5 θρίλερ που θα σου χαλάσουν τις διακοπές!

Vinieta_Special
MAINΜΗ ΜΟΥ ΜΙΛΑΣ ΓΙΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΑ!

Το καλοκαίρι έχει μπει για τα καλά (ασχέτως αν παθαίνει διαλείψεις που και που και μας πλακώνει στις χαλαζοπτώσεις) και ήρθε η ώρα να κάνουμε ένα μικρό διάλειμμα για τον Ιούλιο. Δεν θα σε αφήσω έτσι, όμως, σου έχω μαζεμένες πέντε προτάσεις σήμερα, για να μην ψάχνεις τι να δεις τις ερχόμενες Παρασκευές. Αν ανήκεις στους τυχερούς που θα πάνε διακοπές, μάλλον θα σου τις μαγαρίσω, καθώς και οι πέντε ταινίες αφορούν ταξιδάκια και εξορμήσεις που πήγαν πολύ πολύ στραβά. Αν, από την άλλη, δεν πας πουθενά και μείνεις στην πόλη, τότε μπορείς και πάλι να δεις τις ταινίες και να εύχεσαι κάτι από όλα αυτά να συμβεί σε όσους την κάνουν σε νησιά και βουνά –έτσι, επειδή είσαι κι εσύ το ίδιο μνησίκακος με μένα! Μην ανησυχείς, δεν πρόκειται να σου ρίξω κάνα Hostel στη μάπα και να σε αναγκάσω να μείνεις κλειδωμένος σπίτι σου μέχρι τον μεθεπόμενο χειμώνα –τα σκληρά θρίλερ τα κρατώ για πολύ σπέσιαλ περιπτώσεις! Αυτό δεν σημαίνει ότι το σημερινό μενού δεν έχει όλα τα κλασικά πιάτα: απαγωγές, ψυχάκηδες, ζόμπια, τέρατα και δολοφονικά ζωάκια –όλα περιτριγυρισμένα από χαρούμενους, ανίδεους τουρίστες που ξεκινούν γελώντας και τραβώντας φωτογραφίες και καταλήγουν ουρλιάζοντας και τραβώντας τα μαλλιά τους!


TIMBERTIMBER FALLS (2007)

Σκηνοθεσία: Tony Giglio
Σενάριο: Daniel Kay
Μουσική: Henning Lohner
Ηθοποιοί: Josh Randall, Brianna Brown,
Nick Searcy κ.α.
Είδος: Horror
Αξιολόγηση: ★★★
☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Χαρούμενο (στην αρχή) ζευγαράκι ξεκινά για ένα εβδομαδιαίο ταξιδάκι πεζοπορίας στο δάσος. Παρά τη συμβουλή του δασοφύλακα να παραμείνουν στο μονοπάτι για τους αρχάριους, αποφασίζουν ν΄ακολουθήσουν ένα πιο γραφικό, αλλά και πιο δύσκολο μονοπάτι – το οποίο στα θρίλερ είναι πάντα κακή ιδέα! Όπως ήταν αναμενόμενο, στη διαδρομή θα έχουν διάφορα κακά συναπαντήματα με μερικούς από τους ντόπιους, μέχρι που το πράγμα θα στραβώσει ακόμη περισσότερο και θα βρεθούν να παλεύουν για τη ζωή τους…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε η ταινία είναι συμπαθητικούλα και έχει το καλό ότι ενώ ξεκινά και εξελίσσεται κάπως προβλέψιμα, τουλάχιστον έχει λίγο πιο πρωτότυπο στόρυ από το κλασικό: «τυχαίος ψυχάκιας σφάζει όποιον βρει μπροστά του, επειδή έτσι». Αυτό σημαίνει μεν ότι δεν θα βρεις με την πρώτη τι πρόκειται να επακολουθήσει, αλλά δεν σημαίνει δε και ότι θα τη γλιτώσεις από τα συνηθισμένα κλισέ του είδους. Πάντως, διαθέτει και μπόλικο αιματάκι και φρίκη και θα σε κάνει να το σκεφτείς δεύτερη φορά πριν βγεις ποτέ για πεζοπορία.


ROGUEROGUE (2007)

Σκηνοθεσία: Greg McLean
Σενάριο: Greg McLean
Μουσική: Frank Tetaz
Ηθοποιοί: Michael Vartan, Radha Mitchell, Sam Worthington κ.α.
Είδος: Horror
Αξιολόγηση: ★★
☆☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Χαρούμενοι (στην αρχή) τουρίστες διασχίζουν με βάρκα έναν ποταμό της Αυστραλίας, όπου έχουν πάει για παρατήρηση κροκοδείλων (διότι το birdwatching είναι πολύ φλώρικο για τους Αυστραλούς). Ανάμεσά τους βρίσκεται και ο Pete, ένας αμερικανός ταξιδιωτικός δημοσιογράφος που μαζεύει υλικό για το επόμενο άρθρο του. Όταν ένας από τους τουρίστες διακρίνει στον ουρανό μια φωτοβολίδα, η υπεύθυνη της κρουαζιέρας αποφασίζει να βγούνε για λίγο εκτός πορείας για να δούνε αν κάποιος χρειάζεται βοήθεια. Και, φυσικά, πολύ σύντομα θα χρειάζονται όλοι βοήθεια, αφού θα βρεθούνε στο στόχαστρο ενός τεράστιου, πεινασμένου κροκόδειλου…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, εντάξει, δεν είναι και κάτι το πρωτότυπο. Ταινίες με κροκόδειλους έχουμε ξαναδεί –άλλη μία θα βρεις εδώ– και συνήθως πάσχουν από το ίδιο πρόβλημα: ένα μεγάλο μέρος τους είναι κάπως «στατικό», αφού για να αποτελέσει απειλή της προκοπής ο κροκόδειλος, τα θύματά του θα πρέπει να είναι εγκλωβισμένα γι’ αρκετή ώρα στο ίδιο σημείο, χωρίς δυνατότητα διαφυγής. Εκ των πραγμάτων, η δράση είναι κάπως περιορισμένη. Η συγκεκριμένη ταινία, τουλάχιστον, είναι σχετικά καλογυρισμένη και έχει λίγο σκηνοθετικό νεύρο παραπάνω.


SOONAND SOON THE DARKNESS (2010)

Σκηνοθεσία: Marcos Efron
Σενάριο: Marcos Efron, Jennifer Derwingson
Μουσική: tomandandy
Ηθοποιοί: Amber Heard, Karl Urban,
Odette Annable κ.α.

Είδος: Thriller
Αξιολόγηση: ★★
☆☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Χαρούμενες (στην αρχή) αμερικανίδες φίλες κάνουν τις διακοπές τους σε χωριό της Αργεντινής, όπου αποφασίζουν να περάσουν την τελευταία τους νύχτα πίνοντας σαν νεροφίδες σε τοπικό καταγώγιο. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να χάσουν το πρωινό λεωφορείο και ν’ αναγκαστούν να μείνουν άλλη μία μέρα εκεί, αράζοντας δίπλα σε ένα ποτάμι για χαλάρωση. Μετά από έναν καυγά, όμως, η μία τους φεύγει με το ποδήλατό της και όταν τελικά επιστρέφει, συνειδητοποιεί ότι η φίλη της έχει εξαφανιστεί. Από εκείνη τη στιγμή, ξεκινά την απεγνωσμένη προσπάθεια να ανακαλύψει τι της συνέβη, ενώ στο πλευρό της θα σταθεί κι ένας συμπατριώτης της, που κι εκείνος αναζητά την αδελφή του που χάθηκε στο ίδιο σημείο μήνες πριν…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε πρόκειται για μια τυπική και μάλλον μέτρια ιστορία εξαφάνισης/απαγωγής/αρπαγής. Τίποτε που να μην έχουμε ξαναδεί σε διάφορες παραλλαγές, πράγμα που σημαίνει ότι στην ταινία δεν υπάρχουν και πολλά στοιχεία που να σου προκαλέσουν κάποια έκπληξη, καθώς οι ανατροπές της θα ήταν ανατροπές αν δεν τις είχες ήδη ξαναδεί προηγουμένως σε εκατό ταινίες. Πέρα από κάποια ωραία τοπία που παρουσιάζει και την ατμόσφαιρα μυστηρίου που την περιβάλλει, όλα τα υπόλοιπα είναι ντεμί. Παραδόξως, η ταινία αποτελεί remake της βρετανικής, ομότιτλης ταινίας του 1970, η οποία επίσης είχε πάρει χλιαρές εώς κακές κριτικές.


CREATURECREATURE (2011)

Σκηνοθεσία: Fred M. Andrews
Σενάριο: Fred M. Andrews, Tracy Morse
Μουσική: Kevin Haskins
Ηθοποιοί: Sid Haig, Mehcad Brooks,
Amanda Fuller κ.α.
Είδος: Monster
Αξιολόγηση: ★
☆☆☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Χαρούμενη (στην αρχή) παρέα ταξιδεύει κάπου στη Λουιζιάνα, όπου μαθαίνει για έναν τοπικό θρύλο, τον Lockjaw -ένα τέρας που είναι μισό άνθρωπος και μισό αλλιγάτορας. Αποφασίζοντας να εξερευνήσουν περισσότερο την περιοχή, κατασκηνώνουν κοντά σε ένα παλιό σπίτι, το οποίο εικάζεται ότι ανήκε στο τέρας –πριν υποστεί τη μεταμόρφωσή του. Πολύ σύντομα θ’ ανακαλύψουν ότι ο θρύλος του Lockjaw δεν είναι μόνο μια απλή ιστορία τρόμου των ντόπιων…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, b-movie της κακιάς ώρας, που σώζεται μόνο επειδή παράλληλα είναι και σπλατεριά, οπότε τουλάχιστον προσφέρει θέαμα και επανορθώνει για το τραγικό σενάριο και τις σχεδόν οδυνηρές ερμηνείες. Η ταινία θα μπορούσε κάλλιστα ν΄αποτελεί κάποιο είδος σάτιρας ή παρωδίας, αλλά δυστυχώς αυτό δεν ισχύει, καθώς η ταινία προσπαθεί να πάρει στα σοβαρά τον εαυτό της, ασχέτως αν όλοι οι υπόλοιποι έχουν καταλάβει ότι είναι σκέτο ανέκδοτο! Δες την αν έχει πολλή ζέστη για να κάνεις ο,τιδήποτε άλλο!


DIARIESCHERNOBYL DIARIES (2012)

Σκηνοθεσία: Brad Parker
Σενάριο: Oren Peli, Carey Van Dyke,
Shane Van Dyke

Μουσική: Diego Stocco
Ηθοποιοί: Jesse McCartney, Jonathan Sadowski, Devin Kelley κ.α.
Είδος: Disaster Horror
Αξιολόγηση: ★★★
☆☆

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Χαρούμενοι (στην αρχή) αμερικάνοι φίλοι ταξιδεύουν στην Ευρώπη και καταλήγουν στην Ουκρανία με σκοπό να επισκεφθούν τον αδελφό ενός από αυτούς, πριν συνεχίσουν την τουρνέ τους. Εκείνος τους προτείνει να πάνε για εξερεύνηση στο Pripyat, την ερειπωμένη πόλη δίπλα στο παλιό πυρηνικό εργοστάσιο Τσερνόμπιλ. Καθώς, όμως, η πόλη είναι ακόμη απαγορευμένη ζώνη λόγω της επικινδυνότητάς της, αποφασίζουν να μπούνε κρυφά με τη βοήθεια ενός ντόπιου ξεναγού, αλλά το πράγμα στραβώνει πολύ γρήγορα, καθώς συνειδητοποιούν ότι η περιοχή είναι αποκλεισμένη για πολύ καλό λόγο…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, η ταινία βλέπεται μεν, χωρίς να έχει κάτι νέο να προσθέσει στο genre του found footage δε. Ο Oren Peli, για ακόμη μία φορά, προσπαθεί απλώς να εκμεταλλευτεί το hype που προκάλεσε με το Paranormal Activity και το κάνει μέτρια και συνηθισμένα. Ενώ η ατμόσφαιρα είναι όντως καθηλωτική και σαγηνευτική -καθώς τα γυρίσματα έχουν γίνει σε μεγάλο ποσοστό στην αληθινή περιοχή της καταστροφής- ο καταιγισμός από κλισέ (με αποκορύφωμα την ίδια την κεντρική ιδέα που ξεκινά με καλές προοπτικές και τελικά αποδεικνύεται μια από τα ίδια) χαλάνε το mood. Δες την για τα σκηνικά και μόνο (κι επειδή θυμάσαι κι εσύ με νοσταλγία τη μάνα σου να τρέχει ν’ αγοράσει γάλατα και κωλόχαρτα μετά την καταστροφή του Τσερνόμπιλ!)

5 θρίλερ που θα κάψουν τον εγκέφαλό σου!

Vinieta_Special
VS6DAFUQ DID I JUST WATCH?

Υπάρχουν ταινίες για όλα τα γούστα και όλες τις ορέξεις εκεί έξω (αναφέρομαι στον κινηματογράφο και την τηλεόραση, φυσικά, αν βάλουμε και τις τσόντες μέσα, τότε θα καούμε τελείως!) Θες να δεις ψυχολογικό; Θες να δεις σπλάτερ; Θες να δεις μαύρη κωμωδία; Ό,τι τραβάει η ψυχή σου, μπορείς να το βρεις με μια απλή αναζήτηση στο διαδίκτυο ή το DVD club της γειτονιάς (αν υπάρχουν ακόμα αυτά). Υπάρχουν, όμως, και κάποιες ταινίες που πρέπει να απευθύνονται σε κάποιο πολύ περιορισμένο, ειδικό κοινό. Κυρίως αυτό που βρίσκεται έγκλειστο σε ψυχιατρικά ιδρύματα και κλινικές! Δεν ξέρω τι σκέφτονται κάποιοι δημιουργοί, αλλά μερικές φορές σκαρφίζονται κάποια σενάρια τόσο φευγάτα, τρελά, ακαταλαβίστικα και αλλόκοτα, που αναρωτιέσαι αν την ώρα που τα έγραφαν ήταν βυθισμένοι μέσα σε μια μπανιέρα γεμάτη LSD, με τεράστιους βιομηχανικούς ανεμιστήρες να φυσάνε κοκαΐνη γύρω τους! Αν τύχει και πέσεις σε κάποια ταινία αυτής της συνομοταξίας, υπάρχουν δύο περιπτώσεις: α) θα μείνεις με το στόμα ανοιχτό και θ΄αναρωτιέσαι αν αυτό που βλέπεις στην οθόνη σου εκτυλίσσεται πραγματικά ή βρίσκεσαι αναίσθητος στο πάτωμα και βλέπεις κάποιο αλλοπρόσαλλο όνειρο και β) δεν θα καταλάβεις την τύφλα σου και αφού πέσουν οι τίτλοι τέλους θα κάτσεις στην καρέκλα σου αμίλητος για κάνα πεντάλεπτο προσπαθώντας να βρεις νόημα στην ύπαρξή σου! Πέντε από αυτές τις ταινίες σου έχω σήμερα! Καλή τύχη!


SHEEPBLACK SHEEP (2006)

Σκηνοθεσία: Jonathan King
Σενάριο: Jonathan King
Μουσική: Victoria Kelly
Ηθοποιοί: Nathan Meister, Danielle Mason, Peter Feeney κ.α.
Είδος: Horror Comedy
Αξιολόγηση: ★
★☆☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Ο Henry πάσχει από… προβατοφοβία, η οποία προκλήθηκε από μια φάρσα που του έκανε ο αδελφός του όταν ήταν μικρότερος. Μετά από χρόνια επιστρέφει στη φάρμα της οικογένειάς του στη Νέα Ζηλανδία, με σκοπό να πουλήσει το μερίδιό του στον αδελφό του. Δεν γνωρίζει, όμως, ότι εκείνος συνεργάζεται με μια ομάδα επιστημόνων που εκτελεί γενετικά πειράματα στα πρόβατα, μετατρέποντάς τα σε επιθετικά, σαρκοβόρα πλάσματα, το δάγκωμα των οποίων μπορεί να μετατρέψει τους ανθρώπους σε ένα είδος… αιμοδιψούς προβατάνθρωπου (κατά το «λυκάνθρωπος»)!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε το σενάριο θυμίζει παλιές σπλατεροκωμωδίες, όπως το Braindead του Peter Jackson (από το οποίο πήρε έμπνευση ο σεναριογράφος) και διαθέτει μπόλικο αίμα, εφέ και φρίκη. Και πρόβατα. Πολλά πρόβατα! Η ταινία, φυσικά, προοριζόταν εξ’ αρχής για εξωφρενική κωμωδία τρόμου, οπότε εννοείται ότι δεν σκόπευε να πάρει σοβαρά τον εαυτό της, ούτε περιμένει από το κοινό τέτοια αντιμετώπιση. Παρόλα αυτά, κάπου το παρακάνει με την τρέλα και καταντάει σαν παρωδία στο τέλος. Παρά τις καλές κριτικές, δεν μπορώ να πω ότι με ενθουσίασε και τόσο…


TEETHTEETH (2007)

Σκηνοθεσία: Mitchell Lichtenstein
Σενάριο: Mitchell Lichtenstein
Μουσική: Robert Miller
Ηθοποιοί: Jess Weixler, Hale Appleman, John Hensley
Είδος: Horror Comedy
Αξιολόγηση: ★★★☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Η Dawn είναι μια έφηβη που ανήκει σε μια χριστιανική ομάδα που κηρύττει την αποχή από το σεξ, μέχρι τον γάμο. Μετά από την απόπειρα βιασμού από ένα αγόρι που γνωρίζει σε μια ομιλία της, ανακαλύπτει ότι πάσχει από μια πάθηση που ονομάζεται “vagina dentata” και που μέχρι τότε ακουγόταν μόνο σαν θρύλος. Δυστυχώς για τον επίδοξο βιαστή της, η πάθηση αυτή σημαίνει ότι ο κόλπος της Dawn διαθέτει… δόντια, τα οποία δεν διστάζουν να επιτεθούν σε ο,τιδήποτε τον απειλήσει!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, ετοιμάσου για μερικές πολύ φρικιαστικές σκηνές που περιλαμβάνουν κομμένα μέλη (και με το «μέλη» εννοώ ΟΛΩΝ των ειδών τα μέλη!), σε μια περίεργη ταινία που σπάει το φρικόμετρο! Τώρα, αν ο σκηνοθέτης προσπαθεί να κάνει προπαγάνδα υπέρ της σεξουαλικής αποχής, σατιρίζει δίχως έλεος τη σεξοφοβία των θρησκευτικά φανατισμένων ή προσπαθεί να περάσει κάποιο σκληρό φεμινιστικό μήνυμα, θα σε αφήσω να το αποφασίσεις μόνος σου! Αν είσαι άντρας, ετοιμάσου για γερή γυμναστική στους μηριαίους, καθώς θα πιάσεις τον εαυτό σου να σφίγγεται ακούσια στην περιοχή εκείνη πάρα πολλές φορές!


RUBBERRUBBER (2010)

Σκηνοθεσία: Quentin Dupieux
Σενάριο: Quentin Dupieux
Μουσική: Gaspard Augé
Ηθοποιοί: Stephen Spinella, Roxane Mesquida, Jack Plotnick κ.α.
Είδος: Comedy
Αξιολόγηση: ★★☆☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Μια ομάδα ανθρώπων συγκεντρώνεται κάπου στην έρημο της Καλιφόρνια για να παρακολουθήσει από ασφαλή απόσταση ένα περίεργο φαινόμενο: ένα λάστιχο αυτοκινήτου αποκτά ζωή και αρχίζει να κινείται τριγύρω καταστρέφοντας αντικείμενα ή σκοτώνοντας μικρά ζώα. Παράλληλα, το λάστιχο διαθέτει ψυχοκινητικές ικανότητες και με αυτές αρχίζει να ανατινάζει τα κεφάλια ανθρώπων. Το δικό σου κεφάλι θ’ ανατιναχτεί μόνο του, όσο συνεχίζεις να παρακολουθείς αυτή την ανεκδιήγητα εξωφρενική ιστορία!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, είναι ό,τι πιο ξεκάρφωτο και ασυνάρτητο θα δεις ποτέ στη ζωή σου, με τον ίδιο τον πρωταγωνιστή να σε ενημερώνει εξ’ αρχής ότι αυτό που θα παρακολουθήσεις συμβαίνει «χωρίς λόγο»! Η ταινία, ουσιαστικά, θεωρείται κωμωδία, αλλά τη συμπεριλαμβάνω στη λίστα με τα θρίλερ καθώς διαθέτει μπόλικες σπλατεροσκηνές και αιματάκι. Κατά τ’ άλλα, αν αποφασίσεις να τη δεις, να είσαι προετοιμασμένος να βυθιστείς σε έναν παρανοϊκό κόσμο όπου τίποτε δεν βγάζει νόημα και αν βγάζει νόημα, τότε αυτό σημαίνει ότι είσαι απλώς τρελός!


JUGJUG FACE (2013)

Σκηνοθεσία: Chad Crawford Kinkle
Σενάριο: Chad Crawford Kinkle
Μουσική: Sean Spillane
Ηθοποιοί: Sean Bridgers, Lauren Ashley Carter, Larry Fessenden κ.α.
Είδος: Horror
Αξιολόγηση: ☆☆☆☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Μια απομονωμένη κοινότητα ανθρώπων ζει σε ένα δάσος και λατρεύει έναν λάκκο με νερό, ο οποίος έχει θεραπευτικές ιδιότητες. Ένα από τα μέλη της κοινότητας έχει κάποιο είδος τηλεπαθητικής σύνδεσης με τον λάκκο και ανά τακτά διαστήματα φτιάχνει πήλινες κανάτες με πρόσωπα. Όποιο μέλος της κοινότητας απεικονίζεται κάθε φορά στην κανάτα, πρέπει να θυσιαστεί τελετουργικά στον λάκκο, ώστε η κοινότητα να συνεχίσει να έχει την εύνοιά του. Μια μέρα, όμως, η έφηβη Ada ανακαλύπτει ότι η επόμενη κανάτα έχει το δικό της πρόσωπο και αποφασίζει να την κρύψει για να σωθεί, αγνοώντας τις συνέπειες που θα έχει η πράξη της. Αιμορραγείς από τα μάτια ή όχι ακόμα;

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, αν αποφασίσεις να τη δεις, πάρε χάπια. Αντικαταθλιπτικά, βαρβιτουρικά, ό,τι βρεις μπροστά σου. Μόνο έτσι θ΄αντέξεις τον σουρεαλισμό που πρόκειται να βιώσεις! Μα… δεν μας έφτανε το λάστιχο προηγουμένως; Τώρα έχουμε και λάκκο που επικοινωνεί τηλεπαθητικά με έναν τύπο που ψήνει πρόσωπα από πηλό για να επιλέξουν τον επόμενο που θα θυσιαστεί μέσα στον λάκκο, ώστε να συνεχίσει να τους γιατρεύει;;; ΤΙ ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ ΠΙΝΕΤΕ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΤΟ ΜΟΙΡΑΖΕΣΤΕ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΥΠΟΛΟΙΠΟΥΣ;;; Εννοείται ότι η ταινία είναι τόσο βαρετή που από τα απανωτά χασμουρητά παραλίγο να εξαρθρωθεί η κάτω σιαγόνα μου…


SKINUNDER THE SKIN (2013)

Σκηνοθεσία: Jonathan Glazer
Σενάριο: Walter Campbell, Jonathan Glazer
Μουσική: Mica Levi
Ηθοποιοί: Scarlett Johansson
Είδος: Science Fiction Thriller
Αξιολόγηση: ★★☆☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Κάπου στη Σκωτία, μια νεαρή γυναίκα οδηγάει τριγύρω με το βανάκι της, ψωνίζοντας άντρες, τους οποίους οδηγεί στο σπίτι της για να κάνουν σεξ. Εκεί… εμ… εκεί συμβαίνει κάτι που δεν περιγράφεται με λέξεις, οπότε θα σε αφήσω να το δεις και να το ανακαλύψεις μόνος σου!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, εδώ σήκωσα απλώς τα χέρια ψηλά και αποδέχτηκα το γεγονός ότι κάποιες ταινίες απλώς υπάρχουν. Δεν έχει σημασία για ποιο λόγο υπάρχουν, απλώς είναι εκεί και εκτυλίσσονται μπροστά στα μάτια σου, αδιαφορώντας αν τις καταλαβαίνεις ή όχι! Το ότι η ταινία λανσάρεται ως “art film” ίσως ήταν ένα σημάδι για το τι θα επακολουθούσε. Ετοιμάσου, λοιπόν, για μια σαγηνευτικά αλλόκοτη ταινία, κατά τη διάρκεια της οποία θα προσπαθείς να βγάλεις νόημα και να καταλάβεις τι βλέπεις, μόνο και μόνο για να το συνειδητοποιήσεις (περίπου) στην τελευταία σκηνή! Όπου απλώς θα έχεις ήδη κλείσει καμιά ώρα με το στόμα ανοιχτό και λίγο σάλιο να κυλάει στο σαγόνι. Αντέχεται κυρίως λόγω της Σκάρλετ! Κι επειδή σε τρώει η αγωνία να μάθεις τι στο διάτανο συμβαίνει!

5 θρίλερ για να δεις πίνοντας το τσάι σου!

Vinieta_SpecialVS3BRITISH STYLE!
Πρόκειται να παρελάσουν αρκετές βρετανικές παραγωγές από αυτό το ιστολόγιο στο μέλλον. Όχι τυχαία, καθώς η Μεγάλη Βρετανία έχει παράδοση στις ταινίες θρίλερ και τα τελευταία χρόνια έχει δώσει πολύ αξιόλογες και καλοδουλεμένες παραγωγές, είτε ψυχολογικού τρόμου είτε φρίκης. Είναι καλό που το μονοπώλιο των ΗΠΑ έχει σπάσει και έχει μπει και η Ευρασία στο παιχνίδι και ακόμη καλύτερο που οι περισσότερες ευρωπαϊκές παραγωγές δεν μαστίζονται από τα κλισέ και τις μανιέρες που έχουν ριζωθεί βαθιά στο Hollywood. Σήμερα, λοιπόν, σου έχω για αρχή πέντε βρετανικά θρίλερ που στην πλειονότητά τους αποτελούν σχετικά πρωτότυπες και ασυνήθιστες ταινίες και αξίζουν τον χρόνο που θα αφιερώσεις να τις δεις!


 host_posterTHE PERFECT HOST (2010)

Σκηνοθεσία: Nick Tomnay
Σενάριο: Nick Tomnay, Krishna Jones
Μουσική: John Swihart
Ηθοποιοί: David Hyde Pierce, Clayne Crawford κ.α.
Είδος: Thriller
Αξιολόγηση: ★★★
☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Ο John καταδιώκεται για ένα έγκλημα και, προκειμένου να γλιτώσει τη σύλληψη, παριστάνει το θύμα κλοπής και βρίσκει καταφύγιο στο σπίτι του Warwick, αφού πρώτα τον πείθει ότι έχουν μια κοινή φίλη. Ο ανυποψίαστος Warwick προθυμοποιείται να φιλοξενήσει για λίγη ώρα τον John, όσο συνεχίζει τις προετοιμασίες για ένα πάρτυ που οργανώνει για τους φίλους του, που πρόκειται σύντομα να έρθουν στο σπίτι. Και μετά… αρχίζει απλώς η παράνοια!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, η ταινία είναι αρκετά περίεργη και τρελή και γεμάτη κουλές ανατροπές –ό,τι πρέπει για να κρατήσει το ενδιαφέρον σου ως το τέλος. Υπάρχουν αρκετές στιγμές αγωνίας και θα προσπαθήσεις πολλές φορές να φανταστείς πού προσπαθεί να καταλήξει το σενάριο. Δυστυχώς, κάπου το παρακάνουν οι σεναριογράφοι με τις ανατροπές και το τελευταίο μισάωρο γίνεται τόσο περίεργο που αγγίζει τα όρια του παραλόγου –το έχουν αυτό το κακό οι Βρετανοί και το έχω παρατηρήσει σε αρκετές ταινίες και σειρές τους: έχουν μια τάση να το παρακάνουν και να το ξεχειλώνουν. Παρόλα αυτά, η ταινία στο σύνολό της είναι αρκετά πρωτότυπη και ενδιαφέρουσα.


panic_posterPANIC BUTTON (2011)

Σκηνοθεσία: Chris Crow
Σενάριο: Frazer Lee
Μουσική: Mark Rutherford
Ηθοποιοί: Scarlett Alice Johnson, Michael Jibson, Jack Gordon κ.α.
Είδος: Horror
Αξιολόγηση: ★★★
★☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Τέσσερις νέοι, άγνωστοι μεταξύ τους, κερδίζουν σε διαγωνισμό ενός site κοινωνικής δικτύωσης αεροπορικό ταξίδι με πολυτελές τζετ στη Νέα Υόρκη, με όλα τα έξοδα πληρωμένα. Παράλληλα, έχουν την ευκαιρία να δοκιμάσουν πρώτοι το νέο online παιχνίδι του site, το οποίο θα αποτελέσει και την ψυχαγωγία τους κατά τη διάρκεια του ταξιδιού. Το παιχνίδι μοιάζει με ένα απλό κουίζ ερωτήσεων, που σκοπό έχει να αναδείξει πόσο καλά γνωρίζουν τον εαυτό τους οι παίκτες, αλλά σύντομα οι ερωτήσεις γίνονται προσωπικές, αποκαλυπτικές και προσβλητικές και οι παίκτες αρχίζουν να ανακαλύπτουν ένας-ένας τον πραγματικό λόγο για τον οποίο βρίσκονται στο αεροπλάνο…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, η ταινία είναι αρκετά περίεργη, πρωτότυπη και κλειστοφοβική (σε αεροπλάνο εκτυλίσσεται, άλλωστε!) Το σενάριο είναι γεμάτο μυστήριο και κρατά καλά κρυμμένα τα χαρτιά του μέχρι το τέλος, όπου όλα εξηγούνται επαρκώς, οπότε δεν θα μείνεις με την απορία, έστω και αν θεωρήσεις ότι το όλο στόρυ τελικά αποδεικνύεται πολύ τραβηγμένο και απίθανο –αλλά αυτά πάνε αναλόγως με το γούστο του καθενός.


inbred_posterINBRED (2011)

Σκηνοθεσία: Alex Chandon
Σενάριο: Alex Chandon, Paul Shrimpton
Μουσική: Dave Andrews
Ηθοποιοί: Jo Hartley, Seamus O’Neill, James Doherty κ.α.
Είδος: Horror
Αξιολόγηση: ★★★
★☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Δύο κοινωνικοί λειτουργοί, παρέα με τους τέσσερις νεαρούς παραβάτες που επιβλέπουν, καταφτάνουν σε ένα απομακρυσμένο και σχετικά απομονωμένο χωριό του Yorkshire, όπου σκοπεύουν να περάσουν το σαββατοκύριακο, προσφέροντας κοινωφελή εργασία. Όταν μπλέκονται, όμως, σε διένεξη με μια ομάδα ντόπιων το πράγμα στραβώνει. Πολύ. Αιματηρά πολύ!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, αν είσαι φαν των σπλάτερ, θα το λατρέψεις, καθώς πρόκειται για τη μοναδική σπλατεριά ανάμεσα στις υπόλοιπες προτάσεις και είναι γεμάτη από πολλούς, ευφάνταστους και άκρως αηδιαστικούς θανάτους. Για low budget παραγωγή, τα πάει μια χαρά, αν και το ίδιο το σενάριο δεν λέει και πάρα πολλά, όπως συμβαίνει στις ταινίες του είδους. Έχουμε τα κλασικά κλισέ και τις συνήθεις ηλιθιότητες των χαρακτήρων, αλλά αυτό που ενόχλησε περισσότερο εμένα ήταν το τέλος και η γενική αίσθηση που σου αφήνει η ταινία, αν και άλλοι -σε reviews που πέτυχα στο ίντερνετ- δήλωσαν ικανοποιημένοι. Όπως και να έχει, η ταινία έχει και χιούμορ και αγωνία και τρόμο και πολλή, πολλή φρίκη!


storage_posterSTORAGE 24 (2012)

Σκηνοθεσία: Johannes Roberts
Σενάριο: Johannes Roberts, Davie Fairbanks, Marc Small, Noel Clarke
Μουσική: Christian Henson
Ηθοποιοί: Noel Clarke, Colin O’Donoghue, Laura Haddock κ.α.
Είδος: Science Fiction Horror
Αξιολόγηση: ★★☆
☆☆

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Η συντριβή ενός στρατιωτικού αεροπλάνου στο Λονδίνο, γεμίζει την πόλη όχι μόνο με συντρίμμια, αλλά και με τα άκρως απόρρητα περιεχόμενα που μετέφερε. Κατά τη διάρκεια της καταστροφής, το ηλεκτρικό δίκτυο της πόλης παθαίνει σοβαρή βλάβη και το ρεύμα κόβεται και επανέρχεται, δημιουργώντας διάφορα προβλήματα, ανάμεσα στα οποία είναι και ο εγκλωβισμός μιας ομάδας ανθρώπων μέσα στις εγκαταστάσεις ενός αποθηκευτικού χώρου. Οι εγκλωβισμένοι θα ανακαλύψουν, όμως, ότι μαζί τους στο κτίριο βρίσκεται και κάτι άλλο -το οποίο τους καταδιώκει μέσα στις μονάδες αποθήκευσης- και ότι πρέπει να βρούνε γρήγορα έναν τρόπο να αποδράσουν…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, δεν πρόκειται για κάτι το τόσο εξαιρετικά πρωτότυπο ή καινοτόμο –ταινίες με εξωγήινα τέρατα που κυνηγάνε κοσμάκη μέσα σε σκοτεινά, βιομηχανικά περιβάλλοντα γυρίζονται από την εποχή του Alien! Όμως πρόκειται για καλογυρισμένη ταινία με αρκετές δόσεις αγωνίας και χιούμορ, που βλέπεται ευχάριστα και, αν μη τι άλλο, καταφέρνει επαρκώς να σε διασκεδάσει.


tower_posterTOWER BLOCK (2012)

Σκηνοθεσία: James Nunn, Ronnie Thompson
Σενάριο: James Moran
Μουσική: Owen Morris
Ηθοποιοί: Sheridan Smith, Jack O’Connell, Russell Tovey κ.α.
Είδος: Thriller
Αξιολόγηση: ★★★
☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Ο τελευταίος όροφος του Tower Block 31, ενός τεράστιου συγκροτήματος κατοικιών, είναι ο μοναδικός που κατοικείται ακόμη. Ολόκληρο το κτιριακό συγκρότημα πρόκειται σύντομα να κατεδαφιστεί μαζί με όλα τα υπόλοιπα, ώστε να αποφευχθούν τα συνεχώς αυξανόμενα κρούσματα εγκλημάτων που συμβαίνουν σε αυτά, αλλά οι ελάχιστες οικογένειες που μένουν εκεί αρνούνται να μετακομίσουν και περιμένουν την απόφαση του δημοτικού συμβουλίου. Η κατάσταση, όμως, θα αλλάξει ένα σαββατιατικό πρωινό που όλα τα διαμερίσματα θα δεχθούν την επίθεση ενός ελεύθερου σκοπευτή. Και όλοι οι ένοικοι θα συνειδητοποιήσουν ότι πλέον είναι όλοι τους παγιδευμένοι οριστικά μέσα στο κτίριο, χωρίς να γνωρίζουν από ποιον και γιατί.

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, πρόκειται για αρκετά συμπαθητική ταινία με γερές δόσεις αγωνίας και αρκετά κλειστοφοβική ατμόσφαιρα. Ενίοτε και υψοφοβική! Στην αρχή φαντάστηκα πως θα επρόκειτο για κάποιο αγγλικό remake του The Raid: Redemption, αλλά τελικά έπεσα έξω. Αν και προσωπικά δεν μου άρεσε η όλη εξήγηση του μυστηρίου στο κλείσιμο της ταινίας και θεωρώ πως θα μπορούσαν να δουλέψουν καλύτερα το σημείο αυτό, αλλά καθένας με τα γούστα του. Από κάποιους η ταινία θεωρήθηκε το καλύτερο βρετανικό φιλμ του 2012, οπότε προφανώς τους ικανοποίησε και πάω πάσο!

The Tall Man: Φυλάξτε τα παιδιά σας…

10stall_man-posterΣκηνοθεσία: Pascal Laugier
Σενάριο: Pascal Laugier
Μουσική: Todd Bryanton
Ηθοποιοί: Jessica Biel, Jodelle Ferland, Stephen McHattie
Είδος: Mystery Thriller
Αξιολόγηση: ★★★
☆☆

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★
☆☆
Φρίκη: ★
☆☆
Τρόμος: ★★
☆☆
Αγωνία: ★★★
★☆

THE TALL MAN (2012)
Καναδο-γαλλική παραγωγή για τον τρομολάγνο μου σήμερα, αλλά μην ανησυχείς -δεν θα χρειαστεί να φρεσκάρεις τα γαλλικά σου, η ταινία είναι αγγλόφωνη! Και το κεντρικό της θέμα είναι τα παιδιά –το σιγουράκι που παίζει στις περισσότερες ταινίες θρίλερ, διότι όποιος δεν συγκινείται όταν υπάρχουν παιδιά που κινδυνεύουν στο σενάριο, είναι νεκρός μέσα του και πρέπει να πάει να μείνει για πάντα μόνος του σε μια καλύβα στο βουνό. Το οποίο, επίσης, θα ήταν καλή ιδέα για θρίλερ!

TI MAΣ ΛΕΣ;
Η Julia είναι νοσοκόμα στο Cold Rock, μια μικρή πόλη που έχει βυθιστεί στη φτώχεια και την εγκατάλειψη κι αργοπεθαίνει από τότε που έκλεισαν τα ορυχεία της. Σαν να μην έφτανε αυτό, αρκετά από τα παιδιά της πόλης έχουν εξαφανιστεί χωρίς να αφήσουν κανένα ίχνος. Οι ντόπιοι κατηγορούν γι’ αυτό μια μυστηριώδη οντότητα, τον «Ψηλό Άντρα», που απαγάγει παιδιά τα οποία δεν ξαναβλέπει ποτέ κανείς. Παρόλα αυτά, οι περισσότεροι τον αντιμετωπίζουν ως τοπικό θρύλο –ανάμεσά τους και το FBI που έχει στείλει στην περιοχή έναν πράκτορα με σκοπό να ανακαλύψει τον πραγματικό απαγωγέα. Όταν ο γιος της Julia γίνει το επόμενο θύμα κι εκείνη έρθει πρόσωπο με πρόσωπο με τον Tall Man, το μυστήριο θ’ αρχίσει σιγά σιγά να ξεδιαλύνεται…

Η ταινία ξεκινάει ως μια κλασική ιστορία αναζήτησης χαμένου προσώπου, αλλά εξελίσσεται με πολύ διαφορετικό και απροσδόκητο τρόπο! Τη στιγμή που είσαι σίγουρος ότι κατάλαβες τι συμβαίνει και αρχίζεις να θριαμβολογείς στους άλλους ξεκινώντας τη φράση με το κλασικό: «Να δείτε που τελικά…», το σενάριο σου ρίχνει στα μούτρα μερικές απανωτές ανατροπές και το κεφάλι σου αρχίζει να περιστρέφεται σαν της Linda Blair στον Εξορκιστή! Δεν θα γράψω περισσότερα για να μην κάνω spoiler και σας πω κατά λάθος για το μυστικό, εξωγήινο σκάφ… εχμ, ουπς!

Αν και η κεντρική ιδέα πίσω από το σενάριο είναι πρωτότυπη, θεωρώ ότι η ταινία χάνει τον ρυθμό της προς το τέλος και ότι η δράση δεν είναι ίσα κατανεμημένη. Ίσως φταίει το ότι η μεγάλη ανατροπή γίνεται κάπου στη μέση της ταινίας και μετά η πλοκή μοιάζει λίγο πιο υποτονική, καθώς ξεδιπλώνονται όλες οι λεπτομέρειες. Παρόλα αυτά, η φωτογραφία και η αισθητική, γενικότερα, της ταινίας είναι υπέροχες και η όλη ατμόσφαιρα είναι σαγηνευτικά μελαγχολική και καταθλιπτική, δίνοντάς σου την εντύπωση ότι όντως βρίσκεσαι σε μια ξεχασμένη πόλη που αργοπεθαίνει μαζί με τους κατοίκους της. Η ερμηνεία της Biel είναι πολύ καλή και επανορθώνει για τις έξι σεζόν που συμμετείχε στην άθλια προπαγανδιστική και εμετικά γλυκανάλατη σειρά 7th Heaven

Μπορεί να πήρε χλιαρές κριτικές, οι περισσότεροι θεατές, όμως, τη λάτρεψαν, κυρίως λόγω των ανατροπών της και της πρωτότυπης κεντρικής ιδέας, η οποία σε βάζει σε ένα τεράστιο δίλημμα και παίζει με τους ηθικούς φραγμούς σου, καθώς θα προσπαθήσεις να καταλήξεις αν, τελικά, συμφωνείς ή όχι με όσα διαδραματίζονται μπροστά στα μάτια σου. Ναι, είναι πολύ αόριστα όλα αυτά που γράφω, αλλά είπαμε: δεν θέλω να σου κάνω σπόιλερ, καθώς υπάρχουν πράγματα που δεν πρέπει να μάθεις, όπως για τη μυστική σέκτα που κρύβεται στο ορυχ… ουπς!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, άσε τον Ψηλό Άντρα να σε πάρει τρυφερά στην αγκαλιά του και να… εμ, εντάξει, λάθος επιλογή λέξεων. Δες την!


GEEKY TRIVIA
Ο σκηνοθέτης (και σεναριογράφος) έγινε γνωστός στους κόλπους των horror fans για μία από τις πιο αιματηρές και φρικιαστικές ταινίες splatter που έχουν γυριστεί ποτέ, το “Martyrs”. Επίσης, ήταν στα άμεσα σχέδιά του να σκηνοθετήσει το remake του “Hellraiser”, αλλά αποχώρησε από το project για άγνωστους λόγους.


ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Δεν έχει.

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:
TA1 TA2 TA4

Chain Letter: Δεν είναι ταινία, είναι junk mail…

b-moviechain-posterΣκηνοθεσία: Deon Taylor
Σενάριο: Diana Erwin, Michael J. Pagin, Deon Taylor
Μουσική: Vincent Gillioz
Ηθοποιοί: Nikki Reed, Keith David, Brad Dourif, Betsy Russell κ.α.
Είδος: Horror
Αξιολόγηση: ★
☆☆☆☆

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα:
Φρίκη:
Τρόμος:
Αγωνία:

CHAIN LETTER (2010)
Κάθε φορά που κάποιος μου κάνει στα τυφλά forward ένα mail τύπου: «Αν δεν το προωθήσεις σε έξι άτομα, θα σου πέσουν οι βλεφαρίδες», θέλω να τον στραγγαλίσω με το καλώδιο ethernet του υπολογιστή του. Αλλά, για σκέψου, τρομολάγνε αναγνώστη μου, τι θα γινόταν αν αυτά τα μηνύματα είχαν κάποια δόση αλήθειας; Τι θα συνέβαινε αν ΟΝΤΩΣ σου έπεφταν οι βλεφαρίδες όποτε αμελούσες να προωθήσεις το mail σε έξι φίλους σου; Ακόμη χειρότερα, τι θα συνέβαινε αν αντί να σου πέσουν οι βλεφαρίδες, εμφανιζόταν ένας νταβραντισμένος ψυχάκιας και σε έκοβε κομματάκια; Την απάντηση στο βασανιστικό, αυτό, ερώτημα έρχεται να δώσει η σημερινή ταινία. Δυστυχώς, με εξίσου βασανιστικό τρόπο…

TI MAΣ ΛΕΣ;
Μια παρέα εφήβων συμμαθητών (που τους υποδύονται, ως συνήθως, 25ρηδες) λαμβάνει ένα μυστηριώδες chain letter, το οποίο τους προειδοποιεί ότι αν δεν το προωθήσουν, θα χάσουν τη ζωή τους μέσα σε εικοσιτέσσερις ώρες. Δεν το προωθούν, οπότε ένας γιγαντόσωμος, παραμορφωμένος δολοφόνος τους εντοπίζει και τους σκοτώνει έναν-έναν χρησιμοποιώντας αλυσίδες. Στο ενδιάμεσο, ένας επιθεωρητής της αστυνομίας προσπαθεί να ρίξει φως στους φόνους, ενώ οι επιζώντες φίλοι προσπαθούν απλώς να… εμ… δεν έχω ιδέα τι προσπαθούν να κάνουν, βασικά όλοι απλώς περιφέρονται στην ταινία και πεθαίνουν κατά διαστήματα!

Το σενάριο είναι ένα χάος! Μερικές φορές διαβάζεις το στόρι μιας ταινίας και σκέφτεσαι: «Φοβερό θέμα, γιατί δεν είχε σκεφτεί κανείς να ασχοληθεί με αυτό στο παρελθόν;» Και μετά βλέπεις και την ταινία και καταλαβαίνεις το γιατί: διότι δεν ήταν, προφανώς, εύκολο να σκεφτεί κανείς σενάριο της προκοπής! Αυτό συνέβη και με το Chain Letter. Η ιδέα είναι κορυφαία και με πολλές προοπτικές. Πήραν ένα από τα πιο διαδεδομένα (και ενοχλητικά) στοιχεία της διαδικτυακής κουλτούρας και πάτησαν πάνω στο κλασικό μοτίβο «what if…». Αλλά η εκτέλεση ήταν άθλια. Τόσο άθλια που ολόκληρη η ταινία -που είναι μια πολύ κακή μείξη του SAW, του The Ring και δύο κιλών κοκαΐνης- μοιάζει με ένα ακατάσχετο, ασύνδετο παραλήρημα τεχνοφοβίας και τυχαίων αιματοκυλισμάτων.

Γιατί συνέβη αυτό; Κατά τη γνώμη μου, το πρόβλημα ξεκίνησε από την αρχική ιδέα. Ο πιο σίγουρος τρόπος να φέρεις σε πέρας μια τέτοια ταινία είναι να στραφείς στο υπερφυσικό στοιχείο, το οποίο σου δίνει πολύ μεγαλύτερο εύρος κινήσεων. Αντί αυτού, οι δημιουργοί διάλεξαν το πατροπαράδοτο: «θνητός δολοφόνος σκοτώνει για τιμωρία», δημιουργώντας ταυτόχρονα τόσα κενά και τρύπες στο σενάριο, που η ταινία θα μπορούσε να είναι ο Μπομπ Σφουγγαράκης! Φαντάσου να είχαν επιλέξει την ίδια δίοδο και στο The Ring! Αντί να βγαίνει το πνεύμα της Sadako από την τηλεόραση και να σκοτώνει όποιον είδε τη βιντεοκασέτα, θα ερχόταν απλώς σπίτι του με ένα ταξί, θα του χτυπούσε το κουδούνι και όταν της άνοιγε θα τον κοπάναγε μέχρι θανάτου με ένα βίντεο!

Κατ’ αρχάς, οι σεναριογράφοι της ταινίας παίζει να είναι μέλη των Amish, καθώς το σενάριό τους είναι ξεδιάντροπη προπαγάνδα εναντίον της τεχνολογίας. Κάθε λίγο και λιγάκι, διάφοροι χαρακτήρες μπλέκονται στα καλά καθούμενα σε φιλοσοφικές συζητήσεις περί της τεχνολογίας και των κακών που έχει και του πόσο έχει αποξενώσει τους ανθρώπους και μετά ψοφάει κάποιος και ξαναρχίζει η συζήτηση! Υπάρχουν πιο διακριτικοί τρόποι να περάσεις το μήνυμά σου, πάλι καλά που δεν έβαλαν τα θύματα, πριν τα κακαρώσουν, να γράφουν με το αίμα τους στον τοίχο: «Πέθανα επειδή χρησιμοποίησα τον ηλεκτρισμό…»

Στη συνέχεια, έρχονται οι προαναφερθείσες τρύπες του σεναρίου. Ανάθεμα κι αν καταλαβαίνουμε ποτέ ποιος κάνει ό,τι κάνει και γιατί το κάνει, αν και στο τέλος υποτίθεται ότι λύνεται το μυστήριο και ενώνονται όλα τα κομμάτια του παζλ. Μπαρούφες! Αυτή η ταινία έχει τόσα κομμάτια, που δεν είναι παζλ, αλλά άμμος! Ειλικρινά, αν δεν διάβαζα μετά την πλοκή και στη Wikipedia, δεν θα είχα καν καταλάβει ποιος είναι ο δολοφόνος! Όσο σκέφτομαι ότι χρειάστηκαν τρία άτομα για να γραφτεί αυτό το αίσχος, μου έρχεται να βάλω τα κλάματα… Ουσιαστικά, το μόνο καλό που έχει το συγκεκριμένο θρίλερ και άξιζε το 1 αστεράκι που του έβαλα, είναι οι σκηνές θανάτου, μερικές από τις οποίες είναι αρκετά γραφικές και σου δίνουν ιδέες για το τι να κάνεις στους σεναριογράφους αν ποτέ πέσουν στα χέρια σου.

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, κάνε αυτό το άρθρο forward σε 10 άτομα που αντιπαθείς! Αν δούνε την ταινία, θα πέσουν νεκροί από εγκεφαλική αιμορραγία μέσα στο επόμενο δίωρο!


GEEKY TRIVIA
Οχτώ από τους ηθοποιούς του cast είχαν ήδη εμφανιστεί σε άλλες ταινίες τρόμου στο παρελθόν, μερικές από αρκετά γνωστά κι επιτυχημένα franchise: SAW, A Nightmare on Elm Street, Child’s Play, The Hills Have Eyes, Boogeyman, The Thing, Cabin Fever, See No Evil.


ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Η ταινία κόστισε τρία εκατομμύρια δολάρια και έβγαλε με το ζόρι 580 χιλιάρικα! Το μόνο μέλλον που θα μπορούσε να έχει, είναι να τη διδάσκουν στο σεμινάριο: «Πώς να κάνετε την ταινία σας να πατώσει»!

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:
CH1 CH3 CH5