The Caller: Άστο να χτυπάει…

10sposterΣκηνοθεσία: Matthew Parkhill
Σενάριο: Sergio Casci
Μουσική: Pablo Clements
Ηθοποιοί: Rachelle Lefevre, Stephen Moyer, Luis Guzmán
Είδος: Supernatural Thriller
Αξιολόγηση: ★★★★
☆

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★☆☆☆☆
Φρίκη: ★★☆☆☆
Τρόμος: ★★★☆☆
Αγωνία: ★★★★☆

THE CALLER (2011)
Σήμερα έχω μια ταινιούλα την οποία δεν γνώριζα καθόλου και μου την πρότεινε πριν καιρό η αδελφή μου -διότι δεν είμαι ο μόνος βαρεμένος στο σόι που τη βρίσκει με θρίλερ όλη την ώρα! Την είδα, λοιπόν, και ενθουσιάστηκα μαζί της, καθώς ανήκει στην κατηγορία εκείνων των ταινιών που με πολύ λίγα μέσα καταφέρνουν να σε ιντριγκάρουν και να κρατήσουν το ενδιαφέρον σου αμείωτο ως το τέλος.

TI MAΣ ΛΕΣ;
Η προσφάτως χωρισμένη Mary μετακομίζει στο νέο της διαμέρισμα, όπου βρίσκει μια παλιά τηλεφωνική συσκευή την οποία επιλέγει να κρατήσει. Πολύ σύντομα, αρχίζει να δέχεται κλήσεις από μια μυστηριώδη γυναίκα που δείχνει να γνωρίζει αρκετά για το παρελθόν του διαμερίσματος. Όσο περνά ο καιρός, όμως, οι κλήσεις γίνονται πιο συχνές, πιο ανησυχητικές και αρκετά πιο τρομακτικές και όταν η άγνωστη προσπαθεί να πείσει την Mary ότι ο λόγος που γνωρίζει τόσα είναι επειδή την καλεί… από το παρελθόν, εκείνη αποφασίζει να κόψει κάθε επαφή μαζί της. Αλλά πώς ξεφεύγεις από κάποιον που γνωρίζει τα πάντα για σένα, πριν καν συμβούν;

Από την περίληψη μόνο καταλαβαίνεις ότι η ατμόσφαιρα της ταινίας έχει κάτι από Twilight Zone (πάντα μου άρεσαν τέτοιες ιστορίες). Η αλήθεια είναι ότι το The Caller βασίστηκε σε ένα 25λεπτο επεισόδιο παρόμοιας σειράς του BBC Scotland. Δεν είναι λίγες οι φορές, άλλωστε, που από ένα μικρό επεισόδιο κάποιας σειράς μυστηρίου ή από μια ταινία μικρού μήκους, προκύπτουν ωραιότατες ταινίες τρόμου!

Το The Caller είναι από τις ταινίες που δεν βασίζονται ούτε στα εφέ, ούτε στο αίμα, ούτε στα κλισέ jump scares για να σε τρομάξουν, αλλά σε μια έξυπνη ιδέα – η οποία αναπτύσσεται ομαλά και σταθερά – και στους διαλόγους. Και μπορεί το παιχνίδι με τον χρόνο να έχει χρησιμοποιηθεί κάμποσες φορές και σε αρκετά θρίλερ, αλλά σε αυτή την περίπτωση το σασπένς είναι απολύτως εγγυημένο –χωρίς καν να χρειάζονται «κλασικές» σεκάνς τρόμου για να επιτευχθεί αυτό! Και αυτό είναι το μεγαλύτερο προτέρημα της ταινίας: βυθίζεσαι αμέσως στο σενάριο, βιώνεις τις ανατροπές του με τους ήρωες και πιάνεις τον εαυτό σου να προσπαθεί να ανακαλύψει πιθανές εξόδους από τον λαβύρινθο στον οποίο έχεις παγιδευτεί μαζί τους…

Και αν σκέφτεσαι πως μια ταινία στην οποία τη μισή ώρα θα βλέπεις την πρωταγωνίστρια να μιλάει στο τηλέφωνο θα είναι βαρετή του θανατά, τότε σε διαβεβαιώνω ότι δεν πρόκειται να βαρεθείς ούτε στιγμή! Κατ’ αρχάς, η ταινία δεν είναι τόσο στατική όσο αφήνει η περίληψη να φανεί. Δεν αναλώνεται σε σκηνές όπου η ηρωίδα έχει αγκαζέ το ακουστικό και παρλάρει και ακόμη και οι σκηνές αυτές είναι πάντα σκηνοθετημένες με τέτοιο τρόπο που να μην γίνονται μονότονες ή επαναλαμβανόμενες. Για την ακρίβεια, ο ίδιος ο διευθυντής φωτογραφίας έκανε το παν ώστε τα πλάνα τα οποία αφορούν τηλεφωνικούς διαλόγους να είναι πάντα τραβηγμένα από περίεργες γωνίες και χωρίς να κεντράρουν στο πρόσωπο της ηθοποιού, ώστε να μην είναι ούτε ανιαρά ούτε τόσο στατικά.

Οι ερμηνείες -ειδικά της Lefevre– είναι πολύ καλές, η ατμόσφαιρα ανατριχιαστική και σκοτεινή, η σκηνοθεσία αριστοτεχνική και οι στιγμές που θα σου κοπεί η ανάσα ή θα ανοίξεις διάπλατα το στόμα αρκετές!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, τόσοι ενθουσιασμένοι θεατές που το εκθειάζουν (μαζί κι εγώ) δεν μπορεί να έχουν άδικο! Δες το!

GEEKY TRIVIA
Και οι δύο πρωταγωνιστές της ταινίας έγιναν γνωστοί παίζοντας τα βαμπίρ! Ο Moyer υποδύθηκε τον Bill Compton στο True Blood, ενώ η Lefevre τη Victoria στο τραγικότατο Twilight, το οποίο είχα διαγράψει τελείως από τη μνήμη μου, οπότε τη θυμόμουν μόνο από το πιο πρόσφατο, τηλεοπτικό Under the Dome.

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Δεν είναι σενάριο που έχει πολλά περιθώρια για σίκουελ, οπότε μία (και καλή!) ταινία αρκεί.

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

"Όχι, δεν με ενδιαφέρει ν' αποκτήσω δωρεάν ένα βαζάκι σπιρουλίνα..."

«Όχι, δεν με ενδιαφέρει ν’ αποκτήσω δωρεάν ένα βαζάκι σπιρουλίνα…»

"Σούκι;" (Λάθος, από αλλού είναι αυτό...)

«Σούκι;» (Λάθος, από αλλού είναι αυτό…)

Επίσκεψη σε νεκροταφείο δεν είναι ποτέ για καλό στα θρίλερ...

Επίσκεψη σε νεκροταφείο δεν είναι ποτέ για καλό στα θρίλερ…

Advertisements

True Blood: Καλώς ήλθατε στο αλλόκοτο Bon Temps…

tvtrueblood_posterΔημιουργός: Alan Ball
Δίκτυο: HBO
Διάρκεια: 7 σεζόν (80 επεισόδια 45’-60’)
Ηθοποιοί: Anna Paquin, Stephen Moyer, Alexander Skarsgård, Rutina Wesley κ.α.
Είδος: Supernatural Drama, Horror
Αξιολόγηση: ★★
★
★

☆

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★
★
★
★
☆
Φρίκη: ★
★
★
★
☆
Τρόμος: ★
★
★
★
☆
Αγωνία: ★
★
★
★
★


TRUE BLOOD (2008-2014)
Έφτασε το τριήμερο της Καθαράς Δευτέρας κι επιτέλους έχεις χρόνο να λιώσεις μπροστά σε μια οθόνη! Αν δεν έχεις τι να δεις, είναι μια καλή ευκαιρία να ξεκινήσεις τη σημερινή σειρά τρόμου -αν δεν την έχει δει ήδη! Και σε περίπτωση που δεν την έχεις καν ακουστά, τότε μάλλον ήσουν στην έρημο για διαλογισμό τα τελευταία οχτώ χρόνια, καθώς δεν πρόκειται απλώς για μια από τις πιο πετυχημένες και πολυσυζητημένες σειρές της καλωδιακής τηλεόρασης, αλλά και γι’ αυτήν που έφερε ξανά τα βαμπίρ στη μόδα. Τα οποία, προσωπικά, δεν μου είχαν λείψει ιδιαιτέρως, αλλά τουλάχιστον ο τρόπος που παρουσιάζονται εδώ είναι αρκούντως σκοτεινός και τρομακτικός.

TI MAΣ ΛΕΣ;
Η σειρά μάς μεταφέρει σε μια παράλληλη πραγματικότητα, όπου τα βαμπίρ (και όχι μόνο) είναι υπαρκτά. Όταν μια ιαπωνική εταιρεία συνθέτει το Tru Blood, ένα σκεύασμα που –ουσιαστικά- κάνει περιττή την ανάγκη για ανθρώπινο αίμα, τα βαμπίρ αποφασίζουν να κάνουν γνωστή την παρουσία τους στον κόσμο και να αναζητήσουν τη δική τους θέση στην κοινωνία. Από τη μία προσπαθούν να κερδίσουν την εμπιστοσύνη των ανθρώπων (διότι, όπως και να το κάνουμε, όταν ο άλλος μπορεί να σε στραγγίξει, μια δυσπιστία απέναντί του την έχεις) και από την άλλη αντιμετωπίζουν και εσωτερικές διαμάχες, καθώς έχουν χωριστεί σε δύο μέτωπα: αυτά που θέλουν μια ειρηνική συμβίωση με την ανθρωπότητα και αυτά που θεωρούν ότι είναι ανώτερα των ανθρώπων και αρνούνται να σταματήσουν να τρέφονται από αυτούς. Κεντρική ηρωίδα είναι η Sookie Stackhouse, σερβιτόρα σε ένα μικρό εστιατόριο της Λουιζιάνα. Η Sookie, όμως, δεν είναι μια συνηθισμένη σερβιτόρα, καθώς διαθέτει την ικανότητα να διαβάζει τις σκέψεις των άλλων, πράγμα που κάνει τους πάντες στην πόλη να την αντιμετωπίζουν με φόβο και καχυποψία. Μέχρι το βράδυ που θα γνωριστεί με τον Bill Compton, ένα μυστηριώδες, σαγηνευτικό βαμπίρ με το οποίο θα αποκτήσει αμέσως έναν ιδιαίτερο δεσμό…

Αυτός είναι ο κεντρικός κορμός της σειράς, φυσικά, καθώς κάθε σεζόν έχει το δικό της κεντρικό story arc, ενώ παράλληλα βλέπουμε και αρκετές υπο-ιστορίες που αφορούν τους υπόλοιπους χαρακτήρες. Το σήριαλ είναι ελαφρώς βασισμένο στη 13τομη σειρά βιβλίων The Southern Vampire Mysteries της Charlaine Harris, η οποία με τη σειρά της μετονομάστηκε σε True Blood μετά την τρελή επιτυχία που έκανε η τηλεοπτική μεταφορά.

Το True Blood έχει, αν μη τι άλλο, την ιδανική ατμόσφαιρα για μια σειρά με βαμπίρ -σκοτεινή, ανατριχιαστική και μυστηριώδης. Ατμόσφαιρα στην οποία φροντίζουν να σε βάλουν από την αρχή οι εξαιρετικοί τίτλοι έναρξης, οι οποίοι, μάλιστα, έχουν τσιμπήσει και μια πρόταση για Emmy, αλλά δεν τους έκατσε! Παράλληλα, οι περισσότεροι χαρακτήρες μένουν βαθιά χαραγμένοι στη μνήμη, καθώς ο καθένας κουβαλάει τα δικά του μυστικά και κουσούρια και οι ερμηνείες σε ορισμένες περιπτώσεις είναι κάτι παραπάνω από άριστες. Τέλος, οι πιο αιμοβόροι θεατές θα μείνουν απολύτως ικανοποιημένοι, αφού η σειρά έχει μπόλικο αίμα, ωμή βία και στοιχεία φρίκης, καθώς και πολύ, πολύ, ΠΟΛΥ σεξ –για όλα τα γούστα, μάλιστα! Αυτά είναι τα καλά του να προβάλλεσαι στην καλωδιακή τηλεόραση, υποθέτω!

Το ενδιαφέρον με τη σειρά είναι ότι, χρησιμοποιώντας τα βαμπίρ και τον αγώνα τους για αποδοχή, λειτουργεί ως μιας πρώτης τάξεως αλληγορία για διάφορα θέματα που μαστίζουν τη σύγχρονη κοινωνία, όπως οι διακρίσεις και η βία ενάντια στις μειονότητες, οι αγώνες για ίσα δικαιώματα και η επιρροή που ασκούν η θρησκεία και τα μέσα ενημέρωσης στις μάζες. Εντάξει, λίγο χοντροκομμένη και εξόφθαλμη η αλληγορία, αλλά τη δουλειά της την κάνει!

Οι πρώτες σεζόν απέσπασαν θερμότατες κριτικές, προτάθηκαν για κάμποσα βραβεία και κέρδισαν μερικά από αυτά, αλλά -όπως ήταν αναμενόμενο- στην πορεία η ποιότητα και το σενάριο άρχισαν σιγά σιγά να φθίνουν, με κάποιες ελάχιστες αναλαμπές που και που, φυσικά!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, True Blood δαγκωτό!

GEEKY TRIVIA
Μπορεί η σειρά να εκτυλίσσεται στη Λουιζιάνα και οι χαρακτήρες να μιλάνε με προφορά αμερικανικού νότου, παρόλα αυτά το κεντρικό καστ απαρτίζεται κυρίως από ηθοποιούς με καταγωγή εκτός των ΗΠΑ. Η Paquin κατάγεται από τη Νέα Ζηλανδία, ο Moyer είναι Βρετανός, ο Kwanten Αυστραλός ενώ ο Skarsgård είναι Σουηδός (αν και αυτός δεν μετράει αφού, ουσιαστικά, στη σειρά υποδύεται τον πρώην Βίκινγκ!)

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Κανένα, τέλειωσαν και τα βιβλία, οπότε ο κύκλος ολοκληρώθηκε οριστικά.

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Η κάρτα τίτλου.

Η κάρτα τίτλου.

Άχου το!

Άχου το!

Μπιλ και Σούκι. Θα κρατήσει χρόνια αυτό το ρομάντσο!

Μπιλ και Σούκι. Θα κρατήσει χρόνια αυτό το ρομάντσο!