The Thing: Η καλύτερη «χειρότερη» ταινία που θα δεις!

Σκηνοθεσία: John Carpenter
Σενάριο: Bill Lancaster
Μουσική: Ennio Morricone
Ηθοποιοί: Kurt Russell, Keith David, A. Wilford Brimley κ.α.
Είδος: Science Fiction Horror, Body Horror
Αξιολόγηση: ★★★★★

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★★★★★
Φρίκη: ★★★★★
Τρόμος: ★★★★★
Αγωνία: ★★★★★

THE THING (1982)
Δεν υπάρχει περίπτωση να μη γνωρίζεις τη σημερινή πρόταση –ακόμη και αν δεν έχεις δει την ταινία, σίγουρα την έχεις ακουστά. Πρόκειται για ένα κομβικό σημείο του κινηματογραφικού τρόμου, μια ταινία-ορόσημο που επηρέασε κάμποσους δημιουργούς και συνέβαλε στη διαμόρφωση των θρίλερ που βλέπουμε σήμερα! Μια ταινία που φιγουράρει σε όλες τις λίστες με τις καλύτερες ταινίες τρόμου όλων των εποχών και –φυσικά- μια ταινία που τη ΣΚΥΛΟΘΑΨΑΝΕ όλοι, σχεδόν πάτωσε στα ταμεία, παραλίγο να καταστρέψει την καριέρα του σκηνοθέτη και προτάθηκε και για ένα Χρυσό Βατόμουρο! «Γουάτ δε φακ;» αναρωτιέσαι. Το ίδιο αναρωτήθηκα κι εγώ!

TI MAΣ ΛΕΣ;
Μια πολυμελής ομάδα αμερικανών ερευνητών στην Ανταρκτική έρχεται αντιμέτωπη με ένα εξωγήινο, παρασιτικό πλάσμα που έχει τη δυνατότητα να αφομοιώνει και να μεταλλάσσει όποιον ζωντανό οργανισμό έρχεται σε επαφή μαζί του. Μη γνωρίζοντας ποιος είναι ήδη μολυσμένος ανάμεσά τους, τα μέλη της ερευνητικής ομάδας βυθίζονται σιγά σιγά στην παράνοια και στρέφονται ο ένας εναντίον του άλλου, ενώ ταυτόχρονα προσπαθούν να ανακαλύψουν έναν τρόπο να σκοτώσουν το παράσιτο πριν εξαπλωθεί σε ολόκληρο τον πλανήτη…

Η ταινία είναι βασισμένη στη νουβέλα Who Goes There? του John W. Campbell, Jr. και δημοσιεύθηκε πρώτη φορά το 1938 στο περιοδικό Astounding Science-Fiction. Το κεντρικό θέμα το έχουμε ξαναδεί σε αρκετά θρίλερ: πόσο εύκολο είναι να χαθεί η εμπιστοσύνη ανάμεσα στα μέλη μιας μικρής κοινότητας και πόσο γρήγορα το αίσθημα της αυτοσυντήρησης θα σε κάνει να στραφείς ενάντια σε φίλους και γνωστούς. Παρόλα αυτά, στο πέρασμα των χρόνων, το The Thing έχει γίνει αντικείμενο φιλοσοφικής μελέτης για πολλούς κριτικούς και δημιουργούς, που προσπαθούν να εντοπίσουν τα κρυφά μηνύματα.

Κάποιοι υποστηρίζουν ότι, καθώς το σενάριο γράφτηκε την εποχή του Ψυχρού Πολέμου, αποτελεί έναν παραλληλισμό με τον παρανοϊκό φόβο της αμοιβαίας πυρηνικής καταστροφής ή της εξάπλωσης του κομμουνισμού.
Άλλοι θεωρούν ότι η παντελής έλλειψη γυναικείων χαρακτήρων μετατρέπει την ταινία σε μια φοβία για την έλλειψη ανδρισμού ή την ομοφυλοφιλία –σε αυτό συνέβαλαν και κάμποσες σκηνές που περιέχουν πλοκάμια, διεισδύσεις και άλλα τέτοια χαριτωμένα.
Όποια και αν είναι η βαθύτερη ανάλυση, το σημαντικό είναι πως το The Thing είναι μια ταινία τρόμου για γερά νεύρα που θα σε κάνει να πεταχτείς από τη θέση σου κάμποσες φορές –ακόμη και αν την έχεις ξαναδεί- καθώς διαθέτει μερικές από τις πιο σκληρές, ανατριχιαστικές και αηδιαστικές σκηνές τρόμου που έχουν γυριστεί ποτέ για θρίλερ! Τα πρακτικά εφέ είναι απίστευτα για την εποχή τους (και σε ορισμένες σκηνές, ακόμα και για τη σύγχρονη εποχή), ενώ η σκηνοθεσία του Carpenter είναι άρτια και με εμφανείς επιρροές από το έργο του Lovecraft, το έργο του οποίου εκτιμά, κατά παραδοχή, του ο σκηνοθέτης.

Η ταινία πλέον θεωρείται κλασική και φιγουράρει σε όλες τις λίστες με τις καλύτερες ταινίες τρόμου, ενώ αναφορά σε αυτήν έχει γίνει σε δεκάδες άλλες παραγωγές, από τα X-Files και το Futurama, μέχρι το Stranger Things. Κάμποσοι δημιουργοί έχουν παραδεχτεί την επίδραση που είχε στη δουλειά τους, όπως ο del Toro, ο Abrams, o Blomkamp, ο Wright και άλλοι. Με απλά λόγια: πρόκειται για ταινιάρα!

Οπότε το τεράστιο ερώτημα είναι… «Τι διάολο; Για ποιον λόγο όλο αυτό το αρχικό θάψιμο;» Η απάντηση είναι πολύ απλή: λάθος εποχή, που θα έλεγε και ο Γαϊτάνος!
Όταν πρωτοπροβλήθηκε η ταινία, το αμερικανικό κοινό βίωνε οικονομική ύφεση και μια σκοτεινή, καταθλιπτική ταινία τρόμου ήταν το τελευταίο που χρειαζόταν. Πολύ περισσότερο όταν την ίδια περίοδο είχε να επιλέξει ανάμεσα σε αυτό και στο πολύ πιο αισιόδοξο και χαρούμενο E.T. the Extra Terrestrial του Spielberg. Παράλληλα, η γραφική βία προκάλεσε την έντονη αντίδραση του κοινού –το οποίο τότε ήταν πολύ πιο ευαισθητούλι, κιόλας, και δεν πολυσήκωνε αίματα και σπληνάντερα στην οθόνη. Πολλοί χαρακτήρισαν την ταινία ως «τη μεγαλύτερη βλακεία των 80s», «βαρετή», «σαβούρα» και τον Carpenter «πορνογράφο της βίας» και ψιλοανώμαλο μέσες-άκρες! (Την ίδια μοίρα –και μετέπειτα πορεία, βασικά- είχε και το Blade Runner, που άρχισε να προβάλλεται την ίδια εβδομάδα!)

Με λίγα λόγια, ο Carpenter αποδείχθηκε πολύ μπροστά από την εποχή του –και αυτό παραλίγο να του στοιχίσει την καριέρα του, καθώς έχασε αρκετές προτάσεις για δουλειές εξαιτίας του The Thing. Ευτυχώς, τα πράγματα άρχισαν να αλλάζουν όταν η ταινία κυκλοφόρησε στο βίντεο και προβλήθηκε και στην τηλεόραση και τα υπόλοιπα… είναι ιστορία!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, ένα πράγμα (pun intended) είναι σίγουρο: αν η ταινία επιβίωσε από όλες αυτές τις κακουχίες και κατάφερε να ανέλθει στην κορυφή, τότε είναι ένα πραγματικό αριστούργημα!

GEEKY TRIVIA
– Μια από τις ελάχιστες ταινίες που δεν ξεκινούν με το λογότυπο της Universal.
– Στις σκηνές των αυτοψιών χρησιμοποιήθηκαν αληθινά όργανα και εντόσθια ζώων!
– Το 8o επεισόδιο της πρώτης σεζόν των X-Files («Ice») αποτελεί homage στην ταινία και έχει παρόμοιο σενάριο.
– Η μουσική του Morricone προτάθηκε για Χρυσό Βατόμουρο, αλλά από τότε έχει αποκτήσει κι αυτή cult status.

MIA ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΕΙΜΑΣΤΕ
Αν και η ταινία δεν αποτελεί την πρώτη μεταφορά της νουβέλας στο σινεμά, παρόλα αυτά είναι η πιο πιστή μεταφορά της.

  • The Thing From Another World (1951)
    Το πλήρωμα μιας αμερικανικής αεροπορικής μονάδας ερευνά την πτώση ενός ιπτάμενου δίσκου στην Αλάσκα. Εκεί ανακαλύπτουν το παγωμένο πτώμα ενός εξωγήινου, η γενετική ταυτότητα του οποίου θυμίζει περισσότερο μια εξελιγμένη μορφή φυτού…
  • The Thing (2011) ★☆☆
    Πρόκειται για ομώνυμο prequel της ταινίας του 1982, το οποίο αφηγείται τα περιστάτικα που συνέβησαν από την ανακάλυψη του εξωγήινου οργανισμού, μέχρι το σημείο που ξεκινά η αρχική ταινία. Παρότι δεν αποτελεί remake, η σύγκριση με το πρωτότυπο οδήγησε σε κακές κριτικές και εισπράξεις.

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Δεν νομίζω να τολμήσει να το αγγίξει κανείς άλλος, οπότε χλωμό βλέπω το ενδεχόμενο άλλου remake ή sequel. Από την άλλη, ποτέ δεν ξέρεις…

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Τα χάσκι είναι τρομακτικά από μόνα τους, φαντάσου σε συνδυασμό με παράσιτο…

Νόστιμο φαίνεται, τι είναι;

«Ποιον είπες άσχημο;»

Advertisements

Poltergeist: Είναι εδώ! Και δεν έχουν έρθει για καλό…

Σκηνοθεσία: Tobe Hooper
Σενάριο: Steven Spielberg, Michael Grais, Mark Victor
Μουσική: Jerry Goldsmith
Ηθοποιοί: JoBeth Williams, Graig T. Nelson, Beatrice Straight κ.α.
Είδος: Supernatural Horror
Αξιολόγηση: ★★★★★

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★★☆☆☆
Φρίκη: ★★★☆☆
Τρόμος: ★★★★★
Αγωνία: ★★★★★

POLTERGEIST (1982)
Επιστροφή στα κλασικά, με ένα πετυχημένο θρίλερ που έγραψε ιστορία, έδωσε -πιθανότατα- έμπνευση σε κάμποσες μελλοντικές ταινίες και απέκτησε πρόσφατα και αυτό το remake του, μια και έχουν στερέψει οι ιδέες κι έχουν βαλθεί να κανιβαλίσουν όλα τα παλιά, εκεί στο Hollywood…

TI MAΣ ΛΕΣ;
Το ζεύγος Freeling και τα τρία παιδιά τους ζούνε μια ήσυχη ζωή στην Cuesta Verde, μια νεόδμητη κοινότητα στα προάστια, όπου ο πατέρας εργάζεται ως εργολάβος. Όταν η μικρότερη κόρη της οικογένειας, η Carol Anne, αρχίζει να μιλάει με την τηλεόραση της οικογένειας, όλοι νομίζουν ότι έχει αποκτήσει απλώς έναν φανταστικό φίλο, μέχρι που διάφορα παραφυσικά φαινόμενα μέσα στο σπίτι τραβούν την προσοχή των υπολοίπων. Όταν, όμως, τα φαινόμενα μετατρέπονται από άκακα περιστατικά σε επικίνδυνες επιθέσεις με αποκορύφωμα την εξαφάνιση της Carol Anne, τότε η οικογένεια θα αναζητήσει τη βοήθεια ειδικών…

Η ταινία από σπόντα δεν είναι του Spielberg, ο οποίος εκτελεί μόνο χρέη παραγωγού-σεναριογράφου, διότι εκείνη την περίοδο γύριζε το E.T. ο Εξωγήινος και ένας από τους όρους του συμβολαίου του ήταν να μη γυρίσει άλλη ταινία στο ενδιάμεσο. Φυσικά, οι κακές γλώσσες λένε ότι ο Hooper είχε μόνο τυπικά τον σκηνοθετικό ρόλο, καθώς ήταν απλώς ένα ανδρείκελο που έκανε, ουσιαστικά, ό,τι του έλεγε ο Spielberg. Σημασία έχει ότι η ταινία είναι μια από τις καλύτερες ταινίες τρόμου που έχουν γυριστεί ποτέ, οπότε σκασίλα μας ποιος τη γύρισε τελικά! Το Poltergeist υλοποιήθηκε σε μια εποχή που το είδος δεν είχε κορεστεί τελείως από πανομοιότυπες ταινίες με στοιχειωμένα σπίτια, αλλά αυτό δεν παίζει ρόλο, αφού καταφέρνει ούτως ή άλλως να διαχωρίσει σεναριακώς τη θέση του, γλιτώνοντας από αρκετά κλισέ.

Δεν έχουμε το τυπικό στόρυ όπου το σπίτι είναι στοιχειωμένο και ο μόνος που το ξέρει είναι το παιδί ή η μάνα, που κανένας δεν πιστεύει, μέχρι το μεγάλο μπαμ στο τέλος, όπου οι τοίχοι αρχίζουν να ματώνουν και τα λοιπά τετριμμένα. Γλιτώνουμε όλο αυτό το δράμα, αφού ολόκληρη η οικογένεια μαθαίνει και αποδέχεται από αρκετά νωρίς στην ταινία την ύπαρξη του μεταφυσικού στοιχείου και έτσι μας μένει χρόνος για να μπούμε στο ψητό. Εντάξει, μερικά κλισεδάκια δεν τα γλιτώνεις ποτέ, αλλά στην ουσία του το Poltergeist είναι μια… οικογενειακή ταινία τρόμου, αφού το κεντρικό μήνυμα που περνά είναι ότι στα δύσκολα οι οικογένειες έρχονται πάντα πιο κοντά και κάνουν ό,τι περνά από το χέρι τους για να βοηθήσουν ένα μέλος που έχει την ανάγκη τους. Θα δάκρυζα, αν στο ενδιάμεσο δεν μου έκοβαν τη χολή κάμποσες τρομακτικές σκηνές που μετριάζουν το μελόδραμα!

Η ταινία έχει αρκετά καλά εφέ για την εποχή στην οποία γυρίστηκε (εκτός από μια δυο σκηνές που κάνουν μπαμ ότι είναι ψεύτικες, αλλά μιλάμε για τα 80s –αν δεν δεις και λίγη μαριονέτα και ψεύτικο αίμα, δεν λέει!) Έχει αρκετή αγωνία από την αρχή ως το τέλος, καθώς και μπόλικες σκηνές τρόμου που θα σε κάνουν να χώσεις τα νύχια σου στο κάθισμα ή στο μπούτι του άτυχου που κάθεται δίπλα σου, αν τη δεις με παρέα! Οι ερμηνείες είναι εξαιρετικές, η μουσική που επενδύει την ταινία απόκοσμα μαγευτική και η πλοκή σε κρατά καθηλωμένο. Τι άλλο θες; Εκτός από έναν εξορκιστή

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, αν δεν το έχεις δει, δες το πριν το remake! Δεν είναι τυχαίο ότι η αρχική ταινία εξακολουθεί να μαζεύει επαίνους τόσες δεκαετίες μετά τη διανομή της.

GEEKY TRIVIA
Το Poltergeist είναι ένα από τα ελάχιστα τυχερά franchise που έχουν την ολόδική τους κατάρα, καθώς διάφορα ατυχή γεγονότα έχουν συνδεθεί με αυτό! Έχουμε και λέμε:
α) η Dominique Dunne, που υποδύεται τη μεγάλη αδελφή, στραγγαλίστηκε από τον πρώην της λίγο μετά την κυκλοφορία της ταινίας. Αυτός είναι ο λόγος που ο χαρακτήρας της δεν αναφέρεται καν στα σίκουελ.
β) ο 60χρονος Julian Beck, που υποδυόταν τον κακό στη δεύτερη ταινία, πέθανε από καρκίνο του στομάχου (τον οποίο τον είχε πριν δεχτεί τον ρόλο, φυσικά!)
γ) ο Will Sampson, επίσης από τη δεύτερη ταινία, πέθανε από νεφρική ανεπάρκεια μετά από επέμβαση και
δ) η Heather O’Rourke, που υποδυόταν την Carol Anne πέθανε σε ηλικία 12 ετών, μετά την ολοκλήρωση και της τρίτης ταινίας, κατά τη διάρκεια επέμβασης.
Πολλοί πιστεύουν ότι για την κακοτυχία ευθύνεται η χρήση… αληθινών σκελετών στα γυρίσματα! Ε, γυρεύοντας πήγαιναν!

MIA ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΕΙΜΑΣΤΕ
Η ταινία έδωσε δύο σίκουελ και πολύ πρόσφατα απέκτησε και ένα αρκετά αξιοπρεπές remake.

  • Poltergeist II: The Other Side (1986) ★★★☆☆
    Ένα χρόνο μετά τα περιστατικά της πρώτης ταινίας, η οικογένεια Freeling έρχεται ξανά αντιμέτωπη με μια υπερφυσική απειλή που κυνηγά την Carol Anne. Το σίκουελ έχει άμεση σύνδεση με την ιστορία της αρχικής ταινίας, την οποία εξελίσσει περισσότερο.
  • Poltergeist III (1988) ★★☆☆☆
    Τελική ταινία της αρχικής τριλογίας, με την Carol Anne να μένει αυτή τη φορά στο Σικάγο με τη θεία της, σε έναν ουρανοξύστη. Όμως, τα πνεύματα την έχουν ακολουθήσει κι εκεί, διότι αν μη τι άλλο, οι νεκροί είναι επίμονοι και έχουν και αρκετό χρόνο για σκότωμα. Αν έχεις κι εσύ, δες το κι αυτό.
  • Poltergeist (2015) ★★★★☆
    Καλογυρισμένο και εξίσου ατμοσφαιρικό remake της αρχικής ταινίας, το οποίο έχει μείνει ως επί το πλείστον πιστό στο πρωτότυπο.

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Δεν έχει γίνει ακόμη γνωστό αν η Fox θα προχωρήσει και σε σίκουελ, στοχεύοντας σε μια νέα τριλογία. Ίσως ευθύνεται και το γεγονός ότι οι κριτικές του remake ήταν αρκετά χλιαρές. Αλλά μια και τα έβγαλε τα λεφτά του, ποτέ μην λες ποτέ!

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Η αθωότητα προσωποποιημένη…

Φάντασμα με αρχιτεκτονικές ανησυχίες…

Εντάξει, τέρμα η κρεατοφαγία για κάνα εξάμηνο…

Fright Night: Κάτι τρέχει με τον γείτονα…

Σκηνοθεσία: Tom Holland
Σενάριο: Tom Holland
Μουσική: Brad Fiedel
Ηθοποιοί: Chris Sarandon, William Ragsdale, Amanda Bearse, Stephen Geoffreys, Roddy McDowall
Είδος: Horror
Αξιολόγηση: ★★★★★

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★★★☆☆
Φρίκη: ★★★★☆
Τρόμος: ★★★☆☆
Αγωνία: ★★★★☆

FRIGHT NIGHT (1985)
Δεκαετίες πριν τα βαμπίρ γίνουν μόδα και καούν τελείως από την υπερπροβολή τους σε λογοτεχνία, κινηματογράφο και τηλεόραση, υπήρξε μια ταινία που τα παρουσίασε σε όλη τους τη φρικιαστική δόξα, κάνοντας υπερήφανους τον Christopher Lee και τον Bela Lugosi! Ήταν η πρώτη ταινία τρόμου με βαμπίρ που είδα ποτέ μου και χαίρομαι γι’ αυτό, ειδικά όταν σκέφτομαι ότι υπάρχει μια ολόκληρη γενιά σήμερα, που όταν ακούει «βρικόλακας», το πρώτο πράγμα που της έρχεται στο μυαλό είναι η emo ντισκομπάλα με το ζελεδαρισμένο μαλλί που έπαιξε ο Pattinson στα Twilight!

TI MAΣ ΛΕΣ;
Όταν ο νεαρός Charley Brewster ανακαλύπτει τυχαία ότι ο νέος γείτονας είναι ένα αιμοδιψές βαμπίρ που δολοφονεί νεαρές γυναίκες, αποφασίζει να ενημερώσει τους φίλους, τη μητέρα του και την αστυνομία. Φυσικά, το μόνο που καταφέρνει είναι να βρει τον μπελά του και να μπει στο στόχαστρο του βαμπίρ, το οποίο καταδιώκει τον ίδιο και την οικογένειά του. Απεγνωσμένος, ζητά τη βοήθεια του Peter Vincent, ενός παρουσιαστή σειράς τρόμου και πρώην κινηματογραφικού κυνηγού βρικολάκων. Εκείνος, αρχικά αντιμετωπίζει τον Charley με την ίδια δυσπιστία, αλλά σύντομα πείθεται ότι κάτι ανίερο έχει έρθει στην πόλη τους…

Αν και το Fright Night λανσάρεται περισσότερο ως ταινία τρόμου, η αλήθεια είναι ότι θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ως horror comedy, καθώς ισορροπεί το χιούμορ και τα στοιχεία του θρίλερ πολύ καλά, χωρίς να καταντά παρωδία. Είναι από εκείνες τις ταινίες που, χωρίς να αποτελούν κάτι το ιδιαίτερα ξεχωριστό ως ιστορία, καταφέρνουν να σε κερδίσουν από κάθε άποψη. Το σενάριο είναι καλογραμμένο, με γρήγορο ρυθμό, χωρίς ανούσιες κοιλιές και οι ερμηνείες είναι πολύ καλές, ιδιαίτερα αυτή του Sarandon, ο οποίος δίνει ρέστα στον ρόλο του βαμπίρ.

Παράλληλα, τα ειδικά εφέ, τα προσθετικά, αλλά και το μακιγιάζ είναι εξαιρετικά (μιλάμε για ταινία του ’80, μην το ξεχνάς!) και ταιριάζουν γάντι με τη σκοτεινή ατμόσφαιρα της ταινίας. Λογικό κιόλας: από το συνολικό budget της ταινίας, πάνω από ένα εκατομμύριο δολάρια πήγε στα ειδικά εφέ –πράγμα πρωτόγνωρο εκείνη την εποχή, για μια ταινία με βαμπίρ. Παρόλα αυτά, η παραγωγή δεν βγήκε ζημιωμένη, καθώς το Fright Night ήταν η δεύτερη πιο κερδοφόρα ταινία τρόμου για το 1985, με το A Nightmare on Elm Street 2 να παίρνει την πρωτιά.

Τέλος, η σκηνοθεσία είναι πολύ καλή και το σασπένς διατηρείται σε υψηλά επίπεδα μέχρι το τέλος –τι άλλο χρειάζεσαι από μια ταινία τρόμου; Δικαίως το Fright Night αποτελεί ένα από τα πιο πολυαγαπημένα θρίλερ των 80s παγκοσμίως και έχει αποκτήσει τεράστιο φαν κλαμπ. Ακόμη και στις μέρες μας είναι πολύ δύσκολο να γυρίσεις μια ταινία που να μπορεί να ικανοποιήσει σε τόσο μεγάλο βαθμό το κοινό!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, αν δεν την έχεις δει ακόμη ως τώρα, ποτέ δεν είναι αργά να γίνεις φαν!

GEEKY TRIVIA
Κατά τη διάρκεια της ταινίας, το βαμπίρ εμφανίζεται συχνά στην ανθρώπινη μορφή του τρώγοντας μήλα. Αυτή ήταν μια ιδέα του Sarandon, ο οποίος κάνοντας έρευνα πάνω στους βρικόλακες για τον ρόλο του, βρέθηκε να διαβάζει για τις νυχτερίδες και αποφάσισε ότι ο χαρακτήρας του έχει ίχνη από φρουτοφάγα νυχτερίδα στο DNA του!

MIA ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΕΙΜΑΣΤΕ
Η αρχική ταινία είχε ένα σίκουελ και ένα remake, το οποίο με τη σειρά του πήρε κάτι που έμοιαζε με σίκουελ, αλλά δεν ήταν ακριβώς!

  • Fright Night Part 2 (1988) ★★★☆☆
    Τρία χρόνια μετά τα γεγονότα της πρώτης ταινίας, ο Charley –στο κολέγιο πλέον- έχει πειστεί, μετά από αρκετή ψυχοθεραπεία, ότι το βαμπίρ που αντιμετώπισε ήταν απλώς ένας παρανοϊκός κατά συρροήν δολοφόνος και ότι οι βρικόλακες δεν είναι αληθινοί. Για κακή του τύχη, όμως, ένα νέο βαμπίρ εμφανίζεται στην πόλη και τον βάζει στο στόχαστρό του…
  • Fright Night (2011) ★★★☆☆
    Remake, ελαφρώς βασισμένο στην αρχική ταινία, καθώς έχει αρκετές διαφοροποιήσεις. Δυστυχώς, δεν έπεισε τόσο, καθώς έφαγε αρκετό θάψιμο.
  • Fright Night 2: New Blood (2013) ★☆☆☆☆
    Ενώ η συγκεκριμένη ταινία λανσάρεται ως σίκουελ, παρόλα αυτά, αποτελεί και αυτή ένα άτυπο, άνευρο και παντελώς αδιάφορο remake, καθώς και μίξη των δύο αρχικών ταινιών. Η ιστορία ξεκινά από την αρχή, αγνοώντας το remake και, φυσικά, κανείς από το προηγούμενο καστ δεν επιστρέφει.

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Νομίζω ότι είναι ασφαλές να υποθέσουμε ότι μετά τις δύο τελευταίες ταινίες, το franchise ψόφησε πλέον οριστικά! Καρφώστε του κι ένα παλούκι στην καρδιά, μην έχουμε κι άλλα ανούσια remake!

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Ο ματάκιας της γειτονιάς…

Ποτέ μην τα βάζεις με τους υπερφυσικούς γείτονες!

Το λες και ευθανασία…

Deadly Friend: Κάποιες φιλίες κρατάνε μέχρι να τελειώσει η μπαταρία…

Σκηνοθεσία: Wes Craven
Σενάριο: Bruce Joel Rubin
Μουσική: Charles Bernstein
Ηθοποιοί: Matthew Laborteaux, Kristy Swanson, Michael Sharrett κ.α.
Είδος: Science Fiction Horror
Αξιολόγηση: ★★☆☆☆

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★★☆☆☆
Φρίκη: ★★★☆☆
Τρόμος: ★★☆☆☆
Αγωνία: ★★★☆☆

DEADLY FRIEND (1986)
Οριστική επιστροφή από τις διακοπές και ας ξεκινήσω τη φθινοπωρινή σεζόν με μια πολύ περίεργη περίπτωση ταινίας! Ανήκει σε έναν διάσημο σκηνοθέτη ταινιών τρόμου, αλλά είναι σχετικά άγνωστη στους περισσότερους, μια και πάτωσε στα ταμεία. Το περίεργο, όμως, με την ταινία είναι ότι ενώ γυρίστηκε και ολοκληρώθηκε, στην πορεία υπέστη ολοκληρωτική μεταμόρφωση και μετατράπηκε σε τελείως διαφορετική ταινία απ ό,τι προοριζόταν! Και το χειρότερο είναι ότι ίσως και αυτός να είναι ο λόγος για τον οποίο πάτωσε τελικά!

TI MAΣ ΛΕΣ;
Ο Paul είναι ένα παιδί-θαύμα που κέρδισε πανεπιστημιακή υποτροφία, χάρη στην κατασκευή του BB -ενός αυτόνομου ρομπότ με τεχνητή νοημοσύνη και την ικανότητα να μαθαίνει. Με τη μητέρα του μετακομίζουν στο νέο τους σπίτι, όπου ο Paul γίνεται αμέσως φίλος με τον Tom, το παιδί που μοιράζει τις εφημερίδες, αλλά και τη Samantha, τη νεαρή γειτόνισσα που μένει με τον μέθυσο πατέρα της και πέφτει συνεχώς θύμα των βίαιων ξεσπασμάτων του. Οι τρεις τους, μαζί με τον BB, θα αναπτύξουν μια δυνατή φιλία, μέχρι τη στιγμή που μια σειρά από τραγικά γεγονότα θα φέρει τα πάνω-κάτω. Ο Paul θ΄αποφασίσει να χρησιμοποιήσει τα πειράματα και τις έρευνες που εκτελούν στο πανεπιστήμιο για να διορθώσει την κατάσταση, αλλά τα πράγματα δεν θα εξελιχθούν όπως τα περίμενε…

Όπως προανέφερα, η ταινία πέρασε από σαράντα κύματα και άλλαξε αρκετές μορφές, μέχρι να καταλήξει στο σημείο με το οποίο προβλήθηκε. Ο ίδιος ο Craven δήλωσε ότι την προόριζε για ένα απλό θρίλερ επιστημονικής φαντασίας, χωρίς γραφικές σκηνές, που θα επικεντρωνόταν περισσότερο στην πλοκή και στην αλλόκοτη ερωτική σχέση των δύο πρωταγωνιστών και θα ανέπτυσσε τους χαρακτήρες σε βάθος –όπως γίνεται περίπου και στο βιβλίο στο οποίο βασίστηκε το σενάριο -το “Friend” της Diana Henstell.

Μετά από τη δοκιμαστική προβολή, όμως, το κοινό στράβωσε με την έλλειψη αίματος και τρόμου –στα οποία τους είχε συνηθίσει ο Craven με τις προηγούμενες ταινίες του- διότι, προφανώς, οι φαν νομίζουν ότι αν τολμήσει κάποιος σκηνοθέτης να ξεφύγει από τη μανιέρα του και να κάνει κάτι διαφορετικό, θα τους πέσει η οροφή του κινηματογράφου στο κεφάλι. Οπότε, εκεί ήταν που μπλέχτηκαν –ποιοι άλλοι;- οι παραγωγοί της ταινίας! Οχτώ, παρακαλώ! Υπάρχουν ταινίες που καταστράφηκαν επειδή ένας παραγωγός έβαλε το χεράκι του –πόσες ελπίδες είχε να τη γλιτώσει αυτή, με οχτώ από δαύτους να λένε το μακρύ και το κοντό τους; Με το στούντιο να τους υποστηρίζει, απαίτησαν να γίνουν νέα γυρίσματα, να προστεθούν σκηνές φρίκης και τρόμου και να γίνουν κάμποσες αλλαγές στις σεκάνς θανάτων και άλλες διαφοροποιήσεις στο σενάριο και την πλοκή. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, το τελειωτικό χτύπημα ήταν το τελείως εξωφρενικό τέλος. Προστέθηκε κι αυτό μετά την ολοκλήρωση της ταινίας και ήταν –πανθομολογουμένως- τεράστια φόλα και πανηλίθια ιδέα, αλλά κανείς δεν τόλμησε να το πει τότε, μια και η πανηλίθια ιδέα ανήκε στον τότε επικεφαλής της Warner!

Το τελικό αποτέλεσμα είναι μια χλιαρή μετριότητα με ανισόβαρη πλοκή, εντελώς επιφανειακούς χαρακτήρες και τραβηγμένο από το μαλλί σενάριο. Όλος αυτός ο αχταρμάς με τον οποίο κατέληξαν, έκανε τον ίδιο τον Craven να μην ξέρει καν σε ποιο genre να κατατάξει πλέον το Deadly Friend -πράγμα για το οποίο επέκριναν και οι ίδιοι οι κριτικοί την ταινία- καθώς οι αλλαγές και οι πρόσθετες σκηνές την έκαναν να μοιάζει με «έναν σχιζοφρενικό χαμό», σύμφωνα με τα λόγια ενός από αυτούς! Πράγμα το οποίο αρχίζει να αντιλαμβάνεται κάποιος κι από το ίδιο το πόστερ της ταινίας, το οποίο παραπέμπει τουλάχιστον σε μεταφυσικό θρίλερ και ουδεμία σχέση έχει με την πλοκή! Και ενώ ακόμα και το Deadly Friend κατάφερε στο πέρασμα του χρόνου ν’ αποκτήσει φαν και να θεωρηθεί μια παρεξηγημένη ταινία, παρόλα αυτά υπάρχουν πολλοί που όχι μόνο θεωρούν ότι η αρχική εκδοχή του Craven ίσως να ήταν πολύ καλύτερη, αλλά απαιτούν από τη Warner να την κυκλοφορήσει κι εκείνη σε DVD!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, ο Θανάσιμος Φίλος αποδεικνύεται περισσότερο εχθρός σου, στο τέλος. Αξίζει να τη δεις μόνο για κάποιες σκηνές φρίκης, αλλά και τιμής ένεκεν στον Craven!

GEEKY TRIVIA
Ο πρωταγωνιστής, Matthew Laborteaux, δεν είναι και τόσο γνωστός στο ευρύ κοινό, ασχέτως αν ξεκίνησε ν΄ασχολείται με την υποκριτική από επτά ετών –στην αρχή παίζοντας, κυρίως, σε διαφημίσεις. Μέχρι και σήμερα, ο πιο γνωστός του ρόλος είναι αυτός στη γνωστή τηλεοπτική σειρά Το Μικρό Σπίτι Στο Λιβάδι, την οποία εδώ φάγαμε στη μάπα σε επαναλήψεις στα κρατικά κανάλια. Ο αμέσως επόμενος γνωστός ρόλος του είναι αυτός της ταινίας. Δεν το λες και επιτυχημένη καριέρα αυτό, αλλά όπως βολεύεται καθείς!

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Το 2010 συζητήθηκε ένα πιθανό remake της ταινίας, με πρωταγωνίστρια την Kristen Stewart, γνωστή και ως Ανέκφραστη Μπέλα του Twilight. Δόξα τω Θεώ, τα σχέδια ναυάγησαν!

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Εντάξει, δεν το λες και θαύμα της ρομποτικής, αλλά για τα 80s καλό ήταν!

Κάτι κακό βρίσκεται από την άλλη μεριά, μάλλον…

Άρπαξε λιγάκι!

The Omen: Κάνε παιδί, να δεις κακό!

Σκηνοθεσία: Richard Donner
Σενάριο: David Seltzer
Μουσική: Jerry Goldsmith
Ηθοποιοί: Gregory Peck, Lee Remick, David Warner, Billie Whitelaw κ.α.
Είδος: Supernatural Horror
Αξιολόγηση: ★★★★★

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★★★☆☆
Φρίκη: ★★★☆☆
Τρόμος: ★★★★☆
Αγωνία: ★★★★★

THE OMEN (1976)
Αν ρωτήσεις 100 αγνώστους ποια είναι η πιο τρομακτική ταινία με θέμα τον Διάβολο, οι περισσότεροι θα αναφέρουν τον Εξορκιστή. Και μετά θα φύγουν τρέχοντας μακριά σου, διότι όταν κάποιος σε ρωτάει ποια είναι η αγαπημένη σου ταινία με θέμα τον Οξαποδώ, δεν θες να κάτσεις και πολύ δίπλα του! Αν και ο Εξορκιστής είναι, χωρίς αμφιβολία, θρίλερ για γερά νεύρα, παρόλα αυτά η ταινία που χαράχθηκε πιο βαθιά στη δική μου μνήμη είναι η Προφητεία. Μπορεί ο μικρός Damien να μην έχει κεφάλι που κάνει πλήρη περιστροφή ή τη δυνατότητα να ξερνοβολάει μπιζελόσουπα, αλλά σε μια μάχη σώμα με σώμα θα κλωτσούσε μια χαρά το δαιμονισμένο κωλαράκι της Regan!

TI MAΣ ΛΕΣ;
Ο Robert Thorn -αμερικανός διπλωμάτης που κατοικεί στη Ρώμη- και η γυναίκα του αποκτούν το πρώτο τους παιδί, το οποίο, όμως, πεθαίνει στη γέννα. Μη βρίσκοντας το κουράγιο να πει την αλήθεια στη σύζυγό του, ο Robert αποφασίζει μετά από προτροπή του εφημέριου του νοσοκομείου να υιοθετήσει κρυφά ένα βρέφος -του οποίου η μητέρα πέθανε γεννώντας την ίδια στιγμή με τη γυναίκα του- και να της το παρουσιάσει ως δικό τους. Μετά τη μετακόμιση του ζεύγους στη Μεγάλη Βρετανία, όμως, ξεκινά μια σειρά από ανεξήγητα και φρικιαστικά γεγονότα, τα οποία έχουν όλα ως επίκεντρο τον μικρό Damien. Ο Robert θα αρχίσει ν’ αναζητά απαντήσεις, μόνο που αυτά που πρόκειται ν’ ανακαλύψει θα τον φέρουν αντιμέτωπο με μια καλοστημένη πλεκτάνη…

Το Omen είναι μια από τις πιο τρομακτικές ταινίες που έχουν γυριστεί ποτέ. Δεν είναι μόνο το ότι ασχολείται με το παραφυσικό και το δαιμονικό στοιχείο, αλλά και το ότι το κάνει με έναν τρόπο που σε κρατά συνεχώς σε εγρήγορση. Αυτή η διαρκής αίσθηση του κακού και της απειλής που πλανάται στην ατμόσφαιρα, αλλά και η αναμονή για όλα τα κακά που είσαι σίγουρος ότι πρόκειται να συμβούν, χωρίς να ξέρεις ακριβώς το πότε, σε κρατάνε καθηλωμένο στο κάθισμά σου. Ή πολύ κουκουλωμένο στο κρεβάτι σου –εξαρτάται πώς βλέπεις την ταινία!

Και ενώ όλες οι ερμηνείες είναι αψεγάδιαστες, ξεχωρίζει περισσότερη αυτή του μικρού (τότε) Harvey Spencer Stephens, ο οποίος κερδίζει σίγουρα το βραβείο του πιο creepy παιδιού που έχει εμφανιστεί ποτέ σε θρίλερ! Είναι απλώς ένα αθώο παιδί που βρίσκεται στο επίκεντρο μιας επικίνδυνης συνομωσίας και αγνοεί όλο το κακό που το περιβάλλει, ή είναι μια σατανική οντότητα που έχει πλήρη επίγνωση της δύναμης που κατέχει;

To Omen σάρωσε στα ταμεία, πήρε πολύ καλές κριτικές και μας χάρισε αρκετές σκηνές που όχι μόνο σόκαραν, αλλά έγραψαν ιστορία στον κινηματογράφο. Τσίμπησε αρκετά βραβεία, ανάμεσά τους και ένα Oscar για το soundtrack του –το μοναδικό στην καριέρα του Goldsmith!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, αν ψάχνεις τρομακτική ταινία, βρήκες αυτό που έψαχνες!

GEEKY TRIVIA
Ήταν αναμενόμενο ταινία με τέτοια θεματολογία να κολλήσει τη ρετσινιά της «καταραμένης». Σε αυτό συνέβαλαν και διάφορα δυσάρεστα γεγονότα που συνέβησαν κατά την παραγωγή. Ξεκίνα το μέτρημα: α) στο ξενοδοχείο που έμενε ο Donner έγινε βομβιστική επίθεση από τον IRA, β) τα αεροπλάνα με τα οποία ταξίδευαν ο Peck και ο Seltzer προς Μεγάλη Βρετανία χτυπήθηκαν από κεραυνό την ίδια μέρα, γ) ένας άλλος κεραυνός λίγο έλειψε να ψήσει τον παραγωγό στη Ρώμη, δ) το ιδιωτικό τζετ που θα πήγαινε τον Peck από το Ισραήλ στις ΗΠΑ–το οποίο αποφάσισε να μην πάρει τελευταία στιγμή- έπεσε, σκοτώνοντας όλους τους επιβαίνοντες, ε) την πρώτη μέρα των γυρισμάτων ένα μέλος της παραγωγής επέζησε από μετωπική σύγκρουση ενώ ο παραγωγός που γλίτωσε από τον κεραυνό στη Ρώμη τράκαρε με αυτοκίνητο που πήγαινε ανάποδα στο δρόμο, στ) ένας από τους φύλακες του ζωολογικού κήπου στον οποίο έγιναν γυρίσματα σκοτώθηκε από λιοντάρι, ζ) ένας κασκαντέρ τραυματίστηκε άσχημα από τα εκπαιδευμένα σκυλιά που χρησιμοποιήθηκαν σε μια σκηνή. Πόσα ακόμα θες για να σου βγει το όνομα;

MIA ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΕΙΜΑΣΤΕ
Η ταινία έδωσε αρκετά σίκουελ -το ένα χειρότερο από το άλλο- και ένα εντελώς αχρείαστο remake.

  • Damien: Omen II (1978) ★★★☆☆
    O Damien είναι πια έφηβος και φοιτά σε στρατιωτική σχολή. Μετά τα γεγονότα της πρώτης ταινίας, μένει πλέον με τον θείο του, τη γυναίκα του και τον γιο τους. Παράλληλα, διάφορα μέλη από τη σατανική σέκτα που τον ακολουθεί, προσπαθούν να τον ενημερώσουν για την αληθινή του ταυτότητα και την αποστολή που έχει…
  • Omen III: The Final Conflict (1981) ★☆☆☆☆
    Στο δεύτερο σίκουελ, ο Damien είναι πλέον ενήλικας, επικεφαλής της βιομηχανίας του θείου του και έτοιμος να δεχτεί τη θέση του πρέσβη στη Μεγάλη Βρετανία, με σκοπό να ξεκινήσει από θέση ισχύος να θέτει το σχέδιό του για παγκόσμια κυριαρχία σε εφαρμογή.
  • Omen IV: The Awakening (1991) ★☆☆☆☆
    Η τελευταία ταινία της σειράς γυρίστηκε για την τηλεόραση και περιστρέφεται γύρω από την Delia, τη βιολογική κόρη του Damien, η οποία έχει τις ίδιες σατανικές δυνάμεις με τον πατέρα της και βαδίζει στα ίχνη του…
  • The Omen (1995)
    Άλλη μια τηλεταινία, η οποία ουσιαστικά δεν έχει ιδιαίτερη σχέση με τις ταινίες και γυρίστηκε για να λειτουργήσει ως πιλότος για μια ανάλογου περιεχομένου τηλεοπτική σειρά. Ψιλοαπέτυχε και την έφαγε το μαύρο σκοτάδι!
  • The Omen (2006) ★★★☆☆
    Πρόκειται για remake της αρχικής ταινίας, το οποίο βαδίζει πάνω-κάτω στα χνάρια του αρχικού σεναρίου, με κάποιες μικρές αλλαγές. Αν και τα πήγε καλά εισπρακτικώς, οι κριτικές ήταν πιο πολύ αρνητικές.
  • 666: The Omen – Revealed (2000) – / The Omen: Legacy (2001) –
    Δυο ντοκιμαντέρ για την ταινία, τα οποία πλέον μπορεί να βρει κανείς στην επίσημη συλλογή των DVD.
  • Damien (2015)
    Πρόκειται για τηλεοπτική σειρά που προβλήθηκε στο κανάλι Α&Ε και κόπηκε κακήν κακώς μετά από μια σεζόν 10 επεισοδίων, αφού έφαγε το θάψιμο της αρκούδας από κριτικούς και κοινό. Η κατάρα φταίει!

Πέρα από τις ταινίες και τα ντοκιμαντέρ, έχουν κυκλοφορήσει και πέντε βιβλία βασισμένα στη σειρά, με τα τρία πρώτα ν’ αποτελούν λογοτεχνική απόδοση των αντίστοιχων ταινιών.

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Μετά τα χάλια της σειράς, μάλλον θα περάσει καιρός πριν ξαναπιάσει κάποιος αυτό το franchise!

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Ναι, όταν είναι μωρά είναι όλα χαριτωμένα και γλυκούλικα…

Η δουλειά της νταντάς έχει γίνει πολύ απαιτητική…

Αν το βλέμμα μπορούσε να σκοτώσει…

The Amityville Horror: Ήρθε η ώρα για μετακόμιση…

classicsamityville-posterΣκηνοθεσία: Stuart Rosenberg
Σενάριο: Sandor Stern
Μουσική: Lalo Schifrin
Ηθοποιοί: James Brolin, Margot Kidder, Rod Steiger
Είδος: Supernatural Horror
Αξιολόγηση: ★★☆☆☆

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★
☆☆☆☆
Φρίκη: ★★☆☆☆
Τρόμος: ★★☆☆☆
Αγωνία: ★★★☆☆

THE AMITYVILLE HORROR (1979)
Σήμερα θ’ ασχοληθώ με ένα από τα πιο επίμονα franchise. Και, πλέον, αυτό που βρίσκεται στην κορυφή με τα περισσότερα σίκουελ, αφού αριθμεί 18 ταινίες, ενώ η δέκατη ένατη προορίζεται για προβολή το καλοκαίρι! Φυσικά, οι περισσότερες από τις ταινίες είναι για κάψιμο σε πυρά όσον αφορά σενάριο και ποιότητα, ενώ κάποιες από αυτές δεν έχουν καν την παραμικρή σχέση με την αρχική ταινία και τα γεγονότα που την ενέπνευσαν –απλώς κοτσάρουν εντελώς αυθαίρετα τη λέξη “Amityville” στον τίτλο!

TI MAΣ ΛΕΣ;
Ένα χρόνο μετά την άγρια δολοφονία μιας ολόκληρης οικογένειας από ένα από τα μέλη της, ένα νιόπαντρο ζευγάρι αγοράζει το σπίτι. Αγνοώντας το παρελθόν της νέας τους ιδιοκτησίας, προσπαθούν να προσαρμοστούν στο νέο τους περιβάλλον, αλλά μια σειρά από ανεξήγητα περισταστικά, μυστηριώδεις ασθένειες και μικροατυχήματα θα τους βάλει πολύ σύντομα σε υποψίες. Παράλληλα, ο ιερέας της ενορίας θα προσπαθήσει να τους προειδοποιήσει για το κακό που αντιμετωπίζουν, αλλά το ίδιο το σπίτι θα τον εμποδίσει με όποιον τρόπο μπορεί…

Το Amityville είναι ιδιάζουσα περίπτωση ταινίας, καθώς είναι βασισμένη στο ομότιτλο best seller του Jay Anson, το οποίο με τη σειρά του είναι βασισμένο στους αληθινούς φόνους που συνέβησαν στο σπίτι και στην ιστορία της οικογένειας Lutz που μετακόμισε σε αυτό έναν χρόνο αργότερα. Οπότε, όχι μόνο υπάρχει στην πραγματικότητα το σπίτι, αλλά έχει και μεγάλο σουξέ, καθώς στην ιστορία του έχουν βασιστεί πάμπολλες ταινίες, εξίσου πάμπολλα μυθιστορήματα, ενώ την υπόθεση είχε ερευνήσει και το ζεύγος Warren –στους οποίους βασίστηκε μετέπειτα η ταινία The Conjuring! Παραφυσικός χαμός!

Πέρα από τα όποια αληθινά περιστατικά στα οποία βασίστηκε το Amityville Horror, η ίδια η ταινία ακολουθεί την κλασική συνταγή που ακολουθούν όλες οι ταινίες με στοιχειωμένα σπίτια. Ή καλύτερα, ήταν μία από τις ταινίες που έγραψαν τη συγκεκριμένη συνταγή, αφού θεωρείται μια από τις πρώτες πηγές έμπνευσης για όλο το genre. Όχι η πρώτη, όμως, μια και το είχε προλάβει κατά τρία χρόνια το Burnt Offerings, για το οποίο σου μίλησα παλιότερα.

Η ταινία βασίζεται αρκετά στη σκοτεινή ατμόσφαιρα που δημιουργεί, στους ξαφνικούς ήχους και στις κλασικές, απότομες «τρομάρες» του είδους για να σου προκαλέσει μια αίσθηση ανησυχίας και ανατριχίλας. Οι ερμηνείες είναι έτσι κι έτσι, αλλά ούτως ή άλλως, ο αληθινός σταρ της ταινίας είναι το ίδιο το σπίτι, το οποίο κλέβει την παράσταση και έχει μείνει στην Ιστορία ως ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα σκηνικά ταινίας τρόμου (μαζί με το σπίτι από το Psycho, ίσως!)

Δυστυχώς, δεν έπεισε καθόλου τους κριτικούς, οι οποίοι δεν το είδαν και με πολύ καλό μάτι. Παρά τις αρνητικές κριτικές, φυσικά, ήταν εμπορική επιτυχία. Αυτό εξηγεί και την πληθώρα σίκουελ –δεν είναι δα και το πρώτο franchise που έχει δώσει αμέτρητες συνέχειες παρά το θάψιμο!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, δες το, αλλά αν αποφασίσεις να δεις και τα υπόλοιπα, θα χρειαστείς χάπια και αλκοόλ…

GEEKY TRIVIA
Λόγω της τεράστιας φήμης που απέκτησε το σπίτι μετά το βιβλίο και την ταινία, πλήθη τουριστών άρχισαν να συρρέουν στη διεύθυνση της αληθινής κατοικίας, αναγκάζοντας τους τότε ιδιοκτήτες –ανάμεσα σε όλες τις αλλαγές που έκαναν- ν’ αντικαταστήσουν και τα δύο παράθυρα-σήμα κατατεθέν του σπιτιο,  με κανονικά, ορθογώνια παράθυρα. Από τότε το σπίτι έχει αλλάξει διάφορους ιδικοτήτες. Κανείς δεν έφυγε επειδή προσπάθησε να τον σκοτώσει το ίδιο το σπίτι, φυσικά!

MIA ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΕΙΜΑΣΤΕ
Και πολύτεκνη οικογένεια, κιόλας, αφού οι ταινίες κυκλοφορούν κατά ριπάς! Αρκετές από τις τελευταίες δεν τις έχω δει (εδώ δεν είχα πάρει χαμπάρι ότι βγήκαν καν!) Βαθιά ανάσα και πάμε να γνωρίσουμε τα μέλη:

  • Amityville II: The Possession (1982) ★
☆☆☆☆
    Η ταινία είναι prequel και αφηγείται (και καλά!) τα τραγικά γεγονότα που συνέβησαν στο σπίτι του Amityville, τα οποία ενέπνευσαν ολόκληρο το franchise. Επίσης, είναι τελείως φόλα.
  • Amityville 3-D (1983) ★
☆☆☆☆
    Ένας δημοσιογράφος που ειδικεύεται στο να ξεσκεπάζει μέντιουμ και άλλους τσαρλατάνους, πείθεται να αγοράσει το σπίτι του Amityville, παρά το υποτιθέμενο παρελθόν του. Το μόνο ενδιαφέρον στην ταινία είναι ότι εμφανίζεται η Meg Ryan, στον δεύτερο κινηματογραφικό της ρόλο.
  • Amityville 4: The Evil Escapes (1989) ★☆☆☆☆
    Μια κτηματομεσίτρια αποφασίζει να οργανώσει παζάρι για να πουλήσει όλα τα αντικείμενα που βρίσκονται στο σπίτι, στο οποίο έχει προηγηθεί εξορκισμός από μια ομάδα ιερέων. Αυτό που δεν γνωρίζει είναι ότι τα σατανικά πνεύματα έχουν κρυφτεί μέσα σε μια… λάμπα, η οποία καταλήγει ως δώρο σε άλλο σπίτι!
  • The Amityville Curse (1990) ★☆☆☆☆
    Στοιχειωμένο σπίτι, ζευγάρι το αγοράζει, πνεύματα, φόνοι μπλα μπλα μπλα… Ίδιο στόρυ, μόνο που αυτή η ταινία δεν δεν διαδραματίζεται καν στο ίδιο σπίτι, ούτε καν συνδέεται η πλοκή της με την αρχική ταινία. Μάλλον ήταν το σημείο που είχαν πλέον σταματήσει όλοι οι συντελεστές την προσπάθεια…
  • Amityville 1992: It’s About Time (1992) ★☆☆☆☆
    Ένας αρχιτέκτονας επιστρέφει στο σπίτι του από επαγγελματικό ταξίδι στο Amityville, απ’ όπου φέρνει μαζί του και ένα επιτραπέζιο ρολόι που βρήκε εκεί, στα ερείπια ενός παλιού σπιτιού. Μόνο που το ρολόι δεν είναι τόσο συνηθισμένο όσο νομίζουν. Μάλλον είναι ξάδελφος της καταραμένης λάμπας που σκαρφίστηκαν δυο ταινίες πιο πριν…
  • Amityville: A New Generation (1993) ★☆☆☆☆
    Ένας φωτογράφος λαμβάνει ως δώρο έναν καθρέφτη, χωρίς να γνωρίζει ότι –ναι, το μάντεψες!- είναι καταραμένος, διότι προέρχεται από το αρχικό σπίτι στο Amityville και πνεύματα, φόνοι, οράματα, μπλα μπλα… Πρώτα λάμπα, μετά ρολόι, στη συνέχεια καθρέφτης, μόνο για τη μπανιέρα και τα σοβατεπί του σπιτιού δεν έβγαλαν σίκουελ!
  • Amityville Dollhouse (1996) ★☆☆☆☆
    Μια οικογένεια μετακομίζει στο νέο της σπίτι, στην αποθήκη του οποίου ανακαλύπτουν ένα κουκλόσπιτο, το οποίο αποτελεί μοντέλο του καταραμένου σπίτιού του Amityville. Και όπως ήταν αναμενόμενο, το κουκλόσπιτο είναι επίσης καταραμένο, σχεδόν όσο και ολόκληρο το franchise, που πάει από το κακό στο χειρότερο…
  • The Amityville Horror (2005) ★★☆☆☆
    Remake της αρχικής ταινίας, με κάποιες μικρές αλλαγές, σε μια προσπάθεια να δώσουν νέα πνοή στο franchise. Δυστυχώς, η ταινία ήταν αποτυχία και το franchise συνέχισε να μυρίζει σαν υπόνομος
  • The Amityville Haunting (2011) ☆☆☆☆☆
    Άλλη μια ανέμπνευστη προσθήκη που αναμασάει τα ίδια και τα ίδια, αυτή τη φορά με ακόμα χειρότερα εφέ και πιο άθλιες ερμηνείες.
  • The Amityville Asylum (2013) ☆☆☆☆☆
    Εδώ οι παραγωγοί σήκωσαν τα χέρια ψηλά, αφού αυτή η ταινία δεν έχει καν σχέση με το σπίτι, αλλά εκτυλίσσεται σε ένα ψυχιατρικό ίδρυμα στην ομώνυμη πόλη. Την είδα σε fast forward και πολύ της ήταν!
  • Amityville Death House (2015)
    Δεν την έχω δει καν, αλλά έχει σχέση με το πνεύμα μιας μάγισσας που έχει καταλάβει το παλιό σπίτι και σκοτώνει τους απόγονους αυτών που την καταδίκασαν σε θάνατο πριν 300 χρόνια. Το γεγονός και μόνο ότι παίζει ο Eric Roberts σημαίνει ότι μάλλον δεν θα κάνω καν τον κόπο να τη δω ποτέ!
  • The Amityville Playhouse (2015)
    Αυτή τη φορά αφορά ένα στοιχειωμένο θέατρο στο Amytiville. Αυτή η πόλη, προφανώς, δεν έχει καν νεκροταφείο κι όσοι πεθαίνουν διαλέγουν ένα κτίριο να στοιχειώσουν για την αιωνιότητα! Ας της ρίξουν μια ατομική βόμβα να ησυχάσουμε, επιτέλους!
  • Amityville: Vanishing Point (2016)
    Δεν έχω ιδέα για την πλοκή, καθώς η Wikipedia δεν την αναφέρει καν, αλλά με χίλια δολάρια budget, την κόβω και αυτή να είναι οδυνηρά τραγική!
  • The Amityville Legacy (2016)
    Η ταινία εκτυλίσσεται 40 χρόνια μετά τους αρχικούς φόνους και ακολουθεί τη λογική κάποιων από τα αρχικά σίκουελ, αφού επικεντρώνεται γύρω από ένα στοιχειωμένο παιχνίδι που προήλθε από το δαιμονικό σπίτι.
  • The Amityville Terror (2016)
    Οικογένεια μετακομίζει στο σπίτι, δαίμονες, φαντάσματα μπλα μπλα μπλα, ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΚΑΡΒΟΥΝΟ!!!
  • Amityville: No Escape (2016)
    Καμιά απόδραση δεν έχουμε από το franchise αυτό, μέχρι και τα τρισέγγονά μας θα βλέπουν νέα σίκουελ! Το γεγονός ότι είναι η ΤΕΤΑΡΤΗ ταινία που κυκλοφόρησε μέσα στο 2016, με κάνει να πιστεύω ότι πλέον κάνουν ειδικές προσφορές στους σεναριογράφους που επιλέγουν το Amityville για θέμα!
  • Amityville: The Awakening (2017) ★★☆☆☆
    Στο σημείο αυτό, έγινε μια προσπάθεια το franchise να βρει ξανά την παλιά του αίγλη, με πιο προσεγμένη παραγωγή, γνωστούς συντελεστές και καστ και τελείως meta σενάριο, αφού η ταινία αναγνωρίζει την ύπαρξη της αρχικής ταινίας, αλλά και του remake της! Αλλά, όπως ήταν αναμενόμενο, έφαγε σκυλοθάψιμο και αυτή, μια και η σειρά έχει καταντήσει πια φεστιβάλ προβλέψιμων κλισέ.

Εκτός από τις ταινίες, πάνω στο θέμα έχουν κυκλοφορήσει συνολικά και 11 βιβλία. Νομίζω, δηλαδή, διότι έχω χάσει κι εκεί το μέτρημα!

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Ψόφο δεν έχει η σειρά, φυσικά! Παρά το ότι και το The Awakening πάτωσε, βρίσκεται ήδη στα σκαριά το επόμενο σίκουελ, το οποίο προορίζεται για το 2020. Αν και πιστεύω ότι μέχρι τότε είναι αρκετά πιθανό να έχουν γυριστεί γύρω στα εξηντατρία σίκουελ ενδιάμεσα!

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Σπίτι με προσωπικότητα!

Σπίτι με προσωπικότητα!

Άνοιξε το παράθυρο να μπει, δροσιά να μπει του Μάη!

Άνοιξε το παράθυρο να μπει, δροσιά να μπει του Μάη!

Το σπίτι δεν τα έχει καλά με τους παπάδες!

Το σπίτι δεν τα έχει καλά με τους παπάδες!