5 (ακόμη) θρίλερ για να δεις στην καραντίνα!


ΜΑΚΡΙΑ ΚΙ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΙ
PART TWO!
Η πρώτη εβδομάδα του επίσημου lockdown πλησιάζει στο τέλος της και δεν ξέρουμε πόσο ακόμη θα τραβήξει η απομόνωση. Βρίσκουμε, παρόλα αυτά, μια κάποια παρηγοριά στο γεγονός ότι ολόκληρος ο πλανήτης βιώνει αυτή την πρωτοφανή ιστορία και δεν είμαστε μόνοι μας –διότι είμαστε και κακοί άνθρωποι και θέλουμε να υποφέρουν κι άλλοι μαζί μας! Τα πράγματα θα μπορούσαν να είναι και χειρότερα, σαφώς. Καταρχάς, σκέψου πόσο πιο άθλια θα ήταν η καραντίνα αν ζούσες έναν αιώνα πριν, χωρίς κινητό, Netflix, Facebook, Viber, Skype και βίντεο με γάτες στο YouTube! Και χωρίς εμένα, να σου προτείνω κάθε Παρασκευή και μερικές ταινιούλες ακόμη, ώστε να γίνουν τα βράδια της απομόνωσης λίγο πιο υποφερτά. Νέα πεντάδα και σήμερα, λοιπόν. Όχι πάλι ταινίες με πανδημίες –τις φάγαμε στη μάπα– αλλά ένα ποτ πουρί από διάφορα είδη, έτσι για ποικιλία. Αυτή τη φορά, μάλιστα, έβαλα από το καλό πράμα -όχι τίποτε κακοφτιαγμένα b-movies. Διότι οι καιροί απαιτούν ποιοτικό αιματοκύλισμα!


TRIANGLE (2009)

Σκηνοθεσία: Christopher Smith
Σενάριο: Christopher Smith
Μουσική: Christian Henson
Ηθοποιοί: Melissa George, Michael Dorman,
Rachael Carpani κ.α.
Είδος: Psychological Thriller
Αξιολόγηση: ★★★★★

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Η Jess, μια μόνη μητέρα που προσπαθεί με κόπο να μεγαλώσει τον αυτιστικό γιο της, αποφασίζει να πάει σε μια εκδρομή με το σκάφος ενός φίλου, μαζί με την παρέα του. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, όμως, το σκάφος πέφτει σε ξαφνική καταιγίδα και αναποδογυρίζει. Για καλή τους τύχη βρίσκονται στην πορεία ενός υπερωκεάνιου, στο οποίο ανεβαίνουν για να σωθούν. Με μια πρόχειρη εξερεύνηση συνειδητοποιούν ότι δεν υπάρχει κανένας άλλος πάνω στο πλοίο, όμως πολύ σύντομα τα πράγματα αρχίζουν να εξελίσσονται όπως σε μια συνηθισμένη ταινία slasher…. ή μήπως όχι;

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε,πρόκειται για μια από τις πιο mindfuck ταινίες που θα δεις στη ζωή σου! Ενώ νομίζεις πως θα δεις κάτι συνηθισμένο, οι απανωτές ανατροπές και ο απροσδόκητος τρόπος με τον οποίο εξελίσσεται το σενάριο, κάνουν το σαγόνι σου να πέφτει σταδιακά! Αυτό συνέβη σε μένα, τουλάχιστον, καθώς ο παραπλανητικός  τίτλος με προϊδέασε για κάποια φτηνή χαζοταινιούλα με το τρίγωνο των Βερμούδων ή κάτι ανάλογο. Όμως όχι! Το σενάριο είναι καλογραμμένο και πανέξυπνο, οι ερμηνείες πολύ καλές και το production value ανεβασμένο. Να την δεις οπωσδήποτε!


THE SACRAMENT (2013)

Σκηνοθεσία: Ti West
Σενάριο:Ti West
Μουσική: Tyler Bates
Ηθοποιοί: AJ Bowen, Joe Swanberg,
Amy Seimetz κ.α.

Είδος: Found Footage, Horror
Αξιολόγηση: ★★★★☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Ο Patrick λαμβάνει γράμμα από την τοξικομανή αδελφή του που τον ενημερώνει πως έχει γίνει μέλος της ουτοπικής κοινότητας του Eden Parish, όπου προσπαθεί να ξεπεράσει τον εθισμό της. Θέλοντας να μάθει περισσότερα, αποφασίζει να δεχτεί την πρόσκλησή της και να επισκεφτεί το καταφύγιο, μαζί με έναν δημοσιογράφο του Vice και έναν κάμεραμαν, με σκοπό να γυρίσουν ένα αφιέρωμα. Εκεί ανακαλύπτουν πως η κοινότητα έχει ιδρυθεί από έναν μυστηριώδη άντρα, τον οποίο τα μέλη αποκαλούν Πατέρα και πως τα έσοδα έχουν προέλθει όλα από δωρεές των μελών. Αποφασισμένοι να ανακαλύψουν αν όλα είναι τόσο ρόδινα όσο δείχνουν, αρχίζουν να καταγράφουν διάφορες μαρτυρίες, με απώτερο σκοπό να μιλήσουν με τον ίδιο τον Πατέρα. Σιγά σιγά, η ανατριχιαστική πραγματικότητα αποκαλύπτεται μπροστά στα μάτια τους…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, πρόκειται για ένα ατμοσφαιρικό, ψυχολογικό θρίλερ, γυρισμένο σαν ντοκιμαντέρ. Η ιστορία, η οποία είναι βασισμένη στα πραγματικά γεγονότα της σφαγής του Jonestown, εκτυλίσσεται αργά –αλλά όχι βαρετά. Με αυτόν τον τρόπο, σου δίνει την ευκαιρία να βυθιστείς κι εσύ σιγά σιγά στην ατμόσφαιρα και να νιώσεις την ολοένα αυξανόμενη αίσθηση κινδύνου και απειλής που πλανάται στον αέρα. Θετικό είναι και το γεγονός ότι, ενώ ανήκει στο genre του found footage, δεν υιοθετεί, ευτυχώς, την τεχνική των ανάλογων ταινιών, με τα κουνημένα, θολά πλάνα. Η ταινία είναι καλογυρισμένη και όσο πιο σωστά καδραρισμένη γίνεται, ώστε να θυμίζει αληθινό ρεπορτάζ.


CLOWN (2014)

Σκηνοθεσία: Jon Watts
Σενάριο: Christopher Ford, Jon Watts
Μουσική: Matt Veligdan
Ηθοποιοί: Laura Allen, Christian Distefano,
Andy Powers κ.α.

Είδος: Horror
Αξιολόγηση: ★★★☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Ο Kent διοργανώνει ένα πάρτι γενεθλίων για τον γιο του, αλλά ο κλόουν που είχε κανονίσει να εμφανιστεί, ακυρώνει την τελευταία στιγμή. Για καλή του τύχη, ανακαλύπτει μια παλιά στολή κλόουν στο υπόγειο ενός σπιτιού που πουλάει και αποφασίζει να υποδυθεί εκείνος τον ρόλο. Μετά το πάρτι, κοιμάται χωρίς να βγάλει τη στολή και το επόμενο πρωί ανακαλύπτει με φρίκη ότι είναι αδύνατο να τη βγάλει. Τα χειρότερα δεν έχουν αρχίσει καν, όμως, αφού σιγά σιγά ο Kent αρχίζει να μεταλλάσσεται και να νιώθει μια ακατανίκητη πείνα. Τρομοκρατημένος, αναζητά τον προηγούμενο ιδιοκτήτη της στολής, ελπίζοντας να δώσει κάποια λύση στον εφιάλτη…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε,δεν είναι και ο Pennywise από το It, αλλά και ο κλόουν της συγκεκριμένης ταινίας μια χαρά τα πηγαίνει στον τομέα της φρίκης. Η κεντρική ιδέα είναι κάπως πρωτότυπη και ξεχωρίζει, ακόμη και αν πλαισιώνεται από αρκετά κλισέ του είδους. Θα μπορούσε, ίσως, να έχει και πιο γρήγορο ρυθμό, αλλά σε γενικές γραμμές θα κρατήσει το ενδιαφέρον σου.


RAW (2016)

Σκηνοθεσία: Julia Ducournau
Σενάριο: Julia Ducournau
Μουσική: Jim Williams
Ηθοποιοί: Garance Marillier, Ella Rumpf,
Laurent Lucas
Είδος: Horror
Αξιολόγηση: ★★★★★

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Η Justine ξεκινά το πρώτο της εξάμηνο στην κτηνιατρική σχολή στην οποία φοιτά και η αδελφή της. Πριν από τα μαθήματα αναγκάζεται να συμμετάσχει στην τελετή μύησης, την οποία περνούν όλοι οι νέοι σπουδαστές. Όταν συνειδητοποιεί πως αυτή περιλαμβάνει μια σειρά από καψόνια, με αποκορύφωμα την κατανάλωση ωμών νεφρών κουνελιού, αρνείται κατηγορηματικά, μια και είναι χορτοφάγος. Η αδελφή της την εξαναγκάζει να φάει ένα και το ίδιο βράδυ η Justine ανακαλύπτει ένα περίεργο εξάνθημα στο πόδι της, το οποίο ο γιατρός αποδίδει σε τροφική δηλητηρίαση. Η κατάστασή της χειροτερεύει, όμως, φτάνοντας στο σημείο να έχει περίεργες ορέξεις… 

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, πρόκειται για μια προσεγμένη, καλοδουλεμένη παραγωγή που απέσπασε επαίνους παντού και, επίσης, οδήγησε κάμποσους θεατές στην έξοδο, από την αηδία! Το ότι είναι γεμάτη σκηνές φρίκης, δεν σημαίνει πως πρόκειται για ένα ακόμη άμυαλο splatter. Αντιθέτως, η ταινία είναι ατμοσφαιρική, διεστραμμένη κατά διαστήματα και γεμάτη συμβολισμούς, κυρίως για το πόσο απρόβλεπτη είναι η ανθρώπινη φύση. Απλώς φρόντισε να μην τη δεις τρώγοντας!


CRAWL (2019)

Σκηνοθεσία: Alexandre Aja
Σενάριο: Michael Rasmussen
Μουσική: Max Aruj, Steffen Thum
Ηθοποιοί: Kaya Scodelario, Barry Pepper
Είδος: Disaster Horror
Αξιολόγηση: ★★★★☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Όταν ένας τυφώνας Κατηγορίας 5 χτυπάει τη Φλόριδα, οι αρχές διατάζουν την εκκένωση των περιοχών που πρόκειται να πληγούν περισσότερο. Η Haley, όμως, αποφασίζει να παραβλέψει τις οδηγίες και να αναζητήσει τον πατέρα της, ο οποίος δεν έχει δώσει σημεία ζωής. Όταν καταφέρνει να τον εντοπίσει είναι ήδη αργά, καθώς οι δρόμοι έχουν αρχίσει να πλημμυρίζουν και οι δυο τους καταλήγουν εγκλωβισμένοι στο υπόγειο του πατρικού τους. Το χειρότερο είναι πως δεν είναι μόνοι τους. Όσο η πόλη γεμίζει νερό, όλο και περισσότεροι αλιγάτορες κάνουν την εμφάνισή τους και ένας από αυτούς βρίσκεται στο υπόγειο μαζί τους. Η Haley πρέπει τώρα να παλέψει με ένα αδηφάγο κτήνος αν θέλει να σώσει τον εαυτό της, αλλά και τον τραυματισμένο πατέρα της, από βέβαιο πνιγμό…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, η ταινία ήταν μια από τις μεγαλύτερες και πιο απροσδόκητες επιτυχίες της χρονιάς που πέρασε, σε σημείο να την ανακηρύσσει και ο Quentin Tarantino ως αγαπημένη του για το 2019. Παρότι, εκ πρώτης όψεως, φαίνεται σαν «μια ακόμη ταινία με αρπακτικό ζώο», καταφέρνει να είναι κάτι παραπάνω. Αυτό οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην ερμηνεία της Scodelario, αλλά και στο γεγονός ότι το Crawl συνδυάζει στοιχεία τρόμου και ταινίας καταστροφής, σε ένα μίγμα γεμάτο δράση και συνεχή αγωνία. Μοιάζει σαν τον ιδανικό φόρο τιμής σε ταινίες με ζώα-κυνηγούς, όπως το Lake Placid, αλλά με πιο προσγειωμένη και ρεαλιστική προσέγγιση. Να το δεις, ειδικά με βροχερό καιρό!

5 θρίλερ για να δεις στην καραντίνα!


ΜΑΚΡΙΑ ΚΙ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΙ!
Είναι αρκετές οι φορές που η ζωή μοιάζει ν΄ αντιγράφει τον κινηματογράφο και να που τώρα ολόκληρος ο πλανήτης βιώνει κάτι που μοιάζει να βγήκε από ταινία επιστημονικής φαντασίας. Ο κορονοϊός έκανε τη δειλή εμφάνισή του στα τέλη της προηγούμενης χρονιάς, αλλά ξεπέρασε πολύ γρήγορα το τρακ του. Τώρα πια έχει εξαπλωθεί σε κάθε ήπειρο, ολόκληρες χώρες τελούν υπό καραντίνα και γενική απαγόρευση κυκλοφορίας, η παγκόσμια οικονομία αρχίζει να γονατίζει και τα θύματα αυξάνονται ανησυχητικά. Απόδειξη ότι όσο μακριά κι αν έχει φτάσει ο πολιτισμός μας, αυτό δεν σημαίνει πως δεν μπορεί πολύ εύκολα να καταρρεύσει από τη μια στιγμή στην άλλη. Και υπάρχει πιο ιδανικός εχθρός για να το πετύχει αυτό, πέρα από κάποιον που φαίνεται μόνο στο μικροσκόπιο; Δεν χρειάζεται πανικός, όμως. Υπομονή και αισιοδοξία! Ακολούθα τις οδηγίες των ειδικών, προφυλάξου όσο καλύτερα μπορείς και βρες την ευκαιρία να κάνεις μέσα στην καραντίνα όλα εκείνα που συνεχώς γκρινιάζεις πως δεν έχεις χρόνο να κάνεις. Και στο ενδιάμεσο, εδώ είμαι εγώ για να σου προτείνω και κανένα καλό θρίλερ! Η περίσταση απαιτεί και ταινίες αντίστοιχου περιεχομένου, φυσικά. Τι; Too soon?


CARRIERS (2009)

Σκηνοθεσία: Àlex & David Pastor
Σενάριο: Àlex & David Pastor
Μουσική: Peter Nashel
Ηθοποιοί: Lou Taylor Pucci, Chris Pine,
Emily VanCamp κ.α.
Είδος: Body Horror, Post-Apocalyptic Horror
Αξιολόγηση: ★★★☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Τέσσερις επιζώντες μιας πανδημίας που έχει αποδεκατίσει το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού της Γης ταξιδεύουν προς μια απομονωμένη παραλία. Σκοπός τους είναι να εγκατασταθούν στο ξενοδοχείο που βρίσκεται εκεί, περιμένοντας να εξαλειφθεί ο ιός και να συνεχίσουν τη ζωή τους. Στο ταξίδι τους ακολουθούν μια σειρά από κανόνες που έχουν θεσπίσει, ώστε να αποφύγουν τον κίνδυνο μόλυνσης. Στην πορεία, όμως, θα συναντηθούν με έναν πατέρα και την άρρωστη κόρη του και τα σχέδιά τους θα αλλάξουν οριστικά…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, παρότι δεν έχει και κάτι καινούργιο να πει η ταινία, βλέπεται αρκετά ευχάριστα (όσο ευχάριστα μπορείς να παρακολουθήσεις μια μεταποκαλυπτική ταινία!) Η ιστορία μπορεί να είναι σχετικά απλή και με αναμενόμενη εξέλιξη, αλλά οι ερμηνείες τη σώζουν. Το ενδιαφέρον είναι ότι αποτελεί μια από τις πρώτες ταινίες του Chris Pine -πριν γίνει γνωστός- και προβλήθηκε την ίδια χρονιά με το reboot του Star Trek (το οποίο τον έκανε γνωστό!)


CONTAGION (2011)

Σκηνοθεσία: Steven Soderbergh
Σενάριο: Scott Z. Burns
Μουσική: Cliff Martinez
Ηθοποιοί: Marion Cotillard, Matt Damon, Jude Law, Laurence Fishburne κ.α.
Είδος: Action Thriller
Αξιολόγηση: ★★★★★

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Δύο μέρες μετά την επιστροφή της από επαγγελματικό ταξίδι στην Κίνα, μια γυναίκα από τις ΗΠΑ αρρωσταίνει και πεθαίνει. Η αυτοψία δείχνει ότι ο θάνατος προκλήθηκε από έναν άγνωστο και αρκετά θανατηφόρο ιό και οι έρευνες αποκαλύπτουν ότι η νεκρή ήταν ο αρχικός ασθενής. Αμέσως ξεκινά αγώνας δρόμου για να εντοπιστούν όλες οι κινήσεις της και να αποφευχθεί η εξάπλωση του ιού, όμως είναι πλέον πολύ αργά. Όσο οι ειδικοί παλεύουν με τον χρόνο για να ανακαλύψουν το εμβόλιο κατά του ιού, ο πλανήτης αρχίζει σιγά σιγά να κυριεύεται από τον πανικό και να βυθίζεται όλο και περισσότερο στο χάος…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, πρόκειται για μια αριστουργηματική ταινία με ανσάμπλ καστ, η οποία τρόμαξε πολλούς με τον ρεαλισμό της, ενώ στις μέρες που διανύουμε φαντάζει σχεδόν προφητική. Οι ερμηνείες είναι πολύ καλές, η σκηνοθεσία αριστοτεχνική και η ιστορία παρουσιάζεται μέσα από τα μάτια διάφορων χαρακτήρων, αποκαλύπτοντας όλες τις πλευρές μιας πανδημίας: το δράμα των θυμάτων και των οικογενειών τους, τη μάχη του νοσηλευτικού προσωπικού, τις συζητήσεις πίσω από τις κλειστές πόρτες οργανισμών, την ψυχολογία του πλήθους και τη μαζική υστερία, καθώς και την αναπόφευκτη εμφάνιση των κερδοσκόπων. Έπαινοι προήλθαν και από την επιστημονική κοινότητα για την ακρίβεια του σεναρίου, όσον αφορά το επιστημονικό κομμάτι.


HIDDEN (2015)

Σκηνοθεσία: The Duffer Brothers
Σενάριο: The Duffer Brothers
Μουσική: David Julyan
Ηθοποιοί: Alexander Skarsgård,
Andrea Riseborough, Emily Alyn Lind

Είδος: Psychological Thriller
Αξιολόγηση: ★★★☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Μια μυστηριώδης ασθένεια που χτυπάει τις ΗΠΑ αναγκάζει μια τριμελή οικογένεια να κρυφτεί σε ένα υπόγειο καταφύγιο. Πεπεισμένοι πως είναι οι μοναδικοί που έχουν επιζήσει και ότι ο υπόλοιπος πληθυσμός έχει μετατραπεί σε τέρατα, προσπαθούν να επιβιώσουν στο ασφυκτικό, αυτό, περιβάλλον έχοντας ως κύριο κανόνα να διατηρούν την ψυχραιμία τους και να μην εγκαταλείπουν για κανένα λόγο την κρυψώνα τους. Μια σειρά από ατυχείς συγκυρίες, όμως, θα απειλήσει την ασφάλειά τους…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, η ταινία είναι αρκετά ενδιαφέρουσα και καταφέρνει να αναπτύξει μια τετριμμένη ιδέα με δημιουργικό τρόπο. Είναι κλειστοφοβική, ατμοσφαιρική και μινιμαλιστική, κυρίως λόγω του χαμηλού budget. Το σενάριο δεν είναι κάτι το πρωτότυπο, όμως παρουσιάζεται έξυπνα, μοιρασμένο ανάμεσα στο παρόν και σε ελάχιστα flashback τα οποία αποκαλύπτουν όλες τις πτυχές της ιστορίας. Σίγουρα θα κρατήσει το ενδιαφέρον σου μέχρι το ανατρεπτικό φινάλε.


VIRAL (2016)

Σκηνοθεσία: Henry Joost, Ariel Schulman
Σενάριο: Christopher Landon
Μουσική: Rob Simonsen
Ηθοποιοί: Sofia Black D’Elia, Analeigh Tipton,
Travis Tope κ.α.

Είδος: Science Fiction Horror
Αξιολόγηση: ★★☆☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Μια εξαιρετικά μεταδοτική ασθένεια που προκαλείται από παρασιτικό οργανισμό χτυπάει μια μικρή πόλη της Καλιφόρνια, την οποία η κυβέρνηση θέτει αμέσως υπό αυστηρή καραντίνα. Στο επίκεντρο του χαμού βρίσκονται δυο αδελφές, οι οποίες αποκόπτονται τελείως από τους γονείς τους και πρέπει να βρούνε έναν τρόπο να παραμείνουν υγιείς ώσπου να περάσουν όλα. Κάτι που θα αποδειχθεί σχεδόν αδύνατο, αφού όσοι νοσούν γίνονται απίστευτα βίαιοι και επιθετικοί…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, εντάξει, βλέπεται. Δεν αποτελεί και κάτι το εξαιρετικά πρωτότυπο, μοιάζει περισσότερο με ένα αναμάσημα ιδεών που έχουμε ξαναδεί, αλλά με μια προσπάθεια να αποδοθούν με πιο σύγχρονο τρόπο. Είναι καλογυρισμένο και έχει μερικές καλές σκηνές φρίκης, όμως η γενική αίσθηση που σου αφήνει είναι αυτή του ξαναζεσταμένου φαγητού. Είναι, σίγουρα, από τις ταινίες που βλέπεις κάνοντας κάτι άλλο ταυτόχρονα.


RADIUS (2017)

Σκηνοθεσία: Caroline Labrèche, Steeve Léonard
Σενάριο: Caroline Labrèche, Steeve Léonard
Μουσική: Benoît Charest
Ηθοποιοί: Diego Klattenhoff, Charlotte Sullivan
Είδος: Science Fiction Thriller
Αξιολόγηση: ★★★★☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Ένας άντρας συνέρχεται μετά από αυτοκινητιστικό δυστύχημα και συνειδητοποιεί ότι έχει χάσει τη μνήμη του. Αναζητώντας βοήθεια, θα ανακαλύψει έντρομος πως όποιος ζωντανός οργανισμός τον πλησιάζει σε κοντινή απόσταση, πέφτει νεκρός. Το μυστήριο περιπλέκεται ακόμη περισσότερο όταν συναντά μια γυναίκα που, όχι μόνο πάσχει κι εκείνη από αμνησία, αλλά δείχνει να έχει και ανοσία στη θανατηφόρα δύναμή του. Μαζί θα προσπαθήσουν να λύσουν το μυστήριο για το τι τους συνέβη…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, πρόκειται για μια ενδιαφέρουσα ταινία με αρκετά έξυπνη και πρωτότυπη ιστορία και μπόλικες ανατροπές στην εξέλιξή της. Συνδυάζει στοιχεία θρίλερ, επιστημονικής φαντασίας, μυστηρίου και το σασπένς σε κρατάει από το ξεκίνημα μέχρι το τέλος. Μπορεί να είναι low budget, όμως η φρέσκια ιδέα στην οποία βασίστηκε το σενάριο είναι το μόνο που έχει σημασία εδώ και είναι και αυτό που οδήγησε στις εξαιρετικές κριτικές του κοινού.  Δες την οπωσδήποτε!

Gravy: Στο λαιμό να σου κάτσω!

Σκηνοθεσία: James Roday
Σενάριο: James Roday, Todd Harthan
Μουσική: Charlton Pettus
Ηθοποιοί: Michael Weston, Sutton Foster, Lily Cole, Gabourey Sidibe κ.α.
Είδος: Horror Comedy
Αξιολόγηση: ★★★★☆

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★★★★☆
Φρίκη: ★★★★☆
Τρόμος: ★★★☆☆
Αγωνία: ★★★★☆

GRAVY(2015)
Μετά από μια μικρούλα ανάπαυλα τεσσάρων μηνών και κάτι, επιστροφή στα παλιά λημέρια, για να μη μου μείνεις παραπονεμένος! Την κατάλληλη στιγμή κιόλας, μια και χθες γιόρτασαν το Halloween στο Αμέρικα και η παράδοση θέλει να προτείνω κι εγώ μια σχετική ταινία κάθε χρονιά. Το ότι δεν έχουμε trick or treat εμείς δεν σημαίνει ότι απαγορεύεται να μπούμε στο σχετικό κλίμα! Αν η σημερινή ταινία σε κάνει να πεινάσεις με τη θεματολογία της… καλά θα κάνεις να επισκεφτείς κάποιον ειδικό!

TI MAΣ ΛΕΣ;
Είναι παραμονή της Ημέρας των Αγίων Πάντων και οι εργαζόμενοι ενός μικρού μεξικάνικου εστιατορίου ετοιμάζεται να κλείσει το μαγαζί για τη βραδιά και να ξεκινήσει το αποχαιρετιστήριο πάρτι της μπαργούμαν, η οποία θα ξεκινήσει τη νέα της καριέρα ως νοσηλεύτρια. Όταν το πάρτι τελειώνει, όμως, συνειδητοποιούν ότι είναι παγιδευμένοι μέσα στο κατάστημα, με τις πόρτες σφραγισμένες και το τηλέφωνο κομμένο. Σύντομα ανακαλύπτουν ότι είναι όλοι όμηροι μιας τριάδας σαδιστών, οι οποίοι δένουν και φιμώνουν το προσωπικό και το αναγκάζουν να συμμετάσχει σε διάφορα αρρωστημένα και τρομακτικά παιχνίδια. Απώτερος σκοπός τους, όμως, είναι να δολοφονήσουν έναν έναν τους υπαλλήλους και να τους φάνε όλους κατά τη διάρκεια της νύχτας, σε διάφορα γκουρμέ πιάτα! 

Ταινίες με κανίβαλους έχουν γυριστεί κάμποσες, αλλά αυτή είναι μακράν η πιο διασκεδαστική που θα δεις. Πράγμα που κάνει την όλη φάση ακόμη πιο αρρωστημένη! Μη χαλαρώσεις, όμως: το γεγονός ότι πρόκειται για μαύρη κωμωδία δεν σημαίνει ότι δεν είναι και υπέρ το δέον φρικιαστική ή γεμάτη σκληρές σκηνές. Είναι από τις παραγωγές εκείνες που διχάζουν το κοινό, οπότε είτε θα τη λατρέψεις είτε θα τη μισήσεις –αναλόγως πόσο είσαι μυημένος στο είδος αυτό.

Το ensemble cast απαρτίζεται από αρκετές γνωστές φάτσες που σίγουρα έχεις δει σε άλλες σειρές και ταινίες. Η χημεία μεταξύ τους είναι η ιδανική και δείχνουν όλοι να το διασκεδάζουν με τον ρόλο, πράγμα που βοηθάει κι εσένα να το διασκεδάσεις ακόμη περισσότερο με τη σειρά σου. Άλλωστε, πρόκειται για μια χαβαλεδοταινία, χωρίς ιδιαίτερο βάθος ή κρυφά νοήματα και το γεγονός ότι δεν παίρνει πολύ στα σοβαρά την πάρτη της είναι προς όφελός της. Είναι απλώς μια ένοχη απόλαυση για να περάσεις καλά την ώρα σου!

Έχει γέλιο, έχει μπόλικο αίμα και αηδία κι έχει και αρκετή αγωνία –κι ας εκτυλίσσεται ως επί το πλείστον σε έναν κλειστό χώρο. Με λίγα λόγια, ανήκει στις περιπτώσεις εκείνες, όπου το low budget δεν σημαίνει οπωσδήποτε και low quality!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, να τη δεις τρώγοντας κρεατάκι με μπόλικη, μπόλικη σαλτσούλα!

GEEKY TRIVIA
Η ταινία αποτελεί το σκηνοθετικό ντεμπούτο του ηθοποιού James Roday, ο οποίος έγινε ευρέως γνωστός από τον πρωταγωνιστικό ρόλο που είχε στη σειρά Psych! και, μάλιστα, κάνει και ένα cameoμαζί με τον συμπρωταγωνιστή του από τη σειρά!

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Θα μπορούσε να έχει, αλλά δεν το βλέπω.

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Σεφ εναντίον φύλακα…

Αποχαιρετισμός μετά μασκαρέματος!

Ο εισβολέας!

Το παιχνίδι αρχίζει!

Εμ… ευχαριστώ, είμαι σε δίαιτα!

Life: Πρέπει να μιλήσουμε για τον Κάλβιν…

Σκηνοθεσία: Daniel Espinosa
Σενάριο: Rhett Reese, Paul Wernick
Μουσική: Jon Ekstrand
Ηθοποιοί:  Jake Gyllenhaal, Rebecca Ferguson, Ryan Reynolds κ.α.
Είδος: Science Fiction Horror
Αξιολόγηση: ★★★☆☆

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★★☆☆☆
Φρίκη: ★★☆☆☆
Τρόμος: ★★★☆☆
Αγωνία: ★★★★☆

LIFE (2017)
Άρχισαν οι μεγάλες ζέστες, οπότε ας μεταφερθούμε για λίγη δροσιά στο παγωμένο διάστημα, εκεί όπου ο ήλιος δεν μπορεί να μας ενοχλήσει και το μόνο που μας απασχολεί είναι οι δεκάδες διαφορετικοί τρόποι με τους οποίους μπορούμε να βρούμε φριχτό θάνατο! Σε αυτούς έρχεται να προσθέσει ακόμη έναν και το σενάριο της σημερινής ταινίας!

TI MAΣ ΛΕΣ;
Κάπου στο κοντινό μέλλον, μια ομάδα έξι αστροναυτών βρίσκεται στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό και πειραματίζεται με τα δείγματα χώματος που περισυνέλεξε από τον Άρη ένα μη επανδρωμένο σκάφος. Σε αυτά ανακαλύπτουν ένα κύτταρο –απόδειξη για την ύπαρξη εξωγήινης ζωής- το οποίο βρίσκεται σε κατάσταση νάρκης. Αφού καταφέρουν να το ξυπνήσουν, ξεκινά να πολλαπλασιάζεται και να μετατρέπεται σε πολυκύτταρο οργανισμό με αρκετά αξιοσημείωτα χαρακτηριστικά. Ο Calvin –όπως ονομάζουν τον οργανισμό- ξεκινά από πολύ νωρίς να δείχνει την τολμηρή και ερευνητική του φύση. Μαζί με τη νοημοσύνη του, όμως, αρχίζει να μεγαλώνει και κάτι ακόμη: το ένστικτο της αυτοσυντήρησης. Πολύ σύντομα θα ξεκινήσει ένας αγώνας επιβίωσης ανάμεσα στον Calvin και το πλήρωμα του Διαστημικού Σταθμού…

Η ταινία μοιάζει με μια μίξη του Alien (από το οποίο οι δημιουργοί παραδέχτηκαν ότι πήραν έμπνευση) και του Gravity, χωρίς να έχει κάτι το καινούργιο ή τόσο διαφορετικό να προσθέσει στο είδος, βέβαια. Κακά τα ψέματα, έχουν γυριστεί αμέτρητες ταινίες με παρόμοια πλοκή: μερικοί αστροναύτες παγιδευμένοι σε ένα διαστημόπλοιο με έναν εξωγήινο οργανισμό να τους κυνηγά και να τους εξοντώνει έναν-έναν όσο επιπλέουν σε μηδενική βαρύτητα και διάφορα πράγματα ανατινάζονται γύρω τους. Παρόλα αυτά, το Life έχει τα ελαφρυντικά του: οι ερμηνείες είναι αρκετά καλές, έχει ισχυρές δόσεις αγωνίας, γρήγορο ρυθμό και κάμποσες καλογυρισμένες σκηνές δράσης.

Κάτι είναι κι αυτό, ειδικά σε μια εποχή που σχεδόν τα πάντα έχουν γυριστεί ήδη και είναι δύσκολο να υπάρξει κάτι πραγματικά πρωτότυπο στον κινηματογράφο. Μπορεί η ταινία να μαστίζεται από τα συνηθισμένα κλισέ του είδους –με χειρότερο εκείνο που θέλει τους χαρακτήρες να κάνουν συνεχώς τη μια απερίσκεπτη βλακεία μετά την άλλη, αλλά η σκηνοθεσία είναι αρκετά καλή, τα εφέ, ειδικά εκείνα του εξωγήινου οργανισμού, συμπαθητικά και το σενάριο κάπως πιο προσγειωμένο σε σχέση με τις άλλες ταινίες του είδους. Ναι, σίγουρα, πρόκειται για ιστορία με εξωγήινο, αλλά αποφεύγει όλες τις τυπικές sci-fi υπερβολές του είδους και δομείται πάνω σε μια κεντρική ιδέα που έχει μια κάποια επιστημονική βάση και σε ένα οικείο και υπαρκτό περιβάλλον –κάτι που το κάνει πιο πιστευτό και αληθοφανές.

Συνεπώς, το Life είναι όντως παιδί του Alien και του Gravity. Από το πρώτο πήρε τα στοιχεία τρόμου κι από το δεύτερο την επιστήμη και τον ρεαλισμό. Θα έλεγα ότι αυτό είναι ένα καλό μοίρασμα των γονιδίων!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, θα σε αφήσει πλήρως ικανοποιημένο!

GEEKY TRIVIA
Πριν τη διανομή της ταινίας υπήρξαν αρκετές φήμες ότι επρόκειτο για prequel του Venom του 2018. Θα μπορούσε κάλλιστα να είναι, παρόλα αυτά, οι φήμες σύντομα διαψεύστηκαν. Καλύτερα, διότι θα μπερδεύονταν και λίγο παραπάνω τα πράγματα, αφού και ο Reynolds και ο Gyllenhaal έχουν ήδη αναγνωρίσιμους ρόλους σε ταινίες της Marvel!

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Δεν το βλέπω να έχει συνέχεια -όχι ότι δεν θα μπορούσε!

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Ώρα για διαστημικό περίπατο!

Δεν τον λες και ιδιαιτέρως απειλητικό…

…μέχρι να αρχίσει να φυτρώνει μέλη, δηλαδή!

Πόσο γρήγορα μεγαλώνουν!

Πάντα κάτι παραπάνω πρέπει να πηγαίνει στραβά!

Single White Female: Συγκάτοικοι στην τρέλα…

Σκηνοθεσία: Barbet Schroeder
Σενάριο: Don Roos
Μουσική: Howard Shore
Ηθοποιοί: Bridget Fonda, Jennifer Jason Leigh κ.α.
Είδος: Psychological Thriller
Αξιολόγηση: ★★★☆☆

ΤΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα ★☆☆☆☆
Φρίκη: ★☆☆☆☆
Τρόμος: ★☆☆☆☆
Αγωνία: ★★★☆☆

SINGLE WHITE FEMALE (1992)
Είναι γνωστό ότι οι ψυχικές ασθένειες αποτελούν ψωμοτύρι για τους σεναριογράφους, οι οποίοι δεν χάνουν την ευκαιρία να στιγματίσουν ολόκληρες πληθυσμιακές ομάδες παρουσιάζοντας ασθενείς ως ψυχωτικούς τρελούς που αφήνουν πτώματα στο πέρασμά τους. Αλλά φταίει που το κοινό ψοφάει για τέτοιες ιστορίες, οπότε η μισή ευθύνη δική μας! Μια τέτοια ταινία είναι κι η σημερινή, η οποία έγινε μεγάλη επιτυχία και έχει, ίσως, και τον πιο χαρακτηριστικό φόνο από παπούτσι, που έχει παρουσιαστεί ποτέ σε θρίλερ!

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Μετά τον χωρισμό της από τον γυναικά αρραβωνιαστικό της, η Allie αποφασίζει να βάλει αγγελία για συγκάτοικο, ώστε να μοιραστούν το διαμέρισμά της. Μετά από αρκετές υποψήφιες καταλήγει στη συνεσταλμένη και ντροπαλή Hedra, η οποία αμέσως βοηθά την Allie να ξεπεράσει τον πρώην της. Καθώς περνούν οι μέρες, οι δύο γυναίκες έρχονται όλο και πιο κοντά, με την Hedra να δείχνει αρκετά προστατευτική απέναντι στη νέα της φίλη. Τα πράγματα περιπλέκονται, όμως, όταν η Allie αποφασίζει να επανασυνδεθεί με τον αρραβωνιαστικό της. Αυτό δυσαρεστεί τη συγκάτοικό της, η οποία μοιάζει να προσκολλάται πάνω της όλο και περισσότερο με το πέρασμα του καιρού…

Πρόκειται για ένα αρκετά έντονο ψυχολογικό -και ερωτικό- θρίλερ, βασισμένο στο μυθιστόρημα SWF Seeks Same του John Lutz. Διαθέτει μπόλικο σασπένς και έναν κλασικό, ανταγωνιστικό χαρακτήρα με μυστηριώδες παρελθόν που αποκαλύπτεται στο τέλος -ασχέτως αν το έχουμε ήδη μαντέψει στο μεταξύ από μόνοι μας μέσες-άκρες! Μπορεί ν΄ ακολουθεί μια πολύ «φορμουλαϊκή» και τυποποιημένη πλοκή, λοιπόν, όμως η σκηνοθεσία και η φωτογραφία το σώζουν από το να ταξινομηθεί ως «άλλο ένα θρίλερ του σωρού».

Στα θετικά της ταινίας ανήκουν σαφώς οι ερμηνείες, με αυτή της Leigh να κλέβει χωρίς αμφιβολία την παράσταση από την Fonda -χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν κάνει κι εκείνη πολύ καλή δουλειά. Συνεπώς, ενώ η ιστορία είναι αρκετά προβλέψιμη –ως ένα σημείο- και καταλήγει σε ένα κλασικό, κλισέ χολιγουντιανό τέλος, παρόλα αυτά την παρακολουθείς μέχρι το τέλος χωρίς να νιώθεις την ανάγκη να κάνεις κάτι άλλο παράλληλα!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, αν έχεις συγκάτοικο, δείτε το παρέα. Και μετά πες του να μετακομίσει!

GEEKY TRIVIA
Για τον ρόλο της Allie πέρασε από οντισιόν και η Whoopi Goldberg! Πράγμα που με κάνει να θέλω να δω τώρα μια version με εκείνη πρωταγωνίστρια, αν και δεν μπορώ να τη φανταστώ σε τέτοιο ρόλο και με τόσες ερωτικές σκηνές!

ΜΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΕΙΜΑΣΤΕ
Δεκατρία χρόνια αργότερα βγήκε ένα σίκουελ, το οποίο δεν έχει καμιά σχέση με το αυθεντικό, πέρα από το ότι αντιγράφει κάκιστα την ιστορία.

  • Single White Female 2: The Psycho (2005) ☆☆☆☆☆
    Tύπισσα χωρίζει, μετακομίζει, πέφτει σε μουρλή συγκάτοικο η οποία κάνει το μαλλί της ίδιο και το στόρι επαναλαμβάνεται χωρίς λόγο!

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Ε, όχι. Ούτως ή άλλως δεν αποτελεί σενάριο που δεν έχει ήδη αντιγραφεί από κάμποσες άλλες ταινίες από τότε.

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Πολλές ιστορίες φρίκης έχουν ξεκινήσει με μια αγγελία!

Οι νέες φιλίες ξεκινούν με χαμόγελα…

…και τελειώνουν με το ψάξιμο στα προσωπικά αντικείμενα του άλλου!

Πάντα υπάρχει ένας gay κολλητός!

Κάπως ανησυχητικό να βλέπεις κάποιον να δοκιμάζει αν χωράει σε βαλίτσα…

The Hole: Τι φοβάσαι πιο πολύ;

Σκηνοθεσία: Joe Dante
Σενάριο: Mark L. Smith
Μουσική: Javier Navarrete
Ηθοποιοί: Chris Massoglia, Haley Bennett, Nathan Gamble
Είδος: Fantasy Horror
Αξιολόγηση: ★★★☆☆

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★☆☆☆☆
Φρίκη: ★☆☆☆☆
Τρόμος: ★★☆☆☆
Αγωνία: ★★★☆☆

THE HOLE (2009)
Λίγο πιο «παιδικό» το θρίλερ που σου σερβίρω σήμερα. Καλά, μη βιαστείς να καλέσεις το πεντάχρονο ανιψάκι σου να το δείτε παρέα, θα πληρώσεις πολλά λεφτά στον παιδοψυχολόγο! Η σημερινή ταινία είναι θρίλερ μεν, έχει και τις τρομάρες της, αλλά γενικά το ύφος της είναι κάπως πιο ήπιο, οι πρωταγωνιστές είναι έφηβοι και απουσιάζουν πλήρως σκληρή γλώσσα και σκηνές σεξ ή έντονης βίας και φρίκης. Σαν να βλέπεις, δηλαδή, μια κάπως πιο «οικογενειακή» ταινία θρίλερ, γυρισμένη για να την απολαύσει όλη η φαμίλια παρέα στον καναπέ!

TI MAΣ ΛΕΣ;
Ο 17χρονος Dane, ο 10χρονος αδελφός του και η μητέρα τους μετακομίζουν στην ήσυχη και βαρετή πόλη του Bensenville. Τα πράγματα κυλούν ομαλά και βαρετά, μέχρι τη στιγμή που ο μικρός Lucas ανακαλύπτει μια καλά κλειδωμένη καταπακτή στο υπόγειο του νέου σπιτιού τους. Ανοίγοντας την, συνειδητοποιούν ότι σφραγίζει μια μυστηριώδη τρύπα, η οποία μοιάζει να μην έχει καν πάτο. Με τη βοήθεια της Julie, της νεαρής γειτόνισσάς τους, προσπαθούν να λύσουν το μυστήριο της τρύπας, μέχρι που διάφορα περίεργα περιστατικά αρχίζουν να συμβαίνουν στο σπίτι και στους τρεις φίλους. Στην πορεία θα ανακαλύψουν ότι αυτό που κρύβει η τρύπα είναι πολύ πιο βαθύ και τρομακτικό απ’ ό,τι περίμεναν και έχει έρθει ειδικά για εκείνους…

Η ταινία μπορεί να είναι κάπως πιο χαμηλών τόνων από μια συνηθισμένη ταινία τρόμου και να απευθύνεται σε πιο νεανικό κοινό, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι υστερεί σε κάτι. Άλλωστε, υπάρχουν πολλά καλά θρίλερ που δεν βασίζονται ούτε στο αίμα, ούτε στα ξεκοιλιάσματα, ούτε στο γυμνό για να σε καθηλώσουν. Το The Hole είναι μια απλή, κατά βάση, ιστοριούλα με πολύ καλή και καθηλωτική δομή και αρκετά καλή ροή. Ο Joe Dante, άλλωστε (ο οποίος επέστρεψε στον κινηματογράφο μετά από 6ετή απουσία) το έχει απολύτως στην αφήγηση τρομακτικών ιστοριών αυτού του είδους και στο να συνδυάζει τον τρόμο με το χιούμορ, μια κι έχει στο ενεργητικό του ταινίες όπως τα δύο Gremlins, καθώς και κάμποσα επεισόδια από σειρές μυστηρίου, όπως το The Twilight Zone και το Amazing Stories. Το ύφος και η ατμόσφαιρα της ταινίας θυμίζει, ίσως, ανάλογες ταινίες της δεκαετίας του ’80, όπως τα Goonies, που βλέπαμε ως παιδιά οι μεγαλύτεροι –μπορεί αυτή η υποβόσκουσα νοσταλγία να είναι και ο λόγος που, χωρίς το φιλμ να αποτελεί κάτι το τόσο ιδιαίτερο ή ξεχωριστό, δεν το βαρέθηκα καθόλου και κράτησε το ενδιαφέρον μου αμείωτο ως το τέλος.

Στα αρνητικά ίσως είναι η προβλεψιμότητα του σεναρίου (είπαμε: δεν αποτελεί κάτι το τόσο ξεχωριστό) και κάποιοι κλισέ διάλογοι που προκύπτουν από χιλιοχρησιμοποιημένα μοτίβα, όπως η αντιμετώπιση των φόβων μας και, ουσιαστικά, του εαυτού μας ή η αποδοχή του παρελθόντος που έρχεται να μας στοιχειώσει και διάφορα τέτοια ψυχολογικά που γουστάρουν οι χολυγουντιανοί! Πάντως, αυτό δεν θα σε χαλάσει ιδιαιτέρως!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, η ταινία μπορεί να αφορά απλώς μια τρύπα στο πάτωμα, αλλά ευτυχώς δεν κάνει και μια τρύπα στο νερό! Δες την όταν έχεις όρεξη για κάτι ανάλαφρο!

GEEKY TRIVIA
Ένας από τους νεαρούς πρωταγωνιστές παρουσιάζεται με φοβία προς τους κλόουν. Η συγκεκριμένη φοβία (coulrophobia) είναι πολύ υπαρκτή, αν και σχετικά πρόσφατη (τα πρώτα κρούσματα άρχισαν να καταγράφονται τη δεκαετία του ’80) και έχει χρησιμοποιηθεί σε αρκετές ταινίες και σειρές ως σεναριακό εύρημα.

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Δέκα χρόνια μετά και δεν έχει ακουστεί ποτέ κάτι για σίκουελ, οπότε είναι μάλλον απίθανο.

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ

Μετακόμιση –κλασικό το σκηνικό σε ταινίες θρίλερ!

Τι μπορεί να κρύβει μια μυστηριώδης τρύπα στο πάτωμα;

Καλώς τον creepy κλόουν!