Crimson Peak: Τα φαντάσματα είναι αληθινά…

10sCP-posterΣκηνοθεσία: Guillermo del Toro
Σενάριο: Guillermo del Toro, Matthew Robbins
Μουσική: Fernando Velázquez
Ηθοποιοί: Mia Wasikowska, Tom Hiddleston, Jessica Chastain κ.α.
Είδος: Gothic Romance
Αξιολόγηση: ★
★
★
★
★

ΤΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα ★
★
☆☆☆
Φρίκη: ★
★
★
☆☆
Τρόμος: ★
★
★
★
☆
Αγωνία: ★
★
★
★
☆

CRIMSON PEAK (2015)
Την αγάπη μου για τον del Toro την έχω ομολογήσει αρκετές φορές στο παρελθόν και με τη σημερινή ταινία, η αγάπη αυτή μετατράπηκε σε λατρεία μεγέθους «στήνω βωμό στο δωμάτιό μου και θυσιάζω στο όνομά σου μικρά ζώα κάθε βράδυ»! Το στυλ του ξεχωρίζει πάντα, ειδικά σε ταινίες εποχής, όπου δίνει ρέστα (βλέπε Pan’s Labyrinth). Και αν σε τρομάζει το γεγονός ότι η ταινία λανσάρεται ως «gothic romance», μη φοβάσαι! Δεν πρόκειται για κάποιο κλαουνορομάντσο τύπου Twilight, όπου δέκα μορφονιοί περιφέρουν τις καταθλιπτικές μουτσούνες τους σε όλη την ταινία ψάχνοντας την αληθινή αγάπη και τζελ με δυνατό κράτημα για τα μαλλιά τους!

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Η ιστορία διαδραματίζεται στις Ηνωμένες Πολιτείες του 1900, όπου ο βρετανός βαρονέτος Sir Thomas αναζητεί επενδυτές για μια εφεύρεση που θα κάνει την εξόρυξη πηλού στην πατρίδα του πιο γρήγορη και εύκολη. Απευθύνεται στον επιχειρηματία Carter Cushing, ο οποίος, όμως, αντιμετωπίζει με μεγάλη δυσπιστία τον βαρονέτο –σε αντίθεση με την κόρη του, την Edith, η οποία του δείχνει ιδιαίτερη συμπάθεια. Καθώς με το πέρασμα του χρόνου αρχίζει να αναπτύσσεται ένα ειδύλλιο μεταξύ τους, η Edith αγνοεί ότι τα πραγματικά κίνητρα του Sir Thomas –αλλά και της εκκεντρικής αδελφής του- είναι κάθε άλλο παρά αγνά. Όταν, όμως, ο πατέρας της ερευνήσει το παρελθόν τους, θα θέσει σε κίνηση μια σειρά από γεγονότα που θα φέρουν την Edith αντιμέτωπη με την αλήθεια, αλλά και με –κυριολεκτικά- φαντάσματα του παρελθόντος…

Το Crimson Peak είναι μια οπτικοακουστική πανδαισία. Ο del Toro βγάζει πάντα τον καλύτερο εαυτό του στις ταινίες που έχουν να κάνουν με τη φαντασία και το υπερφυσικό, ειδικά όταν πλαισιώνεται από συνεργάτες που έχουν δουλέψει πολλές φορές μαζί του και ξέρουν πια πώς να κάνουν το όραμά του πραγματικότητα. Τα γοτθικά σκηνικά (ειδικά αυτό του παλιού σπιτιού) είναι εντυπωσιακά και υποβλητικά και σε μαγνητίζουν, τα βικτωριανά κουστούμια είναι σχεδόν παραμυθένια και συμπληρώνουν τον κάθε χαρακτήρα, ενώ η εξαιρετική μουσική επένδυση του Velázquez είναι ό,τι πιο όμορφο και καθηλωτικό έχω ακούσει τα τελευταία χρόνια σε ταινία τρόμου.

Το ίδιο το σενάριο δεν αποτελεί κάτι το εξαιρετικά πρωτότυπο. Πολλά πράγματα θα τα μαντέψεις από την αρχή μόνος σου, κάποια άλλα δεν κάνουν καν τον κόπο να τα κρατήσουν μυστικά από την αρχή κιόλας, ενώ υπάρχουν και ορισμένες ανατροπούλες που τονώνουν το ενδιαφέρον. Άλλωστε, πρόκειται πρωτίστως για μια ιστορία αγάπης, που διαδραματίζεται μέσα σε ένα σκηνικό τρόμου και μυστηρίου. Ακόμη κι έτσι, όμως, οι δυνατές ερμηνείες των πρωταγωνιστών –ειδικά της Jessica Chastain, η οποία είχε συνεργαστεί ξανά (έμμεσα) με τον del Toro στο Mama– καλύπτουν στο έπακρο τις όποιες αδυναμίες του σεναρίου.

Σε γενικές γραμμές, λοιπόν, πρόκειται για μια πολύ καλοδουλεμένη και φινετσάτη παραγωγή, που θα σε καθηλώσει με την ατμόσφαιρα που αποπνέει. Παρά τις πολύ καλές κριτικές, βέβαια, η ταινία δείχνει να δίχασε τους θεατές, με πολλούς να τη θεωρούν βαρετή, αδιάφορη ή κατώτερη των προσδοκιών τους –ίσως επειδή κανείς τους δεν έκανε τον κόπο να διαβάσει την υπόθεση της ταινίας και νόμιζαν ότι πρόκειται για καμιά σπλατεριά ή κλασική ιστορία με εκδικητικά πνεύματα που καρυδώνουν κοσμάκη!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, απόλαυσέ την με την ησυχία σου! Εγώ την έχω ήδη δει δύο φορές!

GEEKY TRIVIA
Τα πάντα μέσα στο σπίτι του Κόκκινου Λόφου κατασκευάστηκαν για το σπίτι της ταινίας, δεν υπάρχει ούτε ένα αντικείμενο που να επαναχρησιμοποιήθηκε από παλιότερες παραγωγές. Το ίδιο το σπίτι δε, χτίστηκε ολόκληρο μέσα στο στούντιο, αλλά μετά το τέλος των γυρισμάτων αναγκάστηκαν να το γκρεμίσουν για να εξοικονομήσουν χώρο. Κρίμα, θα ήταν ό,τι έπρεπε για στοιχειωμένο σπίτι σε πάρκο ψυχαγωγίας!

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Ε, όχι, δεν υπάρχει ούτε υλικό ούτε λόγος για σίκουελ!

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Φιλοσοφική συζήτηση και πεταλούδες. Το κλασικό κόλλημα του del Toro με τα ζωύφια!

Φιλοσοφική συζήτηση και πεταλούδες. Το κλασικό κόλλημα του del Toro με τα ζωύφια!

Φάε κάτι, πετσί και κόκκαλο έμεινες...

Φάε κάτι, πετσί και κόκκαλο έμεινες…

Ψιλοφλώρος, αλλά εκείνη την εποχή οι φλώροι ήταν η μόδα!

Ψιλοφλώρος, αλλά εκείνη την εποχή οι φλώροι ήταν η μόδα!

Advertisements

Mimic: Αυτά παθαίνεις όταν παίζεις με τη Φύση…

90sMimic-posterΣκηνοθεσία: Guillermo del Toro
Σενάριο: Matthew Robbins, Guillermo del Toro
Μουσική: Marco Beltrami
Ηθοποιοί: Mira Sorvino, Jeremy Northam, Josh Brolin
Είδος: Science Fiction Horror
Αξιολόγηση: ★★
☆☆☆

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★★
☆☆☆
Φρίκη: ★★
★
☆☆
Τρόμος: ★★
☆☆☆
Αγωνία: ★★
★
☆☆

MIMIC (1997)
Σήμερα, θα ασχοληθούμε με έντομα. Άσε κάτω μυγοσκοτώστρες, εντομοκτόνα και ηλεκτροφόρες ρακέτες –δεν πιάνουν μία μπροστά στα έντομα που θα δεις. Αν έχεις κάνα μπαζούκα εύκαιρο, τότε εντάξει! Η σημερινή ταινία δεν είναι και κάτι το τόσο αξιόλογο, πρωτότυπο ή σούπερ ουάου –αν και ο σκηνοθέτης της μάς έδωσε στη συνέχεια μπόλικες τέτοιες ταινίες! Είναι απλώς μια ταινία για να περάσεις κάπως την ώρα σου, να φας λίγο ποπ κ… βασικά, το ποπ κορν και οποιοδήποτε άλλο φαγώσιμο, καλύτερα να τα ξεχάσεις -εκτός αν τα πηγαίνεις καλά με κατσαρίδες που σου ρίχνουν στο μπόι…

TI MAΣ ΛΕΣ;
Ένας θανατηφόρος ιός που έχει ως φορέα την κατσαρίδα (κάτι ξέρω που τις μισώ…), μολύνει και σκοτώνει τα παιδιά στη Νέα Υόρκη. Οι ειδικοί, ανήμποροι να βρουν θεραπεία, καταφεύγουν στη βοήθεια της εντομολόγου Susan Tyler, η οποία δημιουργεί (έτσι, στα πεταχτά!) τον «Ιούδα», ένα μεταλλαγμένο είδος εντόμου που οδηγεί τις κατσαρίδες της πόλης σε αφανισμό. Το νέο είδος είναι στείρο και γενετικά προγραμματισμένο να εξαλειφθεί από την πρώτη γενιά. Παρόλα αυτά, τρία χρόνια αργότερα, η Susan θα συνειδητοποιήσει με τρόμο ότι το έντομο, όχι μόνο επέζησε, αλλά έχει εξελιχθεί σε φονική μηχανή στο μέγεθος ανθρώπου, που μιμείται, ταυτόχρονα, την ανθρώπινη μορφή.

Εντάξει, αν δεν ανατινάχτηκε ο εγκέφαλός σου από αυτό που διάβασες και καταφέρεις να βάλεις στην άκρη το αφελές και τραβηγμένο από το μαλλί σενάριο, τότε θα μπορέσεις να δεις την ταινία κάπως ευχάριστα, μια και έχει μπόλικη δράση και αγωνία. Ως εκεί, μια και το Mimic δεν προσφέρεται για κάτι περισσότερο. Καλά, το κλασικό μήνυμα περνάει και πάλι, λίγο χοντροειδώς, ώστε να το πιάσει εύκολα και ο πιο ουγκ θεατής: «Ο άνθρωπος παριστάνει το Θεό και βιάζει τη Φύση, οπότε η Φύση αποφασίζει να εκδικηθεί και Ω, ΘΕΕ ΜΟΥ! ΜΙΑ ΚΑΤΣΑΡΙΔΑ ΣΤΟ ΜΕΓΕΘΟΣ ΑΛΟΓΟΥ ΤΡΩΕΙ ΤΗ ΘΕΙΑ!!!»

Σίγουρα δεν ανήκει στις καλύτερες ταινίες που έχει σκηνοθετήσει ο del Toro, όχι μόνο επειδή αποτελεί μια από τις πρώτες του δουλειές, αλλά κυρίως επειδή οι παραγωγοί της ταινίας (οι περιβόητοι αδελφοί Weinstein) είχαν άποψη για τα πάντα και έχωναν τη μύτη τους συνέχεια, με αποτέλεσμα να ξεφεύγουν πολλές φορές από το σενάριο ή να αναγκάζεται ο σκηνοθέτης να γυρίζει πρόσθετες σκηνές που του ζητούσαν οι «πληρώνουμε-και-έχουμε-και-άποψη» παραγωγοί. Τελικώς, η ταινία, αν και δεν πήρε τόσο άσχημες κριτικές, πάτωσε εισπρακτικώς και δεν έβγαλε καν το budget της, ενώ ο del Toro την αποκήρυξε κι από τότε δεν έχει συνεργαστεί ποτέ ξανά με τους Weinstein! Όποιος καεί στο χυλό…
Παρόλα αυτά, το Mimic περιέχει αρκετές από τις αγαπημένες εμμονές του σκηνοθέτη, τις οποίες συναντάμε σχεδόν σε κάθε ταινία του: έντομα (με τα οποία έχει ανησυχητική μανία και να πάει να το κοιτάξει), κλειστοφοβικά, σκοτεινά μέρη και τέρατα!

Η ταινία προοριζόταν στην αρχή μόνο για μικρή διάρκεια –μόλις 30 λεπτά- και θα αποτελούσε, μαζί με άλλες δύο, κομμάτι μιας σπονδυλωτής ταινίας τρόμου. Τελικά το σενάριο άρεσε και αποφάσισαν να την τραβήξουν κι άλλο, ώστε να γίνει μια ολοκληρωμένη ταινία από μόνη της. Εντάξει, μπορεί και να ήταν και καλύτερη αν την άφηναν τριαντάλεπτη…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, το ταινιάκι βλέπεται ευχάριστα –δεν είναι και για Aroxol!


GEEKY TRIVIA
Η ταινία είχε αρχικά λίγο πιο απαισιόδοξο τέλος, αλλά δεν πήγε καλά στη δοκιμαστική προβολή, οπότε διαφοροποιήθηκε αρκετά. Το εναλλακτικό τέλος κυκλοφορεί στο ίντερνετ.


MIA ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΕΙΜΑΣΤΕ
Η ταινία έδωσε άλλα δύο σίκουελ, αμφότερα απευθείας σε DVD και πολύ κατώτερης ποιότητας από το πρωτότυπο.

  • Mimic 2 (2001) ★
☆☆☆☆
    Τα έντομα έχουν επιβιώσει (τι πρωτότυπο!) και στην ταινία υποβιβάζονται σε ρόλο stalker, αφού καταδιώκουν και σκοτώνουν έναν-έναν τους γκόμενους της εντομολόγου Remy –βοηθού της Susan από την πρώτη ταινία, η οποία είναι και το μοναδικό μέλος του αρχικού καστ που επιστρέφει- που εργάζεται πλέον ως δασκάλα. Το σενάριο είναι μια από τα ίδια, με εξαίρεση το απολύτως εξωφρενικό φινάλε που ανεβάζει την επιστημονική φαντασία σε νέα ύψη!
  • Mimic 3: Sentinel (2003) ★
☆☆☆☆
    Ο Marvin, ένας επιζώντας του φονικού ιού που σκότωνε τα παιδιά στην πρώτη ταινία, ζει προστατευμένος μέσα στο αποστειρωμένο δωμάτιό του, καθώς η ασθένεια τον άφησε με αρκετές αλλεργίες και υπερευαισθησία στο περιβάλλον. Μοναδική του ασχολία το να τραβάει και να εμφανίζει φωτογραφίες από όλους τους γείτονες και τους περίοικους, μαθαίνοντας σχεδόν τα πάντα γι’ αυτούς. Όταν πιάσει με την κάμερα του μια μυστηριώδη μορφή που σκοτώνει κόσμο, θα προσπαθήσει να πείσει τους πάντες ότι το έντομο «Ιούδας» έχει επιστρέψει.
    Η ταινία διαφοροποιείται αρκετά από τις προηγούμενες σε ύφος, καθώς τη μισή τη βλέπουμε μέσα από την κάμερα του ψυχάκια…

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Το φάγανε οι κατσαρίδες. Ε, τι μέλλον να έχει μια ταινία που δεν έβγαλε ούτε το κόστος της;

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Αχ, τι γλυκούλι! Κι έτοιμο να σου σκίσει τα ράμματα!

Αχ, τι γλυκούλι! Κι έτοιμο να σου σκίσει τα ράμματα!

Πριν πλησιάσεις, σιγουρέψου πρώτα ότι η σκιά του αγνώστου ανήκει σε θηλαστικό...

Πριν πλησιάσεις, σιγουρέψου πρώτα ότι η σκιά του αγνώστου ανήκει σε θηλαστικό…

Παγιδευμένοι και με ένα μάτσο τέρατα στο κατόπι τους...

Παγιδευμένοι και με ένα μάτσο τέρατα στο κατόπι τους…