El Espinazo del Diablo: Νιώσε τον τρόμο στη ραχοκοκαλιά σου…

Σκηνοθεσία: Guillermo del Toro
Σενάριο: Guillermo del Toro, Antonio Trashorras
Μουσική: Javier Navarrete
Ηθοποιοί: Marisa Peredes, Eduardo Noriega, Federico Luppi κ.α.
Είδος: Gothic Horror
Αξιολόγηση: ★★
★
★

☆

ΤΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα ★
★
★
☆☆
Φρίκη: ★
★
☆☆☆
Τρόμος: ★
★
★
☆☆
Αγωνία: ★
★
★
★
☆

EL ESPINAZO DEL DIABLO (2001)
Νομίζω ότι ήρθε η ώρα να κάνουμε ένα διάλειμμα από τις αγγλόφωνες παραγωγές και να δούμε και κάτι σε διαφορετική γλώσσα, να ξεκουραστεί λιγάκι το αυτάκι μας! Σήμερα, λοιπόν, έχει Ισπανία το μενού και όταν συνδυάζουμε την Ισπανία με τις ταινίες τρόμου, ένα είναι το όνομα που έρχεται πρώτα στο μυαλό: Guillermo del Toro!

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Κατά τη διάρκεια του ισπανικού Εμφυλίου, ένα απόμερο ορφανοτροφείο αναλαμβάνει την ανατροφή των παιδιών που είτε έχουν χάσει τους γονείς τους είτε αφήνονται εκεί για την ασφάλειά τους. Στην κεντρική αυλή του δεσπόζει μια τεράστια βόμβα η οποία δεν εξερράγει ποτέ –κατάλοιπο παλιότερης επίθεσης στην περιοχή. Στο ορφανοτροφείο καταφτάνει και ο μικρός Carlos, ο οποίος γίνεται αμέσως στόχος του Jaime, του νταή του ιδρύματος. Ο Carlos αρχίζει να βλέπει μια μυστηριώδη, τρομακτική οπτασία που μοιάζει να στοιχειώνει τις εγκαταστάσεις του ορφανοτροφείου και μαθαίνει από τα υπόλοιπα παιδιά τις φήμες για τον Santi, ένα παιδί που εξαφανίστηκε μυστηριωδώς τη μέρα που εμφανίστηκε η βόμβα στην αυλή. Το υποτιθέμενο φάντασμα, όμως, είναι η μικρότερη απειλή που έχουν ν’ αντιμετωπίσουν οι υπεύθυνου του ιδρύματος…

Το The Devil’s Backbone –όπως είναι ο αγγλικός τίτλος- είναι μία ισπανο-μεξικάνικη παραγωγή και αποτελεί μια από τις πρώτες ταινίες μεγάλου μήκους του σκηνοθέτη –και σε παραγωγή Αλμοδοβάρ, παρακαλώ! Από την αρχή ως το τέλος της σε κρατά καθηλωμένο με τους καλοδουλεμένους χαρακτήρες της, το μυστήριό της, αλλά και τη σαγηνευτική της ατμόσφαιρα, που ισορροπεί ιδανικά το ρεαλιστικό με το φανταστικό. Παράλληλα, η αίσθηση ότι κάτι κακό πλανάται στον αέρα σε ακολουθεί από τις πρώτες σκηνές, καθώς δεν είναι μόνο το σκηνικό πολέμου και το φάντασμα που προσθέτουν ένταση στην ταινία, αλλά και οι υπόλοιποι χαρακτήρες, κάποιοι από τους οποίους έχουν τα δικά τους μυστικά.

Η αλήθεια είναι ότι η ταινία παίζει με διάφορες υπο-πλοκές και μικρότερες ιστορίες που μπλέκονται η μία με την άλλη. Συνήθως αυτό δεν έχει καλά αποτελέσματα σε ένα σενάριο, αλλά ο del Toro είναι γνωστός βιρτουόζος και καταφέρει να χειριστεί σαν ζογκλέρ όλες τις πτυχές του σεναρίου, φτιάχνοντας –ακόμη μία φορά- μια ιστορία που ακροβατεί ανάμεσα στο παραμύθι και το δράμα.

Καθόλου τυχαίο, λοιπόν, ότι η ταινία απέσπασε θερμότατες κριτικές από κοινό και κριτικούς και αγαπήθηκε ως μία από τις καλύτερες του del Toro. Φυσικά, τα πρωτεία θα έκλεβε πέντε χρόνια αργότερα το μεγαλύτερο αριστούργημά του μέχρι σήμερα: το El Laberinto del Fauno, το οποίο, επίσης, διαδραματίζεται στον ισπανικό Εμφύλιο κι έχει ως κεντρικό πρόσωπο ένα παιδί. Ε, κολλήματα είναι αυτά!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, join the club: δες την και λάτρεψέ την!

GEEKY TRIVIA
Ο del Toro έγραψε το σενάριο όταν ήταν ακόμη στο κολλέγιο και το El Espinazo αποτελεί την αγαπημένη και πιο προσωπική του δημιουργία. Ίσως επειδή την έχει εμπνευστεί από δικές του αναμνήσεις, κυρίως αυτές με τον θείο του -ο οποίος υποτίθεται ότι τον επισκέφθηκε κάποια στιγμή ως φάντασμα. Σύμφωνα με τον ίδιο, η ταινία αποτελεί τον μεγάλο αδελφό του El Laberinto del Fauno, μια και εκτυλίσσονται και οι δύο στην ίδια χρονική περίοδο κι έχουν ως κεντρικούς ήρωες παιδιά που έρχονται αντιμέτωπα, όχι μόνο με το υπερφυσικό, αλλά και με την τραγική πραγματικότητα γύρω τους.

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Αυτή και μόνο είναι υπεραρκετή!

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Πού πας νυχτιάτικα;

Το κακό συναπάντημα…

Ώρα για μπάρμπεκιου!

The Shrine: Όποιος ψάχνει, βρίσκει. Το τέλος του.

Σκηνοθεσία: Jon Knautz
Σενάριο: Jon Knautz, Brendan Moore
Μουσική: Ryan Shore
Ηθοποιοί: Aaron Ashmore, Cindy Sampson, Trevor Matthews κ.α.
Είδος: Horror
Αξιολόγηση: ★★★★
☆

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★★★☆☆
Φρίκη: ★★★☆☆
Τρόμος: ★★★☆☆
Αγωνία: ★★★★☆

THE SHRINE (2010)
Καναδικό, θρίλερ έχω και για σήμερα. Και όχι πολύ γνωστό κιόλας, μια και την πρεμιέρα του την έκανε σε φεστιβάλ και δεν είχε ευρεία διανομή στις κινηματογραφικές αίθουσες. Αυτά τα φεστιβάλ έχουν βγάλει κάμποσα διαμαντάκια, τα οποία περνούν απαρατήρητα, μια και δεν πέφτει το promotion που πέφτει στις mainstream παραγωγές του Hollywood. Αδικία, φυσικά, διότι πολύ αξιόλογες παραγωγές τις μαθαίνει τυχαία ο κόσμος ενώ κάτι άλλες μπαλαφάρες που δεν κόβουν αρκετά εισιτήρια ούτε για να γεμίσουν πουλμανάκι (βλέπε προηγούμενη ανάρτηση), πολυδιαφημίζονται. Αλλά γι’ αυτό είμαι εγώ εδώ, για να σου ανοίγω νέους ορίζοντες!

TI MAΣ ΛΕΣ;
Δυο δημοσιογράφοι και ένας φωτογράφος ερευνούν μια σειρά από μυστηριώδεις εξαφανίσεις τουριστών, οι αποσκευές των οποίων εμφανίζονται σε διάφορες ευρωπαϊκές πόλεις. Τα ίχνη του τελευταίου αγνοούμενου καταλήγουν σε ένα μικρό χωριό της Πολωνίας, δίπλα σε ένα δάσος -ένα μέρος του οποίου παραμένει καλυμμένο από μια μυστηριώδη, πυκνή ομίχλη. Οι κάτοικοι του χωριού, όμως, δεν δείχνουν ιδιαιτέρως φιλόξενοι και αντιμετωπίζουν τους ρεπόρτερ με εχθρότητα, διώχνοντάς τους κακήν κακώς. Εκείνοι αποφασίζουν να μην λάβουν τις απειλές τους στα σοβαρά και να ερευνήσουν κρυφά το δάσος, με σκοπό να ανακαλύψουν τι κρύβουν οι χωρικοί. Και θα το ανακαλύψουν, δυστυχώς!

Η ταινία είναι αρκετά περίεργη. Όχι «έχω αρχίσει να αιμορραγώ από τα μάτια, τι είναι αυτό που βλέπω;» περίεργη, αλλά με μυστηριώδες σενάριο που σου εξάπτει την φαντασία. Μπορεί να θυμίζει λίγο άλλες ταινίες του είδους, όμως είναι όσο διαφορετική και πρωτότυπη χρειάζεται για να νιώσεις ότι παρακολουθείς κάτι πιο φρέσκο που δεν είσαι και πολύ σίγουρος πού πρόκειται να καταλήξει.

Το πιο ενδιαφέρον με το The Shrine, όμως, είναι ότι διαθέτει ένα αρκετά ευέλικτο σενάριο, το οποίο μπορεί να ξεκινά κάπως αργά και να εκτυλίσσεται με το πάσο του ώστε να σε βάλει στο κλίμα, αλλά κάπου στη μέση διαφοροποιείται τελείως και στέλνει την ταινία σε άλλο μονοπάτι! Συνεπώς, εκεί που βλέπεις κάτι που φέρνει περισσότερο σε ψυχολογικό θρίλερ, με κάμποσες δόσεις αγωνίας, ξαφνικά ανοίγουν οι ασκοί του Αιόλου και μετατρέπεται σε ατόφια ταινία τρόμου, με κάμποσες σκηνές για γερά στομάχια! Όχι μόνο η μετάβαση αυτή γίνεται πολύ ομαλά, αλλά συμβαίνει και σε σημείο που χρειαζόταν να ανάψουν λίγο τα αίματα και να πέσει και λίγη δράση παραπάνω! Έτσι, διατηρεί μια άψογη ισορροπία ανάμεσα στο σασπένς και τη φρίκη και κρατά το ενδιαφέρον αμείωτο.

Οι ερμηνείες είναι συμπαθητικές, η σκηνοθεσία πολύ καλή και η φωτογραφία και η συνολική ατμόσφαιρα αρκετά υποβλητικές. Έχει, σίγουρα, κι αυτή τα ψεγάδια της και μερικά σεναριακά κλισέ που ταλανίζουν τους χαρακτήρες των περισσότερων ταινιών τρόμου, αλλά είναι σαφώς πιο προσεγμένη και καλοδουλεμένη από άλλες ταινίες, που κύριο μέλημά τους είναι να αρχίσουν ν’ αδειάζουν κουβάδες με αίμα και σωθικά από την πρώτη σκηνή, μην τυχόν και βαρεθεί κάνας θεατής. Μη με παρεξηγείς, λατρεύω αίμα και σωθικά, αλλά και λίγο βάρος παραπάνω στην ανάπτυξη των χαρακτήρων και το σενάριο δεν βλάπτει πού και πού!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, αποτελεί σίγουρα μια ευχάριστη έκπληξη και αξίζει να τη δεις!

GEEKY TRIVIA
Ο Aaron Ashmore είναι αρκετά γνωστή φυσιογνωμία που αποκλείεται να μην τον έχεις δει κάπου, αφού έχει παίξει σε πάρα πολλές ταινίες και σειρές. Μπορεί να τον ξέρεις από τις ταινίες X-Men, όπου υποδύεται τον Iceman, ή από το Smallville, όπου υποδυόταν τον Τζίμι Όλσεν ή από το Warehouse 13 ή το The Following ή από άλλα θρίλερ, όπως το The Ruins  Ή μπορεί απλώς να τον μπερδεύεις κι εσύ με τον πανομοιότυπο δίδυμο αδελφό του, Shawn Ashmore, ο οποίος είναι, επίσης, ηθοποιός κι έχει παίξει σε κάποιες από τις προαναφερθείσες παραγωγές… Βρες μόνος σου ποιος έχει παίξει πού!

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Ε, δεν είναι και ταινία για franchise. Δεν πειράζει, μία και καλή!

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Τι κοιτάζουν με ενδιαφέρον;

Εγώ δεν έμπαινα εκεί μέσα ούτε με σφαίρες.

Κάτσε λίγο ακίνητη, δεν θα κρατήσει πολύ!

5 θρίλερ που πάτωσαν!


ΜΕΓΑΛΕΣ ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ
Το κινηματογραφικό κοινό είναι τελείως αψυχολόγητο και κανείς δεν μπορεί να μαντέψει τα γούστα του και το πώς θα αντιδράσει σε κάποια ταινία -πράγμα που προκαλεί συχνά πονοκέφαλο σε παραγωγούς, δημιουργούς και στούντιο, οι οποίοι σταυρώνουν τα δάχτυλά τους σε κάθε πρεμιέρα και παρακαλάνε τον καλό Θεούλη να μην πάνε τα λεφτά τους χαμένα. Μπορεί μια ταινία που λανσάρεται ως αριστούργημα ν’ αποτύχει παταγωδώς στις εισπράξεις και να τη φάει το μαύρο σκοτάδι και μια κακόγουστη μπούρδα που όλοι θεωρούν σιγουράκι για τον πάτο να σπάσει ταμεία και να αποκτήσει τεράστια φήμη. Σήμερα, λοιπόν, σου έχω πέντε ταινίες για τις οποίες οι δημιουργοί τους είχαν μεγάλες βλέψεις και ακόμη μεγαλύτερες προσδοκίες και οι οποίες, τελικά, πάτωσαν οικτρά και -σε ορισμένες περιπτώσεις- δεν έβγαλαν ούτε το ένα τρίτο του προϋπολογισμού! Εννοείται πως η σημερινή λίστα αφορά κυρίως πιο mainstream θρίλερ με γνωστά ονόματα του Χόλυγουντ και όχι b-movies του συρμού, ταινίες που κυκλοφόρησαν απευθείας σε DVD ή κακορίζικες low budget παραγωγές σαν αυτές της εταιρείας Asylum! Και αυτό διότι οι κακές κριτικές και οι τραγικές πωλήσεις είναι σχεδόν αναμενόμενες όταν πρόκειται για παραγωγή της πλάκας και δεν θα ήξερα και ποια να πρωτοδιαλέξω, ενώ όταν το χαστούκι του κοινού πέφτει ηχηρά σε μια ταινία για την οποία έχουν ξοδευτεί απίστευτα εκατομμύρια, τότε ο πόνος είναι ακόμη μεγαλύτερος!


BLOOD AND CHOCOLATE (2007)

Σκηνοθεσία: Katja von Garnier
Σενάριο: Ehren Kruger, Christopher Landon
Μουσική: Reinhold Heil
Ηθοποιοί: Agnes Bruckner, Hugh Dancy, Olivier Martinez κ.α.
Είδος: Dark Fantasy
Αξιολόγηση: ★★
☆☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Η Vivian είναι μια δεκαεννιάχρονη λυκάνθρωπος που ζει στη Ρουμανία με τη θεία της, από τότε που δύο κυνηγοί δολοφόνησαν την οικογένειά της. Η θεία της είναι το ταίρι του Gabriel, ο οποίος είναι και ο αρχηγός της αγέλης. Σύμφωνα με τους νόμους της αγέλης, όμως, με το πέρασμα επτά ετών ο Gabriel θα πρέπει να διαλέξει νέο ταίρι και όλα δείχνουν ότι έχει βάλει στο μάτι την απρόθυμη Vivian. Τα πράγματα περιπλέκονται όταν εκείνη ερωτεύεται τον Aiden, έναν θνητό που δείχνει να γνωρίζει πολλά για το είδος της Vivian. Τώρα, πού ακριβώς κολλάει η σοκολάτα με όλα αυτά, δεν θυμάμαι καν…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, η ταινία είναι τόσο αδιάφορη και βαρετή που πραγματικά δεν θυμάμαι την παραμικρή λεπτομέρεια από το σενάριο. Ούτως ή άλλως οι ταινίες με λυκανθρώπους έχουν καταντήσει πια μονότονες κλισεδιές και η συγκεκριμένη δεν είχε και τίποτε παραπάνω να προσθέσει στον μύθο, πέρα από ένα γλυκανάλατο ρομάντσο –μας τα είπε και το True Blood αυτά, και πολύ καλύτερα!

Budget: 15 εκ.
Box office: 6,3 εκ.


I KNOW WHO KILLED ME (2007)

Σκηνοθεσία: Chris Silvertson
Σενάριο: Jeff Hammond
Μουσική: Joel McNeely
Ηθοποιοί: Lindsay Lohan, Julia Ormond, Neal McDonough κ.α.
Είδος: Psychological Horror
Αξιολόγηση: ☆☆☆☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Ένας serial killer απαγάγει νεαρές γυναίκες και τις βασανίζει για εβδομάδες πριν τις δολοφονήσει. Το τελευταίο του θύμα είναι η Aubrey, η οποία εξαφανίζεται μυστηριωδώς μια νύχτα, αλλά λίγες μέρες αργότερα την ανακαλύπτουν ζωντανή και βαριά τραυματισμένη στην άκρη ενός δρόμου. Όταν συνέρχεται, όμως, δείχνει να μην αναγνωρίζει κανέναν και υποστηρίζει ότι το όνομά της είναι Dakota. Όλοι είναι σίγουροι ότι η Aubrey πάσχει από μετατραυματικό στρες και κάποια στιγμή θα θυμηθεί τα πάντα, αλλά όσο περνά ο καιρός, τόσο δείχνει να εμμένει στην ιστορία της…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, η ταινία είναι τόσο μπλεγμένη, άνευρη και βαρετή που τη σταμάτησα πολύ πριν τη μέση κι απλώς διάβασα την πλοκή στη Wikipedia. Το χειρότερο δεν είναι η παρουσία της –παρηκμασμένης πια από τις καταχρήσεις- Lohan, αλλά το γεγονός ότι παίζει και διπλό ρόλο –όπως είχε κάνει ως παιδί στο The Parent Trap, με τη διαφορά ότι εκεί δεν χρειαζόσουν ενδοφλέβια με καφέ για να την αντέξεις! Δικαίως πήρε υποψηφιότητες για εννέα (!) Χρυσά Βατόμουρα και ακόμη πιο δικαίως κέρδισε τα οχτώ από αυτά!

Budget: 12 εκ.
Box office: 9,7 εκ.


SHELTER aka 6 SOULS (2010)

Σκηνοθεσία: Måns Mårlind
Σενάριο: Michael Cooney
Μουσική: John Frizzell
Ηθοποιοί: Julianne Moore, Jonathan Rhys Meyers, Frances Conroy κ.α.
Είδος: Supernatural Horror
Αξιολόγηση: ★★☆☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Μετά τον θάνατο του συζύγου της, η ψυχολόγος Cara Harding νιώθει την πίστη της στο Θεό να κλονίζεται και στρέφεται ακόμη περισσότερο στην επιστήμη. Ο πατέρας της προσπαθεί να τη βοηθήσει να κρατήσει το μυαλό της ανοιχτό και της προτείνει διάφορες υποθέσεις που αφορούν ασθενείς με διαταραχές που δεν μπορούν να εξηγηθούν με καμία ψυχιατρική θεωρία. Ένας από αυτούς είναι ο Adam, ο οποίος δείχνει να έχει πολλαπλές προσωπικότητες και τη δυνατότητα να αποκτά και φυσικά χαρακτηριστικά των διαφορετικών προσωπικοτήτων του. Καθώς η Cara προσπαθεί να βρει μια λογική εξήγηση για όσα του συμβαίνουν, θα ανακαλύψει ότι ο πατέρας της είχε δίκιο και η επιστήμη δεν μπορεί να εξηγήσει τα πάντα…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, ενώ το σενάριο παρουσιάζει αρκετό μυστήριο και ενδιαφέρον, όσο προχωρά η ταινία, τόσο ξεφουσκώνει και καταρρέει σαν παραψημένο σουφλέ σοκολάτας. Έχει δυο-τρεις καλές στιγμές, αλλά όσο εξελίσσεται η πλοκή τόσο σου δίνεται η εντύπωση ότι η ταινία έχει χρηματοδοτηθεί από κάποιον Χριστιανικό Σύλλογο με μόνο σκοπό να κάνει ξεδιάντροπη προπαγάνδα υπέρ της θρησκείας. Πάτωσε τόσο πολύ, που στο τέλος βρήκε πετρέλαιο!

Budget: 22 εκ.
Box office: 3,2 εκ.


DYLAN DOG: DEAD OF NIGHT (2011)

Σκηνοθεσία: Kevin Munroe
Σενάριο: Thomas Dean Donnelly, Joshua Oppenheimer
Μουσική: Klaus Badelt
Ηθοποιοί: Brandon Routh, Sam Huntington, Anita Briem κ.α.
Είδος: Horror Comedy
Αξιολόγηση: ★★☆☆☆

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Ο Dylan Dog είναι ένας ερευνητής του υπερφυσικού που βοηθά όποιον έχει προβλήματα με κάθε είδους ανεξήγητα φαινόμενα, μέχρι που η γυναίκα του δολοφονείται από βαμπίρ –γεγονός το οποίο τον αναγκάζει να τα παρατήσει και να ασχολείται μόνο με φυσιολογικές υποθέσεις. Μέχρι που στο δρόμο του θα βρεθεί η νεαρή Elizabeth, ο πατέρας της οποίας έχει δολοφονηθεί από ένα μυστηριώδες πλάσμα, το οποίο μοιάζει να την καταδιώκει.

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, η ταινία είναι φριχτή και για τους φαν του ιταλικού κόμικ Dylan Dog -που την περιμέναμε πώς και πώς- αποτελεί μια οικτρή και τραγική απογοήτευση! Το γεγονός και μόνο ότι η ταινία αμερικανοποιήθηκε στο έπακρο και αφαιρέθηκε και ο χαρακτήρας του εξωφρενικού και αξιαγάπητου Γκράουτσο για να μπει στη θέση του ένα… ζόμπι ήταν αρκετό για να φάει το θάψιμο της αρκούδας, αλλά βοήθησε αρκετά και το ότι η ταινία ήταν τίγκα στις κλισεδιές που έχουμε βαρεθεί να βλέπουμε εδώ και είκοσι χρόνια περίπου.

Budget: 20 εκ.
Box office: 4,6 εκ.


DREAM HOUSE (2011)

Σκηνοθεσία: Jim Sheridan
Σενάριο: David Loucka
Μουσική: John Debney
Ηθοποιοί: Daniel Craig, Rachel Weisz, Naomi Watts, Marton Csokas
Είδος: Psychological Thriller
Αξιολόγηση: ★★☆☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Ο Will παρατάει την πολλά υποσχόμενη καριέρα του στη Νέα Υόρκη και μετακομίζει με τη σύζυγο και τις δύο κόρες του σε μια μικρή, ήσυχη πόλη. Σύντομα, όμως, μαθαίνουν ότι στο νέο τους σπίτι είχαν δολοφονηθεί πριν καιρό μια γυναίκα και τα παιδιά της και ότι ο μοναδικός ύποπτος για το έγκλημα ήταν ο πατέρας της οικογένειας. Ο Will θα έρθει επαφή με μια γειτόνισσα που γνώριζε καλά την οικογένεια και με τη βοήθειά της θα μάθει τη μεγάλη ανατροπή, την οποία όλοι οι υπόλοιποι είχαμε ήδη μάθει πριν κυκλοφορήσει η ταινία, αφού την είχαν δείξει στο %#$^@ trailer της!!!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, το ονειρεμένο σπίτι αποδεικνύεται σκέτος εφιάλτης. Τα μεγάλα ονόματα δεν στάθηκαν ικανά να σώσουν αυτή την ταινία, διότι όταν δεν έχεις ένα σενάριο της προκοπής δεν σε σώζει ούτε το πνεύμα του ίδιου του Λόρενς Ολίβιε. Έφαγε θάψιμο από τους πάντες, κυρίως μια και το μοναδικό της χαρτί που άξιζε το έκαψε, όπως προανέφερα, από το trailer κιόλας, μετατρέποντάς την σε κάτι απολύτως προβλέψιμο, αδιάφορο, αργόσυρτο και ολίγον τι μπερδεμένο.

Budget: 50 εκ.
Box office: 38,5 εκ.

The Amityville Horror: Ήρθε η ώρα για μετακόμιση…

classicsamityville-posterΣκηνοθεσία: Stuart Rosenberg
Σενάριο: Sandor Stern
Μουσική: Lalo Schifrin
Ηθοποιοί: James Brolin, Margot Kidder, Rod Steiger
Είδος: Supernatural Horror
Αξιολόγηση: ★★☆☆☆

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★
☆☆☆☆
Φρίκη: ★★☆☆☆
Τρόμος: ★★☆☆☆
Αγωνία: ★★★☆☆

THE AMITYVILLE HORROR (1979)
Σήμερα θ’ ασχοληθώ με ένα από τα πιο επίμονα franchise. Και, πλέον, αυτό που βρίσκεται στην κορυφή με τα περισσότερα σίκουελ, αφού αριθμεί 18 ταινίες, ενώ η δέκατη ένατη προορίζεται για προβολή το καλοκαίρι! Φυσικά, οι περισσότερες από τις ταινίες είναι για κάψιμο σε πυρά όσον αφορά σενάριο και ποιότητα, ενώ κάποιες από αυτές δεν έχουν καν την παραμικρή σχέση με την αρχική ταινία και τα γεγονότα που την ενέπνευσαν –απλώς κοτσάρουν εντελώς αυθαίρετα τη λέξη “Amityville” στον τίτλο!

TI MAΣ ΛΕΣ;
Ένα χρόνο μετά την άγρια δολοφονία μιας ολόκληρης οικογένειας από ένα από τα μέλη της, ένα νιόπαντρο ζευγάρι αγοράζει το σπίτι. Αγνοώντας το παρελθόν της νέας τους ιδιοκτησίας, προσπαθούν να προσαρμοστούν στο νέο τους περιβάλλον, αλλά μια σειρά από ανεξήγητα περισταστικά, μυστηριώδεις ασθένειες και μικροατυχήματα θα τους βάλει πολύ σύντομα σε υποψίες. Παράλληλα, ο ιερέας της ενορίας θα προσπαθήσει να τους προειδοποιήσει για το κακό που αντιμετωπίζουν, αλλά το ίδιο το σπίτι θα τον εμποδίσει με όποιον τρόπο μπορεί…

Το Amityville είναι ιδιάζουσα περίπτωση ταινίας, καθώς είναι βασισμένη στο ομότιτλο best seller του Jay Anson, το οποίο με τη σειρά του είναι βασισμένο στους αληθινούς φόνους που συνέβησαν στο σπίτι και στην ιστορία της οικογένειας Lutz που μετακόμισε σε αυτό έναν χρόνο αργότερα. Οπότε, όχι μόνο υπάρχει στην πραγματικότητα το σπίτι, αλλά έχει και μεγάλο σουξέ, καθώς στην ιστορία του έχουν βασιστεί πάμπολλες ταινίες, εξίσου πάμπολλα μυθιστορήματα, ενώ την υπόθεση είχε ερευνήσει και το ζεύγος Warren –στους οποίους βασίστηκε μετέπειτα η ταινία The Conjuring! Παραφυσικός χαμός!

Πέρα από τα όποια αληθινά περιστατικά στα οποία βασίστηκε το Amityville Horror, η ίδια η ταινία ακολουθεί την κλασική συνταγή που ακολουθούν όλες οι ταινίες με στοιχειωμένα σπίτια. Ή καλύτερα, ήταν μία από τις ταινίες που έγραψαν τη συγκεκριμένη συνταγή, αφού θεωρείται μια από τις πρώτες πηγές έμπνευσης για όλο το genre. Όχι η πρώτη, όμως, μια και το είχε προλάβει κατά τρία χρόνια το Burnt Offerings, για το οποίο σου μίλησα παλιότερα.

Η ταινία βασίζεται αρκετά στη σκοτεινή ατμόσφαιρα που δημιουργεί, στους ξαφνικούς ήχους και στις κλασικές, απότομες «τρομάρες» του είδους για να σου προκαλέσει μια αίσθηση ανησυχίας και ανατριχίλας. Οι ερμηνείες είναι έτσι κι έτσι, αλλά ούτως ή άλλως, ο αληθινός σταρ της ταινίας είναι το ίδιο το σπίτι, το οποίο κλέβει την παράσταση και έχει μείνει στην Ιστορία ως ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα σκηνικά ταινίας τρόμου (μαζί με το σπίτι από το Psycho, ίσως!)

Δυστυχώς, δεν έπεισε καθόλου τους κριτικούς, οι οποίοι δεν το είδαν και με πολύ καλό μάτι. Παρά τις αρνητικές κριτικές, φυσικά, ήταν εμπορική επιτυχία. Αυτό εξηγεί και την πληθώρα σίκουελ –δεν είναι δα και το πρώτο franchise που έχει δώσει αμέτρητες συνέχειες παρά το θάψιμο!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, δες το, αλλά αν αποφασίσεις να δεις και τα υπόλοιπα, θα χρειαστείς χάπια και αλκοόλ…

GEEKY TRIVIA
Λόγω της τεράστιας φήμης που απέκτησε το σπίτι μετά το βιβλίο και την ταινία, πλήθη τουριστών άρχισαν να συρρέουν στη διεύθυνση της αληθινής κατοικίας, αναγκάζοντας τους τότε ιδιοκτήτες –ανάμεσα σε όλες τις αλλαγές που έκαναν- ν’ αντικαταστήσουν και τα δύο παράθυρα-σήμα κατατεθέν του σπιτιο,  με κανονικά, ορθογώνια παράθυρα. Από τότε το σπίτι έχει αλλάξει διάφορους ιδικοτήτες. Κανείς δεν έφυγε επειδή προσπάθησε να τον σκοτώσει το ίδιο το σπίτι, φυσικά!

MIA ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΕΙΜΑΣΤΕ
Και πολύτεκνη οικογένεια, κιόλας, αφού οι ταινίες κυκλοφορούν κατά ριπάς! Αρκετές από τις τελευταίες δεν τις έχω δει (εδώ δεν είχα πάρει χαμπάρι ότι βγήκαν καν!) Βαθιά ανάσα και πάμε να γνωρίσουμε τα μέλη:

  • Amityville II: The Possession (1982) ★
☆☆☆☆
    Η ταινία είναι prequel και αφηγείται (και καλά!) τα τραγικά γεγονότα που συνέβησαν στο σπίτι του Amityville, τα οποία ενέπνευσαν ολόκληρο το franchise. Επίσης, είναι τελείως φόλα.
  • Amityville 3-D (1983) ★
☆☆☆☆
    Ένας δημοσιογράφος που ειδικεύεται στο να ξεσκεπάζει μέντιουμ και άλλους τσαρλατάνους, πείθεται να αγοράσει το σπίτι του Amityville, παρά το υποτιθέμενο παρελθόν του. Το μόνο ενδιαφέρον στην ταινία είναι ότι εμφανίζεται η Meg Ryan, στον δεύτερο κινηματογραφικό της ρόλο.
  • Amityville 4: The Evil Escapes (1989) ★☆☆☆☆
    Μια κτηματομεσίτρια αποφασίζει να οργανώσει παζάρι για να πουλήσει όλα τα αντικείμενα που βρίσκονται στο σπίτι, στο οποίο έχει προηγηθεί εξορκισμός από μια ομάδα ιερέων. Αυτό που δεν γνωρίζει είναι ότι τα σατανικά πνεύματα έχουν κρυφτεί μέσα σε μια… λάμπα, η οποία καταλήγει ως δώρο σε άλλο σπίτι!
  • The Amityville Curse (1990) ★☆☆☆☆
    Στοιχειωμένο σπίτι, ζευγάρι το αγοράζει, πνεύματα, φόνοι μπλα μπλα μπλα… Ίδιο στόρυ, μόνο που αυτή η ταινία δεν δεν διαδραματίζεται καν στο ίδιο σπίτι, ούτε καν συνδέεται η πλοκή της με την αρχική ταινία. Μάλλον ήταν το σημείο που είχαν πλέον σταματήσει όλοι οι συντελεστές την προσπάθεια…
  • Amityville 1992: It’s About Time (1992) ★☆☆☆☆
    Ένας αρχιτέκτονας επιστρέφει στο σπίτι του από επαγγελματικό ταξίδι στο Amityville, απ’ όπου φέρνει μαζί του και ένα επιτραπέζιο ρολόι που βρήκε εκεί, στα ερείπια ενός παλιού σπιτιού. Μόνο που το ρολόι δεν είναι τόσο συνηθισμένο όσο νομίζουν. Μάλλον είναι ξάδελφος της καταραμένης λάμπας που σκαρφίστηκαν δυο ταινίες πιο πριν…
  • Amityville: A New Generation (1993) ★☆☆☆☆
    Ένας φωτογράφος λαμβάνει ως δώρο έναν καθρέφτη, χωρίς να γνωρίζει ότι –ναι, το μάντεψες!- είναι καταραμένος, διότι προέρχεται από το αρχικό σπίτι στο Amityville και πνεύματα, φόνοι, οράματα, μπλα μπλα… Πρώτα λάμπα, μετά ρολόι, στη συνέχεια καθρέφτης, μόνο για τη μπανιέρα και τα σοβατεπί του σπιτιού δεν έβγαλαν σίκουελ!
  • Amityville Dollhouse (1996) ★☆☆☆☆
    Μια οικογένεια μετακομίζει στο νέο της σπίτι, στην αποθήκη του οποίου ανακαλύπτουν ένα κουκλόσπιτο, το οποίο αποτελεί μοντέλο του καταραμένου σπίτιού του Amityville. Και όπως ήταν αναμενόμενο, το κουκλόσπιτο είναι επίσης καταραμένο, σχεδόν όσο και ολόκληρο το franchise, που πάει από το κακό στο χειρότερο…
  • The Amityville Horror (2005) ★★☆☆☆
    Remake της αρχικής ταινίας, με κάποιες μικρές αλλαγές, σε μια προσπάθεια να δώσουν νέα πνοή στο franchise. Δυστυχώς, η ταινία ήταν αποτυχία και το franchise συνέχισε να μυρίζει σαν υπόνομος
  • The Amityville Haunting (2011) ☆☆☆☆☆
    Άλλη μια ανέμπνευστη προσθήκη που αναμασάει τα ίδια και τα ίδια, αυτή τη φορά με ακόμα χειρότερα εφέ και πιο άθλιες ερμηνείες.
  • The Amityville Asylum (2013) ☆☆☆☆☆
    Εδώ οι παραγωγοί σήκωσαν τα χέρια ψηλά, αφού αυτή η ταινία δεν έχει καν σχέση με το σπίτι, αλλά εκτυλίσσεται σε ένα ψυχιατρικό ίδρυμα στην ομώνυμη πόλη. Την είδα σε fast forward και πολύ της ήταν!
  • Amityville Death House (2015)
    Δεν την έχω δει καν, αλλά έχει σχέση με το πνεύμα μιας μάγισσας που έχει καταλάβει το παλιό σπίτι και σκοτώνει τους απόγονους αυτών που την καταδίκασαν σε θάνατο πριν 300 χρόνια. Το γεγονός και μόνο ότι παίζει ο Eric Roberts σημαίνει ότι μάλλον δεν θα κάνω καν τον κόπο να τη δω ποτέ!
  • The Amityville Playhouse (2015)
    Αυτή τη φορά αφορά ένα στοιχειωμένο θέατρο στο Amytiville. Αυτή η πόλη, προφανώς, δεν έχει καν νεκροταφείο κι όσοι πεθαίνουν διαλέγουν ένα κτίριο να στοιχειώσουν για την αιωνιότητα! Ας της ρίξουν μια ατομική βόμβα να ησυχάσουμε, επιτέλους!
  • Amityville: Vanishing Point (2016)
    Δεν έχω ιδέα για την πλοκή, καθώς η Wikipedia δεν την αναφέρει καν, αλλά με χίλια δολάρια budget, την κόβω και αυτή να είναι οδυνηρά τραγική!
  • The Amityville Legacy (2016)
    Η ταινία εκτυλίσσεται 40 χρόνια μετά τους αρχικούς φόνους και ακολουθεί τη λογική κάποιων από τα αρχικά σίκουελ, αφού επικεντρώνεται γύρω από ένα στοιχειωμένο παιχνίδι που προήλθε από το δαιμονικό σπίτι.
  • The Amityville Terror (2016)
    Οικογένεια μετακομίζει στο σπίτι, δαίμονες, φαντάσματα μπλα μπλα μπλα, ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΚΑΡΒΟΥΝΟ!!!
  • Amityville: No Escape (2016)
    Καμιά απόδραση δεν έχουμε από το franchise αυτό, μέχρι και τα τρισέγγονά μας θα βλέπουν νέα σίκουελ! Το γεγονός ότι είναι η ΤΕΤΑΡΤΗ ταινία που κυκλοφόρησε μέσα στο 2016, με κάνει να πιστεύω ότι πλέον κάνουν ειδικές προσφορές στους σεναριογράφους που επιλέγουν το Amityville για θέμα!
  • Amityville Exorcism (2017)
    Η ταινία δεν έχει καν σελίδα στη Wikipedia, πιθανότατα επειδή στο σημείο αυτό μπορούμε μόνοι μας να φανταστούμε την πλοκή κάθε σίκουελ!

Εκτός από τις ταινίες, πάνω στο θέμα έχουν κυκλοφορήσει συνολικά και 11 βιβλία. Νομίζω, δηλαδή, διότι έχω χάσει κι εκεί το μέτρημα!

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Ψόφο δεν έχει η σειρά! Η επόμενη προσθήκη είναι το Amityville: The Awakening και θα προβληθεί αυτόν τον Ιούνιο. Την παραγωγή έχει αναλάβει η Dimension Films και πλασάρεται ως πιο «σοβαρό» σίκουελ και με πιο αναγνωρίσιμο καστ, αλλά έχει ξεχειλωθεί και κορεστεί τόσο πολύ αυτό το franchise, που την βλέπω να πηγαίνει άπατη. Από κει και πέρα, πιστεύω ότι μέχρι το 2020, θα έχουν γυριστεί άνετα γύρω στα εξηντατρία σίκουελ ακόμη!

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Σπίτι με προσωπικότητα!

Σπίτι με προσωπικότητα!

Άνοιξε το παράθυρο να μπει, δροσιά να μπει του Μάη!

Άνοιξε το παράθυρο να μπει, δροσιά να μπει του Μάη!

Το σπίτι δεν τα έχει καλά με τους παπάδες!

Το σπίτι δεν τα έχει καλά με τους παπάδες!

The Green Inferno: Στο λαιμό να τους κάτσεις!

10sposter1Σκηνοθεσία: Eli Roth
Σενάριο: Guillermo Amoedo, Eli Roth
Μουσική: Manuel Riveiro
Ηθοποιοί: Lorenza Izzo, Ariel Levy, Daryl Sabara κ.α.
Είδος: Horror
Αξιολόγηση: ★★★★
☆

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★★★★★
Φρίκη: ★★★★★
Τρόμος: ★★★☆☆
Αγωνία: ★★★★★

THE GREEN INFERNO (2013)
Τριήμερο Καθαράς Δευτέρας ξεκινά από σήμερα και, σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, ξεκινά και η περίοδος της νηστείας. Κρεατάκι τέλος, λοιπόν -και για να σε βοηθήσω να γλιτώσεις από τον πειρασμό, σου έχω μια σπλατεριά από το αρρωστάκι που ακούει στο όνομα Eli Roth, που θα σε κάνει να σιχαθείς το κρέας! Την ταινία την έψαχνα διακαώς επί τρία χρόνια, καθώς γυρίστηκε το 2013, αλλά λόγω οικονομικών δυσχερειών της εταιρείας παραγωγής δεν είχε καταφέρει να διανεμηθεί κανονικά στους κινηματογράφους μέχρι τα τέλη του 2015. Σε τέτοια εξαθλίωση μάς έχει οδηγήσει η οικονομική κρίση: να πρέπει να περιμένουμε τρία χρόνια για ν’ απολαύσουμε έναν κανιβαλισμό της προκοπής…

TI MAΣ ΛΕΣ;
Μια ομάδα ακτιβιστών ταξιδεύει μέχρι τον Αμαζόνιο για να εμποδίσει την αποψίλωση ενός κομματιού του δάσους, η οποία θα οδηγήσει σε αφανισμό τις γύρω φυλές. Ανάμεσά τους είναι και η νεοφερμένη Justine, η οποία δεν γνωρίζει τον πραγματικό λόγο που της επέτρεψαν να συμμετάσχει: ο πατέρας της εργάζεται ως δικηγόρος για τα Ηνωμένα Έθνη, γεγονός που εγγυάται τη σωματική ακεραιότητα και ασφάλεια όλης της ομάδας. Η εξόρμηση στέφεται με επιτυχία, όμως κατά την επιστροφή τους, το αεροπλάνο συντρίβεται μέσα στο τροπικό δάσος (όπως γίνεται και στα περισσότερα ανέκδοτα), όπου οι επιζώντες έρχονται πρόσωπο με πρόσωπο με τα μέλη μιας φυλής ιθαγενών με… περίεργες ορέξεις!

Αν και το Green Inferno αργεί κάπως να μπει στο ψητό (pun intended!), όταν τελικά το κάνει, σε στέλνει αδιάβαστο! Οι σκηνές φρίκης είναι τόσο έντονες και γραφικές, που γίνονται σχεδόν δυσβάσταχτες –ειδικά μια από αυτές, που διαρκεί ένα δεκάλεπτο που μοιάζει με αιώνα (θα καταλάβεις σε ποια αναφέρομαι, είναι η μόνη κατά τη διάρκεια της οποίας θα ουρλιάζεις!) Όχι ότι μέχρι να φτάσουμε στο μεγάλο αιματοκύλισμα δεν έχει ενδιαφέρον ή αγωνία το σενάριο, δηλαδή. Όσο πιο πολύ περνά η ώρα, τόσο καλύτερα μαθαίνεις τους χαρακτήρες και τόσο περισσότερο αυξάνονται οι παλμοί σου περιμένοντας να δεις πόσο άσχημα θα εξελιχθεί η ιστορία –διότι το ξέρεις ότι θα γίνει χαμός και η αναμονή κάνει τα πράγματα χειρότερα!

Ο Roth πήρε την έμπνευσή του από το διάσημο Cannibal Holocaust του 1980, μια ιταλική ταινία τρόμου με κανιβάλους και από τα αγαπημένα θρίλερ του σκηνοθέτη. Ακόμα και το “The Green Inferno” ήταν ο αρχικός τίτλος εκείνης της ταινίας, πριν τον αλλάξουν σε κάτι πιο σοκαριστικό. Η ταινία, φυσικά, έφαγε μπόλικο θάψιμο από τους κριτικούς, με κάποιους από αυτούς, όμως, να βρίσκουν θετικό το ύφος-φόρο τιμής στον παλιό, ιταλικό κινηματογράφο τρόμου. Μια απρόσμενα θετική κριτική, όμως, ήλθε από τον μετρ του τρόμου, Stephen King, ο οποίος παρομοίασε την ταινία με τα θρίλερ που έβλεπε στους drive-in κινηματογράφους στα νιάτα του. Και όταν ο ίδιος ο King γράφει επαίνους για την ταινία σου, όλες οι υπόλοιπες κριτικές εκμηδενίζονται! Ασφαλώς, οι σκληροπυρηνικοί φαν του Roth και όσοι τη βρίσκουν με splatter (δύο στα δύο για μένα) την λάτρεψαν ούτως ή άλλως! Άλλωστε, έχουμε μάθει πια να μην περιμένουμε κάτι πιο βαθυστόχαστο και φιλοσοφικό από τις ταινίες του τύπου –όχι ότι είναι εντελώς ανεγκέφαλες και χωρίς ίχνος κοινωνικού προβληματισμού, αλλά όπως και να το κάνουμε, το πρώτο του μέλημα είναι να σε αηδιάσει και όχι να σε προβληματίσει! Και σε αυτό το κομμάτι είναι πλέον εξπέρ!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, αν αποφασίσεις να τη δεις, φρόντισε να το κάνεις με άδειο στομάχι!

GEEKY TRIVIA
Η φυλή ανθρωποφάγων που παρουσιάζεται στην ταινία αποτελείται εξ’ ολοκλήρου από κατοίκους διαφόρων περουβιανών χωριών, οι οποίοι δέχτηκαν να συμμετάσχουν στην ταινία. Το μόνο πρόβλημα ήταν ότι δεν είχαν δει ποτέ τους κινηματογραφική ταινία και δεν μπορούσαν να κατανοήσουν την έννοια. Για να τους βοηθήσει να καταλάβουν, ο Eli Roth έφερε ένα βίντεο και ένα αντίγραφο της ταινίας Cannibal Holocaust. Οι χωρικοί ενθουσιάστηκαν με την ταινία, την οποία, μάλιστα, θεώρησαν κωμωδία!

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Από το 2013 κυκλοφορούν φήμες ότι η ταινία θ’ αποκτήσει και σίκουελ με τον τίτλο Beyond the Green Inferno. Αν και η ταινία αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο μια συνέχειας, δεν έχει εξακριβωθεί καμιά πληροφορία από τότε, οπότε παίζει να είναι και ράδιο αρβύλα!

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Όχι, δεν είναι το Halloween! Εκείνο μοιάζει φλωριά μπροστά σε αυτή την ταινία!

Όχι, δεν είναι το Halloween! Εκείνο μοιάζει φλωριά μπροστά σε αυτή την ταινία!

Δεν μοιάζουν και πολύ ενθουσιασμένες από την υποδοχή!

Δεν μοιάζουν και πολύ ενθουσιασμένες από την υποδοχή!

Σκέψου λίγο τη χοληστερίνη σου!

Σκέψου λίγο τη χοληστερίνη σου!

Penny Dreadful: Βικτωριανός τρόμος…

tv

posterΔημιουργός: John Logan
Δίκτυο: Showtime
Διάρκεια: 3 σεζόν (27 επεισόδια 47’-60’)
Ηθοποιοί: Timothy Dalton, Eva Green, Josh Hartnett, Rory Kinnear κ.α.
Είδος: Horror Drama
Αξιολόγηση: ★
★
★
★
★


TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★★★★☆
Φρίκη: ★★★★☆
Τρόμος: ★★★☆☆
Αγωνία: ★★★★☆

PENNY DREADFUL (2014-2016)
Σήμερα έχω μια από τις πιο εξαιρετικά καλογυρισμένες σειρές τρόμου της τελευταίας πενταετίας. Δυστυχώς, μας άφησε νωρίς, μια και ολοκλήρωσε τον κύκλο της. Ή ευτυχώς, διότι τέλειωσε πάνω στην ακμή της και δεν ακολούθησε την πεπατημένη των αμερικάνικων στούντιο που θέλουν να τραβάνε τις δημοφιλείς σειρές τους από το μαλλί, μέχρι να γεμίσουν 20 σεζόν ή να πεθάνουν οι πρωταγωνιστές από γεράματα on camera!

TI MAΣ ΛΕΣ;
Η σειρά διαδραματίζεται στη Μεγάλη Βρετανία του 19ου αιώνα και περιστρέφεται γύρω από τις ζωές χαρακτήρων που γνωρίζουμε κυρίως από τη λογοτεχνία τρόμου της εποχής εκείνης, ανάμεσά του ο Dorian Gray, ο Victor Frankenstein και το τέρας του και διάφοροι άλλοι. Κεντρική ηρωίδα είναι η μυστηριώδης Vanessa Ives, η οποία συνεργάζεται με τον εξερευνητή Sir Malcolm, με σκοπό να εντοπίσουν την παιδική της φίλη και κόρη του, Mina, που έχει απαχθεί από επικίνδυνα πλάσματα της νύχτας. Στην αναζήτησή τους αυτή, επιστρατεύουν και τη βοήθεια ενός αμερικάνου πιστολέρο και showman, του Ethan Chandler, ο οποίος έχει τα δικά του μυστικά να κρύψει. Καθώς εξελίσσεται η αποστολή τους, όμως, συνειδητοποιούν ότι το μυστήριο γύρω από την απαγωγή της Mina είναι πολύ πιο πυκνό απ’ ό,τι νόμιζαν και ότι επίκεντρο της ιστορίας είναι η ίδια η Vanessa. Στην πορεία, θα έρθουν όλοι τους σε επαφή με διάφορους άλλους ήρωες –καθένας αντιμέτωπος με τους δικούς του δαίμονες (μερικές φορές, κυριολεκτικά!)- που θα επηρεάσουν και θα διαμορφώσουν την εξέλιξη των γεγονότων με τον δικό τους τρόπο.

“Penny dreadful” ήταν ο ελαφρώς υποτιμητικός όρος με τον οποίο αποκαλούσαν ένα είδος εβδομαδιαίων περιοδικών λογοτεχνίας τρόμου ή μυστηρίου στη Βρετανία του 19ου αιώνα, τα οποία κόστιζαν μια πέννα (ή σεντ) το τεύχος. Δεν υπάρχει τίποτε το υποτιμητικό, όμως, στην ομότιτλη σειρά. Μπορεί το ύφος της να είναι επηρεασμένο ή βασισμένο στο περιεχομένο των εντύπων εκείνων, αλλά παίρνει κάτι ευτελές και φτηνό και το ανυψώνει με μοναδικό τρόπο!

Πρόκειται για μια σειρά –γοτθικού θα μπορούσε να πει κανείς- τρόμου με γνώριμους χαρακτήρες, που ξεφεύγουν, όμως, από τις αντίστοιχες καρικατούρες τους, όπως παρουσιάζονται στα θρίλερ, και αποδίδονται πιο ρεαλιστικά. Διαθέτει πολύ καλή -εώς εξαιρετική σε κάποια επεισόδια- σκηνοθεσία, καθηλωτική μουσική, αυθεντικά κοστούμια και σκηνικά και ένα άψογο καστ, με την Eva Green να δίνει πιθανότατα την καλύτερη ερμηνεία όλης της καριέρας της ως τώρα, ως Vanessa Ives, και τον Rory Kinnear να συγκλονίζει και να συγκινεί με την ερμηνεία του ως το Τέρας, δίνοντας μια τελείως διαφορετική και ανθρώπινη εκδοχή του χαρακτήρα, που δεν έχουμε ξαναδεί.

Η σειρά ξεκινά με μια ενδιαφέρουσα πρώτη σεζόν, που θέτει τις βάσεις της ιστορίας, συνεχίζει με μια εξαιρετική, δεύτερη σεζόν που εμβαθύνει ακόμη περισσότερο στο σκοτάδι των χαρακτήρων και ολοκληρώνεται με την τρίτη σεζόν, που συνεχίζει με την ίδια ποιότητα και κλείνει την ιστορία, αφήνοντάς σε να θέλεις περισσότερο. Μπορεί το σενάριο να πατάει σε γνώριμα θεματικά μονοπάτια, παρόλα αυτά, το κοινό πλαίσιο με το οποίο δένουν μεταξύ τους όλες οι ιστορίες, το κάνουν να φαίνεται φρέσκο και ξεχωριστό. Το σημαντικό είναι πως όσο αιματηρή, φρικαλέα και τρομακτική αν είναι σε διάφορες περιστάσεις η σειρά, δεν χάνει σε καμία περίπτωση το σημείο εστίασής της: οι χαρακτήρες, το παρελθόν τους, οι μεταξύ τους σχέσεις και πώς οι φιλοσοφικές και υπαρξιακές τους αναζητήσεις, άλλοτε τους οδηγούν σε κοινά μονοπάτια και άλλοτε τους σπρώχνουν σε αντίθετες πορείες.

Πρόκειται για μια από τις καλύτερες σειρές τρόμου –για να μην πω μια από τις καλύτερες σειρές γενικότερα- που έχουν προβληθεί ποτέ στην τηλεόραση. Σαγηνευτική, μυστηριώδης, σκληρή και βαθιά ανθρώπινη ταυτόχρονα, που θα σε βάλει σε πολλές σκέψεις όσον αφορά την πολύπλοκη φύση και τον εύθραυστο ψυχισμό του ζώου που ονομάζεται «άνθρωπος». Ένα οπτικοακουστικό διαμάντι που πολύ δύσκολα θα καταφέρει κάποιος δημιουργός να ξεπεράσει.

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, δες την οπωσδήποτε. Αξίζει απείρως περισσότερο από μια πεντάρα!

GEEKY TRIVIA
Έξι από τους ηθοποιούς έχουν εμφανιστεί στην αναβίωση της σειράς Doctor Who, με την Billie Piper να κατέχει το ρεκόρ εμφανίσεων, αφού υποδύθηκε την πρώτη σύντροφο του Doctor σε πάνω από τριάντα επεισόδια.
Επίσης, τέσσερα μέλη του καστ έχουν εμφανιστεί και σε ταινίες του James Bond, με τον Timothy Dalton, φυσικά, να είναι ο πιο αναγνωρίσιμος, αφού υποδύθηκε τον διάσημο κατάσκοπο σε δύο ταινίες.

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Κανένα τηλεοπτικό μέλλον, αλλά έχει ανακοινωθεί ήδη μια νέα σειρά graphic novels που θα κυκλοφορήσει μέσα στο 2017. (Η πρώτη κυκλοφόρησε ήδη από τον Μάιο του 2016.)

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Η κάρτα τίτλου.

Η κάρτα τίτλου.

Δείχνει λίγο τσαντισμένη...

Δείχνει λίγο τσαντισμένη…

Το πρωταγωνιστικό δίδυμο.

Το πρωταγωνιστικό δίδυμο.

Ανάποδος σταυρός και ζωύφια. Ανησυχητικός συνδυασμός!

Ανάποδος σταυρός και ζωύφια. Ανησυχητικός συνδυασμός!

Όλοι ξέρουμε πόσο καλά θα εξελιχθεί αυτό...

Όλοι ξέρουμε πόσο καλά θα εξελιχθεί αυτό…