The Alphabet Killer: Λόλα, να μια φόλα!

b-moviealphabet_posterΣκηνοθεσία: Rob Schmidt
Σενάριο: Tom Malloy
Μουσική: Eric Perlmutter
Ηθοποιοί: Eliza Dushku, Cary Elwes, Michael Ironside, Timothy Hutton
Είδος: Thriller
Αξιολόγηση: ★
☆☆☆☆

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★★☆☆☆
Φρίκη: ★☆☆☆☆
Τρόμος: ★☆☆☆☆
Αγωνία: ★★★☆☆

THE ALPHABET KILLER (2008)
Ξεκίνησε η νέα σχολική χρονιά, οπότε ας δούμε κάτι σχετικό με γραμματική και ανάγνωση! Θρίλερ βασισμένο σε αληθινή ιστορία σήμερα -και ενώ ισχύει ότι τα καλύτερα σενάρια τα γράφει η ίδια η ζωή, η μετάφορα αυτών των σεναρίων στο σινεμά μερικές φορές αποδεικνύεται αρκετά προβληματική! Μια τέτοια περίπτωση είναι και η σημερινή, δυστυχώς, καθώς, ουσιαστικά, πρόκειται για μια ταινία που δεν καταφέρνει με κανένα στοιχείο της να ξεχωρίσει από τον σωρό, όσες φιλότιμες προσπάθειες και αν κάνει.

TI MAΣ ΛΕΣ;
Η Megan είναι επιθεωρήτρια της αστυνομίας και ερευνά τον φόνο ενός ανήλικου κοριτσιού. Το γεγονός ότι τα αρχικά του ονοματεπώνυμού του, αλλά και η τοποθεσία που βρέθηκε το πτώμα ξεκινούν από το ίδιο γράμμα, οδηγούν την Megan στη θεωρία ότι ο δολοφόνος εντοπίζει τα θύματά του με βάση τα αρχικά τους και πρόκειται να ξαναχτυπήσει. Κανείς άλλος δεν συμμερίζεται τη θεωρία της, όμως, και στην προσπάθειά της να βρει την άκρη του νήματος, πιέζει τον εαυτό της τόσο πολύ που αρχίζει να έχει οράματα του νεκρού κοριτσιού, ώσπου οδηγείται σε απόπειρα αυτοκτονίας. Δύο χρόνια αργότερα –ενώ έχει πλέον διαγνωσθεί με σχιζοφρένεια και έχει υποβιβαστεί σε δουλειά γραφείου- ένας παρόμοιος φόνος σημειώνεται. Πεπεισμένη ότι ο δολοφόνος έχει επιστρέψει, ζητάει να βοηθήσει στην υπόθεση με σκοπό να λύσει οριστικά το μυστήριο…

Η ταινία είναι ελαφρώς βασισμένη στην αληθινή ιστορία των «Φόνων της Αλφαβήτου», όπως ονομάστηκαν. Πάρα πολύ ελαφρώς βασισμένη, φυσικά, αφού το μόνο που κράτησαν ήταν οι φόνοι και όλα τα υπόλοιπα –από τη σχιζοφρενή μπατσίνα μέχρι τον υποτιθέμενο δολοφόνο που προκύπτει στο τέλος- τα έβγαλε από το μυαλό του ο σεναριογράφος. Η αλήθεια είναι ότι το πρωταρχικό υλικό δεν ήταν και τόσο πλούσιο ώστε να μπορέσει να δώσει μια ολόκληρη ταινία από μόνο του. Eμ, δεν ήταν όλοι οι δολοφόνοι στις ΗΠΑ τόσο εφευρετικοί και πολυάσχολοι, όσο ο Zodiac Killer! Από την άλλη, όμως, αφού σκοπεύεις απλώς να βασιστείς στο αρχικό περιστατικό και να του αλλάξεις τα φώτα, τότε γιατί να μην κάνεις μερικές προσθήκες που θα δώσουν λίγο ενδιαφέρον παραπάνω; Η ιδέα ενός δολοφόνου που σκοτώνει με βάση τα αρχικά των θυμάτων του έχει πολύ ψωμί και θα μπορούσε να αναπτυχθεί ακόμη καλύτερα.

Αλλά φευ! Η ταινία στο σύνολό της είναι αφόρητα ανιαρή και άνευρη. Το σενάριο πάσχει κι αυτό, σαν την ηρωίδα –αλλά από οξεία κλισεδίτιδα– και είναι σχετικά προβλέψιμο, ενώ το τέλος –πέρα από ένα συνονθύλευμα σεναριακών ευκολιών και κλισέ- είναι απίστευτα απογοητευτικό. Το υπερφυσικό στοιχείο δε, που έχει προστεθεί με τη μορφή των οραμάτων που βλέπει η ηρωίδα, είναι τόσο ασύνδετο και ξεκάρφωτο με την όλη ατμόσφαιρα της ταινίας, που είναι κάτι παραπάνω από εμφανές ότι προστέθηκε απλώς για να δώσει μια “τσαχπινιά” παραπάνω στο σενάριο, ή μπας και μπερδέψει κανέναν ανυποψίαστο θεατή που θα νομίζει ότι πήγε να δει μεταφυσικό θρίλερ. Και ενώ η Dushku κάνει ό,τι μπορεί για να υποδυθεί την ψυχικά διαταραγμένη, από ένα σημείο κι έπειτα νιώθεις ότι ολόκληρη η ιστορία περιστρέφεται αποκλειστικά γύρω από τον χαρακτήρα της, την πάθησή της και τη δυσκολία της να γίνει αποδεκτή από τους συναδέλφους της, ενώ οι ίδιοι οι φόνοι περνούν σε δεύτερη μοίρα.

Έξτρα «who-gives-a-fuck» πόντους παίρνει το βεβιασμένο, εξαναγκασμένο, καθόλου πειστικό και ουρανοκατέβατο ρομάντσο που προκύπτει ξαφνικά ανάμεσα στην ηρωίδα κι έναν μπάτσο, με τον οποίο μοιράζονται 5-6 σκηνές, ένα ξεκάρφωτο φιλί και καθόλου, μα καθόλου χημεία! Από την άλλη, τον μπάτσο τον υποδύεται ο σεναριογράφος της ταινίας, οπότε μάλλον βρήκε τον καλύτερο τρόπο για να τσιμπήσει φιλί από την Dushku, η οποία στην πραγματική ζωή ούτε για να της γυαλίσει τις γόβες δεν θα τον έχει τον τύπο!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, η ταινία δεν έχει τίποτε το καινούργιο ή ενδιαφέρον να πει. Πάρτο και σε αλφαβητική σειρά: αδιάφορη, άνευρη, βαρετή, προβλέψιμη, υποτονική.

GEEKY TRIVIA
Ο Rob Schmidt έχει μόλις 3 ταινίες στο ενεργητικό του, με πιο γνωστή το θρίλερ Wrong Turn, στο οποίο πρωταγωνιστούσε πάλι η Eliza Dushku. Διακρίνω μια κάποια συμπάθεια…

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Εκτός αν εμφανιστεί ξανά ο Alphabet killer και αρχίσει τους φόνους, δεν το βλέπω να ετοιμάζεται σίκουελ στη μπούρδα!

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Δεν σου έμαθαν οι γονείς σου να μη μπαίνεις σε αυτοκίνητα αγνώστων;

Δεν σου έμαθαν οι γονείς σου να μη μπαίνεις σε αυτοκίνητα αγνώστων;

Τι έκρυβε το θύμα; (Who cares?)

Τι έκρυβε το θύμα; (Who cares?)

«Καλέ, ένα φάντασμα! Μπέρδεψες τις ταινίες, κοριτσάκι;»

«Καλέ, ένα φάντασμα! Μπέρδεψες τις ταινίες, κοριτσάκι;»

Advertisements

Saw: Πόσο αποφασισμένος είσαι να επιζήσεις;

00ssaw-posterΣκηνοθεσία: James Wan
Σενάριο: Leigh Whannell
Μουσική: Charlie Clouser
Ηθοποιοί: Cary Elwes, Leigh Whannell , Danny Glover, Michael Emerson, Toby Bell κ.α.
Είδος: Horror
Αξιολόγηση: ★
★
★
★
★

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★
★
★
★
★

Φρίκη: ★
★
★
★
★

Τρόμος: ★
★
★
★
★

Αγωνία: ★
★
★
★
★


SAW (2004)
Μια και μου το ζήτησε και ο μοναδικός μου σχολιαστής ως τώρα, ήρθε η ώρα ν’ ασχοληθούμε με το franchise που άλλαξε τα δεδομένα στα splatter κι έγραψε ιστορία στον χώρο των ταινιών τρόμου, καταφέρνοντας να συμπεριληφθεί ακόμα και στο Guinness World Records ως το «πιο επιτυχημένο franchise τρόμου». Προφανώς, τα κομμένα μέλη και τα χυμένα σπλάχνα πουλάνε πιο πολύ στον κινηματογράφο απ’ ό,τι στα χασάπικα! Φυσικά, το σκληρό περιεχόμενο της ταινίας συζητήθηκε κι επικρίθηκε αρκετά, αλλά ταυτόχρονα έδωσε νέα πνοή στον χώρο του torture porn και παρά τις χλιαρές εώς αρνητικές κριτικές, απέκτησε φανατικό fan club από αρρωστάκια.

TI MAΣ ΛΕΣ;
Ο Adam και ο Lawrence ξυπνούν μέσα στο μπάνιο ενός υπόγειου, εγκαταλελειμμένου κτιρίου. Κανείς δεν τους δεν μπορεί να θυμηθεί πώς βρέθηκε εκεί ούτε γνωρίζουν τον λόγο για τον οποίο έχουν απαχθεί. Όταν ανακαλύπτουν ένα κασετοφωνάκι και κασέτες που απευθύνονται στον καθένα τους, συνειδητοποιούν ότι αποτελούν τα νέα θύματα του παρανοϊκού δολοφόνου Jigsaw, ο οποίος απάγει ανθρώπους που έχουν χάσει το νόημα της ζωής και τους υποβάλλει σε σκληρές, επίπονες δοκιμασίες, με σκοπό να ξυπνήσει μέσα τους το αίσθημα της επιβίωσης. Δοκιμασίες στις οποίες αν αποτύχουν, οδηγούνται συνήθως σε φριχτό θάνατο. Ο Adam και ο Lawrence έχουν με τη σειρά τους διαφορετικές οδηγίες ο καθένας, τις οποίες πρέπει ν’ ακολουθήσουν κατά γράμμα αν θέλουν να βγούνε ζωντανοί από το δωμάτιο…

Το Saw«Σε βλέπω», όπως είναι ο τραγικά λανθασμένος, ελληνικός τίτλος) είναι ένα έξυπνο και πρωτότυπο θρίλερ για γερά νεύρα και δυνατές αντοχές και με εικόνες τόσο σκληρές που θα σε κάνουν πολλές φορές να κλείσεις μάτια και αυτιά και να φωνάζεις «λαλαλαλαλαλαλα» (εξαρτάται αν θα πετύχεις την unrated version, κιόλας!) Η αλήθεια, φυσικά, είναι ότι η ταινία προοριζόταν περισσότερο για θρίλερ μυστηρίου με αρκετά περιορισμένες σκηνές φρίκης. Και σε σχέση με τα σίκουελ, τα οποία μετατρέπουν το franchise σε ένα ανατριχιαστικό, σαδιστικό και φρικαλέο λουτρό αίματος και του κολλάνε τη ρετσινιά του torture porn, η αρχική ταινία είναι όντως η πιο light της σειράς. Το σενάριο, πάντως, είναι γεμάτο μυστήριο και ανατροπές και το συγκλονιστικό φινάλε προκάλεσε εξάρθρωση σε πολλά σαγόνια όταν προβλήθηκε στα σινεμά. Οι κριτικοί, φυσικά, δεν το πήραν με πολύ καλό μάτι, αλλά κανείς δεν παίρνει ποτέ στα σοβαρά τους κριτικούς, έτσι κι αλλιώς.

Η ατμόσφαιρα είναι απολύτως κλειστοφοβική και αγωνιώδης και σε καθηλώνει, καθώς όσο περνά ο χρόνος και στενεύουν τα περιθώρια για τους ήρωες, αρχίζεις να σκέφτεσαι κι εσύ τι θα έκανες στη θέση τους και να ψάχνεις για πιθανές εξόδους από το απίθανο αδιέξοδο στο οποίο βρίσκονται. Η κινηματογράφηση έχει αρκετά τραχειά και άγρια αισθητική, πράγμα που κάνει την ταινία να ξεχωρίζει –έστω κι αν αυτό προέκυψε λόγω του χαμηλού budget και περιορισμένου χρόνου, μια και ο σκηνοθέτης δεν μπορούσε να γυρίσει τις πιο «ραφιναρισμένες» σκηνές που ήθελε και αναγκάστηκε να δουλέψει πιο βιαστικά και διεκπεραιωτικά. Ο Leigh Whannell, που υποδύεται τον Adam, είναι και ο σεναριογράφος της ταινίας (και των δύο πρώτων σίκουελ) και, πιθανότατα, πολύ-πολύ διαταραγμένος άνθρωπος! Η μουσική, που έγινε αμέσως σήμα κατατεθέν της ταινίας και παραλλαγές της χρησιμοποιήθηκαν σε όλα τα σίκουελ, ανήκει στον Charlie Clouser, πρώην μέλος του συγκροτήματος Nine Inch Nails.

Το πιο πρωτότυπο σε αυτή τη σειρά θρίλερ, πάντω, είναι ότι κάθε ξεχωριστό installment είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τα προηγούμενα -σε αντίθεση με τα περισσότερα franchise που το μόνο κοινό που έχουν είναι ο δολοφόνος και συνήθως ποδοπατάνε το continuity χωρίς ίχνος τσίπας! Στο SAW δεν ισχύει αυτό. Όλα δένουν μεταξύ τους και μπλέκονται περίτεχνα, με τα γεγονότα μιας ταινίας να συμβαίνουν πριν, μετά ή παράλληλα με γεγονότα άλλης -πράγμα που επιβεβαιώνει πάλι το πόσο διαταραγμένοι είναι όσοι ασχολήθηκαν με το σενάριο! Αυτό, όμως, είναι και το πιο αδύναμο σημείο του franchise, μια και -μετά την τρίτη ταινία- η πλοκή μπλέκεται τόσο πολύ που χρειάζεσαι λυσάρι για να θυμηθείς τι έγινε πότε, ποιος είναι ποιος και σε ποιο χρονικό σημείο βρίσκεσαι τώρα. Φυσικά, μετά κάποιος γίνεται κομμάτια με βίαιο τρόπο μπροστά στη μούρη σου και τα ξεχνάς πάλι όλα!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, πάρε τα υπογλώσσιά σου και ξεκίνα το! Αν είσαι θαρραλέος (και έχεις πολλά χάπια ακόμα) κάνε έναν Μαραθώνιο Saw και δες τα όλα με τη σειρά (ο καλύτερος τρόπος για να μη χάσεις τα αυγά και τα πασχάλια με το timeline…)


GEEKY TRIVIA
Η ταινία είναι, ουσιαστικά, low budget και οι δημιουργοί είχαν μόλις 18 μέρες στη διάθεσή τους για να την ολοκληρώσουν –ακριβώς λόγω του περιορισμένου κεφαλαίου δεν έχει ούτε μία εξωτερική λήψη! Ενώ προοριζόταν αρχικά να κυκλοφορήσει απευθείας σε DVD, τα πήγε καλά στις δοκιμαστικές προβολές και αποφασίστηκε να γίνει διανομή και στις κινηματογραφικές αίθουσες. Πολύ σοφή επιλογή, καθώς το Saw κέρδισε 100 φορές τον προϋπολογισμό του, έγινε η πιο επιτυχημένη ταινία τρόμου από την εποχή του Scream και πήρε στο καπάκι πράσινο φως για σίκουελ.


MIA ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΕΙΜΑΣΤΕ
Το Saw έδωσε αρκετά sequel, τα οποία ανέβασαν την παράνοια της πρώτης ταινίας σε αστρονομικά επίπεδα -όχι μόνο από άποψη βίας και φρίκης, αλλά και από άποψη  timeline, όπως ανέφερα πριν. Οπότε, το να κάτσω να γράψω λίγα λόγια για την πλοκή της κάθε ταινίας, είναι πρακτικώς αδύνατο χωρίς να κάνω δεκάδες σπόιλερ και να σου χαλάσω τις ανατροπές!

  • Saw II (2005) ★
★
★
★
☆
    Αίματα, κραυγές και διαμελισμοί…
  • Saw III (2006) ★
★
★
    Κι άλλα αίματα, κραυγές και διαμελισμοί…
  • Saw IV (2007) ★
★
☆
    Πάλι αίματα, κραυγές και διαμελισμοί…
  • Saw V (2008) ★
★
☆
    Αιμάτων, κραυγών και διαμελισμών συνέχεια…
  • Saw VI (2009) ★
★
★
★
☆
    Ξανά αίματα, κραυγές και διαμελισμοί…
  • Saw 3D (2010) ★
★
☆
    Τα αίματα, οι κραυγές και οι διαμελισμοί τελειώνουν (θεωρητικά)… Η ταινία είναι η πρώτη (ε, και τελευταία βασικά) που προβλήθηκε σε 3D.
  • Jigsaw (2017) ★
★
★
★
☆
    Δέκα χρονιά μετά τον θάνατο του, όλα δείχνουν ότι ο Jigsaw επέστρεψε από τους νεκρούς, καθώς ένα νέο θανατηφόρο παιχνίδι ξεκινά, αφήνοντας πτώματα σε όλη την πόλη…
  • Παράλληλα, το Saw γέννησε δύο βιντεοπαιχνίδια, ένα comic book-prequel και κάμποσες ατραξιόν σε πάρκα ψυχαγωγίας…

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Παρότι το Jigsaw δεν πήρε τόσο καλές κριτικές (ασχέτως αν το σενάριο ήταν απείρως ανώτερο από τα περισσότερα της σειράς), τα λεφτά του τα έβγαλε με το παραπάνω, γεγονός που δείχνει ότι το κοινό δεν είναι ακόμη έτοιμο να απαρνηθεί το franchise. Έτσι, η Lionsgate έχει αρχίσει ήδη να συζητά το ενδεχόμενο μιας ένατης ταινίας!

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:
SA1 SA2 SA3