Being Human: Η δυσκολία του να (μην) είσαι άνθρωπος…

tvposterΔημιουργός: Toby Whithouse
Δίκτυο: BBC Three
Διάρκεια: 5 σεζόν (36 επεισόδια 58’)
Ηθοποιοί: Lenora Crichlow, Russell Tovey, Aidan Turner κ.α.
Είδος: Supernatural Drama
Αξιολόγηση: ★
★★☆☆

TΡΟΜΕΤΡΗΤΗΣ
Αίμα: ★★★☆☆
Φρίκη: ★★★☆☆
Τρόμος: ★★☆☆☆
Αγωνία: ★★★☆☆

BEING HUMAN (2009-2013)
Βρετανική σειρά με έντονο το υπερφυσικό στοιχείο (και ολίγον τι από φρίκη) σου έχω σήμερα! Αν είσαι φαν των βρετανικών σειρών, θα γνωρίζεις ήδη από πρώτο χέρι ότι οι τύποι το έχουν αρκετά στις σειρές, καθώς επίσης και ότι διαθέτουν έναν κάπως πιο… ζαμάν φου τρόπο αντιμετώπισής τους! Για τους βρετανούς, μια σεζόν (ή series, όπως τις αποκαλούν) μπορεί κάλλιστα να αποτελείται μόνο από 3 εώς 8 επεισόδια το πολύ και κάθε σεζόν μπορεί να προβάλλεται και με κάνα δυο χρόνια απόσταση η μία από την άλλη -καμιά βιασύνη και κανένα άγχος! Οι αμερικάνοι, από την άλλη, τις περισσότερες σειρές τις τραβάνε από το μαλλί για να γεμίσουν 10 και 12 σεζόν από 23 επεισόδια η κάθε μία, ώσπου στο τέλος η σειρά γίνεται σούπα! Ποιότητα και ποσότητα δεν πάνε πάντα μαζί!

TI MAΣ ΛΕΣ;
Ο George, ο Mitchell και η Annie μοιράζονται ένα μικρό, διώροφο σπίτι στο Bristol και προσπαθούν να κάνουν τη συγκατοίκησή τους όσο πιο φυσιολογική γίνεται, παρά τις μεγάλες διαφορές που έχουν μεταξύ τους. Ο George είναι περισσότερο τακτικός και αγχώδης, ο Mitchell είναι ο αυθόρμητος και παρορμητικός της παρέας και η Annie αναζητά ακόμη ένα νόημα στην ύπαρξή της. Επίσης, ο George είναι λυκάνθρωπος, ο Mitchell βαμπίρ και η Annie… ένα φάντασμα, που μόνο οι δυο τους μπορούν να δούνε! Τα τρία υπερφυσικά όντα έχουν επιλέξει να ζήσουν ανάμεσα στους ανθρώπους και παλεύουν να κάνουν τη ζωή τους όσο το δυνατόν πιο φυσιολογική γίνεται. Μόνο που οι περιστάσεις, η φύση τους, αλλά και το άμεσο περιβάλλον τους, δημιουργούν συνεχώς απροσπέλαστα εμπόδια που καλούνται να ξεπεράσουν, βοηθώντας ο έναν τον άλλο…

Η κεντρική ιδέα της σειράς είναι σίγουρα πρωτότυπη και αρκετά ελκυστική, αν και αρχικά δεν προοριζόταν για υπερφυσικό θρίλερ. Η εταιρεία παραγωγής ανέθεσε στον Whithouse να γράψει μια δραματική σειρά με τρεις συγκατοίκους, καθένας από τους οποίους θα είχε τους δικούς του δαίμονες ν’ αντιμετωπίσει: ο ένας θα ήταν σεξομανής, ο άλλος θα είχε πρόβλημα διαχείρισης θυμού και η γυναίκα της παρέας θα ήταν αγοραφοβική. Όταν διαπίστωσαν ότι δυσκολεύονταν να σκεφτούν κάποια κεντρική ιστορία, ο Whithouse σκέφτηκε να προσθέσει το υπερφυσικό στοιχείο και οι χαρακτήρες διαμορφώθηκαν αναλόγως.

Σοφή επιλογή, μια και η ιδέα αυτή ήταν μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για να προστεθούν και τα στοιχεία του τρόμου και της φρίκης στη σειρά –καθώς και αρκετό χιούμορ στα κατάλληλα σημεία, για να σπάει η μαυρίλα! Παράλληλα προσφερόταν και για μπόλικο δράμα, όπως και για αξιοπρεπέστατη εμβάθυνση των χαρακτήρων. Μέσα από όλες τις περιπέτειές τους, οι τρεις ήρωες προσπαθούν συνεχώς ν’ ανακαλύψουν ποιοι πραγματικά είναι και τι υπερισχύει μέσα τους: ο άνθρωπος ή το τέρας; Και όσο παλεύουν να διατηρήσουν επαφή με την ανθρώπινη πλευρά τους, τόσο ο κόσμος τους υπενθυμίζει πόσο αταίριαστοι και ξένοι είναι. Στην ουσία της, μάλιστα, η σειρά μπορεί να θεωρηθεί περισσότερο δραματική, παρά υπερφυσική.

Δυστυχώς, όσο περνούν οι σεζόν, τόσο χαλάει η συνταγή, με την τρίτη σεζόν να είναι -κατά τη γνώμη μου- η τελευταία αξιοπρεπής. Από εκεί και πέρα οι ιστορίες γίνονται όλο και πιο παράλογες ή χαζές και μοιάζουν σαν γραμμένες στο πόδι ή την τελευταία στιγμή, ενώ οι κεντρικοί χαρακτήρες γίνονται όλο και πιο ανυπόφοροι. Στην τελευταία σεζόν, δε, τα πράγματα έχουν αλλάξει τόσο πολύ που νιώθεις σαν να παρακολουθείς κάποιο spin-off της αρχικής σειράς –δεν θα γράψω περισσότερες λεπτομέρειες γιατί θα σου κάνω χοντρά σπόιλερ!

Αυτή η έλλειψη συνοχής -και λογικής, πολλές φορές- με ξενέρωσε και είναι κάτι που το έχω συναντήσει και σε άλλες βρετανικές σειρές, Φταίει, μάλλον, το ζαμάν φου που έλεγα στην εισαγωγή: οι δημιουργοί δεν χαλάνε τη ζαχαρένια τους -αν χρειαστεί π.χ. να εισαγάγουν νέο χαρακτήρα στα τελευταία επεισόδια ή να σκεφτούν ένα τελείως κουφό storyline για να τους βγει η ιστορία, θα το κάνουν χωρίς δεύτερη σκέψη! Αυτό, όμως, δεν έχει σημασία, προφανώς! Παρά τα όποια ελαττώματά της, οι κριτικοί επαίνεσαν, κατά κύριο λόγο, τη σειρά και το κοινό απλώς τη λάτρεψε μέχρι αηδίας!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, θα σου αρέσει στα σίγουρα –ειδικά τα πρώτα επεισόδια. Και όταν αρχίζει να χαλάει, θα είσαι ήδη εθισμένος και δεν θα σε νοιάζει, οπότε θα είναι ευκαιρία να ξεκινήσεις και το remake (βλ. παρακάτω)!

GEEKY TRIVIA
Τα μάτια της Annie αλλάζουν αναλόγως την κατάσταση στην οποία βρίσκεται. Στην καθημερινότητά της είναι καστανά, όταν γίνεται ορατή σε θνητούς γίνονται γαλάζια και όταν στοιχειώνει κάποιον, μετατρέπονται σε μωβ!

ΜΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΕΙΜΑΣΤΕ
Το 2011 η σειρά απέκτησε ένα online spin-off, καθώς και το αμερικανικό remake της -για λογαριασμό του Syfy.

  • Becoming Human (2011)
    Σειρά από οχτώ webisodes, συνολικής διάρκειας 50 λεπτών, που ακολουθεί τις περιπέτειες άλλης τριάδας βαμπίρ-λυκανθρώπου-πνεύματος, καθώς προσπαθούν να εξιχνιάσουν το φόνο του τελευταίου.
  • Being Human US (2011-2014) ★
★★☆☆
    Βορειοαμερικάνικο remake της βρετανικής σειράς. Αν και είναι βασισμένο στην ίδια κεντρική ιδέα, τράβηξε το δικό του δρόμο, με διαφορετική πλοκή και υπο-ιστορίες (κυρίως επειδή κάθε σεζόν είχε περισσότερα επεισόδια από τη βρετανική σειρά). Οι ηθοποιοί δεν είδαν καν το πρωτότυπο, ώστε να καταφέρουν να διαμορφώσουν τον χαρακτήρα τους οι ίδιοι, χωρίς καμιά επιρροή. Η σειρά κράτησε 4 σεζόν (52 επεισόδια συνολικά) και πρωταγωνιστούσαν ο Sam Witwer στο ρόλο του βαμπίρ Aidan, ο Sam Huntington στο ρόλο του λυκάνθρωπου Josh και η Meaghan Rath στο ρόλο του φαντάσματος Sally. Προσωπικά, μου άρεσε περισσότερο από το πρωτότυπο, καθώς είχε μεγαλύτερη συνοχή και πήρε πιο ενδιαφέρουσα τροπή.

Τέλος, το 2010 εκδόθηκαν από το BBC Books και τρία βιβλία βασισμένα στη σειρά. (Αυτό το BBC, τελικά, το έχουν αντιγράψει πολύ εκεί στον Σκάι!)

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Ε, το είχε και το remake της η σειρά, οπότε τον έκανε τον κύκλο της! Το πολύ πολύ να τη δούμε και σε μεταφορά στον κινηματογράφο στο μέλλον, μια και είναι η νέα μόδα αυτή!

ΠΑΡΕ ΜΑΤΙ:

Η κάρτα τίτλου

Η κάρτα τίτλου

Αυτό πρέπει να πονάει λίγο...

Αυτό πρέπει να πονάει λίγο…

Αυτό πρέπει να πονάει περισσότερο!

Αυτό πρέπει να πονάει περισσότερο!

Advertisements

5 θρίλερ για να δεις πίνοντας το τσάι σου!

Vinieta_SpecialVS3BRITISH STYLE!
Πρόκειται να παρελάσουν αρκετές βρετανικές παραγωγές από αυτό το ιστολόγιο στο μέλλον. Όχι τυχαία, καθώς η Μεγάλη Βρετανία έχει παράδοση στις ταινίες θρίλερ και τα τελευταία χρόνια έχει δώσει πολύ αξιόλογες και καλοδουλεμένες παραγωγές, είτε ψυχολογικού τρόμου είτε φρίκης. Είναι καλό που το μονοπώλιο των ΗΠΑ έχει σπάσει και έχει μπει και η Ευρασία στο παιχνίδι και ακόμη καλύτερο που οι περισσότερες ευρωπαϊκές παραγωγές δεν μαστίζονται από τα κλισέ και τις μανιέρες που έχουν ριζωθεί βαθιά στο Hollywood. Σήμερα, λοιπόν, σου έχω για αρχή πέντε βρετανικά θρίλερ που στην πλειονότητά τους αποτελούν σχετικά πρωτότυπες και ασυνήθιστες ταινίες και αξίζουν τον χρόνο που θα αφιερώσεις να τις δεις!


 host_posterTHE PERFECT HOST (2010)

Σκηνοθεσία: Nick Tomnay
Σενάριο: Nick Tomnay, Krishna Jones
Μουσική: John Swihart
Ηθοποιοί: David Hyde Pierce, Clayne Crawford κ.α.
Είδος: Thriller
Αξιολόγηση: ★★★
☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Ο John καταδιώκεται για ένα έγκλημα και, προκειμένου να γλιτώσει τη σύλληψη, παριστάνει το θύμα κλοπής και βρίσκει καταφύγιο στο σπίτι του Warwick, αφού πρώτα τον πείθει ότι έχουν μια κοινή φίλη. Ο ανυποψίαστος Warwick προθυμοποιείται να φιλοξενήσει για λίγη ώρα τον John, όσο συνεχίζει τις προετοιμασίες για ένα πάρτυ που οργανώνει για τους φίλους του, που πρόκειται σύντομα να έρθουν στο σπίτι. Και μετά… αρχίζει απλώς η παράνοια!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, η ταινία είναι αρκετά περίεργη και τρελή και γεμάτη κουλές ανατροπές –ό,τι πρέπει για να κρατήσει το ενδιαφέρον σου ως το τέλος. Υπάρχουν αρκετές στιγμές αγωνίας και θα προσπαθήσεις πολλές φορές να φανταστείς πού προσπαθεί να καταλήξει το σενάριο. Δυστυχώς, κάπου το παρακάνουν οι σεναριογράφοι με τις ανατροπές και το τελευταίο μισάωρο γίνεται τόσο περίεργο που αγγίζει τα όρια του παραλόγου –το έχουν αυτό το κακό οι Βρετανοί και το έχω παρατηρήσει σε αρκετές ταινίες και σειρές τους: έχουν μια τάση να το παρακάνουν και να το ξεχειλώνουν. Παρόλα αυτά, η ταινία στο σύνολό της είναι αρκετά πρωτότυπη και ενδιαφέρουσα.


panic_posterPANIC BUTTON (2011)

Σκηνοθεσία: Chris Crow
Σενάριο: Frazer Lee
Μουσική: Mark Rutherford
Ηθοποιοί: Scarlett Alice Johnson, Michael Jibson, Jack Gordon κ.α.
Είδος: Horror
Αξιολόγηση: ★★★
★☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Τέσσερις νέοι, άγνωστοι μεταξύ τους, κερδίζουν σε διαγωνισμό ενός site κοινωνικής δικτύωσης αεροπορικό ταξίδι με πολυτελές τζετ στη Νέα Υόρκη, με όλα τα έξοδα πληρωμένα. Παράλληλα, έχουν την ευκαιρία να δοκιμάσουν πρώτοι το νέο online παιχνίδι του site, το οποίο θα αποτελέσει και την ψυχαγωγία τους κατά τη διάρκεια του ταξιδιού. Το παιχνίδι μοιάζει με ένα απλό κουίζ ερωτήσεων, που σκοπό έχει να αναδείξει πόσο καλά γνωρίζουν τον εαυτό τους οι παίκτες, αλλά σύντομα οι ερωτήσεις γίνονται προσωπικές, αποκαλυπτικές και προσβλητικές και οι παίκτες αρχίζουν να ανακαλύπτουν ένας-ένας τον πραγματικό λόγο για τον οποίο βρίσκονται στο αεροπλάνο…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, η ταινία είναι αρκετά περίεργη, πρωτότυπη και κλειστοφοβική (σε αεροπλάνο εκτυλίσσεται, άλλωστε!) Το σενάριο είναι γεμάτο μυστήριο και κρατά καλά κρυμμένα τα χαρτιά του μέχρι το τέλος, όπου όλα εξηγούνται επαρκώς, οπότε δεν θα μείνεις με την απορία, έστω και αν θεωρήσεις ότι το όλο στόρυ τελικά αποδεικνύεται πολύ τραβηγμένο και απίθανο –αλλά αυτά πάνε αναλόγως με το γούστο του καθενός.


inbred_posterINBRED (2011)

Σκηνοθεσία: Alex Chandon
Σενάριο: Alex Chandon, Paul Shrimpton
Μουσική: Dave Andrews
Ηθοποιοί: Jo Hartley, Seamus O’Neill, James Doherty κ.α.
Είδος: Horror
Αξιολόγηση: ★★★
★☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Δύο κοινωνικοί λειτουργοί, παρέα με τους τέσσερις νεαρούς παραβάτες που επιβλέπουν, καταφτάνουν σε ένα απομακρυσμένο και σχετικά απομονωμένο χωριό του Yorkshire, όπου σκοπεύουν να περάσουν το σαββατοκύριακο, προσφέροντας κοινωφελή εργασία. Όταν μπλέκονται, όμως, σε διένεξη με μια ομάδα ντόπιων το πράγμα στραβώνει. Πολύ. Αιματηρά πολύ!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, αν είσαι φαν των σπλάτερ, θα το λατρέψεις, καθώς πρόκειται για τη μοναδική σπλατεριά ανάμεσα στις υπόλοιπες προτάσεις και είναι γεμάτη από πολλούς, ευφάνταστους και άκρως αηδιαστικούς θανάτους. Για low budget παραγωγή, τα πάει μια χαρά, αν και το ίδιο το σενάριο δεν λέει και πάρα πολλά, όπως συμβαίνει στις ταινίες του είδους. Έχουμε τα κλασικά κλισέ και τις συνήθεις ηλιθιότητες των χαρακτήρων, αλλά αυτό που ενόχλησε περισσότερο εμένα ήταν το τέλος και η γενική αίσθηση που σου αφήνει η ταινία, αν και άλλοι -σε reviews που πέτυχα στο ίντερνετ- δήλωσαν ικανοποιημένοι. Όπως και να έχει, η ταινία έχει και χιούμορ και αγωνία και τρόμο και πολλή, πολλή φρίκη!


storage_posterSTORAGE 24 (2012)

Σκηνοθεσία: Johannes Roberts
Σενάριο: Johannes Roberts, Davie Fairbanks, Marc Small, Noel Clarke
Μουσική: Christian Henson
Ηθοποιοί: Noel Clarke, Colin O’Donoghue, Laura Haddock κ.α.
Είδος: Science Fiction Horror
Αξιολόγηση: ★★☆
☆☆

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Η συντριβή ενός στρατιωτικού αεροπλάνου στο Λονδίνο, γεμίζει την πόλη όχι μόνο με συντρίμμια, αλλά και με τα άκρως απόρρητα περιεχόμενα που μετέφερε. Κατά τη διάρκεια της καταστροφής, το ηλεκτρικό δίκτυο της πόλης παθαίνει σοβαρή βλάβη και το ρεύμα κόβεται και επανέρχεται, δημιουργώντας διάφορα προβλήματα, ανάμεσα στα οποία είναι και ο εγκλωβισμός μιας ομάδας ανθρώπων μέσα στις εγκαταστάσεις ενός αποθηκευτικού χώρου. Οι εγκλωβισμένοι θα ανακαλύψουν, όμως, ότι μαζί τους στο κτίριο βρίσκεται και κάτι άλλο -το οποίο τους καταδιώκει μέσα στις μονάδες αποθήκευσης- και ότι πρέπει να βρούνε γρήγορα έναν τρόπο να αποδράσουν…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, δεν πρόκειται για κάτι το τόσο εξαιρετικά πρωτότυπο ή καινοτόμο –ταινίες με εξωγήινα τέρατα που κυνηγάνε κοσμάκη μέσα σε σκοτεινά, βιομηχανικά περιβάλλοντα γυρίζονται από την εποχή του Alien! Όμως πρόκειται για καλογυρισμένη ταινία με αρκετές δόσεις αγωνίας και χιούμορ, που βλέπεται ευχάριστα και, αν μη τι άλλο, καταφέρνει επαρκώς να σε διασκεδάσει.


tower_posterTOWER BLOCK (2012)

Σκηνοθεσία: James Nunn, Ronnie Thompson
Σενάριο: James Moran
Μουσική: Owen Morris
Ηθοποιοί: Sheridan Smith, Jack O’Connell, Russell Tovey κ.α.
Είδος: Thriller
Αξιολόγηση: ★★★
☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Ο τελευταίος όροφος του Tower Block 31, ενός τεράστιου συγκροτήματος κατοικιών, είναι ο μοναδικός που κατοικείται ακόμη. Ολόκληρο το κτιριακό συγκρότημα πρόκειται σύντομα να κατεδαφιστεί μαζί με όλα τα υπόλοιπα, ώστε να αποφευχθούν τα συνεχώς αυξανόμενα κρούσματα εγκλημάτων που συμβαίνουν σε αυτά, αλλά οι ελάχιστες οικογένειες που μένουν εκεί αρνούνται να μετακομίσουν και περιμένουν την απόφαση του δημοτικού συμβουλίου. Η κατάσταση, όμως, θα αλλάξει ένα σαββατιατικό πρωινό που όλα τα διαμερίσματα θα δεχθούν την επίθεση ενός ελεύθερου σκοπευτή. Και όλοι οι ένοικοι θα συνειδητοποιήσουν ότι πλέον είναι όλοι τους παγιδευμένοι οριστικά μέσα στο κτίριο, χωρίς να γνωρίζουν από ποιον και γιατί.

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, πρόκειται για αρκετά συμπαθητική ταινία με γερές δόσεις αγωνίας και αρκετά κλειστοφοβική ατμόσφαιρα. Ενίοτε και υψοφοβική! Στην αρχή φαντάστηκα πως θα επρόκειτο για κάποιο αγγλικό remake του The Raid: Redemption, αλλά τελικά έπεσα έξω. Αν και προσωπικά δεν μου άρεσε η όλη εξήγηση του μυστηρίου στο κλείσιμο της ταινίας και θεωρώ πως θα μπορούσαν να δουλέψουν καλύτερα το σημείο αυτό, αλλά καθένας με τα γούστα του. Από κάποιους η ταινία θεωρήθηκε το καλύτερο βρετανικό φιλμ του 2012, οπότε προφανώς τους ικανοποίησε και πάω πάσο!