5 θρίλερ με ζόμπι… αλλιώς!

ΠΡΟΣΟΧΗ, ΔΑΓΚΩΝΕΙ!
Τη Δευτέρα που πέρασε, μας αποχαιρέτησε ο άνθρωπος στον οποίο οφείλουμε ένα ολόκληρο sub-genre του κινηματογράφου τρόμου: ο George A. Romero. Και ενώ στις ταινίες του ο θάνατος δεν σημαίνει οπωσδήποτε και το τέλος, στην πραγματική ζωή, όταν κλείσει η κάσα, η αυλαία πέφτει οριστικά. (Από την άλλη, δεν νομίζω ότι υπάρχει και κανείς που θα τρελαινόταν με την ιδέα να επιστρέψει ως κουφάρι με τάσεις κανιβαλισμού!) Ο Romero ήταν χωρίς αμφισβήτηση ο «πατέρας των ζόμπι», μια και το Night of the Living Dead ξεκίνησε μια ολόκληρη τάση που αντέχει ως τις μέρες μας (νεκροζώντανη είναι, άλλωστε, δεν πεθαίνει και τόσο εύκολα!) Δεκάδες δημιουργοί ταινιών, σειρών, κόμικ και βιβλίων πάτησαν στο έργο του για να επεκτείνουν το σύμπαν των απέθαντων με τις δικές τους ιδέες. Τα τελευταία χρόνια, μάλιστα, το ενδιαφέρον για ταινίες με ζόμπι έχει αναζωπυρωθεί, κυρίως χάρη στην επιτυχία του Walking Dead, που έφερε ξανά την υπέροχα φρικιαστική σαπίλα τους στο προσκήνιο. Επειδή, όμως, το πολύ το «κύριε ελέησον» το βαριέται κι ο παπάς και –στην περίπτωσή μας- και το κοινό, αρκετοί σεναριογράφοι και σκηνοθέτες προσθέτουν διάφορα καινούργια στοιχεία στον μύθο των ζωντανών-νεκρών, σε μια προσπάθεια να διαφοροποιηθούν από την κλασική συνταγή του Romero. Ήδη έχουν κυκλοφορήσει διάφορες παραλλαγές πάνω στο θέμα κι έχουμε πια ταινίες (αλλά και σειρές) με κάθε είδους ζόμπι: γρήγορα, έξυπνα, ανθεκτικά, εξημερωμένα, μεταλλαγμένα, ερωτευμένα και πάει λέγοντας… Και μια και το έργο του Romero το έχουμε ήδη αναλύσει εδώ, σήμερα θα δούμε, τιμής ένεκεν, πέντε κάπως πιο “διαφορετικές” ταινίες με ζόμπι, που προσπαθούν να ξεχωρίσουν.


BRAINDEAD aka DEAD ALIVE (1992)

Σκηνοθεσία: Peter Jackson
Σενάριο: Stephen Sinclair
Μουσική: Peter Dasent
Ηθοποιοί: Timothy Balme, Diana Peñalver, Elizabeth Moody κ.α.
Είδος: Horror Comedy
Αξιολόγηση: ★★★★☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Ο Lionel ζει με την αυταρχική και χειριστική μητέρα του, τη Vera, σε μια μικρή πόλη της Νέας Ζηλανδίας. Όταν ερωτεύεται την Paquita, κόρη του παντοπώλη της γειτονιάς, η Vera προσπαθεί να σαμποτάρει το ειδύλλιο, αλλά στην πορεία δέχεται την επίθεση ενός σπάνιου, εξωτικού πιθήκου. Χωρίς να το γνωρίζει κανείς, η Vera έχει μολυνθεί από έναν ιό που τη μετατρέπει σιγά σιγά σε ένα επιθετικό, πεινασμένο ζόμπι. Ο Lionel αποφασίζει να κρύψει από τους πάντες την ασθένεια της μητέρας του και να τη φροντίσει ο ίδιος, όμως η κατάσταση ξεφεύγει πολύ γρήγορα από τον έλεγχό του και τα ζόμπι στο υπόγειο του σπιτιού του αρχίζουν να πολλαπλασιάζονται επικίνδυνα!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, η ταινία αποτελεί μία από τις αρχικές δημιουργίες του Peter Jackson και ίσως και αυτή που έχει αποκτήσει το μεγαλύτερο cult status –ασχέτως αν εισπρακτικώς δεν τα πήγε τόσο καλά. Θεωρητικά, δεν θα έπρεπε να βρίσκεται στη λίστα αυτή, μια και γυρίστηκε πριν κορεστεί το genre των ζόμπι, αλλά ο τρόπος που προσεγγίζει τη θεματολογία είναι τελείως διαφορετικός. Επιλέγοντας την οδό της κωμωδίας τρόμου, προσφέρει μερικές από τις πιο εξωφρενικές σκηνές που έχουμε δει ποτέ σε ταινία με ζόμπι και προσθέτει κάμποσα στοιχεία που αγγίζουν (και ξεπερνούν κιόλας) τα όρια του slapstick! Αν είσαι φαν του gore κιόλας, θα μείνεις απολύτως ικανοποιημένος, καθώς η ταινία αποτελεί τη μανούλα όλων των splatter και δικαίως έχει χαρακτηριστεί ως η πιο φρικιαστική όλων των εποχών!


RE-KILL (2015)

Σκηνοθεσία: Valeri Milev, Mike Hurst
Σενάριο: Mike Hurst
Μουσική: Justin Burnett
Ηθοποιοί: Scott Adkins, Bruce Payne, Daniella Alonso
Είδος: Horror
Αξιολόγηση: ★☆☆☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Πέντε χρόνια μετά το ξέσπασμα μια επιδημίας ζόμπι που οδήγησε στον αποδεκατισμό του μισού πληθυσμού της Γης, τα μέλη της παραστρατιωτικής ομάδας R-Division καταδιώκουν και εξολοθρεύουν τους νεκροζώντανους που έχουν απομείνει, ενώ όλες οι αποστολές που αναλαμβάνουν προβάλλονται ζωντανά στην τηλεόραση, μέσω της εκπομπής Re-Kill. Μόνο που, καθώς προχωρά ο καιρός, συνειδητοποιούν ότι τα ζόμπι γίνονται όλο και πιο έξυπνα, πράγμα που σημαίνει ότι μια νέα, πιο καταστροφική επιδημία είναι στα πρόθυρα…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, πολύ μέτριο το αποτέλεσμα, καθώς –παρά τις φιλότιμες προσπάθειες- η ταινία δεν καταφέρνει να προκαλέσει τόσο το ενδιαφέρον σου. Ο τρόπος που έχει γυριστεί είναι σίγουρα διαφορετικός και παραπέμπει σε στυλ σε παλιότερες ταινίες του Paul Verhoeven, όπως το Robocop ή το Starship Troopers, αλλά δεν καταφέρνει να γίνει κάτι παραπάνω από ένα θορυβώδες, συνεχόμενο πιστολίδι στα σκοτάδια, με ζόμπια.


MAGGIE (2015)

Σκηνοθεσία: Henry Hobson
Σενάριο: John Scott 3
Μουσική: David Wingo
Ηθοποιοί: Arnold Schwarzenegger, Abigail Breslin
Είδος: Post-Apocalyptic Horror
Αξιολόγηση: ★★☆☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Η κοινωνία των ΗΠΑ προσπαθεί να ορθοποδήσει μετά την εξάπλωση του ιού «Necroabulist», που μετατρέπει αργά τα θύματά του σε άβουλα πλάσματα με κανιβαλιστικές τάσεις. Παρότι η επιδημία αντιμετωπίστηκε επιτυχώς και οι επιστήμονες έχουν πλέον απομονώσει και μελετούν τον ιό, η έλλειψη θεραπείας και η ύπαρξη μολυσμένων στις πόλεις, έχει οδηγήσει στην απαγόρευση κυκλοφορίας, ώστε να αποφευχθεί νέο ξέσπασμα. Όταν η Maggie αψηφά την απαγόρευση και μολύνεται, αποφασίζει να εγκαταλείψει το σπίτι της, γνωρίζοντας πολύ καλά τι θα επακολουθήσει. Ο Wade, ο πατέρας της, όμως, την αναζητά αποφασιμένος να τη φροντίσει όσο χρειαστεί και να εξετάσουν όλες τις επολογές τους…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, η ταινία ήταν μια πολύ καλή ευκαιρία για δράμα, που δυστυχώς πήγε χαμένη. Ενώ βλέπουμε μια ταινία με ζόμπι, όπου το επίκεντρο για πρώτη φορά δεν είναι η φρίκη και το αίμα, αλλά ο κοινωνικός και ψυχολογικός αντίκτυπος που έχει η επιδημία -καθώς η ηρωίδα χάνει τον εαυτό της σταδιακά και το στενό της περιβάλλον προσπαθεί να συμφιλιωθεί με την ιδέα – η εκτέλεση γίνεται με τόσο άνευρο και άτονο τρόπο, που χάνεις σιγά σιγά το ενδιαφέρον. Οι λιγοστές εξάρσεις υποτυπώδους δράσης καταφέρνουν να σε βγάλουν πού και πού από τον λήθαργο, αλλά δεν αρκούν για να σώσει την κατάσταση. Το μόνο θετικό στοιχείο είναι οι καλές ερμηνείες του πρωταγωνιστικού διδύμου -με τον Arnie, μάλιστα, να εισπράττει πολύ θετικές κριτικές για την πρώτη δραματική ερμηνεία του. Σε γενικές γραμμές, όμως, μαζί με τη Maggie γίνεσαι κι εσύ ζόμπι στον καναπέ…


PRIDE AND PREJUDICE AND ZOMBIES (2016)

Σκηνοθεσία: Burr Steers
Σενάριο: Burr Steers
Μουσική: Fernando Velázquez
Ηθοποιοί: Lily James, Sam Riley, Matt Smith, Lena Headey κ.α.
Είδος: Horror Comedy
Αξιολόγηση: ★★★☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Στην Αγγλία του 19ου αιώνα, οι πέντε αδελφές Bennet έχουν εκπαιδευτεί στη χρήση όπλων και στις πολεμικές τέχνες, ώστε να μπορούν να υπερασπιστούν τον εαυτό τους απέναντι στις επιθέσεις των ζόμπι που λυμαίνονται την περιοχή εδώ και χρόνια. Η μητέρα τους, από την άλλη, επιθυμεί μόνο να τις παντρέψει καλά, μια και η δική τους περιουσία είναι δεσμευμένη και δεν έχουν πια ούτε πεντάρα στο όνομά τους. Σε έναν χορό, η Elizabeth, η μεγαλύτερη από τις αδελφές, τραβά την προσοχή του εύπορου, αλλά κυνικού συνταγματάρχη Darcy, ο οποίος θα προσπαθήσει να κλέψει την καρδιά της, υπερισχύοντας παράλληλα των αντίζηλών του. Η Elizabeth, όμως, είναι αφοσιωμένη στη μάχη κατά των ζόμπι -τα οποία πού και πού κάνουν και καμιά επίθεση για να δικαιολογήσουν την παρουσία τους σε αυτό το περίεργο πάντρεμα κλασικής λογοτεχνίας και τρόμου…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, πολύ μέτριο το αποτέλεσμα -αν και η ταινία είναι καλογυρισμένη, με εξαιρετικά σκηνικά και κοστούμια και μια πλειάδα γνωστών ηθοποιών. Το σενάριο είναι βασισμένο στο ομότιτλο βιβλίο του Seth Grahame-Smith, το οποίο με τη σειρά του αποτελεί παρωδία του γνωστού βιβλίου της Jane Austen. Δυστυχώς, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες και παρά το πολύ ενδιαφέρον twist που έχουν προσθέσει στη μυθολογία τους (δεν κάνω σπόιλερ), τα ζόμπι εξακολουθούν να αποτελούν τελείως ξένο στοιχείο και να μη δένουν με το όλο ύφος της ταινίας, η οποία έχει ως κεντρικό κορμό της την πλοκή του αυθεντικού βιβλίου. Έτσι, νιώθεις σαν να βλέπεις ταινία εποχής με εμβόλιμες σκηνές από ταινία τρόμου, πράγμα που κάνει το «+zombies» του τίτλου απολύτως ταιριαστό!


THE GIRL WITH ALL THE GIFTS (2016)

Σκηνοθεσία: Colm McCarthy
Σενάριο: M. R. Carey
Μουσική: Cristobal Tapia de Veer
Ηθοποιοί: Gemma Arterton, Glenn Close, Paddy Considine κ.α.
Είδος: Post-Apocalyptic Horror
Αξιολόγηση: ★★★☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Στο κοντινό μέλλον, η ανθρωπότητα έχει αποδεκατιστεί από μια επιδημία μυκητιακής νόσου, που μετατρέπει τα θύματά της σε πεινασμένους ανθρωποφάγους. Μια ομάδα επιστημόνων, όμως, πειραματίζεται με παιδιά-υβρίδια που, παρά τη λαχτάρα τους για ανθρώπινη σάρκα, έχουν τη δυνατότητα να σκεφτούν και να εκπαιδευτούν. Ένα από τα παιδιά αυτά είναι και η Melanie, που ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα πειραματόζωα, χάρη στο υψηλό IQ της και η οποία τραβά την προσοχή της γιατρού Caldwell, η οποία χρησιμοποιεί τα παιδιά προσπαθώντας να ανακαλύψει ένα αντίδοτο για την ασθένεια…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, άλλη μια μεταφορά βιβλίου –του M.R. Carey αυτή τη φορά- με σχετικά μέτριο τελικό αποτέλεσμα. Αν και στο σύνολό της η ταινία είναι καλογυρισμένη, με προσεγμένα εφέ (μόνο όπου χρειάζεται) και σκοτεινή ατμόσφαιρα, δεν είναι από τις ταινίες που βλέπεις με ανοιχτό στόμα ή που θα θυμάσαι μερικές βδομάδες αργότερα. Ενώ ξεκινά δυνατά και με αρκετές δόσεις μυστηρίου, πολύ γρήγορα εξελίσσεται όπως όλες οι κλασικές ταινίες με ζόμπι, ενώ σε ορισμένα σημεία κάνει μικρή κοιλιά. Η βασική απορία μου ήταν πώς διάολο βρέθηκε η Glenn Close να συμμετέχει σε μια σχετικά άγνωστη παραγωγή, αλλά εδώ έπαιξε στο τραγικό Transformers 5 ο Hopkins, οπότε τίποτε δεν μου προκαλεί έκπληξη πλέον!

Advertisements

Predator: Το κυνήγι ξεκίνησε!

classicspredator-posterΣκηνοθεσία: John McTiernan
Σενάριο: Jim Thomas, John Thomas
Μουσική: Alan Silvestri
Ηθοποιοί: Arnold Schwarzenegger, Carl Weathers κ.α.
Είδος: Science Fiction Horror
Αξιολόγηση: ★★
★
★

☆

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★
★
☆☆☆
Φρίκη: ★
★
★
☆☆
Τρόμος: ★
★
☆☆☆
Αγωνία: ★
★
★
☆☆

PREDATOR (1987)
Αν το Alien αποτελεί το θρίλερ με το πιο χαρακτηριστικό εξωγήινο τέρας που έχει υπάρξει ποτέ στον κινηματογράφο, τότε το Predator έρχεται σίγουρα δεύτερο στη λίστα –ασχέτως αν ο εξωγήινος κυνηγός του έχει πιο «ανθρώπινα» χαρακτηριστικά. Είναι γεγονός ότι τα δύο franchise προχωρούν πιασμένα χέρι-χέρι τα τελευταία χρόνια, ειδικά μετά τα crossover που τα έφεραν σε κοινή πορεία και σύμπαν -αν και το Αρπακτικό έχει μια τελείως διαφορετική φιλοσοφία πίσω του.

TI MAΣ ΛΕΣ;
Μια ομάδα επίλεκτων κομάντο μεταφέρεται σε ζούγκλα της Κεντρικής Αμερικής, με αποστολή να διασώσει έναν αξιωματούχο που έχει απαχθεί από αντάρτες. Η μεγαλύτερη απειλή που έχουν ν’ αντιμετωπίσουν οι κομάντο, όμως, δεν είναι οι αντάρτες, αλλά ένα εξωγήινο πλάσμα με τη δυνατότητα να γίνεται αόρατο στο ανθρώπινο μάτι, το οποίο παραμονεύει μέσα στην πυκνή βλάστηση και δολοφονεί άγρια και τελετουργικά όποιον συναντήσει. Όταν η ομάδα των κομάντο βρεθεί στο δρόμο του, θα ξεκινήσει το μακελειό…

Εντάξει, σε γενικές γραμμές, η ταινία δεν έχει και κάνα σενάριο της προκοπής. Μπρατσαράδες ούγκανοι προχωράνε στη ζούγκλα και αόρατος εξωγήινος τους αφαλοκόβει έναν-έναν! Θα μου πεις, αυτό ισχύει για τα 9 στα 10 slasher, όπου συμβαίνει σχεδόν το ίδιο, αλλά με πιο ορατούς και γήινους δολοφόνους και με ξανθιές στη θέση των ούγκανων -το Predator σε χάλασε; Το αδύναμο σενάριο, πάντως, ήταν ο κύριος λόγος που οι αρχικές κριτικές ήταν αρνητικές, αν και, καθώς πέρασε ο καιρός (και οι κριτικοί είδαν την ταινία άλλες 2-3 φορές), οι γνώμες άρχισαν να αλλάζουν προς το πιο θετικό και η ταινία πλέον θεωρείται καλτ και φιγουράρει και σε αρκετές λίστες με «top ταινίες». Φυσικά, ασχέτως των κριτικών, ήταν εμπορική επιτυχία, κυρίως χάρη στην πληθωρική παρουσία των μούσκουλων του Arnie!

Η ταινία είναι, κατά παραδοχή των σεναριογράφων, εμπνευσμένη από τα δύο πρώτα Alien, συνδυάζοντας κάποια στοιχεία τρόμου με μπόλικη δράση. Τα εφέ είναι συμπαθητικά για την εποχή τους και ο κακός-τέρας είναι μια από τις πιο εμπνευσμένες σκατόφατσες του παγκόσμιου κινηματογράφου! Παρότι, σε γενικές γραμμές, είναι αρκετά προβλέψιμη και χωρίς ιδιαίτερες εκπλήξεις, ο γρήγορος ρυθμός της και η καταιγιστική δράση σε αποζημιώνουν.

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, ξεκίνα με την πρώτη κι όταν μπεις στο κλίμα και γλυκαθείς, συνέχισε και με το υπόλοιπο franchise!

GEEKY TRIVIA
Η αρχική μορφή του εξωγήινου κυνηγού ήταν πολύ διαφορετική από τη χαρακτηριστική, φρικαλέα εικόνα με την οποία τον γνωρίζουμε. Και ολίγον τι πιο γελοία. Πόσο γελοία; Τόσο! Ευτυχώς, κατάλαβαν γρήγορα το λάθος τους και έβαλαν το χέρι πιο βαθιά στην τσέπη! Επίσης, τον εξωγήινο υποδυόταν αρχικά ο Ζαν Κλωντ Βαν Νταμ, μέχρι που πήρε πόδι αφού είχε πρήξει τους πάντες με τη γκρίνια του για τη στολή και για το γεγονός ότι δεν είχε ούτε μια ατάκα.

MIA ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΕΙΜΑΣΤΕ
Η ταινία είχε δύο σίκουελ και δυο crossover με το διαστημικό «αδελφάκι» της, το Alien και μια ανάλογη πορεία στα υπόλοιπα μέσα.

  • Predator 2 (1990) ★

★

☆☆☆
    Η δράση μεταφέρεται από τη ζούγκλα της Κεντρικής Αμερικής στη ζούγκλα του Λος Άντζελες, όπου ένας νέος εξωγήινος κυνηγός αρχίζει ν’ αποδεκατίζει τα καρτέλ ναρκωτικών της πόλης, τραβώντας την προσοχή ενός τοπικού αστυνομικού –και όχι μόνο.
  • Alien vs Predator (2004) ★

★

☆☆☆
    Μια ομάδα επιστημόνων ανακαλύπτει μια μυστηριώδη πυραμίδα θαμμένη στους πάγους της Ανταρκτικής και αποφασίζει να την εξερευνήσει, αγνοώντας πλήρως τον τρόμο που κρύβεται στα έγκατά της.
  • Aliens vs Predator: Requiem (2007) ★

★

★

☆☆
    Δεύτερη ταινία crossover, η οποία συνεχίζει από το σημείο που σταμάτησε η πρώτη, με τον τρόμο να έχει αλλάξει πρόσωπο και τη δράση να μεταφέρεται στο Colorado.
  • Predators (2010) ★

★

★

☆☆
    Το νέο σίκουελ εκτυλίσσεται πάλι σε ζούγκλα, αυτή τη φορά, όμως, σε άλλο πλανήτη, στον οποίο έχουν μεταφερθεί παρά τη θέλησή τους κάμποσοι μισθοφόροι και δολοφόνοι, που θα αποτελέσουν εν αγνοία τους τα θηράματα σε έναν κυνηγετικό αγώνα της γνώριμης, πια, εξωγήινης φυλής.
  • The Predator (2018) ★

★

☆

☆☆
    Κατά τη διάρκεια μιας αποστολής τους, ένας ακροβολιστής και η ομάδα του δέχονται επίθεση από έναν Κυνηγό που πέφτει στη Γη με το σκάφος του. Αυτός ο νέος ερχομός τραβάει την προσοχή μιας κυβερνητικής ομάδας που μελετά το εξωγήινο είδος από τότε που έγινε η πρώτη επαφή του μαζί μας. Όμως αυτή η νέα επίσκεψη δεν είναι και η μοναδική, καθώς ένας ακόμη Κυνηγός είναι αποφασισμένος να ανακαλύψει τα ίχνη του προηγούμενου, πάση θυσία.
    Η προσπάθεια αναβίωσης του franchise δεν είχε και πολύ καλή υποδοχή από τον κόσμο -και δικαίως!

Όπως συνέβη και με το σύμπαν του Alien, και αυτό του Predator έχει επεκταθεί και στα video games, στη λογοτεχνία και στα κόμικ (με αρκετά crossover με το Alien και άλλα franchise).

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Το καλοκαίρι του 2014 η Fox επιβεβαίωσε τα πλάνα της για ένα νέο σίκουελ στη σειρά, με έτος προβολής το 2018. Η ταινία θα εκτυλίσσεται στο παρόν και ως σεναριογράφος και σκηνοθέτης έχει αναλάβει ο Shane Black. Ο Black, ο οποίος συμμετείχε ως ηθοποιός στην πρώτη ταινία, είναι γνωστός για τα σενάρια των αρχικών Lethal Weapon, αλλά και τη σκηνοθεσία και το σενάριο του πιο πρόσφατου Iron Man 3. Το οποίο με κάνει να αναρωτιέμαι κατά πόσο έχουν ενθουσιαστεί με αυτή την επιλογή οι φαν του Predator

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Σταθερή αξία ο Άρνι...

Σταθερή αξία ο Άρνι…

Μια επεμβασούλα στα γρήγορα...

Μια επεμβασούλα στα γρήγορα…

Είναι το τελευταίο πράγμα που (δεν) θα δεις...

Είναι το τελευταίο πράγμα που (δεν) θα δεις…