5 (ακόμη) θρίλερ με αριθμούς στον τίτλο!


ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ ΠΟΥ ΜΕΤΡΑΕΙ!
Ο εγκλεισμός συνεχίζεται και για τρίτη Παρασκευή στη σειρά είμαι εδώ να σου προτείνω πέντε ταινιούλες ακόμη, για να γίνουν πιο ανεκτές οι νύχτες της καραντίνας σου! Αν τις δεις όλες μαζεμένες και σου τελειώσουν γρήγορα, υπάρχουν πάνω από 200 ακόμη προτάσεις στο ιστολόγιο αυτό –όλο και κάποια θα σου έχει ξεφύγει. Και μιας και μετράμε μέρες εδώ και ένα μήνα σχεδόν, περιμένοντας να σιγάσει ο εφιάλτης που περνά ο πλανήτης, σήμερα έχω ξανά μερικές ταινιούλες που μετράνε κι εκείνες. Στους τίτλους, τουλάχιστον, μια και το μόνο κοινό που έχουν μεταξύ τους είναι ό,τι περιέχουν ένα νούμερο σε αυτούς. Υπομονή και ας ελπίσουμε ότι βρισκόμαστε πλέον σε αντίστροφη μέτρηση μέχρι να αρχίσουν όλα να γίνονται πάλι φυσιολογικά…


POPULATION 436 (2006)

Σκηνοθεσία: Michelle MacLaren
Σενάριο: Michael Kingston
Μουσική: Glenn Buhr
Ηθοποιοί: Jeremy Sisto, Fred Durst,
Charlotte Sullivan κ.α.
Είδος: Mystery, Horror
Αξιολόγηση: ★★★☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Ένας υπάλληλος της Υπηρεσίας Απογραφής των ΗΠΑ επισκέπτεται μια απομονωμένη και ειδυλλιακή κωμόπολη της Βόρειας Ντακότα, με σκοπό να ερευνήσει κάτι που στην αρχή θεωρεί ότι αποτελεί σφάλμα: για πάνω από έναν αιώνα, ο πληθυσμός της πόλης μοιάζει να έχει παραμείνει σταθερός στους 436 κατοίκους. Αυτό που αγνοεί είναι πως πίσω από αυτό κρύβεται μια υπερφυσική δύναμη που φροντίζει να διατηρεί την ισορροπία στην πόλη. Με κάθε νέα προσθήκη, ένας άλλος κάτοικος πρέπει να πεθαίνει…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, η ταινία έχει αρκετό μυστήριο για να διατηρήσει το ενδιαφέρον σου και σε αυτό συμβάλλει η πρωτότυπη ιδέα του σεναρίου. Το βασικό μειονέκτημα είναι πως γίνεται αρκετά προβλέψιμη από ένα σημείο κι έπειτα, ειδικά αφού ανοίγει τα χαρτιά της από το ξεκίνημά της, σχεδόν. Μοιάζει περισσότερο με ένα εκτεταμένο επεισόδιο των X-Files ή του Twilight Zone, καθώς μοιράζεται την ίδια ατμόσφαιρα. Άλλωστε, πρόκειται για μια παραγωγή low budget που κυκλοφόρησε απευθείας σε DVD. Παρόλα αυτά, είναι αξιοπρεπής παραγωγή.


VANISHING ON 7th STREET (2010)

Σκηνοθεσία: Brad Anderson
Σενάριο: Anthony Jaswinski
Μουσική: Lucas Vidal
Ηθοποιοί: Hayden Christensen, John Leguizamo, Thandie Newton κ.α.
Είδος: Post-Apocalyptic Horror
Αξιολόγηση: ★★☆☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Μετά από ένα μυστηριώδες μπλακ άουτ, οι περισσότεροι κάτοικοι του Detroit εξαφανίζονται, αφήνοντας πίσω τους μόνο τα ρούχα που φορούσαν. Οι λιγοστοί επιζώντες προσπαθούν να βρούνε κάποια εξήγηση για το τρομακτικό φαινόμενο. Σύντομα φτάνουν στο συμπέρασμα πως όσοι έμειναν πίσω σώθηκαν επειδή τη στιγμή που απλώθηκε το σκότος, βρίσκονταν κοντά σε κάποια πηγή φωτός. Γνωρίζοντας πως κάτι καραδοκεί στο σκοτάδι και περιμένει να τους αρπάξει, κάνουν το παν για να διατηρήσουν το ελάχιστο φως γύρω τους αναμμένο. Κάτι που γίνεται εξαιρετικά πιο δύσκολο από το γεγονός ότι ακόμη και ο ίδιος ο ήλιος φωτίζει πλέον για ελάχιστες ώρες κάθε μέρα…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, πρόκειται για μια ακόμη ταινία με σχετικά έξυπνο σενάριο, το οποίο -δυστυχώς- δεν αξιοποιείται στο έπακρο. Ενώ η ιστορία ξεκινά καλά και δείχνει πολλά υποσχόμενη, δεν καταφέρνει να αναπτύξει πολύ καλά την κεντρική ιδέα και να σπρώξει την πλόκη σε κάτι παραπάνω από αναμενόμενα, επαναλαμβανόμενα κλισέ. Εκ των πραγμάτων, αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα, σε σημείο να μοιάζει σχεδόν ανολοκλήρωτη ή σαν να άφηνε ανοιχτό το ενδεχόμενο για κάποιο σίκουελ.


13 SINS (2014)

Σκηνοθεσία: Daniel Stamm
Σενάριο: David Birke, Daniel Stamm
Μουσική: Michael Wandmacher
Ηθοποιοί: Mark Webber, Devon Graye,
Ron Perlman κ.α.

Είδος: Horror
Αξιολόγηση: ★★★★☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Ο Elliot είναι βυθισμένος στα χρέη, καθώς συντηρεί τον διανοητικά ανάπηρο αδελφό του, την έγκυο αρραβωνιαστικιά του και τον πατέρα του. Η ζωή του πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο, με αποκορύφωμα την απόλυσή του. Μετά από μια περίεργη κλήση που δέχεται, αποφασίζει να λάβει μέρος σε κάτι που μοιάζει με παιχνίδι. Πρέπει να ολοκληρώσει δεκατρείς προκλήσεις για να κερδίσει ένα τεράστιο χρηματικό ποσό. Οι μόνοι κανόνες είναι να μην αποτύχει σε κάποια από αυτές, να μην αποκαλύψει σε κανέναν το παιχνίδι και να μην παρεμβληθεί σε αυτό με κανέναν τρόπο. Όσο, όμως, προχωρούν οι προκλήσεις, τόσο πιο τραβηγμένες, επικίνδυνες και φρικιαστικές γίνονται. Θα αντέξει ως το τέλος;

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, η ταινία αποτελεί μια ευχάριστη έκπληξη που πέρασε σχετικά απαρατήρητη. Αποτελεί remake του Ταϊλανδέζικου 13: Game of Death, αν και με αρκετές διαφοροποιήσεις από την αρχική ταινία. Το σενάριο είναι σχετικά φρέσκο, οι ερμηνείες καλές και το σασπένς μεγαλώνει όλο και περισσότερο όσο προχωρά η ταινία. Έχει αρκετές σκηνές φρίκης για τους φαν του είδους, αλλά καταφέρνει να είναι κάτι παραπάνω από απλό torture porn, ρίχνοντας βάρος στους χαρακτήρες και την απόγνωσή τους, η οποία είναι αυτή που τους καθοδηγεί σε όλη τη διάρκειά της. Δες την οπωσδήποτε.


31 (2016)

Σκηνοθεσία: Rob Zombie
Σενάριο: Rob Zombie
Μουσική: Rob Zombie, John 5
Ηθοποιοί: Sheri Moon Zombie, Jeff Daniel Phillips, Meg Foster κ.α.
Είδος: Horror
Αξιολόγηση: ★★☆☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Η ταινία διαδραματίζεται το 1976. Τα μέλη ενός θιάσου δέχονται επίθεση κατά τη διάρκεια μιας περιοδείας τους και μεταφέρονται σε ένα περίεργο κτίριο. Εκεί ενημερώνονται από τους απαγωγείς τους ότι για τις επόμενες δώδεκα ώρες θα πρέπει να συμμετάσχουν σε ένα παιχνίδι το οποίο ονομάζεται «31». Κατά τη διάρκειά του, θα κυκλοφορούν μέσα στο δαιδαλώδες κτίριο προσπαθώντας να επιβιώσουν όσο μια ομάδα από παρανοϊκούς κλόουν προσπαθεί να τους δολοφονήσει…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, πρόκειται για μια κλασική ταινία του Zombie: θορυβώδης, νευρώδης και με αισθητική βίντεο κλιπ heavy metal συγκροτήματος! Παρότι έχει κάποιες σκηνές φρίκης που θα ικανοποιήσουν τους φαν, είναι αρκετά ανέμπνευστη και μονοδιάστατη όσον αφορά την πλοκή, ενώ για ακόμη μια φορά ο Zombie μάς παρουσιάζει μια σειρά από χαρακτήρες τόσο φασαριόζους και υπερβολικούς, που καταφέρνουν να γίνουν αντιπαθητικοί πολύ γρήγορα. Δες την μόνο αν δεν έχεις κάτι καλύτερο να δεις!


12 FEET DEEP aka THE DEEP END (2017)

Σκηνοθεσία: Matt Eskandari
Σενάριο: Matt Eskandari
Μουσική: Todd Haberman
Ηθοποιοί: Alexandra Park, Nora-Jane Noone,
Tobin Bell, Diane Farr
Είδος: Psychological Horror
Αξιολόγηση: ★★★★☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Η Bree και η Jonna, δυο αδελφές, πηγαίνουν για κολύμβηση στο δημοτικό κολυμβητήριο, όμως κάτι πηγαίνει στραβά και καταλήγουν παγιδευμένες μέσα στην πισίνα, κάτω από το σκέπασμα. Για ακόμη χειρότερή τους τύχη, το κολυμβητήριο πρόκειται να παραμείνει αρκετές μέρες κλειστό λόγω κάποιας γιορτής. Εγκλωβισμένες μέσα στο νερό, το οποίο γίνεται όλο και πιο κρύο, πρέπει να βρούνε έναν τρόπο να δραπετεύσουν. Η μοναδική τους ελπίδα είναι η καθαρίστρια του χώρου, η οποία, όμως, δεν δείχνει τόσο πρόθυμη να βοηθήσει χωρίς αντίτιμο…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, πρόκειται για μια ενδιαφέρουσα ταινία, με αρκετή αγωνία, παρά το γεγονός ότι εκτυλίσσεται, ουσιαστικά, σε μια μόνο τοποθεσία. Πρόκειται περισσότερο για δράμα με αρκετές πινελιές ψυχολογικού τρόμου (ειδικά αν είσαι κλειστοφοβικός), το οποίο όμως είναι τόσο καλογυρισμένο που καταφέρνει να ξεπεράσει τους όποιους περιορισμούς και να σε κρατήσει σε αγωνία ως το τέλος. Η ιδέα δεν είναι και τόσο πρωτότυπη: δυο χαρακτήρες με διαφορές, οι οποίοι βρίσκονται εγκλωβισμένοι στο ίδιο σημείο και αναγκάζονται να τα βρούνε για να επιβιώσουν. Παρόλα αυτά, οι ερμηνείες είναι καλές και το σασπένς χτίζεται σταδιακά, οπότε συγχωρείς κάθε έλλειψη καινοτομίας!

The Call: Αυτή η κλήση μπορεί να σου σώσει τη ζωή…

10sCall-posterΣκηνοθεσία: Brad Anderson
Σενάριο: Richard D’Ovidio
Μουσική: John Debney
Ηθοποιοί: Halle Berry, Abigail Breslin, Michael Eklund, Morris Chestnut
Είδος: Thriller
Αξιολόγηση: ★★★

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★★★☆☆
Φρίκη: ★★☆☆☆
Τρόμος: ★★☆☆☆
Αγωνία: ★★★★☆

THE CALL (2013)
Αρκετά φρέσκια και η σημερινή ταινία, τρομολάγνε μου – και από τις ευχάριστες εκπλήξεις, καθώς είναι από εκείνες τις ταινίες που σε κρατάνε καθηλωμένο ως το τέλος και σε αφήνουν με καλή εντύπωση. Και ήταν και μεγάλη έκπληξη, μάλιστα, αφού ούτε οι ίδιοι οι παραγωγοί φαντάζονταν την επιτυχία που θα σημείωνε στα ταμεία. Είναι, υποθέτω, από εκείνες τις περιπτώσεις που ένα φιλμ έχει όλα τα απαραίτητα συστατικά που χρειάζεσαι για να περάσεις καλά –και στις κατάλληλες δόσεις κιόλας- μια και η ταινία δεν αποτελεί και κάτι το τόσο εξαιρετικά καινοτόμο ή διαφορετικό, αν και το σενάριο έχει μια κάποια φρεσκάδα!

TI MAΣ ΛΕΣ;
Η Jordan εργάζεται ως εκπαιδεύτρια στο τηλεφωνικό κέντρο αμέσου ανάγκης. Όταν μια από τις τηλεφωνήτριες λαμβάνει την κλήση της Casey, μιας κοπέλας που έχει απαχθεί και βρίσκεται κλειδωμένη στο πορτ μπαγκάζ ενός αυτοκινήτου, η Jordan αναλαμβάνει  δράση, προσπαθώντας από τη μία να ηρεμήσει το θύμα και από την άλλη να οδηγήσει στη σωστή κατεύθυνση την αστυνομία. Καθώς ο χρόνος κυλά και τα περιθώρια στενεύουν, η Jordan θα συνειδητοποιήσει ότι αυτή η κλήση δεν αποτελεί ζήτημα ζωής και θανάτου μόνο για την Casey, αλλά και για την ίδια.

Αρκετά καλή ταινία, με μπόλικες δόσεις αγωνίας, συμπαθητικές ερμηνείες και ένα φρέσκο σενάριο. Η φρεσκάδα του έγκειται κυρίως στο ότι μας εισάγει σε ένα περιβάλλον που δεν έχουμε ξαναδεί σε ταινία –ασχέτως αν το έχουμε ακούσει άπειρες φορές: το πασίγνωστο 9-1-1, που εξυπηρετεί όλες τις κλήσεις επειγόντων περιστατικών των σωμάτων ασφαλείας των ΗΠΑ. Κανείς ως τώρα δεν μας είχε δείξει τι συμβαίνει στην άλλη πλευρά του ακουστικού. Βλέπουμε, λοιπόν, από πρώτο χέρι τον τρόπο που εργάζονται οι υπάλληλοι του κέντρου, πώς χειρίζονται όλες τις επείγουσες καταστάσεις και το άγχος ή το ζόρι που τραβάνε οι απρόσωπες, εκείνες, φωνές που σε κάθε ταινία ακούμε να ρωτάνε: «911, what’s your emergency?» Με μπόλικη σάλτσα, φαντάζομαι, καθώς το πιο πιθανό είναι να έχουν προστεθεί και διάφορα hi-tech γκατζετάκια που ουδεμία σχέση έχουν με την πραγματικότητα, όπως στις σειρές CSI, που οι μπάτσοι βρίσκουν μια πατημασιά στο χώμα, την αναλύουν και σου λένε μέσα σε μισή ώρα τι χρώμα βρακί φοράει ο ύποπτος και αν του αρέσει η όπερα!

Αυτό δεν αφαιρεί, όμως, κάτι από την ουσία της ταινίας, η οποία βρίσκεται στους δύο κεντρικούς γυναικείους χαρακτήρες και τη μάχη που δίνουν ενάντια στον χρόνο. Η Halle Berry είναι πολύ καλή στον ρόλο της (επιτέλους, ένα σενάριο που τη βοηθά την καημένη, διότι τα τελευταία χρόνια παίζει από τη μια πατάτα στην άλλη!) και η Abigail Breslin πείθει αρκετά στο ρόλο του θύματος που καταλαβαίνει ότι αν δεν πάρει την κατάσταση στα χέρια του, την έχει πατήσει. Ευτυχώς, διότι έχουμε βαρεθεί σε αυτές τις ταινίες οι γυναίκες να είναι πάντα τα κακομοιριασμένα πλάσματα που απλώς τσιρίζουν και κλαίνε, περιμένοντας παθητικά να τις σώσει ο ιππότης καβάλα στο λευκό φαρί. Όχι ότι δεν βαράει κάτι ωραιότατες υστερίες και η κοπελιά, αλλά εντάξει, είπαμε: δυναμική είναι, όχι ο Ράμπο με οιστρογόνα!

Η ταινία είναι πολύ καλά δομημένη, η δράση κυλά ομαλά και η αγωνία κλιμακώνεται σε ένταση, μέχρι το ανατρεπτικό φινάλε. Εννοείται ότι κάποια κλισεδάκια δεν τα γλιτώνει και ότι καταφεύγει και αυτή σε 2-3 σεναριακές διευκολύνσεις, στις οποίες καταφεύγουν οι σεναριογράφοι ταινιών δράσης, ώστε να οδηγήσουν τους χαρακτήρες τους στο σημείο που θέλουν. Ξέρεις, η κλασική φωτογραφία σε έναν τοίχο, που αποκαλύπτει μια τοποθεσία-κλειδί, ένας αδιευκρίνιστος, επαναλαμβανόμενος ήχος που θα λειτουργήσει ως πυξίδα και διάφορα άλλα μικροθεματάκια, τα οποία έχουμε μάθει πλέον όλοι να αποδεχόμαστε –έστω με ένα ειρωνικό χαμόγελο και ελαφρύ ανασήκωμα των ώμων! Αν τα ξεπεράσεις αυτά, τότε το The Call είναι μια άρτια και καλοφτιαγμένη παραγωγή, που θα σε κάνει να περάσεις καλά!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, μην αφήσεις αυτή την Κλήση αναπάντητη! Αξίζει και το χρόνο που θα αφιερώσεις και τη χρέωση!


GEEKY TRIVIA
H Abigail Breslin συμμετέχει σε ταινίες από τα 5 της χρόνια. Η πρώτη της ήταν το Signs του M. Night Shyamalan (προσπαθεί να το ξεχάσει, μάλλον, το ίδιο κι εμείς!), ενώ ξεχώρισε με την ερμηνεία της στο Little Miss Sunshine, για το οποίο προτάθηκε και για Όσκαρ –μια από τις 4 νεότερες ηθοποιούς που προτάθηκαν ποτέ για το πολυπόθητο αγαλματίδιο.


ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Η ανέλπιστη επιτυχία στις εισπράξεις θα οδηγήσει και σε σίκουελ, η παραγωγή του οποίου παίζει και να ξεκινήσει πριν την εκπνοή του έτους. Ίσα-ίσα για να μαγαρίσουν τη μνήμη της πρώτης ταινίας, προσπαθώντας να βγάλουν από τη μύγα ξύγκι…

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:CA1 CA2 CA4