Aftershock: Ο σεισμός είναι το μικρότερο πρόβλημά σου…

Σκηνοθεσία: Nicolás López
Σενάριο: Eli Roth, Nicolás López, Guillermo Amoedo
Μουσική: Manuel Riviero
Ηθοποιοί: Eli Roth, Andrea Osvárt, Ariel Levy, Nicolas Martinez κ.α.
Είδος: Disaster Horror
Αξιολόγηση: ★★★☆☆

ΤΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★★★★☆
Φρίκη: ★★★★☆
Τρόμος: ★★★★☆
Αγωνία: ★★★★★

AFTERSHOCK (2012)
Η σημερινή ταινία είναι διπλά επίκαιρη: είναι καλοκαιρινή και έχει να κάνει με σεισμό –είχαμε κάμποσους κι από δαύτους πρόσφατα! Ο σεισμός παίζει να είναι το φυσικό φαινόμενο που τρέμει (το λογοπαίγνιο δεν είναι εσκεμμένο!) το μεγαλύτερο ποσοστό των κατοίκων του πλανήτη. Δεν υπάρχει πιο ύπουλο όπλο που μπορεί να χρησιμοποιήσει η φύση για να σου θυμίσει πόσο μικρός και ασήμαντος είσαι. Φαντάζομαι ότι ο τρόμος πηγάζει κυρίως από το γεγονός ότι μπορεί να χτυπήσει ξαφνικά, απροειδοποίητα και ανά πάσα στιγμή, χωρίς να προλάβεις να τον μυριστείς. Απόλαυσε το καλοκαίρι σου όσο μπορείς, λοιπόν, διότι ποτέ δεν ξέρεις τι γίνεται!

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Τρεις φίλοι περνούν τις διακοπές τους ταξιδεύοντας στη Χιλή και πηγαίνοντας από πάρτι σε πάρτι με απώτερο σκοπό (τι άλλο;) να βρούνε γυναίκες. Όταν ένας δυνατός σεισμός ισοπεδώνει την πόλη που βρίσκονται, τραυματίζοντας σοβαρά έναν από αυτούς, προσπαθούν να φτάσουν στο πλησιέστερο νοσοκομείο. Κάτι που δεν είναι τόσο εύκολο, αφού έχουν ν’ αντιμετωπίσουν το πανικόβλητο πλήθος, να βρούνε τον δρόμο τους μέσα από τα χαλάσματα και να παραμείνουν ζωντανοί εν μέσω αλλεπάλληλων μετασεισμών. Αλλά τα πράγματα γίνονται πιο επικίνδυνα όταν οι δρόμοι γεμίζουν και από άγριους εγκληματίες που απέδρασαν από την κατεστραμμένη, τοπική φυλακή…

Λίγο από ταινία καταστροφής και λίγο από σπλάτερ, λοιπόν. Συνήθως, αυτά τα δύο είδη έχουν την τάση να διαχωρίζουν τη θέση τους και να μην πολυμπλέκονται –με βασική εξαίρεση, φυσικά, τα Final Destination, στα οποία συμπεθεριάζουν μια χαρά! Φυσικά, όπου βάζει το χεράκι του ο Eli Roth – ο οποίος εδώ, εκτός από χρέη ηθοποιού εκτελεί κι αυτά του παραγωγού- πέφτει πάντα αιματοκύλισμα μέχρι αηδίας!

Η ταινία είναι εμπνευσμένη από τον σεισμό των 8,8 ρίχτερ που χτύπησε τη Χιλή το 2010. Η αφήγηση πάσχει αρκετά, όμως. Κατ’ αρχάς, μέχρι να μπούμε στο ψητό της υπόθεσης περνάνε πάνω από τριάντα λεπτά. Εντάξει, συνηθισμένη τακτική θα μου πεις, για να μάθουμε τους κεντρικούς χαρακτήρες, η οποία ακολουθείται σε κάθε ανάλογη ταινία (από το Earthquake του 1974 κι όλες τις ταινίες καταστροφής της εποχής, μέχρι τα πιο πρόσφατα Cloverfield και 2012). Μόνο που οι χαρακτήρες στη συγκεκριμένη ταινία δεν έχουν και κάποιο ιδιαίτερο βάθος που να απαιτεί τόσο χρόνο για να τους μάθεις. Από τα πρώτα δύο λεπτά μαθαίνουμε τα βασικά γι’ αυτούς: είναι αντιπαθητικά λιγούρια που την πέφτουν σε ο,τιδήποτε έχει στήθος και από το πρωί ως το βράδυ παρτάρουν και κάνουν καμάκι. Άσε που η ταινία έχει κι ένα μικρό προβληματάκι στο να αποφασίσει κιόλας ποιοι ακριβώς είναι οι κεντρικοί χαρακτήρες της, αφού το βάρος πέφτει από τη μία στιγμή στην άλλη σε διαφορετικά πρόσωπα. Αδιάφορο θα μου πεις και πάλι, καθώς το μόνο που σε απασχολεί στην ταινία είναι να δεις καταστροφή κι αίμα κι όχι να ταυτιστείς με τα υπαρξιακά δράματα των ηρώων της.

Από την άλλη, όμως, και το ίδιο το σενάριο μοιάζει να αλλάζει ρότα, αφού από ένα σημείο κι έπειτα, οι μετασεισμοί και οι καταστροφές παίζουν τον ρόλο επιπρόσθετων εμποδίων, καθώς οι ήρωες προσπαθούν να ξεφύγουν από μία ομάδα δραπετών που τους κυνηγά σε όλη την πόλη για να τους ληστέψει/βιάσει/σκοτώσει. Με απλά λόγια: παντού γύρω γίνεται της μουρλής, κτίρια καταρρέουν, δρόμοι ανοίγουν στα δύο, κόσμος καταπλακώνεται από ακγωνάρια και μέσα σε όλο αυτό τον χαμό, οι βαρυποινίτες έχουν ως πρώτο τους μέλημα να βρούνε κι αυτοί γκόμενες, οπότε κυνηγάνε κάτι τυχαίες τουρίστριες μέσα στα χαλάσματα! Φυσικά, οι δημιουργοί ήθελαν απλώς να ρίξουν το βάρος στο χάος που ακολουθεί μια τόσο μεγάλη καταστροφή και την ευκολία με την οποία μπορεί να καταρρεύσει μια ολόκληρη κοινωνία, ασχέτως αν παίζουν με την υπομονή μας για να το καταφέρουν. Παρόλα αυτά, τα λιγοστά εφέ είναι συμπαθητικά κι έχει αρκετή αγωνία και μπόλικο αίμα.

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, βλέπεται ευχάριστα μεν, μην προσπαθήσεις να εκλογικεύσεις αυτό που βλέπεις δε!

GEEKY TRIVIA
Ο Nicolás López απέκτησε στήλη στην πιο γνωστή εφημερίδα της Χιλής, σε ηλικία μόλις 12 ετών. Σε αυτήν σατίριζε τα κακώς κείμενα του εκπαιδευτικού συστήματος της χώρας, γεγονός που τον οδήγησε τελικά στην αποβολή του από το σχολείο του!

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Ε, θα μπορούσε να έχει. Με άλλους χαρακτήρες, σε άλλη χώρα και άλλο σεισμό. Με λίγα λόγια, δεν θα ήταν καν σίκουελ.

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Βαθμολογώντας γυναίκες (ή «πώς να μετατρέψεις τους πρωταγωνιστές σου σε λεχρίτες που εύχονται όλοι να πεθάνουν»!)

Άρχισαν τα όργανα…

«Το σύμπαν γύρω μας καταρρέει. Ας βρούμε κι εμείς γυναίκα!»

Advertisements

Hostel: Το check out δεν θα είναι όπως το περίμενες…

Σκηνοθεσία: Eli Roth
Σενάριο: Eli Roth
Μουσική: Nathan Barr
Ηθοποιοί: Jay Hernandez, Derek Richardson, Eythor Gudjonsson κ.α.
Είδος: Horror
Αξιολόγηση: ★★★★☆

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★★★☆☆
Φρίκη: ★★★★☆
Τρόμος: ★★★★☆
Αγωνία: ★★★★★

HOSTEL (2005)
Ξεκίνησαν οι μεγάλοι καύσωνες -σημάδι ότι το καλοκαίρι έφτασε επισήμως. Και μια και είναι η περίοδος που όλοι σκέφτονται τις καλοκαιρινές διακοπές (ασχέτως αν θα πάνε ή όχι), ας δούμε σήμερα μια ταινία με ταξιδιωτικό θέμα! Μαγευτικά τοπία, ευρωπαϊκός αέρας, ξεφάντωμα και διαμελισμοί μέσα σε σκοτεινά μπουντρούμια! Δεν ξέρω αν είναι στα άμεσα σχέδιά σου να γυρίσεις μια ξένη χώρα με σακίδιο στην πλάτη, αλλά μετά τη σημερινή ταινία, θα φροντίσεις να κλείνεις πάντα πεντάστερο ξενοδοχείο και ν’ αμπαρώνεις και την πόρτα κιόλας!

TI MAΣ ΛΕΣ;
Ο Paxton και ο Josh είναι δυο αμερικανοί φοιτητές που κάνουν διακοπές στην Ευρώπη, παρέα με έναν Ισλανδό φίλο τους. Θέλοντας να γνωρίσουν όσο το δυνατόν περισσότερες γυναίκες γίνεται, θα ακολουθήσουν την προτροπή του Alexi -ενός τύπου που γνωρίζουν σε ένα κλαμπ- και θα ταξιδέψουν μέχρι τη Σλοβακία, για να μείνουν σε έναν ξενώνα που δέχεται φοιτητές από όλο τον κόσμο. Εκεί θα γνωριστούν αμέσως με δύο φίλες που θ’ αναλάβουν να τους ξεναγήσουν. Αυτό που δεν γνωρίζουν, όμως, είναι ότι ο ξενώνας αποτελεί απλώς βιτρίνα για κάτι πολύ πιο μοχθηρό και θανατηφόρο…

Torture porn από τα λίγα το Hostel, με σκηνές που πρόκειται να σε φτάσουν στα όριά σου και να σε κάνουν να γυρίσεις το πρόσωπό σου αλλού. Ο Eli Roth είναι γνωστό αρρωστάκι του χώρου κι έχει σκαρφιστεί αρκετές ταινίες τρόμου βγαλμένες από τους πιο σκοτεινούς εφιάλτες σου. Αν και δίχασε αρκετά τους κριτικούς –με πολλούς από αυτούς να χαρακτηρίζουν τις γραφικές σκηνές ως υπερβολικές και με μόνο στόχο να διεγείρουν το αρρωστημένο για αίμα κοινό- κάποιοι θεώρησαν ότι αποτέλεσε και μια κριτική πάνω στον υπερκαταναλωτισμό της σύγχρονης κοινωνίας, όπου τα πάντα είναι εφικτά με το ανάλογο αντίτιμο.

Δεν ξέρω αν είχε κάτι τέτοιο στο μυαλό του ο Roth (χλωμό το κόβω!), αλλά η ταινία -έστω και άθελά της- είναι μια βουτιά στα βάθη της σκοτεινής πλευράς της ανθρωπότητας και μια σπουδή πάνω στην ηθική, τις ανθρώπινες επιθυμίες και το πόσο μακριά είναι διατεθειμένος να φτάσει κάποιος για να τις ικανοποιήσει. Άλλωστε, και οι ίδιοι οι κεντρικοί ήρωες μετατρέπονται σε θύματα ακολουθώντας τη δική τους ανάγκη να ικανοποιήσουν τις όποιες επιθυμίες τους, αδιαφορώντας για την ηθική τους υπόσταση.

Οι χαρακτήρες είναι ουσιαστικά μονοδιάστατοι και σχεδόν απεχθείς –σαν καρικατούρες από σεξοταινία με κολλεγιόπαιδα- αλλά ίσως αυτός να είναι και ο σκοπός του σκηνοθέτη. Όχι τόσο να σε κάνει να τους αντιπαθήσεις, όσο να παίξει με το στερεότυπο των «χαζών αμερικάνων που ψάχνουν μόνο σεξ και ποτό», προσγειώνοντάς τους απότομα στην σκληρή πραγματικότητα που αγνοούσαν. Το κακό είναι ότι και ο ίδιος ο Roth μοιάζει να αγνοεί αυτό που ο ίδιος παρουσιάζει ως ωμή πραγματικότητα, αφού γι’ αυτόν η Ευρώπη πρέπει να είναι κάτι σαν το Βασίλειο των Μπουρδέλων, όπου πάνε όλοι επειδή έχει τζάμπα ναρκωτικά, οι γυναίκες είναι όλες πόρνες και οι υπόλοιποι κάτοικοι απλώς σε σκοτώνουν στον δρόμο για τσιχλόφουσκες.

Κάπως έτσι παρουσιάζεται η Σλοβακία στην ταινία, τουλάχιστον, πράγμα που -όπως ήταν αναμενόμενο- ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων στη χώρα, καθώς πολλοί θεώρησαν ότι ο τρόπος με τον οποίο απεικονίζεται θα προκαλούσε ζημιά στην εικόνα της στο εξωτερικό και θα απέτρεπε πολλούς από το να την επισκεφθούν. Το πραγματικά διασκεδαστικό είναι πως ούτε μια σκηνή της ταινίας δεν κινηματογραφήθηκε στη Σλοβακία, αλλά τα γυρίσματα έγιναν στην Πράγα, λόγω του χαμηλού κόστους των στούντιο εκεί!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, δες την με δική σου ευθύνη και έχε έναν κουβά πρόχειρο κάπου κοντά!

GEEKY TRIVIA
Στην πρώτη προβολή της ταινίας στο Φεστιβάλ του Τορόντο κλήθηκαν δύο ασθενοφόρα για να παραλάβουν δύο από τους θεατές. Ένας άντρας βγήκε από την αίθουσα μετά από μια σκηνή άγριου βασανισμού, λιποθύμησε και… έπεσε από τις σκάλες, ενώ μια γυναίκα, σε άλλη σκηνή βασανισμού, νόμιζε ότι πάθαινε καρδιακή προσβολή και κάλεσε βοήθεια. Ξέρεις ότι η ταινία σου είναι απολύτως ρεαλιστική όταν πέφτουν οι θεατές σαν τις μύγες!

MIA ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΕΙΜΑΣΤΕ
Η ταινία έκανε τρελή εμπορική επιτυχία. Δεν υπήρχε περίπτωση να μην την ξεχειλώσουν!

  • Hostel: Part II (2007) ★★★☆☆
    Η ταινία διαδραματίζεται πάλι στη Σλοβακία και λίγο μετά τα γεγονότα της πρώτης ταινίας, αυτή τη φορά με γυναίκες ως κεντρικούς χαρακτήρες. Η διαφορά είναι ότι αυτή τη φορά δεν επικεντρώνεται μόνο στα επίδοξα θύματα, αλλά και τους θύτες τους. Έχει αρκετές ανατροπές, παρόλα αυτά -σε σχέση με την πρώτη- πάτωσε.
  • Hostel: Part III (2011)
    Μια παρέα φίλων ταξιδεύει στο Las Vegas για το bachelor party ενός από αυτούς και καταλήγουν κεντρικές ατραξιόν σε ένα φρικιαστικό, αιματηρό παιχνίδι πλουσίων. H ταινία δεν έχει σχέση με τον Eli Roth, είναι η πρώτη που διαδραματίζεται στις ΗΠΑ (προφανώς λόγω χαμηλού budget) και διενεμήθη απευθείας σε DVD.

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Για την ώρα, η τρίτη ταινία αποτελεί και την ταφόπλακα όλης της σειράς. Όμως έχει μαζέψει καλό φαν κλαμπ, οπότε δεν αποκλείεται να δούμε 2-3 ακόμη συνέχειες –ακόμη χαμηλότερης ποιότητας, ασφαλώς!

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Τι ειδυλλιακό τοπίο για να ψοφολογήσεις!

Πράγματα που δεν θες να δεις μπροστά σου όταν ξυπνάς δεμένος σε υπόγειο!

Απότομη διακοπή στις διακοπές του…

 

Cabin Fever: Δεν θα βρεις αντιβίωση γι’ αυτό!

Σκηνοθεσία: Eli Roth
Σενάριο: Randy Pearlstein, Eli Roth
Μουσική: Nathan Barr
Ηθοποιοί: Rider Strong, Jordan Ladd, Joey Kern κ.α
Είδος: Black Comedy, Horror
Αξιολόγηση: ★★☆☆☆

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★★★★☆
Φρίκη: ★★★★☆
Τρόμος: ★★☆☆☆
Αγωνία: ★★★☆☆

CABIN FEVER (2002)
Αν έχεις κανονίσει εξόρμηση σε κάνα εξοχικό για το τριήμερο της Πρωτομαγιάς, δες πρώτα αυτή την ταινία –ίσως σε πείσει να κάτσεις στο σπιτάκι σου! Η σημερινή πρόταση ό,τι πρέπει για μικροβιοφοβικούς, υποχόνδριους και κατά φαντασίαν ασθενείς, μια και πραγματεύεται φρικαλέες ασθένειες, σαρκοφάγα βακτηρίδια και μεταδοτικούς χτικιάρηδες! Ό,τι πρέπει για να τρέξεις στον καθρέφτη να ελέγξεις κάθε σπιθαμή του κορμιού σου και μετά να αναζητήσεις εναγωνίως ιατρικές συμβουλές και διαγνώσεις. Στο Google.

TI MAΣ ΛΕΣ;
Πέντε κολεγιόπαιδα πηγαίνουν για διακοπές (δηλαδή, ποτό, ναρκωτικά και σεξ) σε μια απομονωμένη καλύβα κάπου στο δάσος –κάτι που το 90% των θρίλερ μάς έχει διδάξει ότι είναι κακή ιδέα! Εκεί, έρχονται σε επαφή με έναν ερημίτη, ο οποίος τους ζητά βοήθεια, καθώς μοιάζει να έχει προσβληθεί από κάποια φριχτή ασθένεια που τρώει τη σάρκα. Τρομαγμένοι, τον διώχνουν μακριά, αλλά το κακό έχει ήδη γίνει, καθώς σύντομα έρχεται η σειρά τους να παρουσιάσουν συμπτώματα της ασθένειας, η οποία δείχνει να εξαπλώνεται ραγδαία…

Σταθερός στις αξίες του ο Eli Roth, παρουσιάζει άλλη μία ταινία γεμάτη αίμα, φρίκη και αηδιαστικούς θανάτους. Αν και, για την ακρίβεια, αυτή είναι η ταινία που ξεκίνησε το σερί του, μια και αποτελεί το σεναριακό και σκηνοθετικό ντεμπούτο του. Όχι ότι με χαλάει προσωπικά το στυλ του, μια και λατρεύω και το horror genre, αλλά και αυτόν. Όμως με την περίπτωση του Cabin Fever δεν τρελάθηκα κιόλας, για να είμαι ειλικρινής. Μάλλον ευθύνεται το γεγονός ότι, ενώ πρόκειται για μαύρη κωμωδία, τα κωμικά στοιχεία είτε μοιάζουν τελείως ξένα με το όλο ύφος της ταινίας ή είναι τόσο σουρεαλιστικά που δείχνουν τελείως ασύνδετα, σαν να μπήκαν εμβόλιμα από κάποια παρωδία τρόμου.

Περί ορέξεως κολοκυθόπιτα, φυσικά, μια και η ταινία τα πήγε πολύ καλά στο box office, παρά τις μέτριες κριτικές. Οι οποίες ήταν και απολύτως δικαιολογημένες, μια και η ταινία δεν προσπαθεί και πολύ να πρωτοτυπήσει –από τους στερεοτυπικούς χαρακτήρες-καρικατούρες και τις (υπερβολικά πολλές) σεναριακές τρύπες που βγάζουν μάτι, μέχρι τη φρίκη για χάρη της φρίκης, χωρίς να γίνεται η παραμικρή προσπάθεια να εμβαθύνουν λίγο παραπάνω στο σενάριο. Εντάξει, θα μου πεις ότι σπλατεριά είναι και όσοι την είδαν ήξεραν από πριν τι θα δούνε, δεν περίμεναν και βαθυστόχαστους διαλόγους σε ταινία του Roth.

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, μέτριο το αποτέλεσμα αλλά υποφερτό, κάτι σαν ένα ελαφρύ κρυολόγημα! Το δικαιολογώ επειδή ήταν η πρώτη του δουλειά.

GEEKY TRIVIA
Ο ηχολήπτης της ταινίας, είναι παράλληλα και τυχερός και γκαντέμης. Τυχερός διότι έχει επιζήσει από το αληθινό σαρκοβόρο βακτηρίδιο και γκαντέμης, διότι το κόλλησε σε νοσοκομείο μετά από μια ασήμαντη επέμβαση (άλλος ένας λόγος να μην πατήσω το ποδάρι μου ποτέ σε νοσοκομείο). Νοσηλεύτηκε 13 ημέρες σε μονάδα εντατικής θεραπείας και σύμφωνα με δήλωσή του, το μακιγιάζ στην ταινία είναι 100% ακριβές! Φαντάζομαι τον ενθουσιασμό του όταν έμαθε το σενάριο της ταινίας που θα δούλευε!

MIA ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΕΙΜΑΣΤΕ
Η ταινία είχε ένα μέτριο σίκουελ, ένα ακόμη χειρότερο πρίκουελ -με τα οποία δεν είχε καμιά ανάμιξη ο Eli Roth- κι ένα τραγικό remake!

  • Cabin Fever 2: Spring Fever (2009) ★☆☆☆☆
    Συνεχίζοντας λίγο μετά τα γεγονότα της πρώτης ταινίας, ένα φορτίο με μολυσμένο νερό καταλήγει στο γυμνάσιο μικρής κωμόπολης, μολύνοντας σιγά σιγά όλους τους μαθητές και το προσωπικό του σχολείου, που ετοιμάζονται για την ετήσια βραδιά χορού. Η ταινία προσπαθεί να διατηρήσει το κωμικό ύφος και αυξάνει τα ποσοστά φρίκης, αλλά είναι ακόμη πιο τραγική και αδιάφορη από την αρχική.
  • Cabin Fever: Patient Zero (2014) ☆☆☆☆☆
    Η ταινία διηγείται τα origins του θανατηφόρου ιού και διαδραματίζεται σε ένα απομονωμένο νησί, όπου μια ομάδα επιστημόνων μελετά τον αρχικό ασθενή, ενώ παράλληλα μια η παρέα κάνει bachelor party στην παραλία. Κάτι τέτοιο, δηλαδή, ήταν τόσο βαρετή και αδιάφορη που την έβλεπα σιδερώνοντας και τα μισά δεν τα πρόσεξα. Το γεγονός ότι πάει να το παίξει σοβαρό θρίλερ, χωρίς ίχνος κωμωδίας, κάνει τα πράγματα πιο ανυπόφορα…
  • Cabin Fever (2016)
    Τελείως αχρείαστο remake, το οποίο χρησιμοποιεί το ίδιο σενάριο με το αρχικό, με ελάχιστες αλλαγές. Ήταν αναμενόμενο το ότι θα πάτωνε τελείως…

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Μετά τις απογοητευτικές κριτικές του remake, ελπίζω να αποφάσισαν να αφήσουν το franchise να ψοφήσει οριστικά!

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Μεγάλο πρόβλημα η ξηρή επιδερμίδα…

Αυτό είναι που λένε «έφαγε τα μούτρα της»;

Υπάρχουν καλύτεροι τρόποι να καθαρίσεις τα αυτιά σου!

The Green Inferno: Στο λαιμό να τους κάτσεις!

10sposter1Σκηνοθεσία: Eli Roth
Σενάριο: Guillermo Amoedo, Eli Roth
Μουσική: Manuel Riveiro
Ηθοποιοί: Lorenza Izzo, Ariel Levy, Daryl Sabara κ.α.
Είδος: Horror
Αξιολόγηση: ★★★★
☆

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★★★★★
Φρίκη: ★★★★★
Τρόμος: ★★★☆☆
Αγωνία: ★★★★★

THE GREEN INFERNO (2013)
Τριήμερο Καθαράς Δευτέρας ξεκινά από σήμερα και, σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, ξεκινά και η περίοδος της νηστείας. Κρεατάκι τέλος, λοιπόν -και για να σε βοηθήσω να γλιτώσεις από τον πειρασμό, σου έχω μια σπλατεριά από το αρρωστάκι που ακούει στο όνομα Eli Roth, που θα σε κάνει να σιχαθείς το κρέας! Την ταινία την έψαχνα διακαώς επί τρία χρόνια, καθώς γυρίστηκε το 2013, αλλά λόγω οικονομικών δυσχερειών της εταιρείας παραγωγής δεν είχε καταφέρει να διανεμηθεί κανονικά στους κινηματογράφους μέχρι τα τέλη του 2015. Σε τέτοια εξαθλίωση μάς έχει οδηγήσει η οικονομική κρίση: να πρέπει να περιμένουμε τρία χρόνια για ν’ απολαύσουμε έναν κανιβαλισμό της προκοπής…

TI MAΣ ΛΕΣ;
Μια ομάδα ακτιβιστών ταξιδεύει μέχρι τον Αμαζόνιο για να εμποδίσει την αποψίλωση ενός κομματιού του δάσους, η οποία θα οδηγήσει σε αφανισμό τις γύρω φυλές. Ανάμεσά τους είναι και η νεοφερμένη Justine, η οποία δεν γνωρίζει τον πραγματικό λόγο που της επέτρεψαν να συμμετάσχει: ο πατέρας της εργάζεται ως δικηγόρος για τα Ηνωμένα Έθνη, γεγονός που εγγυάται τη σωματική ακεραιότητα και ασφάλεια όλης της ομάδας. Η εξόρμηση στέφεται με επιτυχία, όμως κατά την επιστροφή τους, το αεροπλάνο συντρίβεται μέσα στο τροπικό δάσος (όπως γίνεται και στα περισσότερα ανέκδοτα), όπου οι επιζώντες έρχονται πρόσωπο με πρόσωπο με τα μέλη μιας φυλής ιθαγενών με… περίεργες ορέξεις!

Αν και το Green Inferno αργεί κάπως να μπει στο ψητό (pun intended!), όταν τελικά το κάνει, σε στέλνει αδιάβαστο! Οι σκηνές φρίκης είναι τόσο έντονες και γραφικές, που γίνονται σχεδόν δυσβάσταχτες –ειδικά μια από αυτές, που διαρκεί ένα δεκάλεπτο που μοιάζει με αιώνα (θα καταλάβεις σε ποια αναφέρομαι, είναι η μόνη κατά τη διάρκεια της οποίας θα ουρλιάζεις!) Όχι ότι μέχρι να φτάσουμε στο μεγάλο αιματοκύλισμα δεν έχει ενδιαφέρον ή αγωνία το σενάριο, δηλαδή. Όσο πιο πολύ περνά η ώρα, τόσο καλύτερα μαθαίνεις τους χαρακτήρες και τόσο περισσότερο αυξάνονται οι παλμοί σου περιμένοντας να δεις πόσο άσχημα θα εξελιχθεί η ιστορία –διότι το ξέρεις ότι θα γίνει χαμός και η αναμονή κάνει τα πράγματα χειρότερα!

Ο Roth πήρε την έμπνευσή του από το διάσημο Cannibal Holocaust του 1980, μια ιταλική ταινία τρόμου με κανιβάλους και από τα αγαπημένα θρίλερ του σκηνοθέτη. Ακόμα και το “The Green Inferno” ήταν ο αρχικός τίτλος εκείνης της ταινίας, πριν τον αλλάξουν σε κάτι πιο σοκαριστικό. Η ταινία, φυσικά, έφαγε μπόλικο θάψιμο από τους κριτικούς, με κάποιους από αυτούς, όμως, να βρίσκουν θετικό το ύφος-φόρο τιμής στον παλιό, ιταλικό κινηματογράφο τρόμου. Μια απρόσμενα θετική κριτική, όμως, ήλθε από τον μετρ του τρόμου, Stephen King, ο οποίος παρομοίασε την ταινία με τα θρίλερ που έβλεπε στους drive-in κινηματογράφους στα νιάτα του. Και όταν ο ίδιος ο King γράφει επαίνους για την ταινία σου, όλες οι υπόλοιπες κριτικές εκμηδενίζονται! Ασφαλώς, οι σκληροπυρηνικοί φαν του Roth και όσοι τη βρίσκουν με splatter (δύο στα δύο για μένα) την λάτρεψαν ούτως ή άλλως! Άλλωστε, έχουμε μάθει πια να μην περιμένουμε κάτι πιο βαθυστόχαστο και φιλοσοφικό από τις ταινίες του τύπου –όχι ότι είναι εντελώς ανεγκέφαλες και χωρίς ίχνος κοινωνικού προβληματισμού, αλλά όπως και να το κάνουμε, το πρώτο του μέλημα είναι να σε αηδιάσει και όχι να σε προβληματίσει! Και σε αυτό το κομμάτι είναι πλέον εξπέρ!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, αν αποφασίσεις να τη δεις, φρόντισε να το κάνεις με άδειο στομάχι!

GEEKY TRIVIA
Η φυλή ανθρωποφάγων που παρουσιάζεται στην ταινία αποτελείται εξ’ ολοκλήρου από κατοίκους διαφόρων περουβιανών χωριών, οι οποίοι δέχτηκαν να συμμετάσχουν στην ταινία. Το μόνο πρόβλημα ήταν ότι δεν είχαν δει ποτέ τους κινηματογραφική ταινία και δεν μπορούσαν να κατανοήσουν την έννοια. Για να τους βοηθήσει να καταλάβουν, ο Eli Roth έφερε ένα βίντεο και ένα αντίγραφο της ταινίας Cannibal Holocaust. Οι χωρικοί ενθουσιάστηκαν με την ταινία, την οποία, μάλιστα, θεώρησαν κωμωδία!

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Από το 2013 κυκλοφορούν φήμες ότι η ταινία θ’ αποκτήσει και σίκουελ με τον τίτλο Beyond the Green Inferno. Αν και η ταινία αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο μια συνέχειας, δεν έχει εξακριβωθεί καμιά πληροφορία από τότε, οπότε παίζει να είναι και ράδιο αρβύλα!

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Όχι, δεν είναι το Halloween! Εκείνο μοιάζει φλωριά μπροστά σε αυτή την ταινία!

Όχι, δεν είναι το Halloween! Εκείνο μοιάζει φλωριά μπροστά σε αυτή την ταινία!

Δεν μοιάζουν και πολύ ενθουσιασμένες από την υποδοχή!

Δεν μοιάζουν και πολύ ενθουσιασμένες από την υποδοχή!

Σκέψου λίγο τη χοληστερίνη σου!

Σκέψου λίγο τη χοληστερίνη σου!