5 θρίλερ που παίζουν με την αντίληψή σου!

ΤΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ ΑΠΑΤΟΥΝ…
Ο τρόπος που αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο εξαρτάται κυρίως από το αισθητήριο σύστημά μας. Όραση, ακοή, όσφρηση, γεύση και αφή συνεργάζονται μεταξύ τους για να μας βοηθήσουν να σχηματίσουμε μια σφαιρική εικόνα για το τι συμβαίνει γύρω μας. Έχεις σκεφτεί, όμως, πώς θα ήταν η ζωή σου αν απουσίαζε μία από τις αισθήσεις σου; Ακόμη χειρότερα, τι θα συνέβαινε αν ο εγκέφαλος – ο κεντρικός επεξεργαστής όλων των αισθητήριων ερεθισμάτων, των γνώσεων και των αναμνήσεών σου- λειτουργούσε κάπως… ανορθόδοξα; Υπάρχουν εκατοντάδες άνθρωποι εκεί έξω με παθήσεις που ακούγονται τρομακτικές. Κάποιοι δεν μπορούν να ξεχωρίσουν πρόσωπα, άλλοι δεν έχουν τη δυνατότητα να εντοπίσουν κίνηση ή να δούνε πολλά πράγματα μαζί, άλλοι βλέπουν χρώματα με κάθε ήχο και ορισμένοι δεν μπορούν να διατηρήσουν ούτε μία νέα ανάμνηση ή θυμούνται τα πάντα με κάθε λεπτομέρεια. Οι σημερινές ταινίες έχουν ως κοινό στοιχείο αυτό ακριβώς: παίζουν με την αντίληψη της ηρωίδας –κατ’ επέκταση και τη δική σου. Ναι, και οι πέντε ταινίες έχουν γυναίκα στον πρωταγωνιστικό λόγο, διότι θα έχεις προσέξει πως σε όλες τις ταινίες αυτού του είδους ο κεντρικός χαρακτήρας είναι πάντα γένους θηλυκού. Υποθέτω ότι το Hollywood δεν θα καταφέρει ποτέ να ξεπεράσει το στερεότυπο της αβοήθητης «δεσποσύνης σε κίνδυνο»…


BLINK (1994)

Σκηνοθεσία: Michael Apted
Σενάριο: Dana Stevens
Μουσική: Brad Fiedel
Ηθοποιοί: Madeleine Stowe, Aidan Quinn, James Remar κ.α.
Είδος: Neo-Noir Thriller
Αξιολόγηση: ★★★
☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Η Emma, η οποία έχει χάσει την όρασή της εδώ και 20 χρόνια, υποβάλλεται σε μια νέα χειρουργική τεχνική και με τη βοήθεια μοσχευμάτων καταφέρνει να δει ξανά. Μόνο που μέχρι να επανέλθει πλήρως η όρασή της, βλέπει τα πάντα θολά και μπερδεμένα, ενώ παράλληλα βασανίζεται από αναδρομικές ψευδαισθήσεις, καθώς έχει αναλαμπές από πράγματα που είδε προηγουμένως και ο εγκέφαλός της μόλις τώρα κατάφερε να επεξεργαστεί. Όταν σε μία από αυτές τις αναλαμπές έρχεται πρόσωπο με πρόσωπο με έναν καταζητούμενο κατά συρροήν δολοφόνο, απευθύνεται για βοήθεια στην αστυνομία. Η κατάστασή της, όμως, προκαλεί στους πάντες δυσπιστία…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, η ταινία είναι ενδιαφέρουσα και σχετικά καλή –κυρίως χάρη στην ερμηνεία της Stowe. Το σενάριο μπορεί να θυμίζει αντίστοιχες ταινίες με χαρακτήρες που βλέπουν «οράματα», αλλά έχει αρκετό σασπένς και τις ανάλογες δόσεις χιούμορ για να σε κρατήσει μέχρι το τέλος. Το κυριότερο πρόβλημα είναι ότι η έλλειψη πρωτοτυπίας οδηγεί σε κλασικά, σεναριακά μονοπάτια. Αν και δεν θα υποψιαστείς από την αρχή για ποιον λόγο γίνονται οι φόνοι, η τελική λύση του μυστηρίου έρχεται με τον κλασικό, χολυγουντιανό τρόπο: μια σύμπτωση από δω, ένα ουρανοκατέβατο στοιχείο από κει, κάποιος ενώνει στο τέλος τα κομμάτια του παζλ και οι μπάτσοι φτάνουν την κατάλληλη στιγμή. Τουλάχιστον, ο κεντρικός χαρακτήρας ξεφεύγει κάπως από το κλισέ της αδύναμης γυναικούλας που περιμένει απλώς να τη σώσουν!


AGNOSIA (2010)

Σκηνοθεσία: Eugenio Mira
Σενάριο: Antonio Trashorras
Μουσική: Eugenio Mira
Ηθοποιοί: Eduardo Noriega, Martina Gedeck, Jack Taylor κ.α.
Είδος: Retro-Futuristic Thriller
Αξιολόγηση: ★★☆☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Η ταινία εκτυλίσσεται στην Ισπανία του 19ου αιώνα. Η Joana είναι κληρονόμος της βιομηχανίας όπλων του πατέρα της και η μόνη που γνωρίζει το μυστικό για μια χημική φόρμουλα που μπορεί να δημιουργήσει έναν πολύ ισχυρό φακό για σκόπευτρα όπλων. Ο ίδιος ο πατέρας της αποφάσισε να μην τον κυκλοφορήσει ποτέ στην αγορά, φοβούμενος για το τι θα συνέβαινε αν έπεφτε στα λάθος χέρια. Με την εταιρεία, όμως, να βρίσκεται πλέον στα όρια της χρεοκοπίας, η φόρμουλα είναι η μόνη σωτήρια λύση και αυτοί που την θέλουν αποφασίζουν να αποσπάσουν το μυστικό από τη Joana. Έτσι, τίθεται σε εφαρμογή ένα ύπουλο σχέδιο που βασίζεται στη σπάνια πάθηση από την οποία πάσχει εκείνη, εξαιτίας της οποίας αδυνατεί να επεξεργαστεί σωστά τα οπτικά και ακουστικά ερεθίσματα και να ξεχωρίσει πρόσωπα ή τοποθεσίες.

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, η ταινία ξεκινά με αρκετές προοπτικές και παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον, αλλά κάπου στην πορεία ξεφουσκώνει λίγο. Σε αυτό ευθύνεται ίσως και το γεγονός ότι δεν υπάρχει κάποιος ξεκάθαρος προσανατολισμός όσον αφορά το είδος που ανήκει. Ξεκινά ως ιστορικό θρίλερ, μετατρέπεται σε κατασκοπευτικό θρίλερ, στην πορεία ρίχνει και μερικά στοιχεία τρόμου, το γυρίζει σε ψυχολογικό θρίλερ και στο τέλος αποφασίζει ότι είναι απλώς ιστορία αγάπης. Αν και από εικαστικής πλευράς είναι άρτια και προσεγμένη, το σενάριο είναι σαφώς αδύναμο και χαντακώνει όλη την προσπάθεια.


LOS OJOS DE JULIA aka JULIA’S EYES (2010)

Σκηνοθεσία: Guille Morales
Σενάριο: Guillem Morales, Oriol Paulo
Μουσική: Fernando Velázquez
Ηθοποιοί: Belén Rueda, Lluís Homar, Julia Gutiérrez Caba κ.α.
Είδος: Horror
Αξιολόγηση: ★★★☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Κι άλλο ισπανικό θρίλερ, αλλά αυτό εκτυλίσσεται στη σημερινή εποχή. Η Julia πάσχει από μια εκφυλιστική ασθένεια του νευρικού συστήματος, που την οδηγεί σταδιακά στην τύφλωση. Όταν η δίδυμη αδελφή της –η οποία έχει ήδη τυφλωθεί από την ίδια ασθένεια- αυτοκτονεί, η Julia είναι σίγουρη ότι τα πράγματα δεν είναι όπως φαίνονται (pun not intended). Αποφασισμένη να ανακαλύψει την αλήθεια πίσω από τον θάνατο της αδελφής της, αρχίζει να ερευνά την υπόθεση χωρίς να γνωρίζει τον κίνδυνο που διατρέχει και η ίδια…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, εντάξει, παρά την ψήφο εμπιστοσύνης του Guillermo del Toro -ο οποίος συμμετείχε στην παραγωγή- η ταινία θα μπορούσε να είναι και πιο ικανοποιητική. Ενώ το πρώτο μισό εξελίσσεται ομαλά και διαθέτει αρκετή πρωτοτυπία, στη συνέχεια το σενάριο καταρρέει πλήρως. Από εκεί που είσαι βυθισμένος στο μυστήριο και προσπαθείς να μαντέψεις τι συμβαίνει και αν κρύβεται κάτι το μεταφυσικό από πίσω, αρχίζει ένας καταιγισμός κοινοτοπιών, σεναριακών ευκολιών και πραγμάτων που δεν βγάζουν και τόσο νόημα. Καλή η προσπάθεια, αλλά σε αφήνει με τη γλύκα…


FACES IN THE CROWD (2011)

Σκηνοθεσία: Julien Magnat
Σενάριο: Julien Magnat, Kelly Smith
Μουσική: John McCarthy
Ηθοποιοί: Milla Jovovich, Julian McMahon, David Atrakchi κ.α.
Είδος: Crime Thriller
Αξιολόγηση: ★★☆☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
H Anna γίνεται μάρτυρας μιας δολοφονίας και, καθώς προσπαθεί να ξεφύγει από τον δολοφόνο, έχει ένα ατύχημα και τραυματίζεται στο κεφάλι. Όταν συνέρχεται από το κώμα, συνειδητοποιεί ότι το ατύχημα τής προκάλεσε σοβαρή εγκεφαλική βλάβη, καθώς πλέον πάσχει από προσωπαγνωσία και της είναι αδύνατο να διακρίνει τα ανθρώπινα χαρακτηριστικά όποιου βλέπει και να τον αναγνωρίσει. Αυτό, όμως, σημαίνει ότι τώρα η Anna βρίσκεται στο έλεος του δολοφόνου, ο οποίος την έχει ακόμα στο στόχαστρό του…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, meh… Είναι για να τη δεις μόνο αν δεν έχεις κάτι καλύτερο να κάνεις ή βαριέσαι να δεις κάτι που θέλει περισσότερη αφοσίωση και προσοχή. Η εκτέλεση της ταινίας είναι κάκιστη, ολόκληρο το σενάριο είναι βασισμένο αποκλειστικά σε κλισέ και οι ερμηνείες είναι μέτριες -διότι τι να σου κάνει και η έρμη η Milla αν ο χαρακτήρας της είναι κακογραμμένος; Καλώς κυκλοφόρησε απευθείας σε DVD η ταινία, μια και δεν ήταν για κάτι παραπάνω.


BEFORE I GO TO SLEEP (2014)

Σκηνοθεσία: Rowan Joffé
Σενάριο: Rowan Joffé
Μουσική: Edward Shearmur
Ηθοποιοί: Nicole Kidman, Mark Strong, Colin Firth κ.α.
Είδος: Mystery
Αξιολόγηση: ★★★☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Το παρακάναμε με τις ταινίες που η ηρωίδα δεν βλέπει καλά, δεν βλέπει καθόλου ή δεν ξέρει τι βλέπει, οπότε ας αλλάξουμε θέμα! Μετά από ένα ατύχημα που είχε με το αυτοκίνητο δέκα χρόνια πριν, η Christine δεν έχει πια τη δυνατότητα να δημιουργήσει νέες αναμνήσεις. Κάθε πρωί που ξυπνά νομίζει ότι είναι ακόμα εικοσάχρονη και δεν θυμάται τίποτε από όσα έχει ζήσει την τελευταία δεκαετία, συμπεριλαμβανομένου του ίδιου του συζύγου της. Στο πλευρό της, πέρα από τον άντρα της, βρίσκεται και ένας νευρολόγος, ο οποίος προσπαθεί να τη βοηθήσει, όχι μόνο να εγκλιματιστεί, αλλά και να μάθει όλη την αλήθεια για το τι πραγματικά της συνέβη. Μια αλήθεια που κάθε επόμενη μέρα ξεχνάει ξανά…

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι κάτι σαν το 50 First Dates, με τη διαφορά ότι εκείνο ήταν πιο τρομακτικό –αν και κωμωδία- μόνο και μόνο επειδή έπαιζε σ’ αυτό ο Sandler! Η ταινία είναι βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο και -αν και δεν αποφεύγει κι αυτή κάποια κλισέ (ποια ταινία το κάνει πια, άλλωστε;)- έχει πολύ καλή ατμόσφαιρα, άψογες ερμηνείες –ειδικά από την Kidman– και γρήγορο ρυθμό, που αυξάνει την αγωνία περισσότερο. Η ιστορία από μόνη της είναι ό,τι πρέπει για το χτίσιμο σασπένς και, αν και ξέρεις από την αρχή ότι υπάρχουν μπόλικα μυστικά κρυμμένα, δεν μπορείς να τα μαντέψεις όλα, πράγμα που διατηρεί το αίσθημα της έκπληξης ως το τέλος.

Advertisements

5 θρίλερ βασισμένα σε αληθινά γεγονότα!

vinieta_special

mainΔΕΝ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΑΥΤΑ!
Μία είναι η φράση που με κάνει πάντα ν’ ανασηκώνω το φρύδι με μπόλικη δυσπιστία, σε μια ταινία: “Based on true events”! Και αυτό, διότι στις περισσότερες περιπτώσεις οι δημιουργοί έχουν πάρει ένα απλό γεγονός και το έχουν τραβήξει από το μαλλί για να τους βγει το σενάριο, προσπαθώντας να μας πείσουν ότι όσα διαδραματίζονται στην ταινία, συνέβησαν και στην πραγματικότητα! Φυσικά, αυτό είναι και το άλλοθι του εκάστοτε σεναριογράφου: το ότι “βασίζεται” σε κάποιο περιστατικό σημαίνει ότι παίρνει έμπνευση από αυτό και δεν οφείλει να το διηγηθεί σώνει και καλά όπως ακριβώς συνέβη ή δίχως να προσθέσει κάμποσες σάλτσες. Συνεπώς, ενώ το The Conjuring –για παράδειγμα- είναι, θεωρητικά, βασισμένο σε αληθινά πρόσωπα και καταστάσεις, είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο ότι η πραγματικότητα αφορούσε περισσότερο ένα ζευγάρι τσαρλατάνων που έπειθε τους αφελείς ότι τα σπίτια τους είναι στοιχειωμένα και πολύ λιγότερο ανήσυχα πνεύματα και δαιμονισμένες κούκλες! Βέβαια, δεν ασχολούνται όλα τα θρίλερ με το υπερφυσικό που, όπως και να το κάνουμε, είναι λίγο δύσκολο να το καταπιούμε. Υπάρχουν και οι εξαιρέσεις που αφηγούνται, όντως, πραγματικά γεγονότα –πάλι, συνήθως, με κάποια ελευθερία από μέρους των σεναριογράφων- ή που παίρνουν έμπνευση από ένα γεγονός για να διηγηθούν μια παραπλήσια ιστορία. Σήμερα, πάντως, σου έχω πέντε ταινίες από όλες τις προαναφερθείσες περιπτώσεις και για έξτρα μπόνους, θα αναφέρω και τα γεγονότα στα οποία βασίστηκαν!


stepTHE STEPFATHER (2009)

Σκηνοθεσία: Nelson McCormick
Σενάριο: J. S. Cardone
Μουσική: Charlie Clouser
Ηθοποιοί: Penn Badgley, Dylan Walsh, Sela Ward κ.α.
Είδος: Horror
Αξιολόγηση: ★★

☆☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Αφού δολοφονεί την οικογένειά του, ο Grady αλλάζει την εμφάνισή του και εξαφανίζεται από το σπίτι. Κάμποσους μήνες αργότερα, έχει αλλάξει το όνομά του σε David και είναι αρραβωνιασμένος με την Susan, με την οποία γνωρίστηκε σε ένα κατάστημα και η οποία έχει τρία παιδιά από τον προηγούμενο γάμο της. Ο μεγαλύτερος γιος της οικογένειας, όμως, αντιμετωπίζει με δυσπιστία τον μελλοντικό πατριό του και είναι πεπεισμένος ότι κρύβει πολλά σκοτεινά μυστικά…

ΕΙΝΑΙ ΟΠΩΣ ΜΑΣ ΤΑ ΛΕΣ;
Το σενάριο είναι εμπνευσμένο από πολύ αληθινά γεγονότα και, μάλιστα, η ταινία αποτελεί και remake ταινίας του 1987, που βασίστηκε στην ίδια ιστορία: το 1971, ο John List δολοφόνησε εν ψυχρώ τη σύζυγο, τη μητέρα και τα τρία παιδιά του, άλλαξε ταυτότητα και εξαφανίστηκε για 18 ολόκληρα χρόνια! Όταν πλέον συνελήφθη -χάρη στην εκπομπή America’s Most Wanted– είχε ξαναπαντρευτεί. Στην ομολογία του υποστήριξε ότι δολοφόνησε την οικογένειά του για να σώσει τις ψυχές τους, διότι απομακρύνονταν από τον Θεό (οπότε φρόντισε να πάνε κοντά Του γρηγορότερα…) Καταδικάστηκε πεντάκις σε ισόβια και ψόφησε στη φυλακή το 2008, σε ηλικία 82 ετών.

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, η ταινία είναι καλούλα, αν και όχι κάτι το ιδιαίτερο. Μοιάζει περισσότερο σε ύφος με τηλεταινία και, ενώ έχει τις στιγμές της όσον αφορά το σασπένς και τη φρίκη, σε γενικές γραμμές είναι μάλλον προβλέψιμη και γεμάτη κοινοτοπίες. Βλέπεται ευχάριστα, αλλά το αληθινό συμβάν είναι, σαφέστατα, πολύ πιο ενδιαφέρον!


experimentTHE EXPERIMENT (2010)

Σκηνοθεσία: Paul T. Scheuring
Σενάριο: Paul T. Scheuring
Μουσική: Graeme Revell
Ηθοποιοί: Adrien Brody, Forest Whitaker, Cam Gigandet κ.α.
Είδος: Thriller
Αξιολόγηση: ★
★
★
★
☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Μια ομάδα εθελοντών συμμετέχει σε ένα ψυχολογικό πείραμα, κατά τη διάρκεια του οποίου χωρίζονται σε δύο ομάδες, με τη μία να εκτελεί χρέη κρατουμένων και την άλλη δεσμοφυλάκων, για δύο εβδομάδες. Οι κρατούμενοι οφείλουν να ακολουθούν συγκεκριμένες εντολές και οι δεσμοφύλακες οφείλουν να φροντίζουν να τηρούνται αυτές οι εντολές άμεσα. Αν το πείραμα ολοκληρωθεί επιτυχώς, κάθε συμμετέχων θα λάβει 14.000 δολάρια ως αμοιβή. Μόνο που, καθώς περνούν οι μέρες, οι δεσμοφύλακες αρχίζουν να μπαίνουν όλο και πιο βαθιά στο πετσί του ρόλου, ενώ οι φυλακισμένοι δείχνουν όλο και πιο απρόθυμοι να ακολουθήσουν τις εντολές τους και το πείραμα μετατρέπεται σιγά σιγά σε χάος…

ΕΙΝΑΙ ΟΠΩΣ ΜΑΣ ΤΑ ΛΕΣ;
Η ταινία αποτελεί remake του γερμανικού Das Experiment, το οποίο βασίστηκε στο βιβλίο Black Box του Mario Giordano, το οποίο –με τη σειρά του- ήταν βασισμένο σε αληθινό πείραμα που έγινε στο Πανεπιστήμιο Stanford το 1971. Το πείραμα αποτελούσε μια μελέτη πάνω στις ψυχολογικές επιπτώσεις του εγκλεισμού, όχι μόνο στους κρατούμενους, αλλά και στους δεσμοφύλακες. Τα πράγματα στράβωσαν πολύ γρήγορα και σε τέτοιο βαθμό, που το πείραμα διακόπηκε μετά από μόλις έξι μέρες! Οι δεσμοφύλακες άρχισαν να επιδεικνύουν σαδιστική συμπεριφορά, πολλοί κρατούμενοι έγιναν απαθείς και πειθήνιοι, ενώ ακόμη και ο υπεύθυνος του πειράματος, ο οποίος είχε το ρόλο του Διευθυντή της «φυλακής», επέτρεπε τα περιστατικά βίας, αντί να τα εμποδίζει. Αν μη τι άλλο, έβγαλαν κάμποσα χρήσιμα συμπεράσματα για την ανθρώπινη φύση!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, η ταινία είναι για πολύ γερά νεύρα, όπως κάθε θρίλερ που καταπιάνεται με την εύθραυστη, ανθρώπινη ψυχολογία! Το γερμανικό πρωτότυπο θεωρείται καλύτερο, φυσικά, αλλά δεν το έχω δει ποτέ. Οι ερμηνείς είναι πολύ καλές, ειδικά αυτή του Whitaker, ο οποίος κάνει πολύ πειστικά και ομαλά τη μετάβασή του από έναν απλό ανθρωπάκο σε ένα απολυταρχικό κτήνος! Η ένταση κόβεται με το μαχαίρι στις περισσότερες σκηνές, η αδρεναλίνη είναι πάντα σε υψηλά επίπεδα και η ταινία θα σε φέρει πολλές φορές στα όριά σου ή θα σε εξοργίσει. Αν δεν το κάνει, τότε μάλλον θα πρέπει να προβληματιστείς και ν΄αναρωτηθείς ποιον ρόλο θα είχες εσύ σε αυτό το πείραμα!


complianceCOMPLIANCE (2012)

Σκηνοθεσία: Craig Zobel
Σενάριο: Craig Zobel
Μουσική: Heather McIntosh
Ηθοποιοί: Ann Dowd, Dreama Walker, Pat Healy κ.α.
Είδος: Thriller
Αξιολόγηση: ★
★
★
★
★


 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Η υπεύθυνη ενός εστιατορίου fast food δέχεται τηλεφώνημα από έναν άντρα που υποστηρίζει ότι είναι αστυνομικός και ερευνά την καταγγελία μιας πελάτισσας. Σύμφωνα με την πελάτισσα, η Becky, μια από τις υπαλλήλους του εστιατορίου, έκλεψε χρήματα από την τσάντα της. Ο αστυνομικός ζητά από την υπεύθυνη να κρατήσει σε απομόνωση την υπάλληλο και να την ψάξει για να βρει τα κλοπιμαία, μέχρι εκείνος να τελειώσει την έρευνά του και να μεταβεί στο εστιατόριο. Όσο περνά η ώρα, όμως, οι τηλεφωνικές εντολές του αστυνομικού γίνονται όλο και πιο ακραίες και οι υπόλοιποι εργαζόμενοι είναι αναγκασμένοι να τις ακολουθήσουν τυφλά, αδιαφορώντας για τις διαμαρτυρίες της Becky.

ΕΙΝΑΙ ΟΠΩΣ ΜΑΣ ΤΑ ΛΕΣ;
Η ταινία είναι πλήρως βασισμένη σε αληθινό περιστατικό που συνέβη το 2004 στο Kentucky. Για την ακρίβεια, παρόμοιες φάρσες συνέβαιναν επί μία δεκαετία σε διάφορα καταστήματα, χωρίς να μπορεί η αστυνομία να καταλήξει σε κάποιον ύποπτο. Κάποιος άγνωστος καλούσε παριστάνοντας τον αστυνόμο και ανάγκαζε τους υπευθύνους των καταστημάτων να κάνουν σωματικό έλεγχο σε γυναίκες υπαλλήλους τους, με την πρόφαση της κλοπής. (Η κοινή λογική, προφανώς, δεν ευδοκιμεί πολύ στις ΗΠΑ!) Μετά από έρευνες που έγιναν, οι αρχές οδηγήθηκαν στον David Richard Stewart, ο οποίος συνελήφθη. Το τραγικό της υπόθεσης; Δύο χρόνια αργότερα απαλλάχθηκε από τις κατηγορίες, μια και δεν βρέθηκαν αδιάσειστα στοιχεία εναντίον του!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, άλλο ένα ψυχολογικό θρίλερ που θα σε εξοργίσει και θα φέρει στα όρια, κυρίως όταν συνειδητοποιήσεις πόση ευπιστία υπάρχει εκεί έξω, τελικά! Ξεχωρίζει η ερμηνεία της Dowd ως υπεύθυνης του εστιατορίου –όχι ότι οι υπόλοιπες ερμηνείες υστερούν- και η ιστορία είναι καθηλωτική μέχρι το τέλος. Και πολύ πολύ εξωφρενική!


DVL00056INTH_DEVIL'S-KNOT.inddDEVIL’S KNOT (2013)

Σκηνοθεσία: Atom Egoyan
Σενάριο: Scott Derrickson
Μουσική: Mychael Danna
Ηθοποιοί: Colin Firth, Reese Witherspoon, Mireille Enos κ.α.
Είδος: Crime Thriller
Αξιολόγηση: ★
★
☆☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Το 1993, τρία ανήλικα αγόρια εξαφανίζονται στο δυτικό Memphis. Όταν οι έρευνες οδηγούν στα κακοποιημένα, άψυχα σώματά τους, οι υποψίες των έντονα θρησκευόμενων κατοίκων -αλλά και της αστυνομίας- στρέφονται σε κάποια πιθανή σέκτα που λατρεύει τον Σατανά. Σύντομα, τρεις ντόπιοι έφηβοι συλλαμβάνονται ως κεντρικοί ύποπτοι για τους φόνους και ξεκινά μια δικαστική διαμάχη που αρχίζει να μπλέκει όλο και πιο πολύ το κουβάρι του εγκλήματος και να διχάζει την τοπική κοινωνία…

ΕΙΝΑΙ ΟΠΩΣ ΜΑΣ ΤΑ ΛΕΣ;
Η ταινία είναι βιογραφική και αφηγείται το πραγματικό, τριπλό φονικό που συνέβη στην περιοχή τον Μάιο του 1993. Για να μην σου κάνω σπόιλερ, όμως, δεν πρόκειται να αναφέρω περισσότερες λεπτομέρειες από την υπόθεση –θα αναφέρω απλώς ότι η ιστορία έχει και άλλες, ενδιαφέρουσες πτυχές οι οποίες δεν παρουσιάζονται στην ταινία, οπότε μπορείς να την ψάξεις και μόνος σου, αφού τη δεις!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, ενώ ξεκινά καλά, το τελικό αποτέλεσμα είναι μάλλον κάπως μέτριο και άνευρο. Οι κριτικές ήταν αρνητικές, κυρίως διότι η ταινία αφηγείται περιστατικά τα οποία είχαν ήδη εξαντληθεί προηγουμένως σε τέσσερα ντοκιμαντέρ – τα οποία παρουσίασαν και περισσότερες λεπτομέρειες πάνω στο θέμα. Αν και, σε γενικές γραμμές, οι ερμηνείες είναι ικανοποιητικές, δεν αρκούν για να κρατήσουν το ενδιαφέρον αμείωτο ως το τέλος.


DELIVER US FROM EVIL (2014)deliver

Σκηνοθεσία: Scott Derrickson
Σενάριο: Paul Harris Boardman
Μουσική: Christopher Young
Ηθοποιοί: Eric Bana, Olivia Munn, Édgar Ramírez κ.α.
Είδος: Supernatural Horror
Αξιολόγηση: ★
★
★
☆☆

 

 

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ;
Ο αστυνομικός Ralph Sarchie και ο συνεργάτης του ερευνούν μια σειρά από περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας, στα οποία οι δράστες μοιάζουν είτε να βρίσκονται σε κατάσταση αμόκ είτε να τελούν υπό πλήρη σύγχυση. Σε ένα από αυτά τα περιστατικά γνωρίζονται με τον Mendoza, έναν Ιησουίτη ιερέα, ο οποίος υποστηρίζει ότι, στην πραγματικότητα, οι δράστες είναι κι εκείνοι θύματα, καθώς έχουν καταληφθεί από δαίμονες…

ΕΙΝΑΙ ΟΠΩΣ ΜΑΣ ΤΑ ΛΕΣ;
Ε, είναι προφανές ότι τα γεγονότα της ταινίας παίζει να απέχουν κάμποσα έτη φωτός από την πραγματικότητα! Η ταινία, όμως, είναι βασισμένη στο βιβλίο Beware the Night, το οποίο το έχει γράψει ο ίδιος ο Sarchie –που πλέον έχει πάρει σύνταξη από την αστυνομία και δηλώνει… δαιμονολόγος! Σύμφωνα με τον Sarchie, η ταινία είναι εμπνευσμένη από διάφορες πραγματικές υποθέσεις τις οποίες είχε ερευνήσει ως αστυφύλακας. Εχμ… εντάξει! Κατά πάσα πιθανότητα βρήκε έναν πιασάρικο τρόπο να πουλήσει, διότι αν όντως πιστεύει όσα λέει και γράφει, τότε μάλλον χρειάζεται άμεσο εγκλεισμό!

ΟΠΟΤΕ;
Οπότε, παρά τις μέτριες κριτικές, η ταινία ήταν εισπρακτική επιτυχία και το άξιζε κιόλας, καθώς -αν αφήσουμε στην άκρη την απιθανότητα του να συνέβη στα αλήθεια ό,τι εκτυλίσσεται σε αυτήν- είναι καλογυρισμένη, ατμοσφαιρική, σκοτεινή και αρκετά μυστηριώδης. Και, αν και πατάει σε κλασική συνταγή, παρόλα αυτά έχει μια φρεσκάδα στον τρόπο που την εκτελεί, οπότε τα όποια κλισέ δεν θα σε χαλάσουν τόσο πολύ.