μπροστά σε ένα παράθυρο ή κοιτάζει από μια τρύπα, είσαι ήδη υποψιασμένος ότι κάτι θα πεταχτεί. Λίγες φορές τρομάζεις ή ξαφνιάζεσαι από κάτι αναπάντεχο. Παρόλα αυτά, το βάρος έχει πέσει στα πρακτικά εφέ, οπότε, τουλάχιστον, οι σκηνές φρίκης είναι αρκετά ικανοποιητικές και χορταστικές –υπέρ το δέον σε κάποια σημεία! Ίσως το πιο πρωτότυπο στοιχείο της ταινίας είναι ότι δεν κάνει ξεκάθαρο από την αρχή ποιοι είναι οι ήρωες. Ναι μεν οι χαρακτήρες βασίζονται στα κλασικά στερεότυπα των ταινιών τρόμου, αλλά οι δημιουργοί παίζουν πολύ έξυπνα με αυτές τις συμβάσεις, πετώντας το μπαλάκι του «κεντρικού ήρωα» σε διαφορετικούς χαρακτήρες. Αυτό κάνει τα πράγματα πιο ενδιαφέροντα, καθώς αναρωτιέσαι συνεχώς ποιος θα τα καταφέρει, τελικά, ως το τέλος!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, δεν είναι και κακή, αλλά θα σου αρέσει περισσότερο αν είσαι φαν των σπλάτερ.

GEEKY TRIVIA
Το ότι ο Gulager κέρδισε τον διαγωνισμό και έβγαλε μια σχετικά καλή ταινία δεν αποτελούσε και βεβαίωση ότι το σκηνοθετικό μέλλον του θα ήταν οπωσδήποτε λαμπρό. Από τότε έχει σκηνοθετήσει μόνο τα απείρως κατώτερα σίκουελ του Feast, το κατάπτυστο σίκουελ του Piranha 3D και μια κάκιστη ταινία με ζόμπι για την εταιρεία παραγωγής The Asylum –γνωστής κυρίως για τις low budget (και quality) b-movies της, που αποτελούν κακέκτυπα γνωστών παραγωγών. Είναι κάτι παρόμοιο με τα ελληνικά talent shows, όπου τους εννέα από τους δέκα νικητές δεν τους θυμάται πλέον ούτε η μάνα τους -με τη διαφορά ότι αυτός, τουλάχιστον, δουλεύει ακόμα!

MIA ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΕΙΜΑΣΤΕ
Η ταινία έδωσε δύο σίκουελ, τα οποία δεν εξέλιξαν καθόλου την αρχική ιστορία, αλλά βασίστηκαν περισσότερο στη φρίκη και σε φτηνά gag που μόνο σκοπό είχαν να σοκάρουν.

  • Feast 2: Sloppy Seconds (2008) ★☆☆☆
    Η δράση μεταφέρεται σε μια μικρή πόλη, η οποία έχει ήδη δεχτεί την επίθεση των τεράτων πριν τα γεγονότα της αρχικής ταινίας. Μια ομάδα από επιζώντες, στους οποίους προστίθενται και ορισμένοι από τους επιζήσαντες του μπαρ, προσπαθούν να απωθήσουν τα τέρατα και να βρούνε έναν τρόπο να δραπετεύσουν. Μετριότητα που γυρίστηκε μόνο για το τζέρτζελο.
  • Feast 3: The Happy Finish (2009) ★☆☆☆☆
    Η ταινία συνεχίζει από εκεί που τελείωσε η προηγούμενη. Οι επιζώντες προσπαθούν ακόμη να ξεφύγουν ζωντανοί όσο διάφορα κωμικοτραγικά ευτράπελα συμβαίνουν γύρω τους, εκτινάσσοντας την ταινία σε ακόμη πιο δυσθεώρητα ύψη γελοιότητας.

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Ε, όχι δα! Χάρη τους έκαναν που τους άφησαν να γυρίσουν και τα δύο σίκουελ!

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Ένα μπάνιο το χρειάζεται…

Δεν το λες και χαριτωμένο!

Να πέφτουν στοιχήματα: ζει ή πεθαίνει;

The Thing: Η καλύτερη «χειρότερη» ταινία που θα δεις!

Σκηνοθεσία: John Carpenter
Σενάριο: Bill Lancaster
Μουσική: Ennio Morricone
Ηθοποιοί: Kurt Russell, Keith David, A. Wilford Brimley κ.α.
Είδος: Science Fiction Horror, Body Horror
Αξιολόγηση: ★★★★★

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★★★★★
Φρίκη: ★★★★★
Τρόμος: ★★★★★
Αγωνία: ★★★★★

THE THING (1982)
Δεν υπάρχει περίπτωση να μη γνωρίζεις τη σημερινή πρόταση –ακόμη και αν δεν έχεις δει την ταινία, σίγουρα την έχεις ακουστά. Πρόκειται για ένα κομβικό σημείο του κινηματογραφικού τρόμου, μια ταινία-ορόσημο που επηρέασε κάμποσους δημιουργούς και συνέβαλε στη διαμόρφωση των θρίλερ που βλέπουμε σήμερα! Μια ταινία που φιγουράρει σε όλες τις λίστες με τις καλύτερες ταινίες τρόμου όλων των εποχών και –φυσικά- μια ταινία που τη ΣΚΥΛΟΘΑΨΑΝΕ όλοι, σχεδόν πάτωσε στα ταμεία, παραλίγο να καταστρέψει την καριέρα του σκηνοθέτη και προτάθηκε και για ένα Χρυσό Βατόμουρο! «Γουάτ δε φακ;» αναρωτιέσαι. Το ίδιο αναρωτήθηκα κι εγώ!

TI MAΣ ΛΕΣ;
Μια πολυμελής ομάδα αμερικανών ερευνητών στην Ανταρκτική έρχεται αντιμέτωπη με ένα εξωγήινο, παρασιτικό πλάσμα που έχει τη δυνατότητα να αφομοιώνει και να μεταλλάσσει όποιον ζωντανό οργανισμό έρχεται σε επαφή μαζί του. Μη γνωρίζοντας ποιος είναι ήδη μολυσμένος ανάμεσά τους, τα μέλη της ερευνητικής ομάδας βυθίζονται σιγά σιγά στην παράνοια και στρέφονται ο ένας εναντίον του άλλου, ενώ ταυτόχρονα προσπαθούν να ανακαλύψουν έναν τρόπο να σκοτώσουν το παράσιτο πριν εξαπλωθεί σε ολόκληρο τον πλανήτη…

Η ταινία είναι βασισμένη στη νουβέλα Who Goes There? του John W. Campbell, Jr. και δημοσιεύθηκε πρώτη φορά το 1938 στο περιοδικό Astounding Science-Fiction. Το κεντρικό θέμα το έχουμε ξαναδεί σε αρκετά θρίλερ: πόσο εύκολο είναι να χαθεί η εμπιστοσύνη ανάμεσα στα μέλη μιας μικρής κοινότητας και πόσο γρήγορα το αίσθημα της αυτοσυντήρησης θα σε κάνει να στραφείς ενάντια σε φίλους και γνωστούς. Παρόλα αυτά, στο πέρασμα των χρόνων, το The Thing έχει γίνει αντικείμενο φιλοσοφικής μελέτης για πολλούς κριτικούς και δημιουργούς, που προσπαθούν να εντοπίσουν τα κρυφά μηνύματα.

Κάποιοι υποστηρίζουν ότι, καθώς το σενάριο γράφτηκε την εποχή του Ψυχρού Πολέμου, αποτελεί έναν παραλληλισμό με τον παρανοϊκό φόβο της αμοιβαίας πυρηνικής καταστροφής ή της εξάπλωσης του κομμουνισμού.
Άλλοι θεωρούν ότι η παντελής έλλειψη γυναικείων χαρακτήρων μετατρέπει την ταινία σε μια φοβία για την έλλειψη ανδρισμού ή την ομοφυλοφιλία –σε αυτό συνέβαλαν και κάμποσες σκηνές που περιέχουν πλοκάμια, διεισδύσεις και άλλα τέτοια χαριτωμένα.
Όποια και αν είναι η βαθύτερη ανάλυση, το σημαντικό είναι πως το The Thing είναι μια ταινία τρόμου για γερά νεύρα που θα σε κάνει να πεταχτείς από τη θέση σου κάμποσες φορές –ακόμη και αν την έχεις ξαναδεί- καθώς διαθέτει μερικές από τις πιο σκληρές, ανατριχιαστικές και αηδιαστικές σκηνές τρόμου που έχουν γυριστεί ποτέ για θρίλερ! Τα πρακτικά εφέ είναι απίστευτα για την εποχή τους (και σε ορισμένες σκηνές, ακόμα και για τη σύγχρονη εποχή), ενώ η σκηνοθεσία του Carpenter είναι άρτια και με εμφανείς επιρροές από το έργο του Lovecraft, το έργο του οποίου εκτιμά, κατά παραδοχή, του ο σκηνοθέτης.

Η ταινία πλέον θεωρείται κλασική και φιγουράρει σε όλες τις λίστες με τις καλύτερες ταινίες τρόμου, ενώ αναφορά σε αυτήν έχει γίνει σε δεκάδες άλλες παραγωγές, από τα X-Files και το Futurama, μέχρι το Stranger Things. Κάμποσοι δημιουργοί έχουν παραδεχτεί την επίδραση που είχε στη δουλειά τους, όπως ο del Toro, ο Abrams, o Blomkamp, ο Wright και άλλοι. Με απλά λόγια: πρόκειται για ταινιάρα!

Οπότε το τεράστιο ερώτημα είναι… «Τι διάολο; Για ποιον λόγο όλο αυτό το αρχικό θάψιμο;» Η απάντηση είναι πολύ απλή: λάθος εποχή, που θα έλεγε και ο Γαϊτάνος!
Όταν πρωτοπροβλήθηκε η ταινία, το αμερικανικό κοινό βίωνε οικονομική ύφεση και μια σκοτεινή, καταθλιπτική ταινία τρόμου ήταν το τελευταίο που χρειαζόταν. Πολύ περισσότερο όταν την ίδια περίοδο είχε να επιλέξει ανάμεσα σε αυτό και στο πολύ πιο αισιόδοξο και χαρούμενο E.T. the Extra Terrestrial του Spielberg. Παράλληλα, η γραφική βία προκάλεσε την έντονη αντίδραση του κοινού –το οποίο τότε ήταν πολύ πιο ευαισθητούλι, κιόλας, και δεν πολυσήκωνε αίματα και σπληνάντερα στην οθόνη. Πολλοί χαρακτήρισαν την ταινία ως «τη μεγαλύτερη βλακεία των 80s», «βαρετή», «σαβούρα» και τον Carpenter «πορνογράφο της βίας» και ψιλοανώμαλο μέσες-άκρες! (Την ίδια μοίρα –και μετέπειτα πορεία, βασικά- είχε και το Blade Runner, που άρχισε να προβάλλεται την ίδια εβδομάδα!)

Με λίγα λόγια, ο Carpenter αποδείχθηκε πολύ μπροστά από την εποχή του –και αυτό παραλίγο να του στοιχίσει την καριέρα του, καθώς έχασε αρκετές προτάσεις για δουλειές εξαιτίας του The Thing. Ευτυχώς, τα πράγματα άρχισαν να αλλάζουν όταν η ταινία κυκλοφόρησε στο βίντεο και προβλήθηκε και στην τηλεόραση και τα υπόλοιπα… είναι ιστορία!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, ένα πράγμα (pun intended) είναι σίγουρο: αν η ταινία επιβίωσε από όλες αυτές τις κακουχίες και κατάφερε να ανέλθει στην κορυφή, τότε είναι ένα πραγματικό αριστούργημα!

GEEKY TRIVIA
– Μια από τις ελάχιστες ταινίες που δεν ξεκινούν με το λογότυπο της Universal.
– Στις σκηνές των αυτοψιών χρησιμοποιήθηκαν αληθινά όργανα και εντόσθια ζώων!
– Το 8o επεισόδιο της πρώτης σεζόν των X-Files («Ice») αποτελεί homage στην ταινία και έχει παρόμοιο σενάριο.
– Η μουσική του Morricone προτάθηκε για Χρυσό Βατόμουρο, αλλά από τότε έχει αποκτήσει κι αυτή cult status.

MIA ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΕΙΜΑΣΤΕ
Αν και η ταινία δεν αποτελεί την πρώτη μεταφορά της νουβέλας στο σινεμά, παρόλα αυτά είναι η πιο πιστή μεταφορά της.

  • The Thing From Another World (1951)
    Το πλήρωμα μιας αμερικανικής αεροπορικής μονάδας ερευνά την πτώση ενός ιπτάμενου δίσκου στην Αλάσκα. Εκεί ανακαλύπτουν το παγωμένο πτώμα ενός εξωγήινου, η γενετική ταυτότητα του οποίου θυμίζει περισσότερο μια εξελιγμένη μορφή φυτού…
  • The Thing (2011) ★☆☆
    Πρόκειται για ομώνυμο prequel της ταινίας του 1982, το οποίο αφηγείται τα περιστάτικα που συνέβησαν από την ανακάλυψη του εξωγήινου οργανισμού, μέχρι το σημείο που ξεκινά η αρχική ταινία. Παρότι δεν αποτελεί remake, η σύγκριση με το πρωτότυπο οδήγησε σε κακές κριτικές και εισπράξεις.

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Δεν νομίζω να τολμήσει να το αγγίξει κανείς άλλος, οπότε χλωμό βλέπω το ενδεχόμενο άλλου remake ή sequel. Από την άλλη, ποτέ δεν ξέρεις…

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Τα χάσκι είναι τρομακτικά από μόνα τους, φαντάσου σε συνδυασμό με παράσιτο…

Νόστιμο φαίνεται, τι είναι;

«Ποιον είπες άσχημο;»

Cloverfield: Κάτι ήρθε για επίσκεψη…

Σκηνοθεσία: Matt Reeves
Σενάριο: Drew Goddard
Μουσική: –
Ηθοποιοί: Lizzy Caplan, Jessica Lucas, Michael Stahl-David κ.α.
Είδος: Monster, Found Footage
Αξιολόγηση: ★★★★☆

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★☆☆☆☆
Φρίκη: ★☆☆☆☆
Τρόμος: ★★★☆☆
Αγωνία: ★★★★★

CLOVERFIELD (2008)
Καλή χρονιά είπαμε; Ας πούμε με μια ταινία που μπορεί να χαρακτηριστεί και επετειακή, καθώς η σημερινή πρόταση προβλήθηκε ακριβώς μια δεκαετία πριν (εντάξει, όχι ακριβώς, σε 6 μέρες θα την κλείσει!) Μη σε πιάνουν τα υπαρξιακά σου και τα «πώς πέρασαν έτσι δέκα χρόνια, πού πήγαν τα νιάτα μου, τι έκανα στη ζωή μου», διότι θα με αναγκάσεις να σου θυμίσω ότι υπάρχουν και χειρότερα: το Jurassic Park, για παράδειγμα, προβλήθηκε 25 χρόνια πριν -και αυτή τη στιγμή ψάχνεις σκοινί και πολύφωτο που να αντέχει το βάρος σου! Ας μπούμε στο ψητό, λοιπόν.

TI MAΣ ΛΕΣ;
Ο Rob πηγαίνει στο αποχαιρετιστήριο πάρτι προς τιμήν του, καθώς πρόκειται να μετακομίσει στην Ιαπωνία για μια νέα δουλειά. Η βραδιά κυλάει όλο κέφι, μέχρι που εμφανίζεται η Beth, η πρώην του, με την οποία τα πράγματα δεν έληξαν πολύ καλά. Ένας καυγάς μεταξύ τους αναγκάζει την Beth να φύγει και ξύνει στον Rob παλιές πληγές. Αλλά το αισθηματικό δράμα σταματά εκεί, ευτυχώς, αφού ένας ισχυρός σεισμός και μια σειρά από εκρήξεις θα στείλει τους πάντες αλλόφρονες στον δρόμο, να αναρωτιούνται τι συμβαίνει. Πολύ σύντομα, ολόκληρη η πόλη θα ανακαλύψει ότι αιτία των καταστροφών είναι ένα γιγαντιαίο πλάσμα σε κατάσταση αμόκ, το οποίο σπέρνει παντού τον τρόμο…

Η ταινία παρουσιάζεται ως καταγεγραμμένο υλικό που βρέθηκε σε κάμερα (found footage) και αναζωογόνησε το είδος, καθώς η τελευταία ταινία που κατάφερε να σπάσει τα ταμεία με αυτή τη φόρμουλα ήταν το Blair Witch Project του 1999. Παράλληλα, έδωσε νέα πνοή και στα monster movies, μια και ακολούθησαν αρκετές αντίστοιχες ταινίες μέσα στην επόμενη δεκαετία, με κάμποσες ακόμη να ετοιμάζονται. Ο ίδιος ο J. J. Abrams -η εταιρεία του οποίου ανέλαβε την παραγωγή- δήλωσε ότι ήθελε να δημιουργήσει ένα «αμερικάνικο» τέρας (πέρα από τον King Kong) που θα έμενε στην ιστορία, με τον ίδιο τρόπο που έκανε ο ιαπωνικός Godzilla.

Η παραγωγή φρόντισε να κρατήσει τις λεπτομέρειες της ταινίας απολύτως μυστικές από τους πάντες. Τα γυρίσματα έγιναν με διάφορους ψεύτικους τίτλους, τα πρώτα trailer δεν αποκάλυπταν καν τον τίτλο, κοινό και κριτικοί δεν είχαν ιδέα για τη θεματολογία του σεναρίου κι ακόμη και οι ίδιοι οι ηθοποιοί δεν είχαν την παραμικρή ιδέα σε τι ταινία θα έπαιζαν, αφού οι audition τους έγιναν με κείμενα από σειρές του Abrams και το αληθινό σενάριο πήγε στα χέρια τους μόνο αφού υπέγραψαν συμβόλαιο! Χμ… αναρωτιέμαι τι θα έκαναν αν τους προέκυπτε πορνό!

Το Cloverfield σάρωσε στα ταμεία και πήρε πολύ καλές κριτικές, με αρκετούς κριτικούς να εξαίρουν την πρωτοτυπία του τέρατος, τη σκηνοθεσία, αλλά και τον έμμεσο παραλληλισμό με την τρομοφοβία και την παράνοια που μάστιζε την αμερικανική κοινωνία μετά την πτώση των Δίδυμων Πύργων. Ο τρόπος που βλέπουμε τα πάντα να εκτυλίσσονται μέσα από μια κάμερα χειρός κάνει την ιστορία πιο αληθοφανή –και σε αυτό βοηθάνε και τα σχετικά απλά εφέ που δένουν αρμονικά με την εικόνα.

Παρόλα αυτά, το μεγαλύτερο αρνητικό της ταινίας είναι ακριβώς αυτή η χρήση του handicam, που δίχασε αρκετά το κοινό, το οποίο θεώρησε ότι το συνεχές κούνημα κάνει πολύ δύσκολη τη θέαση, αλλά και την κατανόηση όσων βλέπεις. Όχι μόνο αυτό, αλλά πολλοί θεατές άρχισαν να παρουσιάζουν συμπτώματα ναυτίας και ημικρανίες (πόσο φλώροι πια;) και άρχισαν να πέφτουν σαν τις μύγες, σε σημείο ορισμένοι κινηματογράφοι να προειδοποιούν το κοινό είτε με αφίσες είτε με ανακοινώσεις στο γκισέ! Έτσι, να αραιώνουμε λιγάκι!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, πάρε μια δραμαμίνη αν ζαλίζεσαι εύκολα, και δες την οπωσδήποτε!

GEEKY TRIVIA
Η ταινία είναι γεμάτη από easter eggs, αλλά το πιο καλά κρυμμένο είναι η ύπαρξη τριών καρέ από κλασικά monster movies, τα οποία είναι ορατά για ένα κλάσμα του δευτερολέπτου μόνο κατά τη διάρκειά της. Μια εικόνα από το King Kong του 1933 εμφανίζεται στο 1.06.55, μια εικόνα από το The Beast from 20.000 Fathoms του 1953 στο 00.45.27 και μια από το Them! του 1954 στο 00.24.06. Δες αν μπορείς να παγώσεις την ταινία στα συγκεκριμένα στιγμιότυπα!

MIA ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΕΙΜΑΣΤΕ
Η ταινία ανήκει στο δικό της… ιδιόρρυθμο σύμπαν!

  • 10 Cloverfield Lane (2016) ★★★★☆
    Η Michelle έχει ένα ατύχημα με το αυτοκίνητό της και συνέρχεται αλυσοδεμένη σε ένα τσιμεντένιο δωμάτιο. Ο απαγωγέας της είναι ο Howard, ένας περίεργος και οξύθυμος άντρας που επιμένει ότι της έσωσε τη ζωή μεταφέροντάς την στο υπόγειο καταφύγιό του, καθώς ο κόσμος καταστράφηκε από κάποια πυρηνική έκρηξη. Σύντομα ανακαλύπτει ότι δεν είναι η μόνη κρατούμενη στο καταφύγιο και αποφασίζει να πάει με τα νερά του απαγωγέα της, μέχρι να καταστρώσει ένα σχέδιο απόδρασης…
    Η ταινία κράτησε επίσης κρυφά τα χαρτιά της μέχρι λίγες εβδομάδες πριν την προβολή της, όπου έγινε γνωστός ο τίτλος, καθώς και το γεγονός ότι αποτελεί «αδελφή ταινία» του Cloverfield. Φυσικά, σάρωσε και αυτή σε κριτικές και εισπράξεις!
  • The Cloverfield Paradox (2018) ★★★★☆
    Ομάδα αστροναυτών βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τη Γη και εκτελεί μια σειρά πειραμάτων με έναν επιταχυντή σωματιδίων, προσπαθώντας να λύσει το ενεργειακό πρόβλημα του πλανήτη. Μόνο που το πείραμά τους θα οδηγήσει σε μια σειρά από αλλόκοτα, ανεξήγητα περιστατικά.
    Η ταινία ήταν προορισμένη να προβληθεί στον κινηματογράφο με το όνομα God Particle. Τελικά το στούντιο επέλεξε να την πουλήσει στο Netflix, αφού υπήρχε φόβος ότι δεν θα κατάφερνε να καλύψει το φουσκωμένο budget της με τις εισπράξεις.

Επίσης, μια και μίλησα για ιδιορρυθμία, το Cloverfield δείχνει να εκτυλίσσεται στο ίδιο σύμπαν με… τις σειρές Lost και Alias, καθώς και τις νέες ταινίες Star Trek! Όλες, φυσικά, έχουν κοινό παρανομαστή τον Abrams. Τα easter eggs που κάνουν αυτές τις συνδέσεις θα σε αφήσω να τα αναζητήσεις μόνος σου στο ίντερνετ –μην τα θες κι όλα στο πιάτο, πια!

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Η επόμενη προσθήκη στο franchise έχει ήδη αρχίσει να γυρίζεται, έχει (για την ώρα) το όνομα Overlord, προορίζεται να προβληθεί  (για την ώρα) τον Οκτώβριο του 2018 και θα διαδραματίζεται (για την ώρα) στο 1944, όπου μια ομάδα στρατιωτών θα έρθει αντιμέτωπη με Ναζί που πειραματίζονται με το υπερφυσικό… Από την περιγραφή αυτή καταλαβαίνουμε για ποιον λόγο ο Abrams δήλωσε ότι θα είναι η πιο παλαβή ταινία της σειράς!

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Μήπως είναι τρομοκρατική επίθεση;

Μήπως είναι εισβολή ξένου στρατού;

Μήπως είν ΤΙ ΔΙΑΟΛΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥΤΟ;;;

5 θρίλερ για να γελάσεις με τον πόνο των άλλων!

ΤΡΑΓΩΔΙΑ-ΚΩΜΩΔΙΑ, ΣΗΜΕΙΩΣΑΤΕ Χ!
Κάτι ανάλαφρο και σπέσιαλ έχω για σήμερα, με πέντε κωμωδίες τρόμου ή μαύρες κωμωδίες που καλύπτουν όλα τα γούστα! Έχουμε βαμπιράκια, αραχνούλες, φιδάκια, ψυχάκηδες και δύσμορφους –όλο και κάτι θα σου κάνει! Οι κωμωδίες τρόμου είναι παρεξηγημένο είδος, κυρίως από τους σκληροπυρηνικούς φαν των θρίλερ που θεωρούν ότι τρόμος και γέλιο δεν κάνουν χωριό. Οι υπόλοιποι -που είμαστε λίγο πιο κοινωνιοπαθείς και δεν έχουμε πρόβλημα να γελάσουμε με θανατικά, τραγωδίες και μακελειά- μια χαρά μπορούμε να τα συνδυάσουμε. Φυσικά, είναι δύσκολο να κρατήσεις μια ισορροπία ανάμεσα στο κωμικό και το τρομακτικό στοιχείο. Πολλά θρίλερ ρίχνουν τόσο βάρος στο πρώτο, που καταλήγουν απλώς παρωδίες (βλέπε κάτι μπαρούφες τύπου Seed of Chucky) ή γίνονται τόσο γελοία που ακόμα και οι σκηνές τρόμου μοιάζουν με σκετσάκια των Monty Python. Οι σημερινές προτάσεις είναι από ελαφρώς περίεργες έως εξωφρενικές, πάντως. Και δεν σου έχω ταινίες ό,τι κι ό,τι! Σε κάθε μία πρωταγωνιστεί τουλάχιστον ένα μεγάλο όνομα (ή, έστω, αρκετά γνωστό) –έτσι για να μη λες ότι συνέχεια τριτοκλασάτες δουλειές σου προτείνω!


VAMPIRE IN BROOKLYN (1995)

Σκηνοθεσία: Wes Craven
Σενάριο: Charles Murphy, Michael Lucker
Μουσική: J. Peter Robinson
Ηθοποιοί: Eddie Murphy, Angela Bassett, Allen Payne κ.α.
Είδος: Horror Comedy
Αξιολόγηση: ★★☆☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Όταν ένα πλοίο γεμάτο πτώματα συγκρούεται στην αποβάθρα του Μπρούκλυν, οι τοπικές δυνάμεις της αστυνομίας προσπαθούν να καταλάβουν ποιος είναι υπεύθυνος για το μακελειό. Αυτό που δεν περνάει καν από το μυαλό τους είναι ότι πρόκειται για ένα βαμπίρ, το οποίο ταξίδεψε από την Καραϊβική με σκοπό να εντοπίσει τη μέλλουσα νύφη του. Στο στόχαστρό του θα βρεθεί από πολύ νωρίς η Rita, που δουλεύει για την αστυνομία και βασανίζεται από τα δικά της οικογενειακά προβλήματα…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, συμπαθητική η ταινιούλα, αλλά θεωρείται (και σίγουρα είναι) μια από τις χειρότερες του Craven και του Murphy. Το κυριότερο πρόβλημα είναι ότι ενώ λανσάρεται ως κωμωδία κι έχει και κάποιες κωμικές σκηνές ή τους απαραίτητους comic relief χαρακτήρες, μοιάζει να χάνει λίγο το στόχο της και να αμφιταλαντεύεται ανάμεσα στο σοβαρό και το αστείο. Γι’ αυτό ευθυνόταν σε μεγάλο βαθμό ο ίδιος ο Murphy, ο οποίος επέμενε να υποδύεται τον χαρακτήρα του τελείως σοβαρά, παρά τις αντίθετες υποδείξεις του Craven. Τα εφέ και το μακιγιάζ είναι συμπαθητικά, το στόρυ λίγο αδιάφορο και συνηθισμένο και η ατμόσφαιρα θα μπορούσε να είναι είτε πιο σκοτεινή είτε πιο ανάλαφρη –αρκεί να αποφάσιζαν κι οι ίδιοι τι ταινία ακριβώς ήθελαν να γυρίσουν!


EIGHT LEGGED FREAKS (2002)

Σκηνοθεσία: Ellory Elkaymen
Σενάριο: Ellory Elkaymen, Jesse Alexander
Μουσική: John Ottman
Ηθοποιοί: David Arquette, Kari Wührer, Scott Tera κ.α.
Είδος: Horror Comedy
Αξιολόγηση: ★★★☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Σε μια μικρή πόλη κάπου στην Αριζόνα η ζωή κυλά ήσυχα και το μόνο πρόβλημα των κατοίκων είναι το αν θα πουλήσουν τα τοπικά ορυχεία –πράγμα στο οποίο αντιτίθεται ο Chris, που είναι πλέον ο νόμιμος ιδιοκτήτης τους. Τα προβλήματά τους, όμως, πρόκειται σύντομα να μεγαλώσουν. Κυριολεκτικά, αφού ένα βαρέλι με τοξικά θα οδηγήσει σε μια φρικαλέα μετάλλαξη στις αράχνες της περιοχής, οι οποίες θα αποκτήσουν γιγαντιαίες διαστάσεις και μεγάλη όρεξη για ανθρώπινο κρέας!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, η ταινία είναι τόσο εξωφρενική που θα τη λατρέψεις! Πιστή στο ύφος των παλιών, κλασικών b-movies, συνδυάζει άψογα την κωμωδία με τον τρόμο –αν και, μεταξύ μας, η ταινία δεν είναι και τόσο τρομακτική, αν εξαιρέσουμε το γεγονός ότι αφορά αράχνες στο μέγεθος αυτοκινήτου, φυσικά! Το μοναδικό της πρόβλημα είναι ότι ενώ ξεκινά δυνατά, στο τέλος καταλήγει στις κοινοτοπίες που ακολουθούν όλες οι ταινίες δράσης (που συνήθως καταλήγουν σε μια δυνατή έκρηξη που σκοτώνει τα πάντα). Παρόλα αυτά, η ταινία είναι διασκεδαστική και με γρήγορο ρυθμό. Αν δεν σου αρκούν όλα αυτά, τότε έχει και 18χρονη Scarlett Johansson σε έναν από τους πρώτους ρόλους της!


SNAKES ON A PLANE (2006)

Σκηνοθεσία: David R. Ellis
Σενάριο: David J. Taylor, John Hefferman
Μουσική: Trevor Rabin
Ηθοποιοί: Samuel L. Jackson, Julianna Margulies, Nathan Phillips κ.α.
Είδος: Action Thriller
Αξιολόγηση: ★★★★☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Ο Sean γίνεται μάρτυρας της δολοφονίας ενός εισαγγελέα από έναν gangster και το FBI τον θέτει υπό την προστασία του, καθώς ο κακοποιός τον αναζητά για να του κλείσει το στόμα. Δύο πράκτορες αναλαμβάνουν να τον κρατήσουν ασφαλή και να τον μεταφέρουν με αεροπλάνο στο Λος Άντζελες, όπου θα καταθέσει στο δικαστήριο κατά του εγκληματία. Ο αδίστακτος δολοφόνος, όμως, καταφέρνει να γεμίσει το αεροπλάνο με εκατοντάδες επικίνδυνα φίδια, τα οποία θα μετατρέψουν την πτήση σε κόλαση. Διότι οι ρουκέτες και οι βόμβες είναι πολύ mainstream, προφανώς!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, πρόκειται για την απόλυτη, ένοχη απόλαυση! Πριν καν προβληθεί στους κινηματογράφους, είχε ήδη αποκτήσει cult status και τρελό φαν κλαμπ. Το σενάριο είναι τελείως εξωφρενικό και γεμάτο τρύπες και γεγονότα που δεν βγάζουν νόημα -όπως η κεντρική ιδέα, που υποδηλώνει ότι ο ευκολότερος και αμεσότερος τρόπος να ξεκάνει ένας γκάνγκστερ κάποιον μάρτυρα κατηγορίας είναι να… γεμίσει ένα αεροπλάνο με μιλιούνια φίδια! Το σημαντικότερο, όμως, είναι ότι η ταινία δεν πολυπαίρνει στα σοβαρά τον εαυτό της –κι αυτό είναι που τη σώζει! Ξέρεις ότι πρόκειται να δεις μια καφρίλα που γυρίστηκε απλώς για να γουστάρεις! Οι σπλάτερ σκηνές δίνουν και παίρνουν, υπάρχουν αρκετοί χαρακτήρες που αλληλεπιδρούν μεταξύ τους, όπως σε κάθε κλασική ταινία καταστροφής, ενώ η παρουσία του Jackson απλώς πολλαπλασιάζει την απόλαυση, καθώς ο τύπος είναι θεός όπου και αν εμφανιστεί!


BOTCHED (2007)

Σκηνοθεσία: Kit Ryan
Σενάριο: Raymond Friel, Derek Boyle, Eamon Friel
Μουσική: Tom Green
Ηθοποιοί: Stephen Dorff, Jaime Murray, Sean Pertwee κ.α.
Είδος: Horror Comedy
Αξιολόγηση: ★★☆☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
O Richie είναι επαγγελματίας κλέφτης και δουλεύει για έναν πλούσιο επιχειρηματία, ώστε να ξεχρεώσει ένα χρέος του προς αυτόν. Η τελευταία δουλειά που αναλαμβάνει τον φέρνει στη Ρωσία, όπου πρέπει να κλέψει έναν ανεκτίμητο σταυρό που βρίσκεται κλειδωμένος στο χρηματοκιβώτιο ενός ρετιρέ στη Μόσχα. Ενώ η δουλειά στέφεται –φαινομενικά- με επιτυχία, το ασανσέρ στο οποίο επιβαίνει ο Richie και οι συνεργοί του σταματά ανεξήγητα στον μισοτελειωμένο, 13ο όροφο του κτιρίου. Και εκεί αρχίζουν να συμβαίνουν διάφορα τρελά και ανεξήγητα!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, πρόκειται για μια πραγματικά αλλόκοτη και περίεργη ταινία, η οποία θα σε κρατήσει σε αγωνία, μόνο και μόνο επειδή θα θες να μάθεις τι στο καλό συμβαίνει και πώς εξηγούνται όλα τα ανεξήγητα που παρακολουθείς! Έχει κάμποσες γραφικές σκηνές και αίμα, έχει αρκετά κωμικά και slapstick στοιχεία και έχει και ένα θέμα με τη συνοχή, καθώς μοιάζει να αλλάζει συνεχώς ύφος όσο εκτυλίσσεται! Τη μία νομίζεις ότι θα παρακολουθήσεις ένα ψυχολογικό θρίλερ, μετά είσαι σίγουρος ότι παίζει κάτι υπερφυσικό και λίγο αργότερα αναρωτιέσαι αν βλέπεις κάτι ανάμεσα σε SAW και Friday the 13th! Σίγουρα, η θετική πλευρά είναι ότι δεν πρόκειται να βαρεθείς και δύσκολα θα ψυλλιαστείς από πριν τι παίζει. Σε γενικές γραμμές, όμως, το τελικό αποτέλεσμα μοιάζει κάπως ανισοβαρές.


THE COTTAGE (2008)

Σκηνοθεσία: Paul Andrew Williams
Σενάριο: Paul Andrew Williams
Μουσική: Laura Rossi
Ηθοποιοί: Andy Serkis, Reece Shearsmith, Steve O’Donnell κ.α.
Είδος: Black Comedy
Αξιολόγηση: ★★★☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Δύο αδελφοί και μικροκακοποιοί απαγάγουν την κόρη ενός μεγαλοεγκληματία και τη μεταφέρουν σε ένα παλιό, απομονωμένο αγρόκτημα, με σκοπό να ζητήσουν λύτρα. Από τη στιγμή που μεταφέρουν την αναίσθητη κοπέλα μέσα, όμως, τα πάντα αρχίζουν να πηγαίνουν τελείως στραβά. Το αποκορύφωμα έρχεται όταν το θύμα τους όχι μόνο ξεφεύγει, αλλά καταφέρνει να κρατήσει όμηρο έναν από τους απαγωγείς και να αναζητήσει καταφύγιο σε μια κοντινή αγροικία. Το τελευταίο πράγμα το οποίο πρόκειται να βρει εκεί, όμως, είναι βοήθεια, καθώς ο ιδιοκτήτης του αγροκτήματος δεν αποδεικνύεται και μεγάλο πρότυπο φιλοξενίας…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, πρόκειται για ένα αξιοπρεπές δείγμα βρετανικής ταινίας τρόμου, που συνδυάζει μπόλικη φρίκη και μπόλικη μαύρη κωμωδία! Το μόνο θέμα είναι ο αργός ρυθμός με τον οποίο εκτυλίσσεται η πλοκή –γεγονός που μοιάζει να χωρίζει την ταινία σε δύο ξεχωριστά μέρη, με εντελώς διαφορετικό ύφος και περιεχόμενο το καθένα. Αυτό που στην αρχή μοιάζει περισσότερο με μια κωμωδία με στοιχεία περιπέτειας, εξελίσσεται στη συνέχεια σε άγρια σπλατεριά! Δεν πρόκειται, παρόλα αυτά, να σε ενοχλήσει αυτό καθόλου στο να την παρακολουθήσεις, αφού σου δίνεται η ευκαιρία να γνωρίσεις καλύτερα τους χαρακτήρες και να προετοιμαστείς γι’ αυτό που θα επακολουθήσει. Οι ερμηνείες είναι, αν μη τι άλλο, απολαυστικές και –χωρίς να αποτελεί κάτι το πρωτότυπο, που να μην έχεις ξαναδεί- πρόκειται για άκρως ψυχαγωγική επιλογή, που θα σε ικανοποιήσει!

5 (ακόμη) θρίλερ που θα κάψουν τον εγκέφαλό σου!

DAFUQ DID I JUST WATCH, AGAIN?
Σου έχω ήδη παρουσιάσει πέντε καμμένες ταινίες και τώρα επιστρέφω με ακόμη πέντε, ώστε ν’ αποτελειώσω όσα εγκεφαλικά κύτταρά σου γλίτωσαν την πρώτη φορά! Τα τελευταία χρόνια έχουν αρχίσει να εμφανίζονται όλο και περισσότερες αλλόκοτες, περίεργες και σχεδόν ασυνάρτητες παραγωγές, λες και οι σκηνοθέτες/σεναριογράφοι έχουν ξεκινήσει κάποιον άτυπο διαγωνισμό για το ποιος θα καταφέρει να κάνει περισσότερους θεατές να βγούνε από τις κινηματογραφικές αίθουσες με γουρλωμένα μάτια, ανοιχτό στόμα και το τηλέφωνο ενός ψυχιάτρου στο speed dial. Παρόλα αυτά, κάθε ταινία καταφέρνει να βρει εν τέλει το κοινό της, αν κρίνω από το γεγονός ότι πολλές από τις εντελώς φευγάτες αποκτούν και cult status και πιστούς ακόλουθους που παρακαλάνε για σίκουελ! Βρες, λοιπόν, το θάρρος, το κουράγιο και την όρεξη να δεις και τις σημερικές προτάσεις –σου υπόσχομαι ότι δεν έχει πάλι λάστιχα που ανατινάζουν κεφάλια ή κόλπους με δόντια, αυτή τη φορά τα πράγματα είναι πιο προσγειωμ… εντάξει, ψέματα λέω, η μία ταινία έχει τεράστιες σφήκες και η άλλη έναν μεταλλαγμένο τύπο σε βόθρο, οπότε δες με δική σου ευθύνη!


AUDITION (1999)

Σκηνοθεσία: Takashi Miike
Σενάριο: Daisuke Tengan
Μουσική: Kōji Endō
Ηθοποιοί: Ryo Ishibashi, Eihi Shiina
Είδος: Horror
Αξιολόγηση: ★★★★☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Ο Shigeharu έχει μείνει χήρος και μεγαλώνει τον γιο του μόνος του τα τελευταία εφτά χρόνια. Μετά από παρότρυνση εκείνου, αποφασίζει να αρχίσει πάλι να βγαίνει με γυναίκες, με απώτερο σκοπό να βρει μια νέα σύζυγο. ‘Ενας φίλος του, όμως, ο οποίος είναι κινηματογραφικός παραγωγός, τον πείθει να οργανώσουν μια ψεύτικη οντισιόν, μέσα από την οποία ο Shigeharu θα μπορέσει να διαλέξει τη γυναίκα με την οποία ταιριάζει περισσότερο. Πριν την ακρόαση, όμως, τραβάει την προσοχή του το βιογραφικό σημείωμα της Asami, μιας αινιγματικής, νεαρής γυναίκας, με την οποία αποφασίζει να γνωριστεί καλύτερα, αγνοώντας τις προτροπές του φίλου του να την αποφύγει, καθώς θεωρεί ότι είναι αρκετά αλλόκοτη και κρύβει πολλά μυστικά.

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, η ταινία –που είναι βασισμένη στο ομότιτλο βιβλίο του Ryu Murakami– ξεκινά πολύ ομαλά, εκτυλίσσεται φυσιολογικά και ξαφνικά αρχίζει μια ταχύτατη κατάβαση προς την παράνοια! Και, αν και οι σκηνές τρόμου είναι μετρημένες στα δάχτυλα, είναι τόσο φρικαλέες ή αηδιαστικές, που ανάγκασαν πολλούς θεατές κατά την προβολή της να φύγουν σοκαρισμένοι -στην Ιαπωνία τώρα αυτό, που δεν τους λες και άβγαλτους σε ταινίες τρόμου! Πρόκειται για μια εξαιρετικά δυνατή παραγωγή που χτίζει το σασπένς σταδιακά και σταθερά, μέχρι που νιώθεις ότι κάθεσαι σε αναμμένα κάρβουνα. Αν μη τι άλλο, ταινία που ο Eli Roth έχει δηλώσει ότι είδε με δυσκολία, αξίζει σίγουρα να τη δεις! Τώρα τελευταία αποφάσισαν να τη μεταφέρουν κι αυτή στον αμερικανικό κινηματογράφο, πατώντας ακόμη περισσότερο στο βιβλίο.


HORNS (2013)

Σκηνοθεσία: Alexandre Aja
Σενάριο: Keith Bunin
Μουσική: Robin Coudert
Ηθοποιοί: Daniel Radcliffe, Max Minghella, Joe Anderson, Juno Temple κ.α.
Είδος: Dark Fantasy
Αξιολόγηση: ★★★☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Όταν το κακοποιημένο πτώμα της Merrin ανακαλύπτεται σε ένα δάσος, όλες οι υποψίες πέφτουν αμέσως στον σύντροφό της, Ignatius. Παρότι δεν υπάρχουν ακλόνητα αποδεικτικά στοιχεία εναντίον του και παρά το γεγονός ότι ο ίδιος δηλώνει αθώος, ολόκληρη η τοπική κοινωνία –εκτός από τον παιδικό φίλο και δικηγόρο του- τον αντιμετωπίζει με περιφρόνηση, δυσπιστία ή μίσος, πράγμα που τον οδηγεί στο ποτό. Τα πράγματα, όμως, παίρνουν ακόμη χειρότερη τροπή, όταν ο Ignatius ξυπνά ένα πρωί και ανακαλύπτει ότι δύο μεγάλα κέρατα έχουν αρχίσει να φυτρώνουν στο μέτωπό του! Ανήμπορος να τα ξεφορτωθεί, αφήνεται σιγά σιγά σε μια αλλόκοτη μετάλλαξη που δεν θα αλλάξει μόνο τη δική του ζωή, αλλά και όλων όσοι έρχονται σε επαφή μαζί του…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, άλλη μια ταινία βασισμένη σε βιβλίο –αυτό του Joe Hill– η οποία επίσης γίνεται όλο και πιο παρανοϊκή όσο εκτυλίσσεται! Η σκοτεινή, υποβλητική ατμόσφαιρα της ταινίας και η εξαιρετική ερμηνεία του Radclliffe είναι τα μεγαλύτερα ατού της ταινίας, η οποία παντρεύει με πετυχημένο τρόπο τον τρόμο και την κωμωδία. Το σενάριο είναι σίγουρα αρκετά πρωτότυπο και σε κρατά ως το φινάλε, ειδικά με κάθε νέα αποκάλυψη. Παρόλα αυτά, προς το τέλος το χάνει λίγο και η γενική αίσθηση που σου αφήνει είναι ότι είδες κάτι καλό, που θα μπορούσε να είναι, όμως, πολύ καλύτερο. Δεν ξέρω τι είναι αυτό που της λείπει, αλλά δεν με ενθουσίασε όσο θα περίμενα.


SEPTIC MAN (2013)

Σκηνοθεσία: Jesse Thomas Cook
Σενάριο: Tony Burgess
Μουσική: Nate Kreiswirth
Ηθοποιοί: Jason David Brown, Molly Dunsworth, Robert Maillet
Είδος: Horror
Αξιολόγηση: ★★☆☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Ο Joe εργάζεται ως υπάλληλος καθαρισμού λυμάτων σε μια μικρή, βρετανική κωμόπολη. Όταν τα αποθέματα νερού της πόλης μολύνονται, οι κάτοικοι αναγκάζονται να την εκκενώσουν μέχρι να βρεθεί η αιτία της μόλυνσης. Ο Joe αναλαμβάνει να ερευνήσει το τοπικό εργοστάσιο διαχείρησης λυμάτων, αλλά καταλήγει παγιδευμένος από δύο μυστηριώδεις άντρες, μέσα σε μια δεξαμενή με απόβλητα. Καθώς κάθε προσπάθειά του να δραπευτεύσει στέφεται με αποτυχία, τα τοξικά απόβλητα αρχίζουν σιγά σιγά να τον μετατρέπουν σε ένα φρικαλεό, μεταλλαγμένο πλάσμα.

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, αν ο τίτλος σε έκανε να φαντάζεσαι κάποια ταινία με τον πιο σιχαμένο υπερήρωα του κόσμου, σε στυλ The Toxic Avenger, θ΄απογοητευτείς όπως απογοητεύτηκα κι εγώ! Η ταινία δίχασε, με κάποιους να τη θεωρούν πολύ περίεργη και εφευρετική και άλλους να τη θεωρούν το ίδιο σκατά με τα κυριολεκτικά σκατά που δείχνει σε όλη τη διάρκειά της! Ταυτίζομαι περισσότερο με τους δεύτερους. Δεν έχω πρόβλημα με περίεργες ταινίες, αλλά η συγκεκριμένη είναι σχεδόν ασυνάρτητη, αφού πολλά πράγματα στο σενάριο είτε δεν βγάζουν νόημα είτε δεν εξηγούνται καν! Επίσης, αν αηδιάζεις εύκολα, θα σε δυσκολέψει μάλλον!


COOTIES (2014)

Σκηνοθεσία: Jonathan Milott
Σενάριο: Leigh Whannell, Ian Brennan
Μουσική: Kreng
Ηθοποιοί: Elijah Wood, Alison Pill, Rainn Wilson, Jack McBryer κ.α.
Είδος: Horror Comedy
Αξιολόγηση: ★★★☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Ο Clint, ένας εκκολαπτόμενος συγγραφέας τρόμου που ακόμη δεν έχει καταφέρει να εκδώσει βιβλίο, επιστρέφει στη γενέτειρά του για να καλύψει τη θέση ενός δασκάλου στο τοπικό δημοτικό σχολείο. Εκεί θα συναντηθεί ξανά με την παιδική του φίλη και κρυφό του έρωτα, Lucy, η οποία εργάζεται στο ίδιο σχολείο. Από την πρώτη μέρα, όμως, τα πράγματα πάνε στραβά, κυρίως όταν ένα κοριτσάκι, το οποίο έχει καταναλώσει μολυσμένες κοτομπουκιές κι έχει αρχίσει να έχει αλλόκοτα συμπτώματα, επιτίθεται σε έναν συμμαθητή της και τον δαγκώνει. Πολύ σύντομα, όλα τα παιδιά του σχολείου μετατρέπονται σε αιμοβόρα, επιθέτικα κτήνη και ένα μακελειό άνευ προηγουμένου αρχίζει να εκτυλίσσεται!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, αν μισείς τα παιδιά, με αυτή την ταινία θα τα μισήσεις ακόμη περισσότερο! Πρόκειται για μια ενδιαφέρουσα παραλλαγή στο genre των ζόμπι –που θυμίζει λίγο μια πιο light, κωμική εκδοχή του 28 Days Later. Παρόλα αυτά, οι συγκεκριμένες ταινίες, όσες παραλλαγές και αν δοκιμάσουν, έχουν αρχίσει λίγο να κουράζουν και να αναμασούν τα ίδια κλισέ. Έχει κάμποσες σκηνές φρίκης –οι οποίες, μάλιστα, μοιάζουν πιο αλλόκοτες, αφού υπαίτιοι γι’ αυτές είναι ένα μάτσο ανήλικα– αλλά οι σκηνές αγωνίας και δράσης δεν έχουν τίποτα το καινούργιο να προσφέρουν. Καλούτσικη για να περάσεις την ώρα σου, αλλά αν ψάχνεις για κωμωδία τρόμου με ζόμπι, τότε το Zombieland έκανε καλύτερη δουλειά!


STUNG (2015)

Σκηνοθεσία: Benni Diez
Σενάριο: Adam Aresty
Μουσική: Mica Levi
Ηθοποιοί: Matt O’Leary, Jessica Cook, Lance Henriksen, Clifton Collins Jr. κ.α.
Είδος: Horror Comedy
Αξιολόγηση: ★★★☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Μια πλούσια ηλικιωμένη οργανώνει garden party στην απομονωμένη βίλα της, την οργάνωση του οποίου αναλαμβάνουν η Julia και ο Paul, οι οποίοι έχουν μια μικρή εταιρεία catering και προσπαθούν να αποκτήσουν επαφές με την αριστοκρατία. Το πάρτυ, όμως, θα διακοπεί απότομα όταν εμφανιστούν κάποιοι απρόσκλητοι επισκέπτες: ένα σμήνος από τεράστιες, δολοφονικές σφήκες που αρχίζουν να πετάγονται από το χώμα και να τρώνε τους καλεσμένους!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, η ταινία είναι από τις καλές «κακές» ταινίες, που είναι τόσο εξωφρενικές, που καταφέρνουν να σε ψυχαγωγήσουν μέχρι το τέλος! Διαθέτει καλοδουλεμένα ψηφιακά και πρακτικά εφέ, συμπαθητικούς χαρακτήρες (ως επί το πλείστον) και κάμποσες σκηνές φρίκης που θα ικανοποιήσουν τη δίψα σου για αίμα! Η πλοκή είναι σχετικά απλή, όπως συμβαίνει σε ανάλογες ταινίες, αλλά η δράση μπόλικη. Και έχει ΤΕΡΑΣΤΙΕΣ ΣΦΗΚΕΣ! Τι άλλο θέλεις πια;