A Horrible Way to Die: Μερικές φορές αγαπάς το λάθος πρόσωπο…

10sPrintΣκηνοθεσία: Adam Wingard
Σενάριο: Simon Barrett
Μουσική: Jasper Justice Leigh
Ηθοποιοί: AJ Bowen, Amy Seimetz, Joe Swanberg
Είδος: Horror
Αξιολόγηση: ★★
☆☆☆

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★★★☆☆
Φρίκη: ★★★☆☆
Τρόμος: ★★☆☆☆
Αγωνία: ★★★☆☆

A HORRIBLE WAY TO DIE (2010)
Σε δύο μέρες είναι η αναγουλιαστική γιορτή των ερωτευμένων, οπότε για σήμερα διάλεξα μια ρομαντική ιστορία αγάπης, σε αμπαλάζ θρίλερ! (Μεταξύ μας, δεν είναι και τόσο ρομαντική, ούτε τυπική ιστορία αγάπης τη λες, αλλά ποιοι είμαστε εμείς που θα κρίνουμε τον έρωτα του καθενός;) Πρόκειται για φεστιβαλοταινία –από εκείνες τις ανεξάρτητες παραγωγές που παίρνουν σβάρνα τα φεστιβάλ ανά τον κόσμο. Φυσικά, ως ανάποδος άνθρωπος που είμαι, για ακόμη μία φορά θα ταχθώ στο αντίπαλο στρατόπεδο, αφού η σημερινή ταινία – παρά τους διθυράμβους και τα βραβεία που τσίμπησε – δεν μου άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις.

TI MAΣ ΛΕΣ;
Ένας διαβόητος κατά συρροήν δολοφόνος δραπετεύει την ώρα που μεταφέρεται με αστυνομική συνοδεία και αρχίζει να αναζητά την πρώην φιλενάδα του, σκορπώντας ξανά πτώματα στο πέρασμά του. Την ίδια στιγμή, η Sarah έχει ξεκινήσει νέα ζωή και παλεύει τον εθισμό της στο αλκοόλ, συμμετέχοντας σε συναντήσεις των Ανώνυμων Αλκοολικών. Παράλληλα, προσπαθεί να ξεφύγει από τα φαντάσματα του παρελθόντος της, ενώ σε αυτή την προσπάθειά της τη βοηθά και ο Kevin, ένας άντρας που γνωρίζει σε μια από τις συναντήσεις και με τον οποίο συνδέεται ρομαντικά.

Λίγο περίεργη η σημερινή ταινία, λοιπόν, με διαφορετικό στόρυ και διαφορετική σκηνοθεσία και οι περισσότεροι από τους θεατές τη λάτρεψαν και την επαινούν για τη ρεαλιστική, προσγειωμένη ατμόσφαιρά της και τις ερμηνείες. Τα οποία είναι, ομολογουμένως, πολύ καλά και, γενικότερα, η ταινία έχει μια σκοτεινή, σχεδόν καταθλιπτική ατμόσφαιρα που σε τραβάει. Τι με χάλασε, λοιπόν; Κυρίως η μη γραμμική αφήγηση η οποία, σε γενικές γραμμές, μπορεί να απογειώσει ακόμη και τα πιο μέτρια σενάρια, αλλά στη συγκεκριμένη περίπτωση έγινε κατάχρησή της. Η πλοκή σε μπερδεύει και σε ζαλίζει απίστευτα, καθώς το σενάριο είναι σπασμένο σε δυο ξεχωριστές αφηγήσεις –η μία αφορά την ηρωίδα και η άλλη τον δολοφόνο πρώην της, οι οποίες με τη σειρά τους είναι σπασμένες σε συνεχή flashback και flashforward τα οποία μπλέκονται το ένα με το άλλο, αφήνοντάς σε πολλές φορές να μαντέψεις πότε εκτυλίσσεται αυτό που παρακολουθείς. Σαν να παρακολουθείς ένα παζλ σε μορφή ταινίας! Όλα τα κομμάτια συνδεόνται στο τέλος μεν, αλλά ως τότε έχεις ήδη αρχίσει να παίζεις Candy Crush με την ταινία να ακούγεται στο background.

Η κίνηση της κάμερας, από την άλλη, είναι άτσαλη πολλές φορές –σκηνοθετική άποψη, ασφαλώς- ενώ κάποια πλάνα είναι τραβηγμένα από περίεργες γωνίες ή πίσω από εμπόδια ή σαν να έχει πέσει η κάμερα στο μπλέντερ, κάνοντας την κατάσταση λίγο πιο ανυπόφορη απ’ όσο έπρεπε. Γενικώς, έχω την εντύπωση ότι η ταινία έκανε λίγο υπερβολική προσπάθεια να βγει διαφορετική και πιο «φεστιβαλική» από άλλες και αυτό τη βάρυνε αρκετά. Έχει, πάντως, κάποια απότομα, βίαια ξεσπάσματα που σπάνε τη μονότονη ροή, αλλά αυτά δεν αρκούν για να σε βγάλουν πλήρως από το κουλτουροκώμα

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, ο Απαίσιος Τρόπος να Πεθάνεις, για μένα ήταν ο Καλύτερος Τρόπος να Κοιμηθώ, αλλά τα γούστα διαφέρουν και απόδειξη είναι οι φαν της ταινίας. Δες την και πες μου!

GEEKY TRIVIA
Το δίδυμο σκηνοθέτη-σεναριογράφου δείχνει να έχει μεγάλο μέλλον στο χώρο των θρίλερ, καθώς τα τελευταία χρόνια έχει πάρει τα πάνω του, συμμετέχοντας στο επιτυχημένο θρίλερ V/H/S και το πρώτο του σίκουελ, σκηνοθετώντας ένα απόσπασμα στο The ABCs Of Death και το You’re Next, το οποίο απέσπασε καλές κριτικές. Πρόσφατα ανακοινώθηκε ότι ο Wingard θα αναλάβει τη σκηνοθεσία του αμερικανικού remake του manga/anime Half Note!

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Ε, indie παραγωγές σχεδόν ποτέ δεν μπαίνουν στο τριπάκι των σίκουελ. Ειδικά όταν δεν έχουν θέμα που να μπορεί να τραβήξει πάνω από μια ταινία.

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Έχει έναν ιδιαίτερο τρόπο να εκφράζει την αφοσίωσή του σε μια γυναίκα...

Έχει έναν ιδιαίτερο τρόπο να εκφράζει την αφοσίωσή του σε μια γυναίκα…

Δεν φαίνεται και κακό παιδί...

Δεν φαίνεται και κακό παιδί…

Αυτό πρέπει να πόνεσε λίγο...

Αυτό πρέπει να πόνεσε λίγο…

Advertisements

V/H/S: Πάτα το Play αν τολμάς!

10sVHS_PosterΣκηνοθεσία: Διάφοροι σκηνοθέτες
Σενάριο: Διάφοροι σεναριογράφοι
Μουσική: –
Ηθοποιοί: Διάφοροι
Είδος: Anthology Horror, Found Footage
Αξιολόγηση: ★
★
★
★
★

ΤΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα ★
★
★
★
★

Φρίκη: ★
★
★
★
★

Τρόμος: ★
★
★
★
★

Αγωνία: ★
★
★
★
★


V/H/S (2012)
Ο χώρος του κινηματογράφου έχει πια κορεστεί –κυρίως όσον αφορά το κομμάτι των θρίλερ. Σπάνια θα δεις κάτι που να ξεχωρίζει και να αφήνει το δικό του στίγμα, ειδικά όταν ο σεναριογράφος πραγματεύεται ένα θέμα που σχεδόν έχει γίνει λάστιχο σε προηγούμενες ταινίες. Η σημερινή ταινία, όμως, ήταν μια από τις ευχάριστες εκπλήξεις και χαίρομαι που την είδα και στο σινεμά, σε όλη της τη δόξα! Με τρόμαξε, με κράτησε τσιτωμένο μέχρι το τέλος, με δυνατό καρδιοχτύπι και κομμένη ανάσα και με άφησε με ένα συναίσθημα ικανοποίησης! Κάτι σαν καλό σεξ, δηλαδή!

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Μια ομάδα νεαρών μικροκακοποιών που βιντεοσκοπεί τα διάφορα εγκλήματα που διαπράττει, πληρώνεται αδρά για να διαρρήξει ένα σπίτι και να κλέψει μια συγκεκριμένη βιντεοκασέτα για λογαριασμό κάποιου ανώνυμου. Στο σπίτι ανακαλύπτουν εκατοντάδες βιντεοκασέτες και αποφασίζουν να τις πάρουν όλες, ώστε να είναι σίγουροι ότι ανάμεσά τους βρίσκεται και αυτή που αναζητούν. Στο μεταξύ, ένας από αυτούς επιλέγει και παρακολουθεί τυχαία κάποιες από αυτές. Η ιστορία αποτελεί και τον κεντρικό αφηγηματικό κορμό αυτής της ανθολογίας τρόμου και συνδέει μεταξύ τους ακόμη πέντε αυτόνομες και διαφορετικές σε ύφος και περιεχόμενο ιστορίες, τις οποίες παρακολουθούμε μέσα από τις βιντεοκασέτες:
1. “Amateur Night”
Τρεις φίλοι νοικιάζουν ένα δωμάτιο μοτέλ και αρχίζουν το clubbing με την ελπίδα να βρούνε γυναίκες να φέρουν στο δωμάτιο για σεξ. Το σχέδιό τους είναι να γυρίσουν μια ερασιτεχνική ταινία πορνό χρησιμοποιώντας ένα ζευγάρι γυαλιά με κρυφή κάμερα. Τελικά θα καταφέρουν να γυρίσουν κάτι περισσότερο…
2. “Second Honeymoon”
Ένα παντρεμένο ζευγάρι ξεκινάει road trip για να γιορτάσει τον δεύτερο μήνα του μέλιτος, αλλά απ’ ό,τι φαίνεται δεν είναι μόνοι τους στο ταξίδι αυτό…
3. “Tuesday the 17th
Μια παρέα φίλων περιηγείται στο δάσος με σκοπό να κατασκηνώσει εκεί. Μια από τις κοπέλες διηγείται τον τρόπο με τον οποίο οι προηγούμενοι φίλοι της δολοφονήθηκαν στο ίδιο δάσος από έναν μυστηριώδη φονιά. Αν λέει την αλήθεια ή όχι, θα το ανακαλύψουν σύντομα…
4. “The Sick Thing That Happened to Emily When She Was Younger”
Η Emily και ο φίλος της, φοιτητής Ιατρικής, συνομιλούν μέσω video chat για όλα τα περίεργα πράγματα που συμβαίνουν στην ίδια και στο σπίτι της, το οποίο πιστεύει ότι είναι στοιχειωμένο, όταν γίνεται και ο ίδιος μάρτυρας των περιστατικών αυτών…
5. “10/31/98”
Μια παρέα από φίλους μεταμφιέζεται και ξεκινά για ένα αποκριατικό πάρτυ στο σπίτι φίλου, αλλά χάνεται και καταλήγει στο λάθος σπίτι. Μπαίνοντας μέσα, αρχίζουν να βιώνουν διάφορα παραφυσικά φαινομένα και είναι σίγουροι ότι όλα αποτελούν κομμάτι κάποιας αποκριάτικης φάρσας…

Μπορείς να δεις αναλυτικά όλους τους σκηνοθέτες, συγγραφείς και ηθοποιούς της ταινίας εδώ.

Το V/H/S μπήκε αμέσως στην καρδιά μου και βρήκε θέση δίπλα σε όλα τα θρίλερ που έχω λατρέψει με την πρώτη θέαση! Κάποιοι θεωρούν ότι η μεγάλη του διάρκεια ίσως είναι λίγο κουραστική, αλλά εγώ τη θεωρώ απλώς χορταστική και είναι από τις ταινίες που δεν θα με ένοιαζε όσο κι αν κρατούσαν (ε, άλλοι τη βρίσκουν με τον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών, εγώ τη βρίσκω με ξεκοιλιάσματα!)

Πρόκειται για μια ταινία γεμάτη στιγμές ατόφιου τρόμου σε διάφορες μορφές και θυμίζει τις παλιές, καλές ανθολογίες τρόμου, όπως το Tales from the Crypt, ή το Creepshow. Για μένα τις ξεπερνά, κιόλας, σε φρίκη και τρόμο. Σε αυτό συνέβαλε σίγουρα και η επιλογή να γυριστεί σε μορφή found footage, καθώς όλες οι ταινίες αυτού του είδους έχουν κάτι το πιο ανατριχιαστικό και τρομακτικό από τις υπόλοιπες. Ίσως ευθύνεται το γεγονός ότι η χρήση handycam κάνει αυτό που βλέπεις να φαντάζει πολύ πιο αληθοφανές, πραγματικό και «απείραχτο».

Σίγουρα, δεν έχουν όλες οι ιστορίες την ίδια δυναμική και μια-δυο από αυτές μοιάζουν λίγο πιο υποτονικές, αλλά οι περισσότερες καταφέρνουν να διαφοροποιηθούν με τον τρόπο τους και να σου δείξουν κάτι που δεν έχεις ξαναδεί. Επίσης, το γεγονός ότι πρόκειται για ανθολογία σημαίνει ότι δεν περιορίζεται από τους ίδιους κανόνες, οπότε δεν χρειάζεται να γίνει τόσο μεγάλη εμβάθυνση στους εκάστοτε χαρακτήρες ή να σου εξηγηθούν τα πάντα –και δεν σε νοιάζει κιόλας! Ξέρεις ότι παρακολουθείς μικρά, φρικιαστικά αποσπάσματα από ανεξήγητες ιστορίες που ανήκουν όλες σε ένα γενικότερο πλαίσιο: «αληθινές» ιστορίες τρόμου που έχουν απαθανατιστεί σε φιλμ. Σαν να βλέπεις κάτι τραγικό που έχει καταγράψει τυχαία ένας τουρίστας ή που «έπιασε» φευγαλέα μια κάμερα ασφαλείας. Περίπου σαν το Faces of Death (αν κι εκείνο περιείχε και -ελάχιστα- αληθινά αποσπάσματα θανάτων). Η φύση της ταινίας είναι τέτοια που παραλείπονται όλα τα περιττά πλατιάσματα και οι κοιλιές και σου μένουν μόνο οι απανωτές τρομάρες και μια διαρκής αίσθηση αβεβαιότητας και ανησυχίας που κρατά ως το τέλος!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, σβήσε τα φώτα και απόλαυσέ το! Και μετά απόλαυσε και το δεύτερο -και τρομακτικότερο! (Και μετά μείνε απλώς ξάγρυπνος!)


GEEKY TRIVIA
Πόσο φρικιαστική είναι η ταινία; Προφανώς αρκετά για ορισμένους, μια και στην επίσημη προβολή της στο φεστιβάλ Sundance αναφέρθηκαν λιποθυμίες, ενώ ένας θεατής έκανε και εμετό (χαρά που θα έκανε όποιος καθόταν μπροστά του!) Λιποθυμίες, όμως, αναφέρθηκαν και σε άλλους κινηματογράφους και όπως δείχνουν όλα, γι’ αυτό το κακό ευθύνεται μία πολύ συγκεκριμένη σκηνή της ταινίας! Δεν θα κάνω σπόιλερ, αλλά θα σου πω ότι η σκηνή ανήκει στην ιστορία “Amateur Night”, ώστε να είσαι προετοιμασμένος και να έχεις δίπλα σου κομπρέσες και αιθέρα! Όσο γι’ αυτούς που τους φάνηκε πολύ σκληρή η ταινία… ελπίζω να μην κάνουν ποτέ το λάθος να δούνε οποιοδήποτε από τα SAW! Φλώροι!


ΜΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΕΙΜΑΣΤΕ
Παρά τις σχετικά ανάμικτες κριτικές, η ταινία αγαπήθηκε από το μεγαλύτερο μέρος του κοινού και πολύ γρήγορα μπήκε στα σκαριά και το σίκουελ.

  • V/H/S/2 (2013) ★
★
★
★
★

    Δυο ιδιωτικοί ερευνητές ερευνούν την εξαφάνιση ενός φοιτητή, για λογαριασμό της μητέρας του. Μπαίνοντας κρυφά στο σπίτι του για να ψάξουν για στοιχεία, ανακαλύπτουν ένα δωμάτιο γεμάτο οθόνες και βιντεοκασέτες. Ο ένας ντετέκτιβ ερευνά το σπίτι, ενώ η συνεργάτιδά του κάθεται στο δωμάτιο και αρχίζει να βλέπει τις κασέτες. Όπως και στην πρώτη ταινία, αυτός είναι ο κορμός, ο οποίος διακόπτεται από μικρότερες, ανεξάρτητες ιστορίες –τέσσερις αυτή τη φορά.
    Ανήκει στις σπάνιες περιπτώσεις που το σίκουελ καταφέρνει να ξεπεράσει σε ποιότητα την πρώτη ταινία, πράγμα που φάνηκε και από τις κριτικές!
  • V/H/S: Viral (2014) ★
★
☆☆☆
    Τρεις μικρότερες ιστορίες αυτή τη φορά, οι οποίες συνδέονται με μια διαφορετική -και αρκετά πιο πολύπλοκη- συνδετική ιστορία! Μια τέταρτη ιστορία αφαιρέθηκε ώστε να ελαττωθεί ο χρόνος της ταινίας και συμπεριλήφθηκε μόνο στα σπέσιαλ του DVD. Δυστυχώς, από άποψη ποιότητας και συνοχής, το franchise έκανε κάθετη πτώση, καθώς οι ιστορίες που παρουσιάζονται είναι μέτριες στην καλύτερη και κακογραμμένες και ακαταλαβίστικες στη χειρότερη περίπτωση.

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Σίγουρα είναι νωρίς για ν’ ακουστούν σχέδια για το μέλλον, αλλά οι κάκιστες κριτικές -από κριτικούς και φαν- της τρίτης ταινίας παίζει να ήταν και το καίριο χτύπημα στο franchise.

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:
VH1 VH2 VH3