A Cure for Wellness: Διά πάσαν νόσον…

Σκηνοθεσία: Gore Verbinski
Σενάριο: Justin Haythe
Μουσική: Benjamin Wallfisch
Ηθοποιοί: Dane DeHaan, Jason Isaacs, Mia Goth
Είδος: Science Fiction Thriller, Psychological Horror
Αξιολόγηση: ★★★☆☆

ΤΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★★☆☆☆
Φρίκη: ★★★☆☆
Τρόμος: ★★★☆☆
Αγωνία: ★★★★☆

A CURE FOR WELLNESS (2016)
Για σήμερα σου έχω φρέσκια ταινία –και μάλιστα μια παραγωγή που είναι τόσο εξαιρετικά καλογυρισμένη, που –πραγματικά- σου ραγίζει την καρδιά το γεγονός ότι πάτωσε στα ταμεία! Έχω αναφερθεί ξανά στο παρελθόν στο ότι ένα σενάριο μπορεί είτε να σώσει μια κακή παραγωγή είτε να χαντακώσει μια καλή. Δυστυχώς, στη σημερινή περίπτωση, το σενάριο ήταν κάπως προβληματικό και το κοινό δεν το συγχωρεί εύκολα αυτό, όση δουλειά και αν έχεις ρίξει στο τεχνικό κομμάτι της ταινίας! Αλλά, περισσότερα πάνω στο θέμα θα πω παρακάτω…

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Ο Lockhart, ένα νεαρό και φιλόδοξο στέλεχος χρηματοπιστωτικής εταιρείας, λαμβάνει εντολή από το διοικητικό συμβούλιο να ταξιδέψει μέχρι τις Ελβετικές Άλπεις και να εντοπίσει τον Roland Pembroke, Διευθύνοντα Σύμβουλο της εταιρείας, ο οποίος έχει αποσυρθεί σε ένα ειδυλλιακό και απόμερο κέντρο ευεξίας. Απώτερος σκοπός του διοικητικού συμβουλίου είναι να αποσπάσουν την υπογραφή του Pemrboke για μια μεγάλη συγχώνευση, αλλά και να του φορτώσουν μια σειρά από παράνομες συναλλαγές, για τις οποίες ερευνάται η εταιρεία. Ο Lockhart, όμως, θα έρθει αντιμέτωπος με τη σθεναρή αντίσταση του Pembroke, ο οποίος δεν δείχνει τόσο πρόθυμος να επιστρέψει στη Νέα Υόρκη. Όταν ένα ατύχημα κρατήσει και τον ίδιο προσωρινά εγκλωβισμένο στο σανατόριο, το ενδιαφέρον του για την ιστορία του μυστηριώδους ιδρύματος θα τον φέρει αντιμέτωπο με την αλήθεια πίσω από τις θεραπείες ευεξίας…

Η ταινία αποτελεί Αμερικανο-γερμανική παραγωγή και οι κριτικές ήταν αρκετά διχασμένες, πράγμα που οδήγησε τελικά στην απόσυρση της ταινίας από το 98% περίπου των κινηματογράφων στην τρίτη, μόλις, εβδομάδα προβολής της και σε τεράστια χασούρα, αφού με το ζόρι έβγαλε το μισό budget της. Και είναι μεγάλο κρίμα και άδικο το ότι δεν τα πήγε καθόλου καλά, διότι, πραγματικά –αν αφήσουμε τελείως στην άκρη την πλοκή- αποτελεί μια οπτικοακουστική πανδαισία. Σκηνοθεσία, φωτογραφία, μουσική και ερμηνείες είναι σχεδόν εξαιρετικές και είναι και τα στοιχεία που απέσπασαν όλους τους επαίνους, ενώ η συνολική ατμόσφαιρα θυμίζει και κάτι από ιστορίες του Lovecraft.

Τι πήγε στραβά, λοιπόν; Όπως έγραψα και στην αρχή, το μεγαλύτερο κομμάτι της ευθύνης πέφτει στο σενάριο. Ενώ η ιστορία ξεκινά ομαλά και σε βάζει αμέσως στο κλίμα, στη συνέχεια τα πράγματα γίνονται τόσο πολύπλοκα και ανοίγουν τόσο πολλά μέτωπα, που κουράζεσαι προσπαθώντας να καταλάβεις πού θέλει να καταλήξει τελικά. Συμβαίνουν τόσα γεγονότα, που πραγματικά αποπροσανατολίζεσαι και μπερδεύεσαι. Και ενώ, γενικότερα, είναι καλό να μην ξέρεις πού θέλει να καταλήξει το σενάριο, το χειρότερο εδώ είναι πως όλες τις κεντρικές ανατροπές, που αποτελούν και τον κορμό της ιστορίας, τις έχεις ήδη μαντέψει μόνος σου, αφού δεν αποτελούν και κάτι που δεν έχεις ξανασυναντήσει σε ταινίες θρίλερ.

Σε γενικές γραμμές, η δομή του σεναρίου πάσχει αρκετά και αυτό ίσως οφείλεται και στο γεγονός ότι η ταινία έχει μεγάλη διάρκεια –τουλάχιστον αρκετά μεγαλύτερη από όσο χρειαζόταν για να αφηγηθεί την ιστορία. Εκ των πραγμάτων, σε κάποια σημεία πλατειάζει χωρίς λόγο, ενώ υπάρχουν και πολλές σκηνές που θα μπορούσαν να αφαιρεθούν άνετα, μια και δεν είχαν κάτι το ουσιαστικό να προσφέρουν (ναι, αναφέρομαι κυρίως σε όλες τις κλασικές, κοινότοπες, ονειρικές σκηνές!) Με λίγα λόγια: πρόκειται για μια πολύ διαφορετική ταινία, αριστουργηματική στο εικαστικό κομμάτι, αλλά αρκετά προβληματική στο διεκπεραιωτικό.

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, παρά τα προβλήματα του σεναρίου, αξίζει σίγουρα να τη δεις για όλα τα υπόλοιπα κομμάτια της!

GEEKY TRIVIA
Αν και η ταινία διαδραματίζεται στην Ελβετία, τα γυρίσματα έγιναν ως επί το πλείστον στη Γερμανία. Οι τοποθεσίες είναι στο μεγαλύτερο ποσοστό τους πραγματικές. Οι εξωτερικοί χώροι και κάποια από τα δωμάτια του επιβλητικού «σανατορίου», ανήκουν στο κάστρο Hohenzoller, το οποίο έμεινε κλειστό για το κοινό κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων, ενώ τα περισσότερα εσωτερικά γυρίσματα έγιναν στους διαδρόμους και τα υπόγεια ενός παλιού νοσοκομείου του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, στο οποίο, μάλιστα, είχε νοσηλευτεί και ο Αδόλφος Χίτλερ! Ιδανικό σκηνικό για ταινία τρόμου…

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Όχι ότι σηκώνει σίκουελ η ιστορία, αλλά και να το σήκωνε, οι κριτικές και τα απογοητευτικά έσοδα θα το απαγόρευαν διά ροπάλου!

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Δεν εμπνέει και πολλή εμπιστοσύνη αυτό το οικόσημο!

Η νεότερη ασθενής του σανατόριου…

Νομίζω ότι το παρατράβηξαν με την υδροθεραπεία!

Advertisements

Lights Out: Σήμερα τα φώτα κι ο φωτισμός…

10sposterΣκηνοθεσία: David F. Sandberg
Σενάριο: Eric Heisserer
Μουσική: Benjamin Wallfisch
Ηθοποιοί: Teresa Palmer, Gabriel Bateman, Alexander DiPersia κ.α.
Είδος: Supernatural Horror
Αξιολόγηση: ★★★★
☆

ΤΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★☆☆☆☆
Φρίκη: ★★☆☆☆
Τρόμος: ★★★★☆
Αγωνία: ★★★★★

LIGHTS OUT (2016)
Καλή χρονιά και χρόνια πολλά σε όλους τους εορτάζοντες της τελευταίας εβδομάδας. Μια και σήμερα είναι των Φώτων, δεν μπόρεσα ν’ αντισταθώ στον πειρασμό να παρουσιάσω μια ταινία με την ιδανική θεματολογία –αν και στο λίγο πιο κυριολεκτικό της! Νέα χρονιά ξεκίνησε, οπότε ας κάνω ποδαρικό με μια φρεσκαδούρα από το τρισκατάρατο 2016 που μας άφησε, το οποίο πήρε μαζί του το μισό καλλιτεχνικό στερέωμα…

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Μετά τον ανεξήγητο θάνατο του πατέρα του, ο μικρός Martin μένει μόνος με τη μητέρα του, Sophie, η οποία πάσχει από ψυχική διαταραχή και κατάθλιψη. Η Sophie περνάει τα βράδια της μιλώντας σε κάποια αόρατη φίλη, γεγονός που κρατά ξύπνιο τον Martin τις νύχτες. Όταν αυτό γίνεται αντιληπτό και στο σχολείο του, μια κοινωνική λειτουργός αποφασίζει να απευθυνθεί στη Rebecca, αδελφή του Martin, η οποία έχει μετακομίσει πλέον από το πατρικό της, καθώς δεν άντεχε τις ιδιοτροπίες της μητέρας της. Εκείνη αποφασίζει να βοηθήσει τον αδελφό της, όμως στην πορεία κάνει κάποιες τρομακτικές αποκαλύψεις γύρω από το παρελθόν της μητέρας της, αλλά και τη μυστηριώδη φίλη της, η οποία αποδεικνύεται λίγο πιο αληθινή απ’ ό,τι νόμιζαν όλοι…

Το Lights Out πρωτοεμφανίστηκε το 2013, ως ταινία τρόμου μικρού μήκους του Sandberg –ο οποίος, μάλιστα, έχει γυρίσει μπόλικα παρόμοια ταινιάκια, πολλά με έξυπνο σενάριο. Το φιλμ γυρίστηκε για έναν διαγωνισμό, έχει διάρκεια μόλις τριών λεπτών και πρωταγωνιστεί η σύζυγός του σκηνοθέτη, Lotta Losten (η οποία, μάλιστα, πήρε και ένα μικρό ρόλο στην κινηματογραφική μεταφορά, τιμής ένεκεν.) Παρότι έχασε στον διαγωνισμό, έσπασε το ίντερνετ όταν έγινε viral και πολλοί το χαρακτήρισαν ως ένα από τα τρομακτικότερα shorts που έχουν γυριστεί ποτέ. (Εντάξει, ωραίο μου φάνηκε εμένα, αλλά δεν έσκισα και το βρακί μου από ενθουσιασμό, ειδικά με το κλασικό jump scare της κακιάς ώρας στο τέλος!) Ο χαμός, πάντως, ήταν αρκετός για να τραβήξει την προσοχή κάμποσων ατζέντηδων που άρχισαν να κυνηγάνε τον Sandberg για να κλείσουν συμφωνία για ταινία μεγάλου μήκους. Κι έτσι, Sandberg και σύζυγος βρέθηκαν ως σύγχρονες Σταχτοπούτες στο Χόλυγουντ, όπου εκείνος είχε την ευκαιρία να γυρίσει την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του κι εκείνη… εμ… να παρατήσει τη δουλειά της στη Σουηδία (αλλά, τουλάχιστον, έχει ήδη κλείσει για την επόμενη ταινία τρόμου που θα σκηνοθετήσει ο άντρας της, οπότε θα πάρει μπρος η καριέρα της στην υποκριτική!)

Αν και υπήρχαν κάποιοι αρχικοί ενδοιασμοί για το αν θα μπορούσε ένα short χωρίς ιδιαίτερο σενάριο και backstory να «γεμίσει» τον χρόνο μιας κινηματογραφικής ταινίας, παρόλα αυτά ο Sandberg κατάφερε να φτιάξει ένα treatment του σεναρίου, το οποίο καθησύχασε τους παραγωγούς και πήρε το πράσινο φως. Η ταινία σημείωσε τεράστια επιτυχία και στα σινεμά -σε σημείο να βγάλει όλο το budget της μέσα στην πρώτη μέρα προβολής της- και ενθουσίασε, ως επί το πλείστον, κοινό και κριτικούς. Φυσικά, είχε ήδη μαζέψει μεγάλο φανατικό κοινό από τη στιγμή που ανακοινώθηκε η παραγωγή της!

Ενώ το σενάριο είναι σχετικά απλό και ολίγον τι προβλέψιμο σε ορισμένα σημεία, η σκοτεινή ατμόσφαιρα και το κλειστοφοβικό κλίμα της ταινίας σε αποζημιώνουν για την όποια έλλειψη καινοτομίας. Μπορεί να πατάει σε κάποια από τα συνηθισμένα κλισέ του είδους, αλλά τουλάχιστον δεν το κάνει με τον κλασικό, ανέμπνευστο τρόπο. Η κεντρική πλοκή σε τραβάει από την αρχή και προσφέρεται για αρκετές ανατριχίλες, καθώς βασίζεται στο παιχνίδι με το φως και το σκοτάδι, δημιουργώντας έτσι ένα «τέρας» που -ενώ δεν αποτελεί κάτι το τόσο πρωτότυπο- αποδίδεται με αρκετά ευρηματικό τρόπο!
Οι ερμηνείες είναι πολύ καλές, η ιστορία κυλάει ομαλά, χωρίς να κάνει κοιλιά, η σκηνοθεσία και η φωτογραφία βοηθούν το σενάριο να λάμψει και οι στιγμές τρόμου είναι αρκετές και τόσο δυνατές όσο χρειάζεται για να σε συνοδεύουν αρκετές ώρες μετά το τέλος της ταινίας!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, σβήσε όλα τα φώτα -έτσι για να μπεις τελείως στο κλίμα- και απόλαυσέ το! Κατά προτίμηση, με παρέα!

GEEKY TRIVIA
Το σπίτι στο οποίο είναι γυρισμένη η ταινία, παίζει να είναι αγαπημένο σποτ των σκηνοθετών τρόμου, καθώς έχει ήδη χρησιμοποιηθεί στο γύρισμα των δύο ταινιών Ouija!

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Εννοείται ότι έχει μέλλον, μετά από τέτοιο σουξέ! Το πράσινο φως για το σίκουελ δόθηκε μόλις ένα μήνα αφού ξεκίνησε να προβάλλεται στους κινηματογράφους και, για την ώρα, θα το αναλάβουν οι ίδιοι συντελεστές.

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

'Ηρθε η ώρα να την κάνεις τρέχοντας!

‘Ηρθε η ώρα να την κάνεις τρέχοντας!

Η κουβέρτα δεν θα προσφέρει και μεγάλη προστασία...

Η κουβέρτα δεν θα προσφέρει και μεγάλη προστασία…

Κάθε φως είναι χρήσιμο!

Κάθε φως είναι χρήσιμο!