Europa Report: Για μια παγωμένη Ευρώπη!

Σκηνοθεσία: Sebastián Cordero
Σενάριο: Philip Gelatt
Μουσική: Bear McCreary
Ηθοποιοί: Christian Camargo, Anamaria Marinca, Michael Nyqvist κ.α.
Είδος: Science Fiction Thriller, Found Footage
Αξιολόγηση: ★★★★☆

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ☆☆☆☆☆
Φρίκη: ☆☆☆☆☆
Τρόμος: ★★☆☆☆
Αγωνία: ★★★★☆

EUROPA REPORT (2013)
Ευρωεκλογές διεξάγονται μεθαύριο, οπότε για να είμαστε στο κλίμα των ημερών, αποφάσισα να προτείνω μια ταινία επιστημονικής φαντασίας –αφ’ ενός επειδή αποτελεί επιστημονική φαντασία το ότι ακόμη θεωρούμε ότι αυτοί που ψηφίζουμε είχαν καμιά καΐλα για το πώς θα εκπροσωπήσουν τη χώρα μας στο Ευρωκοινοβούλιο και αφ΄ετέρου επειδή η ταινία έχει σχέση με την Ευρώπη! Το ότι δεν αφορά τη δική μας Ευρώπη, αλλά εκείνη του Δία είναι απλώς ασήμαντη λεπτομέρεια! Άλλωστε, τα τελευταία χρόνια ο δορυφόρος του Δία μοιάζει πολύ πιο φιλόξενος και ικανός να συντηρήσει ζωή, απ’ ό,τι η Ευρωπαϊκή Ένωση…

TI MAΣ ΛΕΣ;
Μια ομάδα έξι αστροναυτών συμμετέχει στη διαστημική αποστολή Europa One που έχει ως σκοπό της να ερευνήσει την Ευρώπη –ένα από τα φεγγάρια του Δία- για την πιθανότητα ύπαρξης ζωής. Η αποστολή θα αντιμετωπίσει αρκετές αντιξοότητες μέχρι να φτάσει στον τελικό προορισμό της, αλλά ακόμη κι όταν ολοκληρωθεί το ταξίδι, θα κληθεί να ξεπεράσει πολύ μεγαλύτερες προκλήσεις στο αφιλόξενο και επικίνδυνο περιβάλλον του παγωμένου φεγγαριού…

Πρόκειται για ένα ανεξάρτητο θρίλερ επιστημονικής φαντασίας που εξελίσσεται αργά, αλλά χωρίς να γίνεται βαρετό ή κουραστικό. Αντιθέτως, θέλεις να φτάσεις μέχρι το τέλος της ταινίας, ώστε να δεις ποια είναι η τελική μοίρα των ηρώων και τι ανακάλυψαν. Και ενώ, ομολογουμένως, η ταινία δεν δείχνει και πάρα πολλά από άποψη αποκαλύψεων ή εφέ (είπαμε: ανεξάρτητη παραγωγή και περιορισμένο budget), παρόλα αυτά θα σε αφήσει πλήρως ικανοποιημένο.

Το Europa Report έχει γυριστεί με τη μορφή ντοκιμαντέρ, με μονταρισμένα πλάνα καταγεγραμμένα από τις κάμερες του σκάφους και των αστροναυτών και σκηνές από τις «συνεντεύξεις» των μελών της αποστολής, ενώ τα γεγονότα παρουσιάζονται με μη γραμμική αφήγηση. Το ντοκυμαντερίστικο ύφος, αλλά και η όσο το δυνατόν πιο σωστή απεικόνιση των επιστημονικών στοιχείων της ταινίας (τα εντυπωσιακά πλάνα της Ευρώπης, για παράδειγμα, είναι βασισμένα σε πραγματικά στοιχεία από τη NASA), δίνουν περισσότερη αληθοφάνεια στην παραγωγή, με πολλούς να τη χαρακτηρίζουν ως μια αξιοπρεπέστατη και αρκετά ρεαλιστική διαστημική ταινία.

Σε γενικές γραμμές, πρόκειται για μια μετρημένη, προσγειωμένη παραγωγή με αρκετό σασπένς, η οποία δεν βασίζεται στην αλόγιστη χρήση ψηφιακών εφέ για να τραβήξει την προσοχή και σίγουρα της άξιζε μεγαλύτερη αναγνώριση από το κοινό.

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, ρίξε ψήφο και μετά κάτσε να τη δεις!

GEEKY TRIVIA
Ο Δίας έχει 79 γνωστά φεγγάρια σε τροχιά γύρω του (παίζει να έχει κάμποσα ακόμα που δεν έχουμε ανακαλύψει). Η Ευρώπη είναι το πιο μικρό από τα τέσσερα μεγαλύτερα (τα οποία είναι και τα πρώτα που ανακαλύφθηκαν, από τον Γαλιλαίο) και είναι και το έκτο πιο κοντινό στον Δία. Η επιφάνειά της είναι η πιο λεία που έχει παρατηρηθεί ποτέ σε στέρεο σώμα στο ηλιακό μας σύστημα και οι επιστήμονες εικάζουν ότι υπάρχει ένας ολόκληρος ωκεανός κάτω από αυτήν, στον οποίο μπορεί, μάλιστα, να υπάρχει και ζωή!

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Θα μπορούσε να έχει, αλλά δεν είναι και αναγκαίο!

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Πετώντας δίπλα από τον γίγαντα…

Κάθοδος…

Η θέα κόβει την ανάσα!

Advertisements

Happy Death Day: Ξυπνήστε, ψοφήστε, επαναλάβετε!

Σκηνοθεσία: Christopher B. Landon
Σενάριο: Scott Lobdell
Μουσική: Bear McCreary
Ηθοποιοί: Jessica Rothe, Israel Broussard κ.α.
Είδος: Slasher
Αξιολόγηση: ★★★★☆

ΤΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα ★★☆☆☆
Φρίκη: ★☆☆☆☆
Τρόμος: ★★☆☆☆
Αγωνία: ★★★☆☆

HAPPY DEATH DAY (2017)
Η σημερινή ταινία θα μπορούσε άνετα να είναι παιδί του Groundhog Day και του Scream! Η σημερινή ταινία θα μπορούσε άνετα να είναι παιδί του Groundhog Day και του Scream! Η σημερινή ταινία θα μπορούσε άνετα να είναι παιδί του Groundhog Day και του Scream! Η σημερινή ταινία θα μπορούσε άνετα να είναι παιδί του Groundhog Day και του Scream! (Και με αυτή την εισαγωγή σε έβαλα, νομίζω, λίγο στο κλίμα του σεναρίου!)

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Η Theresa, μια εγωκεντρική και κακομαθημένη φοιτήτρια κολλεγίου, ξυπνά το πρωί των γενεθλίων της –και μετά από μια νύχτα με μπόλικο αλκοόλ- στο δωμάτιο ενός συμφοιτητή που ούτε καν θυμάται. Ξεκόβοντας από την αρχή κάθε ελπίδα περαιτέρω γνωριμίας, φεύγει και συνεχίζει την μέρα της, όπως κάθε μέρα: με το να φέρεται σαν σκύλα στους πάντες γύρω της. Το ίδιο βράδυ, όμως και καθώς πηγαίνει σε ένα ακόμη πάρτι, δολοφονείται από έναν μασκοφόρο που της στήνει καρτέρι. Μόνο που το επόμενο πρωί ξυπνά ξανά ζωντανή, στο ίδιο δωμάτιο και τη μέρα των γενεθλίων της, καταδικασμένη να επαναλάβει την τελευταία μέρα της ζωής της!

Όπως ανέφερα και στην αρχή, η κεντρική ιδέα της ταινίας είναι, ουσιαστικά, η ίδια με αυτή του Groundhog Day, με τη διαφορά ότι πλέον υπάρχει και ένας μανιακός δολοφόνος στη συνταγή! Οι ίδιοι οι δημιουργοί της ταινίας αναγνωρίζουν το γεγονός ότι το σενάριό τους έχει ως σημείο αναφοράς αυτό του Harold Ramis και δεν διστάζουν να το αναφέρουν ακόμη και μέσα στη δική τους ταινία, χάρην αστεϊσμού! Βέβαια, ακόμη και αν δεν έχεις δει ποτέ τη Μέρα της Μαρμότας (είναι δυνατόν;) η κεντρική ιδέα θα σου είναι γνώριμη, καθώς μετά την ταινία με τον Murrey, το τέχνασμα αυτό χρησιμοποιήθηκε σε δεκάδες ακόμη ταινίες και τηλεοπτικές σειρές.

Αυτό, λογικά, θα έπρεπε να είναι αρνητικό για την ταινία, διότι σημαίνει ότι πατάει σε μια πολύ συγκεκριμένη φόρμουλα και είσαι σίγουρος για το τι θα ακολουθήσει και πώς θα εξελιχθεί πάνω-κάτω. Παρόλα αυτά, δεν ισχύει κάτι τέτοιο, καθώς η ιστορία σε πιάνει στον ιστό της από την αρχή και το γεγονός ότι καταπιάνεται με τον χρόνο και με διαφορετικά timelines, σημαίνει ότι μπορείς να είσαι σίγουρος ότι θα υπάρχουν κάμποσες ανατροπές και εκπλήξεις για να διατηρήσουν το ενδιαφέρον σου αμείωτο μέχρι το τέλος! Επίσης, το σενάριο συνδυάζει με μεγάλη επιτυχία στοιχεία κωμωδίας, επιστημονικής φαντασίας και τρόμου, διατηρώντας μεν τα δομικά στοιχεία ενός slasher film, αλλά διανθίζοντάς τα με μαύρο χιούμορ.

Με πολύ απλά λόγια, το Happy Death Day είναι απολύτως διασκεδαστικό, έχει αρκετή αγωνία και –όπως συμβαίνει σε όλες τις ταινίες slasher- θα προσπαθείς ως το τέλος να ανακαλύψεις ποιος (ποιοι;) είναι ο δολοφόνος (δολοφόνοι;) και τα κίνητρά του (τους;)! Σίγουρα, δεν πρόκειται για μια παραγωγή που άλλαξε ριζικά το είδος που εκπροσωπεί ή άφησε ανεξίτηλο το στίγμα της, αλλά με το μπρίο και την ανέμελη προσέγγισή της κατάφερε να κερδίσει την καρδιά του μεγαλύτερου μέρους του κοινού –και αυτό είναι το σημαντικότερο στον κινηματογράφο! Διόλου περίεργο, λοιπόν, που αποτέλεσε μια από τις εισπρακτικές εκπλήξεις του έτους που πέρασε, καθώς κατάφερε να βγάλει ακριβώς το 24πλάσιο από όσο κόστισε!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, να το δεις! Και μετά να το ξαναδείς! Και μετά να το ξαναδείς!

GEEKY TRIVIA
Αφού δεις την ταινία, ψάξε να βρεις και το εναλλακτικό τέλος το οποίο κυκλοφορεί στο YouTube και το οποίο, μάλιστα, προοριζόταν να είναι το αρχικό φινάλε. Στις δοκιμαστικές προβολές, όμως, το κοινό έδειξε να δυσανασχετεί με τον τρόπο που έκλεινε η ιστορία, γεγονός που ανάγκασε σκηνοθέτη και σεναριογράφο να αλλάξουν την τελική σκηνή τελείως!

ΜΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΕΙΜΑΣΤΕ
Η επιτυχία της αρχικής ταινίας έκανε αναπόφευκτη τη δημιουργία ενός σίκουελ -το οποίο, όμως, ήταν ήδη στα σκαριά, αφού υπήρχε έτοιμη ιδέα.

  • Happy Death Day 2U (2019) ★★★☆☆
    Η ταινία διαδραματίζεται την ίδια ημέρα, ένας νέος δολοφόνος κάνει την εμφάνισή του και τα πράγματα περιπλέκονται ακόμη περισσότερο.Το σενάριο αποκτά ένα πιο sci-fi ύφος και φροντίζει να εξηγήσει τα πάντα!

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Ο Landon δήλωσε ότι θέλει και μπορεί να προσθέσει και ένα ακόμη σίκουελ στη σειρά, καθώς έχει ήδη έτοιμη και την επόμενη ιδέα και το ίδιο ανοιχτή στο ενδεχόμενο είναι και η εταιρεία παραγωγής. Παρόλα αυτά, τα έσοδα της δεύτερης ταινίας δεν ήταν τόσο υψηλά όσο ήλπιζαν (βέβαια, κόστισε μόλις 9 εκατομμύρια και έβγαλε 64, οπότε πόσο παραπάνω ήθελαν;) και τα σχέδια έχουν μπει προσωρινά στον πάγο.

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Συνδυασμός hangover και ντεζαβού!

Όποιος φορά μάσκα μωρού δεν μπορει να είναι και τόσο ισοροοπημένος…

Surprise!

The Forest: Μη βγεις από το μονοπάτι!

10s

poster

Σκηνοθεσία: Jason Zada
Σενάριο: Ben Ketai, Sarah Cornwell, Nick Antosca
Μουσική: Bear McCreary
Ηθοποιοί: Natalie Dormer, Taylor Kinney, Yukiyoshi Ozawa κ.α.
Είδος: Supernatural Horror
Αξιολόγηση: ★★

☆☆☆

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★
☆☆☆☆
Φρίκη: ★
★
☆☆☆
Τρόμος: ★
★
☆☆☆
Αγωνία: ★
★
★
☆☆

THE FOREST (2016)
Όταν πρωτοέμαθα για τη σημερινή ταινία είχα ενθουσιαστεί αρκετά, καθώς το δάσος στο οποίο αναφέρεται, είναι υπαρκτό –και ένα από τα μέρη που ψήνομαι να επισκεφτώ κάποια μέρα (αν καταφέρω να μπω σε αεροπλάνο!) Μετά, δυστυχώς, είδα και το trailer και ο ενθουσιασμός μου μαράθηκε σαν γαρδένια στο κατακαλόκαιρο, καθώς υποψιάστηκα ότι η ταινία θα ήταν μία από τα ίδια, με τα κλασικά, ανέμπνευστα jump scares που μαστίζουν παρόμοιες παραγωγές. Δεν έπεσα και πολύ έξω, αλλά θα το συζητήσουμε παρακάτω αυτό!

TI MAΣ ΛΕΣ;
Η Sara λαμβάνει ένα τηλεφώνημα από την Ιαπωνία, που την ενημερώνει ότι η Jess –η δίδυμη αδελφή της, η οποία δουλεύει εκεί- είναι πιθανότατα νεκρή, καθώς τελευταία φορά εθεάθη να μπαίνει βαθιά στο Aokigahara, ένα πυκνό δάσος στο οποίο πηγαίνει όποιος θέλει ν’ αυτοκτονήσει. Η Sara είναι πεπεισμένη ότι η αδελφή της είναι ακόμη ζωντανή, καθώς τη συνδέει μαζί της ένας ιδιαίτερος δεσμός. Αποφασίζει να ταξιδέψει μέχρι την Ιαπωνία και να αναζητήσει την Jess μόνη της. Στο ξενοδοχείο θα γνωρίσει τον Aiden, έναν ρεπόρτερ που την ενημερώνει ότι σκοπεύει να επισκεφθεί το δάσος με έναν ντόπιο οδηγό και την προσκαλεί να τους ακολουθήσει, με αντάλλαγμα να τον αφήσει να διηγηθεί την ιστορία της.

Σίγουρα, το μεγαλύτερο ατού της ταινίας είναι το σκηνικό στο οποίο εκτυλίσσεται, το οποίο συμβάλλει στην ανατριχιαστική ατμόσφαιρα. Κάτι το οποίο το χρειάζεται, καθώς σε γενικές γραμμές η ταινία δεν είναι τόσο τρομακτική, μια και δεν καταφέρνει να σου δείξει κάτι που να μην το έχεις ήδη ξαναδεί σε δεκάδες θρίλερ ως τώρα. Εκ των πραγμάτων, οι περισσότερες από τις σκηνές που υποτίθεται ότι πρέπει να σε τρομάξουν είναι τόσο τετριμμένες που τις διαγράφεις με τη σειρά από λίστα που έχεις γράψει από πριν, ενώ τα plot twists τα βλέπεις να έρχονται από χιλιόμετρα μακριά! Επίσης: νισάφι πια με τις σκηνές ονείρου στα θρίλερ! Αν θέλαμε να δούμε τους ήρωες να βλέπουν τον έναν εφιάλτη μετά τον άλλο, θα ξαναβλέπαμε τα Nightmare on Elm Street!

Το σενάριο κυλά κάπως αργά στην αρχή, καθώς προσπαθεί να αναλύσει λίγο περισσότερο τους χαρακτήρες (τζάμπα κόπος). Δεν είναι κακό η ιστορία να παίρνει το πάσο της για να αναπτυχθεί, αρκεί αυτό να γίνεται ομαλά. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, όμως, το τελευταίο μισάωρο της ταινίας καταλήγει να είναι τόσο γρήγορο, βιαστικό και αγχωτικό –στην προσπάθεια του σκηνοθέτη να εξηγήσει τα πάντα πριν το φινάλε- που νομίζεις ότι τρέχανε να προλάβουν να κλείσουν το γύρισμα και να μαζέψουν τα συμπράγκαλα για να μη χάσουν το τελευταίο τρένο!

Οι ερμηνείες, από την άλλη, δεν λένε και πολλά -εκτός ίσως από της πρωταγωνίστριας που είναι η μόνη που πήρε καλές κριτικές και η αλήθεια είναι πως βάζει τα δυνατά της η καημένη, αλλά όταν δεν σε βοηθάει και το σενάριο δεν μπορείς να κάνεις και θαύματα! Ευτυχώς που υπάρχει και το Game of Thrones και μας έχει ήδη αποδείξει ότι έχει υποκριτικό ταλέντο, διαφορετικά το Forest είναι από εκείνες τις ταινίες που χαντακώνουν καριέρες πριν καν αρχίσουν!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, κάπως ντεμί η κατάσταση. Ούτε πολύ καλή, ούτε τελείως χάλια, βλέπεται άνετα, χωρίς να κινδυνεύεις να κόψεις φλέβα!

GEEKY TRIVIA
Το Aokigahara είναι γνωστό και ως Suicide Forest ή Sea of Trees και εδώ και δεκαετίες αποτελεί προορισμό εκατοντάδων ανθρώπων που αποφασίζουν να δώσουν τέρμα στη ζωή τους. Λόγω της φήμης του, θεωρείται τόπος που μαστίζεται από δαιμονικές οντότητες. Παρόλα αυτά, τα γυρίσματα έγιναν σε ένα δάσος που βρίσκεται στη Σερβία, καθώς η ιαπωνική κυβέρνηση απαγορεύει το γύρισμα ταινιών στο Aokigahara. Η ίδια η πρωταγωνίστρια ταξίδεψε μέχρι εκεί για έρευνα και όταν κάποια στιγμή απομακρύνθηκε από το μονοπάτι για να τραβήξει φωτογραφίες, ο ξεναγός της δεν το κούνησε ρούπι από τη θέση του!

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Το μέλλον της ταινίας βρίσκεται κρεμασμένο από ένα κλαδί, κάπου μέσα στο Aokigahara…

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Το ιδανικό μέρος για να μη σε βρούνε ποτέ...

Το ιδανικό μέρος για να μη σε βρούνε ποτέ…

...και αν σε βρούνε, θα είσαι σε αυτή την κατάσταση!

…και αν σε βρούνε, θα είσαι σε αυτή την κατάσταση!

Θρίλερ είναι, ξέρεις από πριν ότι κάτι θα πεταχτεί!

Θρίλερ είναι, ξέρεις από πριν ότι κάτι θα πεταχτεί!

The Boy: Αρκεί μόνο ν’ ακολουθήσεις τους κανόνες του…

10sposterΣκηνοθεσία: William Brent Bell
Σενάριο: Stacey Menear
Μουσική: Bear McCreary
Ηθοποιοί: Lauren Cohan, Rupert Evans, Jim Norton κ.α.
Είδος: Psychological Horror
Αξιολόγηση: ★★
★
★

☆

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★
☆☆☆☆
Φρίκη: ★
★
☆☆☆
Τρόμος: ★
★
★
☆☆
Αγωνία: ★
★
★
★
☆

THE BOY (2016)
Φρεσκαδούρα η σημερινή πρόταση, καθώς προβλήθηκε σχετικά πρόσφατα στους κινηματογράφους. Πρόκειται για ανατριχιαστική ταινιούλα -καθώς περιέχει creepy κούκλα- και προσωπικά τη λάτρεψα, παρά τις χλιαρές κριτικές που πήρε, διότι από την εποχή του Child’s Play έχω ένα κόλλημα με ταινίες όπου πρωταγωνιστούν φρικο-κούκλες! Μόνο το Annabelle με ξενέρωσε, το οποίο ήταν αρπαχτή της κακιάς ώρας, ασχέτως αν ως κούκλα χτυπάει κι εκείνη κόκκινο στο φρικόμετρο! Ας περάσουμε κατευθείαν στο ψητό…

TI MAΣ ΛΕΣ;
Η Grace βρίσκει προσωρινή δουλειά ως γκουβερνάντα της οικογένειας Heelshire, στο Ηνωμένο Βασίλειο. Τα καθήκοντά της περιλαμβάνουν την πλήρη φροντίδα του Brahms, του οχτάχρονου γιου της οικογένειας, όσο οι γονείς θα λείπουν σε ταξίδι. Η έκπληξη της, όμως, είναι τεράστια όταν συνειδητοποιεί ότι το μικρό αγόρι είναι μια πορσελάνινη κούκλα, την οποία οι Heelshire αντιμετωπίζουν ως παιδί τους από τότε που ο πραγματικός Brahms έχασε τη ζωή του σε μια πυρκαγιά. Το μόνο που πρέπει να κάνει η Greta είναι ν’ ακολουθεί μια λίστα από απλούς κανόνες, που περιστρέφονται γύρω από την καθημερινή ρουτίνα του Brahms. Όταν, όμως, αρχίζει ν’ αγνοεί αυτούς τους κανόνες, ανακαλύπτει με τρόμο ότι η προειδοποίηση των Heelshire ότι ο Brahms δεν είναι ένα «φυσιολογικό» παιδί, ήταν πέρα για πέρα βάσιμη!

«Και γιατί τέτοια λατρεία για την ταινία;» θα με ρωτήσεις «Τόσες παρόμοιες έχουν γυριστεί, ξέρουμε από πριν πώς θα εξελιχθεί». Ναι, είναι γεγονός πως έχουν γυριστεί πολλές ταινίες με παραπλήσιο σενάριο: μια τρομακτική κούκλα που είναι στοιχειωμένη/καταραμένη/ζωντανή και αρχίζει να τρομοκρατεί τους πρωταγωνιστές. Αλλά η αλήθεια είναι ότι το The Boy είναι καλογυρισμένο, ατμοσφαιρικό και κάπως πιο φρέσκο από τον ανταγωνισμό. Σίγουρα, σε μεγάλο ποσοστό ακολουθεί τη σεναριακή δομή ανάλογων ταινιών και ίσως το μυαλό σου πάει από πριν στο τέλος. Για την ακρίβεια, θα σκεφτείς 2-3 εναλλακτικές για την τελική ανατροπή –το ίδιο έκανα κι εγώ, αλλά τελικά η ιστορία κατάφερε να με εκπλήξει ευχάριστα, αφού έπεσα έξω!

Σε γενικές γραμμές, λοιπόν, ενώ πατάει σε μια κλασική συνταγή, η ταινία είναι κάπως πιο πρωτότυπη και διαφορετική. Παρουσιάζει από την αρχή ενδιαφέρον, είναι άρτια σκηνοθετημένη, στυλιζαρισμένη, με αρκετό μυστήριο και αγωνία μέχρι την τελευταία πράξη, αλλά και τρομακτική κατά διαστήματα, προσπαθώντας (όσο γίνεται) ν’ αποφύγει τις κλασικές τρομάρες. Παράλληλα, η επιλογή της συμπαθέστατης Cohan στον πρωταγωνιστικό ρόλο ήταν ό,τι έπρεπε, καθώς το έχει με τον τρόμο: η πολυετής συμμετοχή της στο The Walking Dead αποτελεί το καλύτερο εκπαιδευτικό σεμινάριο πάνω στο είδος!

Έχει αδυναμίες το σενάριο; Φυσικά και έχει –ποιο θρίλερ δεν έχει τα θεματάκια του; Σημασία, όμως, έχει ότι και την κατάλληλη ατμόσφαιρα καταφέρνει να χτίσει και σε κρατάει μέχρι το τέλος σε εγρήγορση. Εντάξει, σχεδόν, μέχρι το τέλος, διότι το μεγαλύτερο πρόβλημα, δυστυχώς, είναι το ίδιο το φινάλε. Μοιάζει κάπως αδύναμο, βιαστικό και κλισεδιάρικο, αλλά έχουμε δει και χειρότερα! Όπως ανέφερα και στην αρχή, εμένα μου άρεσε αρκετά και με ενθουσίασε, οπότε της δίνω τέσσερα αστεράκια, γουργουρίζοντας ικανοποιημένος!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, θέλω να πιστεύω ότι δεν θα σε αφήσει παραπονεμένο. Δες την, αλλιώς το βράδυ θα βρεις τον Brahms να κάθεται στο κρεβάτι σου!

GEEKY TRIVIA
Τέτοια ανατριχιαστική κούκλα αποτελεί πρώτης τάξεως ευκαιρία για φάρσες –κάτι που εκμεταλλεύτηκαν στο έπακρο τα μέλη του καστ, αφού τη χρησιμοποιούσαν για να τρομάξουν ο ένας τον άλλο στα διαλείμματα των γυρισμάτων! Σε μία από αυτές τις φάρσες, το θύμα εκτόξευσε την κούκλα έξω από το τροχόσπιτό του και η παραγωγή αναγκάστηκε να την αντικαταστήσει με μια καινούργια!

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Δύσκολο, όχι μόνο λόγω των χλιαρών κριτικών, αλλά κυρίως επειδή το τέλος της ταινίας λύνει το μυστήριο και δεν αφήνει και πολλά περιθώρια για συνέχεια.

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Την λες και λίγο "γεια σου" την κυριούλα...

Την λες και λίγο «γεια σου» την κυριούλα…

Νταντεύοντας την κούκλα...

Νταντεύοντας την κούκλα…

Ό,τι και αν βλέπουν, δεν είναι καλό!

Ό,τι και αν βλέπουν, δεν είναι καλό!

5 ανεξάρτητα θρίλερ που τα σπάνε!

Vinieta_Special

MAINLESS IS MORE!
Έχω ξαναγράψει τη γνώμη μου για τις ανεξάρτητες παραγωγές. Θεωρώ ότι ακόμη και χωρίς τις πλάτες ενός μεγάλου στούντιο, μιας δικτυωμένης εταιρείας διανομής, μερικών επενδυτών με βαθιές τσέπες και κάμποσων ηχηρών ονομάτων στο καστ, μπορεί κάλλιστα κάποιος να μεγαλουργήσει -και έχω παρουσιάσει αρκετές φορές indie ταινίες που το αποδεικνύουν αυτό. Σήμερα, λοιπόν, σου έχω μαζεμένες πέντε από τις καλύτερες (όσον αφορά την πρωτοτυπία του σεναρίου και τις ερμηνείες, τουλάχιστον) ανεξάρτητες ταινίες της τελευταίας πενταετίας -φρέσκο πράμα, σπαρταράει! Να υπενθυμίσω, φυσικά, για ακόμη μία φορά ότι το γούστο είναι υποκειμενική υπόθεση και το ότι ενθουσιάστηκα εγώ με αυτές δεν σημαίνει απαραιτήτως ότι θα ενθουσιαστείς κι εσύ το ίδιο. Αλλά αυτό είναι το υπέροχο πράγμα με τον πλανήτη μας: είναι γεμάτος από τόσο διαφορετικούς ανθρώπους -με άλλες προτιμήσεις και αρέσκειες ο καθένας- που όλοι μαζί συνθέτουν ένα όμορφο, πολύχρωμο παζλ και ΑΝ ΔΕΝ ΣΟΥ ΑΡΕΣΟΥΝ ΟΙ ΤΑΙΝΙΕΣ ΠΟΥ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΩ ΣΗΜΕΡΑ, ΤΟΤΕ ΕΙΣΑΙ ΕΝΑΣ ΚΑΚΟΓΟΥΣΤΟΣ ΚΑΡΑΒΛΑΧΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΙΔΕΑ ΑΠΟ ΣΙΝΕΜΑ!


YOU’RE NEXT (2011)NEXT

Σκηνοθεσία: Adam Wingard
Σενάριο: Simon Barrett
Μουσική: Jasper Justice Lee, Kyle McKinnon
Ηθοποιοί: Sharni Vinson, Nicholas Tucci, Wendy Glenn κ.α.
Είδος: Slasher
Αξιολόγηση: ★★★★★

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Η Erin συνοδεύει τον φίλο της σε ένα οικογενειακό δείπνο στο εξοχικό σπίτι των γονιών του στο Μιζούρι, όπου είναι μαζεμένο και το υπόλοιπο σόι. Όπως είναι αναμενόμενο, το δείπνο εξελίσσεται ακριβώς όπως όλες οι οικογενειακές εκδηλώσεις όπου είναι μαζεμένοι κάμποσοι συγγενείς που δεν χωνεύουν ο ένας τον άλλο: όλοι αρχίζουν να σκοτώνονται μεταξύ τους. Η κυριότερη διαφορά αυτή τη φορά, όμως, είναι ότι κάποια μέλη της οικογένειας αρχίζουν να σκοτώνονται και στην κυριολεξία, αφού μια ομάδα αγνώστων με μάσκες ζώων τους επιτίθενται. Κανείς δεν γνωρίζει το κίνητρο των μανιακών, αλλά οι προθέσεις τους γίνονται αρκετά ξεκάθαρες από την αρχή: σκοπεύουν να τους ξεκάνουν όλους έναν-έναν, με τη σειρά!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, η ταινία τα σπάει! Συνδυάζοντας άψογα στοιχεία από home invasion, slasher, μαύρη κωμωδία και ολίγον τι από torture porn, το δίδυμο σεναριογράφου-σκηνοθέτη δημιουργεί μια ταινία που σε κρατάει σε εγρήγορση από την αρχή ως το τέλος, καταφέρνοντας όχι μόνο να αποφύγει (όσο μπορεί) τα κλισέ, αλλά και να δώσει μια λογική –και σχετικά ικανοποιητική- εξήγηση για όσα συμβαίνουν, αντί να καταφύγει στο κλασικό: «ε, διάφοροι τρελοί σκοτώνουν επειδή έτσι». Το You’re Next έχει δράση, αγωνία, μπόλικες δόσεις μαύρου χιούμορ και αρκετές αιματηρές σκηνές για να ικανοποιήσουν όλα τα γούστα!


BANSHEEBANSHEE CHAPTER (2013)

Σκηνοθεσία: Blair Erickson
Σενάριο: Blair Erickson
Μουσική: Andreas Weidinger
Ηθοποιοί: Ted Levine, Katia Winter, Michael McMillian
Είδος: Horror
Αξιολόγηση: ★★★★☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Μια ρεπόρτερ αναζητεί έναν παλιό συμφοιτητή της, ο οποίος εξαφανίστηκε μυστηριωδώς κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων ενός ντοκιμαντέρ γύρω από το Project MKUltra -το μυστικό πείραμα ελέγχου του μυαλού που διεξήγαγε η CIA κατά τον Ψυχρό Πόλεμο. Τα ίχνη της θα την οδηγήσουν σε έναν εκκεντρικό συγγραφέα που δείχνει να ξέρει αρκετά για το πείραμα, αλλά και για το φαρμακευτικό σκεύασμα που χρησιμοποιούσαν οι επιστήμονες της CIA στους εθελοντές πάνω στους οποίους πειραματίζονταν. Μόνο που στο κατόπι της βρίσκεται κάτι τρομακτικό, το οποίο δείχνει αποφασισμένο να κρατήσει όλη την ιστορία καλά καλυμμένη…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, η ταινία (ξανά) τα σπάει! Πραγματικά, πρόκειται για μια από τις πιο περίεργες, αλλόκοτες και σκιαχτικές ταινίες που έχω δει, σε σημείο να με διακατέχει μια έντονη αίσθηση ανατριχίλας καθ’ όλη τη διάρκεια της προβολής. Ενώ η ιστορία πραγματεύεται θέματα που έχουμε ξαναδεί λίγο ή πολύ σε άλλα θρίλερ, ο τρόπος που τα συνδυάζει και τα αναπτύσσει είναι τόσο πρωτότυπος και φρέσκος, που δεν υπάρχει περίπτωση να μαντέψεις από μόνος σου πού θα καταλήξει το σενάριο –αυτό, μαζί με τις ερμηνείες των πρωταγωνιστών, είναι και τα μεγαλύτερα ατού της ταινίας.


OPEN WINDOWS (2014)OPEN

Σκηνοθεσία: Nacho Vigalondo
Σενάριο: Nacho Vigalondo
Μουσική: Jorge Magaz
Ηθοποιοί: Elijah Wood, Sasha Grey, Neil Maskell
Είδος: Techno-thriller
Αξιολόγηση: ★★★★☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Ο Nick κερδίζει έναν online διαγωνισμό και το βραβείο του είναι η ευκαιρία να γνωρίσει από κοντά την Jill Goddard, την αγαπημένη του ηθοποιό. Απογοητεύεται, όμως, όταν ο μάνατζερ της ηθοποιού τον ενημερώνει ότι ο διαγωνισμός έχει ακυρωθεί από την ίδια. Για να επανορθώσει, ο μάνατζερ στέλνει στον Nick έναν σύνδεσμο που του επιτρέπει να παρακολουθήσει ζωντανά την Jill μέσω του κινητού της, εν αγνοία της. Εκείνος συμφωνεί απρόθυμα, αλλά καθώς εξελίσσεται η βραδιά, τα πράγματα παίρνουν τελείως διαφορετική τροπή και σύντομα βρίσκεται μπλεγμένος σε μια περίτεχνη πλεκτάνη.

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, η ταινία (πάλι) τα σπάει! Ο Wood έχει αρχίσει να εμφανίζεται σε διάφορα περίεργα θριλεράκια τα τελευταία χρόνια και αυτό είναι, σαφέστατα, το πιο πρωτότυπο απ’ όλα. Η σκηνοθεσία πρέπει να ήταν ένας άθλος, καθώς όλη η ταινία παρουσιάζεται μέσα από αναρίθμητα παράθυρα υπολογιστή, οθόνες, κινητά και κάμερες ασφαλείας. Σε αντίθεση με άλλες ταινίες με παρόμοιο στυλ, όμως, το Open Windows δεν είναι καθόλου στατικό. Διαθέτει αρκετές σκηνές δράσης, ενώ το σενάριο είναι γεμάτο απανωτές ανατροπές και σχεδόν αγγίζει τα όρια της παράνοιας. Το σίγουρο είναι ότι δεν θα βαρεθείς! Ενώ η ταινία κριτικάρει με έξυπνο τρόπο τη σύγχρονη κουλτούρα του ίντερνετ, το μεγαλύτερο αρνητικό σημείο είναι ότι η πλοκή γίνεται κάπως δύσκολη να την ακολουθήσεις σε ορισμένα σημεία, ειδικά όταν αρχίζει το τεχνολογικό μπλα-μπλα και δεν έχεις ιδέα τι συμβαίνει!


MARROWDIGGING UP THE MARROW (2014)

Σκηνοθεσία: Adam Green
Σενάριο: Adam Green
Μουσική: Bear McCreary
Ηθοποιοί: Ray Wise, Adam Green
Είδος: Horror
Αξιολόγηση: ★★★★☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Ο σκηνοθέτης Adam Green ξεκινά να δουλεύει πάνω σε ένα ντοκιμαντέρ με θέμα τα τέρατα, με αφορμή μια σειρά από σκίτσα που πέφτει στα χέρια του. Όταν έρχεται σε επαφή μαζί του ο William Decker, ένας πρώην αστυνομικός που ισχυρίζεται ότι αυτά τα τέρατα είναι αληθινά και γνωρίζει πού κρύβονται, ο Green αποφασίζει να διαμορφώσει το ντοκιμαντέρ του, ώστε να περιστρέφεται γύρω από αυτόν. Παρά τις αντιρρήσεις και τον σκεπτικισμό των συνεργατών του, ο σκηνοθέτης ακολουθεί τον Decker σε ένα δάσος, όπου υποτίθεται ότι κάνουν την εμφάνισή τους τα πλάσματα αυτά. Το αν πρόκειται απλώς για το παραλήρημα ενός φαντασιόπληκτου ή όχι θα το διαπιστώσουν μόνοι τους…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, η ταινία (ακόμη μία φορά) τα σπάει! Διαθέτει έξυπνο σενάριο και είναι σκηνοθετημένη ως ντοκιμαντέρ με κάμποσα meta στοιχεία, όπως την παρουσία του ίδιου του σκηνοθέτη και των συνεργατών του ως fictionalized εκδόσεις των εαυτών τους, κάμποσες αναφορές στα προηγούμενο έργα τους, αλλά και μπόλικα cameos από γνωστούς δημιουργούς τρόμου. Παρότι αργεί λίγο να μπει στο ψητό και δεν δείχνει τόσα τέρατα όσα θα ήθελα εγώ να δω για να χορτάσω, πρόκειται για μια ενδιαφέρουσα και ανατριχιαστική, ενίοτε, παραλλαγή στο είδος του found footage. Πάσχει λίγο όσον αφορά τον ρυθμό, αλλά οι ερμηνείες είναι αρκετά καλές και πειστικές και έχει και αρκετές δόσεις χιούμορ –ακολουθώντας τα ίχνη των προηγούμενων φιλμ του Green.


CIRCLE (2015)CIRCLE

Σκηνοθεσία: Aaron Hann, Mario Miscione
Σενάριο: Aaron Hann, Mario Miscione
Μουσική: Justin Marshall Elias
Ηθοποιοί: Carter Jenkins, Lawrence Kao, Julie Benz, Allegra Masters κ.α.
Είδος: Psychological Thriller
Αξιολόγηση: ★★★★★

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Πενήντα άγνωστοι ξυπνούν μέσα σε ένα σκοτεινό δωμάτιο, παραταγμένοι σε δύο ομόκεντρους κύκλους, γύρω από μια μυστηριώδη συσκευή. Κανείς τους δεν θυμάται πώς βρέθηκε εκεί, ούτε γνωρίζει τον λόγο για τον οποίο απήχθη και όποιος προσπαθήσει να φύγει από τον κύκλο ή να έρθει σε επαφή με κάποιον από τους υπόλοιπους συγκρατούμενούς του, βρίσκει ακαριαίο θάνατο από την περίεργη συσκευή. Το εφιαλτικότερο, όμως, είναι ότι ανά τακτά χρονικά διαστήματα, η συσκευή σκοτώνει τυχαία και άλλο ένα άτομο και κανείς δεν μπορεί να τη σταματήσει. Πολύ σύντομα, όμως, θα ανακαλύψουν κάτι που θα αλλάξει τα δεδομένα: ότι μπορούν να αποφασίσουν όλοι μαζί ποιος θα είναι ο επόμενος που θα πεθάνει!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, πάμε όλοι μαζί: η ταινία τα σπάει! Το Circle είναι ένα καθαρά ψυχολογικό θρίλερ, εμπνευσμένο από το 12 Angry Men του 1957, που θυμίζει λίγο σε ύφος το Twilight Zone (και πολύ το παιχνίδι καρτών «Πέφτει η Νύχτα στο Παλέρμο»!) Παρότι πρόκειται μια μια τελείως στατική ταινία, ο τρόπος που χτίζεται και διατηρείται το σασπένς από την αρχή μέχρι το ανατρεπτικό τέλος είναι πραγματικά αριστουργηματικός! Παράλληλα, θα σε βάλει σε πολλές σκέψεις, καθώς το σενάριο ξεγυμνώνει με συνοπτικές διαδικασίες, μέσα σε μιάμιση ώρα, την ανθρώπινη φύση. Αγγίζει με εξαιρετικό τρόπο πολιτικά, κοινωνικά, ανθρωπολογικά και ψυχολογικά θέματα μέσα από τους χαρακτήρες του, οι οποίοι έχουν ως επίκεντρο ένα και μόνο στόχο: την επιβίωση. Θα πιάσεις πολλές φορές τον εαυτό σου να συμπάσχει με κάποιους χαρακτήρες, να μισεί ή να συμπαθεί κάποιους και να διαφωνεί ή να συμφωνεί με τα επιχειρήματα που θα χρησιμοποιήσουν στον αγώνα τους να επιζήσουν. Και, φυσικά, θα δεις και τον εαυτό σου σε κάποιον από αυτούς. Σε ποιον από όλους, εξαρτάται από το πόσο ειλικρινής είσαι με τον εαυτό σου και τις ιδεολογίες σου!