5 θρίλερ που πάτωσαν!


ΜΕΓΑΛΕΣ ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ
Το κινηματογραφικό κοινό είναι τελείως αψυχολόγητο και κανείς δεν μπορεί να μαντέψει τα γούστα του και το πώς θα αντιδράσει σε κάποια ταινία -πράγμα που προκαλεί συχνά πονοκέφαλο σε παραγωγούς, δημιουργούς και στούντιο, οι οποίοι σταυρώνουν τα δάχτυλά τους σε κάθε πρεμιέρα και παρακαλάνε τον καλό Θεούλη να μην πάνε τα λεφτά τους χαμένα. Μπορεί μια ταινία που λανσάρεται ως αριστούργημα ν’ αποτύχει παταγωδώς στις εισπράξεις και να τη φάει το μαύρο σκοτάδι και μια κακόγουστη μπούρδα που όλοι θεωρούν σιγουράκι για τον πάτο να σπάσει ταμεία και να αποκτήσει τεράστια φήμη. Σήμερα, λοιπόν, σου έχω πέντε ταινίες για τις οποίες οι δημιουργοί τους είχαν μεγάλες βλέψεις και ακόμη μεγαλύτερες προσδοκίες και οι οποίες, τελικά, πάτωσαν οικτρά και -σε ορισμένες περιπτώσεις- δεν έβγαλαν ούτε το ένα τρίτο του προϋπολογισμού! Εννοείται πως η σημερινή λίστα αφορά κυρίως πιο mainstream θρίλερ με γνωστά ονόματα του Χόλυγουντ και όχι b-movies του συρμού, ταινίες που κυκλοφόρησαν απευθείας σε DVD ή κακορίζικες low budget παραγωγές σαν αυτές της εταιρείας Asylum! Και αυτό διότι οι κακές κριτικές και οι τραγικές πωλήσεις είναι σχεδόν αναμενόμενες όταν πρόκειται για παραγωγή της πλάκας και δεν θα ήξερα και ποια να πρωτοδιαλέξω, ενώ όταν το χαστούκι του κοινού πέφτει ηχηρά σε μια ταινία για την οποία έχουν ξοδευτεί απίστευτα εκατομμύρια, τότε ο πόνος είναι ακόμη μεγαλύτερος!


BLOOD AND CHOCOLATE (2007)

Σκηνοθεσία: Katja von Garnier
Σενάριο: Ehren Kruger, Christopher Landon
Μουσική: Reinhold Heil
Ηθοποιοί: Agnes Bruckner, Hugh Dancy, Olivier Martinez κ.α.
Είδος: Dark Fantasy
Αξιολόγηση: ★★
☆☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Η Vivian είναι μια δεκαεννιάχρονη λυκάνθρωπος που ζει στη Ρουμανία με τη θεία της, από τότε που δύο κυνηγοί δολοφόνησαν την οικογένειά της. Η θεία της είναι το ταίρι του Gabriel, ο οποίος είναι και ο αρχηγός της αγέλης. Σύμφωνα με τους νόμους της αγέλης, όμως, με το πέρασμα επτά ετών ο Gabriel θα πρέπει να διαλέξει νέο ταίρι και όλα δείχνουν ότι έχει βάλει στο μάτι την απρόθυμη Vivian. Τα πράγματα περιπλέκονται όταν εκείνη ερωτεύεται τον Aiden, έναν θνητό που δείχνει να γνωρίζει πολλά για το είδος της Vivian. Τώρα, πού ακριβώς κολλάει η σοκολάτα με όλα αυτά, δεν θυμάμαι καν…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, η ταινία είναι τόσο αδιάφορη και βαρετή που πραγματικά δεν θυμάμαι την παραμικρή λεπτομέρεια από το σενάριο. Ούτως ή άλλως οι ταινίες με λυκανθρώπους έχουν καταντήσει πια μονότονες κλισεδιές και η συγκεκριμένη δεν είχε και τίποτε παραπάνω να προσθέσει στον μύθο, πέρα από ένα γλυκανάλατο ρομάντσο –μας τα είπε και το True Blood αυτά, και πολύ καλύτερα!

Budget: 15 εκ.
Box office: 6,3 εκ.


I KNOW WHO KILLED ME (2007)

Σκηνοθεσία: Chris Silvertson
Σενάριο: Jeff Hammond
Μουσική: Joel McNeely
Ηθοποιοί: Lindsay Lohan, Julia Ormond, Neal McDonough κ.α.
Είδος: Psychological Horror
Αξιολόγηση: ☆☆☆☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Ένας serial killer απαγάγει νεαρές γυναίκες και τις βασανίζει για εβδομάδες πριν τις δολοφονήσει. Το τελευταίο του θύμα είναι η Aubrey, η οποία εξαφανίζεται μυστηριωδώς μια νύχτα, αλλά λίγες μέρες αργότερα την ανακαλύπτουν ζωντανή και βαριά τραυματισμένη στην άκρη ενός δρόμου. Όταν συνέρχεται, όμως, δείχνει να μην αναγνωρίζει κανέναν και υποστηρίζει ότι το όνομά της είναι Dakota. Όλοι είναι σίγουροι ότι η Aubrey πάσχει από μετατραυματικό στρες και κάποια στιγμή θα θυμηθεί τα πάντα, αλλά όσο περνά ο καιρός, τόσο δείχνει να εμμένει στην ιστορία της…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, η ταινία είναι τόσο μπλεγμένη, άνευρη και βαρετή που τη σταμάτησα πολύ πριν τη μέση κι απλώς διάβασα την πλοκή στη Wikipedia. Το χειρότερο δεν είναι η παρουσία της –παρηκμασμένης πια από τις καταχρήσεις- Lohan, αλλά το γεγονός ότι παίζει και διπλό ρόλο –όπως είχε κάνει ως παιδί στο The Parent Trap, με τη διαφορά ότι εκεί δεν χρειαζόσουν ενδοφλέβια με καφέ για να την αντέξεις! Δικαίως πήρε υποψηφιότητες για εννέα (!) Χρυσά Βατόμουρα και ακόμη πιο δικαίως κέρδισε τα οχτώ από αυτά!

Budget: 12 εκ.
Box office: 9,7 εκ.


SHELTER aka 6 SOULS (2010)

Σκηνοθεσία: Måns Mårlind
Σενάριο: Michael Cooney
Μουσική: John Frizzell
Ηθοποιοί: Julianne Moore, Jonathan Rhys Meyers, Frances Conroy κ.α.
Είδος: Supernatural Horror
Αξιολόγηση: ★★☆☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Μετά τον θάνατο του συζύγου της, η ψυχολόγος Cara Harding νιώθει την πίστη της στο Θεό να κλονίζεται και στρέφεται ακόμη περισσότερο στην επιστήμη. Ο πατέρας της προσπαθεί να τη βοηθήσει να κρατήσει το μυαλό της ανοιχτό και της προτείνει διάφορες υποθέσεις που αφορούν ασθενείς με διαταραχές που δεν μπορούν να εξηγηθούν με καμία ψυχιατρική θεωρία. Ένας από αυτούς είναι ο Adam, ο οποίος δείχνει να έχει πολλαπλές προσωπικότητες και τη δυνατότητα να αποκτά και φυσικά χαρακτηριστικά των διαφορετικών προσωπικοτήτων του. Καθώς η Cara προσπαθεί να βρει μια λογική εξήγηση για όσα του συμβαίνουν, θα ανακαλύψει ότι ο πατέρας της είχε δίκιο και η επιστήμη δεν μπορεί να εξηγήσει τα πάντα…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, ενώ το σενάριο παρουσιάζει αρκετό μυστήριο και ενδιαφέρον, όσο προχωρά η ταινία, τόσο ξεφουσκώνει και καταρρέει σαν παραψημένο σουφλέ σοκολάτας. Έχει δυο-τρεις καλές στιγμές, αλλά όσο εξελίσσεται η πλοκή τόσο σου δίνεται η εντύπωση ότι η ταινία έχει χρηματοδοτηθεί από κάποιον Χριστιανικό Σύλλογο με μόνο σκοπό να κάνει ξεδιάντροπη προπαγάνδα υπέρ της θρησκείας. Πάτωσε τόσο πολύ, που στο τέλος βρήκε πετρέλαιο!

Budget: 22 εκ.
Box office: 3,2 εκ.


DYLAN DOG: DEAD OF NIGHT (2011)

Σκηνοθεσία: Kevin Munroe
Σενάριο: Thomas Dean Donnelly, Joshua Oppenheimer
Μουσική: Klaus Badelt
Ηθοποιοί: Brandon Routh, Sam Huntington, Anita Briem κ.α.
Είδος: Horror Comedy
Αξιολόγηση: ★★☆☆☆

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Ο Dylan Dog είναι ένας ερευνητής του υπερφυσικού που βοηθά όποιον έχει προβλήματα με κάθε είδους ανεξήγητα φαινόμενα, μέχρι που η γυναίκα του δολοφονείται από βαμπίρ –γεγονός το οποίο τον αναγκάζει να τα παρατήσει και να ασχολείται μόνο με φυσιολογικές υποθέσεις. Μέχρι που στο δρόμο του θα βρεθεί η νεαρή Elizabeth, ο πατέρας της οποίας έχει δολοφονηθεί από ένα μυστηριώδες πλάσμα, το οποίο μοιάζει να την καταδιώκει.

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, η ταινία είναι φριχτή και για τους φαν του ιταλικού κόμικ Dylan Dog -που την περιμέναμε πώς και πώς- αποτελεί μια οικτρή και τραγική απογοήτευση! Το γεγονός και μόνο ότι η ταινία αμερικανοποιήθηκε στο έπακρο και αφαιρέθηκε και ο χαρακτήρας του εξωφρενικού και αξιαγάπητου Γκράουτσο για να μπει στη θέση του ένα… ζόμπι ήταν αρκετό για να φάει το θάψιμο της αρκούδας, αλλά βοήθησε αρκετά και το ότι η ταινία ήταν τίγκα στις κλισεδιές που έχουμε βαρεθεί να βλέπουμε εδώ και είκοσι χρόνια περίπου.

Budget: 20 εκ.
Box office: 4,6 εκ.


DREAM HOUSE (2011)

Σκηνοθεσία: Jim Sheridan
Σενάριο: David Loucka
Μουσική: John Debney
Ηθοποιοί: Daniel Craig, Rachel Weisz, Naomi Watts, Marton Csokas
Είδος: Psychological Thriller
Αξιολόγηση: ★★☆☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Ο Will παρατάει την πολλά υποσχόμενη καριέρα του στη Νέα Υόρκη και μετακομίζει με τη σύζυγο και τις δύο κόρες του σε μια μικρή, ήσυχη πόλη. Σύντομα, όμως, μαθαίνουν ότι στο νέο τους σπίτι είχαν δολοφονηθεί πριν καιρό μια γυναίκα και τα παιδιά της και ότι ο μοναδικός ύποπτος για το έγκλημα ήταν ο πατέρας της οικογένειας. Ο Will θα έρθει επαφή με μια γειτόνισσα που γνώριζε καλά την οικογένεια και με τη βοήθειά της θα μάθει τη μεγάλη ανατροπή, την οποία όλοι οι υπόλοιποι είχαμε ήδη μάθει πριν κυκλοφορήσει η ταινία, αφού την είχαν δείξει στο %#$^@ trailer της!!!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, το ονειρεμένο σπίτι αποδεικνύεται σκέτος εφιάλτης. Τα μεγάλα ονόματα δεν στάθηκαν ικανά να σώσουν αυτή την ταινία, διότι όταν δεν έχεις ένα σενάριο της προκοπής δεν σε σώζει ούτε το πνεύμα του ίδιου του Λόρενς Ολίβιε. Έφαγε θάψιμο από τους πάντες, κυρίως μια και το μοναδικό της χαρτί που άξιζε το έκαψε, όπως προανέφερα, από το trailer κιόλας, μετατρέποντάς την σε κάτι απολύτως προβλέψιμο, αδιάφορο, αργόσυρτο και ολίγον τι μπερδεμένο.

Budget: 50 εκ.
Box office: 38,5 εκ.

5 θρίλερ βασισμένα σε αληθινά γεγονότα!

vinieta_special

mainΔΕΝ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΑΥΤΑ!
Μία είναι η φράση που με κάνει πάντα ν’ ανασηκώνω το φρύδι με μπόλικη δυσπιστία, σε μια ταινία: “Based on true events”! Και αυτό, διότι στις περισσότερες περιπτώσεις οι δημιουργοί έχουν πάρει ένα απλό γεγονός και το έχουν τραβήξει από το μαλλί για να τους βγει το σενάριο, προσπαθώντας να μας πείσουν ότι όσα διαδραματίζονται στην ταινία, συνέβησαν και στην πραγματικότητα! Φυσικά, αυτό είναι και το άλλοθι του εκάστοτε σεναριογράφου: το ότι “βασίζεται” σε κάποιο περιστατικό σημαίνει ότι παίρνει έμπνευση από αυτό και δεν οφείλει να το διηγηθεί σώνει και καλά όπως ακριβώς συνέβη ή δίχως να προσθέσει κάμποσες σάλτσες. Συνεπώς, ενώ το The Conjuring –για παράδειγμα- είναι, θεωρητικά, βασισμένο σε αληθινά πρόσωπα και καταστάσεις, είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο ότι η πραγματικότητα αφορούσε περισσότερο ένα ζευγάρι τσαρλατάνων που έπειθε τους αφελείς ότι τα σπίτια τους είναι στοιχειωμένα και πολύ λιγότερο ανήσυχα πνεύματα και δαιμονισμένες κούκλες! Βέβαια, δεν ασχολούνται όλα τα θρίλερ με το υπερφυσικό που, όπως και να το κάνουμε, είναι λίγο δύσκολο να το καταπιούμε. Υπάρχουν και οι εξαιρέσεις που αφηγούνται, όντως, πραγματικά γεγονότα –πάλι, συνήθως, με κάποια ελευθερία από μέρους των σεναριογράφων- ή που παίρνουν έμπνευση από ένα γεγονός για να διηγηθούν μια παραπλήσια ιστορία. Σήμερα, πάντως, σου έχω πέντε ταινίες από όλες τις προαναφερθείσες περιπτώσεις και για έξτρα μπόνους, θα αναφέρω και τα γεγονότα στα οποία βασίστηκαν!


stepTHE STEPFATHER (2009)

Σκηνοθεσία: Nelson McCormick
Σενάριο: J. S. Cardone
Μουσική: Charlie Clouser
Ηθοποιοί: Penn Badgley, Dylan Walsh, Sela Ward κ.α.
Είδος: Horror
Αξιολόγηση: ★★

☆☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Αφού δολοφονεί την οικογένειά του, ο Grady αλλάζει την εμφάνισή του και εξαφανίζεται από το σπίτι. Κάμποσους μήνες αργότερα, έχει αλλάξει το όνομά του σε David και είναι αρραβωνιασμένος με την Susan, με την οποία γνωρίστηκε σε ένα κατάστημα και η οποία έχει τρία παιδιά από τον προηγούμενο γάμο της. Ο μεγαλύτερος γιος της οικογένειας, όμως, αντιμετωπίζει με δυσπιστία τον μελλοντικό πατριό του και είναι πεπεισμένος ότι κρύβει πολλά σκοτεινά μυστικά…

ΕΙΝΑΙ ΟΠΩΣ ΜΑΣ ΤΑ ΛΕΣ;
Το σενάριο είναι εμπνευσμένο από πολύ αληθινά γεγονότα και, μάλιστα, η ταινία αποτελεί και remake ταινίας του 1987, που βασίστηκε στην ίδια ιστορία: το 1971, ο John List δολοφόνησε εν ψυχρώ τη σύζυγο, τη μητέρα και τα τρία παιδιά του, άλλαξε ταυτότητα και εξαφανίστηκε για 18 ολόκληρα χρόνια! Όταν πλέον συνελήφθη -χάρη στην εκπομπή America’s Most Wanted– είχε ξαναπαντρευτεί. Στην ομολογία του υποστήριξε ότι δολοφόνησε την οικογένειά του για να σώσει τις ψυχές τους, διότι απομακρύνονταν από τον Θεό (οπότε φρόντισε να πάνε κοντά Του γρηγορότερα…) Καταδικάστηκε πεντάκις σε ισόβια και ψόφησε στη φυλακή το 2008, σε ηλικία 82 ετών.

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, η ταινία είναι καλούλα, αν και όχι κάτι το ιδιαίτερο. Μοιάζει περισσότερο σε ύφος με τηλεταινία και, ενώ έχει τις στιγμές της όσον αφορά το σασπένς και τη φρίκη, σε γενικές γραμμές είναι μάλλον προβλέψιμη και γεμάτη κοινοτοπίες. Βλέπεται ευχάριστα, αλλά το αληθινό συμβάν είναι, σαφέστατα, πολύ πιο ενδιαφέρον!


experimentTHE EXPERIMENT (2010)

Σκηνοθεσία: Paul T. Scheuring
Σενάριο: Paul T. Scheuring
Μουσική: Graeme Revell
Ηθοποιοί: Adrien Brody, Forest Whitaker, Cam Gigandet κ.α.
Είδος: Thriller
Αξιολόγηση: ★
★
★
★
☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Μια ομάδα εθελοντών συμμετέχει σε ένα ψυχολογικό πείραμα, κατά τη διάρκεια του οποίου χωρίζονται σε δύο ομάδες, με τη μία να εκτελεί χρέη κρατουμένων και την άλλη δεσμοφυλάκων, για δύο εβδομάδες. Οι κρατούμενοι οφείλουν να ακολουθούν συγκεκριμένες εντολές και οι δεσμοφύλακες οφείλουν να φροντίζουν να τηρούνται αυτές οι εντολές άμεσα. Αν το πείραμα ολοκληρωθεί επιτυχώς, κάθε συμμετέχων θα λάβει 14.000 δολάρια ως αμοιβή. Μόνο που, καθώς περνούν οι μέρες, οι δεσμοφύλακες αρχίζουν να μπαίνουν όλο και πιο βαθιά στο πετσί του ρόλου, ενώ οι φυλακισμένοι δείχνουν όλο και πιο απρόθυμοι να ακολουθήσουν τις εντολές τους και το πείραμα μετατρέπεται σιγά σιγά σε χάος…

ΕΙΝΑΙ ΟΠΩΣ ΜΑΣ ΤΑ ΛΕΣ;
Η ταινία αποτελεί remake του γερμανικού Das Experiment, το οποίο βασίστηκε στο βιβλίο Black Box του Mario Giordano, το οποίο –με τη σειρά του- ήταν βασισμένο σε αληθινό πείραμα που έγινε στο Πανεπιστήμιο Stanford το 1971. Το πείραμα αποτελούσε μια μελέτη πάνω στις ψυχολογικές επιπτώσεις του εγκλεισμού, όχι μόνο στους κρατούμενους, αλλά και στους δεσμοφύλακες. Τα πράγματα στράβωσαν πολύ γρήγορα και σε τέτοιο βαθμό, που το πείραμα διακόπηκε μετά από μόλις έξι μέρες! Οι δεσμοφύλακες άρχισαν να επιδεικνύουν σαδιστική συμπεριφορά, πολλοί κρατούμενοι έγιναν απαθείς και πειθήνιοι, ενώ ακόμη και ο υπεύθυνος του πειράματος, ο οποίος είχε το ρόλο του Διευθυντή της «φυλακής», επέτρεπε τα περιστατικά βίας, αντί να τα εμποδίζει. Αν μη τι άλλο, έβγαλαν κάμποσα χρήσιμα συμπεράσματα για την ανθρώπινη φύση!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, η ταινία είναι για πολύ γερά νεύρα, όπως κάθε θρίλερ που καταπιάνεται με την εύθραυστη, ανθρώπινη ψυχολογία! Το γερμανικό πρωτότυπο θεωρείται καλύτερο, φυσικά, αλλά δεν το έχω δει ποτέ. Οι ερμηνείς είναι πολύ καλές, ειδικά αυτή του Whitaker, ο οποίος κάνει πολύ πειστικά και ομαλά τη μετάβασή του από έναν απλό ανθρωπάκο σε ένα απολυταρχικό κτήνος! Η ένταση κόβεται με το μαχαίρι στις περισσότερες σκηνές, η αδρεναλίνη είναι πάντα σε υψηλά επίπεδα και η ταινία θα σε φέρει πολλές φορές στα όριά σου ή θα σε εξοργίσει. Αν δεν το κάνει, τότε μάλλον θα πρέπει να προβληματιστείς και ν΄αναρωτηθείς ποιον ρόλο θα είχες εσύ σε αυτό το πείραμα!


complianceCOMPLIANCE (2012)

Σκηνοθεσία: Craig Zobel
Σενάριο: Craig Zobel
Μουσική: Heather McIntosh
Ηθοποιοί: Ann Dowd, Dreama Walker, Pat Healy κ.α.
Είδος: Thriller
Αξιολόγηση: ★
★
★
★
★


 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Η υπεύθυνη ενός εστιατορίου fast food δέχεται τηλεφώνημα από έναν άντρα που υποστηρίζει ότι είναι αστυνομικός και ερευνά την καταγγελία μιας πελάτισσας. Σύμφωνα με την πελάτισσα, η Becky, μια από τις υπαλλήλους του εστιατορίου, έκλεψε χρήματα από την τσάντα της. Ο αστυνομικός ζητά από την υπεύθυνη να κρατήσει σε απομόνωση την υπάλληλο και να την ψάξει για να βρει τα κλοπιμαία, μέχρι εκείνος να τελειώσει την έρευνά του και να μεταβεί στο εστιατόριο. Όσο περνά η ώρα, όμως, οι τηλεφωνικές εντολές του αστυνομικού γίνονται όλο και πιο ακραίες και οι υπόλοιποι εργαζόμενοι είναι αναγκασμένοι να τις ακολουθήσουν τυφλά, αδιαφορώντας για τις διαμαρτυρίες της Becky.

ΕΙΝΑΙ ΟΠΩΣ ΜΑΣ ΤΑ ΛΕΣ;
Η ταινία είναι πλήρως βασισμένη σε αληθινό περιστατικό που συνέβη το 2004 στο Kentucky. Για την ακρίβεια, παρόμοιες φάρσες συνέβαιναν επί μία δεκαετία σε διάφορα καταστήματα, χωρίς να μπορεί η αστυνομία να καταλήξει σε κάποιον ύποπτο. Κάποιος άγνωστος καλούσε παριστάνοντας τον αστυνόμο και ανάγκαζε τους υπευθύνους των καταστημάτων να κάνουν σωματικό έλεγχο σε γυναίκες υπαλλήλους τους, με την πρόφαση της κλοπής. (Η κοινή λογική, προφανώς, δεν ευδοκιμεί πολύ στις ΗΠΑ!) Μετά από έρευνες που έγιναν, οι αρχές οδηγήθηκαν στον David Richard Stewart, ο οποίος συνελήφθη. Το τραγικό της υπόθεσης; Δύο χρόνια αργότερα απαλλάχθηκε από τις κατηγορίες, μια και δεν βρέθηκαν αδιάσειστα στοιχεία εναντίον του!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, άλλο ένα ψυχολογικό θρίλερ που θα σε εξοργίσει και θα φέρει στα όρια, κυρίως όταν συνειδητοποιήσεις πόση ευπιστία υπάρχει εκεί έξω, τελικά! Ξεχωρίζει η ερμηνεία της Dowd ως υπεύθυνης του εστιατορίου –όχι ότι οι υπόλοιπες ερμηνείες υστερούν- και η ιστορία είναι καθηλωτική μέχρι το τέλος. Και πολύ πολύ εξωφρενική!


DVL00056INTH_DEVIL'S-KNOT.inddDEVIL’S KNOT (2013)

Σκηνοθεσία: Atom Egoyan
Σενάριο: Scott Derrickson
Μουσική: Mychael Danna
Ηθοποιοί: Colin Firth, Reese Witherspoon, Mireille Enos κ.α.
Είδος: Crime Thriller
Αξιολόγηση: ★
★
☆☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Το 1993, τρία ανήλικα αγόρια εξαφανίζονται στο δυτικό Memphis. Όταν οι έρευνες οδηγούν στα κακοποιημένα, άψυχα σώματά τους, οι υποψίες των έντονα θρησκευόμενων κατοίκων -αλλά και της αστυνομίας- στρέφονται σε κάποια πιθανή σέκτα που λατρεύει τον Σατανά. Σύντομα, τρεις ντόπιοι έφηβοι συλλαμβάνονται ως κεντρικοί ύποπτοι για τους φόνους και ξεκινά μια δικαστική διαμάχη που αρχίζει να μπλέκει όλο και πιο πολύ το κουβάρι του εγκλήματος και να διχάζει την τοπική κοινωνία…

ΕΙΝΑΙ ΟΠΩΣ ΜΑΣ ΤΑ ΛΕΣ;
Η ταινία είναι βιογραφική και αφηγείται το πραγματικό, τριπλό φονικό που συνέβη στην περιοχή τον Μάιο του 1993. Για να μην σου κάνω σπόιλερ, όμως, δεν πρόκειται να αναφέρω περισσότερες λεπτομέρειες από την υπόθεση –θα αναφέρω απλώς ότι η ιστορία έχει και άλλες, ενδιαφέρουσες πτυχές οι οποίες δεν παρουσιάζονται στην ταινία, οπότε μπορείς να την ψάξεις και μόνος σου, αφού τη δεις!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, ενώ ξεκινά καλά, το τελικό αποτέλεσμα είναι μάλλον κάπως μέτριο και άνευρο. Οι κριτικές ήταν αρνητικές, κυρίως διότι η ταινία αφηγείται περιστατικά τα οποία είχαν ήδη εξαντληθεί προηγουμένως σε τέσσερα ντοκιμαντέρ – τα οποία παρουσίασαν και περισσότερες λεπτομέρειες πάνω στο θέμα. Αν και, σε γενικές γραμμές, οι ερμηνείες είναι ικανοποιητικές, δεν αρκούν για να κρατήσουν το ενδιαφέρον αμείωτο ως το τέλος.


DELIVER US FROM EVIL (2014)deliver

Σκηνοθεσία: Scott Derrickson
Σενάριο: Paul Harris Boardman
Μουσική: Christopher Young
Ηθοποιοί: Eric Bana, Olivia Munn, Édgar Ramírez κ.α.
Είδος: Supernatural Horror
Αξιολόγηση: ★
★
★
☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Ο αστυνομικός Ralph Sarchie και ο συνεργάτης του ερευνούν μια σειρά από περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας, στα οποία οι δράστες μοιάζουν είτε να βρίσκονται σε κατάσταση αμόκ είτε να τελούν υπό πλήρη σύγχυση. Σε ένα από αυτά τα περιστατικά γνωρίζονται με τον Mendoza, έναν Ιησουίτη ιερέα, ο οποίος υποστηρίζει ότι, στην πραγματικότητα, οι δράστες είναι κι εκείνοι θύματα, καθώς έχουν καταληφθεί από δαίμονες…

ΕΙΝΑΙ ΟΠΩΣ ΜΑΣ ΤΑ ΛΕΣ;
Ε, είναι προφανές ότι τα γεγονότα της ταινίας παίζει να απέχουν κάμποσα έτη φωτός από την πραγματικότητα! Η ταινία, όμως, είναι βασισμένη στο βιβλίο Beware the Night, το οποίο το έχει γράψει ο ίδιος ο Sarchie –που πλέον έχει πάρει σύνταξη από την αστυνομία και δηλώνει… δαιμονολόγος! Σύμφωνα με τον Sarchie, η ταινία είναι εμπνευσμένη από διάφορες πραγματικές υποθέσεις τις οποίες είχε ερευνήσει ως αστυφύλακας. Εχμ… εντάξει! Κατά πάσα πιθανότητα βρήκε έναν πιασάρικο τρόπο να πουλήσει, διότι αν όντως πιστεύει όσα λέει και γράφει, τότε μάλλον χρειάζεται άμεσο εγκλεισμό!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, παρά τις μέτριες κριτικές, η ταινία ήταν εισπρακτική επιτυχία και το άξιζε κιόλας, καθώς -αν αφήσουμε στην άκρη την απιθανότητα του να συνέβη στα αλήθεια ό,τι εκτυλίσσεται σε αυτήν- είναι καλογυρισμένη, ατμοσφαιρική, σκοτεινή και αρκετά μυστηριώδης. Και, αν και πατάει σε κλασική συνταγή, παρόλα αυτά έχει μια φρεσκάδα στον τρόπο που την εκτελεί, οπότε τα όποια κλισέ δεν θα σε χαλάσουν τόσο πολύ.

Piranha 3D: Κολυμπάς πιο γρήγορα απ’ όσο μασουλάνε;

10spiranha_posterΣκηνοθεσία: Alexandre Aja
Σενάριο: Pete Goldfinger, Josh Stolberg
Μουσική: Michael Wandmacher
Ηθοποιοί: Elisabeth Shue, Adam Scott, Christopher Lloyd, Jerry O’Connell κ.α.
Είδος: Horror Comedy
Αξιολόγηση: ★
★★★☆

ΤΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα ★★★★★
Φρίκη: ★★★★★
Τρόμος: ★★★☆☆
Αγωνία: ★★★★★

PIRANHA 3D (2010)
Τελευταία ταινία που προτείνω για το φετινό καλοκαίρι κι έπρεπε να διαλέξω ένα φεστιβάλ αίματος, φρίκης και αηδίας για να σου μαγαρίσω τα υπόλοιπα μπάνια – μια και θα σε κάνει να το σκεφτείς πολύ καλά πριν ξαναμπείς στο νερό! Φυσικά, η ταινία διαδραματίζεται σε λίμνη και όχι στη θάλασσα, αλλά αυτό δεν έχει σημασία μια και οι περισσότερες φοβίες δεν φημίζονται τόσο για τη λογική τους!

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Μια μικρή πόλη που βρίσκεται στις όχθες της λίμνης Βικτώρια ετοιμάζεται να υποδεχθεί τους χιλιάδες φοιτητές που σκοπεύουν να έρθουν για να γιορτάσουν ξέφρενα τις ανοιξιάτικες διακοπές τους. Ένας μικρός σεισμός, όμως, πρόκειται να αλλάξει δραματικά τις ισορροπίες στο τοπικό οικοσύστημα, καθώς απελευθερώνει ένα κοπάδι από προϊστορικά πιράνχα από το υποθαλάσσιο σπήλαιο στο οποίο ζούσαν απομονωμένα. Η τοπική σερίφης, με τη βοήθεια μια ομάδας σεισμολόγων και ενός θαλάσσιου βιολόγου προσπαθεί να αποτρέψει το μακελειό που θα ακολουθήσει αν τα πιράνχα καταφέρουν να έρθουν σε επαφή με τους χιλιάδες ανυποψίαστους παραθεριστές που διασκεδάζουν ανέμελοι μέσα στο νερό…

Η ταινία είναι για πολύ λίγους. Ουσιαστικά, για όσους αντέχουν τις ακραίες σκηνές φρίκης, οι οποίες σε αρκετά σημεία αγγίζουν τα όρια της καφρίλας. Φυσικά, φαντάζομαι ότι ο μεγάλος κράχτης για τον ανδρικό πληθυσμό ήταν η πληθώρα από στήθη και κωλομέρια που λικνίζονται ανέμελα σε όλη –ΟΛΗ λέμε!- τη διάρκεια της ταινίας! Το παράδοξο (κι εντελώς σπάνιο για τα κινηματογραφικά δεδομένα) είναι ότι, ενώ το Piranha 3D δεν είχε ειδική προβολή για τους κριτικούς, παρόλα αυτά κατάφερε να κερδίσει τις εντυπώσεις και ν΄αποσπάσει πολύ καλές κριτικές. Ίσως έπαιξε κάποιο μικρό ρόλο και το προαναφερθέν βυζομάνι που παρέλασε από την οθόνη, φυσικά!

Αν και ολόκληρο το σενάριο είναι τραβηγμένο από το μαλλί και μοιάζει με μια φτηνή δικαιολογία για σοφτ πορνό, η αλήθεια είναι ότι από άποψη ψυχαγωγίας και δράσης η ταινία παίρνει άριστα. Ο Aja έχει ήδη μεγάλη εμπειρία στις ταινίες τρόμου, καθώς είχε προηγηθεί το γαλλικό High Tension και τα The Hills Have Eyes και Mirrors –όλα αρκετά επιτυχημένα- και ξέρει πώς να στήσει το ανάλογο σκηνικό, αλλά και πώς να φτιάξει σταδιακά την ατμόσφαιρα. Η ταινία είναι πολύ καλά σκηνοθετημένη, διαθέτει ένα ensemble cast για όλα τα γούστα και 3-4 cameos από γνωστούς ηθοποιούς ή… πορνοστάρ, έχει χιούμορ, γρήγορο ρυθμό, μπόλικες καλογυρισμένες σκηνές, ωραία υποβρύχια πλάνα και αίμα με τους κουβάδες! Προσωπικά με ενόχλησε μόνο το υπερβολικό γυμνό (ναι, υπάρχει και τέτοιο πράγμα!), που από ένα σημείο κι έπειτα απλώς αποσπά την προσοχή, καθώς και μερικά gags με πέη που μοιάζουν ν’ απευθύνονται σε δεκαπεντάχρονα που χαζογελάνε ακόμα με τέτοιες φάσεις.

Όλα αυτά, φυσικά, αν δεν πάρεις το Piranha 3D στα σοβαρά και το δεις ακριβώς γι’ αυτό που είναι: μια ταινία με ψάρια-δολοφόνους που κατασπαράζουν άγρια και με συνοπτικές διαδικασίες όποιον βρεθεί στο δρόμο τους! Και βυζιά. Μην ξεχνάμε τα βυζιά.

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, αν σου αρέσουν οι ανελέητες σπλατεριές, τότε θα γουστάρεις μέχρι οργασμού!

GEEKY TRIVIA
Στο ξεκίνημα της ταινίας, ο χαρακτήρας του Richard Dreyfuss τραγουδά μέσα στη βάρκα το τραγούδι “Show me the way to go home”. Είναι το ίδιο τραγούδι που είχε τραγουδήσει 35 χρόνια νωρίτερα ο χαρακτήρας που υποδυόταν στο “Jaws”!

ΜΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΕΙΜΑΣΤΕ
Η ταινία, ουσιαστικά, είναι remake, ασχέτως αν δεν κράτησε κανένα από τα στοιχεία της αρχικής ταινίας. Επίσης, έδωσε ένα κατάπτυστο σίκουελ, στο οποίο θ’ αναφερθώ εκτενώς στη συνέχεια, διότι είναι ΤΟΣΟ κακό, που κανονικά του αξίζει ολόδικό του άρθρο στην κατηγορία των b-movies!

  • Piranha (1978) ★★☆☆☆
    Μια πραγματογνώμονας ασφαλιστικής εταιρείας ερευνά την εξαφάνιση δύο εφήβων κοντά σε μια λίμνη, με τη βοήθεια ενός ντόπιου. Τα ίχνη τους οδηγούν σε μια φαινομενικά εγκαταλελειμμένη στρατιωτική βάση, όπου θα έρθουν αντιμέτωποι με έναν ξεχασμένο επιστήμονα, ο οποίος φροντίζει ένα νέο είδος πιράνχα –κατάλοιπο πειραμάτων κατά τον πόλεμο του Βιετνάμ.
  • Piranha II: The Spawning (1981) ★☆☆☆☆
    Αθλιότατο και εντελώς γελοίο σίκουελ, στο οποίο τα πιράνχα εξελίσσονται και… πετάνε! Ευτυχώς, δεν πέταξε από το παράθυρο κι η καριέρα του πρωτοεμφανιζόμενου, τότε, σκηνοθέτη της, ο οποίος δεν είναι άλλος από τον James Cameron! Μάλιστα, ο ίδιος έχει αποκηρύξει την ταινία μετά βδελυγμίας και αποκαλεί σκηνοθετικό του ντεμπούτο το The Terminator!
  • Piranha (1995)
    Σχεδόν πανομοιότυπο remake της αρχικής ταινίας, για λογαριασμό του τηλεοπτικού δικτύου Showtime. Έφαγε μούντζες με χέρια και πόδια, αλλά είχε κι αυτό μια πρωτοεμφανιζόμενη παρουσία: την ηθοποιό Mila Kunis!
  • Piranha 3DD (2012) ★☆☆☆☆
    Κι ερχόμαστε στη φόλα. Όσο εξαιρετικό ήταν το πρώτο φιλμ, τόσο άθλιο είναι το σίκουελ –λογικό, αφού βιάστηκαν να το γυρίσουν για να εξαργυρώσουν την αρχική επιτυχία. Η ιστορία διαδραματίζεται ένα χρόνο μετά τα αρχικά γεγονότα, σε διαφορετική λίμνη και, για την ακρίβεια, σε ένα υδάτινο πάρκο ή όπως στα τσακίδια μεταφράζεται το waterpark στα ελληνικά! Ναι, καλά κατάλαβες, τα πιράνχα καταφέρνουν με κάποιο τρόπο να μπουκάρουν στο πάρκο και γίνεται της μουρλής ασχέτως αν το μόνο που αρκεί να κάνουν όλοι είναι να βγούνε έξω από τις ηλίθιες πισίνες που φτάνουν μέχρι το γόνατο!
    Η ταινία ξεκινάει σχετικά φυσιολογικά, στη συνέχεια προσπαθεί να γίνει αυοσαρκαστική, μέχρι που το πράγμα ξεφεύγει και ο αυτοσαρκασμός καταντάει απλή γελοιότητα και τρως στη μάπα χίλιες δυο απιθανότητες, εντελώς κωμικές σκηνές καταστροφής και θανάτου που μόνο σε παρωδίες είχες δει ως τώρα και τον @%^$#@* τον David Hasselhoff ντυμένο ναυαγοσώστη, ο οποίος κάνει κανονική κατάληψη στο τελευταίο μισάωρο παίζοντας για ΑΚΟΜΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ τον εαυτό του και κάνοντας κρύα, προβλέψιμα αστεία για το πόσο έχει γεράσει! ΑΡΓΚ! Ούτε τα βυζιά και οι κώλοι δεν σώζουν την κατάσταση αυτή τη φορά, μια και είναι απλώς ξαναζεσταμένο φαγητό, ενώ το τέλος της ταινίας είναι τόσο εξωφρενικό που κάνει τα ιπτάμενα πιράνχα του Cameron να μοιάζουν με πυγολαμπίδες!

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Θα έλεγε κανείς ότι η παταγώδης αποτυχία του Piranha 3DD σκότωσε οριστικά οποιοδήποτε μέλλον είχε το franchise. Έλα, όμως, που έχουν πολλά λεφτά για πέταμα ακόμα στις ΗΠΑ και υπάρχουν σχέδια για ένα ακόμη σίκουελ, το οποίο θα κυκλοφορήσει μάλλον απευθείας σε DVD και θα συνεχίζει από εκεί που τελείωσε η πρώτη ταινία. Ε, λογικό, έτσι όπως τελείωσε το δεύτερο, δεν το έσωζαν με τίποτα!

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Άχου το, μωρέ!

Άχου το, μωρέ!

Όλο χαρές και πανηγύρια, μέχρι να σκάσουν μύτη τα ψαράκια!

Όλο χαρές και πανηγύρια, μέχρι να σκάσουν μύτη τα ψαράκια!

Είναι κι αυτός ένας τρόπος να χάσεις κιλά γρήγορα, υποθέτω...

Είναι κι αυτός ένας τρόπος να χάσεις κιλά γρήγορα, υποθέτω…

5 θρίλερ ακατάλληλα για κλειστοφοβικούς!

Vinieta_SpecialMAINΞΕΧΝΑ ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ!
Οι ταινίες τρόμου, εξ’ ορισμού, δεν είναι για τους φοβικούς ανθρώπους. Αν σκιάζεσαι εύκολα ή απλώς είσαι κότα και δεν ντρέπεσαι να το παραδεχτείς, τότε οι αντοχές σου το πολύ να φτάνουν μέχρι αστυνομικά θρίλερ –κι εκεί με το ζόρι, διότι αν το στόρυ έχει να κάνει με ψυχάκια που σφάζει ποικιλοτρόπως, τότε πάλι με κλειστά μάτια θα δεις τη μισή ταινία. Οι δημιουργοί ταινιών τρόμου, από την άλλη, παίζει να είναι στην πλειοψηφία τους αρρωστάκια πρώτης τάξεως, αφού δεν χάνουν ευκαιρία να αξιοποιήσουν κάθε διαταραχή προς όφελός τους. Έτσι, έχουν κυκλοφορήσει ταινίες για όλα τα γούστα και για όλες τις φοβίες! Φοβάσαι τα ύψη, τον πολύ κόσμο, τα φίδια, τον οδοντογιατρό, τις αράχνες, τα σκυλιά, τις κρέπες με σοκολάτα; Κάπου εκεί έξω παίζει να υπάρχει μια ταινία που να παίζει με αυτόν τον φόβο σου, με μόνο σκοπό να σε οδηγήσει στα χάπια. (Εντάξει, μόνο γι’ αυτή με την κρέπα σοκολάτα δεν βάζω το χέρι μου στη φωτιά, αλλά ποτέ δεν ξέρεις.) Σήμερα, λοιπόν, ο κλήρος πέφτει στους κλειστοφοβικούς, αφού θα δούμε πέντε ταινίες γυρισμένες σε στενούς, κλειστούς, σκοτεινούς και στριμόκωλους χώρους. Υψοφοβικοί, αγοραφοβικοί και λοιπή κομπανία, τη γλιτώσατε για την ώρα!


BURIED (2010)Buried-poster-

Σκηνοθεσία: Rodrigo Cortés
Σενάριο: Chris Sparling
Μουσική: Victor Reyes
Ηθοποιοί: Ryan Reynolds
Είδος: Thriller
Αξιολόγηση: ★★★★★

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Ο Paul, ένας οδηγός φορτηγού που δουλεύει στο Ιράκ, ξυπνάει δεμένος και φιμωμένος μέσα σε ένα ξύλινο φέρετρο, θαμμένο στη γη. Μαζί του έχει έναν αναπτήρα, ένα κινητό τηλέφωνο και διάφορα άλλα μικροαντικείμενα, τα οποία έχουν τοποθετήσει εκεί οι απαγωγείς του. Προσπαθώντας να διατηρήσει την ψυχραιμία του και να θυμηθεί τι ακριβώς συνέβη πριν βρεθεί στην κατάσταση αυτή, θα δεχτεί μια κλήση που θα κάνει τον εφιάλτη του ακόμη πιο τρομακτικό…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε πρόκειται για τη μητέρα των κλειστοφοβικών ταινιών. Κλεισμένος σε ένα φέρετρο ΚΑΙ θαμμένος στο χώμα; Πολλοί κλειστοφοβικοί παίζει να έβαλαν τα κλάματα μόνο βλέποντας το πόστερ της! Η ταινία ήταν μεγάλο ρίσκο, καθώς μιλάμε για 95 λεπτά μέσα σε ένα στενό, σκοτεινό χώρο, με έναν μόνο πρωταγωνιστή. Παρόλα αυτά, ο Reynolds σήκωσε όλη την ταινία στους ώμους του, δίνοντας ρεσιτάλ ερμηνείας, ενώ η γρήγορη πλοκή κρατάει την αγωνία στα ύψη και δεν αφήνει ούτε στιγμή να πάει χαμένη. Και επαναλαμβάνω: μιλάμε για ταινία γυρισμένη σε φέρετρο! Ως εκ τούτου, το Buried απέσπασε θερμότατες κριτικές και είναι, πιθανότατα, ο λόγος που η καριέρα του Reynolds πήρε ξαφνικά τα πάνω της.


ClaustrofobiaCLAUSTROFOBIA (2011)

Σκηνοθεσία: Bobby Boermans
Σενάριο: Robert Arthur Jansen
Μουσική: Herman Witkam
Ηθοποιοί: Carolien Spoor, Dragan Bakema, Thijs Römer κ.α.
Είδος: Thriller
Αξιολόγηση: ★★☆☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Η Eva είναι φοιτήτρια κτηνιατρικής και μόλις μετακόμισε στο νέο της διαμέρισμα. Μετά από μια βραδινή έξοδο αποκοιμιέται στον καναπέ της, για να ξυπνήσει το επόμενο πρωί κλεισμένη σε ένα σκοτεινό δωμάτιο και δεμένη σε ένα κρεβάτι, χωρίς να θυμάται πώς βρέθηκε εκεί και με ποιον σκοπό την κρατάνε αιχμάλωτη.

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε δεν είναι και ό,τι πιο πρωτότυπο έχεις δει, αλλά είναι αξιοπρεπές φιλμ και με καλό ρυθμό. Πρόκειται για ολλανδική (ή κατωχωρική, εξαρτάται ποια ονομασία χρησιμοποιείς) παραγωγή, η οποία έχει τα ψεγάδια της, κυρίως όσον αφορά τα κλισέ, τις ερμηνείες και κάποιες σεναριακές τρύπες, αλλά μου αρέσει να δίνω ευκαιρία σε κάθε τι ευρωπαϊκό, όσον αφορά τη βιομηχανία του τρόμου! Επιπροσθέτως, η ταινία έχει και έναν πραγματικά πρωτότυπο και ευφάνταστο τρόπο θανάτου, ο οποίος θα σε κάνει να δεις την τεχνολογία με άλλο μάτι!


BRAKE (2012)brake

Σκηνοθεσία: Gabe Torres
Σενάριο: Timothy Mannion
Μουσική: Brian Tyler
Ηθοποιοί: Stephen Dorff, Chyler Leigh,
JR Bourne κ.α.

Είδος: Thriller
Αξιολόγηση: ★★★☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Ο Jeremy, ένας πράκτορας της Μυστικής Υπηρεσίας των ΗΠΑ, που ανήκει στην ομάδα ασφαλείας του Προέδρου, ξυπνά εγκλωβισμένος μέσα σε ένα περίεργο, γυάλινο κουτί, το οποίο, με τη σειρά του, βρίσκεται κλεισμένο στο πορτ μπαγκάζ ενός αυτοκινήτου. (Κάτι σαν Kinder έκπληξη, δηλαδή!) Σύντομα συνειδητοποιεί ότι έχει πέσει θύμα απαγωγής από τρομοκράτες που προσπαθούν να του αποσπάσουν σημαντικές πληροφορίες, για τις οποίες δεν θα διστάσουν να τον βασανίσουν…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, αν και πρόκειται για ξεδιάντροπη, εξόφθαλμη, πασιφανή προσπάθεια να αντιγράψει το προαναφερθέν Buried και το hype που προκάλεσε, παρόλα αυτά η ταινία βλέπεται, έχει αγωνία και διαθέτει και κάμποσες ενδιαφέρουσες ανατροπές που ρίχνουν αλατάκι στην πλοκή. Ο Dorff –αν και τα τελευταία χρόνια τον συναντάμε κυρίως σε παραγωγές β΄ διαλογής- κάνει αρκετά καλή δουλειά και τα βγάζει σε πέρας με τις προκλήσεις του ρόλου.


atmATM (2012)

Σκηνοθεσία: David Brooks
Σενάριο: Chris Sparling
Μουσική: David Buckley
Ηθοποιοί: Brian Geraghty, Alice Eve, Josh Peck
Είδος: Thriller
Αξιολόγηση: ★★★☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Ο David, η Emily και ο Corey βρίσκονται στο χριστουγεννιάτικο πάρτι της εταιρείας τους και αποφασίζουν να επιστρέψουν στο σπίτι τους με το αυτοκίνητο του David. Στην πορεία, κάνουν μια σύντομη στάση σε ένα μηχάνημα τραπεζικών συναλλαγών. Όταν ετοιμάζονται να βγούνε, όμως, συνειδητοποιούν ότι ένας μυστηριώδης τύπος, ντυμένος με γούνινο παλτό, καραδοκεί απ’ έξω. Φοβούμενοι ότι πρόκειται για ληστή, αποφασίζουν να παραμείνουν κλεισμένοι στον θάλαμο του ΑΤΜ. Σύντομα, όμως, θ’ ανακαλύψουν ότι ο άγνωστος έχει πολύ χειρότερες προθέσεις…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, παρά το γεγονός ότι το σενάριο είναι τραβηγμένο από το μαλλί και η πλοκή έχει κάμποσες τρύπες να χάσκουν, η ταινία έχει αγωνία και ενδιαφέρον. Λογικό, διότι θυμίζει αρκετά εκείνα τα online παιχνίδια απόδρασης, όπου κάποιος είναι κλεισμένος σε ένα δωμάτιο και προσπαθεί να αποδράσει με διάφορους τρόπους. Με τη διαφορά ότι εδώ υπάρχει κι ένας ψυχάκιας έξω από το δωμάτιο, ο οποίος προσπαθεί να βεβαιωθεί ότι ΔΕΝ θα ξεμυτίσεις! Η αλήθεια είναι ότι οι περισσότεροι σκυλόθαψαν την ταινία κυρίως για τις απιθανότητες του σεναρίου, αλλά έχουν υπάρξει και πολύ χειρότερες ταινίες, οι οποίες εν καιρώ κατέληξαν να θεωρούνται cult. Οπότε σε είκοσι χρόνια από τώρα, δεν αποκλείεται το ΑΤΜ να έχει το δικό του fan club!


THE PYRAMID (2014)pyramid-poster

Σκηνοθεσία: Grégory Levasseur
Σενάριο: Daniel Meersand, Nick Simon
Μουσική: Nima Fakhrara
Ηθοποιοί: Ashley Hinshlaw, Denis O’Hare, James Buckley κ.α.
Είδος: Supernatural Horror
Αξιολόγηση: ★★★

☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Μια ομάδα αρχαιολόγων ανακαλύπτει μια μυστηριώδη πυραμίδα με τρεις πλευρές, θαμμένη στην έρημο της Αιγύπτου. Καθώς, όμως, η ανακάλυψή τους έχει συμπέσει με τις μεγάλες αναταραχές του 2013 στην περιοχή, τους δίνεται εντολή να εγκαταλείψουν τον τόπο της ανασκαφής. Μη γνωρίζοντας πότε θα μπορέσουν να επιστρέψουν στο σημείο, αποφασίζουν να μπούνε κρυφά στην πυραμίδα και να κάνουν μια γρήγορη εξερεύνηση. Όπως ήταν αναμενόμενο, μέσα σε τρία περίπου δευτερόλεπτα, έχουν ήδη χαθεί και προσπαθούν να βρούνε την έξοδο, ενώ παράλληλα προσπαθούν να γλιτώσουν από τους κινδύνους που παραμονεύουν σε κάθε γωνία..

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, έχουμε ακόμη μια περίπτωση ταινίας που έφαγε σκυλοθάψιμο από κριτικούς και κοινό, η οποία –προσωπικά- δεν με χάλασε τόσο. Αλλά εγώ δεν πιάνομαι, καθώς έχω δει πολλές σαβούρες που τις θεώρησα αριστουργήματα! Αυτή τη φορά, οι ήρωες δεν είναι παγιδευμένοι σε ένα στενό, μικροσκοπικό χώρο, αλλά έχουν μεγαλύτερη άνεση κινήσεων. Παρόλα αυτά, εξακολουθούν να βρίσκονται εγκλωβισμένοι σε έναν αποπνικτικό λαβύρινθο, οπότε η κλειστοφοβία καλά κρατεί κι εδώ! Η ταινία εξελίσσεται κάπως προβλέψιμα και αναμενόμενα, μέχρι που ξαφνικά γίνεται τελείως απρόβλεπτη και εξωφρενική, οπότε εκεί καταφέρνει να κάνει τη διαφορά, τουλάχιστον!

A Horrible Way to Die: Μερικές φορές αγαπάς το λάθος πρόσωπο…

10sPrintΣκηνοθεσία: Adam Wingard
Σενάριο: Simon Barrett
Μουσική: Jasper Justice Leigh
Ηθοποιοί: AJ Bowen, Amy Seimetz, Joe Swanberg
Είδος: Horror
Αξιολόγηση: ★★
☆☆☆

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★★★☆☆
Φρίκη: ★★★☆☆
Τρόμος: ★★☆☆☆
Αγωνία: ★★★☆☆

A HORRIBLE WAY TO DIE (2010)
Σε δύο μέρες είναι η αναγουλιαστική γιορτή των ερωτευμένων, οπότε για σήμερα διάλεξα μια ρομαντική ιστορία αγάπης, σε αμπαλάζ θρίλερ! (Μεταξύ μας, δεν είναι και τόσο ρομαντική, ούτε τυπική ιστορία αγάπης τη λες, αλλά ποιοι είμαστε εμείς που θα κρίνουμε τον έρωτα του καθενός;) Πρόκειται για φεστιβαλοταινία –από εκείνες τις ανεξάρτητες παραγωγές που παίρνουν σβάρνα τα φεστιβάλ ανά τον κόσμο. Φυσικά, ως ανάποδος άνθρωπος που είμαι, για ακόμη μία φορά θα ταχθώ στο αντίπαλο στρατόπεδο, αφού η σημερινή ταινία – παρά τους διθυράμβους και τα βραβεία που τσίμπησε – δεν μου άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις.

TI MAΣ ΛΕΣ;
Ένας διαβόητος κατά συρροήν δολοφόνος δραπετεύει την ώρα που μεταφέρεται με αστυνομική συνοδεία και αρχίζει να αναζητά την πρώην φιλενάδα του, σκορπώντας ξανά πτώματα στο πέρασμά του. Την ίδια στιγμή, η Sarah έχει ξεκινήσει νέα ζωή και παλεύει τον εθισμό της στο αλκοόλ, συμμετέχοντας σε συναντήσεις των Ανώνυμων Αλκοολικών. Παράλληλα, προσπαθεί να ξεφύγει από τα φαντάσματα του παρελθόντος της, ενώ σε αυτή την προσπάθειά της τη βοηθά και ο Kevin, ένας άντρας που γνωρίζει σε μια από τις συναντήσεις και με τον οποίο συνδέεται ρομαντικά.

Λίγο περίεργη η σημερινή ταινία, λοιπόν, με διαφορετικό στόρυ και διαφορετική σκηνοθεσία και οι περισσότεροι από τους θεατές τη λάτρεψαν και την επαινούν για τη ρεαλιστική, προσγειωμένη ατμόσφαιρά της και τις ερμηνείες. Τα οποία είναι, ομολογουμένως, πολύ καλά και, γενικότερα, η ταινία έχει μια σκοτεινή, σχεδόν καταθλιπτική ατμόσφαιρα που σε τραβάει. Τι με χάλασε, λοιπόν; Κυρίως η μη γραμμική αφήγηση η οποία, σε γενικές γραμμές, μπορεί να απογειώσει ακόμη και τα πιο μέτρια σενάρια, αλλά στη συγκεκριμένη περίπτωση έγινε κατάχρησή της. Η πλοκή σε μπερδεύει και σε ζαλίζει απίστευτα, καθώς το σενάριο είναι σπασμένο σε δυο ξεχωριστές αφηγήσεις –η μία αφορά την ηρωίδα και η άλλη τον δολοφόνο πρώην της, οι οποίες με τη σειρά τους είναι σπασμένες σε συνεχή flashback και flashforward τα οποία μπλέκονται το ένα με το άλλο, αφήνοντάς σε πολλές φορές να μαντέψεις πότε εκτυλίσσεται αυτό που παρακολουθείς. Σαν να παρακολουθείς ένα παζλ σε μορφή ταινίας! Όλα τα κομμάτια συνδεόνται στο τέλος μεν, αλλά ως τότε έχεις ήδη αρχίσει να παίζεις Candy Crush με την ταινία να ακούγεται στο background.

Η κίνηση της κάμερας, από την άλλη, είναι άτσαλη πολλές φορές –σκηνοθετική άποψη, ασφαλώς- ενώ κάποια πλάνα είναι τραβηγμένα από περίεργες γωνίες ή πίσω από εμπόδια ή σαν να έχει πέσει η κάμερα στο μπλέντερ, κάνοντας την κατάσταση λίγο πιο ανυπόφορη απ’ όσο έπρεπε. Γενικώς, έχω την εντύπωση ότι η ταινία έκανε λίγο υπερβολική προσπάθεια να βγει διαφορετική και πιο «φεστιβαλική» από άλλες και αυτό τη βάρυνε αρκετά. Έχει, πάντως, κάποια απότομα, βίαια ξεσπάσματα που σπάνε τη μονότονη ροή, αλλά αυτά δεν αρκούν για να σε βγάλουν πλήρως από το κουλτουροκώμα

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, ο Απαίσιος Τρόπος να Πεθάνεις, για μένα ήταν ο Καλύτερος Τρόπος να Κοιμηθώ, αλλά τα γούστα διαφέρουν και απόδειξη είναι οι φαν της ταινίας. Δες την και πες μου!

GEEKY TRIVIA
Το δίδυμο σκηνοθέτη-σεναριογράφου δείχνει να έχει μεγάλο μέλλον στο χώρο των θρίλερ, καθώς τα τελευταία χρόνια έχει πάρει τα πάνω του, συμμετέχοντας στο επιτυχημένο θρίλερ V/H/S και το πρώτο του σίκουελ, σκηνοθετώντας ένα απόσπασμα στο The ABCs Of Death και το You’re Next, το οποίο απέσπασε καλές κριτικές. Πρόσφατα ανακοινώθηκε ότι ο Wingard θα αναλάβει τη σκηνοθεσία του αμερικανικού remake του manga/anime Half Note!

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Ε, indie παραγωγές σχεδόν ποτέ δεν μπαίνουν στο τριπάκι των σίκουελ. Ειδικά όταν δεν έχουν θέμα που να μπορεί να τραβήξει πάνω από μια ταινία.

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Έχει έναν ιδιαίτερο τρόπο να εκφράζει την αφοσίωσή του σε μια γυναίκα...

Έχει έναν ιδιαίτερο τρόπο να εκφράζει την αφοσίωσή του σε μια γυναίκα…

Δεν φαίνεται και κακό παιδί...

Δεν φαίνεται και κακό παιδί…

Αυτό πρέπει να πόνεσε λίγο...

Αυτό πρέπει να πόνεσε λίγο…

The Clinic: Ο χειρότερος εφιάλτης μιας μητέρας…

10sclinic-posterΣκηνοθεσία: James Rabbitts
Σενάριο: James Rabbitts
Μουσική: Jason Fernandez, Kirke Godfrey
Ηθοποιοί: Tabrett Bethell, Freya Stafford, Andy Whitfield κ.α.
Είδος: Thriller
Αξιολόγηση: ★★

☆☆☆

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★★

★☆☆
Φρίκη: ★★

★☆☆
Τρόμος: ★★

☆☆☆
Αγωνία: ★★

★☆☆

THE CLINIC (2010)
Η σημερινή ταινία έρχεται από τη μακρινή Αυστραλία και δεν συνιστάται καθόλου σε εγκυμονούσες, καθώς το θεματάκι με το οποίο καταπιάνεται είναι αρκετά… εμ, ευαίσθητο να το πω; Περίεργο να το πω; WTF να το πω; Όπως και να έχει, η ταινία είναι σχετικά ενδιαφέρουσα, παρά τα ψεγάδια της, και είναι ελαφρώς βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα –υποτίθεται, τουλάχιστον, μια και το θέμα στο οποίο πατάει είναι κάτι που συμβαίνει, αλλά θέλω να πιστεύω ότι ποτέ δεν συνέβη με τον τρόπο που παρουσιάζεται στην ταινία, διαφορετικά θέλω οπωσδήποτε ένα εισιτήριο για την πρώτη αποστολή αποικισμού του Άρη!

TI MAΣ ΛΕΣ;
Η ταινία διαδραματίζεται πίσω στο 1979. Η έγκυος Beth και ο αρραβωνιαστικός της, Cameron, ταξιδεύουν με σκοπό να περάσουν τις γιορτές των Χριστουγέννων με την οικογένειά τους. Γλιτώνοντας από ένα παραλίγο ατύχημα στον δρόμο, αποφασίζουν να περάσουν το βράδυ σε ένα ερημικό μοτέλ. Όταν ο Cameron επιστρέφει στο δωμάτιο μετά από έναν βραδινό περίπατο, συνειδητοποιεί ότι η αρραβωνιαστικιά του έχει εξαφανιστεί και ξεκινά αμέσως την αναζήτησή της. Ταυτόχρονα, η Beth ξυπνάει μέσα σε μια μυστηριώδη αποθήκη και ανακαλύπτει με φρίκη ότι κάποιος έχει κλέψει μέσω καισαρικής το μωρό της. Έντρομη, προσπαθεί να βρει βοήθεια και πέφτει πάνω σε μια ομάδα γυναικών που βιώνουν το ίδιο μαρτύριο με εκείνη. Και τα πράγματα δεν έχουν αρχίσει ακόμα να γίνονται φρικιαστικά!

Εγώ στο είπα ότι το σενάριο της ταινίας είναι αρκετά περίεργο εώς τραβηγμένο. Όχι τραβηγμένο όσον αφορά το θέμα που «αγγίζει» (εντάξει, έχουμε δει και πολύ χειρότερα στο σινεμά πια!), αλλά κυρίως όσον αφορά την αληθοφάνειά του, καθώς κάποια θεματάκια προκύπτουν όσο να ‘ναι. Εντάξει, να δεχτούμε το όλο θέμα με την κλοπή των μωρών –δεν είναι και κάτι που δεν συμβαίνει, άλλωστε. Ίσως περισσότερες φορές απ’ όσες θα περίμενες!- αλλά, στα σοβαρά τώρα: ένα μάτσο γυναίκες που τους έχουν μόλις αφαιρεθεί με τη βία τα μωρά μέσω καισαρικής τομής, περιφέρονται, τρέχουν, σκαρφαλώνουν και κάνουν άλματα σε μια αχανή αποθήκη σαν να γύρισαν απλώς από σφράγισμα στον οδοντίατρο; Και πού στο καλό βρέθηκαν τόσες έγκυες μαζεμένες μέσα στην ερημιά; Και πόσο τυχερός πρέπει να ήταν όποιος τις απήγαγε, που έτυχε κι ήταν όλες στο μήνα τους; Κάτι τέτοιες λεπτομέρειες θα σε απασχολήσουν κι εσένα, σίγουρα, καθώς ξεδιπλώνεται η ιστορία!

Το μεγαλύτερο πρόβλημα της ταινίας, πάντως, είναι πως δεν είναι αρκετά ξεκάθαρη στο τι ακριβώς θέλει να είναι. Μέχρι να καταλήξει στο είδος που ανήκει σε περνά από σαράντα κύματα. Έχει κάμποσο από ψυχολογικό θρίλερ, έχει κάτι από survival/torture porn, πασπαλίζει με λίγο μεταφυσικό, ρίχνει και μπόλικο από slasher και, γενικότερα, δείχνει σαν ο δημιουργός να έχει δανειστεί στοιχεία από όλα τα είδη θρίλερ, προσπαθώντας να φτιάξει ένα περίεργο αμάλγαμα. Καλή η προσπάθεια πρωτοτυπίας, αλλά δεν του βγαίνει τόσο, καθώς η εναλλαγή αυτή από ύφος σε ύφος έχει άσχημο αντίκτυπο και στη ροή της ταινίας. Όταν, παρόλα αυτά, καταφέρει να μπει σε κάποιο ρυθμό, η εξέλιξη είναι αρκετά ικανοποιητική και το φιλμ σε κρατάει σε εγρήγορση, κυρίως διότι μέχρι το τέλος δεν έχεις ιδέα για ποιον λόγο συμβαίνουν όσα συμβαίνουν και θες οπωσδήποτε να το μάθεις.

Γενικά, πάντως, η αισθητική και η ατμόσφαιρα της ταινίας είναι αρκούντως ικανοποιητικές, οι ερμηνείες αρκετά καλές και το σενάριο κρύβει 2-3 καλές ανατροπές, οι οποίες αντισταθμίζουν και το προβληματικό ξεκίνημα, αλλά και κάποια από τα, αναπόσπαστα πια σε κάθε ταινία, κλισέ.

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, κάνε λίγη υπομονή μέχρι να αποφασίσει να μπει στο ψητό ο σκηνοθέτης, μετά θα κρατήσει αμείωτο το ενδιαφέρον σου ως το τέλος…

GEEKY TRIVIA
Η ταινία είναι και η τελευταία του ηθοποιού Andy Whitfield –που έγινε γνωστότερος από τον πρωταγωνιστικό ρόλο στη σειρά Spartacus. Τον Σεπτέμβριο του 2011 πέθανε από λέμφωμα μη-Hodgkin

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Κανένα, υποθέτω. Όπως συμβαίνει, συνήθως, με τις ανεξάρτητες, low budget παραγωγές.

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Μαμά, μπαμπάς και αγέννητο παιδί...

Μαμά, μπαμπάς και αγέννητο παιδί…

Όλες στο ίδιο καζάνι.

Όλες στο ίδιο καζάνι.

Δεν πρέπει να είναι και πολύ καλό αυτό που αντίκρισαν...

Δεν πρέπει να είναι και πολύ καλό αυτό που αντίκρισαν…