5 θρίλερ για να δεις στην καραντίνα!


ΜΑΚΡΙΑ ΚΙ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΙ!
Είναι αρκετές οι φορές που η ζωή μοιάζει ν΄ αντιγράφει τον κινηματογράφο και να που τώρα ολόκληρος ο πλανήτης βιώνει κάτι που μοιάζει να βγήκε από ταινία επιστημονικής φαντασίας. Ο κορονοϊός έκανε τη δειλή εμφάνισή του στα τέλη της προηγούμενης χρονιάς, αλλά ξεπέρασε πολύ γρήγορα το τρακ του. Τώρα πια έχει εξαπλωθεί σε κάθε ήπειρο, ολόκληρες χώρες τελούν υπό καραντίνα και γενική απαγόρευση κυκλοφορίας, η παγκόσμια οικονομία αρχίζει να γονατίζει και τα θύματα αυξάνονται ανησυχητικά. Απόδειξη ότι όσο μακριά κι αν έχει φτάσει ο πολιτισμός μας, αυτό δεν σημαίνει πως δεν μπορεί πολύ εύκολα να καταρρεύσει από τη μια στιγμή στην άλλη. Και υπάρχει πιο ιδανικός εχθρός για να το πετύχει αυτό, πέρα από κάποιον που φαίνεται μόνο στο μικροσκόπιο; Δεν χρειάζεται πανικός, όμως. Υπομονή και αισιοδοξία! Ακολούθα τις οδηγίες των ειδικών, προφυλάξου όσο καλύτερα μπορείς και βρες την ευκαιρία να κάνεις μέσα στην καραντίνα όλα εκείνα που συνεχώς γκρινιάζεις πως δεν έχεις χρόνο να κάνεις. Και στο ενδιάμεσο, εδώ είμαι εγώ για να σου προτείνω και κανένα καλό θρίλερ! Η περίσταση απαιτεί και ταινίες αντίστοιχου περιεχομένου, φυσικά. Τι; Too soon?


CARRIERS (2009)

Σκηνοθεσία: Àlex & David Pastor
Σενάριο: Àlex & David Pastor
Μουσική: Peter Nashel
Ηθοποιοί: Lou Taylor Pucci, Chris Pine,
Emily VanCamp κ.α.
Είδος: Body Horror, Post-Apocalyptic Horror
Αξιολόγηση: ★★★☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Τέσσερις επιζώντες μιας πανδημίας που έχει αποδεκατίσει το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού της Γης ταξιδεύουν προς μια απομονωμένη παραλία. Σκοπός τους είναι να εγκατασταθούν στο ξενοδοχείο που βρίσκεται εκεί, περιμένοντας να εξαλειφθεί ο ιός και να συνεχίσουν τη ζωή τους. Στο ταξίδι τους ακολουθούν μια σειρά από κανόνες που έχουν θεσπίσει, ώστε να αποφύγουν τον κίνδυνο μόλυνσης. Στην πορεία, όμως, θα συναντηθούν με έναν πατέρα και την άρρωστη κόρη του και τα σχέδιά τους θα αλλάξουν οριστικά…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, παρότι δεν έχει και κάτι καινούργιο να πει η ταινία, βλέπεται αρκετά ευχάριστα (όσο ευχάριστα μπορείς να παρακολουθήσεις μια μεταποκαλυπτική ταινία!) Η ιστορία μπορεί να είναι σχετικά απλή και με αναμενόμενη εξέλιξη, αλλά οι ερμηνείες τη σώζουν. Το ενδιαφέρον είναι ότι αποτελεί μια από τις πρώτες ταινίες του Chris Pine -πριν γίνει γνωστός- και προβλήθηκε την ίδια χρονιά με το reboot του Star Trek (το οποίο τον έκανε γνωστό!)


CONTAGION (2011)

Σκηνοθεσία: Steven Soderbergh
Σενάριο: Scott Z. Burns
Μουσική: Cliff Martinez
Ηθοποιοί: Marion Cotillard, Matt Damon, Jude Law, Laurence Fishburne κ.α.
Είδος: Action Thriller
Αξιολόγηση: ★★★★★

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Δύο μέρες μετά την επιστροφή της από επαγγελματικό ταξίδι στην Κίνα, μια γυναίκα από τις ΗΠΑ αρρωσταίνει και πεθαίνει. Η αυτοψία δείχνει ότι ο θάνατος προκλήθηκε από έναν άγνωστο και αρκετά θανατηφόρο ιό και οι έρευνες αποκαλύπτουν ότι η νεκρή ήταν ο αρχικός ασθενής. Αμέσως ξεκινά αγώνας δρόμου για να εντοπιστούν όλες οι κινήσεις της και να αποφευχθεί η εξάπλωση του ιού, όμως είναι πλέον πολύ αργά. Όσο οι ειδικοί παλεύουν με τον χρόνο για να ανακαλύψουν το εμβόλιο κατά του ιού, ο πλανήτης αρχίζει σιγά σιγά να κυριεύεται από τον πανικό και να βυθίζεται όλο και περισσότερο στο χάος…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, πρόκειται για μια αριστουργηματική ταινία με ανσάμπλ καστ, η οποία τρόμαξε πολλούς με τον ρεαλισμό της, ενώ στις μέρες που διανύουμε φαντάζει σχεδόν προφητική. Οι ερμηνείες είναι πολύ καλές, η σκηνοθεσία αριστοτεχνική και η ιστορία παρουσιάζεται μέσα από τα μάτια διάφορων χαρακτήρων, αποκαλύπτοντας όλες τις πλευρές μιας πανδημίας: το δράμα των θυμάτων και των οικογενειών τους, τη μάχη του νοσηλευτικού προσωπικού, τις συζητήσεις πίσω από τις κλειστές πόρτες οργανισμών, την ψυχολογία του πλήθους και τη μαζική υστερία, καθώς και την αναπόφευκτη εμφάνιση των κερδοσκόπων. Έπαινοι προήλθαν και από την επιστημονική κοινότητα για την ακρίβεια του σεναρίου, όσον αφορά το επιστημονικό κομμάτι.


HIDDEN (2015)

Σκηνοθεσία: The Duffer Brothers
Σενάριο: The Duffer Brothers
Μουσική: David Julyan
Ηθοποιοί: Alexander Skarsgård,
Andrea Riseborough, Emily Alyn Lind

Είδος: Psychological Thriller
Αξιολόγηση: ★★★☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Μια μυστηριώδης ασθένεια που χτυπάει τις ΗΠΑ αναγκάζει μια τριμελή οικογένεια να κρυφτεί σε ένα υπόγειο καταφύγιο. Πεπεισμένοι πως είναι οι μοναδικοί που έχουν επιζήσει και ότι ο υπόλοιπος πληθυσμός έχει μετατραπεί σε τέρατα, προσπαθούν να επιβιώσουν στο ασφυκτικό, αυτό, περιβάλλον έχοντας ως κύριο κανόνα να διατηρούν την ψυχραιμία τους και να μην εγκαταλείπουν για κανένα λόγο την κρυψώνα τους. Μια σειρά από ατυχείς συγκυρίες, όμως, θα απειλήσει την ασφάλειά τους…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, η ταινία είναι αρκετά ενδιαφέρουσα και καταφέρνει να αναπτύξει μια τετριμμένη ιδέα με δημιουργικό τρόπο. Είναι κλειστοφοβική, ατμοσφαιρική και μινιμαλιστική, κυρίως λόγω του χαμηλού budget. Το σενάριο δεν είναι κάτι το πρωτότυπο, όμως παρουσιάζεται έξυπνα, μοιρασμένο ανάμεσα στο παρόν και σε ελάχιστα flashback τα οποία αποκαλύπτουν όλες τις πτυχές της ιστορίας. Σίγουρα θα κρατήσει το ενδιαφέρον σου μέχρι το ανατρεπτικό φινάλε.


VIRAL (2016)

Σκηνοθεσία: Henry Joost, Ariel Schulman
Σενάριο: Christopher Landon
Μουσική: Rob Simonsen
Ηθοποιοί: Sofia Black D’Elia, Analeigh Tipton,
Travis Tope κ.α.

Είδος: Science Fiction Horror
Αξιολόγηση: ★★☆☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Μια εξαιρετικά μεταδοτική ασθένεια που προκαλείται από παρασιτικό οργανισμό χτυπάει μια μικρή πόλη της Καλιφόρνια, την οποία η κυβέρνηση θέτει αμέσως υπό αυστηρή καραντίνα. Στο επίκεντρο του χαμού βρίσκονται δυο αδελφές, οι οποίες αποκόπτονται τελείως από τους γονείς τους και πρέπει να βρούνε έναν τρόπο να παραμείνουν υγιείς ώσπου να περάσουν όλα. Κάτι που θα αποδειχθεί σχεδόν αδύνατο, αφού όσοι νοσούν γίνονται απίστευτα βίαιοι και επιθετικοί…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, εντάξει, βλέπεται. Δεν αποτελεί και κάτι το εξαιρετικά πρωτότυπο, μοιάζει περισσότερο με ένα αναμάσημα ιδεών που έχουμε ξαναδεί, αλλά με μια προσπάθεια να αποδοθούν με πιο σύγχρονο τρόπο. Είναι καλογυρισμένο και έχει μερικές καλές σκηνές φρίκης, όμως η γενική αίσθηση που σου αφήνει είναι αυτή του ξαναζεσταμένου φαγητού. Είναι, σίγουρα, από τις ταινίες που βλέπεις κάνοντας κάτι άλλο ταυτόχρονα.


RADIUS (2017)

Σκηνοθεσία: Caroline Labrèche, Steeve Léonard
Σενάριο: Caroline Labrèche, Steeve Léonard
Μουσική: Benoît Charest
Ηθοποιοί: Diego Klattenhoff, Charlotte Sullivan
Είδος: Science Fiction Thriller
Αξιολόγηση: ★★★★☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Ένας άντρας συνέρχεται μετά από αυτοκινητιστικό δυστύχημα και συνειδητοποιεί ότι έχει χάσει τη μνήμη του. Αναζητώντας βοήθεια, θα ανακαλύψει έντρομος πως όποιος ζωντανός οργανισμός τον πλησιάζει σε κοντινή απόσταση, πέφτει νεκρός. Το μυστήριο περιπλέκεται ακόμη περισσότερο όταν συναντά μια γυναίκα που, όχι μόνο πάσχει κι εκείνη από αμνησία, αλλά δείχνει να έχει και ανοσία στη θανατηφόρα δύναμή του. Μαζί θα προσπαθήσουν να λύσουν το μυστήριο για το τι τους συνέβη…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, πρόκειται για μια ενδιαφέρουσα ταινία με αρκετά έξυπνη και πρωτότυπη ιστορία και μπόλικες ανατροπές στην εξέλιξή της. Συνδυάζει στοιχεία θρίλερ, επιστημονικής φαντασίας, μυστηρίου και το σασπένς σε κρατάει από το ξεκίνημα μέχρι το τέλος. Μπορεί να είναι low budget, όμως η φρέσκια ιδέα στην οποία βασίστηκε το σενάριο είναι το μόνο που έχει σημασία εδώ και είναι και αυτό που οδήγησε στις εξαιρετικές κριτικές του κοινού.  Δες την οπωσδήποτε!

5 (ακόμη) θρίλερ που θα σου χαλάσουν τις διακοπές!

ΜΗ ΜΟΥ (ΞΑΝΑ)ΜΙΛΑΣ ΓΙΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΑ!
Ήρθε πάλι το καλοκαιράκι, ήρθε πάλι και η ώρα να κάνω ένα διαλειμματάκι από τα reviews (που κανείς δεν διαβάζει ούτως ή άλλως!) Και πάλι, όμως, δεν θα σε αφήσω έτσι, αφού έχω να σου προτείνω μαζεμένες πέντε ταινιούλες με καλοκαιρινό mood. Εντάξει, μεταξύ μας, σχεδόν καμιά από τις σημερινές ταινίες δεν έχει άμεση σχέση με καλοκαίρι, αλλά επειδή όλες έχουν να κάνουν με εξορμήσεις, road trips και εκδρομούλες –πράγματα τα οποία όλοι απολαμβάνουμε συνήθως στις διακοπές μας- ταιριάζουν μια χαρά με το concept!
Αν, λοιπόν, σκοπεύεις και φέτος να πας κάπου μόνος ή με παρέα, δες πρώτα τις ταινίες αυτές, ώστε να είσαι προετοιμασμένος για κάθε πιθανότητα!
Καλές διακοπούλες λοιπόν, είτε πας τώρα, είτε πας αργότερα, είτε δεν πας καθόλου και ξεμείνεις πίσω στην Αθήνα έτοιμος να κάνεις βουντού σε όποιον φίλο ανεβάσει καλοκαιρινές φωτογραφίες στο Facebook!


TUCKER & DALE VS EVIL (2010)

Σκηνοθεσία: Eli Craig
Σενάριο: Eli Craig, Morgan Jurgenson
Μουσική: Michael Shields
Ηθοποιοί: Tyler Labine, Alan Tudyk, Katrina Bowden κ.α.
Είδος: Horror Comedy
Αξιολόγηση: ★★★★☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Μια ομάδα εφήβων αποφασίζει να πάει για κάμπινγκ σε ένα δάσος στη Δυτική Βιρτζίνια. Στον δρόμο θα συναντηθούν με δυο καλοκάγαθους και ολίγον άξεστους ντόπιους, που άθελά τους θα τρομοκρατήσουν την παρέα. Λίγο αργότερα και μετά από μια σειρά παρεξηγήσεων και αστείων συμπτώσεων, η παρέα των φίλων θα πειστεί ότι οι δυο ντόπιοι είναι κατά συρροήν δολοφόνοι, όπως στις ταινίες, και ότι τους καταδιώκουν με σκοπό να τους σκοτώσουν!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε πρόκειται για μια έξυπνη κωμωδία τρόμου -και παρωδία των άπειρων slasher ταινιών θρίλερ που έχουν γυριστεί από την απαρχή του κινηματογράφου- που ανατρέπει το δίπολο κακού-ηρώων με ευφάνταστο και διασκεδαστικό τρόπο! Το ότι είναι κωμωδία, φυσικά, δεν σημαίνει ότι δεν έχει κάμποσες σκηνές φρίκης. Το ότι θα σου προκαλέσουν ταυτόχρονα τρόμο και γέλιο είναι κάτι που δίνει ακόμη πιο μακάβριο ύφος στην ιστορία!


PRIMAL (2010)

Σκηνοθεσία: Josh Reed
Σενάριο: Nigel Christensen, Josh Reed
Μουσική: Rob Gibson
Ηθοποιοί: Zoe Tuckwell-Smith, Lindsay Farris, Krew Boylan κ.α.
Είδος: Horror
Αξιολόγηση: ★★★☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Μια ομάδα φίλων ταξιδεύει στην αυστραλιανή ύπαιθρο (αυτό από μόνο του είναι σκηνικό τρόμου), με προορισμό μια σπηλιά με αρχαίες ζωγραφιές, τις οποίες θέλει να μελετήσει η ανθρωπολόγος της παρέας. Μόνο που κατά τη διαμονή τους εκεί, ένα μέλος της παρέας θα μολυνθεί από έναν μυστηριώδη ιό και θα μετατραπεί σε αιμοδιψές, άβουλο κτήνος, θέτοντας τους πάντες σε θανάσιμο κίνδυνο…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, πρόκειται για ένα low budget θρίλερ με ενδιαφέρον και αλλόκοτο σενάριο -και πολύ αίμα, φυσικά! Έχει αρκετές σκηνές τρόμου και μπόλικη αγωνία και οι χαρακτήρες, ευτυχώς, δεν είναι οι μονοδιάστατες καρικατούρες που θα περίμενε κανείς σε μια τέτοια ταινία. Το κύριο αρνητικό της είναι ότι κάπου μετά τη μέση τα πράγματα αρχίζουν να γίνονται όλο και πιο περίεργα και να μοιάζουν ασύνδετα με το σενάριο –ή, έστω, ξεφεύγουν από αυτό που θα φανταζόσουν ως λογική συνέχεια. Αυτό, βέβαια, δεν είναι απαραιτήτως κακό – όπως το πάρει κανείς!


HUSK (2011)

Σκηνοθεσία: Brett Simmons
Σενάριο: Brett Simmons
Μουσική: Bobby Tahouri
Ηθοποιοί: Devon Graye, Wes Chantam, CJ Thomason κ.α.
Είδος: Horror
Αξιολόγηση: ★★★☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Πέντε φίλοι ταξιδεύουν για το σαββατοκύριακο όταν ένα ατύχημα τους βγάζει εκτός δρόμου και αχρηστεύει το αυτοκίνητό τους. Όταν ο ένας από αυτούς εξαφανίζεται μυστηριωδώς, οι υπόλοιποι τον αναζητούν σε ένα παλιό, εγκαταλελειμμένο σπίτι, το οποίο βρίσκεται στο μέσον ενός αγρού με καλαμπόκια. Το σπίτι δείχνει τελείως ερειπωμένο και ετοιμόρροπο, αλλά η αλήθεια είναι ότι ένας τελευταίος ένοικος έχει μείνει πίσω και μόνη του αποστολή είναι να μην βγει κανείς ζωντανός από τον αγρό…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, αν σου άρεσε το Jeepers Creepers και το Children of the Corn, αυτή η ταινία μοιάζει σαν το ιδανικό πάντρεμά τους! Η ταινία έχει μυστηριώδη ατμόσφαιρα και εκτυλίσσεται σε ένα ανατριχιαστικό, υποβλητικό σκηνικό. Το μεγαλύτερο ατού της είναι πως καταφέρνει να παντρέψει δύο είδη ταινιών (slasher και haunted house) και να αφηγηθεί μια κοινότοπη -στη βάση της- ιστορία με έναν πιο φρέσκο τρόπο, αποφεύγοντας όσο το δυνατόν περισσότερο τα τυπικά κλισέ των δύο ειδών. Σίγουρα, οι χαρακτήρες δεν έχουν καθόλου βάθος και οι διάλογοι είναι από πανέρι, αλλά το γενικό σύνολο θα σε αφήσει ικανοποιημένο.


ANIMAL (2014)

Σκηνοθεσία: Brett Simmons
Σενάριο: Thommy Hutson, Catherine Trillo
Μουσική: tomandandy
Ηθοποιοί: Elizabeth Gillies, Keke Palmer, Jeremy Sumpter κ.α.
Είδος: Horror, Monster
Αξιολόγηση: ★★☆☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Πέντε κολλεγιόπαιδα πηγαίνουν στο δάσος για πεζοπορία, αλλά τους πιάνει η νύχτα. Κατά την επιστροφή τους στο αυτοκίνητο, ανακαλύπτουν τα απομεινάρια μιας γυναίκας και στη συνέχεια, για κακή τους τύχη, πέφτουν πάνω στο πλάσμα που τη σκότωσε. Προσπαθώντας να του ξεφύγουν, θα φτάσουν σε ένα ερειπωμένο σπίτι, στο οποίο θα αναζητήσουν καταφύγιο…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, την βλέπεις για να περάσεις την ώρα σου και τίποτε παραπάνω. Το τέρας της ταινίας είναι και το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της, καθώς όλα τα υπόλοιπα είναι μάλλον μέτρια εώς κακά. Παρά τον γρήγορο (έως πολύ γρήγορο, ίσως) ρυθμό της και το άφθονο αίμα που ρέει στην οθόνη, το προβληματικό σενάριο, οι κλισέ χαρακτήρες και οι μέτριες ερμηνείες δίνουν στην ταινία ένα ύφος b-movie. Οι ανατροπές δεν σώζουν την κατάσταση, καθώς έρχονται πολύ αργά για να σε κάνουν να δείξεις περισσότερο ενδιαφέρον.


WRECKER (2015)

Σκηνοθεσία: Micheal Bafaro
Σενάριο: Micheal Bafaro
Μουσική: Vince Mai
Ηθοποιοί: Anna Hutchison, Drea Whitburn, Jennifer Koenig κ.α.
Είδος: Horror
Αξιολόγηση: ★★★☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Η Emily και η Leslie ξεκινούν για ταξιδάκι αναψυχής με το αυτοκίνητο. Όταν αποφασίζουν να επιλέξουν μια διαδρομή με κακή φήμη, έρχονται αντιμέτωπες με τον οδηγό ενός ρυμουλκού φορτηγού, ο οποίος αρχίζει να τις ακολουθεί όπου πηγαίνουν και να τις τρομοκρατεί με διάφορους τρόπους. Οι δυο φίλες αποφασίζουν να περάσουν στην αντεπίθεση, κάτι το οποίο κλιμακώνει την κατάσταση ακόμη περισσότερο…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, αν έχεις δει το Joy Ride, το σενάριο του Wrecker έχει αρκετές ομοιότητες. Τόσες, που με μια απλή αλλαγή στον τίτλο, η ταινία θα μπορούσε κάλλιστα να περάσει για ένα ακόμη σίκουελ –πολύ κατώτερης ποιότητας, όμως. Σίγουρα, η αγωνία χτυπάει κόκκινο σε αρκετά σημεία, αλλά δεν υπάρχει κάτι το καινούργιο στη συνταγή και τα πράγματα καταντούν πολύ γρήγορα αρκετά προβλέψιμα, ενώ είναι αισθητή και η απουσία στοιχείων φρίκης, διότι με δύο άτομα μόνο στο καστ δεν σε παίρνει να σκοτώσεις και κανέναν! Βλέπεται ευχάριστα, αλλά ως εκεί.

5 θρίλερ με αριθμούς στον τίτλο!

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΒΕΒΑΙΗ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ!
Για σήμερα σου έχω πέντε ταινιούλες που δεν έχουν και πολλά κοινά μεταξύ τους, πέρα από το ότι όλες τους έχουν ένα νούμερο στον τίτλο τους. (Κάποιες έχουν και νούμερα για πρωταγωνιστές, αλλά αυτή είναι διαφορετική ιστορία!) Μην αρχίσεις τις πράξεις και τις εξισώσεις, ψάχνοντας για κάποια μαθηματική σχέση μεταξύ τους, ούτε να το ρίξεις στην αριθμολογία μπας και εντοπίσεις κάποια κρυφή σύνδεση -τα μαθηματικά δεν ήταν ποτέ το φόρτε μου και το μόνο που γνωρίζω από αριθμολογία είναι ότι υπάρχουν πολλοί βλαμμένοι εκεί έξω που πιστεύουν σε αυτή. Ο μόνος λόγος που επέλεξα τις συγκεκριμένες ταινίες είναι όντως επειδή έχουν έναν αριθμό στον τίτλο τους και είναι αρκετά διαφορετικές μεταξύ τους, ώστε να σου χαρίσω ένα ωραίο μπουκετάκι από θρίλερ για να περάσεις την εβδομάδα σου. Μερικές φορές έχει πλάκα να κάνεις πράγματα που δεν βγάζουν κανένα νόημα!


HOUSE OF 1000 CORPSES (2003)

Σκηνοθεσία: Rob Zombie
Σενάριο: Rob Zombie
Μουσική: Rob Zombie, Scott Humphrey
Ηθοποιοί: Sid Haig, Bill Moseley, Karen Black κ.α.
Είδος: Horror
Αξιολόγηση: ★★☆☆☆

 

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Δύο ζευγάρια περιοδεύουν στην αμερικανική επαρχία μαζεύοντας υλικό για ένα βιβλίο που ετοιμάζουν, με θέμα τις διάφορες τουριστικές ατραξιόν που βρίσκονται στις μικρές πόλεις των ΗΠΑ. Σε ένα βενζινάδικο γνωρίζονται με τον Captain Spaulding, τον γραφικό ιδιοκτήτη του καταστήματος, που παράλληλα διευθύνει και ένα Μουσείο Τεράτων και Ψυχασθενών. Όταν τους ενημερώνει για ένα τοπικό μύθο που ονομάζεται Dr. Satan αποφασίζουν να ερευνήσουν την ιστορία για το βιβλίο τους. Στην διαδρομή, όμως, θα έρθουν σε επαφή με μια πολύ περίεργη οικογένεια –και όλοι ξέρουμε πώς καταλήγουν αυτές οι συναντήσεις στα θρίλερ!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, αν έχεις δει άλλες ταινίες του Rob Zombie ξέρεις πολύ καλά τι να περιμένεις. Ο τύπος παίζει να γράφει και να σκηνοθετεί μόνο μαστουρωμένος, καθώς οι περισσότερες ταινίες του είναι ένας χαοτικός αχταρμάς από μπλεγμένα πλάνα και βαβούρα. Αν και η ταινία αποτελεί, ουσιαστικά, exploitation παραγωγή και δανείζεται αρκετά στοιχεία από το ύφος του είδους, παρόλα αυτά καταλήγει ένα φασαριόζικο, δυσνόητο, κλισεδιάρικο κακέκτυπο. Παρά το θάψιμο, κατάφερε να βγάλει λεφτά και να οδηγήσει και σε ένα σίκουελ, το The Devil’s Rejects του 2005.


APARTMENT 1303 (2007)

Σκηνοθεσία: Ataru Oikawa
Σενάριο: Ataru Oikawa, Kei Oishi, Takamasa Sato
Μουσική: John Lissauer, Masako Miyoshi
Ηθοποιοί: Noriko Nakagoshi, Arata Furuta, Yuka Itaya κ.α.
Είδος: Horror
Αξιολόγηση: ★★☆☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Μια νεαρή γυναίκα αυτοκτονεί πηδώντας από το μπαλκόνι του νέου της διαμερίσματος, κατά τη διάρκεια ενός πάρτι. Η αδελφή της, η Mariko, επισκέπτεται το διαμέρισμα προσπαθώντας να βρει απαντήσεις γύρω από την ανεξήγητη αυτοκτονία, ενώ παράλληλα αναλαμβάνει και τη φροντίδα της μητέρας τους, η οποία δείχνει να έχει πληγεί από το θλιβερό αυτό γεγονός. Σύντομα, όμως, μαθαίνει ότι το διαμέρισμα έχει πολύ άσχημο και βίαιο παρελθόν και ότι η αυτοκτονία της αδελφής της είναι απλώς ένα κομμάτι στο παζλ…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, αν και η ταινία είναι ιαπωνική –και ξέρουμε ότι οι Ιάπωνες το έχουν με τον τρόμο- δεν κατορθώνει παρόλα αυτά να περάσει τη μετριότητα, καθώς μοιάζει περισσότερο με μια πιο low budget εκδοχή του The Grudge. Η ιστορία είναι συνηθισμένη, το σενάριο χλιαρό από άποψη αγωνίας και τρόμου και τα εφέ δεν αποτελούν κάτι το αξιοσημείωτο. Έχει σίγουρα 2-3 δυνατές σκηνές που θα κάνουν την καρδιά σου να χτυπήσει δυνατά, αλλά το συνολικό αποτέλεσμα είναι αδύναμο. Η ταινία απέκτησε και αγγλόφωνο remake το 2012, το οποίο (ως συνήθως) πάτωσε και έφαγε θάψιμο.


1408 (2007)

Σκηνοθεσία: Mikael Håfström
Σενάριο: Matt Greenberg, Scott Alexander
Μουσική: Gabriel Yared
Ηθοποιοί: John Cusack, Samuel L. Jackson, Mary McCormack κ.α.
Είδος: Psychological Horror
Αξιολόγηση: ★★★★☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Ο Mike Enslin είναι ένας σκεπτικιστής συγγραφέας τρόμου, ο οποίος επισκέπτεται τοποθεσίες που εικάζεται ότι είναι στοιχειωμένες, με κύριο σκοπό να τις απομυθοποιήσει. Όταν λαμβάνει μια ανώνυμη καρτ ποστάλ του ξενοδοχείου Dolphin της Νέας Υόρκης, η οποία τον προειδοποιεί να αποφύγει το δωμάτιο 1408, το θεωρεί ως κάποιο είδος πρόκλησης και αποφασίζει να ερευνήσει τον θρύλο που λέει ότι κανείς δεν αντέχει να μείνει στο 1408 πάνω από μία ώρα. Ο υπεύθυνος του ξενοδοχείου τον ενημερώνει για το άσχημο παρελθόν του κλειστού, πλέον, δωματίου και τους δεκάδες θανάτους που έχουν σημειωθεί σε αυτό και προσπαθεί να τον πείσει να μείνει κάπου αλλού. Ο Mike, όμως, είναι σίγουρος ότι όλα αποτελούν κάποιο διαφημιστικό κόλπο ή φάρσα και δεν κρύβεται τίποτε το παραφυσικό πίσω από την ιστορία. Μόνο που θα διαπιστώσει ότι κάθε θρύλος έχει μια δόση αλήθειας…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, αν σου αρέσει ο King, τότε η ταινία θα σε ενθουσιάσει, καθώς είναι βασισμένη σε μια μικρή ιστορία του. Και όχι από τις μέτριες, κακές ή χαζές ιστορίες του, προφανώς, αν κρίνουμε από το γεγονός ότι η ταινία έσπασε τα ταμεία και σάρωσε στις κριτικές. Ο Cusack, εξαιρετικός στην ερμηνεία του, σηκώνει όλη την ταινία στους ώμους του –αφού την περισσότερη ώρα είναι ο μόνος που εμφανίζεται. Το σενάριο είναι τρομακτικό, γεμάτο μυστήριο, αγωνία και ανατροπές και η ένταση κλιμακώνεται σταδιακά μέχρι που πιάνεις τον εαυτό σου να παρακολουθεί με κομμένη ανάσα. Η ταινία γυρίστηκε με τέσσερα διαφορετικά τέλη (και όλα διαφορετικά από αυτό της αρχικής ιστορίας) –άλλα πιο αισιόδοξα και άλλα τελείως σκοτεινά- ώστε να επιλεχθεί αυτό που αντιπροσώπευε περισσότερο το κοινό.


7 NIGHTS OF DARKNESS (2007)

Σκηνοθεσία: Allen Kellogg
Σενάριο: Allen Kellogg
Μουσική: –
Ηθοποιοί: Jennifer Hoffman, Allen Kellogg, Meredith Kochan κ.α.
Είδος: Horror
Αξιολόγηση: ★★☆☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Έξι παίκτες ενός ριάλιτι σώου πρέπει να περάσουν εφτά βραδιές μέσα σε ένα παλιό, εγκαταλελειμένο άσυλο που εικάζεται ότι είναι στοιχειωμένο. Το βραβείο για όσους καταφέρουν να φέρουν σε πέρας την αποστολή και δεν εγκαταλείψουν το οίκημα θα είναι ένα εκατομμύριο δολάρια. Φυσικά, μια και η ταινία είναι βασισμένη -και καλά- σε found footage, ξέρουμε από πριν ότι διάφορα φρικαλέα πράγματα θα συμβούν και κανείς δεν θα τη βγάλει ζωντανός!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε δεν είναι κάτι που δεν έχουμε ξαναδεί σε κάμποσες παραλλαγές. Για την ακρίβεια, η ταινία παίζει να πάτησε ακριβώς στην τρέλα της περιόδου εκείνης με ανάλογες ταινίες με «στοιχειωμένα κτίρια» και ντοκιμαντερίστικο found footage, αφού ακολουθεί την ίδια συνταγή κατά γράμμα. Σίγουρα αποτελεί μια αξιόλογη προσπάθεια -αν εξαιρέσουμε το πρώτο μισάωρο, κατά το οποίο κάνεις απλώς υπομονή περιμένοντας να μπει η ταινία στο ψητό. Για low budget παραγωγή, είναι καλή η προσπάθεια. Αλλά δεν αρκεί για να ξεχωρίσει από τον σωρό!


11-11-11 (2011)

Σκηνοθεσία: Darren Lynn Bousman
Σενάριο: Darren Lynn Bousman
Μουσική: Joseph Bishara
Ηθοποιοί: Timothy Gibbs, Michael Landes, Wendy Glenn κ.α.
Είδος: Supernatural Horror
Αξιολόγηση: ★★☆☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Ο Joseph, ένας επιτυχημένος και διάσημος συγγραφέας που βασανίζεται συχνά από εφιάλτες μετά τον φριχτό θάνατο της οικογένειάς του, έχει χάσει πλήρως την πίστη του στον Θεό και θεωρεί ότι δεν έχει πλέον κανέναν σκοπό στη ζωή. Όταν αναγκαστεί να ταξιδέψει στην Ισπανία για να επισκεφτεί τον ετοιμοθάνατο πατέρα του, με τον οποίο έχει διακόψει κάθε επαφή, αλλά και τον πάστορα αδελφό του, θα ξυπνήσουν ξανά μέσα του άσχημες μνήμες από το παρελθόν. Μόλις, όμως, ο αδελφός του του δείξει κάποιες ανεξήγητες εικόνες που καταγράφονται στις κάμερες του σπιτιού κάθε βράδυ στις 11.11, ο Joseph θα συνειδητοποιήσει ότι ο ίδιος αριθμός σχετίζεται με κάποιο τρόπο με όλα τα άσχημα γεγονότα στη ζωή του…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, μέτριο το αποτέλεσμα και ολίγον τι μπερδεμένο αφού το σενάριο μπλέκει διάφορα στοιχεία μεταξύ τους και από τη μία στιγμή στην άλλη αλλάζει πορεία και κατεύθυνση, μέχρι την ανατροπή -την οποία έχεις δει να έρχεται χτυπώντας την κόρνα, από τη μέση της ταινίας περίπου! Αυτό είναι και το μεγαλύτερο ελάττωμα της: αδυνατεί να σε πιάσει απροετοίμαστο ή να σε ξαφνιάσει. Μια δυο σκηνές τρόμου δεν αρκούν για να σώσουν την κατάσταση, ειδικά αν βασίζονται στα κλασικά τεχνάσματα που χρησιμοποιούν όλα τα θρίλερ από το 1970 κι έπειτα. Σε γενικές γραμμές είναι αδύναμη, συνηθισμένη και απογοητευτική.

Grimm: Μια φορά κι έναν καιρό…

Δημιουργός: Stephen Carpenter, Jim Kouf
Δίκτυο: NBC
Διάρκεια: 6 σεζόν (123 επεισόδια 43’)
Ηθοποιοί: David Giuntoli, Bitsie Tulloch, Russell Hornsby κ.α.
Είδος: Supernatural Drama, Dark Fantasy
Αξιολόγηση: ★★★★☆

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★★★☆☆
Φρίκη: ★★★☆☆
Τρόμος: ★★☆☆☆
Αγωνία: ★★★★☆

GRIMM (2011-2017)
Η σημερινή σειρά ολοκληρώθηκε πολύ πρόσφατα και ήταν μια από τις μεγάλες μου αγάπες τα τελευταία 5 χρόνια. Ο πόνος του χωρισμού έγινε ακόμη πιο δυσβάσταχτος από το γεγονός ότι κόπηκε άδοξα κι ενώ είχε πολλά να δώσει ακόμη, αλλά έτσι είναι η ζωή στο Χόλιγουντ: άλλες σειρές τελειώνουν πριν την ώρα τους κι άλλες κοντεύουν να κλείσουν είκοσι χρόνια κι έχουν γίνει τόσο σούπα που όσο τις παρακολουθείς, χύνεται ρύζι καρολίνα από την οθόνη –ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΜΙΛΑΩ, ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΟ SUPERNATURAL, ΠΟΤΕ ΘΑ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙΣ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ;;;

TI MAΣ ΛΕΣ;
Ο Nick Burkhardt δουλεύει στο Τμήμα Ανθρωποκτονιών του αστυνομικού τμήματος του Portland και μαζί με τον συνεργάτη του αναλαμβάνουν τις πιο περίεργες και επικίνδυνες υποθέσεις. Μόνο που η ζωή του θα αλλάξει ριζικά όταν ανακαλύψει το μεγάλο μυστικό που κρύβει το γενεαλογικό του δέντρο: ο Nick είναι ένας Grimm -απόγονος αρχαίων κυνηγών που αποστολή τους ήταν να καταδιώκουν και να εξοντώνουν τα τερατώδη πλάσματα, στα οποία έχουν βασιστεί όλα τα παραμύθια και οι θρύλοι. Ως Grimm, θα συνειδητοποιήσει ότι ο κόσμος γύρω του είναι πολύ πιο διαφορετικός απ’ ό,τι νόμιζε, καθώς είναι ο μοναδικός που μπορεί να δει την αληθινή μορφή των Wesen, των μυθικών πλασμάτων, τα οποία ζούνε φυσιολογικές ζωές, κρυμμένα ανάμεσα στους ανθρώπους. Προσπαθώντας απεγνωσμένα να διατηρήσει τη λεπτή ισορροπία ανάμεσα στην καριέρα του, την ερωτική του ζωή και την κρυφή του ιδιότητα ως Grimm, θα αποκτήσει θανάσιμους εχθρούς αλλά και πολύτιμους συμμάχους και θα βυθιστεί σε έναν κόσμο γεμάτο μαγεία, μυστικισμό και παγκόσμιες συνομωσίες πέρα από κάθε φαντασία…

Το Grimm έσκασε μύτη την ίδια περίοδο που εμφανίστηκε και το Once Upon A Time -το οποίο, επίσης, έχει ως κεντρικό θέμα του ήρωες παραμυθιών- αλλά ξεχώρισε από την αρχή με τον πολύ πιο σκοτεινό τόνο του. Και μπορεί οι δύο σειρές να μην κονταροχτυπήθηκαν ποτέ τηλεοπτικά η μία απέναντι στην άλλη, αλλά το Grimm σίγουρα ανέβαζε σταδιακά τον πήχυ όσον αφορά την ποιότητα, την πλοκή και το ενδιαφέρον, σε αντίθεση με το Once που -όσο περνούσε ο καιρός- τόσο πιο μαύρο χάλι γινόταν, με αποκορύφωμα το φετινό του… reboot, αφού δεν τραβούσε άλλο!

Η κεντρική ιδέα πίσω από την πλοκή είναι σχετικά απλή -αλλά με κάμποσα έξυπνα τουίστ που την κάνουν αρκετά ενδιαφέρουσα- και συνδυάζει όλα τα στοιχεία: δράμα, μυστήριο, φαντασία, χιούμορ, δράση και τρόμο, καταφέρνοντας να διατηρήσει άψογα τις ισορροπίες, χωρίς να καταντά ανυπόφορη. Είναι, στον πυρήνα της, μια αστυνομική σειρά, αλλά με διάφορες υποϊστορίες να τρέχουν παράλληλα, οι οποίες θέτουν τις βάσεις για τις σεζόν που πρόκειται να ακολουθήσουν. Και, πραγματικά, όσο προχωρούν οι σεζόν, τόσο πιο ενδιαφέρουσα γίνεται και η εξέλιξη, καθώς αποκαλύπτονται όλο και περισσότερα για τον μυστηριώδη, κρυφό κόσμο των Wesen, τα έθιμα και την ιεραρχία τους.

Το μεγαλύτερο ατού του Grimm, όμως, είναι οι ίδιοι οι ήρωες, καθώς η σειρά ανήκει στις σπανιότατες περιπτώσεις που όλοι οι κεντρικοί χαρακτήρες είναι εξαιρετικά συμπαθείς και έχουν απίστευτη χημεία μεταξύ τους (οι καλοί, τουλάχιστον, διότι μερικούς από τους υπόλοιπους, μια χαρά θα τους στραγγάλιζα με τα γυμνά μου χέρια!) Αυτό, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι διαθέτει ένα έξυπνα γραμμένο και καλά δομημένο σενάριο με πολλές προοπτικές, βοήθησε τη σειρά να γίνει αρκετά δημοφιλής σχετικά γρήγορα, παρά τις αρχικές, μέτριες κριτικές. Το μόνο αρνητικό στοιχείο της σειράς είναι ότι σε αρκετά επεισόδια ακολουθεί την λεγόμενη «procedural» μορφή που ακολουθούν οι αστυνομικές σειρές, πράγμα που την κάνει κάπως προβλέψιμη κατά καιρούς, αφού εντοπίζεις εύκολα τους ενόχους και τις διάφορες ανατροπές. Αλλά και πάλι, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν διασκεδάζεις το ίδιο!

Και φτάνουμε στο απογοητευτικό, άδοξο τέλος… Μετά από μια εξαιρετική 4η σεζόν, με το καλύτερο season finale όλης της σειράς, η τηλεθέαση άρχισε να πέφτει απότομα. Ίσως συνέβαλε σε αυτό και το προαναφερθέν φινάλε, το οποίο προκάλεσε σοκ σε όλους τους φαν (δεν θα πω περισσότερα, μην ανησυχείς!) Μετά από μια φουλ 5η σεζόν, λοιπόν, οι παραγωγοί αποφάσισαν να λήξουν τη σειρά με μια ακόμα, κουτσουρεμένη αυτή τη φορά: μόνο 13 επεισόδια. Ενώ, λοιπόν, ήταν προφανές ότι οι δημιουργοί είχαν εισαγάγει στην πλοκή κάμποσα story arcs με σκοπό να εξερευνηθούν παραπάνω σε μελλοντικές σεζόν και τα οποία θα ανέπτυσσαν κι άλλο το μύθο του Grimm, η απότομη ακύρωση οδήγησε στο βιαστικό κλείσιμο –σχεδόν ξεπέταγμα- όλων των ιστοριών κι εμάς στο απόλυτο ξενέρωμα…

Μείναμε, όμως, με τις ευχάριστες αναμνήσεις μιας πολύ καλής σειράς -κι αυτές δεν μπορεί να μας τις στερήσει κανείς. Εκτός, ίσως, από καμιά άνοια

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, θα τη δεις και θα σου αρέσει τόσο που θα την ξεπετάξεις σε κάνα μήνα!

GEEKY TRIVIA
Ο τίτλος της σειράς, φυσικά, είναι παραπομπή στους πασίγνωστους αδελφούς Γκριμ του 18ου αιώνα, οι οποίοι ήταν ακαδημαϊκοί, φιλόλογοι και συγγραφείς και υπεύθυνοι για τη συγγραφή, συλλογή και διάσωση δεκάδων παραμυθιών και θρύλων από διάφορες χώρες. Πολλές από τις ιστορίες αυτές, μάλιστα, ήταν πολύ πιο βίαιες και φρικιαστικές στην αρχική τους μορφή και με το πέρασμα του χρόνου εξομαλύνθηκαν από τους ίδιους τους αδελφούς.

ΜΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΕΙΜΑΣΤΕ
Δεν είχαμε κάνα περίεργο spinoff, αλλά εκδόθηκε μια μηνιαία σειρά κόμικ 12 τευχών που έδενε με τη σειρά, καθώς και τρία μυθιστορήματα βασισμένα σε αυτήν.

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Κανένα, αλλά ελπίζω σε κάνα mini series event σε δέκα χρόνια, μια που είναι η τελευταία μόδα στην τηλεόραση πια!

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Η κάρτα τίτλου.

Ο Γκριμ…

Το Βέσεν…

Χρήσιμα αξεσουάρ για κάθε Γκριμ!

Δεν κερδίζει και βραβείο ομορφιάς…

The Awakening: Υπάρχει κάτι εκεί έξω;

Σκηνοθεσία: Nick Murphy
Σενάριο: Stephen Volk, Nick Murphy
Μουσική: Daniel Pemberton
Ηθοποιοί: Rebecca Hall, Dominic West, Imelda Staunton
Είδος: Horror
Αξιολόγηση: ★★★★★

ΤΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα ★☆☆☆☆
Φρίκη: ★★☆☆☆
Τρόμος: ★★★★☆
Αγωνία: ★★★★☆

THE AWAKENING (2011)
Σήμερα έχει βρετανική ταινία το μενού. Το Studiocanal και το BBC Films συνεργάζονται και πάλι, αυτή τη φορά σε μία ταινία εποχής με έντονο το παραφυσικό στοιχείο. Οι Βρετανοί φημίζονται για την εμμονή τους στη λεπτομέρεια και στο αισθητικό αποτέλεσμα και αυτή η ταινία είναι ένα πολύ αξιόλογο παράδειγμα. Ταυτόχρονα, δεν υπάρχει καλύτερο σκηνικό για μία ταινία τρόμου με φαντάσματα, από ένα ανατριχιαστικά μουντό, αχανές και κρύο οικοτροφείο κάπου στην απομονωμένη βρετανική εξοχή.

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Η Florence –η οποία έχασε τον αρραβωνιαστικό της στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο- είναι συγγραφέας που ασχολείται με παραφυσικές απάτες, ενώ παράλληλα συνεργάζεται με τις αρχές σε μια προσπάθειά της να ανακαλύψει και να ξεσκεπάσει όλους τους τσαρλατάνους που – με το αζημίωτο- υποκρίνονται ότι επικοινωνούν με τον κόσμο των πνευμάτων. Σύντομα δέχεται την επίσκεψη του Robert, ενός καθηγητή σε οικοτροφείο αρρένων, ο οποίος την καλεί να ερευνήσει τον μυστηριώδη θάνατο ενός μαθητή του και κατά πόσο αυτός σχετίζεται με τις φημολογούμενες θεάσεις του φαντάσματος ενός νεαρού αγοριού. Η Florence είναι πεπεισμένη ότι το φάντασμα είναι απλώς μία περίτεχνη φάρσα και ο θάνατος του μαθητή οφείλεται σε άλλους λόγους, οπότε ξεκινά έναν αγώνα δρόμου για να ανακαλύψει τον πραγματικό ένοχο…

Η ταινία διαδραματίζεται σε μια εποχή «για φαντάσματα», κατά την οποία διάφορα «μέντιουμ» και «πνευματιστές» βρίσκουν πρόσφορο έδαφος, αφού πολλοί είναι αυτοί που έχουν χάσει κάποιο αγαπημένο πρόσωπο και αναζητούν μία περάτωση στα βασανιστικά ερωτήματά τους. Άραγε ο αγαπημένος τους βρίσκεται κάπου καλά; Τους σκέφτεται; Έχει κάποιο μήνυμα να τους μεταφέρει; Το σενάριο παίζει για αρκετό διάστημα με την αντίληψή σου. Τι είναι αληθινό και τι όχι; Υπάρχει κάποια υπερφυσική απειλή στον αέρα, ή έχουν όλα τη λογική τους εξήγηση; Ευθύνεται όντως ένα πνεύμα για τον μυστηριώδη θάνατο του μαθητή ή μήπως κάποιος άλλος κρύβεται πίσω απ’ όλα;

Στο επίκεντρο όλων αυτών των ερωτημάτων βρίσκεται η ηρωίδα, σκληρή, μεθοδική και κυνική, η οποία δεν θα σταματήσει πουθενά προκειμένου να αποκαλύψει την αλήθεια. Η δουλειά της δεν είναι εύκολη, αφού πρέπει καθημερινώς να αντιμετωπίζει τη δυσπιστία και τα ειρωνικά βλέμματα των αντρών που την περιβάλλουν, καθώς η ταινία διαδραματίζεται σε μια περίοδο που οι γυναίκες ακόμη παλεύουν για τα δικαιώματα και την ισότητά τους. Ταυτόχρονα, όμως, η σταυροφορία της αυτή κρύβει και μία ενδόμυχη ελπίδα. Την ελπίδα ότι μέσα σε όλους αυτούς τους απατεώνες ίσως βρεθεί και κάποιος αυθεντικός που να μπορεί να δώσει απαντήσεις στα δικά της ερωτήματα που θα κληθεί να ξεπεράσει την όποια δυσπιστία της και να ανοιχτεί στην πιθανότητα να υπάρχει κάτι εκεί έξω –κάτι που να ξεπερνά την ανάγκη της για εκλογίκευση και υποταγή στους φυσικούς νόμους…

Κάποια στιγμή θα νιώσεις σίγουρος ότι μάντεψες την αλήθεια και γνωρίζεις ποια είναι η μεγάλη ανατροπή της ταινίας. Και θα κάνεις λάθος! Διότι, αν και –φαινομενικά- η ταινία βαδίζει σε γνωστά μονοπάτια, στο τέλος καταφέρνει να σε αφήσει με το στόμα ανοιχτό. Μπορεί να μην αποφεύγει τελείως κάποια κλισέ του είδους, αλλά σίγουρα καταφέρνει να δώσει μία φρέσκια πνοή και να σε ανταμείψει πλήρως. Η γνώμη μου; Μην προσπαθήσεις καν να μαντέψεις το τέλος. Κουκουλώσου με το πάπλωμα, βρες καλή παρέα να βρίσκεται ξαπλωμένη δίπλα σου και αφέσου απλώς στην ανατριχιαστική ατμόσφαιρα της ταινίας, αφήνοντας την ιστορία να κυλήσει μόνη της, παρασύροντάς σε.

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, εννοείται πως θα τη δεις!

GEEKY TRIVIA
Η ανατριχιαστική έπαυλη στην οποία γυρίστηκε η ταινία ονομάζεται Manderston House και πρωτοχτίστηκε κάπου στις αρχές του 1700. Έχουν γυριστεί άλλες 5 ταινίες εκεί (οι περισσότερες, βρετανικές παραγωγές) και είναι ανοιχτή στο κοινό κάποιες μέρες, ενώ μπορείς να τη νοικιάσεις και για τον γάμο σου, για κάποιο πάρτυ ή κάποια άλλη εκδήλωση. Όπου όλοι θα σκοτωθούν φριχτά από τα πνεύματα των προηγούμενων ιδιοκτητών, υποθέτω.

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Δεν χωράει συνέχεια στην ταινία αυτή κι ούτε χρειάζεται!

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Ώρα για σεάνς!

Τα μισά κτίρια στο Ηνωμένο Βασίλειο μοιάζουν στοιχειωμένα εξ’ όψεως και μόνο!

Κουκλόσπιτα και θρίλερ ποτέ δεν είναι καλός συνδυασμός!

5 θρίλερ που παίζουν με την αντίληψή σου!

ΤΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ ΑΠΑΤΟΥΝ…
Ο τρόπος που αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο εξαρτάται κυρίως από το αισθητήριο σύστημά μας. Όραση, ακοή, όσφρηση, γεύση και αφή συνεργάζονται μεταξύ τους για να μας βοηθήσουν να σχηματίσουμε μια σφαιρική εικόνα για το τι συμβαίνει γύρω μας. Έχεις σκεφτεί, όμως, πώς θα ήταν η ζωή σου αν απουσίαζε μία από τις αισθήσεις σου; Ακόμη χειρότερα, τι θα συνέβαινε αν ο εγκέφαλος – ο κεντρικός επεξεργαστής όλων των αισθητήριων ερεθισμάτων, των γνώσεων και των αναμνήσεών σου- λειτουργούσε κάπως… ανορθόδοξα; Υπάρχουν εκατοντάδες άνθρωποι εκεί έξω με παθήσεις που ακούγονται τρομακτικές. Κάποιοι δεν μπορούν να ξεχωρίσουν πρόσωπα, άλλοι δεν έχουν τη δυνατότητα να εντοπίσουν κίνηση ή να δούνε πολλά πράγματα μαζί, άλλοι βλέπουν χρώματα με κάθε ήχο και ορισμένοι δεν μπορούν να διατηρήσουν ούτε μία νέα ανάμνηση ή θυμούνται τα πάντα με κάθε λεπτομέρεια. Οι σημερινές ταινίες έχουν ως κοινό στοιχείο αυτό ακριβώς: παίζουν με την αντίληψη της ηρωίδας –κατ’ επέκταση και τη δική σου. Ναι, και οι πέντε ταινίες έχουν γυναίκα στον πρωταγωνιστικό λόγο, διότι θα έχεις προσέξει πως σε όλες τις ταινίες αυτού του είδους ο κεντρικός χαρακτήρας είναι πάντα γένους θηλυκού. Υποθέτω ότι το Hollywood δεν θα καταφέρει ποτέ να ξεπεράσει το στερεότυπο της αβοήθητης «δεσποσύνης σε κίνδυνο»…


BLINK (1994)

Σκηνοθεσία: Michael Apted
Σενάριο: Dana Stevens
Μουσική: Brad Fiedel
Ηθοποιοί: Madeleine Stowe, Aidan Quinn, James Remar κ.α.
Είδος: Neo-Noir Thriller
Αξιολόγηση: ★★★
☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Η Emma, η οποία έχει χάσει την όρασή της εδώ και 20 χρόνια, υποβάλλεται σε μια νέα χειρουργική τεχνική και με τη βοήθεια μοσχευμάτων καταφέρνει να δει ξανά. Μόνο που μέχρι να επανέλθει πλήρως η όρασή της, βλέπει τα πάντα θολά και μπερδεμένα, ενώ παράλληλα βασανίζεται από αναδρομικές ψευδαισθήσεις, καθώς έχει αναλαμπές από πράγματα που είδε προηγουμένως και ο εγκέφαλός της μόλις τώρα κατάφερε να επεξεργαστεί. Όταν σε μία από αυτές τις αναλαμπές έρχεται πρόσωπο με πρόσωπο με έναν καταζητούμενο κατά συρροήν δολοφόνο, απευθύνεται για βοήθεια στην αστυνομία. Η κατάστασή της, όμως, προκαλεί στους πάντες δυσπιστία…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, η ταινία είναι ενδιαφέρουσα και σχετικά καλή –κυρίως χάρη στην ερμηνεία της Stowe. Το σενάριο μπορεί να θυμίζει αντίστοιχες ταινίες με χαρακτήρες που βλέπουν «οράματα», αλλά έχει αρκετό σασπένς και τις ανάλογες δόσεις χιούμορ για να σε κρατήσει μέχρι το τέλος. Το κυριότερο πρόβλημα είναι ότι η έλλειψη πρωτοτυπίας οδηγεί σε κλασικά, σεναριακά μονοπάτια. Αν και δεν θα υποψιαστείς από την αρχή για ποιον λόγο γίνονται οι φόνοι, η τελική λύση του μυστηρίου έρχεται με τον κλασικό, χολυγουντιανό τρόπο: μια σύμπτωση από δω, ένα ουρανοκατέβατο στοιχείο από κει, κάποιος ενώνει στο τέλος τα κομμάτια του παζλ και οι μπάτσοι φτάνουν την κατάλληλη στιγμή. Τουλάχιστον, ο κεντρικός χαρακτήρας ξεφεύγει κάπως από το κλισέ της αδύναμης γυναικούλας που περιμένει απλώς να τη σώσουν!


AGNOSIA (2010)

Σκηνοθεσία: Eugenio Mira
Σενάριο: Antonio Trashorras
Μουσική: Eugenio Mira
Ηθοποιοί: Eduardo Noriega, Martina Gedeck, Jack Taylor κ.α.
Είδος: Retro-Futuristic Thriller
Αξιολόγηση: ★★☆☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Η ταινία εκτυλίσσεται στην Ισπανία του 19ου αιώνα. Η Joana είναι κληρονόμος της βιομηχανίας όπλων του πατέρα της και η μόνη που γνωρίζει το μυστικό για μια χημική φόρμουλα που μπορεί να δημιουργήσει έναν πολύ ισχυρό φακό για σκόπευτρα όπλων. Ο ίδιος ο πατέρας της αποφάσισε να μην τον κυκλοφορήσει ποτέ στην αγορά, φοβούμενος για το τι θα συνέβαινε αν έπεφτε στα λάθος χέρια. Με την εταιρεία, όμως, να βρίσκεται πλέον στα όρια της χρεοκοπίας, η φόρμουλα είναι η μόνη σωτήρια λύση και αυτοί που την θέλουν αποφασίζουν να αποσπάσουν το μυστικό από τη Joana. Έτσι, τίθεται σε εφαρμογή ένα ύπουλο σχέδιο που βασίζεται στη σπάνια πάθηση από την οποία πάσχει εκείνη, εξαιτίας της οποίας αδυνατεί να επεξεργαστεί σωστά τα οπτικά και ακουστικά ερεθίσματα και να ξεχωρίσει πρόσωπα ή τοποθεσίες.

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, η ταινία ξεκινά με αρκετές προοπτικές και παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον, αλλά κάπου στην πορεία ξεφουσκώνει λίγο. Σε αυτό ευθύνεται ίσως και το γεγονός ότι δεν υπάρχει κάποιος ξεκάθαρος προσανατολισμός όσον αφορά το είδος που ανήκει. Ξεκινά ως ιστορικό θρίλερ, μετατρέπεται σε κατασκοπευτικό θρίλερ, στην πορεία ρίχνει και μερικά στοιχεία τρόμου, το γυρίζει σε ψυχολογικό θρίλερ και στο τέλος αποφασίζει ότι είναι απλώς ιστορία αγάπης. Αν και από εικαστικής πλευράς είναι άρτια και προσεγμένη, το σενάριο είναι σαφώς αδύναμο και χαντακώνει όλη την προσπάθεια.


LOS OJOS DE JULIA aka JULIA’S EYES (2010)

Σκηνοθεσία: Guille Morales
Σενάριο: Guillem Morales, Oriol Paulo
Μουσική: Fernando Velázquez
Ηθοποιοί: Belén Rueda, Lluís Homar, Julia Gutiérrez Caba κ.α.
Είδος: Horror
Αξιολόγηση: ★★★☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Κι άλλο ισπανικό θρίλερ, αλλά αυτό εκτυλίσσεται στη σημερινή εποχή. Η Julia πάσχει από μια εκφυλιστική ασθένεια του νευρικού συστήματος, που την οδηγεί σταδιακά στην τύφλωση. Όταν η δίδυμη αδελφή της –η οποία έχει ήδη τυφλωθεί από την ίδια ασθένεια- αυτοκτονεί, η Julia είναι σίγουρη ότι τα πράγματα δεν είναι όπως φαίνονται (pun not intended). Αποφασισμένη να ανακαλύψει την αλήθεια πίσω από τον θάνατο της αδελφής της, αρχίζει να ερευνά την υπόθεση χωρίς να γνωρίζει τον κίνδυνο που διατρέχει και η ίδια…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, εντάξει, παρά την ψήφο εμπιστοσύνης του Guillermo del Toro -ο οποίος συμμετείχε στην παραγωγή- η ταινία θα μπορούσε να είναι και πιο ικανοποιητική. Ενώ το πρώτο μισό εξελίσσεται ομαλά και διαθέτει αρκετή πρωτοτυπία, στη συνέχεια το σενάριο καταρρέει πλήρως. Από εκεί που είσαι βυθισμένος στο μυστήριο και προσπαθείς να μαντέψεις τι συμβαίνει και αν κρύβεται κάτι το μεταφυσικό από πίσω, αρχίζει ένας καταιγισμός κοινοτοπιών, σεναριακών ευκολιών και πραγμάτων που δεν βγάζουν και τόσο νόημα. Καλή η προσπάθεια, αλλά σε αφήνει με τη γλύκα…


FACES IN THE CROWD (2011)

Σκηνοθεσία: Julien Magnat
Σενάριο: Julien Magnat, Kelly Smith
Μουσική: John McCarthy
Ηθοποιοί: Milla Jovovich, Julian McMahon, David Atrakchi κ.α.
Είδος: Crime Thriller
Αξιολόγηση: ★★☆☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
H Anna γίνεται μάρτυρας μιας δολοφονίας και, καθώς προσπαθεί να ξεφύγει από τον δολοφόνο, έχει ένα ατύχημα και τραυματίζεται στο κεφάλι. Όταν συνέρχεται από το κώμα, συνειδητοποιεί ότι το ατύχημα τής προκάλεσε σοβαρή εγκεφαλική βλάβη, καθώς πλέον πάσχει από προσωπαγνωσία και της είναι αδύνατο να διακρίνει τα ανθρώπινα χαρακτηριστικά όποιου βλέπει και να τον αναγνωρίσει. Αυτό, όμως, σημαίνει ότι τώρα η Anna βρίσκεται στο έλεος του δολοφόνου, ο οποίος την έχει ακόμα στο στόχαστρό του…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, meh… Είναι για να τη δεις μόνο αν δεν έχεις κάτι καλύτερο να κάνεις ή βαριέσαι να δεις κάτι που θέλει περισσότερη αφοσίωση και προσοχή. Η εκτέλεση της ταινίας είναι κάκιστη, ολόκληρο το σενάριο είναι βασισμένο αποκλειστικά σε κλισέ και οι ερμηνείες είναι μέτριες -διότι τι να σου κάνει και η έρμη η Milla αν ο χαρακτήρας της είναι κακογραμμένος; Καλώς κυκλοφόρησε απευθείας σε DVD η ταινία, μια και δεν ήταν για κάτι παραπάνω.


BEFORE I GO TO SLEEP (2014)

Σκηνοθεσία: Rowan Joffé
Σενάριο: Rowan Joffé
Μουσική: Edward Shearmur
Ηθοποιοί: Nicole Kidman, Mark Strong, Colin Firth κ.α.
Είδος: Mystery
Αξιολόγηση: ★★★☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Το παρακάναμε με τις ταινίες που η ηρωίδα δεν βλέπει καλά, δεν βλέπει καθόλου ή δεν ξέρει τι βλέπει, οπότε ας αλλάξουμε θέμα! Μετά από ένα ατύχημα που είχε με το αυτοκίνητο δέκα χρόνια πριν, η Christine δεν έχει πια τη δυνατότητα να δημιουργήσει νέες αναμνήσεις. Κάθε πρωί που ξυπνά νομίζει ότι είναι ακόμα εικοσάχρονη και δεν θυμάται τίποτε από όσα έχει ζήσει την τελευταία δεκαετία, συμπεριλαμβανομένου του ίδιου του συζύγου της. Στο πλευρό της, πέρα από τον άντρα της, βρίσκεται και ένας νευρολόγος, ο οποίος προσπαθεί να τη βοηθήσει, όχι μόνο να εγκλιματιστεί, αλλά και να μάθει όλη την αλήθεια για το τι πραγματικά της συνέβη. Μια αλήθεια που κάθε επόμενη μέρα ξεχνάει ξανά…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι κάτι σαν το 50 First Dates, με τη διαφορά ότι εκείνο ήταν πιο τρομακτικό –αν και κωμωδία- μόνο και μόνο επειδή έπαιζε σ’ αυτό ο Sandler! Η ταινία είναι βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο και -αν και δεν αποφεύγει κι αυτή κάποια κλισέ (ποια ταινία το κάνει πια, άλλωστε;)- έχει πολύ καλή ατμόσφαιρα, άψογες ερμηνείες –ειδικά από την Kidman– και γρήγορο ρυθμό, που αυξάνει την αγωνία περισσότερο. Η ιστορία από μόνη της είναι ό,τι πρέπει για το χτίσιμο σασπένς και, αν και ξέρεις από την αρχή ότι υπάρχουν μπόλικα μυστικά κρυμμένα, δεν μπορείς να τα μαντέψεις όλα, πράγμα που διατηρεί το αίσθημα της έκπληξης ως το τέλος.