Bates Motel: Μάνα, μητέρα, μαμά…

Δημιουργός: Carlton Cuse, Kerry Ehrin, Anthony Cipriano
Δίκτυο: A&E
Διάρκεια: 5 σεζόν (50 επεισόδια 40’-47’)
Ηθοποιοί: Vera Farmiga, Freddie Highmore, Olivia Cooke, Max Thieriot κ.α.
Είδος: Psychological Horror, Mystery
Αξιολόγηση: ★★★★★

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★★☆☆☆
Φρίκη: ★★★☆☆
Τρόμος: ★★★☆☆
Αγωνία: ★★★★☆

BATES MOTEL (2013-2017)
Πλησιάζουν οι γιορτές και μια και θα έχεις λίγο χρόνο παραπάνω για άραγμα, είπα να σου προτείνω μια ωραία σειρούλα για binge watching! Βασισμένο σε ένα από τα εμβληματικότερα θρίλερ όλων των εποχών, αλλά δοσμένο με πιο σύγχρονες πινελιές, το Bates Motel σάρωσε στο πέρασμά του και έφερε ξανά στην επικαιρότητα τον όρο «οιδιπόδειο σύμπλεγμα»!

TI MAΣ ΛΕΣ;
Μετά τον –υπό μυστηριώδεις συνθήκες- θάνατο του συζύγου της, η Norma Bates αγοράζει ένα παλιό μοτέλ και μετακομίζει εκεί μαζί με τον γιο της, Norman. Προσπαθώντας να κάνουν και οι δύο ένα καινούργιο ξεκίνημα, αντιμετωπίζουν από πολύ νωρίς την καχυποψία και την εχθρότητα τον ντόπιων, αλλά και μια σειρά από εμπόδια που απειλούν την ευημερία της νέας τους επιχείρησης. Όσο ο Norman πασχίζει να κάνει νέους φίλους και να ανοιχτεί στον έξω κόσμο, τόσο η μητέρα του δείχνει να του κλείνει τον δρόμο με την υπερπροστατευτικότητά της, γεγονός που οδηγεί σε μια ολοένα αυξανόμενη ένταση ανάμεσά τους. Αυτό που δεν γνωρίζει ο Norman, όμως, είναι ότι η μητέρα του κρύβει μια πλειάδα σκοτεινών μυστικών, τα οποία αν αποκαλυφθούν θα αλλάξουν οριστικά τη σχέση τους. Τα πράγματα περιπλέκονται ακόμη περισσότερο μετά από ένα τραγικό περιστατικό που μητέρα και γιος πρέπει να κρατήσουν κρυφό, αλλά και από ένα μυστήριο που αφορά το παρελθόν το μοτέλ, το οποίο ο Normal αποφασίζει να ερευνήσει…

Η μόδα των τελευταίων χρόνων, που θέλει γνωστές ταινίες να μεταφέρονται στη μικρή οθόνη, έδωσε και στο νεότερο κοινό την ευκαιρία να γνωρίσει –έστω έμμεσα- το Psycho, το μεγαλύτερο, ίσως, αριστούργημα του Χίτσκοκ. Αν και, ουσιαστικά, η σειρά αποτελεί κυρίως prequel της ταινίας, που εμβαθύνει περισσότερο στη σχέση του Norman Bates με τη μητέρα του και πώς αυτή διαμορφώθηκε στο πέρασμα των χρόνων, η τελευταία σεζόν καλύπτει και τα γεγονότα της ταινίας. Με ένα μικρό, αλλά καλοδεχούμενο ρετουσάρισμα, φυσικά, διότι κανείς δεν συμπαθεί τις ξεπατικωτούρες –ακούς, Gus Van Sant;;;

Το ίδιο το Psycho βασίστηκε στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Robert Bloch, του 1959, κάνοντας, φυσικά, διάφορες αλλαγές –προς το καλύτερο, ευτυχώς! Αλλά και το Bates Motel δεν στέκεται μόνο στα στοιχεία της αρχικής ταινίας. Δημιουργεί σιγά σιγά τη δική του μυθολογία, με story arcs που επεκτείνουν το σύμπαν της και σου γνωρίζουν ακόμη καλύτερα τους υπόλοιπους χαρακτήρες που πλαισιώνουν τα δύο κεντρικά πρόσωπα, καθώς και το περιβάλλον στο οποίο εκτυλίσσεται η ιστορία. Λογικό, καθώς μιλάμε για τηλεοπτική σειρά και είναι αναγκαίο να υπάρχει μια ιστορία που να μπορεί να σπρώξει την πλοκή σε κάθε σεζόν.

Το σενάριο σε μαγνητίζει από την αρχή, με όλα τα επιμέρους στοιχεία της πλοκής να δένουν απόλυτα και αρμονικά μεταξύ τους, χτίζοντας με το πέρασμα των σεζόν μια ιστορία με αρχή, μέση και τέλος –ασχέτως αν αυτό δεν συμβαίνει απαραιτήτως με χρονολογική σειρά! Όλα οδηγούν σταθερά στο θρυλικό φινάλε -και μπορεί οι φαν της ταινίας να γνωρίζουν από πριν ποιο είναι αυτό, αλλά υπάρχουν κάμποσες ανατροπές που δεν τις περιμένει κανείς! Και είναι αυτή η αδημονία που κάνει την ιστορία ακόμη πιο ελκυστική και καθηλωτική, καθώς η σειρά γεμίζει ικανοποιητικά όλα τα κενά που σκόπιμα άφησε η ταινία στην ιστορία των δύο ηρώων.

Το μεγαλύτερο ατού της σειράς, ασφαλώς, είναι οι ερμηνείες, με αυτή της Farmiga να αποτελεί, ίσως, την πιο εξαιρετική της καριέρας της. Ο αριστοτεχνικός τρόπος με τον οποίο ερμηνεύει την πολυσχιδή προσωπικότητα της Norma Bates και η μαεστρία με την οποία τη μετατρέπει από θύτη σε θύμα και από ανταγωνίστρια σε ηρωίδα από τη μία σκηνή στην άλλη, της χάρισε μια υποψηφιότητα για Emmy, την οποία, δυστυχώς, έχασε.
Και ο Highmore, όμως -ο οποίος από πολύ μικρή ηλικία είχε αποδείξει ότι το έχει με την υποκριτική- δίνει ρεσιτάλ ερμηνείας στον ρόλο του προβληματικού Norman, καθώς τον υποδύεται με ανατριχιαστική αληθοφάνεια και υπάρχουν αρκετές σκηνές που μόνο το βλέμμα του αρκεί για να κάνει τις τρίχες σου να σηκωθούν όρθιες μονομιάς! Κι εδώ τα εύσημα ανήκουν, κατά κάποιο τρόπο, στην Farmiga, αφού ήταν αυτή που τον πρότεινε για τον συγκεκρμένο ρόλο.

Παρότι, λοιπόν, η σειρά ξεκίνησε κάπως χλιαρά, στη συνέχεια κατάφερε να κερδίσει πλήρως το κοινό και –πέρα από αυτές των Emmy- έλαβε δεκάδες ακόμη υποψηφιότητες για διάφορα βραβεία, κερδίζοντας κάποια από αυτά. Πρόκειται για μια από τις πιο καλογυρισμένες, προσεγμένες και σοκαριστικές, κατά διαστήματα, σειρές των τελευταίων ετών που θα τη ρουφήξεις μέσα σε λίγες μέρες και θα θες κι άλλο!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, ξεκίνα το! Μαζί με τη μαμά σου, κατά προτίμηση!

GEEKY TRIVIA
Το σπίτι των Bates (το εξωτερικό σετ, τουλάχιστον) αποτελεί πιστή αντιγραφή του σπιτιού που χτίστηκε για τα γυρίσματα του Psycho. Το οποίο, με τη σειρά του, αποτελούσε μοντέλο του σπιτιού που απεικονίζεται στον πίνακα The House by the Railroad, του Edward Hopper και είχε επιλεχθεί από τον ίδιο τον Χίτσκοκ.

MIA ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΕΙΜΑΣΤΕ
Η σειρά δεν είναι η πρώτη απόπειρα μεταφοράς του Psycho στην μικρή οθόνη. Η αρχική ταινία είχε τόσο ανέλπιστη επιτυχία, που ήταν αναμενόμενο να προσπαθήσουν πολλοί να την επαναλάβουν –ανεπιτυχώς, φυσικά!

  • Psycho (1960) ★★★★★
    Η Marion Crane κλέβει από τη δουλειά της ένα μεγάλο χρηματικό ποσό και αποφασίζει να το σκάσει και να οδηγήσει μέχρι την Καλιφόρνια για να συναντηθεί εκεί με τον μνηστήρα της. Στη διαδρομή σταματά να ξεκουραστεί σε ένα μοτέλ, όπου γνωρίζεται με τον ιδιοκτήτη της επιχείρησης, Norman Bates, ο οποίος ζει με την έγκλειστη μητέρα του σε ένα παλιό, γοτθικού τύπου σπίτι στην κορυφή του λόφου, δίπλα από το μοτέλ. Και η ιστορία ξεκινά εκεί!
  • Psycho II (1983) ★★☆☆☆
    Δεν θα αναφερθώ στην πλοκή για να μην σου κάνω σπόιλερ για την αρχική, αν δεν την έχεις δει ακόμα (τι περιμένεις;)
  • Psycho III (1986)
    Meh, ούτε καν την έχω δει και δεν πρόκειται!
  • Bates Motel (1987)
    Spin-off τηλεταινία της αρχικής ταινίας, η οποία προοριζόταν ως πιλότος για μια τηλεοπτική σειρά που θα εκτυλισσόταν στο μοτέλ, αλλά με διαφορετικούς χαρακτήρες. Την έφαγε το μαύρο σκοτάδι, φυσικά!
  • Psycho IV: The Beginning (1990)
    Διότι πάντα πρέπει να υπάρχει και ένα prequel με τον τίτλο αυτό!
  • Psycho (1998) ★☆☆☆☆
    Πιστό remake της αρχικής ταινίας. Και όταν λέω πιστό, εννοώ ΠΙΣΤΟ, σκηνή προς σκηνή! Γι’ αυτό και πάτωσε, ασφαλώς!

Επίσης, το 1992 κυκλοφόρησε και μια σειρά graphic novels βασισμένη στην αρχική ταινία, τα οποία πλέον είναι απολύτως συλλεκτικά.

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Δεν νομίζω πως θα ασχοληθεί κανείς άλλος με το franchise για πολύ καιρό, καθώς έδωσε όσα είχε να δώσει και το Bates Motel αποτελεί το ιδανικότερο κλείσιμο για αυτόν τον κύκλο!

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Η κάρτα τίτλου.

Ποιος δεν ξέρει αυτό το σπίτι;

Μάνα και γιος. Δεν θες να μπεις ανάμεσά τους!

Ο αντίπαλος;

Η εύθραυστη σύμμαχος.

Advertisements

Searching: #FindMargot

Σκηνοθεσία: Aneesh Chaganty
Σενάριο: Aneesh Chaganty, Sev Ohanian
Μουσική: Torin Borrowdale
Ηθοποιοί: John Cho, Debra Messing, Michelle La
Είδος: Thriller
Αξιολόγηση: ★★★★★

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ☆☆☆☆☆
Φρίκη: ☆☆☆☆☆
Τρόμος: ☆☆☆☆☆
Αγωνία: ★★★★★

SEARCHING (2018)
Τελειώνει ο μήνας σήμερα, πλησιάζει η εορταστική περίοδος, οπότε ας σου προτείνω μια εγγυημένα καλή ταινία. Χωρίς αίματα, ακρωτηριασμούς, τέρατα (καλά, ίσως έχει μερικά τέρατα, αλλά όχι του είδους που φαντάζεσαι), αλλά με μπόλικες δόσεις αγωνίας και μυστηρίου. Καλά τα αιματοκυλίσματα, αλλά δεν είναι και για χόρταση. Μερικές φορές χρειάζεσαι και κάτι πιο απλό για να περάσεις καλά –ειδικά αν αυτό που βλέπεις αποδεικνύεται, πέρα από απλό, και αναπάντεχα καλό!

TI MAΣ ΛΕΣ;
Όταν η Margot Kim εξαφανίζεται μυστηριωδώς και χωρίς να αφήσει ίχνος, ο πατέρας της, o David, αρχίζει μια υπεράνθρωπη προσπάθεια να την εντοπίσει, προσπαθώντας να μάθει τις τελευταίες της κινήσεις μέσα από τα social media και τους φίλους της. Όσο ψάχνει όμως, τόσο καταλήγει στο συμπέρασμα ότι δεν γνωρίζει σχεδόν τίποτε για την κόρη του και ότι η ζωή που έδειχνε προς τα έξω ήταν πολύ πιο διαφορετική από αυτή που ζούσε. Με τη βοήθεια μιας αστυνομικού προσπαθεί απεγνωσμένα να βρει την άκρη του νήματος και να μάθει τι ακριβώς συνέβη στη Margot και αν είναι ακόμη ζωντανή. Πέρα, όμως, από τις δύσκολες και αντίξοες συνθήκες κάτω από τις οποίες γίνεται η έρευνα, έχει να αντιμετωπίσει και την κοινή γνώμη, η οποία –ως συνήθως- σχηματίζει τη δική της άποψη για τα όσα διαδραματίζονται…

Η ταινία ήταν μια από τις πιο ευχάριστες εκπλήξεις της χρονιάς που πέρασε και το καταλαβαίνεις αυτό από την τρυφερή και πανέξυπνα στημένη εναρκτήρια σκηνή κιόλας. Η χρήση της τεχνολογίας, των social media, του ίντερνετ και των διάφορων online εφαρμογών έχει τον πρώτο λόγο, καθώς η ταινία είναι σκηνοθετημένη από την οπτική γωνία του πατέρα, ο οποίος παλεύει μέσα από διάφορες οθόνες να ανακαλύψει τι συνέβη στην κόρη του.

Ως φορμάτ είναι ακόμα σχετικά πρωτότυπο και δεν το έχει βαρεθεί το κοινό και ας μην αποτελεί κάτι που δεν έχουμε ξαναδεί –μας εισήγαγε σε αυτή την τεχνική το Unfriended και 2-3 ακόμη μετέπειτα ταινίες οι οποίες διαδραματίζονται, ουσιαστικά, μέσα από μια οθόνη. Παρόλα αυτά, στο Searching, η χρήση αυτού του τεχνάσματος αξιοποιείται στο έπακρο με το συνδυασμό δεκάδων διαφορετικών εφαρμογών, ενώ η αριστουργηματική σκηνοθεσία καταφέρνει να σπάσει και τη μονότονη στασιμότητα που παραμονεύει σε άλλες ταινίες του είδους, αφού η δράση δεν επικεντρώνεται σε ένα μόνο δωμάτιο και μια απλή οθόνη με conference call.

Αυτό, όμως, που κάνει την ταινία αναπάντεχα καλή, είναι το καλοστημένο σενάριο, στο οποίο η μία ανατροπή διαδέχεται την άλλη και καταφέρνει να σε αφήσει με το στόμα ανοιχτό κάποσες φορές –άθλος για ένα θρίλερ του οποία η πλοκή στηρίζεται κυρίως σε mail, chatrooms και live streaming! Δεν είναι, όμως, μόνο η κεντρική ιστορία και ο απρόσμενος συναισθηματικός αντίκτυπος που έχει πάνω σου (καθώς καταφέρνεις να δεθείς με τους κεντρικούς χαρακτήρες πολύ γρήγορα), που κάνει την ταινία να ξεχωρίζει. Βοηθά και η ρεαλιστική απεικόνιση της κοινωνίας γύρω μας, όπως αυτή αποτυπώνεται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Με αρκετά σαρκαστική -και σκληρή ενίοτε- ματιά, η ταινία πετυχαίνει διάνα στο να αποδόσει μια πραγματικότητα την οποία ουκ ολίγες φορές έχουμε βιώσει κι εμείς στη χώρα μας: τους ξερόλες του ίντερνετ, τα troll -όλους αυτούς που εκφέρουν άποψη για κάτι που συμβαίνει, χωρίς να γνωρίζουν τις πραγματικές συνθήκες.

Η ταινία θα σε κάνει να δακρύσεις, θα σε κάνει να γελάσεις, θα σου σφίξει την καρδιά και θα σε κρατήσει ενεργό από την πρώτη οθόνη, μέχρι την τελευταία! Πρόκειται για ένα διαμάντι που άξιζε απολύτως τις διθυραμβικές κριτικές από κοινό και κριτικούς, καθώς και τις μεγάλες εισπράξεις!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, σταμάτα να ψάχνεις! Βρήκες τι θα δεις απόψε!

GEEKY TRIVIA
Η ταινία γυρίστηκε σε μόλις 13 ημέρες. Παρόλα αυτά, χρειάστηκε δύο ολόκληρα χρόνια για το μοντάζ, το amimation και την επεξεργασία της, γενικότερα! Γιατί τους πήρε τόσο καιρό; Να αναφέρω ενδεικτικά ότι κάθε οθόνη και site που εμφανίζεται στην ταινία δημιουργήθηκε εξαρχής σε υπολογιστή με animation, ενώ στη γερμανική, ισπανική, ρώσικη και πορτογαλική version της ταινίας κάθε οθόνη κινητού/υπολογιστή και τηλεόρασης αναδημιουργήθηκε στις αντίστοιχες γλώσσες, όπως επίσης και κάθε σκηνή όπου πληκτρολογείται κείμενο –γράμμα προς γράμμα! Αυτό θα πει προσήλωση!

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Δεν έχει και δεν το χρειάζεται κιόλας!

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Ανίδεος για το τι θα επακολουθήσει…

Το desktop αρχίζει να γεμίζει σιγά σιγά…

Το μόνο του στήριγμα.

Jeepers Creepers: Δεν είναι αυτό που νομίζεις!

Σκηνοθεσία: Victor Salva
Σενάριο: Victor Salva
Μουσική: Bennett Salvay
Ηθοποιοί: Gina Philips, Justin Long, Jonathan Breck
Είδος: Horror
Αξιολόγηση: ★★★★☆

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★★★☆☆
Φρίκη: ★★★★☆
Τρόμος: ★★★☆☆
Αγωνία: ★★★★☆

JEEPERS CREEPERS (2001)
Μαύρη Παρασκευή σήμερα, ας δούμε καμιά ταινία αντίστοιχης απόχρωσης, να δέσει με την ατμόσφαιρα! Το σημερινό θριλεράκι δεν είναι και από τα πιο γνωστά –τουλάχιστον στη χώρα μας – αλλά είναι σίγουρα ένα από τα αγαπημένα μου και ένα από εκείνα που αποτυπώθηκαν στο μυαλό μου από την πρώτη φορά που τα είδα, κυρίως λόγω του σεναρίου, το οποίο όσο εκτυλίσσεται, τόσο πιο περίεργο και φρικιαστικό γίνεται!

TI MAΣ ΛΕΣ;
Η Trish και ο αδελφός της, ο Darry, επιστρέφουν με το αυτοκίνητο σπίτι για τις ανοιξιάτικες διακοπές του κολεγίου. Η διαδρομή έχει λίγο απ’ όλα: πειράγματα, κουβέντες περί σχέσεων, το ειδυλλιακό τοπίο της αμερικανικής επαρχίας και έναν τρελό με φορτηγάκι, ο οποίος εμφανίζεται από το πουθενά και τους τρομοκρατεί! Όταν λίγο αργότερα βλέπουν το φορτηγάκι σταθμευμένο σε μια παλιά εκκλησία και τον οδηγό του να πετάει σε έναν υπόγειο αγωγό κάτι που μοιάζει με ανθρώπινα σώματα τυλιγμένα σε σεντόνι, τα δυο αδέλφια αποφασίζουν να ερευνήσουν από κοντά περί τίνος πρόκειται. Αλλά τίποτε δεν μπορεί να τους προετοιμάσει για τη φρίκη η οποία πρόκειται να ακολουθήσει!

Έχει λίγο από slasher η σημερινή ταινία, λίγο από υπερφυσικό τρόμο, λίγο από monster movie, λίγο από road trip και μπόλικο από δράση και αγωνία! Δυστυχώς, δεν τα πήγε και πολύ καλά από κριτικές, οι οποίες, ως επί το πλείστον, επικεντρώνονταν στο ίδιο βασικό σημείο: ενώ η ιστορία ξεκινά πολύ καλά και με μεγάλες προοπτικές, σιγά σιγά καταφεύγει στα συνηθισμένα κλισέ. Παρόλα αυτά, το κοινό έδειξε μεγαλύτερη επιείκεια από τους κριτικούς –σημάδι ότι ίσως οι περισσότεροι θεατές μοιράστηκαν τον ίδιο ενθουσιασμό με μένα όταν πρωτοείδαν το θρίλερ. Και γιατί να μην ενθουσιαστούμε; Η ταινία -παρά τα όποια κλισέ μπορεί να χρησιμοποιεί ως δεκανίκι στην πορεία- πατάει σε ένα σχετικά πρωτότυπο σενάριο, που σε εκπλήσσει ευχάριστα.
Ενώ ξεκινά δίνοντάς σου την εντύπωση ότι πρόκειται για ένα τυπικό slasher θρίλερ με κατά συρροήν δολοφόνο, ξαφνικά κάνει στροφή 180 μοιρών και μετατρέπεται σε κάτι τελείως απροσδόκητο και πρωτότυπο!

Όσον αφορά τα κλισέ και τις σεναριακές ευκολίες, ναι, υπάρχουν! Όμως προσωπικά δεν με ενόχλησαν σε τόσο βαθμό, ώστε να αφαιρέσουν κάτι από την ανατριχιαστική και απειλητική ατμόσφαιρα της ταινίας. Υπάρχει πληθώρα από σκηνές φρίκης, αρκετό αίμα, ένα συνεχές παιχνίδι «ποντικού και γάτας» που κρατά την αγωνία σε υψηλά επίπεδα και ένας από τους πιο πρωτότυπους, μυστηριώδεις και ανατριχιαστικούς κακούς που έχουμε συναντήσει ποτέ σε θρίλερ!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, είναι η ιδανική ταινία για να ξεκουραστείς μετά τη φρίκη που θα ζήσεις στα μαγαζιά σήμερα!

GEEKY TRIVIA
Ο τίτλος της ταινίας είναι εμπνευσμένος από το δημόφιλες, ομώνυμο τραγούδι που ακούγεται στην ταινία, το οποίο γράφτηκε για την ταινία Going Places του 1938 και, μάλιστα, ήταν και υποψήφιο για βραβείο Όσκαρ. Η φράση «jeepers creepers», από την άλλη, προϋπήρχε του τραγουδιού και είναι ένας ευφημισμός της φράσης: «Jesus Christ» -κάτι σαν «παραθυράκι» ώστε να μπορείς να χρησιμοποιείς το όνομα του Κυρίου επί ματαίω, χωρίς να το χρησιμοποιείς ουσιαστικά!

MIA ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΕΙΜΑΣΤΕ
Η ταινία απέκτησε ένα σίκουελ, σχετικά κοντά στην αρχική ταινία, και ένα μίντκουελ με μια μικρή καθυστέρηση 14 χρόνων.

  • Jeepers Creepers 2 (2003) ★★★☆☆
    Η ταινία διαδραματίζεται λίγο μετά το τέλος της πρώτης. Το σχολικό που μεταφέρει μια σχολική ομάδα μπάσκετ πίσω στην πόλη μετά από έναν αγώνα ξεμένει στην άκρη του δρόμου όταν το ένα λάστιχο σκάει μετά από παρέμβαση του Creeper, ο οποίος έχει βάλει στο μάτι κάποιους από τους μαθητές…
  • Jeepers Creepers 3 (2017)
    Λίγο μετά τα γεγονότα της αρχικής ταινίας, μια ομάδα μισθοφόρων καταδιώκει τον Creeper, με τον οποίο έχουν ανοιχτούς λογαριασμούς από την προηγούμενη συνάντησή τους.

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Παρά τις πολύ κακές κριτικές της πιο πρόσφατης ταινίας, ο σκηνοθέτης δεν το βάζει κάτω, αφού δήλωσε ότι έχει ήδη αρκετές ιδέες για το πώς μπορεί να εξελιχθεί η επόμενη προσθήκη στη σειρά.

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Αδέλφια οι ήρωες, έτσι για να γλιτώσουμε τα ερωτικά, τουλάχιστον!

Ποιος είναι αυτός ο αψηλός, ποιος είναι αυτός ο τύπος;

Το λες και γλωσσόφιλο!

The Blair Witch Project: Αληθινά ψέματα.

Σκηνοθεσία: Daniel Myrick, Eduardo Sánchez
Σενάριο: Daniel Myrick, Eduardo Sánchez
Μουσική: Antonio Cora
Ηθοποιοί: Heather Donahue, Michael C. Williams, Joshua Leonard
Είδος: Supernatural Horror, Found Footage
Αξιολόγηση: ★★★★☆

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★☆☆☆☆
Φρίκη: ★☆☆☆☆
Τρόμος: ★★★★★
Αγωνία: ★★★★★

THE BLAIR WITCH PROJECT (1999)
Κάπου στο τέλος των 90s εμφανίστηκε μια ταινία που προκάλεσε σούσουρο (και κραυγές) στις κινηματογραφικές αίθουσες, δίχασε κοινό και κριτικούς και θόλωσε τα ήδη θολωμένα μυαλά των απανταχού βαρεμένων που πιστεύουν ό,τι τους πεις, καθώς κατάφερε να τους πείσει ότι πρόκειται για αληθινή ιστορία και πραγματικά καταγεγραμμένα ντοκουμέντα και όχι για ταινία. Με λίγα λόγια, ήταν το σημείο καμπής για το genre του found footage!

TI MAΣ ΛΕΣ;
Τρεις φοιτητές κινηματογραφικής σχολής αποφασίζουν να γυρίσουν ένα ντοκιμαντέρ στο δάσος όπου, σύμφωνα με έναν τοπικό θρύλο, μια μάγισσα απήγαγε και δολοφόνησε κάμποσα παιδιά πριν από αιώνες. Οι κάτοικοι της περιοχής, από τους οποίους παίρνουν συνεντεύξεις, τους προειδοποιούν ότι το δάσος είναι στοιχειωμένο και τους ενημερώνουν για όλα τα αλλόκοτα περιστατικά που έχουν συμβεί εκεί στο πέρασμα των χρόνων. Παρά τις προειδοποιήσεις, αποφασίζουν να ξεκινήσουν ένα οδοιπορικό στην περιοχή, καταγράφοντας με την κάμερα όλα τα ευρήματά τους, και αναζητώντας το λημέρι της μάγισσας. Όσο πιο βαθιά προχωρούν στο δάσος, όμως, τόσο τα πράγματα γύρω τους γίνονται όλο και πιο φρικαλέα…

Η ταινία, παρά την απλότητά της και την έλλειψη πόρων, καταφέρνει να γίνει πολύ τρομακτική. Τόσο, που αν τη δεις μόνος σου στο σκοτάδι, παίζει και να περάσεις την υπόλοιπη νύχτα στο ίδιο σημείο, ακινητοποιημένος και κουκουλωμένος με την κουβέρτα! Είναι ένα από τα πιο λαμπρά παραδείγματα ότι δεν χρειάζεσαι ούτε τεράστιο budget, ούτε εφέ, ούτε κοστούμια και τέρατα για να καταφέρεις να ξεχωρίσεις, καθώς κόστισε μόλις 60.000 δολάρια και κατάφερε να βγάλει σχεδόν 250 εκατομμύρια! ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ! Αυτό το γεγονός έβαλε την ταινία στο Βιβλίο των Ρεκόρ Γκίνες αφού κατέχει το ρεκόρ καλύτερης αναλογίας προϋπολογισμού/εσόδων. Για την ακρίβεια, κάθε ένα δολάριο που ξοδεύτηκε για το γύρισμα της ταινίας, αντιστοιχεί σε 10.931 δολάρια από τις εισπράξεις!

Σε αυτό συνέβαλε, ασφαλώς, και η πανέξυπνη προωθητική καμπάνια της ταινίας, η οποία –μεταξύ άλλων- συμπεριλάμβανε ένα ψεύτικο ντοκιμαντέρ για τον ίδιο θρύλο, το οποίο προβλήθηκε στην τηλεόραση πριν τη διανομή της ταινίας, ένα site με περισσότερες λεπτομέρειες, εμπλουτισμένο με παραποιημένα αποσπάσματα εφημερίδων, άρθρα, δελτία ειδήσεων και συνεντεύξεις, καθώς και τη διαρροή της φήμης ότι οι ηθοποιοί της ταινίας εμφανίζονταν ως «αγνοούμενοι». Αυτή ακριβώς η καμπάνια ήταν που έπεισε και τους προαναφερθέντες βαρεμένους ότι επρόκειτο για αληθινά γεγονότα! Το ξεκαρδιστικό (όχι για την ίδια, ίσως) ήταν ότι η μητέρα της πρωταγωνίστριας έλαβε κάμποσες κάρτες που δήλωναν συμπάθεια και συλληπητήρια για τον χαμό της κόρης της!

Παράλληλα, το γεγονός ότι δεν μαθαίνουμε ουσιασιστικά και πολλά για τον θρύλο και την ίδια τη μάγισσα -πέρα από τις δήθεν μαρτυρίες των δήθεν ντόπιων- κάνει την ιστορία να φαίνεται ακόμη πιο αυθεντική. Η μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε στο γύρισμα έλαβε επαίνους από όλους τους κριτικούς, σχεδόν, που θεώρησαν ότι ήταν μια ρηξικέλευθη κίνηση που θα έδινε νέα πνοή στις ταινίες τρόμου –ασχέτως αν δεν επρόκειτο για την πρώτη ταινία που γυριζόταν ως found footage. Δεν έπεσαν και έξω, καθώς μετέπειτα πολλές ταινίες πήραν έμπνευση από το Blair Witch, όπως το Cloverfield, το Paranormal Activity, το Trollhunters, το REC και πολλές, πολλές, ΠΟΛΛΕΣ άλλες!
Φυσικά, υπήρξαν κι εδώ οι κλασικοί φλώροι που δήλωσαν ότι ένιωσαν ζαλάδες ή έκαναν εμετό από τον τρόπο που κουνιόταν η κάμερα, διότι μάλλον οι αντοχές τους φτάνουν μέχρι μονοκάμερο sitcom –και πολύ λέω!

Υπήρξαν και αυτοί που θεώρησαν ότι πρόκειται για μια υπερκτιμημένη ταινία low budget που δεν αξίζει όλο αυτό τον χαμό –περί ορέξεως κολοκυθόπιτα! Όπως είπα στην αρχή, το Blair Witch δίχασε. Κατάφερε ταυτόχρονα να λατρευτεί και να μισηθεί, να κερδίσει Χρυσό Βατόμουρο και βραβεία καλύτερης ταινίας, να ενθουσιάσει και να φάει γιουχάρισμα! Αυτό που έχει σημασία είναι ότι η ταινία φιγουράρει σε πολλές λίστες με ταινίες που πρέπει να δεις πριν πεθάνεις –και δικαίως, αφού θα σε τρομάξει και θα σε κρατήσει σε εγρήγορση (και μακριά από τα δάση για αρκετό διάστημα!)

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, φέρε παρέα διότι θα είναι δύσκολη η βραδιά!

GEEKY TRIVIA
Ακόμα και οι ίδιοι οι ηθοποιοί νόμιζαν ότι ο θρύλος της μάγισσας στον οποίο βασιζόταν η ταινία τους, ήταν πραγματικός και αφορούσε αληθινά περιστατικά. Μόνο μετά το τέλος των γυρισμάτων έμαθαν ότι όλα ήταν κατασκευασμένα από τους σεναριογράφους. Στα γυρίσματα, από την άλλη, τράβηξαν τα πάνδεινα: χάθηκαν τρεις φορές στ’ αλήθεια, κάποιες τρομάρες που έτρωγαν σε ορισμένες από τις νυχτερινές σκηνές ήταν απολύτως αυθεντικές, ενώ κάθε μέρα τους έδιναν όλο και λιγότερο φαγητό, ώστε να αυξήσουν την ένταση μεταξύ τους.

ΜΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΕΙΜΑΣΤΕ
Η ταινία απέκτησε δυο σίκουελ, με meta υπόθεση και τα δύο, αφού αναγνωρίζουν τα περιστατικά της αρχικής ταινίας ως πραγματικά. Αμφότερα εισέπραξαν κακές κριτικές, διότι δύσκολα επαναλαμβάνεις τόσο μεγάλη επιτυχία.

  • Book of Shadows: Blair Witch 2 (2000) ★★☆☆☆
    Μια ομάδα από φαν της αρχικής ταινίας επισκέπτονται τον τόπο των γυρισμάτων για ένα τουρ που οργανώνει ένας ντόπιος, με την ελπίδα να γίνουν μάρτυρες παραφυσικών συμβάντων. Γίνονται μετά και το μετανιώνουν, ως συνήθως! Η ταινία σπάει τελείως την αρχική φόρμουλα, αφού είναι σκηνοθετημένη κανονικά.
  • The Woods Movie (2015) –
    Ντοκιμαντέρ γύρω από την παραγωγή της αρχικής ταινίας, με συνεντεύξεις από τους συντελεστές της.
  • Blair Witch (2016)
    Ο αδελφός της (εξαφανισμένης, και καλά) πρωταγωνίστριας της αρχικής ταινίας ανακαλύπτει στο ίντερνετ ένα βίντεο που είναι σίγουρος ότι απεικονίζει εκείνη. Αποφασίζει να επισκεφτεί την ίδια περιοχή με μια παρέα φίλων, αποφασισμένος να εντοπίσει ξανά τα ίχνη της. Η ταινία υιοθέτησε την ίδια τεχνική και αγνόησε τελείως το πρώτο σίκουελ, αλλά δεν κατάφερε να τραβήξει πάλι το κοινό.

Παράλληλα με τις ταινίες, κυκλοφόρησαν οχτώ μυθιστορήματα με ιστορίες που σχετίζονται με τον θρύλο, κάνα δυο κόμικ και μια τριλογία βιντεοπαιχνιδιών.

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Μετά από τόσες κακές κριτικές, θα έλεγε κανείς ότι ο συγκεκριμένος θρύλος μάλλον μάς τελείωσε! Έλα, όμως, που υπάρχει και η τελευταία μόδα! Ποια; Αν μάντεψες «τηλεόραση», έπεσες μέσα, αφού ήδη είναι στα σκαριά η τηλεοπτική μεταφορά του Blair Witch!

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Κάτι ψόφησε…

Καθόλου creepy!

Η πιο κλασική, ίσως, σκηνή της ταινίας!

Incident in a Ghostland: Από κάποια μέρη δεν φεύγεις ποτέ…

Σκηνοθεσία: Pascal Laugier
Σενάριο: Pascal Laugier
Μουσική: Todd Bryanton
Ηθοποιοί: Crystal Reed, Anastasia Phillips, Emilia Jones, Mylène Farmer
Είδος: Psychological Horror
Αξιολόγηση: ★★★★☆

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★★★☆☆
Φρίκη: ★★★★☆
Τρόμος: ★★★★☆
Αγωνία: ★★★★★

INCIDENT IN A GHOSTLAND aka GHOSTLAND (2018)
Αμφιλεγόμενη η ταινία που σου προτείνω απόψε. Από τη μία κέρδισε κάμποσα βραβεία σε διάφορα φεστιβάλ, καθώς και την εύνοια του κοινού και από την άλλη ξένισε τους κριτικούς, οι οποίοι δεν την είδαν με καλό μάτι, ενώ παράλληλα τσάντισε και την LGBTQ+ κοινότητα. Εγώ όμως την λάτρεψα και στο ιστολόγιο αυτό γράφω μόνο τη δική μου άποψη, οπότε οι κριτικοί να πάνε να πιούνε ξιδάκι –λες και δεν έχουν δει και χειρότερα θρίλερ!

TI MAΣ ΛΕΣ;
Η Pauline κληρονομεί το παλιό σπίτι της μακαρίτισσας της θείας της και αποφασίζει να μετακομίσει εκεί μαζί με τις δύο ανήλικες κόρες της, την εσωστρεφή και ντροπαλή Beth και την ατίθαση Vera, που μπλέκει συνεχώς σε μπελάδες. Οι ζωές τους, όμως, αλλάζουν οριστικά όταν από το πρώτο βράδυ κιόλας δέχονται την επίθεση δύο βίαιων και σαδιστικών εισβολέων. Δεκαέξι χρόνια αργότερα, η μόνη που δεν έχει καταφέρει να ξεπεράσει ακόμη το περιστατικό είναι η Vera, της οποίας το μυαλό έχει μείνει παγιδευμένο για πάντα στη νύχτα εκείνη. Μαζί με τη μητέρα της μένουν ακόμη στο ίδιο σπίτι, στο οποίο αναγκάζεται να επιστρέψει και η Beth –η οποία έρχεται πάλι αντιμέτωπη με τις φριχτές αναμνήσεις που είχε απωθήσει τόσο καιρό…

Πρόκειται για ένα αρκετά αγωνιώδες και σκληρό θρίλερ, που από πολύ νωρίς ανοίγει τα χαρτιά του και φροντίζει να σε προετοιμάσει για όσα θα ακολουθήσουν. Αυτή ακριβώς η σκληρότητα ήταν που δίχασε και τους κριτικούς, με αρκετούς να θεωρούν ότι η η βία ήταν υπερβολικά έντονη και ενοχλητική, καθώς δεν είχε κάποιον λόγο ύπαρξης (σε αντίθεση με όλα τα άλλα θρίλερ με δολοφόνους, ας πούμε, που το αιματοκύλισμα και τα άντερα που πετάγονται είναι δικαιολογημένα, ξερωγώ!). Εδώ ίσως ευθύνεται και το γεγονός ότι ο Laugier είχε ήδη στο ενεργητικό του ακόμη μια (πολύ πιο) βίαιη και σοκαριστική ταινία, το Martyrs –το οποίο είναι πραγματικά από τις πιο φρικιαστικές ταινίες που έχω δει και στο μέλλον σκοπεύω να παρουσιάσω και ένα review της. Οπότε, διέκριναν, ίσως, κάποιο μοτίβο.

Παράλληλα, το γεγονός ότι ένας από τους κακούς εμφανίζεται μεταμφιεσμένος σε γυναίκα (ή είναι διεμφυλικός –αυτό δεν γίνεται ξεκάθαρο) θεωρήθηκε από την LGBTQ+ κοινότητα ως ακόμη μια προσπάθεια δαιμονοποίησης και στοχοποίησης των τρανς ατόμων. Δεν τους κατηγορώ καθόλου. Να θυμήσω ότι ήδη τρεις «κακοί» σε πολύ γνωστά franchise έχουν παρουσιαστεί ως παρενδυτικοί: ο Norman Bates, ο Leatherface, ο Buffalo Bill από τη Σιωπή των Αμνών –και δεκάδες ακόμη σε διάφορες άλλες ταινίες τρόμου. Εντάξει, ίσως κάποιοι σεναριογράφοι θεωρούν ότι ένας «απροσδιόριστου φύλου» δολοφόνος προσφέρει μεγαλύτερο μυστήριο στην ιστορία τους, αλλά κάποια στιγμή θα πρέπει να επιβιβαστούν και αυτοί στο τρένο που ονομάζεται: «Εικοστός Πρώτος Αιώνας»!

Παρόλα αυτά, η ταινία αγαπήθηκε από το μεγαλύτερο ποσοστό του κοινού, το οποίο δεν κάθεται να αναλύσει σε τόσο βάθος τα θρίλερ που βλέπει. Θα έπρεπε; Ίσως! Όμως, αυτό που έχει σημασία είναι πως όταν υπεραναλύεις κάτι, τότε χάνεις όλη την πλάκα. Το Ghostland είναι μια αρκετά δυνατή ταινία, με πολύ έντονες και τρομακτικές σκηνές και με μια δυνατή ανατροπή που σε πιάνει απροετοίμαστο και φέρνει τα πάντα πάνω κάτω! Οι ερμηνείες των κεντρικών πρωταγωνιστριών (και στις δύο ηλικίες) είναι δυνατές, ενώ το πιο αδύναμο σημείο της ταινίας θεωρήθηκε από πολλούς πως ήταν οι διάλογοι. Λογικό, αν σκεφτούμε ότι η ταινία είναι αγγλόφωνη και ο σεναριογράφος/σκηνοθέτης Γάλλος –αλλά θα μπορούσε κι αυτός να προσλάβει κάποιον να του το σουλουπώσει λίγο!

Οι κακοί (αν κάνουμε τα στραβά μάτια στο διεμφυλικό θέμα) είναι πράγματι τρομακτικοί και το γεγονός ότι δεν παρουσιάζεται κανένα στοιχείο για το υπόβαθρο και τα κίνητρά τους, τους κάνει ακόμη τρομακτικότερους –ασχέτως αν και αυτό παρουσιάστηκε ως αρνητικό από κάποιους κριτικούς. Βλακείες! Μην ξεχνάμε ότι εκατοντάδες ταινίες τρόμου δεν μας δίνουν ποτέ το παραμικρό στοιχείο για τους κακούς τους, χωρίς αυτό να μειώνει στο ελάχιστο τη δυναμική του σεναρίου. Άλλωστε, αυτό το άγνωστο σε φοβίζει ακόμη πιο πολύ!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, να τη δεις και να κρίνεις από μόνος σου!

GEEKY TRIVIA
Η Mylène Farmer, η οποία υποδύεται τη μητέρα, ξεκίνησε (και συνεχίζει, βασικά) την καριέρα της ως τραγουδίστρια. Έχει πουλήσει πάνω από 30 εκατομμύρια δίσκους στη Γαλλία και διατηρεί το ρεκόρ για τα περισσότερες πρώτες θέσεις στα γαλλικά τσαρτ (18 μέχρι σήμερα!) Από την αρχή της καριέρας της προκάλεσε μέσω των σκανδαλιστικών -για την εποχή εκείνη- βίντεο κλιπ της, ενώ μεσουράνησε στα 90s. Μάλιστα, έχει συνεργαστεί ξανά με τον Laugier στο παρελθόν, στο βίντεο του τραγουδιού της City of Love.

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Τίποτε στον ορίζοντα!

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Ακόμα δεν έχει αρχίσει η φρίκη…

Ακίνητη σαν κούκλα…

Άναμπελ, εσύ;

Invasion of the Body Snatchers: Ξυπνά ο άλλος μου εαυτός!

Σκηνοθεσία: Don Siegel
Σενάριο: Daniel Mainwaring
Μουσική: Carmen Dragon
Ηθοποιοί: Kevin McCarthy, Dana Wynter, Larry Gates
Είδος: Science Fiction Horror
Αξιολόγηση: ★★★☆☆

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ☆☆☆☆☆
Φρίκη: ☆☆☆☆☆
Τρόμος: ★☆☆☆☆
Αγωνία: ★★☆☆☆

INVASION OF THE BODY SNATCHERS (1956)
Κλασική ταινία σου προτείνω απόψε. Η σημερινή πρόταση, μάλιστα, αποτελεί μια από τις πιο γνωστές ταινίες θρίλερ του παλιού, αμερικανικού κινηματογράφου και μια από τις ελάχιστες περιπτώσεις θρίλερ που έχουν αποκτήσει κάμποσα remake στο πέρασμα των ετών ή έχουν αποτελέσει τη βάση για αρκετές ταινίες με παρόμοια πλοκή. Με λίγα λόγια: και ασπρόμαυρη και πρωτοποριακή και χιλιοαντιγραμμένη –πιο κλασική από αυτό δεν γίνεται!

TI MAΣ ΛΕΣ;
Οι κάτοικοι της κωμόπολης Santa Mira αρχίζουν να πάσχουν ο ένας μετά τον άλλο από μια ψύχωση που τους κάνει να πιστεύουν ότι τα κοντινά τους πρόσωπα δεν είναι πραγματικά, αλλά αποτελούν σωσίες. Ο Miles Bennell, ο τοπικός γιατρός, αντιμετωπίζει διάφορα ανάλογα περιστατικά, μέχρι που ανακαλύπτει από πρώτο χέρι ότι οι κάτοικοι της πόλης έχουν αρχίσει όντως να αντικαθίστανται σιγά σιγά από πανομοιότυπους κλώνους τους χωρίς αισθήματα. Με τη βοήθεια της αγαπημένης του ξεκινά έναν αγώνα δρόμου για να ειδοποιήσει τον υπόλοιπο κόσμο για το κακό που έρχεται, ενώ ολόκληρη η πόλη βρίσκεται στο κατόπι του…

Εντάξει, δεν γίνεται να μην ξέρεις τη σημερινή ταινία! Και αν δεν ξέρεις την πρωτότυπη (η οποία είναι και αρκετά παλιά, μεταξύ μας) τότε σίγουρα έχεις δει ή έχεις ακούσει για κάποιο από τα remake της. Πρόκειται για μεταφορά του βιβλίου The Body Snatchers του 1955. Αν και στην εποχή της έλαβε χλιαρές κριτικές, πλέον συγκαταλέγεται στη λίστα με τα καλύτερα και πιο αγωνιώδη θρίλερ όλων των εποχών (φυσικά, προσπάθησε να μην τη δεις έχοντας στο μυαλό τα σημερινά δεδομένα όσον αφορά το τι θεωρούμε τρομακτικό!)

Όπως γίνεται συχνά σε τέτοιες περιπτώσεις, η ταινία θεωρήθηκε αλληγορική και υπήρξαν αρκετές εικασίες για το κρυφό μήνυμα που προσπαθούσε να περάσει –οι περισσότερες πολιτικές, μια και προβλήθηκε σε μια περίοδο αρκετά μεταβατική για τον πλανήτη: φόβος για τους κινδύνους του Μακαρθισμού, απώλεια της προσωπικής αυτονομίας στα κομμουνιστικά καθεστώτα, κονφορμισμός στη μεταπολεμική Αμερική και διάφορες άλλες μεταφορές, αναλόγως τι ταίριαζε περισσότερο με την κοσμοθεωρία του κάθε κριτικού!

Ο ίδιος ο συγγραφέας του βιβλίου, πάντως, είχε αρνηθεί οποιαδήποτε, σκόπιμη πολιτική αλληγορία. Το μόνο σίγουρο είναι ότι η ταινία παίζει με τον φόβο της απώλειας της προσωπικής ταυτότητας. Τον φόβο ότι μια μέρα μπορεί ο καθένας μας να χάσει όλα τα στοιχεία που τον κάνουν να είναι αυτός που είναι. Τον φόβο ότι μπορεί κάποτε να οδηγηθούμε στην απόλυτη αποκτήνωση. Αυτό συμβολίζουν, άλλωστε, τα ψυχρά και κενά αισθημάτων πλάσματα της ταινίας, τα οποία μοιράζονται μόνο τη μορφή των ανθρώπων που αντικαθιστούν και τίποτε παραπάνω.

Μέσα από την απλότητά του το σενάριο καταφέρνει να προκαλέσει πολλά ενδιαφέροντα και πολύπλοκα ερωτήματα. Τι είναι αυτό που μας κάνει ανθρώπους; Είναι τα αισθήματα μια τροχοπέδη στην ανθρώπινη εξέλιξη; Θα ήταν προτιμότερος ένας κόσμος όπου οι πάντες είναι απαλλαγμένοι από κάθε ίχνος αυτοβουλίας και απλώς συντάσσονται κάτω από μια συλλογική ηθική;

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, αν δεν ψήνεσαι για ασπρόμαυρο, τότε δες κάποιο από τα remake που έχουν την ίδια φόρμουλα. Και ψάξε καλά το σπίτι σου πριν κοιμηθείς τη νύχτα!

GEEKY TRIVIA
Η ταινία είχε πολύ διαφορετική μορφή πριν την τελική προβολή της, καθώς περιείχε και μπόλικο χιούμορ που έσπαγε λίγο την έντονη μαυρίλα του σεναρίου. Μάλιστα, είχε γίνει και δοκιμαστική προβολή της σε κοινό, ώστε να καταγράψουν τις αντιδράσεις των θεατών. Παρόλα αυτά, ο υπεύθυνος του στούντιο θεώρησε ότι ήταν εντελώς αταίριαστο το κοινό να γελάει σε μια ταινία τρόμου, μια και η τακτική αυτή δεν είχε χρησιμοποιηθεί ποτέ ως τότε σε αντίστοιχες ταινίες. Έτσι, δόθηκε η εντολή να αφαιρεθεί κάθε ίχνος χιούμορ από το σενάριο!

MIA ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΕΙΜΑΣΤΕ
Το συγκεκριμένο στόρι είχε μεγάλη πέραση αν κρίνουμε από την πληθώρα remake.

  • Invasion of the Body Snatchers (1978) ★★★★☆
    Η ταινία χρησιμοποιεί τους ίδιους χαρακτήρες, αν και διαφοροποιείται κάπως στην εξέλιξη του σεναρίου. Από αρκετούς κριτικούς θεωρείται ως ένα από τα καλύτερα remake ταινιών.
  • Body Snatchers (1993) ★★★☆☆
    Το συγκεκριμένο remake ξεστρατίζει τελείως από το αρχικό υλικό και μεταφέρει τη δράση σε μια στρατιωτική βάση.
  • The Invasion (2007) ★★☆☆☆
    Η πιο πρόσφατη μεταφορά διαφοροποιήθηκε επίσης από το πρωτότυπο, αν και διατήρησε κάποια στοιχεία. Παρά την παρουσία του πρωτοκλασάτου καστ, πάτωσε πανηγυρικώς.

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Έχει ακόμα ψωμί το στόρι όπως φαίνεται, μια και βρίσκεται ήδη στα σκαριά και ένα τέταρτο remake από την Warner Bros. Ο σεναριογράφος, μάλιστα, έχει βάλει το χεράκι του στα δύο τελευταία Conjuring, στο επερχόμενο Aquaman, καθώς και σε 2-3 σεζόν του The Walking Dead!

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Κάτι ξέρει το μικρό…

Ένα ασυνήθιστο πτώμα…

Kill it with fire!