The Strain: Κανένα αντιβιοτικό δεν θα σε σώσει…

Δημιουργός: Guillermo del Toro, Chuck Hogan
Δίκτυο: FX
Διάρκεια: 4 σεζόν (46 επεισόδια 39’-44’)
Ηθοποιοί: Corey Stoll, David Bradley, Mia Maestro κ.α
Είδος: Horror Drama
Αξιολόγηση: ★★★☆☆

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★★☆☆☆
Φρίκη: ★★★★☆
Τρόμος: ★★☆☆☆
Αγωνία: ★★★★☆

THE STRAIN (2014-2017)
Χάλασε πάλι ο καιρός, οπότε ευκαιρία να σου προτείνω άλλη μια σειρούλα τρόμου για bingewatching μέχρι να έρθει ξανά η λιακάδα! Και τι καλύτερο από μια παραγωγή του ανθρώπου που έχει αφήσει το ανεξίτηλο στίγμα του στις ταινίες τρόμου και φαντασίας; Η σημερινή σειρά κράτησε τέσσερα χρόνια και είναι από τις σπάνιες περιπτώσεις που οι δημιουργοί είχαν ήδη προαποφασίσει τη διάρκειά της και δεν θέλησαν να την τραβήξουν από το μαλλί με το ζόρι!

TI MAΣ ΛΕΣ;
Αμέσως μετά την προσγείωση ενός αεροπλάνου στο αεροδρόμιο JFK, κάθε επικοινωνία με το πιλοτήριο διακόπτεται, ενώ οι επιβαίνοντες δεν δίνουν κανένα σημείο ζωής. Αμέσως καλείται μια ερευνητική ομάδα του Κέντρου Ελέγχου Λοιμωδών Νοσημάτων, με επικεφαλής τον Dr. Ephraim Goodweather, η οποία ανακαλύπτει ότι όλοι οι επιβάτες –πλην τεσσάρων ατόμων- είναι νεκροί από κάτι που μοιάζει με παρασιτική ασθένεια. Εν τω μεταξύ, στον αποθηκευτικό χώρο του αεροσκάφους ανακαλύπτεται ένα μυστηριώδες, σκαλιστό κουτί που μοιάζει με φέρετρο. Η υπόθεση περιπλέκεται ακόμη περισσότερο όταν ένας ηλικιωμένος ενεχυροδανειστής, ο Abraham Setrakian πλησιάζει τον Ephraim και τον πιέζει να καταστρέψει όλα τα πτώματα των θυμάτων και να μην επιτρέψει στο μυστηριώδες κουτί να βγει από τον χώρο του αεροδρομίου. Οι πάντες τον αντιμετωπίζουν με δυσπιστία, χωρίς να γνωρίζουν ότι βρίσκονται στο ξεκίνημα μιας πρωτοφανούς επιδημίας που θα αλλάξει για πάντα την ανθρωπότητα…

Το The Strain είναι βασισμένο στην ομώνυμη τριλογία μυθιστορημάτων των del Toro και Hogan και την παραγωγή ανέλαβε ο Carlton Cuse, γνωστός για τη συμβολή του σε μερικές από τις πιο γνωστές και πετυχημένες σειρές των ΗΠΑ. Ο del Toro σκόπευε να προχωρήσει απευθείας στη δημιουργία τηλεοπτικής σειράς, όμως η συμφωνία με το πρώτο δίκτυο κατέληξε σε φιάσκο όταν του ζήτησαν να κάνει τη σειρά… κωμωδία! Έτσι, αποφασίστηκε να ακολουθήσει πρώτα τη συγγραφική οδό, με τη βοήθεια του Hogan. Το πρώτο βιβλίο, μάλιστα, ήταν τόσο μεγάλη επιτυχία, που αρκετά τηλεοπτικά δίκτυα πλησίασαν τους συγγραφείς για να εξασφαλίσουν τα δικαιώματα. Οι ίδιοι, όμως, αρνήθηκαν να προχωρήσουν σε κάποια συμφωνία πριν την έκδοση και του τρίτου βιβλίου, φοβούμενοι ότι μια πρόωρη τηλεοπτική μεταφορά θα επηρέαζε τον τρόπο που θα έγραφαν τα υπόλοιπα βιβλία (οι φαν του Game of Thrones κουνάνε το κεφάλι απελπισμένοι σε αυτό το σημείο).

Ο πυρήνας της σειράς, ουσιαστικά, δεν αποτελεί τίποτε παραπάνω από μια ιστορία με βρικόλακες. Δεν την αποκαλείς, όμως, ούτε κλασική ούτε συνηθισμένη, αφού οι δημιουργοί έχουν καταφέρει να ανανεώσουν πλήρως τον μύθο των βαμπίρ, παρουσιάζοντας την ιστορία απο τελείως διαφορετική οπτική γωνία και με ενδιαφέρουσες προσθήκες που οδηγούν την πλοκή σε εντελώς απρόσμενα μονοπάτια. Η σειρά έχει την ίδια noir, στυλιζαρισμένη αισθητική με όλες τις παραγωγές του del Toro, ενώ όσο προχωρούν οι σεζόν, τόσο πιο σκοτεινή και έντονη γίνεται η ατμόσφαιρα.

Άπο άποψη παραγωγής, πρόκειται για μια πολύ αξιόλογη δουλειά, με προσεγμένη σκηνοθεσία, αρκετά καλά εφέ και κάποια από τα πιο τρομακτικά και φρικιαστικά πλάσματα που έχουν δημιουργηθεί ποτέ για σειρά.
Από άποψη σεναρίου, θα μπορούσε σίγουρα να γίνει καλύτερη δουλειά. Η αφήγηση μπορεί να είναι σχετικά γρήγορη και χωρίς περιττά πλατιάσματα, όμως υπάρχουν μπόλικα σεναριακά κενά και αρκετά σημεία που δεν έχουν καμία λογική στα πλαίσια της ιστορίας, καθώς και κάποιοι διάλογοι ή σκηνές που θα σε κάνουν να στραβομουτσουνιάσεις, αφού ακολουθείται η πάγια τακτική που θέλει τους κεντρικούς ήρωες μια στο τόσο να κάνουν κάτι τελείως ηλίθιο, μόνο και μόνο για να γίνει πιο δραματική η πλοκή. Έτσι, μπορεί μεν η ιστορία να γίνεται πιο ενδιαφέρουσα όσο προχωρά και να έχεις αγωνία για το πώς θα εξελιχθεί τελικά, αλλά οι ίδιοι οι χαρακτήρες σού το χαλάνε αρκετά.

Σε γενικές γραμμές, το The Strain είναι τρομακτικό, έχει αρκετές δόσεις σασπένς και φρίκης και καταφέρνει να δώσει νέα πνοή σε μια κλασική, τετριμμένη ιδέα. Μόνο που η εκτέλεση θα μπορούσε να είχε γίνει καλύτερα!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, δες την καλύτερα μονοκοπανιά, κατά προτίμηση με τις πόρτες κλειδαμπαρωμένες!

GEEKY TRIVIA
Ένας από τους χαρακτήρες της ταινίας καπνίζει τσιγάρα μάρκας Morley. Η μάρκα δεν υπάρχει στην πραγματικότητα και χρησιμοποιείται κατά κόρον σε κινηματογραφικές και τηλεοπτικές παραγωγές από το 1960, όταν ο Hitchcock την πρωτοχρησιμοποίησε στην ταινία Psycho. Η πιο γνωστή της χρήση, όμως, είναι στη σειρά The X Files, αφού είναι η αγαπημένη μάρκα του διαβόητου «Cigarette Smoking Man»!

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Η σειρά έληξε χωρίς να αφήνει ενδεχόμενα συνέχειας –και χωρίς να χρειάζεται κάποια, άλλωστε.

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Η κάρτα τίτλου.

Η ερευνητική ομάδα.

Ο αινιγματικός μπάρμπας.

Το κατοικίδιό του;

Τι κοιμάται εκεί μέσα;

Advertisements

Bates Motel: Μάνα, μητέρα, μαμά…

Δημιουργός: Carlton Cuse, Kerry Ehrin, Anthony Cipriano
Δίκτυο: A&E
Διάρκεια: 5 σεζόν (50 επεισόδια 40’-47’)
Ηθοποιοί: Vera Farmiga, Freddie Highmore, Olivia Cooke, Max Thieriot κ.α.
Είδος: Psychological Horror, Mystery
Αξιολόγηση: ★★★★★

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★★☆☆☆
Φρίκη: ★★★☆☆
Τρόμος: ★★★☆☆
Αγωνία: ★★★★☆

BATES MOTEL (2013-2017)
Πλησιάζουν οι γιορτές και μια και θα έχεις λίγο χρόνο παραπάνω για άραγμα, είπα να σου προτείνω μια ωραία σειρούλα για binge watching! Βασισμένο σε ένα από τα εμβληματικότερα θρίλερ όλων των εποχών, αλλά δοσμένο με πιο σύγχρονες πινελιές, το Bates Motel σάρωσε στο πέρασμά του και έφερε ξανά στην επικαιρότητα τον όρο «οιδιπόδειο σύμπλεγμα»!

TI MAΣ ΛΕΣ;
Μετά τον –υπό μυστηριώδεις συνθήκες- θάνατο του συζύγου της, η Norma Bates αγοράζει ένα παλιό μοτέλ και μετακομίζει εκεί μαζί με τον γιο της, Norman. Προσπαθώντας να κάνουν και οι δύο ένα καινούργιο ξεκίνημα, αντιμετωπίζουν από πολύ νωρίς την καχυποψία και την εχθρότητα τον ντόπιων, αλλά και μια σειρά από εμπόδια που απειλούν την ευημερία της νέας τους επιχείρησης. Όσο ο Norman πασχίζει να κάνει νέους φίλους και να ανοιχτεί στον έξω κόσμο, τόσο η μητέρα του δείχνει να του κλείνει τον δρόμο με την υπερπροστατευτικότητά της, γεγονός που οδηγεί σε μια ολοένα αυξανόμενη ένταση ανάμεσά τους. Αυτό που δεν γνωρίζει ο Norman, όμως, είναι ότι η μητέρα του κρύβει μια πλειάδα σκοτεινών μυστικών, τα οποία αν αποκαλυφθούν θα αλλάξουν οριστικά τη σχέση τους. Τα πράγματα περιπλέκονται ακόμη περισσότερο μετά από ένα τραγικό περιστατικό που μητέρα και γιος πρέπει να κρατήσουν κρυφό, αλλά και από ένα μυστήριο που αφορά το παρελθόν το μοτέλ, το οποίο ο Normal αποφασίζει να ερευνήσει…

Η μόδα των τελευταίων χρόνων, που θέλει γνωστές ταινίες να μεταφέρονται στη μικρή οθόνη, έδωσε και στο νεότερο κοινό την ευκαιρία να γνωρίσει –έστω έμμεσα- το Psycho, το μεγαλύτερο, ίσως, αριστούργημα του Χίτσκοκ. Αν και, ουσιαστικά, η σειρά αποτελεί κυρίως prequel της ταινίας, που εμβαθύνει περισσότερο στη σχέση του Norman Bates με τη μητέρα του και πώς αυτή διαμορφώθηκε στο πέρασμα των χρόνων, η τελευταία σεζόν καλύπτει και τα γεγονότα της ταινίας. Με ένα μικρό, αλλά καλοδεχούμενο ρετουσάρισμα, φυσικά, διότι κανείς δεν συμπαθεί τις ξεπατικωτούρες –ακούς, Gus Van Sant;;;

Το ίδιο το Psycho βασίστηκε στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Robert Bloch, του 1959, κάνοντας, φυσικά, διάφορες αλλαγές –προς το καλύτερο, ευτυχώς! Αλλά και το Bates Motel δεν στέκεται μόνο στα στοιχεία της αρχικής ταινίας. Δημιουργεί σιγά σιγά τη δική του μυθολογία, με story arcs που επεκτείνουν το σύμπαν της και σου γνωρίζουν ακόμη καλύτερα τους υπόλοιπους χαρακτήρες που πλαισιώνουν τα δύο κεντρικά πρόσωπα, καθώς και το περιβάλλον στο οποίο εκτυλίσσεται η ιστορία. Λογικό, καθώς μιλάμε για τηλεοπτική σειρά και είναι αναγκαίο να υπάρχει μια ιστορία που να μπορεί να σπρώξει την πλοκή σε κάθε σεζόν.

Το σενάριο σε μαγνητίζει από την αρχή, με όλα τα επιμέρους στοιχεία της πλοκής να δένουν απόλυτα και αρμονικά μεταξύ τους, χτίζοντας με το πέρασμα των σεζόν μια ιστορία με αρχή, μέση και τέλος –ασχέτως αν αυτό δεν συμβαίνει απαραιτήτως με χρονολογική σειρά! Όλα οδηγούν σταθερά στο θρυλικό φινάλε -και μπορεί οι φαν της ταινίας να γνωρίζουν από πριν ποιο είναι αυτό, αλλά υπάρχουν κάμποσες ανατροπές που δεν τις περιμένει κανείς! Και είναι αυτή η αδημονία που κάνει την ιστορία ακόμη πιο ελκυστική και καθηλωτική, καθώς η σειρά γεμίζει ικανοποιητικά όλα τα κενά που σκόπιμα άφησε η ταινία στην ιστορία των δύο ηρώων.

Το μεγαλύτερο ατού της σειράς, ασφαλώς, είναι οι ερμηνείες, με αυτή της Farmiga να αποτελεί, ίσως, την πιο εξαιρετική της καριέρας της. Ο αριστοτεχνικός τρόπος με τον οποίο ερμηνεύει την πολυσχιδή προσωπικότητα της Norma Bates και η μαεστρία με την οποία τη μετατρέπει από θύτη σε θύμα και από ανταγωνίστρια σε ηρωίδα από τη μία σκηνή στην άλλη, της χάρισε μια υποψηφιότητα για Emmy, την οποία, δυστυχώς, έχασε.
Και ο Highmore, όμως -ο οποίος από πολύ μικρή ηλικία είχε αποδείξει ότι το έχει με την υποκριτική- δίνει ρεσιτάλ ερμηνείας στον ρόλο του προβληματικού Norman, καθώς τον υποδύεται με ανατριχιαστική αληθοφάνεια και υπάρχουν αρκετές σκηνές που μόνο το βλέμμα του αρκεί για να κάνει τις τρίχες σου να σηκωθούν όρθιες μονομιάς! Κι εδώ τα εύσημα ανήκουν, κατά κάποιο τρόπο, στην Farmiga, αφού ήταν αυτή που τον πρότεινε για τον συγκεκρμένο ρόλο.

Παρότι, λοιπόν, η σειρά ξεκίνησε κάπως χλιαρά, στη συνέχεια κατάφερε να κερδίσει πλήρως το κοινό και –πέρα από αυτές των Emmy- έλαβε δεκάδες ακόμη υποψηφιότητες για διάφορα βραβεία, κερδίζοντας κάποια από αυτά. Πρόκειται για μια από τις πιο καλογυρισμένες, προσεγμένες και σοκαριστικές, κατά διαστήματα, σειρές των τελευταίων ετών που θα τη ρουφήξεις μέσα σε λίγες μέρες και θα θες κι άλλο!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, ξεκίνα το! Μαζί με τη μαμά σου, κατά προτίμηση!

GEEKY TRIVIA
Το σπίτι των Bates (το εξωτερικό σετ, τουλάχιστον) αποτελεί πιστή αντιγραφή του σπιτιού που χτίστηκε για τα γυρίσματα του Psycho. Το οποίο, με τη σειρά του, αποτελούσε μοντέλο του σπιτιού που απεικονίζεται στον πίνακα The House by the Railroad, του Edward Hopper και είχε επιλεχθεί από τον ίδιο τον Χίτσκοκ.

MIA ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΕΙΜΑΣΤΕ
Η σειρά δεν είναι η πρώτη απόπειρα μεταφοράς του Psycho στην μικρή οθόνη. Η αρχική ταινία είχε τόσο ανέλπιστη επιτυχία, που ήταν αναμενόμενο να προσπαθήσουν πολλοί να την επαναλάβουν –ανεπιτυχώς, φυσικά!

  • Psycho (1960) ★★★★★
    Η Marion Crane κλέβει από τη δουλειά της ένα μεγάλο χρηματικό ποσό και αποφασίζει να το σκάσει και να οδηγήσει μέχρι την Καλιφόρνια για να συναντηθεί εκεί με τον μνηστήρα της. Στη διαδρομή σταματά να ξεκουραστεί σε ένα μοτέλ, όπου γνωρίζεται με τον ιδιοκτήτη της επιχείρησης, Norman Bates, ο οποίος ζει με την έγκλειστη μητέρα του σε ένα παλιό, γοτθικού τύπου σπίτι στην κορυφή του λόφου, δίπλα από το μοτέλ. Και η ιστορία ξεκινά εκεί!
  • Psycho II (1983) ★★☆☆☆
    Δεν θα αναφερθώ στην πλοκή για να μην σου κάνω σπόιλερ για την αρχική, αν δεν την έχεις δει ακόμα (τι περιμένεις;)
  • Psycho III (1986)
    Meh, ούτε καν την έχω δει και δεν πρόκειται!
  • Bates Motel (1987)
    Spin-off τηλεταινία της αρχικής ταινίας, η οποία προοριζόταν ως πιλότος για μια τηλεοπτική σειρά που θα εκτυλισσόταν στο μοτέλ, αλλά με διαφορετικούς χαρακτήρες. Την έφαγε το μαύρο σκοτάδι, φυσικά!
  • Psycho IV: The Beginning (1990)
    Διότι πάντα πρέπει να υπάρχει και ένα prequel με τον τίτλο αυτό!
  • Psycho (1998) ★☆☆☆☆
    Πιστό remake της αρχικής ταινίας. Και όταν λέω πιστό, εννοώ ΠΙΣΤΟ, σκηνή προς σκηνή! Γι’ αυτό και πάτωσε, ασφαλώς!

Επίσης, το 1992 κυκλοφόρησε και μια σειρά graphic novels βασισμένη στην αρχική ταινία, τα οποία πλέον είναι απολύτως συλλεκτικά.

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Δεν νομίζω πως θα ασχοληθεί κανείς άλλος με το franchise για πολύ καιρό, καθώς έδωσε όσα είχε να δώσει και το Bates Motel αποτελεί το ιδανικότερο κλείσιμο για αυτόν τον κύκλο!

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Η κάρτα τίτλου.

Ποιος δεν ξέρει αυτό το σπίτι;

Μάνα και γιος. Δεν θες να μπεις ανάμεσά τους!

Ο αντίπαλος;

Η εύθραυστη σύμμαχος.

Hannibal: Κάτι ψήνεται…

Δημιουργός: Bryan Fuller
Δίκτυο: NBC
Διάρκεια: 3 σεζόν (39 επεισόδια 43’)
Ηθοποιοί: Hugh Dancy, Mads Mikkelsen, Laurence Fishburne κ.α.
Είδος: Psychological Horror
Αξιολόγηση: ★★★★☆

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★★★★★
Φρίκη: ★★★★★
Τρόμος: ★★★☆☆
Αγωνία: ★★★★★

HANNIBAL (2013-2015)
Σήμερα θα σου προτείνω μια από τις πιο καλογυρισμένες και φρικιαστικές, ταυτόχρονα, σειρές που προβλήθηκαν ποτέ στην τηλεόραση. Πήρε εξαιρετικές κριτικές σε όλους σχεδόν τους τομείς, ανέβασε στα ύψη τον πήχυ στα τηλεοπτικά θρίλερ και στο τέλος -με την υπερβολική σιγουριά ενός φαβορί- πέταξε πολύ κοντά στον ήλιο, έκαψε τα φτερά της και σαν άλλος Ίκαρος καταποντίστηκε στα απύθμενα βάθη της τηλεθέασης, αφήνοντας τους φαν περίλυπους!

TI MAΣ ΛΕΣ;
Ο Will Graham είναι ένας profiler του FBI με τη μοναδική ικανότητα να μπαίνει στο μυαλό του εκάστοτε ψυχοπαθούς και να ανακαλύπτει τα κίνητρα αλλά και τις μεθόδους που χρησιμοποιεί. Όταν ζητείται η βοήθειά του στις έρευνες για έναν κατά συρροήν δολοφόνο που σκοτώνει τα θύματά του με φρικαλέους τρόπους, η δύσκολη υπόθεση αρχίζει να τον επηρεάζει ψυχολογικά. Έτσι, αποφασίζεται να τεθεί παράλληλα υπό την επίβλεψη του ψυχιάτρου Hannibal Lecter, ο οποίος θα αναλάβει χρέη συμβούλου, αλλά και μέντορα. Κανείς δεν υποψιάζεται, όμως, ότι και ο ίδιος ο Lecter έχει μια φρικιαστική έξη: την κατανάλωση ανθρώπινου κρέατος! Εντυπωσιασμένος από την εμπαθική ικανότητα του Will, ο Hannibal θα αποκτήσει έναν ιδιαίτερο δεσμό μαζί του, τον οποίο, όμως, θα εκμεταλλευτεί στο έπακρο, προσπαθώντας να μετατρέψει τον προστατευόμενό του σε κάτι διαφορετικό…

Σίγουρα δεν χρειάζεται να επεκταθώ περισσότερο στην πλοκή, όλοι γνωρίζουμε τη διάσημη ταινία που έφερε τον χαρακτήρα του Lecter στο προσκήνιο. Η σειρά ξεκινά, ουσιαστικά, πριν το αρχικό βιβλίο και εξερευνά τα πρώτα βήματα στην περίεργη φιλία ανάμεσα στους δύο ήρωες. Κατά τη διάρκειά της δανείζεται χαρακτήρες (κάποιοι εμφανίζονται αρκετά διαφοροποιημένοι) και ιστορίες από τα βιβλία Red Dragon, Hannibal και Hannibal Rising. Κάθε αναφορά σε πρόσωπα από τη Σιωπή των Αμνών, όμως, απουσιάζει, καθώς ο Fuller δεν κατάφερε να εξασφαλίσει τα πνευματικά δικαιώματα από την MGM.

Δεν έχει και μεγάλη σημασία αυτό, όμως. Η σειρά κατάφερε μια χαρά να σταθεί και να χτίσει τον μύθο από την αρχή, ενώ το γεγονός ότι είχαμε την ευκαιρία να δούμε την περίεργη φιλία του Γουίλ και του Χάνιμπαλ από τα θεμέλιά της, βοήθησε στο να εμβαθύνουμε περισσότερο στους δυο ήρωες και τα κίνητρά τους. Στο σύνολό της πρόκειται για μια ποιοτική, κομψή και αρκετά σοφιστικέ παραγωγή –από αυτές που έχουν αρχίσει να εμφανίζονται τα τελευταία χρόνια στην τηλεόραση, αποδεικνύοντας ότι οι παραγωγές υψηλής αισθητικής δεν είναι πλέον μονοπώλιο του κινηματογράφου.
Οι ερμηνείες είναι εξαιρετικές από το σύνολο, σχεδόν, του καστ και όσον αφορά το εικαστικό κομμάτι, η σειρά είναι απλώς αριστουργηματική και πολλές σκηνές σου κόβουν την ανάσα. Δικαίως χαρακτηρίστηκε ως ένα από τα πιο καλόγουστα δράματα που έχουν προβληθεί ποτέ στη μικρή οθόνη. Με πολύ απλά λόγια: τα σπάει!

Τι μπορεί να πήγε στραβά, λοιπόν, με μια σειρά που είχε αγγίξει το τηλεοπτικό μεγαλείο; Προφανώς, οι δημιουργοί ξέχασαν ότι η σειρά τους δεν απευθύνεται μόνο σε κατόχους διπλωμάτων Ψυχολογίας. Η τρίτη (και τελευταία) σεζόν ήταν και η πιο βαριά και ακατανόητη της σειράς. Το βάρος είχε πέσει υπερβολικά στις αλληγορίες, τα απανωτά ψυχολογικά παιχνίδια και τις ατέλειωτες φιλοσοφικές και κοινωνιολογικές συζητήσεις, ενώ η δράση είχε έρθει σε δεύτερη μοίρα. Έτσι, ενώ η σειρά ξεκίνησε έχοντας ως βασικό σκελετό το φορμάτ μιας αστυνομικής σειράς, στο τέλος μεταμορφώθηκε σε μια βαριά μελέτη χαρακτήρα που κούρασε το κοινό. Είναι ωραίο να έχει βάθος και υπόσταση μια τηλεοπτική σειρά, αλλά μην ξεχνάμε ότι ο πρωταρχικός της σκοπός είναι να σε ψυχαγωγήσει και όχι να σου προκαλέσει πονοκέφαλο.

Έτσι, παρά το γεγονός ότι οι κριτικοί είχαν δώσει τις καλύτερες βαθμολογίες τους στην τρίτη σεζόν, οι θεατές είχαν ήδη αρχίσει να την κάνουν με ελαφρά βήματα σε εξίσου πιο ελαφρά θεάματα, οδηγώντας σε ένα άδοξο φινάλε, το οποίο ολοκλήρωσε, μεν, τη σειρά, αλλά ήταν εμφανές πως το έκανε βιαστικά και άτσαλα, αφού ο ίδιος ο Fuller είχε δηλώσει πως είχε σχέδια και πλάνα για εφτά σεζόν.

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, αξίζει σίγουρα τον κόπο. Δες το με τη συνοδεία συκωτιού με φάβα και ενός καλού κρασιού Chianti!

GEEKY TRIVIA
Το τέταρτο επεισόδιο της πρώτης σεζόν δεν προβλήθηκε ποτέ στην αμερικανική τηλεόραση, μετά από απόφαση του ίδιου του Fuller. Το επεισόδιο πραγματευόταν παιδιά που είχαν πέσει θύματα απαγωγής από μικρά και είχαν υποστεί πλύση εγκεφάλου για να δολοφονήσουν τις πραγματικές οικογένειές τους. Πολύ πρόσφατα είχε προηγηθεί στο Κονέκτικατ το μακελειό στο Δημοτικό Σχολείο Sandy Hook, όπου ένας εικοσάχρονος είχε πυροβολήσει θανάσιμα 20 παιδιά και 6 ενήλικες και ο δημιουργός θεώρησε ότι η ιστορία θα δημιουργούσε άσχημους συνειρμούς. Το επεισόδιο χωρίστηκε σε webisodes και προβλήθηκε online, ενώ στη συνέχεια εμφανίστηκε κανονικά στο DVD της σειράς.

MIA ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΕΙΜΑΣΤΕ
Πριν τη σειρά προηγήθηκαν κάμποσες ταινίες, βασισμένες καθεμιά στα αντίστοιχα, ομώνυμα βιβλία του Harris, με ήρωα τον Hannibal Lecter. Μια και το franchise στηρίζεται ουσιαστικά στον χαρακτήρα αυτό, παραθέτω ο,τιδήποτε τον περιλαμβάνει, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι αποτελούν όλα κομμάτι του ίδιου continuity.

    • Manhunter (1986)
      Η ταινία είναι βασισμένη στο βιβλίο Red Dragon, το οποίο είναι το πρώτο της σειράς. Επικεντρώνεται στις προσπάθειες του πράκτορα Graham να εντοπίσει έναν κατά συρροήν δολοφόνο με τη βοήθεια του προσφάτως φυλακισμένου Χάνιμπαλ Λέκτερ.
    • The Silence of the Lambs (1991)
      Η πράκτορας Clarice Starling καλείται να εντοπίσει έναν κατά συρροήν δολοφόνο με το ψευδώνυμο Buffalo Bill, ο οποίος σκοτώνει και γδέρνει γυναίκες (γιατί σχεδόν σε κάθε θρίλερ οι γυναίκες την πληρώνουν τη νύφη;) Για να το καταφέρει αυτό πρέπει να ζητήσει τη βοήθεια του πρώην ψυχιάτρου Hannibal Lecter, ενός δολοφόνου με κανιβαλιστικές τάσεις που βρίσκεται ήδη φυλακισμένος σε άσυλο. Οποιαδήποτε βοήθεια από τον Lecter, όμως, έρχεται με κάποιο τίμημα, καθώς η Starling πρέπει για κάθε πληροφορία που της δίνει να μοιράζεται μαζί του κάτι από την προσωπική της ζωή, αγνοώντας πόσο μεγάλη επιρροή θα έχει πάνω της ο μυστηριώδης άντρας με τον οποίο συνομιλεί…
    • Hannibal (2001)
      Δέκα χρόνια μετά τα γεγονότα του Silence of the Lambs, η πράκτορας Starling προσπαθεί ακόμη να εντοπίσει τον Χάνιμπαλ Λέκτερ, ο οποίος κρύβεται με νέα ταυτότητα στην Ιταλία. Ταυτόχρονα, όμως, προσπαθεί να τον εντοπίσει και ο Mason Verger, το μοναδικό από τα θύματα του Λέκτερ που επέζησε μεν –τραγικά παραμορφωμένο δε.
    • Red Dragon (2002)
      Prequel των δύο αρχικών ταινιών, βασισμένο και αυτό στο ομώνυμο βιβλίο, χωρίς όμως να θεωρείται remake του Manhunter.
    • Hannibal Rising (2007)
      Prequel όλων των ταινιών, το οποίο αφηγείται τα παιδικά και νεανικά χρόνια του Χάνιμπαλ Λέκτερ και τα πρώτα, δειλά του βήματα στον υπέροχο κόσμο του κανιβαλισμού! Η μοναδική ταινία της οποίας το σενάριο έγραψε ο ίδιος ο συγγραφέας.

    ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
    Μετά την ακύρωση της σειράς έγιναν συζητήσεις για τη μεταφορά της στην Amazon ή το Netflix, οι οποίες τελικά ναυάγησαν. Το 2016, o Fuller ανακοίνωσε ότι σχεδιάζει μια μίνι σειρά βασισμένη στη Σιωπή των Αμνών, πιθανότατα με το ίδιο καστ, ενώ το 2017 ξεκίνησαν και επίσημες συζητήσεις για την αναβιώση. Για να δούμε…

    ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

    Η κάρτα τίτλου.

    Έχει το ταλέντο να μπαίνει στο μυαλό του δολοφόνου.

    Έχει το ταλέντο να μπαίνει στο μυαλό σου.

    Είναι το αφεντικό.

    Είναι, μάλλον, νεκρή!

The Mist: Ο τρόμος (ξανα)έρχεται από πολύ μακριά…

Δημιουργός: Christian Torpe
Δίκτυο: Spike
Διάρκεια: 1 σεζόν (10 επεισόδια 47’)
Ηθοποιοί: Morgan Spector, Alyssa Sutherland, Frances Conroy κ.α.
Είδος: Science Fiction Horror
Αξιολόγηση: ★★★☆☆

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★★★☆☆
Φρίκη: ★★★☆☆
Τρόμος: ★★★☆☆
Αγωνία: ★★★★☆

THE MIST (2017)
Η σημερινή πρόταση αποτελεί τηλεοπτική μεταφορά του ομώνυμου βιβλίου του Stephen King, το οποίο είχε ήδη μεταφερθεί και στον κινηματογράφο παλιότερα. Πλέον έχουμε μάθει όλοι ότι οι μεταφορές του King σε οποιαδήποτε οθόνη είναι λίγο ρίσκο: είτε θα σπάσουν ταμεία είτε θα τις φάει το μαύρο σκοτάδι. Δεν ξέρω για ποιον λόγο συμβαίνει αυτό, πάντως το τηλεοπτικό Mist είχε όλα τα φόντα να διαπρέψει, καθώς το κινηματογραφικό του αδελφάκι τα είχε πάει πολύ καλά. Μόνο που οι δημιουργοί καταπάτησαν έναν από τους βασικούς κανόνες του θεάματος: όταν μια συνταγή δουλεύει, ΜΗΝ ΤΗΣ ΑΛΛΑΖΕΙΣ ΤΑ ΦΩΤΑ!

TI MAΣ ΛΕΣ;
Η ζωή κυλά φυσιολογικά στη μικρή κωμόπολη Bridgeville –φαινομενικά, τουλάχιστον, καθώς πολλοί από τους κατοίκους της κρύβουν μυστικά και οικογενειακές τραγωδίες που τους κατατρώνε. Μόνο που αυτά τα μυστικά αρχίζουν να έρχονται απότομα στο φως όταν μια μυστηριώδης, πυκνή ομίχλη καλύπτει ολόκληρη την πόλη, καθώς όποιος παγιδευτεί μέσα της βιώνει φριχτές παραισθήσεις από τους πιο ενδόμυχους φόβους του και θανάσιμα οράματα από το παρελθόν του. Όσοι γλιτώσουν βρίσκουν καταφύγιο σε διάφορα σημεία της πόλης, όπως στην εκκλησία, το νοσοκομείο και το εμπορικό κέντρο. Στο επίκεντρο αυτού του φαινομένου βρίσκονται τα μέλη της οικογένειας Copeland, τα οποία είναι εγκλωβισμένα σε διαφορετικές τοποθεσίες. Στην προσπάθειά τους να βρούνε ξανά ο ένας τον άλλο θα έρθουν αντιμέτωποι, όχι μόνο με τα τέρατα που καραδοκούν μέσα στην ομίχλη, αλλά και με τη μεγαλύτερη απειλή: τους συντοπίτες τους…

Το ύφος της σειράς είναι παρόμοιο με αυτό της ταινίας και αυτό είναι ένα από τα ατού της: σκοτεινή και απειλητική ατμόσφαιρα, κλειστοφοβικά πλάνα και μια απροσδιόριστη απειλή που κρύβεται σε ένα πυκνό πέπλο ομίχλης. Φυσικά, και εδώ, ο μεγαλύτερος κίνδυνος προέρχεται από το ανθρώπινο στοιχείο, καθώς οι χαρακτήρες καλούνται για ακόμη μία φορά να επιλέξουν αν θα επιζήσουν όλοι μαζί ή αν ο καθένας θα κοιτάξει να σώσει το τομάρι του, πατώντας επί πτωμάτων. Θέματα όπως το αίσθημα αυτοσυντήρησης, ο θρησκευτικός φανατισμός, η εκμετάλλευση και η επικράτηση του ισχυρότερου κάνουν κι εδώ την εμφάνισή τους και αποκτούν σε πολλές περιπτώσεις σαδιστικούς τόνους.

Αυτό είναι και ένα από τα αρνητικά στοιχεία της σειράς, καθώς συναντάμε πάλι τις αναπόφευκτες, κλισέ καρικατούρες που μαστίζουν τέτοιες ιστορίες. Από την άλλη, η προσθήκη κάμποσου αχρείαστου δράματος ακόμη, οδήγησε σε διενέξεις που έμοιαζαν τόσο γελοίες μπροστά στην πραγματική απειλή την οποία είχαν να αντιμετωπίσουν οι ήρωες. Το μεγαλύτερο φάουλ, όμως -και αυτό που μάλλον οδήγησε στις κακές κριτικές- ήταν το γεγονός ότι ο σεναριογράφος αποφάσισε να κάνει μια βασική διαφοροποίηση στην ιστορία: η ομίχλη, πλέον, δεν κρύβει κυριολεκτικά τέρατα από άλλη διάσταση, που παραμονεύουν για αθώα θύματα. Αντιθέτως, αποκτά μια καθαρά ψυχολογική χροιά, καθώς οι απειλές που εμφανίζονται από τα έγκατά της έχουν να κάνουν με τους βαθύτερους φόβους και τα μυστικά αυτών που θα παγιδευτούν μέσα της, οδηγώντας τους στην παράνοια και την αυτοκαταστροφή. Αυτό έκανε τα πράγματα πιο ενδιαφέροντα από μια άποψη, καθώς ανοίγονταν πολλές προοπτικές για το κακό που είχε να αντιμετωπίσει ο κάθε χαρακτήρας. Από την άλλη, όμως, οι σκληροπυρηνικοί φαν ήθελαν να δούνε εφετζίδικα βδελύγματα που σκοτώνουν ανθρώπους με πρωτότυπους τρόπους (ποιος μπορεί να ξεχάσει τα πελώρια έντομα της ταινίας ή τις αράχνες που εκτόξευαν ιστό από οξύ;)

Αν κρίνουμε από τις περισσότερες κριτικές θεατών, ίσως είναι από τις σπάνιες περιπτώσεις που το κοινό μισεί μια σειρά, την οποία ήθελε πολύ να αγαπήσει.
Αναπόφευκτα, η σειρά δεν πήρε έγκριση για επόμενη σεζόν και τέλειωσε με ένα ελαφρύ cliffhanger. Λέω ελαφρύ, διότι αν έχεις δει ήδη την ταινία ή έχεις διαβάσει το βιβλίο, τότε το cliffhanger δεν σε ενοχλεί ιδαίτερα, καθώς ξέρεις την πλήρη εξήγηση για όσα διαδραματίζονται. Ακόμη και αν δεν έχεις ιδέα για το στόρι, βέβαια, το τέλος δεν αφήνει κάποια τεράστια ερωτήματα όσον αφορά τους κεντρικούς χαρακτήρες, συνεπώς δεν θα ξενερώσεις τελείως.

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, καλή είναι για ένα χουζούρικο σαββατοκύριακο!

GEEKY TRIVIA
Η ομίχλη αποτελείται από μικροσκοπικά σταγονίδια νερού, τα οποία αιωρούνται σε ένα χαμηλό σύννεφο, σε ποσοστό μέχρι 0,5ml ανά κυβικό μέτρο. Με απλά λόγια, αν γεμίζαμε μια πισίνα Ολυμπιακών διαστάσεων με ομίχλη και την συμπυκνώναμε, θα είχαμε περίπου 1,25 λίτρα νερού. Παρότι στα ελληνικά χρησιμοποιούμε συνήθως τον όρο «ομίχλη» για όλη την έκταση του φαινομένου, η αγγλική ορολογία εξαρτάται από την ορατότητα. Έτσι, αν υπάρχει ορατότητα μέχρι 1 χιλιόμετρο, χρησιμοποιείται ο όρος «fog», για ορατότητα μέχρι 2 χιλιόμετρα ο όρος «mist» (υγρά αχλύς) και για πάνω από δύο χιλιόμετρα, ο όρος «haze» (ξηρά αχλύς).

ΜΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΕΙΜΑΣΤΕ
Έχει προηγηθεί ήδη η ταινία. Αν δεν την έχεις δει, τότε καλύτερα να ξεκινήσεις με εκείνη!

  • The Mist (2007) ★★★★★
    Μετά από μια άγρια καταιγίδα που προκάλεσε αρκετές ζημιές στην πόλη τους, κάποιοι από τους κατοίκους του Bridgton καταφεύγουν στο τοπικό σούπερ μάρκετ για προμήθειες. Όταν, όμως, μια αλλόκοτη ομίχλη καλύπτει αστραπιαία ολόκληρη την πόλη, ταμπουρώνονται φοβισμένοι μέσα στο κατάστημα…

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Ε, νομίζω πως είναι πολύ χλωμό πια!

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Η κάρτα τίτλου.

Ε-ε-έρχεται!

Πάρτι σαν να μην υπάρχει αύριο…

Όχι η κατάλληλη στιγμή για να κάθεσαι έξω!

Αυτό πρέπει να πόνεσε!

Grimm: Μια φορά κι έναν καιρό…

Δημιουργός: Stephen Carpenter, Jim Kouf
Δίκτυο: NBC
Διάρκεια: 6 σεζόν (123 επεισόδια 43’)
Ηθοποιοί: David Giuntoli, Bitsie Tulloch, Russell Hornsby κ.α.
Είδος: Supernatural Drama, Dark Fantasy
Αξιολόγηση: ★★★★☆

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★★★☆☆
Φρίκη: ★★★☆☆
Τρόμος: ★★☆☆☆
Αγωνία: ★★★★☆

GRIMM (2011-2017)
Η σημερινή σειρά ολοκληρώθηκε πολύ πρόσφατα και ήταν μια από τις μεγάλες μου αγάπες τα τελευταία 5 χρόνια. Ο πόνος του χωρισμού έγινε ακόμη πιο δυσβάσταχτος από το γεγονός ότι κόπηκε άδοξα κι ενώ είχε πολλά να δώσει ακόμη, αλλά έτσι είναι η ζωή στο Χόλιγουντ: άλλες σειρές τελειώνουν πριν την ώρα τους κι άλλες κοντεύουν να κλείσουν είκοσι χρόνια κι έχουν γίνει τόσο σούπα που όσο τις παρακολουθείς, χύνεται ρύζι καρολίνα από την οθόνη –ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΜΙΛΑΩ, ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΟ SUPERNATURAL, ΠΟΤΕ ΘΑ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙΣ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ;;;

TI MAΣ ΛΕΣ;
Ο Nick Burkhardt δουλεύει στο Τμήμα Ανθρωποκτονιών του αστυνομικού τμήματος του Portland και μαζί με τον συνεργάτη του αναλαμβάνουν τις πιο περίεργες και επικίνδυνες υποθέσεις. Μόνο που η ζωή του θα αλλάξει ριζικά όταν ανακαλύψει το μεγάλο μυστικό που κρύβει το γενεαλογικό του δέντρο: ο Nick είναι ένας Grimm -απόγονος αρχαίων κυνηγών που αποστολή τους ήταν να καταδιώκουν και να εξοντώνουν τα τερατώδη πλάσματα, στα οποία έχουν βασιστεί όλα τα παραμύθια και οι θρύλοι. Ως Grimm, θα συνειδητοποιήσει ότι ο κόσμος γύρω του είναι πολύ πιο διαφορετικός απ’ ό,τι νόμιζε, καθώς είναι ο μοναδικός που μπορεί να δει την αληθινή μορφή των Wesen, των μυθικών πλασμάτων, τα οποία ζούνε φυσιολογικές ζωές, κρυμμένα ανάμεσα στους ανθρώπους. Προσπαθώντας απεγνωσμένα να διατηρήσει τη λεπτή ισορροπία ανάμεσα στην καριέρα του, την ερωτική του ζωή και την κρυφή του ιδιότητα ως Grimm, θα αποκτήσει θανάσιμους εχθρούς αλλά και πολύτιμους συμμάχους και θα βυθιστεί σε έναν κόσμο γεμάτο μαγεία, μυστικισμό και παγκόσμιες συνομωσίες πέρα από κάθε φαντασία…

Το Grimm έσκασε μύτη την ίδια περίοδο που εμφανίστηκε και το Once Upon A Time -το οποίο, επίσης, έχει ως κεντρικό θέμα του ήρωες παραμυθιών- αλλά ξεχώρισε από την αρχή με τον πολύ πιο σκοτεινό τόνο του. Και μπορεί οι δύο σειρές να μην κονταροχτυπήθηκαν ποτέ τηλεοπτικά η μία απέναντι στην άλλη, αλλά το Grimm σίγουρα ανέβαζε σταδιακά τον πήχυ όσον αφορά την ποιότητα, την πλοκή και το ενδιαφέρον, σε αντίθεση με το Once που -όσο περνούσε ο καιρός- τόσο πιο μαύρο χάλι γινόταν, με αποκορύφωμα το φετινό του… reboot, αφού δεν τραβούσε άλλο!

Η κεντρική ιδέα πίσω από την πλοκή είναι σχετικά απλή -αλλά με κάμποσα έξυπνα τουίστ που την κάνουν αρκετά ενδιαφέρουσα- και συνδυάζει όλα τα στοιχεία: δράμα, μυστήριο, φαντασία, χιούμορ, δράση και τρόμο, καταφέρνοντας να διατηρήσει άψογα τις ισορροπίες, χωρίς να καταντά ανυπόφορη. Είναι, στον πυρήνα της, μια αστυνομική σειρά, αλλά με διάφορες υποϊστορίες να τρέχουν παράλληλα, οι οποίες θέτουν τις βάσεις για τις σεζόν που πρόκειται να ακολουθήσουν. Και, πραγματικά, όσο προχωρούν οι σεζόν, τόσο πιο ενδιαφέρουσα γίνεται και η εξέλιξη, καθώς αποκαλύπτονται όλο και περισσότερα για τον μυστηριώδη, κρυφό κόσμο των Wesen, τα έθιμα και την ιεραρχία τους.

Το μεγαλύτερο ατού του Grimm, όμως, είναι οι ίδιοι οι ήρωες, καθώς η σειρά ανήκει στις σπανιότατες περιπτώσεις που όλοι οι κεντρικοί χαρακτήρες είναι εξαιρετικά συμπαθείς και έχουν απίστευτη χημεία μεταξύ τους (οι καλοί, τουλάχιστον, διότι μερικούς από τους υπόλοιπους, μια χαρά θα τους στραγγάλιζα με τα γυμνά μου χέρια!) Αυτό, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι διαθέτει ένα έξυπνα γραμμένο και καλά δομημένο σενάριο με πολλές προοπτικές, βοήθησε τη σειρά να γίνει αρκετά δημοφιλής σχετικά γρήγορα, παρά τις αρχικές, μέτριες κριτικές. Το μόνο αρνητικό στοιχείο της σειράς είναι ότι σε αρκετά επεισόδια ακολουθεί την λεγόμενη «procedural» μορφή που ακολουθούν οι αστυνομικές σειρές, πράγμα που την κάνει κάπως προβλέψιμη κατά καιρούς, αφού εντοπίζεις εύκολα τους ενόχους και τις διάφορες ανατροπές. Αλλά και πάλι, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν διασκεδάζεις το ίδιο!

Και φτάνουμε στο απογοητευτικό, άδοξο τέλος… Μετά από μια εξαιρετική 4η σεζόν, με το καλύτερο season finale όλης της σειράς, η τηλεθέαση άρχισε να πέφτει απότομα. Ίσως συνέβαλε σε αυτό και το προαναφερθέν φινάλε, το οποίο προκάλεσε σοκ σε όλους τους φαν (δεν θα πω περισσότερα, μην ανησυχείς!) Μετά από μια φουλ 5η σεζόν, λοιπόν, οι παραγωγοί αποφάσισαν να λήξουν τη σειρά με μια ακόμα, κουτσουρεμένη αυτή τη φορά: μόνο 13 επεισόδια. Ενώ, λοιπόν, ήταν προφανές ότι οι δημιουργοί είχαν εισαγάγει στην πλοκή κάμποσα story arcs με σκοπό να εξερευνηθούν παραπάνω σε μελλοντικές σεζόν και τα οποία θα ανέπτυσσαν κι άλλο το μύθο του Grimm, η απότομη ακύρωση οδήγησε στο βιαστικό κλείσιμο –σχεδόν ξεπέταγμα- όλων των ιστοριών κι εμάς στο απόλυτο ξενέρωμα…

Μείναμε, όμως, με τις ευχάριστες αναμνήσεις μιας πολύ καλής σειράς -κι αυτές δεν μπορεί να μας τις στερήσει κανείς. Εκτός, ίσως, από καμιά άνοια

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, θα τη δεις και θα σου αρέσει τόσο που θα την ξεπετάξεις σε κάνα μήνα!

GEEKY TRIVIA
Ο τίτλος της σειράς, φυσικά, είναι παραπομπή στους πασίγνωστους αδελφούς Γκριμ του 18ου αιώνα, οι οποίοι ήταν ακαδημαϊκοί, φιλόλογοι και συγγραφείς και υπεύθυνοι για τη συγγραφή, συλλογή και διάσωση δεκάδων παραμυθιών και θρύλων από διάφορες χώρες. Πολλές από τις ιστορίες αυτές, μάλιστα, ήταν πολύ πιο βίαιες και φρικιαστικές στην αρχική τους μορφή και με το πέρασμα του χρόνου εξομαλύνθηκαν από τους ίδιους τους αδελφούς.

ΜΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΕΙΜΑΣΤΕ
Δεν είχαμε κάνα περίεργο spinoff, αλλά εκδόθηκε μια μηνιαία σειρά κόμικ 12 τευχών που έδενε με τη σειρά, καθώς και τρία μυθιστορήματα βασισμένα σε αυτήν.

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Κανένα, αλλά ελπίζω σε κάνα mini series event σε δέκα χρόνια, μια που είναι η τελευταία μόδα στην τηλεόραση πια!

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Η κάρτα τίτλου.

Ο Γκριμ…

Το Βέσεν…

Χρήσιμα αξεσουάρ για κάθε Γκριμ!

Δεν κερδίζει και βραβείο ομορφιάς…

The Fall: Όταν η Σκιά πέφτει…

Δημιουργός: Allan Cubitt
Δίκτυο: BBC Two, RTÉ One
Διάρκεια: 3 σεζόν (17 επεισόδια 60’-90’)
Ηθοποιοί: Gillian Anderson, Jamie Dornan, John Lynch κ.α.
Είδος: Crime Thriller
Αξιολόγηση: ★★★★★

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★★☆☆☆
Φρίκη: ★★☆☆☆
Τρόμος: ★★☆☆☆
Αγωνία: ★★★☆☆

THE FALL (2013-2016)
Επιστροφή στη μικρή οθόνη σήμερα, με μια βρετανική σειρά εγκλήματος και μυστηρίου, που απέσπασε διθυραμβικές κριτικές από τους πάντες, με τις δύο πρώτες σεζόν να τσιμπάνε και από ένα κατοστάρι στο Rotten Tomatoes. Βοηθά, ασφαλώς, και η παρουσία της πολυαγαπημένης Gillian Anderson, η οποία δίνει ρεσιτάλ ερμηνείας όπου εμφανίζεται!

TI MAΣ ΛΕΣ;
Η Stella Gibson, επικεφαλής της αστυνομικής δύναμης του Λονδίνου, καλείται στη Νότια Ιρλανδία για να βοηθήσει σε μια υπόθεση δολοφονίας που απασχολεί τις τοπικές αρχές για πάνω από έναν μήνα. Όταν οι έρευνες οδηγούν στα ίχνη ενός πιθανού κατά συρροήν δολοφόνου που βάζει στο στόχαστρό του μοναχικές γυναίκες, η Stella οργανώνει ένα ανθρωποκυνηγητό για τον εντοπισμό του. Την ίδια στιγμή, ο δράστης ζει μια φαινομενικά συνηθισμένη και συμβατική ζωή ως σύζυγος και πατέρας, ενώ παράλληλα παραμονεύει το επόμενο θύμα του χωρίς να προκαλεί υποψίες. Όσο ο κλοιός γύρω του στενεύει, όμως, θα αρχίσει ν’ αποκτά και μια αρρωστημένη εμμονή με τη γυναίκα που τον καταδιώκει…

Ο τίτλος της σειράς είναι εμπνευσμένος από το ποίημα The Hollow Men, του T. S. Eliot. Πρόκειται για μια καλογραμμένη, ρεαλιστική, αστυνομική σειρά μυστηρίου, με αρκετές δόσεις από ψυχολογικό θρίλερ, μπόλικο σασπένς και καλοδουλεμένους χαρακτήρες με βάθος και υπόσταση –πράγμα που σπανίζει, αντιστοίχως, στις φασόν αστυνομικές σειρές των ΗΠΑ. Βοηθά, φυσικά, και το γεγονός ότι η σειρά δεν βιάζεται να τρέξει την ιστορία, αλλά πηγαίνει με το πάσο της, αφήνοντας τα γεγονότα να εκτυλιχθούν ομαλά, εξερευνώντας παράλληλα την πολυπλοκότητα κάθε χαρακτήρα. Η σκηνοθεσία είναι άρτια, ενώ μερικές διάσπαρτες ανατροπές σε διάφορα σημεία λειτουργούν ως τονωτικά για το ενδιαφέρον σου, σε περίπτωση που νομίζεις ότι τα πράγματα κινούνται υπερβολικά αργά!

Οι ερμηνείες είναι πολύ δυνατές, με όλο το καστ να δίνει τον καλύτερο εαυτό του. Την παράσταση κλέβει, αναμφισβήτητα, η εξαιρετική Anderson, σε έναν ρόλο που της δίνει την ευκαιρία να δείξει το φάσμα των υποκριτικών της ικανοτήτων, αφού κάθε φορά που εμφανίζεται στην οθόνη σε καθηλώνει τελείως -ακόμη και αν πρόκειται για μια αργόσυρτη, δεκάλεπτη σκηνή χωρίς μουσική, μόνο με διάλογο! Δεν αποτελεί έκπληξη το ότι η ίδια έχει δηλώσει πως ο ρόλος της Stella Gibson είναι ο αγαπημένος της καριέρας της -πιο πολύ και από αυτόν της Scully στο X-Files!

Στο πλευρό της στέκεται επάξια ο Jamie Dornan, στον ρόλο ενός κοινωνιοπαθή δολοφόνου με διπλή ζωή, ο οποίος έχει μπει ανατριχιαστικά στο πετσί του ρόλου. Ίσως βοηθά και το γεγονός ότι ο ίδιος προετοιμάστηκε για τον ρόλο παρακολουθώντας… Dexter! (Ο Michael C. Hall θα έπρεπε να διδάσκει τον ρόλο του σε σχολές υποκριτικής, φαντάζομαι!) Παίζει, δε, τόσο καλά, που είμαι πρόθυμος να του συγχωρέσω το γεγονός ότι πρωταγωνιστεί και στις ανεκδιήγητες 50 Αποχρώσεις του Γκρι!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, να τη δεις!

GEEKY TRIVIA
Αρκετά από τα επώνυμα των κεντρικών χαρακτήρων παραπέμπουν σε… μοντέλα κιθάρας ή ο,τιδήποτε έχει σχέση με αυτές (Burns, Stagg, Benedetto, Smith, Brawley, Breedlove κ.α.), ενώ οι δύο πρωταγωνιστές έχουν πάρει το πλήρες ονοματεπώνυμό τους από δύο διαφορετικές μάρκες (Stella Gibson και Paul Spector). Μάλλον ο δημιουργός της σειράς έχει κάποιο κόλλημα με το συγκεκριμένο μουσικό όργανο…

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Ο Cubitt έχει δηλώσει ότι έχει ιδέες για αρκετές νέες σεζόν και έχει αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο (και την επιθυμία) να συνεχιστεί η σειρά στο μέλλον –ίσως όχι στο άμεσο.
Για την ώρα, έχει ήδη ξεκινήσει να γυρίζεται το γαλλικό remake της σειράς.

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Η κάρτα τίτλου.

Έτοιμος για το κυνήγι…

Έχει κι αυτή τα μυστικά της…

Το πρωί οικογενειάρχης…

…και το βράδυ δολοφόνος!