The Human Centipede (First Sequence): Τι. Στο. Διάολο;

00sposterΣκηνοθεσία: Tom Six
Σενάριο: Tom Six
Μουσική: Patrick Savage, Holeg Spies
Ηθοποιοί: Dieter Laser, Ashley C. Williams, Ashlynn Yennie κ.α.
Είδος: Body Horror
Αξιολόγηση: ★
★☆☆☆

ΤΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα ★
★★☆☆
Φρίκη: ★★★★★
Τρόμος: ★
★☆☆☆
Αγωνία: ★★★☆☆

THE HUMAN CENTIPEDE (2009)
Ξέρω, ξέρω, δεν πρόκειται να μου το συγχωρήσεις το σημερινό! Αν έχεις ήδη δει την ταινία και τη διέγραψες από τη μνήμη σου, δεν πρόκειται να μου συγχωρήσεις το ότι στη θύμησα. Αν -από την άλλη- αγνοούσες τελείως την ύπαρξή της, δεν θα μου συγχωρήσεις το γεγονός ότι στην έμαθα. Αλλά δεν μπορούσα να αντέξω στον πειρασμό και ξέρεις ότι εδώ δεν παρουσιάζω μόνο καλές ταινίες. Ούτε μόνο κακές. Μερικές φορές παρουσιάζω κι αυτές που είναι τόσο τραγικές που επίθετα όπως «καλός» και «κακός» χάνουν τελείως το νόημά τους και το μόνο που μένει είναι η απάθεια στο βλέμμα σου και το αναπάντητο «γιατί;;;» που αιωρείται στο αχανές διάστημα…

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Ένας παρανοϊκός χειρουργός στη Γερμανία -που έχει εμμονή με τη δημιουργία νέων ειδών- προσπαθεί να υλοποιήσει τον τελευταίο του στόχο: μια ανθρώπινη «σαρανταποδαρούσα» που θα αποτελείται από τρεις ανθρώπους ενωμένους μεταξύ τους χειρουργικά, στόμα με πρωκτό. (Δεν το πιστεύω ότι έγραψα τέτοια πρόταση…) Αποφασισμένος να πραγματοποιήσει το όνειρό του, αρχίζει ν’ απαγάγει ανθρώπους, προσπαθώντας να βρει τα κατάλληλα άτομα για το πείραμά του. Ανάμεσα στα θύματά του θα βρεθούν και δύο αμερικανίδες τουρίστριες, που δεν φαντάζονται τι τις περιμένει…

Αν δεν είχες ξανακούσει για την ταινία, πάρε όσο χρόνο χρειάζεσαι για να ξαναδιαβάσεις την περιγραφή και να την επεξεργαστείς. Ναι, πρόκειται για ταινία τρόμου στην οποία ένας τρελός απαγάγει κόσμο και ράβει το στόμα του ενός στον πισινό του άλλου! Για την πλοκή της και μόνο η ταινία τσιμπάει πέντε αστεράκια στο φρικόμετρο –το ότι έχει και μερικές γραφικές σκηνές που περιλαμβάνουν και χειρουργικές επεμβάσεις είναι απλώς το κερασάκι.

Η ταινία, αν και κυρίως αγγλόφωνη, προέρχεται από τις Κάτω Χώρες και ο δημιουργός της παίζει να είναι μεγάλο αρρωστάκι και ολίγον τι πανούργος, αφού για να βρει χρηματοδότηση για το πόνημά του, παρέλειψε να αναφέρει στους επενδυτές πώς ακριβώς θα ράβονταν μεταξύ τους τα θύματα – φαντάσου την έκπληξή τους όταν είδαν την ταινία ολοκληρωμένη και συνειδητοποίησαν πού πήγαν τα λεφτά τους!

Παρότι έφαγε κυρίως θάψιμο από τους κριτικούς και επικρίθηκε σκληρά και από το κοινό, κατάφερε να κερδίσει διάφορες υποψηφιότητες για βραβεία στα φεστιβάλ που προβλήθηκε. Θα τολμούσα να πω ότι η κεντρική ιδέα παρουσιάζει κάποια πρωτοτυπία και είχε προοπτικές να δώσει μια πολύ καλή ταινία τρόμου. Δυστυχώς, η υλοποίησή της κατέστρεψε τα πάντα, αφού ο Tom Six προτίμησε να ποντάρει περισσότερο στο στοιχείο της αηδίας και του σοκ, επισκιάζοντας ο,τιδήποτε άλλο στην ταινία. Γενικά, δίνεται η εντύπωση ότι ολόκληρη η τριλογία γυρίστηκε μόνο και μόνο για να προκαλέσει τον κόσμο και να γίνει ντόρος γύρω από το όνομά του Six –τακτική που απέδωσε, αφού τουλάχιστον κατάφερε και τον μάθανε κι εκτός της χώρας του. Προφανώς, είναι κι αυτός της λογικής ότι «δεν υπάρχει κακή διαφήμιση».

Αν και έχει τις στιγμές της και καταφέρνει να σε κρατήσει σε αγωνία ως το τέλος, δεν παύει να είναι τελείως κακόγουστη, αηδιαστική και γεμάτη απιθανότητες –κυρίως από ιατρικής άποψης. Μοιάζει ν΄απευθύνεται περισσότερο σε φετιχιστές που φτιάχνονται με την κοπρολαγνία, παρά σε συνηθισμένους φαν τρόμου. Τα δύο αστέρια τα παίρνει χαριστικά, μόνο και μόνο γιατί σε σχέση με τα τρισάθλια σίκουελ -που περιλαμβάνουν νεογέννητα βρέφη που ποδοπατούνται και ευνουχισμούς on camera- η πρώτη ταινία μοιάζει με αριστούργημα!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, αν αποφασίσεις να τη δεις, κάντο με άδειο στομάχι! Και παχύ έντερο.

GEEKY TRIVIA
Οι περισσότερες από τις ηθοποιούς που πήγαν στην οντισιόν της ταινίας την κοπάνησαν αηδιασμένες όταν έμαθαν τις λεπτομέρειες του ρόλου τους. Μάλλον δεν βοηθούσε και το γεγονός ότι ο Tom Six τους έδειχνε ένα σκίτσο που παρουσίαζε πώς ακριβώς θα έμοιαζε η ανθρώπινη σαρανταποδαρούσα. Ο ρόλος δεν ήταν μόνο αηδιαστικός, αλλά και δύσκολος, καθώς οι ηθοποιοί έπρεπε να περνούν αρκετές ώρες πεσμένοι στα τέσσερα, σε σημείο στο τέλος κάθε μέρας να πρέπει να τους κάνουν μασάζ στις κλειδώσεις για να συνέλθουν!

ΜΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΕΙΜΑΣΤΕ
Η ταινία απέκτησε δύο σίκουελ, συνδεδεμένα το ένα με το άλλο και με αρκετούς ηθοποιούς από το αρχικό καστ να επιστρέφουν σε διαφορετικούς ρόλους. Φυσικά, αν η πρώτη ταινία είναι γραφική και προκλητική, οι επόμενες δύο σπάνε τα κοντέρ σε αηδία, φρίκη και, γενικότερα, έλλειψη ουσίας.

  • The Human Centipede 2 (Full Sequence) (2011)
    Το πρώτο σίκουελ της ταινίας αποκτά πιο meta ύφος, καθώς αφορά έναν περίεργο τύπο που, αφού παρακολουθεί το Human Centipede σε DVD, αποφασίζει να φτιάξει τη δική του ανθρώπινη σαρανταποδαρούσα, η οποία όμως αποτελείται από δώδεκα άτομα αυτή τη φορά. Η ταινία είναι τραγικότερη από την πρώτη, ακόμη πιο αηδιαστική -αν και γυρισμένη σε ασπρόμαυρο- και χωρίς λόγο ύπαρξης…
  • The Human Centipede 3 (Final Sequence) (2015)
    Ένας σαδιστής διευθυντής φυλακών αποφασίζει να φτιάξει μια ανθρώπινη σαρανταποδαρούσα με όλους τους τρόφιμους της φυλακής του, με σκοπό να εξοικονομήσει πόρους. Το meta ύφος συνεχίζεται αφού η έμπνευση δίνεται πάλι από την παρακολούθηση της δεύτερης ταινίας, ενώ κάνει πέρασμα και ο Tom Six, παίζοντας τον εαυτό του. Δυστυχώς, δεν του ράβουν κι αυτουνού το στόμα σε κάναν κώλο βαρυποινίτη, αν και θα ήταν προτιμότερο να του κόψουν απλώς τα χέρια για να μην ξαναγράψει σενάριο…

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Για όνομα του Θεού, όχι! ΟΧΙ! Δεν θέλουμε άλλο, κανείς δεν θέλει άλλο, τι έμεινε να κάνει, άλλωστε; Να φτιάξει ανθρώπινη σαρανταποδαρούσα με όλους τους κατοίκους της Νεμπράσκα ή κάτι τέτοιο; Ο τύπος απλώς τρολλάρει με μια κάμερα, ας επιστρέψει στην αφάνεια…

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Χαριτωμένος. Όσο ένας λυσσασμένος αρουραίος.

Χαριτωμένος. Όσο ένας λυσσασμένος αρουραίος.

Χμ... Μου θυμίζει κάτι σκίτσα που έφτιαχνα στο γυμνάσιο...

Χμ… Μου θυμίζει κάτι σκίτσα που έφτιαχνα στο γυμνάσιο…

Αργκ... αρχίσαμε!

Αργκ… αρχίσαμε!

2 thoughts on “The Human Centipede (First Sequence): Τι. Στο. Διάολο;

  1. Άμα σου πω ότι εμένα μου άρεσε; Μου φάνηκε πρωτότυπο, αστείο με την καλή έννοια, με καλή σκηνοθεσία και λάτρεψα την ερμηνεία του κακού που είναι σαν να βγήκε κατευθείαν από κόμικ. Επίσης δεν μου φάνηκε καθόλου αηδιαστικό και απορώ που το λες επειδή επί της ουσίας έχει ελάχιστο αίμα και δεν βλέπουμε σε καμία σκηνή χείλια να εφάπτονται σε πρωκτούς. Όλη η βία γίνεται εκτός κάμερας ή καλύπτεται έξυπνα.

    Στο νούμερο δύο βέβαια αλλάζουν τα πράγματα και γίνεται το ακριβώς αντίθετο, σκοτεινή ατμόσφαιρα και πολύ βία και αίμα (επιτέλους) και πάλι απορώ γιατί σε χάλασε; Για ταινία τρόμου μιλάμε, αίματα έχεις για φόντο στο μπλογκ σου. Όσο για τη σκηνή με το μωρό, εγώ προσωπικά ενθουσιάστηκα επειδή αυτά δεν τα βλέπουμε στις Αμερικάνικες ταινίες τρόμου που είναι γεμάτες ταμπού και προσπαθούν να μην προσβάλουν και να μην σοκάρουν. Και μωρά και γατιά και σκυλιά, στις 9 στις 10 ταινίες τρόμου δεν ξέρουμε μόνο τι θα δούμε, αλλά και τι ΔΕΝ θα δούμε.

    Όσο για το τρίτο μέρος ήταν μεγάλη αποτυχία, δεν μου άρεσε καθόλου σε κανέναν τομέα και δεν κατάλαβα τι ήθελε να κάνει ο Θωμάς Έξι, καταρχάς φαίνεται σαν να μην το έχει γυρίσει καν αυτός.
    Τέλος πάντων, αυτά, κουβέντα να γίνεται.

    Μου αρέσει!

    • Κοίτα, το πρώτο δεν με χάλασε τόσο, αλλά όσον αφορά το θέμα της φρίκης υπάρχει πάντα και η αηδία που υπονοείται σε μια ταινία. Όταν ο Ιάπωνας πχ αρχίζει και τα κάνει και μετά οι άλλες καταπίνουν με τη σειρά είναι αρκετά φρικαλέα σκηνή και χωρίς να σου δείξει κάτι!

      Το 2ο και το 3ο ήταν απλώς κακόγουστα για να είναι κακόγουστα και αυτό με ενοχλεί πάντα σε μια ταινία. Δεν είχαν τίποτε απολύτως να προσφέρουν και φαίνεται από το γεγονός ότι η κεντρική ιδέα είναι: «ας αντιγράψουμε αυτό που έκανε εκείνος ο τύπος στην πρώτη ταινία, επειδή έτσι.»
      Το 2ο το έτρεξα όταν άρχισαν τα κοψίματα με το μαχαίρι, τα ξεδοντιάσματα κτλ, διότι γενικά έχω ένα θέμα με μαχαίρια, νυστέρια, κοψίματα κτλ. Έχω δει του κόσμου τα φρικοθρίλερ και πάντα σε τέτοιες σκηνές με πιάνει η αηδία κι εκεί ήταν too much. Κι αυτό το λέει κάποιος που έχει δει όλα τα SAW πεντέξι φορές! :p
      Η σκηνή με το μωρό γυρίστηκε πάλι απλώς για το καφριλίκι και μόνο -«αχ, ας ποδοπατήσουμε ένα λεπτό πριν το τέλος και ένα νεογέννητο για να μας μισήσουν οι γονείς και ν’ ακουστεί λίγο το όνομά μας στα φόρουμ!» Το ίδιο σιχαμένο και χειρότερο ήταν το A Serbian Film, το οποίο το έχω σκυλοθάψει, αλλά ακόμα δεν τολμώ να δημοσιεύσω το άρθρο!

      Το 3ο ήταν απλώς η ταφόπλακα, διότι πόσο να το αρμέξει πια ο τύπος; Και μόνο ότι παίζει ο Έρικ Ρόμπερτς σημαίνει ότι είχαν φτάσει στο ζενίθ της απόγνωσης! χα χα

      Μου αρέσει!

Έχεις κάτι να πεις;

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.