Gravy: Στο λαιμό να σου κάτσω!

Σκηνοθεσία: James Roday
Σενάριο: James Roday, Todd Harthan
Μουσική: Charlton Pettus
Ηθοποιοί: Michael Weston, Sutton Foster, Lily Cole, Gabourey Sidibe κ.α.
Είδος: Horror Comedy
Αξιολόγηση: ★★★★☆

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★★★★☆
Φρίκη: ★★★★☆
Τρόμος: ★★★☆☆
Αγωνία: ★★★★☆

GRAVY(2015)
Μετά από μια μικρούλα ανάπαυλα τεσσάρων μηνών και κάτι, επιστροφή στα παλιά λημέρια, για να μη μου μείνεις παραπονεμένος! Την κατάλληλη στιγμή κιόλας, μια και χθες γιόρτασαν το Halloween στο Αμέρικα και η παράδοση θέλει να προτείνω κι εγώ μια σχετική ταινία κάθε χρονιά. Το ότι δεν έχουμε trick or treat εμείς δεν σημαίνει ότι απαγορεύεται να μπούμε στο σχετικό κλίμα! Αν η σημερινή ταινία σε κάνει να πεινάσεις με τη θεματολογία της… καλά θα κάνεις να επισκεφτείς κάποιον ειδικό!

TI MAΣ ΛΕΣ;
Είναι παραμονή της Ημέρας των Αγίων Πάντων και οι εργαζόμενοι ενός μικρού μεξικάνικου εστιατορίου ετοιμάζεται να κλείσει το μαγαζί για τη βραδιά και να ξεκινήσει το αποχαιρετιστήριο πάρτι της μπαργούμαν, η οποία θα ξεκινήσει τη νέα της καριέρα ως νοσηλεύτρια. Όταν το πάρτι τελειώνει, όμως, συνειδητοποιούν ότι είναι παγιδευμένοι μέσα στο κατάστημα, με τις πόρτες σφραγισμένες και το τηλέφωνο κομμένο. Σύντομα ανακαλύπτουν ότι είναι όλοι όμηροι μιας τριάδας σαδιστών, οι οποίοι δένουν και φιμώνουν το προσωπικό και το αναγκάζουν να συμμετάσχει σε διάφορα αρρωστημένα και τρομακτικά παιχνίδια. Απώτερος σκοπός τους, όμως, είναι να δολοφονήσουν έναν έναν τους υπαλλήλους και να τους φάνε όλους κατά τη διάρκεια της νύχτας, σε διάφορα γκουρμέ πιάτα! 

Ταινίες με κανίβαλους έχουν γυριστεί κάμποσες, αλλά αυτή είναι μακράν η πιο διασκεδαστική που θα δεις. Πράγμα που κάνει την όλη φάση ακόμη πιο αρρωστημένη! Μη χαλαρώσεις, όμως: το γεγονός ότι πρόκειται για μαύρη κωμωδία δεν σημαίνει ότι δεν είναι και υπέρ το δέον φρικιαστική ή γεμάτη σκληρές σκηνές. Είναι από τις παραγωγές εκείνες που διχάζουν το κοινό, οπότε είτε θα τη λατρέψεις είτε θα τη μισήσεις –αναλόγως πόσο είσαι μυημένος στο είδος αυτό.

Το ensemble cast απαρτίζεται από αρκετές γνωστές φάτσες που σίγουρα έχεις δει σε άλλες σειρές και ταινίες. Η χημεία μεταξύ τους είναι η ιδανική και δείχνουν όλοι να το διασκεδάζουν με τον ρόλο, πράγμα που βοηθάει κι εσένα να το διασκεδάσεις ακόμη περισσότερο με τη σειρά σου. Άλλωστε, πρόκειται για μια χαβαλεδοταινία, χωρίς ιδιαίτερο βάθος ή κρυφά νοήματα και το γεγονός ότι δεν παίρνει πολύ στα σοβαρά την πάρτη της είναι προς όφελός της. Είναι απλώς μια ένοχη απόλαυση για να περάσεις καλά την ώρα σου!

Έχει γέλιο, έχει μπόλικο αίμα και αηδία κι έχει και αρκετή αγωνία –κι ας εκτυλίσσεται ως επί το πλείστον σε έναν κλειστό χώρο. Με λίγα λόγια, ανήκει στις περιπτώσεις εκείνες, όπου το low budget δεν σημαίνει οπωσδήποτε και low quality!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, να τη δεις τρώγοντας κρεατάκι με μπόλικη, μπόλικη σαλτσούλα!

GEEKY TRIVIA
Η ταινία αποτελεί το σκηνοθετικό ντεμπούτο του ηθοποιού James Roday, ο οποίος έγινε ευρέως γνωστός από τον πρωταγωνιστικό ρόλο που είχε στη σειρά Psych! και, μάλιστα, κάνει και ένα cameoμαζί με τον συμπρωταγωνιστή του από τη σειρά!

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Θα μπορούσε να έχει, αλλά δεν το βλέπω.

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Σεφ εναντίον φύλακα…

Αποχαιρετισμός μετά μασκαρέματος!

Ο εισβολέας!

Το παιχνίδι αρχίζει!

Εμ… ευχαριστώ, είμαι σε δίαιτα!

Life: Πρέπει να μιλήσουμε για τον Κάλβιν…

Σκηνοθεσία: Daniel Espinosa
Σενάριο: Rhett Reese, Paul Wernick
Μουσική: Jon Ekstrand
Ηθοποιοί:  Jake Gyllenhaal, Rebecca Ferguson, Ryan Reynolds κ.α.
Είδος: Science Fiction Horror
Αξιολόγηση: ★★★☆☆

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★★☆☆☆
Φρίκη: ★★☆☆☆
Τρόμος: ★★★☆☆
Αγωνία: ★★★★☆

LIFE (2017)
Άρχισαν οι μεγάλες ζέστες, οπότε ας μεταφερθούμε για λίγη δροσιά στο παγωμένο διάστημα, εκεί όπου ο ήλιος δεν μπορεί να μας ενοχλήσει και το μόνο που μας απασχολεί είναι οι δεκάδες διαφορετικοί τρόποι με τους οποίους μπορούμε να βρούμε φριχτό θάνατο! Σε αυτούς έρχεται να προσθέσει ακόμη έναν και το σενάριο της σημερινής ταινίας!

TI MAΣ ΛΕΣ;
Κάπου στο κοντινό μέλλον, μια ομάδα έξι αστροναυτών βρίσκεται στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό και πειραματίζεται με τα δείγματα χώματος που περισυνέλεξε από τον Άρη ένα μη επανδρωμένο σκάφος. Σε αυτά ανακαλύπτουν ένα κύτταρο –απόδειξη για την ύπαρξη εξωγήινης ζωής- το οποίο βρίσκεται σε κατάσταση νάρκης. Αφού καταφέρουν να το ξυπνήσουν, ξεκινά να πολλαπλασιάζεται και να μετατρέπεται σε πολυκύτταρο οργανισμό με αρκετά αξιοσημείωτα χαρακτηριστικά. Ο Calvin –όπως ονομάζουν τον οργανισμό- ξεκινά από πολύ νωρίς να δείχνει την τολμηρή και ερευνητική του φύση. Μαζί με τη νοημοσύνη του, όμως, αρχίζει να μεγαλώνει και κάτι ακόμη: το ένστικτο της αυτοσυντήρησης. Πολύ σύντομα θα ξεκινήσει ένας αγώνας επιβίωσης ανάμεσα στον Calvin και το πλήρωμα του Διαστημικού Σταθμού…

Η ταινία μοιάζει με μια μίξη του Alien (από το οποίο οι δημιουργοί παραδέχτηκαν ότι πήραν έμπνευση) και του Gravity, χωρίς να έχει κάτι το καινούργιο ή τόσο διαφορετικό να προσθέσει στο είδος, βέβαια. Κακά τα ψέματα, έχουν γυριστεί αμέτρητες ταινίες με παρόμοια πλοκή: μερικοί αστροναύτες παγιδευμένοι σε ένα διαστημόπλοιο με έναν εξωγήινο οργανισμό να τους κυνηγά και να τους εξοντώνει έναν-έναν όσο επιπλέουν σε μηδενική βαρύτητα και διάφορα πράγματα ανατινάζονται γύρω τους. Παρόλα αυτά, το Life έχει τα ελαφρυντικά του: οι ερμηνείες είναι αρκετά καλές, έχει ισχυρές δόσεις αγωνίας, γρήγορο ρυθμό και κάμποσες καλογυρισμένες σκηνές δράσης.

Κάτι είναι κι αυτό, ειδικά σε μια εποχή που σχεδόν τα πάντα έχουν γυριστεί ήδη και είναι δύσκολο να υπάρξει κάτι πραγματικά πρωτότυπο στον κινηματογράφο. Μπορεί η ταινία να μαστίζεται από τα συνηθισμένα κλισέ του είδους –με χειρότερο εκείνο που θέλει τους χαρακτήρες να κάνουν συνεχώς τη μια απερίσκεπτη βλακεία μετά την άλλη, αλλά η σκηνοθεσία είναι αρκετά καλή, τα εφέ, ειδικά εκείνα του εξωγήινου οργανισμού, συμπαθητικά και το σενάριο κάπως πιο προσγειωμένο σε σχέση με τις άλλες ταινίες του είδους. Ναι, σίγουρα, πρόκειται για ιστορία με εξωγήινο, αλλά αποφεύγει όλες τις τυπικές sci-fi υπερβολές του είδους και δομείται πάνω σε μια κεντρική ιδέα που έχει μια κάποια επιστημονική βάση και σε ένα οικείο και υπαρκτό περιβάλλον –κάτι που το κάνει πιο πιστευτό και αληθοφανές.

Συνεπώς, το Life είναι όντως παιδί του Alien και του Gravity. Από το πρώτο πήρε τα στοιχεία τρόμου κι από το δεύτερο την επιστήμη και τον ρεαλισμό. Θα έλεγα ότι αυτό είναι ένα καλό μοίρασμα των γονιδίων!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, θα σε αφήσει πλήρως ικανοποιημένο!

GEEKY TRIVIA
Πριν τη διανομή της ταινίας υπήρξαν αρκετές φήμες ότι επρόκειτο για prequel του Venom του 2018. Θα μπορούσε κάλλιστα να είναι, παρόλα αυτά, οι φήμες σύντομα διαψεύστηκαν. Καλύτερα, διότι θα μπερδεύονταν και λίγο παραπάνω τα πράγματα, αφού και ο Reynolds και ο Gyllenhaal έχουν ήδη αναγνωρίσιμους ρόλους σε ταινίες της Marvel!

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Δεν το βλέπω να έχει συνέχεια -όχι ότι δεν θα μπορούσε!

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Ώρα για διαστημικό περίπατο!

Δεν τον λες και ιδιαιτέρως απειλητικό…

…μέχρι να αρχίσει να φυτρώνει μέλη, δηλαδή!

Πόσο γρήγορα μεγαλώνουν!

Πάντα κάτι παραπάνω πρέπει να πηγαίνει στραβά!

Single White Female: Συγκάτοικοι στην τρέλα…

Σκηνοθεσία: Barbet Schroeder
Σενάριο: Don Roos
Μουσική: Howard Shore
Ηθοποιοί: Bridget Fonda, Jennifer Jason Leigh κ.α.
Είδος: Psychological Thriller
Αξιολόγηση: ★★★☆☆

ΤΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα ★☆☆☆☆
Φρίκη: ★☆☆☆☆
Τρόμος: ★☆☆☆☆
Αγωνία: ★★★☆☆

SINGLE WHITE FEMALE (1992)
Είναι γνωστό ότι οι ψυχικές ασθένειες αποτελούν ψωμοτύρι για τους σεναριογράφους, οι οποίοι δεν χάνουν την ευκαιρία να στιγματίσουν ολόκληρες πληθυσμιακές ομάδες παρουσιάζοντας ασθενείς ως ψυχωτικούς τρελούς που αφήνουν πτώματα στο πέρασμά τους. Αλλά φταίει που το κοινό ψοφάει για τέτοιες ιστορίες, οπότε η μισή ευθύνη δική μας! Μια τέτοια ταινία είναι κι η σημερινή, η οποία έγινε μεγάλη επιτυχία και έχει, ίσως, και τον πιο χαρακτηριστικό φόνο από παπούτσι, που έχει παρουσιαστεί ποτέ σε θρίλερ!

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Μετά τον χωρισμό της από τον γυναικά αρραβωνιαστικό της, η Allie αποφασίζει να βάλει αγγελία για συγκάτοικο, ώστε να μοιραστούν το διαμέρισμά της. Μετά από αρκετές υποψήφιες καταλήγει στη συνεσταλμένη και ντροπαλή Hedra, η οποία αμέσως βοηθά την Allie να ξεπεράσει τον πρώην της. Καθώς περνούν οι μέρες, οι δύο γυναίκες έρχονται όλο και πιο κοντά, με την Hedra να δείχνει αρκετά προστατευτική απέναντι στη νέα της φίλη. Τα πράγματα περιπλέκονται, όμως, όταν η Allie αποφασίζει να επανασυνδεθεί με τον αρραβωνιαστικό της. Αυτό δυσαρεστεί τη συγκάτοικό της, η οποία μοιάζει να προσκολλάται πάνω της όλο και περισσότερο με το πέρασμα του καιρού…

Πρόκειται για ένα αρκετά έντονο ψυχολογικό -και ερωτικό- θρίλερ, βασισμένο στο μυθιστόρημα SWF Seeks Same του John Lutz. Διαθέτει μπόλικο σασπένς και έναν κλασικό, ανταγωνιστικό χαρακτήρα με μυστηριώδες παρελθόν που αποκαλύπτεται στο τέλος -ασχέτως αν το έχουμε ήδη μαντέψει στο μεταξύ από μόνοι μας μέσες-άκρες! Μπορεί ν΄ ακολουθεί μια πολύ «φορμουλαϊκή» και τυποποιημένη πλοκή, λοιπόν, όμως η σκηνοθεσία και η φωτογραφία το σώζουν από το να ταξινομηθεί ως «άλλο ένα θρίλερ του σωρού».

Στα θετικά της ταινίας ανήκουν σαφώς οι ερμηνείες, με αυτή της Leigh να κλέβει χωρίς αμφιβολία την παράσταση από την Fonda -χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν κάνει κι εκείνη πολύ καλή δουλειά. Συνεπώς, ενώ η ιστορία είναι αρκετά προβλέψιμη –ως ένα σημείο- και καταλήγει σε ένα κλασικό, κλισέ χολιγουντιανό τέλος, παρόλα αυτά την παρακολουθείς μέχρι το τέλος χωρίς να νιώθεις την ανάγκη να κάνεις κάτι άλλο παράλληλα!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, αν έχεις συγκάτοικο, δείτε το παρέα. Και μετά πες του να μετακομίσει!

GEEKY TRIVIA
Για τον ρόλο της Allie πέρασε από οντισιόν και η Whoopi Goldberg! Πράγμα που με κάνει να θέλω να δω τώρα μια version με εκείνη πρωταγωνίστρια, αν και δεν μπορώ να τη φανταστώ σε τέτοιο ρόλο και με τόσες ερωτικές σκηνές!

ΜΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΕΙΜΑΣΤΕ
Δεκατρία χρόνια αργότερα βγήκε ένα σίκουελ, το οποίο δεν έχει καμιά σχέση με το αυθεντικό, πέρα από το ότι αντιγράφει κάκιστα την ιστορία.

  • Single White Female 2: The Psycho (2005) ☆☆☆☆☆
    Tύπισσα χωρίζει, μετακομίζει, πέφτει σε μουρλή συγκάτοικο η οποία κάνει το μαλλί της ίδιο και το στόρι επαναλαμβάνεται χωρίς λόγο!

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Ε, όχι. Ούτως ή άλλως δεν αποτελεί σενάριο που δεν έχει ήδη αντιγραφεί από κάμποσες άλλες ταινίες από τότε.

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Πολλές ιστορίες φρίκης έχουν ξεκινήσει με μια αγγελία!

Οι νέες φιλίες ξεκινούν με χαμόγελα…

…και τελειώνουν με το ψάξιμο στα προσωπικά αντικείμενα του άλλου!

Πάντα υπάρχει ένας gay κολλητός!

Κάπως ανησυχητικό να βλέπεις κάποιον να δοκιμάζει αν χωράει σε βαλίτσα…

The Hole: Τι φοβάσαι πιο πολύ;

Σκηνοθεσία: Joe Dante
Σενάριο: Mark L. Smith
Μουσική: Javier Navarrete
Ηθοποιοί: Chris Massoglia, Haley Bennett, Nathan Gamble
Είδος: Fantasy Horror
Αξιολόγηση: ★★★☆☆

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★☆☆☆☆
Φρίκη: ★☆☆☆☆
Τρόμος: ★★☆☆☆
Αγωνία: ★★★☆☆

THE HOLE (2009)
Λίγο πιο «παιδικό» το θρίλερ που σου σερβίρω σήμερα. Καλά, μη βιαστείς να καλέσεις το πεντάχρονο ανιψάκι σου να το δείτε παρέα, θα πληρώσεις πολλά λεφτά στον παιδοψυχολόγο! Η σημερινή ταινία είναι θρίλερ μεν, έχει και τις τρομάρες της, αλλά γενικά το ύφος της είναι κάπως πιο ήπιο, οι πρωταγωνιστές είναι έφηβοι και απουσιάζουν πλήρως σκληρή γλώσσα και σκηνές σεξ ή έντονης βίας και φρίκης. Σαν να βλέπεις, δηλαδή, μια κάπως πιο «οικογενειακή» ταινία θρίλερ, γυρισμένη για να την απολαύσει όλη η φαμίλια παρέα στον καναπέ!

TI MAΣ ΛΕΣ;
Ο 17χρονος Dane, ο 10χρονος αδελφός του και η μητέρα τους μετακομίζουν στην ήσυχη και βαρετή πόλη του Bensenville. Τα πράγματα κυλούν ομαλά και βαρετά, μέχρι τη στιγμή που ο μικρός Lucas ανακαλύπτει μια καλά κλειδωμένη καταπακτή στο υπόγειο του νέου σπιτιού τους. Ανοίγοντας την, συνειδητοποιούν ότι σφραγίζει μια μυστηριώδη τρύπα, η οποία μοιάζει να μην έχει καν πάτο. Με τη βοήθεια της Julie, της νεαρής γειτόνισσάς τους, προσπαθούν να λύσουν το μυστήριο της τρύπας, μέχρι που διάφορα περίεργα περιστατικά αρχίζουν να συμβαίνουν στο σπίτι και στους τρεις φίλους. Στην πορεία θα ανακαλύψουν ότι αυτό που κρύβει η τρύπα είναι πολύ πιο βαθύ και τρομακτικό απ’ ό,τι περίμεναν και έχει έρθει ειδικά για εκείνους…

Η ταινία μπορεί να είναι κάπως πιο χαμηλών τόνων από μια συνηθισμένη ταινία τρόμου και να απευθύνεται σε πιο νεανικό κοινό, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι υστερεί σε κάτι. Άλλωστε, υπάρχουν πολλά καλά θρίλερ που δεν βασίζονται ούτε στο αίμα, ούτε στα ξεκοιλιάσματα, ούτε στο γυμνό για να σε καθηλώσουν. Το The Hole είναι μια απλή, κατά βάση, ιστοριούλα με πολύ καλή και καθηλωτική δομή και αρκετά καλή ροή. Ο Joe Dante, άλλωστε (ο οποίος επέστρεψε στον κινηματογράφο μετά από 6ετή απουσία) το έχει απολύτως στην αφήγηση τρομακτικών ιστοριών αυτού του είδους και στο να συνδυάζει τον τρόμο με το χιούμορ, μια κι έχει στο ενεργητικό του ταινίες όπως τα δύο Gremlins, καθώς και κάμποσα επεισόδια από σειρές μυστηρίου, όπως το The Twilight Zone και το Amazing Stories. Το ύφος και η ατμόσφαιρα της ταινίας θυμίζει, ίσως, ανάλογες ταινίες της δεκαετίας του ’80, όπως τα Goonies, που βλέπαμε ως παιδιά οι μεγαλύτεροι –μπορεί αυτή η υποβόσκουσα νοσταλγία να είναι και ο λόγος που, χωρίς το φιλμ να αποτελεί κάτι το τόσο ιδιαίτερο ή ξεχωριστό, δεν το βαρέθηκα καθόλου και κράτησε το ενδιαφέρον μου αμείωτο ως το τέλος.

Στα αρνητικά ίσως είναι η προβλεψιμότητα του σεναρίου (είπαμε: δεν αποτελεί κάτι το τόσο ξεχωριστό) και κάποιοι κλισέ διάλογοι που προκύπτουν από χιλιοχρησιμοποιημένα μοτίβα, όπως η αντιμετώπιση των φόβων μας και, ουσιαστικά, του εαυτού μας ή η αποδοχή του παρελθόντος που έρχεται να μας στοιχειώσει και διάφορα τέτοια ψυχολογικά που γουστάρουν οι χολυγουντιανοί! Πάντως, αυτό δεν θα σε χαλάσει ιδιαιτέρως!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, η ταινία μπορεί να αφορά απλώς μια τρύπα στο πάτωμα, αλλά ευτυχώς δεν κάνει και μια τρύπα στο νερό! Δες την όταν έχεις όρεξη για κάτι ανάλαφρο!

GEEKY TRIVIA
Ένας από τους νεαρούς πρωταγωνιστές παρουσιάζεται με φοβία προς τους κλόουν. Η συγκεκριμένη φοβία (coulrophobia) είναι πολύ υπαρκτή, αν και σχετικά πρόσφατη (τα πρώτα κρούσματα άρχισαν να καταγράφονται τη δεκαετία του ’80) και έχει χρησιμοποιηθεί σε αρκετές ταινίες και σειρές ως σεναριακό εύρημα.

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Δέκα χρόνια μετά και δεν έχει ακουστεί ποτέ κάτι για σίκουελ, οπότε είναι μάλλον απίθανο.

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ

Μετακόμιση –κλασικό το σκηνικό σε ταινίες θρίλερ!

Τι μπορεί να κρύβει μια μυστηριώδης τρύπα στο πάτωμα;

Καλώς τον creepy κλόουν!

Europa Report: Για μια παγωμένη Ευρώπη!

Σκηνοθεσία: Sebastián Cordero
Σενάριο: Philip Gelatt
Μουσική: Bear McCreary
Ηθοποιοί: Christian Camargo, Anamaria Marinca, Michael Nyqvist κ.α.
Είδος: Science Fiction Thriller, Found Footage
Αξιολόγηση: ★★★★☆

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ☆☆☆☆☆
Φρίκη: ☆☆☆☆☆
Τρόμος: ★★☆☆☆
Αγωνία: ★★★★☆

EUROPA REPORT (2013)
Ευρωεκλογές διεξάγονται μεθαύριο, οπότε για να είμαστε στο κλίμα των ημερών, αποφάσισα να προτείνω μια ταινία επιστημονικής φαντασίας –αφ’ ενός επειδή αποτελεί επιστημονική φαντασία το ότι ακόμη θεωρούμε ότι αυτοί που ψηφίζουμε είχαν καμιά καΐλα για το πώς θα εκπροσωπήσουν τη χώρα μας στο Ευρωκοινοβούλιο και αφ΄ετέρου επειδή η ταινία έχει σχέση με την Ευρώπη! Το ότι δεν αφορά τη δική μας Ευρώπη, αλλά εκείνη του Δία είναι απλώς ασήμαντη λεπτομέρεια! Άλλωστε, τα τελευταία χρόνια ο δορυφόρος του Δία μοιάζει πολύ πιο φιλόξενος και ικανός να συντηρήσει ζωή, απ’ ό,τι η Ευρωπαϊκή Ένωση…

TI MAΣ ΛΕΣ;
Μια ομάδα έξι αστροναυτών συμμετέχει στη διαστημική αποστολή Europa One που έχει ως σκοπό της να ερευνήσει την Ευρώπη –ένα από τα φεγγάρια του Δία- για την πιθανότητα ύπαρξης ζωής. Η αποστολή θα αντιμετωπίσει αρκετές αντιξοότητες μέχρι να φτάσει στον τελικό προορισμό της, αλλά ακόμη κι όταν ολοκληρωθεί το ταξίδι, θα κληθεί να ξεπεράσει πολύ μεγαλύτερες προκλήσεις στο αφιλόξενο και επικίνδυνο περιβάλλον του παγωμένου φεγγαριού…

Πρόκειται για ένα ανεξάρτητο θρίλερ επιστημονικής φαντασίας που εξελίσσεται αργά, αλλά χωρίς να γίνεται βαρετό ή κουραστικό. Αντιθέτως, θέλεις να φτάσεις μέχρι το τέλος της ταινίας, ώστε να δεις ποια είναι η τελική μοίρα των ηρώων και τι ανακάλυψαν. Και ενώ, ομολογουμένως, η ταινία δεν δείχνει και πάρα πολλά από άποψη αποκαλύψεων ή εφέ (είπαμε: ανεξάρτητη παραγωγή και περιορισμένο budget), παρόλα αυτά θα σε αφήσει πλήρως ικανοποιημένο.

Το Europa Report έχει γυριστεί με τη μορφή ντοκιμαντέρ, με μονταρισμένα πλάνα καταγεγραμμένα από τις κάμερες του σκάφους και των αστροναυτών και σκηνές από τις «συνεντεύξεις» των μελών της αποστολής, ενώ τα γεγονότα παρουσιάζονται με μη γραμμική αφήγηση. Το ντοκυμαντερίστικο ύφος, αλλά και η όσο το δυνατόν πιο σωστή απεικόνιση των επιστημονικών στοιχείων της ταινίας (τα εντυπωσιακά πλάνα της Ευρώπης, για παράδειγμα, είναι βασισμένα σε πραγματικά στοιχεία από τη NASA), δίνουν περισσότερη αληθοφάνεια στην παραγωγή, με πολλούς να τη χαρακτηρίζουν ως μια αξιοπρεπέστατη και αρκετά ρεαλιστική διαστημική ταινία.

Σε γενικές γραμμές, πρόκειται για μια μετρημένη, προσγειωμένη παραγωγή με αρκετό σασπένς, η οποία δεν βασίζεται στην αλόγιστη χρήση ψηφιακών εφέ για να τραβήξει την προσοχή και σίγουρα της άξιζε μεγαλύτερη αναγνώριση από το κοινό.

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, ρίξε ψήφο και μετά κάτσε να τη δεις!

GEEKY TRIVIA
Ο Δίας έχει 79 γνωστά φεγγάρια σε τροχιά γύρω του (παίζει να έχει κάμποσα ακόμα που δεν έχουμε ανακαλύψει). Η Ευρώπη είναι το πιο μικρό από τα τέσσερα μεγαλύτερα (τα οποία είναι και τα πρώτα που ανακαλύφθηκαν, από τον Γαλιλαίο) και είναι και το έκτο πιο κοντινό στον Δία. Η επιφάνειά της είναι η πιο λεία που έχει παρατηρηθεί ποτέ σε στέρεο σώμα στο ηλιακό μας σύστημα και οι επιστήμονες εικάζουν ότι υπάρχει ένας ολόκληρος ωκεανός κάτω από αυτήν, στον οποίο μπορεί, μάλιστα, να υπάρχει και ζωή!

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Θα μπορούσε να έχει, αλλά δεν είναι και αναγκαίο!

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Πετώντας δίπλα από τον γίγαντα…

Κάθοδος…

Η θέα κόβει την ανάσα!

The Blob: Έφαγε τον κόσμο να μας βρει!

Σκηνοθεσία: Chuck Russell
Σενάριο: Chuck Russell, Frank Darabont
Μουσική: Michael Hoenig
Ηθοποιοί: Kevin Dillon, Shawnee Smith, Donovan Leitch κ.α.
Είδος: Science Fiction Horror
Αξιολόγηση: ★★★★☆

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★★☆☆☆
Φρίκη: ★★★★☆
Τρόμος: ★★★☆☆
Αγωνία: ★★★★★

THE BLOB (1988)
Επιστροφή στα κλασικά σήμερα, με μια ταινία που μπορεί να μην τα πήγε τόσο καλά στην εποχή της, αλλά διαθέτει κάμποσες στιγμές φρίκης, τις οποίες άνετα θα ζήλευαν και σύγχρονες παραγωγές. Αν, μάλιστα, παλεύεις να ελαττώσεις τη λαιμαργία σου, η συγκεκριμένη πρόταση είναι ό,τι πρέπει για να σε βάλει στον σωστό δρόμο, καθώς σου δείχνει ξεκάθαρα τα δυσάρεστα αποτελέσματα της αχαλίνωτης κατανάλωσης φαγητού! Αν και, φαντάζομαι, απέχεις ακόμη αρκετά από το να αρχίσεις να χαλαπακιάζεις τους γείτονες!

TI MAΣ ΛΕΣ;
Ένας μετεωρίτης που μεταφέρει μια μυστηριώδη γλίτσα πέφτει κοντά σε μια κωμόπολη του Κολοράντο και η γλοιώδης ουσία προσκολλάται στο χέρι ενός τρωγλοδύτη. Τρεις συμμαθητές που τυχαίνει να βρίσκονται στην περιοχή κατά τη στιγμή της πρόσκρουσης αναλαμβάνουν να μεταφέρουν τον τραυματισμένο άντρα στο νοσοκομείο, όπου το προσωπικό προσπαθεί να καταλάβει με τι βρίσκονται αντιμέτωποι. Μόνο που η εξωγήινη μάζα αποδεικνύεται αρκετά επιθετική και αρχίζει να παγιδεύει και ν΄απορροφά οποιονδήποτε έρχεται σε επαφή μαζί της. Το χειρότερο είναι πως, με κάθε θύμα που καταναλώνει, αυξάνει και το μέγεθός της και πολύ σύντομα ολόκληρη η πόλη βρίσκεται στο έλεός της…

Η ταινία αποτελεί remake της ομώνυμης ταινίας του 1958 και είναι σαφέστατα διασκεδαστική, αγωνιώδης και τρομακτική –και ολίγον τι αστεία στα σημεία που πρέπει, αποφεύγοντας τον τελείως σοβαρό τόνο του πρωτοτύπου. Ενώ αντιγράφει με μεγάλη επιτυχία την b ατμόσφαιρα και αισθητική του προκατόχου της, ακολουθεί μια αρκετά πιο βίαιη και θεαματική προσέγγιση, κομμένη και ραμμένη στα μέτρα και στο κινηματογραφικό ύφος των 80s, καθώς και με ορισμένες μικρές μετατροπές στο σενάριο, οι οποίες την προσγειώνουν λίγο περισσότερο στο πολιτικό κλίμα της περιόδου εκείνης.

Χωρίς αμφιβολία, το μεγαλύτερο ατού της ταινίας είναι τα πρακτικά εφέ, τα οποία κλέβουν την παράσταση και είναι και αυτά που απέσπασαν τους περισσότερους (αν όχι τους μοναδικούς) επαίνους. Το πλάσμα είναι καλοδουλεμένο και μοιάζει πραγματικά αληθοφανές και γκροτέσκο, ειδικά στα κοντινά πλάνα, όπου επιτίθεται στα θύματά του, ενώ οι σκηνές φρίκης δεν υστερούν καθόλου σε πρωτοτυπία, αίμα και αηδία! Τα ψηφιακά εφέ βρίσκονται, σαφώς, σε νηπιακό στάδιο και μοιάζουν αστεία σε σύγκριση με τα σύγχρονα, αλλά αυτό δεν αφαιρεί κάτι από το σύνολο της παραγωγής.

Παρά τα εξαιρετικά εφέ, την άπλετη φρίκη και την έντονη δράση, όμως, η ταινία δεν κατάφερε να πείσει το κοινό της εποχής της και αποδείχθηκε εισπρακτική αποτυχία, βγάζοντας πολύ πιο κάτω από το μισό του προϋπολογισμού της. Γι’ αυτό ίσως ευθύνεται και το ότι προβλήθηκε την καλοκαιρινή περίοδο και, μάλιστα, μια χρονιά με αρκετά πετυχημένες παραγωγές. Η αποτυχία αυτή, φυσικά, ξέρουμε ήδη ότι δεν σημαίνει κάτι, καθώς οι περισσότερες ταινίες τρόμου βρίσκουν εν τέλει το κοινό τους τα μετέπειτα χρόνια -όπως συνέβη και με την περίπτωση του Blob. Σίγουρα, είναι μια ταινία με ατέλειες, αλλά δεν παίρνει τον εαυτό της στα σοβαρά, ρίχνει το βάρος εκεί που πρέπει και δικαίως καταλαμβάνει μια από τις κορυφαίες θέσεις στην επιστημονική φαντασία τρόμου –τουλάχιστον όσον αφορά την αγάπη του κοινού.

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, δες την και συνόδευσέ την με ένα πελώριο μπωλ ζελέ, ώστε να είσαι περισσότερο μέσα στο κλίμα!

GEEKY TRIVIA
Αν το όνομα σου φαίνεται γνώριμο και το πρόσωπο κάτι σου θυμίζει, να σε βοηθήσω: η Shawnee Smith συγκαταλέγεται πλέον στο πάνθεον των “scream queens”, μετά τον ρόλο της Amanda Young στο πετυχημένο franchise του Saw! Από τότε φαινόταν ότι οι ταινίες τρόμου ήταν το πραγματικό της κάλεσμα!

MIA ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΕΙΜΑΣΤΕ
Όπως ανέφερα ήδη, η πρωτότυπη ταινία κυκλοφόρησε το 1958 και σε εκείνη έκανε και την παρθενική εμφάνιση του στον κινηματογράφο ο Steve McQueen.

  • The Blob (1958) ★★★☆☆
    Το σενάριο ακολουθεί πάνω κάτω την ίδια δομή, αλλά χωρίς τη φρίκη, διότι ήταν τα 50s και τα πλάνα της μάζας από μόνα τους ήταν αρκετά για να σκορπίσουν καρδιακά στους θεατές –ήταν πιο αθώα και αναίμακτη η εποχή εκείνη!
  • Beware! The Blob (1972)
    Σίκουελ, το οποίο διαδραματίζεται 15 χρόνια μετά τα γεγονότα της αρχικής ταινίας και το οποίο το γυρίζει πιο πολύ σε κωμωδία τρόμου. Το γεγονός ότι το σκηνοθέτησε ο Larry Hagman είναι κωμωδία από μόνο του…

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Εδώ και πολλά χρόνια υπάρχουν σχέδια για ένα νέο remake της ταινίας. Τα αρχικά σχέδια να το σκηνοθετήσει ο Rob Zombie ναυάγησαν (δόξα τω Θεώ!) και πλέον το project έχει παραδοθεί σε άλλους συντελεστές και έχει ήδη ανακοινωθεί η συμμετοχή του Samuel Jackson! Αναμένουμε την αναβίωση της Μάζας!

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Μοιάζει με κάτι που βλέπεις σε ένα άσχημο κρυολόγημα…

Μη φοβάσαι, να παίξει θέλει!

Η γιόγκα βοήθησε αρκετά…