Boo: Σιγά, μας κοψοχόλιασες…

b-movieBoo-posterΣκηνοθεσία: Anthony C. Ferrante
Σενάριο: Anthony C. Ferrante
Μουσική: Alan Howarth, Carey James
Ηθοποιοί: Trish Coren, Rachel Harland, Jilon Ghai
Είδος: Supernatural Horror
Αξιολόγηση: ☆☆☆☆☆

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★
★☆☆☆
Φρίκη: ★
★☆☆☆
Τρόμος: ★
☆☆☆☆
Αγωνία: ★
★☆☆☆

BOO (2005)
Υπάρχουν αριστουργηματικές ταινίες, υπάρχουν απλώς καλές ταινίες, υπάρχουν μέτριες και κακές ταινίες. Και, τέλος, υπάρχουν και πολύ, ΠΟΛΥ κακές ταινίες! Τόσο κακές που σε κάποιο από τα επίπεδα της Κόλασης προβάλλονται ταυτόχρονα και ακατάπαυστα σε γιγαντοοθόνες, σε κολασμένους που έχουν οδοντογλυφίδες στα βλέφαρα. Το Βoo είναι μία από αυτές. Είναι η κλασική περίπτωση ταινίας που δεν σε προϊδεάζει για τη βασανιστική φρίκη που πρόκειται να εκτυλιχθεί στην οθόνη σου και -αφού την ξεκινήσεις- δεν μπορείς να σταματήσεις να τη βλέπεις, μόνο και μόνο επειδή θες να δεις πόσο πιο χάλια θα γίνει! Και μια και σήμερα είναι η γιορτή του Halloween στο Αμέρικα, είναι η κατάλληλη περίοδος γι’ αυτό το review. Παρεμπιπτόντως, το blog έκλεισε έναν χρόνο ζωής, οπότε σε αυτό το σημείο να ευχαριστήσω τα 6 άτομα που με διαβάζουν εκ περιτροπής!

TI MAΣ ΛΕΣ;
Δύο ζευγάρια αποφασίζουν να περάσουν το Halloween μέσα σε ένα παλιό, ερειπωμένο νοσοκομείο, όπου ένας φίλος τους έχει στήσει τρομακτικές φάρσες και ανάλογο ντεκόρ. Αυτό που δεν γνωρίζουν, όμως, είναι ότι ο τρίτος όροφος του κτιρίου –στον οποίο στεγαζόταν η ψυχιατρική πτέρυγα- είναι στοιχειωμένος και όποιος μπαίνει εκεί παγιδεύεται. Η Jessie, που έχει παραψυχικές ικανότητες, βλέπει οράματα από το παρελθόν, που τη βοηθούν να ανακαλύψει ποιο είναι το σατανικό σχέδιο που έχουν τα πνεύματα. Να μας κάψουν τον εγκέφαλο με αυτή την ταινία –αυτό είναι το σχέδιό τους!

Από πού να ξεκινήσω το θάψιμο; Είπαμε: η ταινία είναι πραγματικά κακή. Από το ξεκίνημα κιόλας, όπου παρακολουθείς μια σεκάνς που μοιάζει να ξεπατικώθηκε από το Scream, καταλαβαίνεις ότι το σενάριο δεν έχει και πολλές δυνατότητες. Εντάξει, δεν βοηθά και το γεγονός ότι η φάση με τα στοιχειωμένα κτίρια είναι πλέον πολύ κλισέ (και το πιο πολυχρησιμοποιημένο μοτίβο σε ταινίες θρίλερ), αλλά και άλλοι κατάφεραν να πατήσουν πάνω σε κλισέ και να φτιάξουν πρωτότυπες και τρομαχτικές ιστορίες.

Το χειρότερο, όμως, δεν είναι το αδύναμο σενάριο, αλλά οι διάλογοι και οι ερμηνείες των ηθοποιών. Οι διάλογοι -όταν δεν είναι βαρετοί, συνηθισμένοι και «άντε-να-βγει-μια-σκηνή-ακόμα»– είναι απλώς ηλίθιοι και εκτός τόπου και χρόνου. Οι ερμηνείες, από την άλλη, είναι τόσο άθλιες και υπερβολικές σε κάποια σημεία, που νιώθεις σαν να παρακολουθείς σκετσάκι σε εκπομπή της Αννίτας Πάνια. Αλλά με χειρότερους ηθοποιούς. Τα εφέ είναι ερασιτεχνικά και κακοφτιαγμένα –με εξαίρεση μια-δυο σκηνές μόνο, που δεν αρκούν για να ξελασπώσουν την ταινία από την υπόλοιπη προχειρότητα. Ενώ το Boo είχε το ιδανικό σκηνικό για να προκαλέσει μπόλικες τρομάρες, δεν χρησιμοποίησε την ατμόσφαιρα προς όφελός του.

Το τέλος, από την άλλη, τραβάει πολύ. Πάρα πολύ. Η καταραμένη η ταινία δεν λέει να λήξει με τίποτα, αφού η μία σκηνή μάχης διαδέχεται την άλλη, την οποία διαδέχεται μια σκηνή με όραμα, την οποία διαδέχεται μια σκηνή με το κακό που νικιέται, την οποία διαδέχεται μια σκηνή με το κακό που επιστρέφει λίγο πριν ξεφύγουν, την οποία διαδέχεται μια σκηνή με το κακό που ξανανικιέται πριν φύγουν, την οποία διαδέχεται μια σκηνή που σχεδόν έχουν φύγει, αλλά το κακό επανέρχεται με άλλη μορφή, την οποία διαδέχεται μια ακόμα σκηνή με όραμα, την οποία ΓΙΑ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ! Αν δυσκολευόσασταν τόσο να το τελειώσετε, ας έπεφτε μια ατομική βόμβα στο τέλος και ας ψοφολογούσαν όλοι! Το αποτέλεσμα είναι 90 βασανιστικά λεπτά κακής ηθοποιίας και αδύναμης σκηνοθεσίας.

Το αποκορύφωμα της γελοιότητας του σεναρίου είναι το flash back που αποκαλύπτει πώς ξεκίνησε η πυρκαγιά που κατέστρεψε τον τρίτο όροφο και σκότωσε τους τροφίμους. Παίζει να είναι η πιο άκυρη, παράλογη και χωρίς νόημα σκηνή που έχω δει ποτέ σε ταινία –και έχω δει πολύ σκουπίδι, λέμε! Μην ανησυχείς για το σπόιλερ, δεν θα σου χαλάσει πολλά (αυτό το κάνει η ίδια η ταινία από μόνη της!)

Η νοσοκόμα μοιράζει τα χάπια στους ασθενείς και ο κακός σηκώνεται από το καροτσάκι του παραπατώντας και ζητάει τα κλειδιά για να βγει έξω. Και για να δείξει πόσο σοβαρολογεί, παίρνει μια εφημερίδα, της ανάβει φωτιά με ένα σπίρτο (όσο η νοσοκόμα απλώς κοιτά) και την πετά πάνω σε ένα τραπέζι που έχει μια άλλη εφημερίδα –wow, hardcore!!! Σε αυτό το σημείο, το μόνο που είχε να κάνει η τύπισσα ήταν να πάει και να σβήσει τη φωτιά με δέκα διαφορετικούς τρόπους. Αλλά όχι! Η νοσοκόμα ανοίγει κουβέντα μαζί του και απλώς τον ρωτάει «γιατί» και διάφορα ανούσια που θυμίζουν διάλογο από τη «Λάμψη» του Φώσκολου. Μετά προσπαθεί να του ξεφύγει–σε αυτό το σημείο να επισημάνω ότι ο τύπος σέρνεται σαν ημιπληγικός και το μόνο που αρκεί για να τον βγάλει εκείνη νοκ άουτ, είναι απλώς να φυσήξει δυνατά! Παράλληλα, το τεράστιο, μαρμάρινο και άδειο από εύφλεκτα υλικά δωμάτιο αρχίζει μυστηριωδώς να καίγεται, καθώς η φωτιά εξαπλώνεται από το τραπέζι (που είναι στο κέντρο του δωματίου)… στον τοίχο! ΟΚ, καταπίνουμε και τη φωτιά-άλτη και τον τοίχο που, προφανώς, έχει περαστεί με βενζίνη αντί για λαδομπογιά! Η νοσοκόμα, αντί απλώς να τραβήξει κλωτσίδι στον παπάρα και να τρέξει στην πόρτα να ξεκλειδώσει, παίρνει τα κλειδιά και… τα πετάει από το παράθυρο, για να μην ξεφύγει ο κακός (ο οποίος, όπως προείπα, κινείται πιο αργά κι από παγετώνα!) Και πεθαίνουν όλοι! Αχαχαχαχα!!! Η πιο μάταιη αυτοθυσία στα χρονικά του κινηματογράφου!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, το μόνο τρομαχτικό με το Boo είναι το πόσο εύκολα μπορεί να βγάλει ταινία ο οποιοσδήποτε στις μέρες μας. Δες το μόνο με παρέα, ώστε να γελάτε μαζί και να σχολιάζετε τα άκυρα που θα βλέπετε!


GEEKY TRIVIA
Ο σκηνοθέτης της ταινίας έχει χτίσει καριέρα πάνω στις low budget b-movies του συρμού, με το πιο πρόσφατο πόνημά του να είναι οι τηλεταινίες Sharknado του καναλιού SyFy, οι οποίες έχουν καρχαρίες που παγιδεύονται σε τυφώνα και τρώνε κόσμο. Σε αυτό το σημείο, η Λογική άφησε την τελευταία της πνοή. Θα μας λείψει…


ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Σίκουελ σε αυτή την Boo-ρδα; Αυτό κι αν θα ήταν τρομαχτικό (σαν ιδέα και μόνο!)

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Εντάξει, δεν το λες και Banksy, αλλά τρώγεται...

Εντάξει, δεν το λες και Banksy, αλλά τρώγεται…

Έχει πολλά στο μυαλό του...

Έχει πολλά στο μυαλό του…

Η ηλιθιότερη σκηνή της ταινίας!  Από μόνη της αξίζει Χρυσό Βατόμουρο.

Η ηλιθιότερη σκηνή της ταινίας! Από μόνη της αξίζει Χρυσό Βατόμουρο.

House of Wax: Σκάσε από το κακό σου, μαντάμ Τισό!

00swax-posterΣκηνοθεσία: Jaume Collet-Serra
Σενάριο: Charles Belden, Chad Hayes, Carey Hayes
Μουσική: John Ottman
Ηθοποιοί: Elisha Cuthbert, Chad Michael Murray, Jared Padalecki, Paris Hilton κ.α.
Είδος: Horror
Αξιολόγηση: ★★★
☆☆

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★★★
☆☆
Φρίκη: ★★★
☆☆
Τρόμος: ★★★
☆☆
Αγωνία: ★★★
★★


HOUSE OF WAX (2005)
Σήμερα έχω όρεξη για ανεγκέφαλη σπλατεριά –από εκείνες τις ωραίες που είναι γεμάτες αίματα, αηδία και φρικαλέες σκηνές! Χρειάζονται και αυτές οι ταινίες πού και πού, για να ξεδίνουμε λιγάκι και να βγάζουμε τ’ απωθημένα μας. Καλύτερα στην οθόνη, παρά στο κεφάλι του διπλανού! Άναψε κεριά, λοιπόν, για να μπεις μέσα στην ατμόσφαιρα, διότι το σημερινό θρίλερ έχει πιο πολύ κερί κι απ’ όλες τις εκκλησίες της Αρχιεπισκοπής Αθηνών μαζεμένες!

TI MAΣ ΛΕΣ;
Μια παρέα φίλων (πρωτότυπο…) ταξιδεύει προς τη Λουιζιάνα με σκοπό να παρακολουθήσει από κοντά έναν αγώνα ποδοσφαίρου και κατασκηνώνει σε μια ερημιά για να περάσει τη νύχτα. Το επόμενο πρωί, όμως, το ένα από τα αυτοκίνητα παθαίνει βλάβη και χρειάζεται ανταλλακτικό. Ο Wade και η Carly αποφασίζουν να πάνε μέχρι την πλησιέστερη πόλη με τη βοήθεια ενός τρομαχτικού ντόπιου, όσο οι άλλοι θα συνεχίζουν προς τον προορισμό τους. Φτάνοντας στην Ambrose, μια ξεχασμένη πόλη που δεν υπάρχει καν στον χάρτη και μοιάζει σχεδόν ακατοίκητη, αποφασίζουν όσο περιμένουν τον μηχανικό της πόλης να επισκεφτούν το τοπικό μουσείο κέρινων ομοιωμάτων –ένα κτίριο που είναι, επίσης, εξ’ ολοκλήρου κατασκευασμένο από κερί! Η πόλη, όμως, κρύβει ένα μεγάλο μυστικ

– Εμ… συγγνώμη για τη διακοπή, είπες «κτίριο εξ’ ολοκλήρου κατασκευασμένο από κερί;»
– Ναι, αλλά το θέμα είναι ότι όταν φεύγουν από το μουσ
– Όταν λες «εξ’ ολοκλήρου» τι εννοείς; Μέσα-έξω;
– Ναι, τα εκθέματα, οι τοίχοι, τα πατώματα, τα έπιπλα, τα πάντα είναι από κερί! Το θέμα, όμως, είναι ότι μετά από τ
– Δηλαδή, συγγνώμη, καλοκαίρι δεν έχουν εκεί ποτέ; Το κτίριο πώς και δεν έλιωσε ή δεν κατέρρευσε από τη ζέστη;
– Θα με αφήσεις να πω τη συνέχεια;
– ΠΟΙΑ ΣΥΝΕΧΕΙΑ, ΡΕ; Η ΤΑΙΝΙΑ ΕΧΕΙ ΕΝΑ ΚΤΙΡΙΟ ΦΤΙΑΓΜΕΝΟ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΑΠΟ ΚΕΡΙ!

Ναι. Η αλήθεια είναι ότι το σενάριο μοιάζει αρκετά τραβηγμένο σε αρκετά σημεία. Και όσο προχωρά η ταινία γίνεται ακόμη πιο τραβηγμένο, με αποκορύφωμα το θεαματικό, αλλά απολύτως εξωφρενικό φινάλε! Αλλά δεν είναι η πρώτη και, σίγουρα, δεν θα είναι ούτε η τελευταία ταινία θρίλερ στην οποία συμβαίνει αυτό. Ασχέτως από το σκυλοθάψιμο που έφαγε από τους κριτικούς, έχει όλα τα στοιχεία που απαρτίζουν μια καλή ταινία τρόμου: βία, αίμα, τρόμο, φρίκη, αγωνία –και όλα στις ιδανικές δόσεις. Δεν ξέρω για ποιον λόγο στράβωσαν όλοι τόσο πολύ με την πάρτη της, αλλά εγώ κατηγορώ την αχώνευτη τη Hilton. Είναι τόσο αντιπαθητικά ζάμπλουτη και κακομαθημένη που λειτουργεί σαν ανθρωποδιώχτης –σιγά μην πληρώσει κανείς εισιτήριο για να κάνει πιο πλούσια την «δεν-ξέρω-τι-έχω». Απλώς περίμεναν όλοι ν’ ανεβάσει κάποιος τη σκηνή του θανάτου της στο YouTube και μετά μαζεύτηκαν όλοι σε φιλικά σπίτια και την είδαν 500 φορές στο repeat, με πίτσες και μπύρες!

Εντάξει, αν εξαιρέσεις το εντελώς απίθανο σενάριο και όλα τα κουλά που εκτυλίσσονται, η ταινία είναι αναμφισβήτητα πολύ καλύτερη από άλλες του είδους, που έτυχαν καλύτερης τύχης στο σινεμά –πράγμα το οποίο παραδέχθηκαν και αρκετοί από τους κριτικούς που άσκησαν αρνητική κριτική (τι διπολικοί άνθρωποι κι αυτοί!) Φυσικά, τσίμπησε και τρεις υποψηφιότητες για Χρυσό Βατόμουρο και κέρδισε τη μία. Μαντέψτε ποια το πήρε από το καστ! Μουάχαχα!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, εντάξει, από ποιότητα δεν τη λες και μελισσοκέρι την ταινία –πιο πολύ παραφίνη- αλλά θα ικανοποιήσει την όρεξή σου για σπλατεριά!


GEEKY TRIVIA
Η Warner Bros έδωσε άδεια στην Paris Hilton να πουλάει μπλουζάκια που έγραφαν: «Στις 6 Μαΐου δείτε την Paris να πεθαίνει», με σκοπό να προωθήσει την ταινία (και τα μούτρα της, προφανώς) μια και παίζει να είναι ένα από τα όνειρα του μισού πληθυσμού του πλανήτη να δει την ξινή τέζα!


MIA ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ (ΣΧΕΔΟΝ) ΕΙΜΑΣΤΕ
Το House of Wax θεωρείται remake της ομότιτλης ταινίας του 1953, στην οποία πρωταγωνιστούσε ο βετεράνος των θρίλερ, Vincent Price. Αυτό, όμως, πιθανότατα δεν ισχύει μια και η πλοκή των δύο ταινιών διαφέρει πλήρως. Η ταινία του 1953, πάντως, είναι remake της ταινίας Mystery of the Wax Museum του 1933. Είδες; Τα remake δεν είναι πρόσφατη μόδα, το είχαν και παλιά το κουσούρι!

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Μετά το θάψιμο που έφαγε η ταινία, χλωμό να τολμήσει να ασχοληθεί κανείς ξανά με κερί στο άμεσο μέλλον!

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:
HO2 HO3 HO5

The Descent: Κάτι σε παρακολουθεί στο σκοτάδι…

00sdescent_posterΣκηνοθεσία: Neil Marshall
Σενάριο: Neil Marshall
Μουσική: David Julyan
Ηθοποιοί: Shauna Macdonald, Natalie Mendoza, Alex Reid κ.α.
Είδος: Horror
Αξιολόγηση: ★
★
★
★
★


TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★
★
★
★
☆
Φρίκη: ★
★
★
★
☆
Τρόμος: ★
★
★
★
☆
Αγωνία: ★
★
★
★
★

THE DESCENT (2005)
Βρετανική ταινιούλα για σήμερα -και μάλιστα μία από τις καλύτερες της τελευταίας δεκαετίας! Σκοτεινή, απολύτως τρομακτική και εφιαλτική για όσους πάσχουν από κλειστοφοβία! Η «Κάθοδος» έκανε μεγάλη θραύση όπου προβλήθηκε και απέσπασε θερμότατες κριτικές, με κάποιους από τους κριτικούς να τη χαρακτηρίζουν ως «την καλύτερη ιστορία τρόμου μετά το Alien» ή «μια από τις τρομακτικότερες ιστορίες όλων των εποχών», ενώ φιγουράρει και στις πρώτες δέκα θέσεις σε αρκετές Top Ten λίστες με τα καλύτερα θρίλερ. Ε, αν δεν την έχεις δει ακόμη, σίγουρα σου κίνησα το ενδιαφέρον!

TI MAΣ ΛΕΣ;
Μια παρέα από φίλες –όλες τους λάτρεις των extreme sports και της σπηλαιολογίας- ταξιδεύουν μέχρι τα Απαλάχια Όρη, με σκοπό να κατέβουν και να εξερευνήσουν ένα σπήλαιο της περιοχής. Κατά τη διάρκεια της εξερεύνησης, όμως, ένα κομμάτι του σπηλαίου καταρρέει, παγιδεύοντας τις γυναίκες. Όταν η διοργανώτρια της εξόρμησης ομολογεί ότι τις έχει μεταφέρει σε ένα άγνωστο και ανεξερεύνητο, ακόμη, σύστημα σπηλαίων και κανείς δεν γνωρίζει πού πραγματικά βρίσκονται, συνειδητοποιούν ότι η μόνη τους ελπίδα είναι να καταφέρουν να βρουν άλλη διέξοδο. Τα πράγματα, όμως, θα γίνουν ακόμη εφιαλτικότερα όταν ανακαλύψουν ότι δεν είναι μόνες τους μέσα στο σπήλαιο…

Το μεγαλύτερο ατού της ταινίας είναι ότι η ένταση αυξάνεται σταδιακά και το αίσθημα τρόμου και αβεβαιότητας χτίζεται αργά αργά -σε αντίθεση με τα περισσότερα θρίλερ, που κάπου στο τέταρτο σου πετάνε στη μάπα τον ψυχάκια με το κλαδευτήρι και αρχίζουν να παρελαύνουν κομμένα άκρα στην οθόνη! Εδώ όλα πάνε με το πάσο τους, χωρίς να υπάρχει καμιά βιασύνη! Χαρακτηριστικό είναι, άλλωστε, ότι τα ίδια τα τέρατα κάνουν τη θριαμβευτική είσοδό τους κάπου πάνω στο εξηντάλεπτο –αυτό δεν σημαίνει ότι η παρουσία τους δεν γίνεται αισθητή σε όλη τη διάρκεια της ταινίας! Ως τότε, όμως, υπάρχει αρκετός χρόνος ώστε να εξερευνήσεις -μαζί με το σπήλαιο- και τους χαρακτήρες των ηρωίδων, αλλά και να ψυχοπλακωθείς από τους υπόλοιπους κινδύνους που έχουν να αντιμετωπίσουν μέσα στα στενά, σκοτεινά περάσματα που διασχίζουν. Από την αρχή ως το τέλος της ταινίας είσαι παγιδευμένος μέσα σε έναν εφιάλτη χωρίς διέξοδο. Τα τέρατα έρχονται απλώς για να ανεβάσουν στο ζενίθ την ατμόσφαιρα τρόμου και να κάνουν ακόμη πιο οριστικά τα αισθήματα απόγνωσης και επιβίωσης που κατακλύζουν τις ηρωίδες.

Οι ερμηνείες του all-girl cast είναι πολύ καλές, αποδεικνύοντας ότι η τεστοστερόνη δεν είναι και τόσο βασικό υλικό στη συνταγή ενός επιτυχημένου θρίλερ. Δεν υπάρχει κανένας άντρας στην ταινία –πέρα από την ελάχιστη εμφάνιση ενός συζύγου- και οι ηρωίδες δεν βασίζονται στον «ιππότη με την αστραφτερή πανοπλία» που θα αναλάβει να τις βγάλει στο τέλος από τη δύσκολη θέση. Είναι μόνες τους και έχουν την κατάσταση στα χέρια τους. Μαζί με τα τσεκούρια που κρατάνε! Τέλος, η σκηνογραφία είναι εξαιρετικότατη, ειδικά αν λάβουμε υπόψη το γεγονός ότι πουθενά –μα πουθενά, λέμε!- στην ταινία δεν εμφανίζονται αληθινά σπήλαια. Όλες οι σπηλιές που χρησιμοποιήθηκαν στα γυρίσματα αποτελούν σκηνικά κατασκευασμένα από τα Pinewood Studios –για την ακρίβεια, χτίστηκαν έξι διαφορετικά σκηνικά. Επίσης, η ταινία είναι εξ’ ολοκλήρου γυρισμένη στη Μεγάλη Βρετανία, ενώ οι σκηνές από τα “Απαλάχια” (τα οποία βρίσκονται στη Βόρεια Καρολίνα, σε περίπτωση που είσαι το ίδιο αγεωγράφητος με μένα) είναι γυρισμένες στη Σκωτία (η οποία είναι, επίσης στη Μεγάλη Βρετανία –εντάξει, είπαμε: αγεωγράφητος, αλλά εσύ το τερμάτισες!)

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, κουκούλωμα στο κρεβάτι, σβηστά φώτα και ετοιμάσου για την πιο βασανιστική κάθοδο της ζωής σου!


GEEKY TRIVIA
Καμία από τις ηθοποιούς δεν είχε δει τα «τέρατα» της ταινίας πριν τη σκηνή της πρώτης επίθεσης, μια και ο σκηνοθέτης ήθελε οι αντιδράσεις τους να είναι όσο το δυνατόν πιο αληθοφανείς. Τα κατάφερε μια χαρά, αφού με το που τους πετάχτηκε στη μούρη το πρώτο τέρας, έφυγαν από το πλατό ουρλιάζοντας και γελώντας υστερικά!


MIA ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΕΙΜΑΣΤΕ
Η ταινία τα πήγε πολύ καλά, οπότε έδωσε και σίκουελ –αν και γενικά οι Βρετανοί δεν μας έχουν συνηθίσει στην τακτική αυτή! Παρόλα αυτά, ήταν κι εκείνο αξιοπρεπέστατο και τρομακτικό, αν και σαφώς κατώτερο από το αρχικό…

  • The Descent: Part 2 (2009) ★
★
★
☆
    Η ταινία διαδραματίζεται λίγες μέρες μετά την αρχική και αφορά ένα συνεργείο διάσωσης που κάνει έρευνα για τις αγνοούμενες γυναίκες και καταλήγει στο ίδιο σύστημα σπηλαίων. Παραπάνω δεν γράφω, για να μην κάνω spoiler!

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Δεν έχει ακουστεί ποτέ κάτι για Νο3, αν και από εκείνο το σημείο κι έπειτα, θα ήταν απλώς άρμεγμα της αγελάδας, όπως συμβαίνει με τα περισσότερα σίκουελ σε franchise τρόμου. Εντάξει, δύο ταινίες ήταν υπεραρκετές και μάλλον το ξέρουν και οι φίλοι μας οι Βρετανοί αυτό!

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:
DS2 DS4 DS5