Life: Πρέπει να μιλήσουμε για τον Κάλβιν…

Σκηνοθεσία: Daniel Espinosa
Σενάριο: Rhett Reese, Paul Wernick
Μουσική: Jon Ekstrand
Ηθοποιοί:  Jake Gyllenhaal, Rebecca Ferguson, Ryan Reynolds κ.α.
Είδος: Science Fiction Horror
Αξιολόγηση: ★★★☆☆

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★★☆☆☆
Φρίκη: ★★☆☆☆
Τρόμος: ★★★☆☆
Αγωνία: ★★★★☆

LIFE (2017)
Άρχισαν οι μεγάλες ζέστες, οπότε ας μεταφερθούμε για λίγη δροσιά στο παγωμένο διάστημα, εκεί όπου ο ήλιος δεν μπορεί να μας ενοχλήσει και το μόνο που μας απασχολεί είναι οι δεκάδες διαφορετικοί τρόποι με τους οποίους μπορούμε να βρούμε φριχτό θάνατο! Σε αυτούς έρχεται να προσθέσει ακόμη έναν και το σενάριο της σημερινής ταινίας!

TI MAΣ ΛΕΣ;
Κάπου στο κοντινό μέλλον, μια ομάδα έξι αστροναυτών βρίσκεται στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό και πειραματίζεται με τα δείγματα χώματος που περισυνέλεξε από τον Άρη ένα μη επανδρωμένο σκάφος. Σε αυτά ανακαλύπτουν ένα κύτταρο –απόδειξη για την ύπαρξη εξωγήινης ζωής- το οποίο βρίσκεται σε κατάσταση νάρκης. Αφού καταφέρουν να το ξυπνήσουν, ξεκινά να πολλαπλασιάζεται και να μετατρέπεται σε πολυκύτταρο οργανισμό με αρκετά αξιοσημείωτα χαρακτηριστικά. Ο Calvin –όπως ονομάζουν τον οργανισμό- ξεκινά από πολύ νωρίς να δείχνει την τολμηρή και ερευνητική του φύση. Μαζί με τη νοημοσύνη του, όμως, αρχίζει να μεγαλώνει και κάτι ακόμη: το ένστικτο της αυτοσυντήρησης. Πολύ σύντομα θα ξεκινήσει ένας αγώνας επιβίωσης ανάμεσα στον Calvin και το πλήρωμα του Διαστημικού Σταθμού…

Η ταινία μοιάζει με μια μίξη του Alien (από το οποίο οι δημιουργοί παραδέχτηκαν ότι πήραν έμπνευση) και του Gravity, χωρίς να έχει κάτι το καινούργιο ή τόσο διαφορετικό να προσθέσει στο είδος, βέβαια. Κακά τα ψέματα, έχουν γυριστεί αμέτρητες ταινίες με παρόμοια πλοκή: μερικοί αστροναύτες παγιδευμένοι σε ένα διαστημόπλοιο με έναν εξωγήινο οργανισμό να τους κυνηγά και να τους εξοντώνει έναν-έναν όσο επιπλέουν σε μηδενική βαρύτητα και διάφορα πράγματα ανατινάζονται γύρω τους. Παρόλα αυτά, το Life έχει τα ελαφρυντικά του: οι ερμηνείες είναι αρκετά καλές, έχει ισχυρές δόσεις αγωνίας, γρήγορο ρυθμό και κάμποσες καλογυρισμένες σκηνές δράσης.

Κάτι είναι κι αυτό, ειδικά σε μια εποχή που σχεδόν τα πάντα έχουν γυριστεί ήδη και είναι δύσκολο να υπάρξει κάτι πραγματικά πρωτότυπο στον κινηματογράφο. Μπορεί η ταινία να μαστίζεται από τα συνηθισμένα κλισέ του είδους –με χειρότερο εκείνο που θέλει τους χαρακτήρες να κάνουν συνεχώς τη μια απερίσκεπτη βλακεία μετά την άλλη, αλλά η σκηνοθεσία είναι αρκετά καλή, τα εφέ, ειδικά εκείνα του εξωγήινου οργανισμού, συμπαθητικά και το σενάριο κάπως πιο προσγειωμένο σε σχέση με τις άλλες ταινίες του είδους. Ναι, σίγουρα, πρόκειται για ιστορία με εξωγήινο, αλλά αποφεύγει όλες τις τυπικές sci-fi υπερβολές του είδους και δομείται πάνω σε μια κεντρική ιδέα που έχει μια κάποια επιστημονική βάση και σε ένα οικείο και υπαρκτό περιβάλλον –κάτι που το κάνει πιο πιστευτό και αληθοφανές.

Συνεπώς, το Life είναι όντως παιδί του Alien και του Gravity. Από το πρώτο πήρε τα στοιχεία τρόμου κι από το δεύτερο την επιστήμη και τον ρεαλισμό. Θα έλεγα ότι αυτό είναι ένα καλό μοίρασμα των γονιδίων!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, θα σε αφήσει πλήρως ικανοποιημένο!

GEEKY TRIVIA
Πριν τη διανομή της ταινίας υπήρξαν αρκετές φήμες ότι επρόκειτο για prequel του Venom του 2018. Θα μπορούσε κάλλιστα να είναι, παρόλα αυτά, οι φήμες σύντομα διαψεύστηκαν. Καλύτερα, διότι θα μπερδεύονταν και λίγο παραπάνω τα πράγματα, αφού και ο Reynolds και ο Gyllenhaal έχουν ήδη αναγνωρίσιμους ρόλους σε ταινίες της Marvel!

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Δεν το βλέπω να έχει συνέχεια -όχι ότι δεν θα μπορούσε!

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Ώρα για διαστημικό περίπατο!

Δεν τον λες και ιδιαιτέρως απειλητικό…

…μέχρι να αρχίσει να φυτρώνει μέλη, δηλαδή!

Πόσο γρήγορα μεγαλώνουν!

Πάντα κάτι παραπάνω πρέπει να πηγαίνει στραβά!

5 θρίλερ μόνο για μέλη!


NETFLIX AND CHILL!
Τριημεράκι έφτασε κι αυτό σημαίνει μπόλικος χρόνος για να αράξεις σπίτι και να λιώσεις στις ταινίες και τις σειρές (εκτός αν έχεις ανήλικα παιδιά, οπότε τα θερμά μου συλληπητήρια…) Μια και την προηγούμενη φορά παρουσίασα παραγωγή του Netflix, είπα να συνεχίσω στο ίδιο μοτίβο, με πέντε ταινίες τρόμου της συγκεκριμένης πλατφόρμας. Κάποιες από τις σημερινές προτάσεις χρηματοδοτήθηκαν από το ίδιο το Netflix, με σκοπό να προβληθούν αποκλειστικά από αυτό, ενώ κάποιες άλλες είχαν πρώτα προβολή σε περιορισμένες κινηματογραφικές αίθουσες ή φεστιβάλ. Είναι γεγονός ότι το Netflix –αφού άλλαξε τα δεδομένα στο τηλεοπτικό τοπίο – έχει μπει με φόρα και στην κινηματογραφική αρένα, κοντράροντας στα ίσα τα μεγάλα στούντιο. Δεν είναι τυχαίο ότι όλο και πιο γνωστά ονόματα συνεργάζονται με αυτό, αφού οι καλογυρισμένες και ακριβές παραγωγές του έχουν τραβήξει την προσοχή του κοινού. Και αν δεν έχεις δική σου συνδρομή, μην ανησυχείς: όλο και κάποιος φίλος σου θα έχει για να πας να κάνεις τράκα καμιά ταινία, αλλιώς μπορείς κάλλιστα να το ενεργοποιήσεις δωρεάν για έναν μήνα και να πέσεις με τα μούτρα! (Ούτε ποσοστά να έπαιρνα, με τόση διαφήμιση…)


THE RITUAL (2017)

Σκηνοθεσία: David Bruckner
Σενάριο: Joe Burton (βασισμένο στο βιβλίο του Adam Nevill)
Μουσική: Ben Lovett
Ηθοποιοί: Rafe Spall, Arsher Ali κ.α.
Είδος: Supernatural Horror
Αξιολόγηση: ★★★★☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Έξι μήνες μετά τη δολοφονία ενός φίλου τους, τα υπόλοιπα τέσσερα μέλη της παρέας οργανώνουν προς τιμήν του ένα ταξίδι για πεζοπορία στην Σουηδία. Κατά τη διάρκεια της πεζοπορίας, όμως, ένας από τους φίλους τραυματίζεται και αποφασίζουν να αλλάξουν τη διαδρομή τους και να περάσουν μέσα από ένα δάσος, ώστε να μειώσουν στο μισό την απόσταση. Η απόφαση αυτή, όμως, συνοδεύεται από μια σειρά ανεξήγητων και τρομακτικών συμβάντων, καθώς και περίεργους εφιάλτες που δείχνουν να επηρεάζουν κάθε μέλος της παρέας με διαφορετικό τρόπο. Όταν συνειδητοποιούν ότι δεν έπρεπε να είχαν μπει ποτέ μέσα στο δάσος αυτό, είναι πια πολύ αργά για να γυρίσουν πίσω…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, πρόκειται για ένα αρκετά υποβλητικό και τρομακτικό θρίλερ. Μπορεί η ιστορία να είναι κάπως γνώριμη, αλλά το σκανδιναβικό σκηνικό προσθέτει αρκετούς πόντους στην ήδη ανατριχιαστική ατμόσφαιρα και στην αίσθηση ενός επερχόμενου κακού, το οποίο δεν κάνει φανερή την παρουσία του από την αρχή, αφήνοντας πρώτα τους χαρακτήρες, το τοπίο και τους ήχους να θέσουν τα θεμέλια του τρόμου που θα ακολουθήσει. Όσο εξελίσσεται η ιστορία, τόσο πιο αλλόκοτη γίνεται, οπότε να είσαι προετοιμασμένος για όλα!


GERALD’S GAME (2017)

Σκηνοθεσία: Mike Flanagan
Σενάριο: Jeff Howard, Mike Flanagan (βασισμένο στο βιβλίο του Stephen King)
Μουσική: The Newton Brothers
Ηθοποιοί: Carla Gugino, Bruce Greenwood
Είδος: Psychological Horror
Αξιολόγηση: ★★★☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Η Jessie και ο Gerald πηγαίνουν στο απομονωμένο, παραλίμνιο εξοχικό τους για ένα ρομαντικό τριήμερο, με σκοπό να αναθερμάνουν τη σχέση τους. Ο Gerald παίρνει δύο χάπια Viagra και στη συνέχεια δένει την έκπληκτη γυναίκα του με χειροπέδες στο κρεβάτι, προτείνοντάς της να πραγματοποιήσουν μια φαντασίωσή του. Όταν η Jessie αρχίζει να νιώθει άβολα με τον τρόπο που εξελίσσεται το παιχνίδι, του ζητά να σταματήσουν –γεγονός που οδηγεί σε καυγά μεταξύ τους. Τα πράγματα περιπλέκονται ακόμη περισσότερο όταν ο Gerald παθαίνει καρδιακή προσβολή και καταρρέει, αφήνοντας τη γυναίκα του δεμένη και αβοήθητη στο κρεβάτι…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, πρόκειται για ένα ψυχολογικό θρίλερ –με μεγάλη έμφαση στο «ψυχολογικό»! Το τονίζω, καθώς βλέποντας το trailer σου δίνεται η εντύπωση ότι τα στοιχεία του τρόμου και της αγωνίας είναι πολύ πιο έντονα και ότι πρόκειται για τις απεγνωσμένες προσπάθειες της ηρωίδας να απελευθερωθεί και να σωθεί από βέβαιο, φριχτό θάνατο. Σίγουρα, αυτή είναι η βασική πλοκή, όμως το ψυχολογικό κομμάτι της ταινίας είναι αυτό που παίζει πρωταρχικό ρόλο στην ιστορία –γεγονός που δεν είναι απαραιτήτως κακό, απλώς όταν ξεκινάς να δεις κάτι έχοντας την εντύπωση ότι θα εξελιχθεί διαφορετικά, ξενερώνεις κάπως! Η ταινία, σε γενικές γραμμές, δεν απογοητεύει, όμως είναι εμφανές ότι προσπαθεί απεγνωσμένα να γεμίσει τον χρόνο, καθώς το σενάριο είναι βασισμένο σε μια μικρή νουβέλα του King και δεν έχει πολύ υλικό στο οποίο μπορεί να στηριχτεί. Θα δούλευε καλύτερα ως επεισόδιο κάποιας σειράς ή ανθολογίας θρίλερ.


1922 (2017)

Σκηνοθεσία: Zak Hilditch
Σενάριο: Zak Hilditch (βασισμένο στη νουβέλα του Stephen King)
Μουσική: Mike Patton
Ηθοποιοί: Thomas Jane, Molly Parker, Neal McDonough
Είδος: Horror
Αξιολόγηση: ★★★☆☆

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Ο Will είναι αγρότης σε μια μικρή κωμόπολη της Nebraska και ζει σε μια μικρή φάρμα, μαζί με τη σύζυγο και τον γιο τους. Όταν η Arlette κληρονομεί ένα μεγάλο κομμάτι γης, ξεσπά μια αψιμαχία ανάμεσα στο ζευγάρι, με τον Will να την πιέζει να κρατήσει τη γη, ώστε να την αξιοποιήσουν, και εκείνη να θέλει να πουλήσει τα πάντα και να μετακομίσουν στην Omaha για να ανοίξει μια δική της βιοτεχνία ρούχων. Στο μέσο αυτού του καυγά βρίσκεται ο γιος τους, ο Henry, τον οποίο ο κάθε γονιός θέλει να τραβήξει με το μέρος του. Όταν η Arlette αναφέρει ότι θα προχωρήσει σε διαζύγιο και θα πάρει μαζί της και τον Henry, ο Will συνειδητοποιεί ότι πρόκειται να χάσει τα πάντα και καταστρώνει ένα σχέδιο δολοφονίας της συζύγου του…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, πρόκειται για ακόμη μια μεταφορά νουβέλας του King. Η ταινία αποφεύγει τα έντονα στοιχεία τρόμου και φρίκης και τα jump scares και στα οποία στηρίζονται τα περισσότερα θρίλερ (ειδικά αυτά του King). Αντ’ αυτών, στηρίζεται περισσότερο στη διάχυτη ατμόσφαιρα μυστηρίου που εδραιώνει από το ξεκίνημά της, η οποία ενισχύεται από μερικές διακριτικές, υπερφυσικές πινελιές. Όλα αυτά, φυσικά, ενισχύονται από την αξιέπαινη ερμηνεία του Jane, ο οποίος στηρίζει, ουσιαστικά, το μεγαλύτερο μέρος της ταινίας στις πλάτες του.


APOSTLE (2018)

Σκηνοθεσία: Gareth Evans
Σενάριο: Gareth Evans
Μουσική: Fajar Yusekemal, Aria Prayogi
Ηθοποιοί: Dan Stevens, Lucy Boynton, Bill Milner κ.α.
Είδος: Horror
Αξιολόγηση: ★★★★☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Στις αρχές του 1900, ένας πρώην ιεραπόστολος ταξιδεύει σε ένα απομονωμένο νησί της Ουαλίας, με σκοπό να βρει και να ελευθερώσει την αδελφή του, η οποία έχει απαχθεί από μέλη μιας αίρεσης. Παριστάνοντας έναν από τους νέους προσήλυτους της αίρεσης, παρεισφρύει σε αυτήν και αρχίζει να διεξάγει κρυφή έρευνα με σκοπό να ανακαλύψει ποιοι είναι αυτοί που απήγαγαν την αδελφή του και σε ποιο σημείο την κρατάνε. Η έρευνά του, όμως, αρχίζει να αποκαλύπτει πολύ πιο αλλόκοτα πράγματα από όσα φανταζόταν πως θα έβρισκε, καθώς και ένα καλά κρυμμένο μυστικό από τους ιδρυτές της σέκτας…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, πρόκειται για μια αρκετά περίεργη, μυστηριώδη και αναπάντεχη ταινία τρόμου, που δεν εξελίσσεται όπως θα φανταζόσουν! Το σενάριο αποφεύγει τις κλισέ τρομάρες και επιλέγει να χτίσει αργά και σταθερά το σασπένς –αφήνοντας κάποιες αναλαμπές φρίκης πού και πού ώστε να σου δώσει μια γεύση από αυτό που πρόκειται να επακολουθήσει! Η φρίκη, η βία και το υπερφυσικό στοιχείο δένουν μεταξύ τους αρμονικά, χωρίς αχρείαστες υπερβολές, ενώ η ερμηνεία του Stevens αποδεικνύει ακόμη μια φορά ότι πρόκειται για ένα από τα πιο αναξιοποίητα ταλέντα του Hollywood…


BIRD BOX (2018)

Σκηνοθεσία: Susanne Bier
Σενάριο: Eric Heisserer (βασισμένο στο βιβλίο του Josh Malerman)
Μουσική: Trent Reznor, Atticus Ross
Ηθοποιοί: Sandra Bullock, Trevante Rhodes, John Malkovich κ.α.
Είδος: Post-Apocalyptic Horror
Αξιολόγηση: ★★★★☆

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Ένα μυστηριώδες, τρομακτικό φαινόμενο αποδεκατίζει το μεγαλύτερο ποσοστό του πληθυσμού της Γης. Οι άνθρωποι αρχίζουν να βλέπουν οράματα, τα οποία τους παρακινούν να δώσουν τέλος στη ζωή τους με διάφορους τρόπους. Στο μέσο όλης αυτής της φρίκης βρίσκεται η Malorie, μια ασυμβίβαστη ζωγράφος, της οποίας η μόνη ανησυχία λίγες ώρες νωρίτερα ήταν αν θα έδινε το αγέννητο παιδί της προς υιοθεσία ή θα το μεγάλωνε η ίδια. Τώρα, εγκλωβισμένη σε ένα σπίτι μαζί με μια ομάδα άλλων επιζώντων, προσπαθεί να καταλάβει τι ακριβώς συμβαίνει γύρω της. Η μόνη ελπίδα επιβίωσης είναι να μείνουν όλοι κρυμμένοι, με τα παράθυρα καλυμμένα και αν χρειαστεί να κυκλοφορήσουν έξω, να το κάνουν με τα μάτια δεμένα. Πόσο μπορείς, όμως, να ζήσεις έτσι;

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, πρόκειται για το θρίλερ που έκανε τον μεγαλύτερο ντόρο πέρσι και έσπασε ρεκόρ προβολής στο Netflix, με 80 εκατομμύρια προβολές μέσα σε έναν μήνα. Η παρουσία της Bullock στον κεντρικό ρόλο ήταν, σίγουρα, μεγάλος κράχτης, αλλά συνέβαλε σε αυτό και η ίδια η ιστορία, η οποία είναι από τις πιο πρωτότυπες και παράξενες που έχουμε δει ποτέ σε ταινία τρόμου. Η ταινία δεν εξηγεί ίσως και πάρα πολλά, αλλά αυτό δεν σε ενοχλεί καθόλου (το έχουμε συνηθίσει, άλλωστε, στα θρίλερ τα τελευταία χρόνια), καθώς οι ερμηνείες, η ατμόσφαιρα, η αγωνία και οι σκηνές τρόμου αρκούν για να σε κρατήσουν ικανοποιημένο.
Το Bird Box, φυσικά, έγινε γνωστό και για άλλον λόγο: για το περιβόητο “blinfold challenge”, όπου ένα μάτσο κρετίνοι άρχισαν να κάνουν διάφορες επικίνδυνες προκλήσεις με τα μάτια δεμένα –με αποκορύφωμα μια 17χρονη ηλίθια στη Γιούτα, που κατάφερε να τρακάρει οδηγώντας έτσι!

The Mist: Ο τρόμος (ξανα)έρχεται από πολύ μακριά…

Δημιουργός: Christian Torpe
Δίκτυο: Spike
Διάρκεια: 1 σεζόν (10 επεισόδια 47’)
Ηθοποιοί: Morgan Spector, Alyssa Sutherland, Frances Conroy κ.α.
Είδος: Science Fiction Horror
Αξιολόγηση: ★★★☆☆

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★★★☆☆
Φρίκη: ★★★☆☆
Τρόμος: ★★★☆☆
Αγωνία: ★★★★☆

THE MIST (2017)
Η σημερινή πρόταση αποτελεί τηλεοπτική μεταφορά του ομώνυμου βιβλίου του Stephen King, το οποίο είχε ήδη μεταφερθεί και στον κινηματογράφο παλιότερα. Πλέον έχουμε μάθει όλοι ότι οι μεταφορές του King σε οποιαδήποτε οθόνη είναι λίγο ρίσκο: είτε θα σπάσουν ταμεία είτε θα τις φάει το μαύρο σκοτάδι. Δεν ξέρω για ποιον λόγο συμβαίνει αυτό, πάντως το τηλεοπτικό Mist είχε όλα τα φόντα να διαπρέψει, καθώς το κινηματογραφικό του αδελφάκι τα είχε πάει πολύ καλά. Μόνο που οι δημιουργοί καταπάτησαν έναν από τους βασικούς κανόνες του θεάματος: όταν μια συνταγή δουλεύει, ΜΗΝ ΤΗΣ ΑΛΛΑΖΕΙΣ ΤΑ ΦΩΤΑ!

TI MAΣ ΛΕΣ;
Η ζωή κυλά φυσιολογικά στη μικρή κωμόπολη Bridgeville –φαινομενικά, τουλάχιστον, καθώς πολλοί από τους κατοίκους της κρύβουν μυστικά και οικογενειακές τραγωδίες που τους κατατρώνε. Μόνο που αυτά τα μυστικά αρχίζουν να έρχονται απότομα στο φως όταν μια μυστηριώδης, πυκνή ομίχλη καλύπτει ολόκληρη την πόλη, καθώς όποιος παγιδευτεί μέσα της βιώνει φριχτές παραισθήσεις από τους πιο ενδόμυχους φόβους του και θανάσιμα οράματα από το παρελθόν του. Όσοι γλιτώσουν βρίσκουν καταφύγιο σε διάφορα σημεία της πόλης, όπως στην εκκλησία, το νοσοκομείο και το εμπορικό κέντρο. Στο επίκεντρο αυτού του φαινομένου βρίσκονται τα μέλη της οικογένειας Copeland, τα οποία είναι εγκλωβισμένα σε διαφορετικές τοποθεσίες. Στην προσπάθειά τους να βρούνε ξανά ο ένας τον άλλο θα έρθουν αντιμέτωποι, όχι μόνο με τα τέρατα που καραδοκούν μέσα στην ομίχλη, αλλά και με τη μεγαλύτερη απειλή: τους συντοπίτες τους…

Το ύφος της σειράς είναι παρόμοιο με αυτό της ταινίας και αυτό είναι ένα από τα ατού της: σκοτεινή και απειλητική ατμόσφαιρα, κλειστοφοβικά πλάνα και μια απροσδιόριστη απειλή που κρύβεται σε ένα πυκνό πέπλο ομίχλης. Φυσικά, και εδώ, ο μεγαλύτερος κίνδυνος προέρχεται από το ανθρώπινο στοιχείο, καθώς οι χαρακτήρες καλούνται για ακόμη μία φορά να επιλέξουν αν θα επιζήσουν όλοι μαζί ή αν ο καθένας θα κοιτάξει να σώσει το τομάρι του, πατώντας επί πτωμάτων. Θέματα όπως το αίσθημα αυτοσυντήρησης, ο θρησκευτικός φανατισμός, η εκμετάλλευση και η επικράτηση του ισχυρότερου κάνουν κι εδώ την εμφάνισή τους και αποκτούν σε πολλές περιπτώσεις σαδιστικούς τόνους.

Αυτό είναι και ένα από τα αρνητικά στοιχεία της σειράς, καθώς συναντάμε πάλι τις αναπόφευκτες, κλισέ καρικατούρες που μαστίζουν τέτοιες ιστορίες. Από την άλλη, η προσθήκη κάμποσου αχρείαστου δράματος ακόμη, οδήγησε σε διενέξεις που έμοιαζαν τόσο γελοίες μπροστά στην πραγματική απειλή την οποία είχαν να αντιμετωπίσουν οι ήρωες. Το μεγαλύτερο φάουλ, όμως -και αυτό που μάλλον οδήγησε στις κακές κριτικές- ήταν το γεγονός ότι ο σεναριογράφος αποφάσισε να κάνει μια βασική διαφοροποίηση στην ιστορία: η ομίχλη, πλέον, δεν κρύβει κυριολεκτικά τέρατα από άλλη διάσταση, που παραμονεύουν για αθώα θύματα. Αντιθέτως, αποκτά μια καθαρά ψυχολογική χροιά, καθώς οι απειλές που εμφανίζονται από τα έγκατά της έχουν να κάνουν με τους βαθύτερους φόβους και τα μυστικά αυτών που θα παγιδευτούν μέσα της, οδηγώντας τους στην παράνοια και την αυτοκαταστροφή. Αυτό έκανε τα πράγματα πιο ενδιαφέροντα από μια άποψη, καθώς ανοίγονταν πολλές προοπτικές για το κακό που είχε να αντιμετωπίσει ο κάθε χαρακτήρας. Από την άλλη, όμως, οι σκληροπυρηνικοί φαν ήθελαν να δούνε εφετζίδικα βδελύγματα που σκοτώνουν ανθρώπους με πρωτότυπους τρόπους (ποιος μπορεί να ξεχάσει τα πελώρια έντομα της ταινίας ή τις αράχνες που εκτόξευαν ιστό από οξύ;)

Αν κρίνουμε από τις περισσότερες κριτικές θεατών, ίσως είναι από τις σπάνιες περιπτώσεις που το κοινό μισεί μια σειρά, την οποία ήθελε πολύ να αγαπήσει.
Αναπόφευκτα, η σειρά δεν πήρε έγκριση για επόμενη σεζόν και τέλειωσε με ένα ελαφρύ cliffhanger. Λέω ελαφρύ, διότι αν έχεις δει ήδη την ταινία ή έχεις διαβάσει το βιβλίο, τότε το cliffhanger δεν σε ενοχλεί ιδαίτερα, καθώς ξέρεις την πλήρη εξήγηση για όσα διαδραματίζονται. Ακόμη και αν δεν έχεις ιδέα για το στόρι, βέβαια, το τέλος δεν αφήνει κάποια τεράστια ερωτήματα όσον αφορά τους κεντρικούς χαρακτήρες, συνεπώς δεν θα ξενερώσεις τελείως.

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, καλή είναι για ένα χουζούρικο σαββατοκύριακο!

GEEKY TRIVIA
Η ομίχλη αποτελείται από μικροσκοπικά σταγονίδια νερού, τα οποία αιωρούνται σε ένα χαμηλό σύννεφο, σε ποσοστό μέχρι 0,5ml ανά κυβικό μέτρο. Με απλά λόγια, αν γεμίζαμε μια πισίνα Ολυμπιακών διαστάσεων με ομίχλη και την συμπυκνώναμε, θα είχαμε περίπου 1,25 λίτρα νερού. Παρότι στα ελληνικά χρησιμοποιούμε συνήθως τον όρο «ομίχλη» για όλη την έκταση του φαινομένου, η αγγλική ορολογία εξαρτάται από την ορατότητα. Έτσι, αν υπάρχει ορατότητα μέχρι 1 χιλιόμετρο, χρησιμοποιείται ο όρος «fog», για ορατότητα μέχρι 2 χιλιόμετρα ο όρος «mist» (υγρά αχλύς) και για πάνω από δύο χιλιόμετρα, ο όρος «haze» (ξηρά αχλύς).

ΜΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΕΙΜΑΣΤΕ
Έχει προηγηθεί ήδη η ταινία. Αν δεν την έχεις δει, τότε καλύτερα να ξεκινήσεις με εκείνη!

  • The Mist (2007) ★★★★★
    Μετά από μια άγρια καταιγίδα που προκάλεσε αρκετές ζημιές στην πόλη τους, κάποιοι από τους κατοίκους του Bridgton καταφεύγουν στο τοπικό σούπερ μάρκετ για προμήθειες. Όταν, όμως, μια αλλόκοτη ομίχλη καλύπτει αστραπιαία ολόκληρη την πόλη, ταμπουρώνονται φοβισμένοι μέσα στο κατάστημα…

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Ε, νομίζω πως είναι πολύ χλωμό πια!

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Η κάρτα τίτλου.

Ε-ε-έρχεται!

Πάρτι σαν να μην υπάρχει αύριο…

Όχι η κατάλληλη στιγμή για να κάθεσαι έξω!

Αυτό πρέπει να πόνεσε!

Happy Death Day: Ξυπνήστε, ψοφήστε, επαναλάβετε!

Σκηνοθεσία: Christopher B. Landon
Σενάριο: Scott Lobdell
Μουσική: Bear McCreary
Ηθοποιοί: Jessica Rothe, Israel Broussard κ.α.
Είδος: Slasher
Αξιολόγηση: ★★★★☆

ΤΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα ★★☆☆☆
Φρίκη: ★☆☆☆☆
Τρόμος: ★★☆☆☆
Αγωνία: ★★★☆☆

HAPPY DEATH DAY (2017)
Η σημερινή ταινία θα μπορούσε άνετα να είναι παιδί του Groundhog Day και του Scream! Η σημερινή ταινία θα μπορούσε άνετα να είναι παιδί του Groundhog Day και του Scream! Η σημερινή ταινία θα μπορούσε άνετα να είναι παιδί του Groundhog Day και του Scream! Η σημερινή ταινία θα μπορούσε άνετα να είναι παιδί του Groundhog Day και του Scream! (Και με αυτή την εισαγωγή σε έβαλα, νομίζω, λίγο στο κλίμα του σεναρίου!)

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Η Theresa, μια εγωκεντρική και κακομαθημένη φοιτήτρια κολλεγίου, ξυπνά το πρωί των γενεθλίων της –και μετά από μια νύχτα με μπόλικο αλκοόλ- στο δωμάτιο ενός συμφοιτητή που ούτε καν θυμάται. Ξεκόβοντας από την αρχή κάθε ελπίδα περαιτέρω γνωριμίας, φεύγει και συνεχίζει την μέρα της, όπως κάθε μέρα: με το να φέρεται σαν σκύλα στους πάντες γύρω της. Το ίδιο βράδυ, όμως και καθώς πηγαίνει σε ένα ακόμη πάρτι, δολοφονείται από έναν μασκοφόρο που της στήνει καρτέρι. Μόνο που το επόμενο πρωί ξυπνά ξανά ζωντανή, στο ίδιο δωμάτιο και τη μέρα των γενεθλίων της, καταδικασμένη να επαναλάβει την τελευταία μέρα της ζωής της!

Όπως ανέφερα και στην αρχή, η κεντρική ιδέα της ταινίας είναι, ουσιαστικά, η ίδια με αυτή του Groundhog Day, με τη διαφορά ότι πλέον υπάρχει και ένας μανιακός δολοφόνος στη συνταγή! Οι ίδιοι οι δημιουργοί της ταινίας αναγνωρίζουν το γεγονός ότι το σενάριό τους έχει ως σημείο αναφοράς αυτό του Harold Ramis και δεν διστάζουν να το αναφέρουν ακόμη και μέσα στη δική τους ταινία, χάρην αστεϊσμού! Βέβαια, ακόμη και αν δεν έχεις δει ποτέ τη Μέρα της Μαρμότας (είναι δυνατόν;) η κεντρική ιδέα θα σου είναι γνώριμη, καθώς μετά την ταινία με τον Murrey, το τέχνασμα αυτό χρησιμοποιήθηκε σε δεκάδες ακόμη ταινίες και τηλεοπτικές σειρές.

Αυτό, λογικά, θα έπρεπε να είναι αρνητικό για την ταινία, διότι σημαίνει ότι πατάει σε μια πολύ συγκεκριμένη φόρμουλα και είσαι σίγουρος για το τι θα ακολουθήσει και πώς θα εξελιχθεί πάνω-κάτω. Παρόλα αυτά, δεν ισχύει κάτι τέτοιο, καθώς η ιστορία σε πιάνει στον ιστό της από την αρχή και το γεγονός ότι καταπιάνεται με τον χρόνο και με διαφορετικά timelines, σημαίνει ότι μπορείς να είσαι σίγουρος ότι θα υπάρχουν κάμποσες ανατροπές και εκπλήξεις για να διατηρήσουν το ενδιαφέρον σου αμείωτο μέχρι το τέλος! Επίσης, το σενάριο συνδυάζει με μεγάλη επιτυχία στοιχεία κωμωδίας, επιστημονικής φαντασίας και τρόμου, διατηρώντας μεν τα δομικά στοιχεία ενός slasher film, αλλά διανθίζοντάς τα με μαύρο χιούμορ.

Με πολύ απλά λόγια, το Happy Death Day είναι απολύτως διασκεδαστικό, έχει αρκετή αγωνία και –όπως συμβαίνει σε όλες τις ταινίες slasher- θα προσπαθείς ως το τέλος να ανακαλύψεις ποιος (ποιοι;) είναι ο δολοφόνος (δολοφόνοι;) και τα κίνητρά του (τους;)! Σίγουρα, δεν πρόκειται για μια παραγωγή που άλλαξε ριζικά το είδος που εκπροσωπεί ή άφησε ανεξίτηλο το στίγμα της, αλλά με το μπρίο και την ανέμελη προσέγγισή της κατάφερε να κερδίσει την καρδιά του μεγαλύτερου μέρους του κοινού –και αυτό είναι το σημαντικότερο στον κινηματογράφο! Διόλου περίεργο, λοιπόν, που αποτέλεσε μια από τις εισπρακτικές εκπλήξεις του έτους που πέρασε, καθώς κατάφερε να βγάλει ακριβώς το 24πλάσιο από όσο κόστισε!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, να το δεις! Και μετά να το ξαναδείς! Και μετά να το ξαναδείς!

GEEKY TRIVIA
Αφού δεις την ταινία, ψάξε να βρεις και το εναλλακτικό τέλος το οποίο κυκλοφορεί στο YouTube και το οποίο, μάλιστα, προοριζόταν να είναι το αρχικό φινάλε. Στις δοκιμαστικές προβολές, όμως, το κοινό έδειξε να δυσανασχετεί με τον τρόπο που έκλεινε η ιστορία, γεγονός που ανάγκασε σκηνοθέτη και σεναριογράφο να αλλάξουν την τελική σκηνή τελείως!

ΜΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΕΙΜΑΣΤΕ
Η επιτυχία της αρχικής ταινίας έκανε αναπόφευκτη τη δημιουργία ενός σίκουελ -το οποίο, όμως, ήταν ήδη στα σκαριά, αφού υπήρχε έτοιμη ιδέα.

  • Happy Death Day 2U (2019) ★★★☆☆
    Η ταινία διαδραματίζεται την ίδια ημέρα, ένας νέος δολοφόνος κάνει την εμφάνισή του και τα πράγματα περιπλέκονται ακόμη περισσότερο.Το σενάριο αποκτά ένα πιο sci-fi ύφος και φροντίζει να εξηγήσει τα πάντα!

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Ο Landon δήλωσε ότι θέλει και μπορεί να προσθέσει και ένα ακόμη σίκουελ στη σειρά, καθώς έχει ήδη έτοιμη και την επόμενη ιδέα και το ίδιο ανοιχτή στο ενδεχόμενο είναι και η εταιρεία παραγωγής. Παρόλα αυτά, τα έσοδα της δεύτερης ταινίας δεν ήταν τόσο υψηλά όσο ήλπιζαν (βέβαια, κόστισε μόλις 9 εκατομμύρια και έβγαλε 64, οπότε πόσο παραπάνω ήθελαν;) και τα σχέδια έχουν μπει προσωρινά στον πάγο.

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Συνδυασμός hangover και ντεζαβού!

Όποιος φορά μάσκα μωρού δεν μπορει να είναι και τόσο ισοροοπημένος…

Surprise!