The Omen: Κάνε παιδί, να δεις κακό!

Σκηνοθεσία: Richard Donner
Σενάριο: David Seltzer
Μουσική: Jerry Goldsmith
Ηθοποιοί: Gregory Peck, Lee Remick, David Warner, Billie Whitelaw κ.α.
Είδος: Supernatural Horror
Αξιολόγηση: ★★★★★

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★★★☆☆
Φρίκη: ★★★☆☆
Τρόμος: ★★★★☆
Αγωνία: ★★★★★

THE OMEN (1976)
Αν ρωτήσεις 100 αγνώστους ποια είναι η πιο τρομακτική ταινία με θέμα τον Διάβολο, οι περισσότεροι θα αναφέρουν τον Εξορκιστή. Και μετά θα φύγουν τρέχοντας μακριά σου, διότι όταν κάποιος σε ρωτάει ποια είναι η αγαπημένη σου ταινία με θέμα τον Οξαποδώ, δεν θες να κάτσεις και πολύ δίπλα του! Αν και ο Εξορκιστής είναι, χωρίς αμφιβολία, θρίλερ για γερά νεύρα, παρόλα αυτά η ταινία που χαράχθηκε πιο βαθιά στη δική μου μνήμη είναι η Προφητεία. Μπορεί ο μικρός Damien να μην έχει κεφάλι που κάνει πλήρη περιστροφή ή τη δυνατότητα να ξερνοβολάει μπιζελόσουπα, αλλά σε μια μάχη σώμα με σώμα θα κλωτσούσε μια χαρά το δαιμονισμένο κωλαράκι της Regan!

TI MAΣ ΛΕΣ;
Ο Robert Thorn -αμερικανός διπλωμάτης που κατοικεί στη Ρώμη- και η γυναίκα του αποκτούν το πρώτο τους παιδί, το οποίο, όμως, πεθαίνει στη γέννα. Μη βρίσκοντας το κουράγιο να πει την αλήθεια στη σύζυγό του, ο Robert αποφασίζει μετά από προτροπή του εφημέριου του νοσοκομείου να υιοθετήσει κρυφά ένα βρέφος -του οποίου η μητέρα πέθανε γεννώντας την ίδια στιγμή με τη γυναίκα του- και να της το παρουσιάσει ως δικό τους. Μετά τη μετακόμιση του ζεύγους στη Μεγάλη Βρετανία, όμως, ξεκινά μια σειρά από ανεξήγητα και φρικιαστικά γεγονότα, τα οποία έχουν όλα ως επίκεντρο τον μικρό Damien. Ο Robert θα αρχίσει ν’ αναζητά απαντήσεις, μόνο που αυτά που πρόκειται ν’ ανακαλύψει θα τον φέρουν αντιμέτωπο με μια καλοστημένη πλεκτάνη…

Το Omen είναι μια από τις πιο τρομακτικές ταινίες που έχουν γυριστεί ποτέ. Δεν είναι μόνο το ότι ασχολείται με το παραφυσικό και το δαιμονικό στοιχείο, αλλά και το ότι το κάνει με έναν τρόπο που σε κρατά συνεχώς σε εγρήγορση. Αυτή η διαρκής αίσθηση του κακού και της απειλής που πλανάται στην ατμόσφαιρα, αλλά και η αναμονή για όλα τα κακά που είσαι σίγουρος ότι πρόκειται να συμβούν, χωρίς να ξέρεις ακριβώς το πότε, σε κρατάνε καθηλωμένο στο κάθισμά σου. Ή πολύ κουκουλωμένο στο κρεβάτι σου –εξαρτάται πώς βλέπεις την ταινία!

Και ενώ όλες οι ερμηνείες είναι αψεγάδιαστες, ξεχωρίζει περισσότερη αυτή του μικρού (τότε) Harvey Spencer Stephens, ο οποίος κερδίζει σίγουρα το βραβείο του πιο creepy παιδιού που έχει εμφανιστεί ποτέ σε θρίλερ! Είναι απλώς ένα αθώο παιδί που βρίσκεται στο επίκεντρο μιας επικίνδυνης συνομωσίας και αγνοεί όλο το κακό που το περιβάλλει, ή είναι μια σατανική οντότητα που έχει πλήρη επίγνωση της δύναμης που κατέχει;

To Omen σάρωσε στα ταμεία, πήρε πολύ καλές κριτικές και μας χάρισε αρκετές σκηνές που όχι μόνο σόκαραν, αλλά έγραψαν ιστορία στον κινηματογράφο. Τσίμπησε αρκετά βραβεία, ανάμεσά τους και ένα Oscar για το soundtrack του –το μοναδικό στην καριέρα του Goldsmith!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, αν ψάχνεις τρομακτική ταινία, βρήκες αυτό που έψαχνες!

GEEKY TRIVIA
Ήταν αναμενόμενο ταινία με τέτοια θεματολογία να κολλήσει τη ρετσινιά της «καταραμένης». Σε αυτό συνέβαλαν και διάφορα δυσάρεστα γεγονότα που συνέβησαν κατά την παραγωγή. Ξεκίνα το μέτρημα: α) στο ξενοδοχείο που έμενε ο Donner έγινε βομβιστική επίθεση από τον IRA, β) τα αεροπλάνα με τα οποία ταξίδευαν ο Peck και ο Seltzer προς Μεγάλη Βρετανία χτυπήθηκαν από κεραυνό την ίδια μέρα, γ) ένας άλλος κεραυνός λίγο έλειψε να ψήσει τον παραγωγό στη Ρώμη, δ) το ιδιωτικό τζετ που θα πήγαινε τον Peck από το Ισραήλ στις ΗΠΑ–το οποίο αποφάσισε να μην πάρει τελευταία στιγμή- έπεσε, σκοτώνοντας όλους τους επιβαίνοντες, ε) την πρώτη μέρα των γυρισμάτων ένα μέλος της παραγωγής επέζησε από μετωπική σύγκρουση ενώ ο παραγωγός που γλίτωσε από τον κεραυνό στη Ρώμη τράκαρε με αυτοκίνητο που πήγαινε ανάποδα στο δρόμο, στ) ένας από τους φύλακες του ζωολογικού κήπου στον οποίο έγιναν γυρίσματα σκοτώθηκε από λιοντάρι, ζ) ένας κασκαντέρ τραυματίστηκε άσχημα από τα εκπαιδευμένα σκυλιά που χρησιμοποιήθηκαν σε μια σκηνή. Πόσα ακόμα θες για να σου βγει το όνομα;

MIA ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΕΙΜΑΣΤΕ
Η ταινία έδωσε αρκετά σίκουελ -το ένα χειρότερο από το άλλο- και ένα εντελώς αχρείαστο remake.

  • Damien: Omen II (1978) ★★★☆☆
    O Damien είναι πια έφηβος και φοιτά σε στρατιωτική σχολή. Μετά τα γεγονότα της πρώτης ταινίας, μένει πλέον με τον θείο του, τη γυναίκα του και τον γιο τους. Παράλληλα, διάφορα μέλη από τη σατανική σέκτα που τον ακολουθεί, προσπαθούν να τον ενημερώσουν για την αληθινή του ταυτότητα και την αποστολή που έχει…
  • Omen III: The Final Conflict (1981) ★☆☆☆☆
    Στο δεύτερο σίκουελ, ο Damien είναι πλέον ενήλικας, επικεφαλής της βιομηχανίας του θείου του και έτοιμος να δεχτεί τη θέση του πρέσβη στη Μεγάλη Βρετανία, με σκοπό να ξεκινήσει από θέση ισχύος να θέτει το σχέδιό του για παγκόσμια κυριαρχία σε εφαρμογή.
  • Omen IV: The Awakening (1991) ★☆☆☆☆
    Η τελευταία ταινία της σειράς γυρίστηκε για την τηλεόραση και περιστρέφεται γύρω από την Delia, τη βιολογική κόρη του Damien, η οποία έχει τις ίδιες σατανικές δυνάμεις με τον πατέρα της και βαδίζει στα ίχνη του…
  • The Omen (1995)
    Άλλη μια τηλεταινία, η οποία ουσιαστικά δεν έχει ιδιαίτερη σχέση με τις ταινίες και γυρίστηκε για να λειτουργήσει ως πιλότος για μια ανάλογου περιεχομένου τηλεοπτική σειρά. Ψιλοαπέτυχε και την έφαγε το μαύρο σκοτάδι!
  • The Omen (2006) ★★★☆☆
    Πρόκειται για remake της αρχικής ταινίας, το οποίο βαδίζει πάνω-κάτω στα χνάρια του αρχικού σεναρίου, με κάποιες μικρές αλλαγές. Αν και τα πήγε καλά εισπρακτικώς, οι κριτικές ήταν πιο πολύ αρνητικές.
  • 666: The Omen – Revealed (2000) – / The Omen: Legacy (2001) –
    Δυο ντοκιμαντέρ για την ταινία, τα οποία πλέον μπορεί να βρει κανείς στην επίσημη συλλογή των DVD.
  • Damien (2015)
    Πρόκειται για τηλεοπτική σειρά που προβλήθηκε στο κανάλι Α&Ε και κόπηκε κακήν κακώς μετά από μια σεζόν 10 επεισοδίων, αφού έφαγε το θάψιμο της αρκούδας από κριτικούς και κοινό. Η κατάρα φταίει!

Πέρα από τις ταινίες και τα ντοκιμαντέρ, έχουν κυκλοφορήσει και πέντε βιβλία βασισμένα στη σειρά, με τα τρία πρώτα ν’ αποτελούν λογοτεχνική απόδοση των αντίστοιχων ταινιών.

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Μετά τα χάλια της σειράς, μάλλον θα περάσει καιρός πριν ξαναπιάσει κάποιος αυτό το franchise!

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Ναι, όταν είναι μωρά είναι όλα χαριτωμένα και γλυκούλικα…

Η δουλειά της νταντάς έχει γίνει πολύ απαιτητική…

Αν το βλέμμα μπορούσε να σκοτώσει…

Carrie: Δεν θες να τα βάλεις μαζί της…

classicsposterΣκηνοθεσία: Brian De Palma
Σενάριο: Lawrence D. Cohen
Μουσική: Pino Donaggio
Ηθοποιοί: Sissy Spacek, John Travolta, Piper Laurie, Nancy Allen κ.α.
Είδος: Supernatural Horror
Αξιολόγηση: ★
★
★
★
★


TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★★
★

☆☆
Φρίκη: ★
★
☆☆☆
Τρόμος: ★
★
★
☆☆
Αγωνία: ★
★
★
★
★


CARRIE (1976)
Ταξίδι στο παρελθόν σήμερα, με μια ταινία βασισμένη στο πρώτο μυθιστόρημα του μετρ του τρόμου, Stephen King, του οποίου τα βιβλία πουλάνε σαν ζεστό ψωμί κι έχουν μεταφερθεί στον κινηματογράφο και την τηλεόραση εκατοντάδες φορές. Η σημερινή ταινία αποτελεί και την πρώτη μεταφορά μυθιστορήματός του και μάλλον ήταν και αρκετά γούρικη, απ’ ό,τι φάνηκε στην μετέπειτα πορεία του.

TI MAΣ ΛΕΣ;
Η Carrie, μια ντροπαλή και μοναχική δεκαεφτάχρονη που ζει με τη θρησκόληπτη μητέρα της, γίνεται συνεχώς στόχος των συμμαθητριών της. Τα βάναυσα αστεία και τα πειράγματά τους, όμως, δεν συγκρίνονται με τον φανατισμό και τη σκληρότητα της μητέρας της, η οποία προσπαθεί να κρατήσει την κόρη της αποτραβηγμένη από τον κόσμο, θεωρώντας ότι το Κακό υπάρχει παντού. Αυτό που δεν γνωρίζει κανείς, όμως, είναι ότι η Carrie διαθέτει ισχυρές τηλεκινητικές ικανότητες που εκδηλώνονται κάθε φορά που βρίσκεται υπό συνθήκες πίεσης. Όταν η Carrie δεχτεί πρόσκληση στον ετήσιο σχολικό χορό, θα μπει ξανά στο στόχαστρο των συμμαθητριών της, αλλά και της μητέρας της. Μόνο που πλέον είναι αποφασισμένη να πάψει να είναι το θύμα…

Είμαι σίγουρος ότι γνωρίζουν όλοι σχεδόν την ταινία –όχι μόνο επειδή διασκευάστηκε πρόσφατα, αλλά κυρίως επειδή πρόκειται για ένα αληθινά κλασικό κομμάτι, που έχει αφήσει το στίγμα του στην παγκόσμια ποπ κουλτούρα. Η εικόνα της Carrie με το ματωμένο βραδινό φόρεμα παίζει να είναι μια από τις πιο άμεσα αναγνωρίσιμες στην ιστορία του κινηματογράφου, ενώ η κορωνίδα της ταινίας -η σεκάνς του χορού- αποτελεί μια από τις πιο εικονικές σκηνές σε ταινία τρόμου, ειδικά με τον τρόπο που είναι σκηνοθετημένη.

Το Carrie θα μπορούσε να είναι απλώς μια ταινία που μιλάει για τον σχολικό εκφοβισμό, για τη μοναξιά ή για την παιδική κακομεταχείριση και τον θρησκευτικό φανατισμό. Αλλά στην ουσία της είναι μια ταινία που μιλάει για τα όρια του ανθρώπου και τι μπορεί να συμβεί όταν αυτός εξαντλήσει κάθε περιθώριο ανοχής και μακροθυμίας. Με μια πινελιά από υπερφυσικό, φυσικά!
Τα πλάνα του De Palma μοιάζουν με σκέτη ποίηση σε κάποια σημεία –αυτό το καταλαβαίνει κανείς πολύ νωρίς, από την εναρκτήρια σκηνή στα αποδυτήρια. Η ατμόσφαιρα είναι σίγουρα σκοτεινή και ηλεκτρισμένη, ενώ το γενικό αίσθημα ανησυχίας και ανασφάλειας που σε διακατέχει σε όλη την ταινία, μετατρέπεται σε καθαρό τρόμο στο αποκορύφωμά της. Κάτι που περιμένεις, ασφαλώς, καθώς το σενάριο οδηγεί αργά, αλλά σταθερά σε αυτό το σημείο, αλλά δεν φανταζόσουν ότι θα έβλεπες κάτι τόσο ωμό και σκληρό.

Η ερμηνεία της Spacek σαφώς και κλέβει την παράσταση –διόλου τυχαίο που ήταν υποψήφια για Oscar πρώτου γυναικείου ρόλου- ενώ η ίδια η ταινία ανήκει στις σπάνιες περιπτώσεις όπου μια ταινία τρόμου λαμβάνει υποψηφιότητες για πρώτο και δεύτερο γυναικείο ρόλο.

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, δες την οπωσδήποτε. Και να είσαι καλός με τους άλλους, ποτέ δεν ξέρεις ποιος από αυτούς μπορεί να σε διπλώσει στα δύο με τη σκέψη του μόνο…

GEEKY TRIVIA
Η Piper Laurie, η οποία υποδύεται τη μητέρα της Carrie, ήταν πεπεισμένη ότι η ταινία στην οποία συμμετείχε ήταν μαύρη κωμωδία. Οι ατάκες, το ντύσιμο και το φέρσιμο του θρησκόληπτου χαρακτήρα της μητέρας, της φαίνονταν τόσο γελοία που θεωρούσε ότι ήταν ένα είδος σάτιρας. Ακόμη κι όταν ο ίδιος ο De Palma της εξήγησε ότι πρόκειται για ταινία τρόμου, εκείνη συνέχισε (και συνεχίζει) να έχει την άποψη ότι είναι μαύρη κωμωδία.

MIA ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΕΙΜΑΣΤΕ
Η επιτυχία της ταινίας ήταν τεράστια και, ουσιαστικά, ήταν αυτή που καθιέρωσε τον Stephen King ως συγγραφέα τρόμου στα μάτια του κοινού.

  • The Rage: Carrie 2 (1999) ★
☆☆☆☆
    Η Rachel, άλλη μια έφηβη με τηλεκινητικές δυνάμεις, μεγαλώνει με θετούς γονείς από τη μέρα που η μητέρα της εγκλείστηκε σε ψυχιατρική κλινική.
    Η ταινία πατάει στην ιστορία της Carrie και προσπαθεί να τη συνεχίσει, αλλά αποτυγχάνει οικτρά και μοιάζει απλώς με μια κάκιστη κόπια. Άξιζε το οικουμενικό θάψιμο που έφαγε…
  • Carrie (2002)
    Τηλεοπτική μεταφορά του μυθιστορήματος, η οποία μεταφέρει τα γεγονότα στη σύγχρονη εποχή, ενώ παράλληλα προσπαθεί να είναι πιο πιστή στο αρχικό υλικό, ασχέτως αν αλλάζει τα φώτα στο φινάλε. Θεωρήθηκε, ασφαλώς, κατώτερο του πρωτότυπου.
  • Carrie: The Musical (1988, 2012-14)
    Θεατρική μεταφορά –και μάλιστα μουσικοχορευτική! Δεν ξέρω πώς ακριβώς τα κατάφεραν, αλλά για να ανέβηκε τόσες φορές η παράσταση, σημαίνει ότι άρεσε στον κόσμο!
  • Carrie (2013) ★★★
☆☆
    Πιο πρόσφατο remake της ταινίας, με κάποιες μικρές διαφοροποιήσεις στο σενάριο. Αν και δεν ήταν τόσο κακή προσπάθεια, πήρε γενικά χλιαρές κριτικές –πράγμα που δεν εμπόδισε, όμως, την εισπρατική επιτυχία.

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Ε, εντάξει, δεν νομίζω να σκοπεύει κανείς να ετοιμάσει νέο remake της ταινίας για τα επόμενα 30 χρόνια, τουλάχιστον. Το εξαντλήσαμε το θέμα!

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Κάπως έτσι αντιδρώ κι εγώ αν δω αίμα!

Κάπως έτσι αντιδρώ κι εγώ αν δω αίμα!

Με μάνα θεούσα, πώς να μην αναπτύξεις ψυχοσωματικά προβλήματα;

Με μάνα θεούσα, πώς να μην αναπτύξεις ψυχοσωματικά προβλήματα;

Αν δεν ήταν τόσο καθίκια, δεν θα ταίριαζαν τόσο πολύ...

Αν δεν ήταν τόσο καθίκια, δεν θα ταίριαζαν τόσο πολύ…

Burnt Offerings: Πριν το σπίτι στο Amityville, υπήρξε το σπίτι στην California…

classicsBurnt-posterΣκηνοθεσία: Dan Curtis
Σενάριο: Dan Curtis, William F. Nolan
Μουσική: Bob Cobert
Ηθοποιοί: Karen Black, Oliver Reed, Bette Davis, Lee Montgomery κ.α.
Είδος: Mystery Horror
Αξιολόγηση: ★★
☆☆☆

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★☆☆
Φρίκη: ☆☆
Τρόμος: ★☆☆
Αγωνία:

BURNT OFFERINGS (1976)
Μπήκε το καλοκαιράκι, οπότε ας δούμε και κάτι σχετικό με τους κινδύνους που κρύβουν οι καλοκαιρινές διακοπές! Αν και η σημερινή ταινία θεωρείται κλασική, εγώ ούτε που την είχα ακούσει ποτέ στη ζωή μου! Τυχαία έμαθα την ύπαρξή της, γράφοντας για κάποιο άλλο θρίλερ. Διόλου τυχαίο που δεν την γνώριζα μια και –παρά το διάσημο καστ της- δεν έγινε ποτέ ιδιαίτερη επιτυχία, ώστε να ταράξει τα νερά και οι κριτικές που έλαβε στην εποχή της ήταν κατά κύριο λόγο αρνητικές. Παράλληλα, όπως θα πρόσεξες από τον τίτλο του άρθρου, η ταινία ίσως σου φέρνει στο νου το «δαιμονισμένο» σπίτι του Amityville, το οποίο βγήκε στον κινηματογράφο τρία χρόνια αργότερα και κατάφερε να τα πάει κάπως καλύτερα, αφού γέννησε ένα ολόκληρο franchise που ανανεώνεται ως τις μέρες μας (υπόσχομαι να αναφερθώ και σε αυτό κάποια μέρα!)

TI MAΣ ΛΕΣ;
Ένα ζευγάρι αποφασίζει να νοικιάσει μια εξοχική κατοικία –η οποία δείχνει σε άσχημη κατάσταση, καθώς είναι αρκετά παλιά- ώστε να περάσει εκεί το καλοκαίρι μαζί με τον γιο και τη θεία του συζύγου. Τα ηλικιωμένα αδέλφια που ζούνε εκεί κάθε χειμώνα, θέτουν ως μοναδικούς όρους το ζευγάρι να φροντίζει το σπίτι και να πηγαίνει φαγητό στην υπερήλικη μητέρα τους, που ζει απομονωμένη σε ένα δωμάτιο του πάνω ορόφου, από το οποίο δεν βγαίνει ποτέ. Σύντομα, όμως, διάφορα περίεργα περιστατικά συμβαίνουν στην οικογένεια, ενώ το περιβάλλον δείχνει να έχει περίεργη επίδραση πάνω στη Marian, τη σύζυγο. Παράλληλα, το σπίτι μοιάζει να αυτοανανεώνεται με ανεξήγητο τρόπο με το πέρασμα του χρόνου, αλλά το τίμημα γι’ αυτό είναι πολύ μεγάλο…

Η ταινία αποτελεί δραματοποίηση του ομώνυμου βιβλίου του Robert Marasco, με κάποιες διαφοροποιήσεις, κυρίως στο τέλος, το οποίο ο σκηνοθέτης το άλλαξε εντελώς, μια και αυτό του βιβλίου δεν του άρεσε. Εντάξει, καφρίλα αυτό, αλλά υπάρχουν και βιβλία ή κόμικς που έχουν υποστεί πολύ χειρότερη κακομεταχείρισή κατά τη μεταφορά τους στον κινηματογράφο! Παρά τις προαναφερθείσες αρνητικές κριτικές, κατάφερε να κερδίσει έξι βραβεία, αποδεικνύοντας για μια ακόμη φορά ότι κανένας μας δεν παίρνει στα σοβαρά τους κριτικούς κινηματογράφου (μην παραπονιέσαι, Κουτσογιαννόπουλε, άμα θες να σε πάρουμε στα σοβαρά, σταμάτα να ακολουθείς τη Μενεγάκη σε κάθε εκπομπή της!)

Παρόλα αυτά, η ταινία πάσχει βαρέως. Δεν μπορώ να διευκρινίσω ακριβώς τι είναι αυτό που με ενόχλησε, αλλά μου έδωσε την αίσθηση ότι παρακολούθησα κάτι που φτιάχτηκε χωρίς αρχικό πλάνο και προετοιμασία και σε στυλ: «ας ξεκινήσουμε το γύρισμα και κολλάμε ό,τι μας έρθει στην πορεία». Κατ’ αρχάς, κάνει κοιλιά σε αρκετά σημεία. Η πλοκή είναι τόσο βασανιστικά αργή, που μέχρι να μπει στο ψητό αναρωτιέσαι αν βλέπεις απλώς κάποιο οικογενειακό δράμα και όχι θρίλερ. Ίσως φταίει και το γεγονός ότι ο Dan Curtis είχε ήδη στο ενεργητικό του αρκετές τηλεοπτικές σειρές (η πιο γνωστή του ήταν το Dark Shadows, που μεταφέρθηκε προσφάτως –και αθλίως- στον κινηματογράφο από τον Tim Burton) και τηλεταινίες, οπότε του είχε μείνει το κουσούρι της τηλεοπτικής σκηνοθεσίας, με όλα τα επακόλουθά του.

Οι χαρακτήρες φέρονται αρκετά αλλοπρόσαλλα. Και δεν αναφέρομαι στα σημεία που ΠΡΕΠΕΙ να φέρονται αλλοπρόσαλλα, επειδή έτσι επιτάσσει το σενάριο, αλλά στις περίεργες μεταπτώσεις που παρουσιάζουν από σκηνή σε σκηνή και στην απόκοσμη ικανότητά τους να αντιδρούν παντελώς αφύσικα σε διάφορα βαρυσήμαντα περιστατικά που συμβαίνουν κατά τη διάρκεια της ταινίας. Επίσης, υπάρχουν και κάποιες σκηνές που είτε δεν εξηγούνται επαρκώς είτε δεν βγάζουν και ιδιαίτερο νόημα (θυμήσου, αν τη δεις, τη σκηνή με τον σοφέρ και το φέρετρο και θα καταλάβεις τι εννοώ)…
Τέλος, τη μεγάλη ανατροπή του φινάλε, την έχουμε ήδη καταλάβει όλοι σχεδόν από τη μέση της ταινίας –μια και το σενάριο δεν κάνει και καμιά ιδιαίτερη προσπάθεια να την πολυκρύψει, οπότε τζάμπα μας βγάζουν την πίστη μέχρι να φτάσουν ως εκεί!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, εντάξει, δεν τη λες και αριστούργημα –εγώ στο σπίτι εκείνο δεν θα έμπαινα, πάντως! Χίλιες φορές ενοικιαζόμενα δωμάτια!


GEEKY TRIVIA
Ο περίεργος τίτλος της ταινίας (και του βιβλίου) είναι βιβλικός όρος και παραπέμπει στις θυσίες που γίνονταν προς το Θεό, στα χρόνια της Παλαιάς Διαθήκης, κατά τις οποίες ένα σφάγιο καιγόταν στον βωμό. Για ποιο λόγο ονομάστηκε έτσι, θα το καταλάβεις μόνος σου!


ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Ε, μιλάμε για ταινία του 1976 –αφού δεν την έχουν ήδη κάνει remake ως τώρα, μάλλον δεν θα την κάνουν ποτέ!

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:
BU1 BU3 BU5